muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13592, Karar No: 2017/1394, Tarih: 08.03.2017

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23516, Karar No: 2013/1542, Tarih: 31.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23516 E.  ,  2013/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının ... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/6346, Karar No: 2023/5036, Tarih: 15.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/6346 E.  ,  2023/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1141 E, 2015/1305 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/1141 Esas, 2015/1305 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesini altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...’ın temyiz itirazları;

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

B.Sanık ...’ün temyiz itirazları ;

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına,

5.Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

III. OLAY VE OLGULAR

A.Sanık ...’ın temyiz itirazları;

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

B.Sanık ...’ün temyiz itirazları ;

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına,

5.Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü; "Dosyada mevcut adli sicil kayıtlarından haklarında daha önce de benzer suçlar nedeniyle açılmış kamu davaları bulunduğu anlaşılan sanıklar ... ve ...'ün olay günü saat 15:00 sıralarında Derince ... Mahallesi, ... mevkiinde kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları, bu şekilde yaklaşık 4 metre derinliğinde ve 2x1.5 metre ebadında çukur kazdıkları, arkadaş olan diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'un da aynı mevkiye mangal yapmak amacıyla gittikleri, adı geçen sanıklardan ... ve ...'ın orman içerisinde dolaştıkları sırada tesadüfen kazı yapan ... ve ... ile karşılaştıkları ve merak saiki ile sanıkların yanlarına gittikleri, bu esnada kazı yapılan yerin yakınında bulunan yoldan geçen jandarma ekibinin park halindeki araçları görüp durumdan şüphelendiği, jandarma görevlilerini gören ...'ün kaçtığı, ..., ... ve ...'ın çukurun başında yakalandıkları, tanık .. .'nin kaçan ...'ü takip ederken orman içerisinde piknik yapan ... ve ...'yı gördüğü, bu şahısları da tutup olay yerine döndüğü sırada tesadüfen saklanan ...'ü de yakaladığı anlaşılmıştır. Sanıklar ... ve ...'ün yukarıda anlatıldığı şekilde kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak sureti ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçunu işledikleri kanaatine varılarak cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekli görülmüştür." şeklinde mahkemesince hüküm kurulmuştur.

B.Sanık ... savunmasında; "Benim kalp rahatsızlığım var, arkadaşım ... beni arabasıyla ormana gezmeye götürdü, daha sonra jandarma gelip define aradığımızı söyleyerek bizi tuttu, arkadaşımla gezdiğimiz yerler daha önceden hep kazılmıştı, buraları ben kazmadım, araziyi kazan kimseyi de görmedim, ... dışında iddianamede isimleri yazılı diğer şahısları tanımıyorum, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

B.Sanık ... savunmasında; "Benim kalp rahatsızlığım var, arkadaşım ... beni arabasıyla ormana gezmeye götürdü, daha sonra jandarma gelip define aradığımızı söyleyerek bizi tuttu, arkadaşımla gezdiğimiz yerler daha önceden hep kazılmıştı, buraları ben kazmadım, araziyi kazan kimseyi de görmedim, ... dışında iddianamede isimleri yazılı diğer şahısları tanımıyorum, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce konuyla ilgili ifade vermiştim. O ifademi tekrar ederim. Ben sanıklardan ...'ı tanırım diğerlerini tanımam. ... ile 3-4 yıl kadar önce Körfez'de tanıştık. ...'in kalp rahatsızlığı vardır. İki kez kriz geçirmiş. Doktor açık havada dolaşmasını tavsiye etmiş. ... ile ben Yenikentte ormanlık alan vardır. Oraya gittik. Biz orada sohbet ettik. Bizden başka birçok kişi vardır .Jandarma geldi kimlik kontrolü yaptı. Benim kimliğime baktıktan sonra sen bu define olayında mimlenmişsin diyerek bizi alıp götürdüler. O alanda birden fazla kuyu vardır. Kuyuların etrafında kürek vs eşyalar vardı. Yakında bulunan bir kuyu içerisinde bazı malzemeler vardı. Bu nedenle hakkımızda işlem yaptılar. Suçsuzum, beraatime karar verilsin, dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

