muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16098, Karar No: 2013/15928, Tarih: 27.05.2013

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda, davacı işçinin kusurunun tespitinde tekstil mühendisinden kusur raporu alınmış ise de, bu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı tespit edilmiştir.

Mahkemece, aralarında iş güvenliği uzmanı da olan üçlü bilirkişi heyeti oluşturularak işçiye ve varsa işverene izafe edilecek kusur oranlarının gerekçelendirilerek belirlenmesi ve işçinin olay tarihindeki aldığı ücret dikkate alınarak meydana gelen olayda oluşan zararın ayrıntılı olarak belirlenip kusur oranına göre işveren zararının davacı işçinin 30 günlük ücretinden fazla olduğunun belirlenmesi halinde şimdiki gibi aksi halde davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiği hususu gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1763, Karar No: 2011/3669, Tarih: 04.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1763 E.  ,  2011/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve görevi kötüye kullanmak suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; yüklenilen suçlardan beraetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2009 gün ve 2007/109 Esas, 2009/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin ve ayrıca Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli tebliğnamenin kendilerine tebliği ile bunlara dair belgelerin eklenmesinden ve temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8469, Karar No: 2022/11308, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8469 E.  ,  2022/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ..., ... LPG Dağıtım A.Ş. ile İsviçre Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dairemiz geri çevirme ilamından sonra dosyaya celp edilen belgelerden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 02.12.2021 tarihli kararı ile tasfiye nedeniyle sicilden terkin edilen davalı ... Ulus. Nak. Pet. Ürün. İnş. Gıda Paz. San. Tic. Ltd Şti.’nin ek tasfiye işlemleri sonuçlandırılıncaya kadar ihyası ile yeniden tesciline, tasfiye memuru olarak ...’in atanmasına karar verildiği, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tasfiye memuruna tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı ... Ulus. Nak. Pet. Ürün. İnş. Gıda Paz. San. Tic. Ltd Şti. tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgileri sorularak, tasfiye memuruna gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi ile davalı ... – ... Karuser Tanker İmalatı San. ve Tic. Ltd. Şti. tasfiye memuruna temyiz dilekçesi yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15760, Karar No: 2013/21883, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15760 E.  ,  2013/21883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kayıp oranındaki artıştan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacının 13.12.2005 tarihinde % 32,20 oranında 27.09.2011 tarihinde de % 44 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı, sürekli iş göremezlik oranının 27.09.2011 tarihinde %32,20’den % 44,00 oranına yükselmesi nedeniyle, % 11,00 fark için manevi tazminat isteğinde bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kusura ve dayanışmalı sorumluluğa ilişkindir.

Gerçekten, davacının 1957-1972 yılları arasında davalı ... Müdürlüğüne ait maden ocağında, 01.01.1974-01.03.1990 tarihleri arasında ise Almanya’da 3173 gün yer altı çalışmasının bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Öte yandan, meslek hastalığının değişik işyerinde çalışma sonucu oluşması durumunda, davalıların sorumluluğunun dayanışmalı sorumluluk esaslarına göre değil davalıların kusur oranlarına göre çözümleneceği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda bu yönde bir değerlendirme yapılmadan, % 32,20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan ve kesinleşen davada meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğundan bahisle, fark maluliyet için açılan bu davada da kaçınılmazlığın kabul edildiği görülmektedir. Her ne kadar kesinleşen davada kaçınılmazlığın belirlendiği ve bu durumun aynı davalı ... bakımından bağlayıcı olacağı söylenebilirse de her arştın ayrı bir olgu olması ve kesinleşen davada davacının yurt dışı çalışmasının belli bulunmaması karşısında artan bölüme yönelik bu davada kaçınılmazlığın kesinleştiğinden söz etmek mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacıda oluşan %32,20 oranındaki sürekli iş göremezliğin % 44,00 oranına yükselmesi sonucu % 11,80 fark maluliyet nedeniyle manevi tazminat istendiği göz önünde tutularak, davalı ile dava dışı işveren bakımından fark maluliyetten dolayı kusur oranları yöntemince ayrı ayrı belirlenmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3132, Karar No: 2014/4796, Tarih: 30.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/3132 E.  ,  2014/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/90455

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2012/46 Esas, 2013/16 Karar

SUÇ : Rüşvet almak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mağdure Z..T..'dan rüşvet almak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa 765 saylı TCK'nın 212/2, 212/son, 219/3 ve 59. maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezasının miktarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları dışında olduğu, kazanılmış hak uygulaması nedeni ile iki yılın altına düştüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 5560, 5728 ve 6008 sayılı Yasalarla değişik 231. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek anılan hususun kararda tartışılmaması sonuca etkili görülmemiştir.

