muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1360, Karar No: 2010/3076, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1360 E.  ,  2010/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan 19.09.2003 tarihli sözleşme ile davalının kendisine verilen kredi kartını kullandığını, ancak borcunu ödemediğini, başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı banka ile aralarında 5464 sayılı Kanunun geçici 5. maddesi uyarınca protokol yapıldığını, bu doğrultuda ödemelerini sürdürdüğünü söylemiştir.

Mahkemece taraflar arasında 5464 sayılı Kanunun geçici 5. maddesi uyarınca borcun yeniden yapılandırılarak taksitle ödenmesi konusunda anlaşma yapıldığı gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık Banka Kredi Kartı Sözleşmesi’nden kaynaklanmaktadır.

07.07.2009 tarih ve 27281 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5915 Sayılı “Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 2. maddesi ile 5464 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde hükmüyle banka kredi kartı borcu bulunan kart hamillerine, borcun yeniden yapılandırılması ve takside bağlanması suretiyle tasfiyesi konusunda birtakım olanaklar sağlanmıştır. Geçici 5. maddenin 4. fıkrasında ise, halihazırda yapılan işlemler baki kalmak ve kararlaştırılan taksitlerin ödenmesi şartıyla icra işlemlerinin duracağı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yeniden yapılandırma talebi üzerine düzenlenen ödeme planı uyarınca ödemelerin sonuna kadar beklenmesi ve bu hususun bekletici mesele yapılması konusunda ara karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1406, Karar No: 2023/3773, Tarih: 14.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1406 E.  ,  2023/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/448 Esas, 2021/1394 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/227 E., 2019/36 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 13.06.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ...Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Birleşik Krallık’ta ikamet eden müvekkilinin burada şirket kurduğunu, davalı bankadaki hesabının yurt dışında mukim gerçek kişilere özgü hesap olarak açılması gerekirken banka ve çalışanlarının hatası ve eğitimsizliği sebebiyle yurt içinde yerleşik gerçek kişi hesabı niteliğinde açıldığını, banka çalışanı davalı ...’ın da vergi bildirimi yapmadığı yönünde maliyeye ihbarı sonucu vergi idaresinin re’sen taktire giderek usulsüzlük ve vergi ziyaı cezası düzenlediğini, bankanın hesabı yanlış açtığını kabul ettiğini, müvekkiline ait hesap bilgilerinin hukuka aykırı olarak deşifre edildiğini, saygınlığının sarsılmasını istemeyen müvekkilinin Gelir İdaresi Başkanlığı ile uzlaşıp faizi ile birlikte 103.000,00 TL’yi ödediğini ileri sürerek 103.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın 25.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu hesabın müvekkili banka nezdinde değil Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) kurulu Eurodeniz International Banking Unit Ltd. unvanlı bankada açıldığından husumetin yanlış yöneltildiğini, sözde vergisel zarara davacının kendisinin sebebiyet verdiğini, ülkeye giriş çıkış kayıtlarına göre davacının 2010, 2011, 2013 yıllarında 6 aydan fazla Türkiye’de bulunduğunun belirlendiğinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun (193 sayılı Kanun) 5 inci maddesindeki istisna kapsamında kalmadığını, yurt içinde yerleşik kişi ve tam mükellef kabul edildiğini, davacının vergi ve cezalarına ilişkin iptal davası açmayıp uzlaşma yoluyla ödemesinin zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğuna delalet ettiğini, dava konusu olayla müvekkilinin davacının hesabını yurt içinde yerleşik gerçek kişi hesabı olarak açması arasında illiyet bağının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte diğer davalının ihbarı kabul edilse bile bu ihbarın hukuka uygunluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; hakkında takipsizlik kararı verildiğini, 2012 yılı Şubat ayından 2015 yılı Şubat ayına kadar davalı bankada çalıştığını, bu süre zarfında davacı ile ilgili bir işlem yapmadığını, davacının bankacılık işlemlerini bilmediğini, Eurodeniz International Banking Unit Ltd. sistemlerine erişim yetkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kendi eylem ve işlemleriyle vergi ve cezalara muhatap olduğu, tüm vergi ve vergi cezalarının mevzuat ve uluslararası anlaşma hükümlerine uygunluk taşıdığı, davacının vergisel ödevlerini yerine getirmeksizin vergi kayıp ve kaçağına neden olması sonucunda vergi ve cezalara muhatap kalmasında davalıların herhangi bir kusurunun ve haksız fiilinin bulunmadığı, davacının talepleri yönünden davalılara bir sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi sebebinin gerekçelendirilmediğini, bilirkişi raporuna itirazların değerlendirilmediğini, hesabın yurt dışı yerleşik kişi olarak açılmış olması halinde ... tarafından böyle bir ihbarın yapılamayacağını, müvekkilinin vergi mükellefi olmayacağını, davalı bankanın adam çalıştıranın sorumluluğu çercevesinden sorumlu olduğunu, müvekkilinin mükellef olup olmadığı ile, Denizbank'ın ve davalı ...'ın sorumluluğuna ilişkin tespitlerin yapılmadığını, baştan savma, hukuki ve bilimsel dayanaktan yoksun bilirkişi raporuna karşı itirazları doğrultusunda yetkin, konusunda uzman kişiler tarafından yeni bir bilirkişi raporu tanzim edilmesinin talep edilmesine rağmen mahkemenin bunu görmezden geldiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya sehven yurt içi yerleşik gerçek kişi olarak hesap açıldığı, vergi dairesince hazırlanan raporlara göre, incelemeye konu dönemlere ilişkin gelir vergisi ve vergi ziyaı cezasının, davalı bankanın davacı adına açtığı hesabı yurt içi gerçek kişi olarak açmasından değil, davacının bir takvim yılı içinde Türkiye'de devamlı olarak 6 aydan fazla oturması nedeniyle tam mükellef kabul edilmesinden dolayı tahakkuk ettirildiği, davacının tam mükellef kabul edilmesiyle vergi dairesi ile davacı arasında oluşan uyuşmazlığın uzlaşma ile çözüme kavuşturulup bu tutarın davacı tarafından vergi dairesine ödendiği, bu halde, davacının Türkiye’de yerleşik olup olmadığı ve Eurodeniz İnternational Banking Unit Ltd. nezdinde bulunan mevduatının faiz getirisinin Türkiye'de vergilendirmeye tabi olup olmadığı, sonuç olarak davacının tam mükellef olup olmadığı hususlarının vergi yargısının konusu olduğu, bunların adli yargı eliyle ve hatta vergi dairesinin taraf olmadığı bir davada yargılamaya konu edilemeyeceği, davalı bankanın bu mevduatın bulunduğu hesabı yurt içi gerçek kişi olarak açmasının sonucu etkilemediği, 1905 sayılı Menkul ve Gayrimenkul Emval ile Bunların İntifa Haklarının ve Daimi Vergilerin Mektumlarını Haber Verenlere Verilecek İkramiyelere Dair Kanun'un (1905 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca vergi ödevinin bütün mükellefler tarafından sağlıklı bir şekilde yerine getirilmesini sağlamak için ihbar müessesesinin yasal olarak kabul edildiği, davacının vergi mükellefi, vergi dairesinin de vergi alacaklısı durumunda olduğu, yasal düzenlemeler uyarınca davacının elde ettiği mevduat faizi gelirini beyan esasına göre beyanname düzenleyerek vergi dairesine vermesi gerektiği, bu halde davacının vergi dairesine zaten beyanla yükümlü olduğu bir hususun 1905 sayılı Kanun’un verdiği imkanla ihbar edilmiş olmasının müşteri ve banka sırrının açıklanması anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı bankadaki hesabının hatalı olarak yurt içinde yerleşik gerçek kişi hesabı şeklinde açıldığını, Eurodeniz İnternational Banking Unit Ltd. nezdindeki hesapların da yurt içi yerleşik gerçek kişi hesabı olarak izlendiğini, diğer davalının yasaya aykırı şekilde müşteri sırrını da ihlal ederek maliyeye ihbarı sonucunda usulsüzlük, vergi ziyaı cezaları tertip edildiğini, davalı bankanın hatasını kabul ettiğini, saygınlığının sarsılmasını ve vergi borçlusu olmayı istemeyen davacının uzlaşma suretiyle ödeme yaptığını, bilirkişi raporunda itirazlarının değerlendirilmediğini, hesap hatalı açılmasaydı böyle bir vergilendirme yapılmayacağını ve vergi mükellefiyetinin doğmayacağını, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 1905 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. 193 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 4 üncü maddesi ile 75 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/469, Karar No: 2020/3861, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/469 E.  ,  2020/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığın, suça konu faturaları düzenleyen ... ... ...Ltd.Şti.’nin ortağı olduğu, suç tarihlerinde şirket yetkilisi olmadığı, alınan bilirkişi raporuna göre dosya arasına alınan 31 adet faturadaki yazı ve imzalar ile sanığın mukayeseye esas yazı ve imzaları arasında farklılıklar bulunduğu, incelemeye konu faturaların 26 sındaki yazı ve imzaların şirket yetkilisi olan diğer sanık ...’a ait olduğu, sanık ...’in savunmalarında kendisinin 2008 yılının başından itibaren şirket yetkilisi olmadığı, kendsine ait başka bir şirket daha olduğunu, bu nedenle işlerle şirket yetkilisi ...’ın ilgilendiğini, düzenlenen faturalarla ilgisinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından 2008 yılında düzenlenen faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelemesine gelince;

