muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5208, Karar No: 2014/5593, Tarih: 11.03.2014

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, işverenin söz konusu işlemleri nedeniyle doğan fark aylık ücret, fark ikramiye, fark fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsili talep edilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, davacı tarafça, olması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarı esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde anılan alacaklar için yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacaklar belirsiz alacak değildir.

Fark fazla çalışma ücreti alacağı bakımından ise, davacının talebi fazla çalışma sürelerinin hesaplanması değil, iddiasına göre esas alınması gereken aylık ücret miktarı nazara alınarak, işverence öncesinde ödenen fazla çalışma ücretlerine ilişkin fark alacakların hüküm altına alınmasıdır. Bu alacak bakımından da, alacağın miktarını tam ve kesin olarak belirleyememe halinden söz edilemeyeceğinden, anılan alacak da belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.11.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/1465, Karar No: 2016/9731, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1465 E.  ,  2016/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/1098-2014/608

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve belirlenen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/21545, Karar No: 2024/17831, Tarih: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/21545 E.  ,  2024/17831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/661 E., 2020/748K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2019 tarih, 2018/565 E. - 2019/75 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15773, Karar No: 2017/3706, Tarih: 27.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15773 E.  ,  2017/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ilçesi, .... köyü 169, 170 ve 171 sayılı parsellerin batısında önce babasının, 1971 yılından beri de müvekkilinin zilyetliğinde bulunan, 22.400 m² yüzölçümündeki taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinme koşullarının oluştuğunu belirterek müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine vekili, 22.04.2014 tarihli dilekçesinde çekişmeli taşınmazın TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddi ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 29/12/2014 havale tarihli fen bilirkişisi raporunun ekinde bulunan krokide (A) harfi ile gösterilen 4191,62 m², (B) harfi ile gösterilen 164,26 m², (C) harfi ile gösterilen 1623,50 m², (D) harfi ile gösterilen 2128,35 m² ve (E) harfi ile gösterilen 12343,27 m²'lik yerlerin dere yatağı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan ve 06.05.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1980 yılında yapılmış ve sonuçları 10.03.1981 - 09.04.1981 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacak yerlerden olduğu belirlenerek ve dava konusu taşınmazın tespit edilen değerine göre tamamlanan harç üzerinden vekalet ücreti hesaplanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/04/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5543, Karar No: 2021/6569, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5543 E.  ,  2021/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/649 E. - 2017/322 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, 2689 ada 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21947, Karar No: 2011/7052, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21947 E.  ,  2011/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6197, Karar No: 2014/1917, Tarih: 26.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6197 E.  ,  2014/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/70072

MAHKEMESİ : Kilis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 03/01/2013, 2011/32 (E) ve 2013/1 (K)

SANIKLAR : S.. K.., C.. K.., H.. K.., D.. K..

SUÇ : İştirak halinde tasarlayarak kangütme saikiyle öldürme, tasarlayarak ve kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, tasarlayarak ve kangütme saikiyle öldürmeye yardım, tasarlayarak ve kangütme saikiyle öldürmeye azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

A.1-Sanıklar Serdar, Hasan ve D.. K.. hakkında mağdur H.. Ö..'ü kangütme saiki ile tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından bozma öncesi verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, bu suçlardan yeniden kurulan hükümler hukuken yok hükmünde sayılmış ve inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Sanık Serdar müdafiinin süresinden sonra duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Sanıklar Serdar ve C.. K.. hakkında maktul Arif'i nitelikli öldürme, sanıklar Davut ve H.. K.. hakkında maktul Arif'i nitelikli öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık C.. K.. hakkında mağdur H.. Ö..'ü nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. K..'nin maktul Arif'i öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunma şartlarının varlığına, tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. K..'nin maktul Arif'i öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunma şartlarının varlığına, tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

27.10.2007 tarihinde sanık H.. K..'nin oğlu, sanıklar Serdar ve C.. K..'nin babaları, sanık D.. K..'nin kardeşi olan Ö.. K..'nin, mağdur müdahil H.. Ö..'ün kardeşi O.. Ö.. tarafından öldürülmesi nedeniyle, olay günü O.. Ö..'ün duruşmasına gelecek olan mağdur H.. Ö..'ü duruşma çıkışı öldürmek amacıyla, olay sabahı sanık Davut'un kullandığı araç ile olayda kullanılan tüfekler ve sanık Hasan'ın ruhsatlı tüfeği ile birlikte .... köyünden Kilis'e geldikleri, sanık Elif'in evinde bir süre kaldıktan sonra duruşmaya girmek üzere araç ile adliyeye gelerek aracı otoparka anahtarı üzerinde takılı olarak bıraktıkları, sanıklar Davut ve H.. K..'nin duruşmaya girdikleri, kardeşinin duruşması için gelen mağdur H.. Ö..'ün ise kendisiyle birlikte gelen ev sahibi maktul Arif'le duruşmaya katılmayarak çay ocağına gittikleri,sanıklar Serdar ve Cuma'nın duruşmaya girmeyerek plan dahilinde bir süre sonra otoparktaki aracı alarak adliyenin arkasındaki sokakta duruşmanın bitmesini bekledikleri, çay ocağında otururken sanık tarafın ve sanık Cuma'nın çay ocağını gözetlemelerinden rahatsız olmaları sonucu, daha sonra da duruşmanın bitmesi ile sanık H.. K.. ve diğerlerinin adliyeden çıktığını gören mağdur ve maktulün çay ocağından ayrıldıkları, ara sokakta yürüdükleri sırada sanık Cuma'nın kullandığı sanık Davut'a ait aracın yanlarından geçtiği, mağdur ve maktulün yanından geçen aracın yavaşlayarak durması üzerine, sanık Serdar'ın sürgülü orta kapıyı açarak av tüfeği ile mağdur H.. Ö..'e birden fazla ateş ettiği, bu sırada aracın durup kapısının açıldığını gören mağdur H.. Ö..'ün kendisini duvarın köşesine attığı, mağduru vuramayan sanık Serdar'ın olay yerinde gördüğü maktule doğru ateş ettiği ve maktulün 15 iri saçma tanesi isabeti sonucu öldüğü olayda;

