muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12305, Karar No: 2013/18796, Tarih: 09.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12305 E.  ,  2013/18796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın

62, 52/2-4, 54/1.maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27.07.2005 günü saat 01:30 sıralarında sanıkların, sit alanı veya korunması gerekli yerlerden olmayan, Malatya ili, Pötürge ilçesi, Kavaklıdere köyü, Keklikpınarı mevkiinde, 4.90x1.50 metre genişliğinde ve 1.50 metre derinliğinde kazdıkları çukurun içinde ve etrafında, kazı faaliyetinde kullandıkları kova, kazma, murç, kürek, balyoz ve el fenerleriyle birlikte, köy korucularının yaptıkları ihbar üzerine jandarma görevlilerince yakalandıkları,

Define aramak için yapılan kazı faaliyetinin, sit alanları veya korunması gerekli yerlerin dışında yapıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 5728 sayılı yasa ile değişiklik öncesi 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesindeki ve 5728 sayılı yasa ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesindeki düzenlemeler ile müeyyidelendirildiği, araştırma suçunu ise yüzeye müdahaleyi içermeyen eylemlerin oluşturduğu buna rağmen hükümde sanıkların eylemlerinin izinsiz define araştırma suçunu oluşturacağı şeklinde hatalı değerlendirme ile sanıklar hakkında, 5728 sayılı yasa ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2.maddesinin lehe olduğu ve uygulanması gerektiği kabulü ile eksik ceza tatbik edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesinde, sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren mehil verilebileceği gibi cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceğinin belirtilmiş olması ile 5275 sayılı sayılı Kanunun 109. ve bu maddeye dayanılarak çıkartılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddesindeki düzenleme karşısında, hakimin, hükmettiği adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verebileceği, bu taksitlerin ödenmesine ancak kararın kesinleşmesinden sonra başlanabileceği ve bu durumun infaz yetkisini kısıtlama anlamına gelmediği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki bozma ve düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafinin, sanıkların üzerine atılı suçun yasal unsurlarının mevcut olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7604, Karar No: 2019/18872, Tarih: 25.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7604 E.  ,  2019/18872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi, .../... Mahallesi 211 ada 29 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisi olan 1273 parsel sayılı taşınmazdan 547,69 m2'lik kısım 3194 sayılı İmar Kanunu 15, 16. maddeleri uyarınca bedelsiz yola terk edildiğinden Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre dava konusu taşınmazın da imar parseli olarak kabul edilmesi ve emsal taşınmaz imar parseli olduğundan dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen değerinden düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesap yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle düzenleme ortaklık payı düşülerek değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedeli arasındaki fark bedele 10.08.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1397, Karar No: 2021/6641, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1397 E.  ,  2021/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Durak Mahallesi 315 ada 660 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde geçen (3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine, karar kesinleştiğinde bankaya müzekkere yazılmasına, ) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalılara tapudaki hisseleri oranında derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimesinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinde geçen (son karar tarihi olan 24/01/2019 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davacıdan tahsili ile davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine, bozma sonrası artan kısma işletilecek yasal faizin karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 29.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacıdan alınarak davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

c) 8 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14430, Karar No: 2015/2644, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14430 E.  ,  2015/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21773, Karar No: 2011/1404, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21773 E.  ,  2011/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 5.İcra Mahkemesinin 22.12.2009 tarih ve 2009/1064-1243 sayılı kararının borçlu vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra Dairemizin 8.6.2010 tarih ve 2010/9008-14334 sayılı kararı ile onanması üzerine borçlu vekili tarafından karar düzeltme yoluna gidildiği tesbit edilmiştir.

Bu aşamadan sonra aynı borçlu asilin Bursa 5.İcra Mahkemesine verdiği ve kimlik tesbiti yapılmış 10.02.2011 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteminden feragat ettiğinden karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin karar düzeltme dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4153, Karar No: 2012/11653, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4153 E.  ,  2012/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın fotokopi makinelerinin, aksesuarlarının kopya çekmek için gerekli kimyasal madde, drum, yedek parça ve bakım-onarım hizmelerinin kopya başı çekim ücreti ile yürütülmesi işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3902, Karar No: 2023/2646, Tarih: 02.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3902 E.  ,  2023/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarih ve 2019/20243 Esas, 2021/7482 Karar sayılı kararı ile;

"...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...'bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarih ve 2021/259 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarih ve 2021/494 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; pişmanlık duyduğuna, tayin edilen cezanın para cezasına çevrilebileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Uzunköprü K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli yapıldığı, nakil yol izni verilerek kurumdan ayrıldığı, 07.04.2014 tarihinde teslim olması gerekirken teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü'nün 27.07.2015 tarihli yazısında sanığın, hakkındaki yakalama emrine istinaden yakalanarak gözaltına alındığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Uzunköprü K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna naklinin uygun görülmesi üzerine kurumdan ayrıldığı, ancak teslim olması gereken sürede Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olmayarak firar ettiği, akabinde yakalandığı, ceza infaz kurumu yazıları, Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü yazısı, sanık savunması ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın pişmanlık duyduğuna, tayin edilen cezanın para cezasına çevrilebileceğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarih ve 2021/494 Esas, 2022/171 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/469, Karar No: 2007/5269, Tarih: 19.04.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/469 E., 2007/5269 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/469 E., 2007/5269 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 21 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 32 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında Eskiçokdeğirmen Köyü 103 Ada 7 Parsel sayılı 7540 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle, Ağustos 1944 tarih 1 ve Temmuz 1977 tarih 11 sıra numaralı Tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle öncesinde dava dışı 103 ada 1 ila 6, 8, 9 ve 10 sayılı parsellerle bir bütün olduğundan söz edilerek Harun acunman adına tesbit edilmiştir. Orman yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır . Mahkemece Davanın REDDİNE, Çekişmeli taşınmazın tesbitteki gibi Davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirilmediği, eğimin %5 ila 40 arasında değiştiği, kuzey sınırında emekle yetiştirilmiş kestane ağaçları bulunduğu, üzerinde 25 yaşlarında fındık kaplı olduğu, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı yasanın 4. maddesi hükümlerine göre orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı belirlenmemiş, rapora eklenen elle renklendirildiği anlaşılan memleket haritasında denetime olanak verilmeyecek ve taşınmazın kuzguncuk deresine göre konumu düşünüldüğünde arazi kadastro paftasındaki yerine uymayacak biçimde nokta şeklinde işaretlenmiş, tapu kaydının revizyon gördüğü parsellerin kadastro tesbitinin bu şekilde kesinleşip kesinleşmediği, kayıt fazlasının bulunup bulunmadığı, var ise bu fazlalığın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığı yöntemince belirlenmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen orman alanlarındaki eski tarihli tapu kayıtları hukuki değerini yitirir. 6831 sayılı yasanın 1. maddesinin 1/F ve 1-G bendlerindeki ayrık durumlardan söz edilebilmesi için, taşınmazın öncesinin devletleştirilen orman alanlarından olmaması gereklidir.