Bozmaya uyularak delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanığın mağdure G.. H..'dan rüşvet alma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hüküm tarihine yürürlükte bulunan ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle ile bozma kararı da nazara alınarak, olay nedeniyle mağdurun uğradığı maddi bir zararın bulunup bulunmadığı, var ise bunun sanık tarafından tazmin edilip edilmediği araştırılıp, daha önce işlediği kasıtlı bir suç bulunmayan ve 20/09/2012 günlü oturumda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8418, Karar No: 2023/2227, Tarih: 19.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/8418 E.  ,  2023/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait madeni yağlarına kaçakçılık suçu kapsamında el konulduğunu ve devamında satışının yapıldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve söz konusu yağların iadesine karar verildiğini, müvekkili hakkında yapılan işlemler nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, ticari itibarının yok olduğunu, söz konusu yağların satılması nedeniyle ithalat ve ihracat imkanının elinden alındığını bu nedenle el konulan ve satılan malların zararı bakımından 200.000,00 TL tazminatın, mahrum kalınan kazançların tazmini bakımından ise 100.000,00 TL tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 22.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yetki yönünden reddi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğini, davanın yasal koşullarının oluşmadığından reddi gerektiğini, davada yasal koşullar oluşmadığını, davacının kendi kusuru ile tedbir uygulandığından reddi gerektiğini, davalı hazinenin tazminat davasının tarafı olmadığını, davalının gümrük idaresi olduğunu, bu nedenle davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/162 Esas, 2018/279 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne kararı verilmiştir.

4.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/424 Esas, 2019/1419 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi;

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi;

Mahkeme kararının gerekçeli olması gerektiğine, söz konusu bilirkişi raporunda eksiklik ve hataların bulunduğuna, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, eksik ve hatalı değerlendirmeler sonucu tazminat ve vekalet ücretinin kabul edilmesinin mümkün olmadığına, karşı vekalet ücretinin verilmesi gerektiğine, ilişkindir

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminata esas Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2764 Soruşturma – 2017/2312 Karar sayılı dava dosyasında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan davacıya ait 720 varil içinde 119.050 kg madeni yağa 18.10.2016 tarihinde el konulduğu, el konulan yağın 08.06.2017 tasfiyesine karar verilmesi üzerine 16.07.2018 tarihinde 84.357,75 TL'ye tasfiye edildiği, yapılan soruşturma neticesinde 18.12.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 23.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, bu şekilde haksız olarak el konulan ve satılan malların zararlarının tazmini için 200.000,00 TL ve bu işlemlerden ötürü mahrum kaldığı kazançların tazmini için 100.000,00 TL tazminat talebinde bulunulduğu, mahkememizce aldırılan üçlü bilirkişi heyeti raporunda davacının maddi tazminata konu ettiği 720 varil brüt 139.980 kg, net 119.040 kg, lineer alkil benzen olan ürünün kıymet değerinin faiz hariç toplam 319.506,39 TL olarak hesaplandığı, Ağrı İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından 16.07.2018 tarihinde toplam 84.357,75 TL ödeme yapıldığı, ödeme sonrası kalan tutarın 243.775,64 TL olduğu, ancak 6100 sayılı Kanunun 26 ıncı maddesinde düzenlenen ''taleple bağlılık'' kuralı gereğince davacı lehine talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekeceğinden davacının ıslah talebinde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, taleple bağlılık gereğince davacı lehine 200.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacının el konulan malların haricinde mahrum kaldığı kazançlarının tazmini için ayrıca talep ettiği 100.000,00 TL maddi zararın saptanmasında, subjektif takdir yerine esas alınması gereken belirli ölçüler ve belgelerin mevcut olmadığı, bu nedenle herhangi bir değerlendirme yapılamayacağı anlaşılmakla; davacının maddi zararının 200.000,00 TL olduğundan bu bedelin talep gereği el koyma tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminata esas Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2764 Soruşturma – 2017/2312 Karar sayılı dava dosyasında 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan davacıya ait 720 varil içinde 119.050 kg madeni yağa 18.10.2016 tarihinde el konulduğu, söz konusu yağın 08.06.2017 tarihinde tasfiyesine karar verilmesi üzerine 16.07.2018 tarihinde 84.357,75 TL'ye tasfiye edildiği, yapılan soruşturma neticesinde 18.12.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 23.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davalı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

1.Mahkeme kararlarının hatalı ve eksik olduğuna, gerekçesiz hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz talebi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, davanın kısmen kabulü kararında usul ve yasaya aykırı bulunmadığından kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Karşı vekalet ücreti talebi bakımından;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/424 Esas, 2019/1419 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2853, Karar No: 2014/6663, Tarih: 16.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2853 E.  ,  2014/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.