muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9772, Karar No: 2023/2542, Tarih: 11.04.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 27.04.2022 tarihli raporunda dava dosyasının tetkikinde ilk kez, sorulan işlem tarihlerinden yaklaşık 7 ay sonra Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 25.09.2018 tarihli psikiyatri ve nöroloji muayenelerinde tespit edilen demans (hafif) denilen bunama halinin klinik fizyopatolojik ve ilerleyici vasfı dikkate alındığında, sorulan işlem tarihlerinde de mevcut olduğu tıbbi kanaatine varıldığı, bu duruma göre; ...’in 28.02.2018 ve 06.03.2018 tarihlerinde fiil ehliyetine haiz olmadığı yönünde kanaat bildirdiği, somut olayda, borçlunun imzaya ve borca itiraz başvurusu üzerine, gerek borçlu vekili tarafından gerekse de, borçlunun yargılama sırasında vefat etmesi üzerine mirasçılar vekili tarafından aşamalarda müteveffa borçlunun hukuki işlem ehliyeti bulunmadığına ilişkin iddialarının her zaman (süresiz) şikayet yolu ile ileri sürülebileceği, her ne kadar, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi raporlarında, müteveffa borçlunun senedin tanzim tarihinde hukuki işlem ehliyetine sahip olduğu yönünde kanaat bildirilmiş ise de, müteveffa borçlunun takip tarihi itibari ile fiil ehliyetine haiz olmadığı yönünde kanaat bildirdiğinden, takip tarihi itibari ile borçlunun takip ehliyeti bulunmadığından, dava tarihi itibari ile dava şartı (takip şartı) noksanlığının sonradan giderilmesi mümkün ise de, takibin doğrudan fiil ehliyeti bulunmayan borçluya karşı başlatılmasının usulsüz olduğu, icra takibindeki eksikliğin sonradan giderilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekili temyiz dilekçesinde; önceki beyanlarını tekrarlayarak kişinin tasarruf tarihinde ehliyetli olmasının yeterli olduğunu, davacılar murisi borçlu müteveffa ...'in dava ve takip esnasında ehliyetsiz olduğu kabul edilse dahi bu durumun davada davacılar aleyhine her hangi bir hak kaybına sebep olmadığını, yargılama esnasında borçlu müteveffanın ölümü üzerine takibe ve davaya borçlu müteveffanın mirasçılarının dahil edilmesi ile birlikte bu eksikliğin zaten giderilmiş olduğunu, borçlu murisin takibe konu bononun tanzim tarihi itibariyle fiil ehliyetinin yerinde olduğunun, takibe konu bonodaki imzanın davacılar murisine ait olduğunun, davacıların takip konusu bonoya ilişkin olarak ödeme yapıldığına dair dosyamıza herhangi bir yazılı belge sunmadıklarının sabit olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4751 sayılı TMK'nın 14., 405, ve devamı maddeleri, 6100 sayılı HMK 114. maddesi, 2004 sayılı İİK'nın 16/2. maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4751 sayılı TMK'nın 14., 405, ve devamı maddeleri, 6100 sayılı HMK 114. maddesi, 2004 sayılı İİK'nın 16/2. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/7659, Karar No: 2002/3817, Tarih: -

11. Ceza Dairesi 2001/7659 E., 2002/3817 K.

**11. Ceza Dairesi 2001/7659 E., 2002/3817 K.**

**- 813 SAYILI YASAYA AYKIRILIK

- PİŞMANLIK KOŞULLARI**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 13 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 371 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda: Beraatine dair (Söke Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 31.1.2000 gün ve 1997/1374 Esas, 2000/37 Karar sayılı hükmün suresi içinde Yargıtayca İncelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.6.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