3-Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelemesine gelince;

Sanık ...’ın savunmalarında, 2009 yılında işleri bozulduğu için faaliyete son verdiklerini beyan ettiği, yapılan yoklamalarda 2009 yılı Temmuz ayından itibaren şirketin faaliyetine yönelik tespit bulunmadığı bu nedenle 31.07.2009 tarihinin re’sen terkin tarihi olarak kabul edildiği ancak mükellef şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda ba/bs karşılaştırmalarında 2010 yılında mükellef şirketten 126 belge karşılığı 3.259.232 TL değerinde mal aldığını beyan eden mükellefler olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2010 yılında sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara aidiyeti hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8051, Karar No: 2012/3820, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8051 E.  ,  2012/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.04.2008 tarihli ekspertiz raporuna göre, 21.04.2007 tarihinde meydana gelen İsmail Akın isimli kişinin silahla yaralanması olayı ile ilgili olarak olay yerinde elde edilen "1" adet boş kovanın sanıktan elde edilen tabanca ile atılmış olduğunun tespit edilmesi karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalan- dırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka davalar açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihleri saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3016, Karar No: 2011/4735, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3016 E.  ,  2011/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, davacı ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösteren nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek evrak arasına alındıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10774, Karar No: 2006/12170, Tarih: 06.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10774 E.  ,  2006/12170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Belediyenin mülkiyetinde bulunan  parsel sayılı taşınmazı, davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın atölye, bahçe, çok katlı otopark olarak kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı İdare; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Hakem Sıfatıyla; davalı Bakanlığın çekişme konusu taşınmaza elatmasının önlenmesine ve ecrimisile hükmedilmiştir.

Karar, davalı Bakanlık vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir. Çekişme taşınmazın aynı ile ilgilidir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  6.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.