muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2722, Karar No: 2024/3908, Tarih: 28.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, pasaport kayıtlarına bakıldığında yılda ortalama 1 ayını Türkiye’de geçiren davalının mirasbırakana bakım sağlamasının mümkün olmadığını, satış bedeli ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğunu, mirasbırakanın terekesinde taşınmazların bulunduğu belirtilmişse de mirasbırakan babaları yanında annelerinin ölümünden sonra anneleri adına kayıtlı bir kısım taşınmazın da davalıya devredildiğini öğrendiklerini, mirasbırakanla çok eskiye dayanan beşeri ilişkilerinde olumsuzluklar olduğunu, bu hususun mirasbırakanın vefatı ve akabinde annelerin ölümüyle tamamen ortaya çıktığını, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığını, en değerli taşınmazını davalıya devrettiğini, davalının da alım gücünün bulunmadığını, satış tarihinde mirasbırakanın hesabında bir para hareketliliğinin de görülmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı; Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1941 doğumlu mirasbırakan ...'ın 07.12.2019 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak davacı oğulları Ufuk ve Şafak ile davalı kızı Mehtap'ın kaldıkları, mirasbırakanın dava konusu 1001 parsel sayılı taşınmazını 23.11.2017 tarihinde davalı kızına satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1752, Karar No: 2021/6335, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1752 E.  ,  2021/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 50 ada 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulanan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, ağaçlara maktuen değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza uzak bir bölgeden taşınmazın emsal alındığı anlaşıldığından rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34328, Karar No: 2011/3521, Tarih: 23.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/34328 E.  ,  2011/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış,mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralamak suçundan TCK'nın 86/2.maddesi uyarınca altışar ay hapis cezası ile cezalandırılan sanığa verilen cezanın aynı kanunun 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırıldığının ve 62.maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapıldığının kabul edilmesi karşısında sonuç cezaların yedişer ay onbeşer gün yerine beşer ay hapis cezası olarak verilmesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan velayet hakkından,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle,

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1099, Karar No: 2025/6518, Tarih: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1099 E.  ,  2025/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/280 E., 2021/118 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden iade

Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/280 E., 2021/118 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin gönderildiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2013/793 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 04/04/2019 tarihli ve 2018/11918 Esas, 2019/5691 Karar sayılı ilamı ile "sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile işlenmesi nedeniyle ek savunma hakkı da tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi" şeklinde bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada bu kez sanığın atılı suçtan beraatine ve verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnme kararı olması nedeni ile kararına direnilen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilerek dosyanın herhangi bir temyiz başvurusu olmaksızın gönderildiği, ancak sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan önceki hükümden farklı olarak verilen beraat kararının niteliği itibariyle direnme kararı olmayıp kanun yolu açık yeni bir hüküm niteliğinde olduğu anlaşılmakla;

Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/280 Esas, 2021/118 Karar sayılı kararına karşı tarafların temyiz isteminde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında dosyanın, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6854, Karar No: 2015/26, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6854 E.  ,  2015/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan kaçak kazı ihbarı üzerine, ... ilçesi, ...köyüne giden kolluk görevlilerince, ... numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 23.12.1999 tarih ve 8260 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ....sınırları içerisinde kalan 504 sayılı parselde, sanık ... ile mahkumiyetlerine karar verilip haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar .... ve ...'un, kazma, kürek, murç gibi suç aletleriyle birlikte izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, kolluk görevlilerince yapılan olay yeri incelemesinde, sanıklar tarafından 1x2 metre genişliğinde çukurun kazılmış olduğunun tespit edildiği, olay yeri keşfi sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun ekindeki fotoğrafların incelenmesinden yapılan kazının derinliğinin yaklaşık 1 metre olduğunun anlaşılabildiği, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıkların yargılama aşamasında verdikleri ifadelerinde, kazının başkaları tarafından daha önce kazıldığını, kendilerinin sadece biraz eşelediklerini beyan etmiş iseler de, sanıkların ifadeleri, yakalanış şekilleri ve keşif aşamasında dinlenen tanık ifadeleri karşısında, bu ifadelerin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, tüm dosya kapsamından, sanık ...'ün 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan yerde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2725, Karar No: 2009/3782, Tarih: 25.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2725 E.  ,  2009/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 1405 parsel sayılı taşınmazının zorunlu geçit ihtiyacı bulunması nedeniyle davalıların maliki oldukları 1406 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın batısından genel yola ulaşan kadastrol yol mevcut olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonrası sunulan 9.10.2008 tarihli bilirkişiler raporunda, pafta ve zemin uygun olmakla beraber dava konusu parselin batı sınırında bulunan ve kadastro paftasında yol olarak gösterilen kısmın zeminde dere yatağı olduğu ve çalılık ve muhtelif ağaçlarla örtülü olup yol olarak kullanılmasının mümkün olmadığı beyan edilmiş ve geçit hakkı tesis edilebilecek 4 seçenek belirlenmiştir.

Mahkemece davanın reddine gerekçe gösterilen bu yolun davacı taşınmazının batı bitişiğinden başlayarak genel yola ulaşıncaya kadar tüm güzergahının bilirkişilere inceletilerek kesintisiz olarak aktif yol haline getirilip getirilemeyeceği ve mevcut durumun yola dönüşümü için yapılacak emek ve masrafın miktarı hesaplattırılarak külfetin katlanılır boyutta olup olmadığının tesbitinden sonra karar verilmesi gerekir.

Anılan bu seçenek uygun ise buradan değil ise davacının zorunlu geçit ihtiyacı gözetilerek diğer seçenekler değerlendirilip karar verilmesi gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10671, Karar No: 2015/2550, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10671 E.  ,  2015/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9623, Karar No: 2010/17779, Tarih: 19.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9623 E.  ,  2010/17779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16507, Karar No: 2025/3907, Tarih: 10.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16507 E.  ,  2025/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2127 E., 2021/114 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/2127 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1418, Karar No: 2019/8231, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1418 E.  ,  2019/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.02.2019 tarih ve 2018/238-2019/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalının dava dışı Gümüşışık Ltd. Şti. adlı şirketi kurduklarını, anlaşmayınca şirketin tasfiye edildiğini, şirketin kuruluş aşamasında taraflarca güven oluşturma amaçlı 450.000,00 TL bedelli birer adet bono düzenleyip dava dışı ...’ya emaneten bırakıldığını, davalının ortaklığın sona ermesinden sonra adı geçenden bonoyu alıp müvekkili aleyhine 63.240,00 TL bedel üzerinden takip başlattığını, şirketin tasfiyesi sırasında 8.000,00 TL bedel içeriği olan klişe parasının hesapta düşülmediğini, aynı zamanda şirketin dava dışı ...’tan alacaklı olduğu 6 adet çek karşılığı alınan 60.000,00 TL lik teminat senedinin mevcut olduğunu, 6 çekten 2’sinin ödendiğini, ödenmeyen çeklerin 20.000,00 TL’sinin müvekkiline ödetilmeye çalışıldığını, davalının anılan çeklerin teminat senetlerini tahsil etmediğini, tasfiye aşamasında da protokol imzalandığını, davalının şirketin hisselerini devralarak noterde müvekkilinin borçlu olmadığını beyan ettiğini, müvekkilinin şirketten kaynaklı davalıdan 34.240,00 TL alacaklı olduğu, davalının anılan borcu kabul ettiğini, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek takibe konulan senet yönünden 63.240,00 TL borçlu olunmadığının tespitini, kötüniyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, dava sırasında bedel ödendiğinden davaya istirdat davası olarak devam edilmiştir.