17.11.2014 günü saat 15.05 sıralarında kolluk devriyesi sırasında ormanlık alanda yol kenarında iki araba görülmesi üzerine görevlilerce kontrol yapıldığı, yapılan kontrollerde orman içerisinde dört kişinin kazı çukurunun başında konuştuğunun, jandarma görevlilerinin gelmesi üzerine sanık ...'ün kaçtığı, kalan üç kişinin temyiz dışı sanıklar ile, sanık ... olduğunun tespit edildiği, kazı alanında yapılan kontrollerde yaklaşık 2 metre uzunluğunda, 3,5-4 metre derinliğinde kazı çukuru tespit edildiği, kazı çukurunun içerisinde yapılan kontrollerde bir adet balyoz, murç, çekiç, manivela demiri, keser, kürek tespit edildiği, çukurun dışarısında plastik bidon, ot makası, balta, sapı kırılmış vaziyette balta, 3 çift eldiven bulunduğu ve sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Dava konusu yerde bağımsız arkeolog ve fen bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu gözetilmeksizin, davanın tarafı konumunda bulunan Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Dava konusu yerde bağımsız arkeolog ve fen bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu gözetilmeksizin, davanın tarafı konumunda bulunan Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Körfez 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/807 Esas, 2013/1223 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suça ilişkin olması ve hükümden sonra, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinin 6. fıkrası gereğinda yapılan değişiklik uyarınca, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun da önödeme kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 7188 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinde belirtilen esas ve usule göre önödeme prosedürü ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/1141 Esas, 2015/1305 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1076, Karar No: 2016/13839, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1076 E.  ,  2016/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; Ocak 2005 tarihinden dava tarihine kadar geçmiş 10 yıllık kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, PSH, iletim bedelleri ile bunlara dayalı olarak alınan KDV bedelinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL'sinin ödendiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 20.816,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vd. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak vd. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9956, Karar No: 2017/4249, Tarih: 21.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9956 E.  ,  2017/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili arafından, davalı ... aleyhine 15/02/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin mahallesinde bulunan üç adet daireyi davalı ... Belediyesinin muvafakatı ile, dava isimli şahıstan satın aldığını, davalı ile rasında imzalanan gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi gereği, taşınmazın devrine davalı belediyece onay verildiğini, davacıya satışı yapılan gayrimenkullere ilişkin ödeme emirleri gönderildiğini, davacının taşınmazlara ilişkin damga vergisini haciz baskısı ile davalıya ödediğini, ödenen damga vergisinin iadesini istemesine rağmen davalı tarafından iade edilmediğini belirterek 10.803,00 TL nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının sözleşmenin tarafı olmadığı, bu nedenleKanununa göre davalının damga vergisini ödeme yükümlülüğü bulunmadığı, dava dışı tarafından imzalanan sözleşmeden kaynaklı yükümlülüğün, davacıya yüklendiğine dair bir delil bulunmadığı, davacının yükümlüsü olmadığı vergi borcunu haciz baskısı altında ödediği, davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ödenen tutarı iade ile yükümlü olduğu gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 3410 sayılı Kanunla değişik 6. maddesinde vergi mahkemelerinin görevleri; " a) Genel Bütçeye, İl Özel İdareleri, Belediye ve Köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları, b) (a) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları, c) Diğer kanunlarla verilen işleri çözümler" hükmü ile belirtilmiştir.

Somut olayda; davacının, davalı ... ile dava dışı arasında imzalanan gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi gereği satın aldığı taşınmazların damga vergisini, davalı belediye tarafından 6183 sayılı Kanuna göre gönderilen ödeme emirleri nedeniyle, haciz baskısı altında davalı Belediyeye ödemek durumunda

kaldığı, uyuşmazlığın vergi hukukundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece bu ihtilafın çözümünde idari yargı yerinin (vergi mahkemesinin) görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

kaldığı, uyuşmazlığın vergi hukukundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece bu ihtilafın çözümünde idari yargı yerinin (vergi mahkemesinin) görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/476, Karar No: 2022/9582, Tarih: 30.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/476 E.  ,  2022/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden kısmen kabulü ile derhal ödeme ve yasal faiz bitiş tarihi yönünden düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2021 tarihli ara kararı ile ödenmesine karar verildiği ve davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek fark bedele işletilmesi gereken faizin bitiş tarihinin ödemeye ilişkin ara karar tarihi olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nin 14. Hukuk Dairesi'nin 2020/1500 E. - 2021/2039 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 7. bendinde yer alan (02.11.2021) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (24.02.2021) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.