213 sayılı Yasanın 359. maddesinde 4369 sayılı Yasayla yapılan değişiklikte getirilen "371. maddedeki pişmanlık sarflarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmü uygulanmaz\* şeklindeki düzenlemenin uygulanabilmesi için aynı Yasanın 371. maddesine gönderme yapıldığı ve. bu maddede yer alan "mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile birlikte 15 gün içinde ödenmesi" koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda, sözü edilen bu koşullardan hiçbiri gerçekleşmemiş olduğu gibi yalnızca faturaların çalındığının vergi dairesine dilekçe ile bildirilmesinin anılan madde kapsamında pişmanlık olarak kabulüne olanak bulunmadığı, ancak; savunma, oluş, sanığın iştigal alanı, iş koşulları ve faturaların bir kısmının kullanılmış ve kullanılan kısmının defterlere geçirilmiş olması itibariyle geçerli sayılan çalınma olayından dolayı 213 sayılı Yasanın 13. maddesindeki mücbir sebebin uygulanması gerektiği anlaşıldığından müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraate ilişkin hükmün (ONANMASINA), 6.5.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10543, Karar No: 2017/1745, Tarih: 01.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10543 E.  ,  2017/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Katılan temsilcisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinden verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7516, Karar No: 2018/558, Tarih: 26.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7516 E.  ,  2018/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.04.2015 gün ve 2014/8017 Esas, 2015/2377 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin, takip borçlusundan miras taksimi ile ortaklığın giderilmesi ve menfi tespit davalarından kaynaklı olarak vekalet ücreti alacakları bulunduğunu, söz konusu davaların bedeli paylaşıma konu taşınmazlar ile ilgili bulunduğunu, bu davalar sonucunda taşınmazların takip borçlusuna kazandırıldığını, Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca bu durumda vekalet ücreti alacağının rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline kaydı gerektiğini, ancak müvekkilinin anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak şikayet olunanlardan sonra 4. sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının rüçhan hakkı gözetilerek 1. sıraya kaydını istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir. Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09.04.2015 tarih ve 2014/8017 E., 2015/2377 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3426, Karar No: 2013/6058, Tarih: 10.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3426 E.  ,  2013/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, davalı ......'ın işyeri abonesi olduğunu, davalı tarafından faturalarda, bir hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp/kaçak bedeli adı altında %... veya daha üzeri miktarda borç tahakkuk ettirildiğini ve bu bedelin davalı tarafa ödendiğini beyan ederek, kayıp/kaçak adı altında haksız olarak tahsil edilen ....821,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ......vekili cevabında, dava konusu kayıp-kaçak bedelinin ... kararları ve yönetmelik gereğince tahakkuk edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, ....821,00 TL kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ...'üncü maddesinin ...'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11, Karar No: 2019/8253, Tarih: 09.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/11 E.  ,  2019/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kızının ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan ölenin babası olan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; müşteki vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın “Delillerin tartışılması” başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından; 20.05.2015 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan duruşmaya son verilmesi;

Kanuna aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18838, Karar No: 2013/3174, Tarih: 20.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18838 E.  ,  2013/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların katılana ait fabrikayı noterden yaptıkları sözleşme ile 3 yıllığına kiraladıkları, ancak bir yıl çalıştırıldıktan sonra katılan tarafından dosyaya ibraz edilen demirbaş listesinde bulunan eşyalardan bir kısmını yeni fabrikalarına taşıdıkları, bir kısmını ise hurdacılara sattıkları iddia olunan olayda, katılanın ibraz ettiği demirbaş listesinde sanıklarının imzalarının bulunmadığı gibi Hukuk Mahkemesinde katılanın açtığı tespit davalarında alınan bilirkişi raporlarında hangi aletlerin bulunmadığına yönelik bir tespitin yapılmadığı, sanıkların temyiz dilekçe ekinde ibraz ettikleri kira sözleşmesinin sona erdirildiği, sözleşme sebebiyle hiçbir hak ve alacağın kalmadığı ve birbirlerini ibra ettikleri hususunun imza altına alındığı Tekirdağ 3.Noterliği’nin 13/03/2006 tarih 1452 yevmiye numaralı fesihname düzenlemeleri karşısında; sanıkların yeni işyerlerinde iddia edilen malzemelerin bulunup bulunmadığı hususunda tespit yaptırılmadan ve anılan fesihname getirtilerek tarafların bu hususta beyanları alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar ile katılan arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisi niteliğinde olmadığı, dolayısıyla TCK.nun 155/2 maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunun unsurlarının oluşmadığı, eyleminin aynı maddenin 1.fıkrasında düzenlenen ve takibi şikayete bağlı olan güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2165, Karar No: 2013/4210, Tarih: 21.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2165 E.  ,  2013/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ..., kadastro tespiti sırasında davalının babası adına tescil edilen 105 ada 39 parsel sayılı taşınmazın öncesinin kadim mera olduğunu iddia ederek tapunun iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizce eksik inceleme nedeni ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş, taraf delilleri toplanmış, mahallinde keşif yapılmış ve bu kez davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, kadim mera iddiasına dayalı tapu iptali ve sınırlandırma istemine ilişkindir. İl Tarım Müdürlüğünün dosya içinde bulunan yazısında dava konusu yerde mera komisyon çalışmalarının yapıldığı, mera olan taşınmazların tespitinin yapılarak tahsisin kesinleştiğini bildirilmiştir. Dava konusu taşınmaz mera parselleri içinde yer almamıştır. Mahallinde iki kez keşif yapılmış ve alınan uzman bilirkişi raporlarında dava konusu yerin uzun zaman kullanılmadığı, hayvan otlatmaya müsait ancak geleneksel (kadim) mera olmadığı, 30-35 yıllık ceviz ağaçları ve meşe ağaçlarının olduğu belirtilmiştir.

Davalı tanıkları ise bu yerin davalının babası tarafından 30-35 yıl önce otu biçilerek kullanıldığını belirtmişlerdir. Dava konusu taşınmazın sınırında da orman ve şahıs arazileri bulunmaktadır.

Dosya kapsamına, toplanan delillere göre dava konusu yerin mera olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.