a-Sanık S.. K..'nin av tüfeği ile olay yerinde gördüğü ve önceden duruşmaya geleceğini bilmediği maktul Arif'e ani gelişen karar ile ateş ederek öldürdüğü anlaşılmakla, sanık S.. K.. hakkında maktule yönelik eyleminde, kasten adam öldürme suçundan TCK'nun 81, 31/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine yazılı şekilde TCK'nun 82/1-a-j, 31/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b-Sanık C.. K.. hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sanık C.. K..'nin sanık S.. K.. ile mağdur H.. Ö..'ü kangütme saiki ile tasarlayarak öldürmek için fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettikleri ancak sanık S.. K..'nin ani gelişen karar ile maktul Arif'e ateş etmesi sonucu maktulü öldürdüğü anlaşılmakla,

b-Sanık C.. K.. hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sanık C.. K..'nin sanık S.. K.. ile mağdur H.. Ö..'ü kangütme saiki ile tasarlayarak öldürmek için fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettikleri ancak sanık S.. K..'nin ani gelişen karar ile maktul Arif'e ateş etmesi sonucu maktulü öldürdüğü anlaşılmakla,

I-Sanık C.. K..'nin maktulü kasten öldürme suçunda sanık Serdar ile fikir ve eylem birliği içinde olduğuna ve maktule ateş ettiğine dair dosya içeriğine göre kesin delil bulunmaması karşısında, maktulü kangütme saiki ile tasarlayarak öldürme suçundan beraat kararı verilmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

II-Sanık Cuma'nın kangütme saiki ile tasarlayarak mağdur H.. Ö..'ü öldürmeye teşebbüs suçunda, sanık Serdar ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettiği halde TCK'nun 37. maddesi delaletiyle 82/1-a-j ve 35 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin beraatine kararı verilmesi,

b-Sanıklar Davut ve H.. K..'nin sanık Serdar'ın maktul Arif'i kasten öldürme suçunda fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiklerini, yardımda bulunduklarını gösterir şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla beraatleri yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Serdar, Cuma, Davut ve H.. K.. müdafiileri ile mağdur müdahil H.. Ö..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 26/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı H.. Y.. K..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar S.. K.., D.. K.., C.. K.. ile H.. K.. müdafiileri avukatlar E.. E.., M.. E.. ile A.. K..'nun yokluklarında 27/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/8443, Karar No: 2022/302, Tarih: 11.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8443 E.  ,  2022/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine asıl davada ve birleştirilen davada 30/09/2020 tarihinde, verilen dilekçeler ile el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/01/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı miktar itibarıyla kesin olduğundan davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacı ...'ın ...,... ada 5 parselde kayıtlı 3 no'lu mesken vasıflı bağımsız bölümün, davacı müvekkili ...'nın ise; 4 no'lu mesken vasıflı bağımsız bölümün maliki olduklarını, davacı müvekkillerinin maliki bulunduğu bağımsız bölümlerin her birinin tapu kütüğünden de görüleceği üzere, 3 No'lu bağımsız bölümün eklentisi olarak 3 no'lu kömürlüğün, 4 no'lu bağımsız bölümün eklentisi 4 no'lu kömürlüğün bulunduğunu, eklenti niteliğindeki kömürlüğe davalı ... Kargo Lojistik ve Dağıtım Hizmetleri A. Ş. tarafından haksız işgal ve müdahale suretiyle 01 Nisan 2019'dan beri kullandığını, haksız müdahale ve tecavüzün halen devam ettiğini, davacı müvekkillere de ecrimisil bedeli olarak herhangi bir ödeme yapılmadığını, öncelikle dava konusu taşınmaza davalının vaki ve haksız müdahalesinin menine ve taşınmazın davacı müvekkillerine teslimine, ayrıca davalı tarafın söz konusu haksız işgal suretiyle tasarrufundan dolayı haksız kullanma karşılığı olan ecrimisil bedeline mahsuben; 01.04.2019-09.12.2019 tarihlerini kapsayan dönem için 1.000,00-TL'nin davalıdan tahsili ile davacı müvekkillere ödenmesine bölümün eklentisi 3 no'lu kömürlük ve ...,... ilçesi, ...,... de kayıtlı 4 no'lu bağımsız bölümün eklentisi 4 no'lu kömürlüğün davalı tarafından haksız müdahale ve işgal suretiyle tasarruf etmesinden dolayı ecrimisil bedeline mahsuben; 01.04.2019 ile 09.12.2019 tarihlerini kapsayan dönem için 1.000,00-TL'nin davalıdan tahsili ile davacı müvekkillere ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.