muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15551, Karar No: 2023/2874, Tarih: 09.05.2023

4. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/268 Esas, 2021/328 Karar sayılı kararı ile, gerekçenin genişletilerek yeni bir hüküm kurulması suretiyle, sanık hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/268 Esas, 2021/328 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/1468 Esas, 2022/3428 Karar sayılı kararı ile, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/326 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca bozma ilâmına karşı direnilmesi ile sanık hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının Temyiz İstemi, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine,

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, ceza miktarına,

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi, müvekkilinin öldürme kastı olmadığına, suçun bilinçli taksirle işlendiğine, takdirî indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün oğlu ve uyuşturucu kullanıcısı olan sanığın uyuşturucu aldığı kişinin para konusunda kendisini tehdit etmesi nedeni ile bu kişiden korunmak için silah almak amacıyla annesinin akrabalarının bulunduğu köye gittiği ancak maktulün sanığın başının belaya girmesinden korkması nedeni ile akrabalarını arayarak silah almasına engel olduğu, sanığın olay günü annesi ile birlikte yaşadığı Rize ilinde bulunan konutuna döndüğü, sanık ... maktul arasında çıkan tartışma sırasında maktulün sanığa "sen de baban gibisin" demesi ile tartışmanın bir müddet sonra itiş kakışa döndüğü, sanığın maktule tokat attığı, daha sonra iki eliyle maktulün boğazından tutarak sıktığı ve maktulü koltuğa doğru iteklediği, sanığın, annesi olan maktulün tansiyon, astım ve kalp rahatsızlığı olduğunu ve bu maksatla ilaç kullandığını bildiği, maktulün "kalbim kalbim" diyerek bağırmaya başladığı, sanıktan su getirmesini istediği, sanığın "su mu yok sana, öl burada" diyerek cevap verdiği, maktulün ısrarı üzerine sanığın maktule sürahiyle su getirdiği, maktulün getirilen suyu içtiği, sanığın sürahi ile getirdiği suyun kalan kısmını yaşadığı öfke sebebiyle maktulün üzerine doğru serptiği, tartışmanın hararetlenerek devam etmesi üzerine sanığın mutfaktan aldığı bıçak ile maktulün yanına geldiği, elindeki bıçağı maktulün sol bacağına doğru savurduğu ancak kasıtlı olarak isabet ettirmediği, maktulün "kalbim" diyerek bağırmaya devam ettiği ve yere doğru uzandığı, yaşanan tartışma sırasında meydana gelen bağırışmaların apartman sakinleri tarafından duyulduğu, yine tartışma esnasında bir ara maktulün telefon ile kızı olan mağdur ...'ı arayarak sanıkla tartıştıklarını haber verdiği, gerek mağdur ... gerekse komşuları tarafından 15.50 sıralarında güvenlik birimlerine aile içi şiddet ihbarının yapılması üzerine güvenlik ekiplerinin olay yerine intikal ettikleri, sanığın evin içerisinden "geber, öl, oh iyi oldu sana, orospu" şeklinde bağırmakta olduğunun duyulması üzerine polis memurlarının kapının açılması yönünde sanığa ikazda bulundukları, buna mukabil sanığın "...gidin, orospuyu öldüreceğim" şeklinde cevap verdiği, bunun üzerine maktulün yardım çığlığına istinaden güvenlik görevlilerinin zor kullanarak kapı kilit kısmını kırmak suretiyle içeri girdikleri ve üzerlerine doğru hamle yapmaya çalışan sanığı etkisiz hale getirdikleri, sanığın üst aramasında belinin sol tarafından üzerinde kan lekeleri bulunan bıçağın ele geçirildiği, içeride yerde yatan maktulün yerden kalkabilecek durumda olmadığının anlaşıldığı, maktulün kolluk görevlilerine sanık oğlunun kendisini darp ettiğini ve bacaklarını hissetmediğini söylemesi üzerine 112 Acil hattının aranarak olay yerine gelen ambulans ile Rize Devlet Hastanesine sevk edildiği, bir müddet müşahade altında kalan ve aort diseksiyonu tanısı ile tedavisine başlanan maktulün ameliyata alındığı halde yoğun bakım ünitesinde 04.11

.11.2017 günü hayatını kaybettiği anlaşılan olayda, sanığın olası kastla öldürme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurlar beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 29.05.2018 tarihli adli Muayene raporu, 1 inci Adli Tıp İhtisas Kurulunca tanzim olunan 25.06.2018 tarihli rapor, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının ve katılan Kurum vekilinin sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, katılan Kurum vekilinin ayrıca ceza miktarına, sanık müdafinin müvekkilinin öldürme kastı olmadığına, suçun bilinçli taksirle işlendiğine, takdirî indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelik savunması ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, 5237 sayılı Kanun' un 61 inci maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanığın olay günü annesi olan maktul ile aralarında çıkan tartışma sırasında "gidin öldüreceğim orospuyu" şeklinde sözler sarf etmesine rağmen, elleriyle boynunu sıktığı maktulün hyoid kemiğinin her iki boynuzunda meydana gelen orta (2) derecede kırığın hayati tehlikeye sebebiyet vermemiş olduğu, bununla birlikte yaşlı ve tansiyon, astım ve kalp rahatsızlıkları bulunan maktule yönelik olarak ısrarlı şiddet içeren davranışları sonucunda maktulün ağır şekilde yaralanabileceğini ve hatta ölebileceğini öngörmesi gereken sanığın muhtemel ölüm neticesini kabullenerek gerçekleştirdiği eylemlerinin doğrudan öldürme sonucunu doğuracak nitelikte bulunmamakla birlikte sanığın sergilediği davranışları ve sözleri ile illiyet bağı da gözetildiğinde suçun olası kast ile işlendiği anlaşıldığından yerinde görülen direnme kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/326 Esas, 2022/327 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/1468 Esas, 2022/3428 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/326 Esas, 2022/327 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/1468 Esas, 2022/3428 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/326 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca, katılan Kurum vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/9993, Karar No: 2003/2584, Tarih: -

11. Hukuk Dairesi 2002/9993 E., 2003/2584 K.

**11. Hukuk Dairesi 2002/9993 E., 2003/2584 K.**

**- ÇİFTE SİGORTA

- KASKO SİGORTA SÖZLEŞMESİ

- RÜCUAN TAZMİNAT**- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 20 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 3 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 126 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1286 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (İstanbul Asliye ikinci Ticaret Mahkemesi)nce verilen 18.4.2002 tarih ve 2000/1388-2002/438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete kasko sigortalı ve dava dışı Aysun adına kayıtlı aracın dava dışı Rasim tarafından haricen satın alındığını ve Aysun adına davalı şirkete ikinci kasko sigortası yaptırıldığını, yeni sigorta teminat süresi içinde meydana gelen (1.653.184.000) TL. hasar bedelinin davalı şirketçe ödenmediğini, bu meblağın Rasim tarafından müracaat edilmesi üzerine müvekkilce ödendiğini ve Aysun ile Rasim'den bu ödeme için temlikname alındığını, KTK.nun 3. maddesi uyarınca işleten değişmiş sayılacağından Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının C.5 maddesi uyarınca müvekkil şirketi poliçesinin münfesih olduğu ve hasar bedelinin davalı şirket tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK.nun 1286 ve 1264/2 maddesi uyarınca çift sigorta yapılması mümkün olmadığından, müvekkilce yapılan sigorta sözleşmesinin batıl olduğunu, KTK.nun 20/D maddesi uyarınca gerekli şekli şartlara uyulmadan yapılan satış işlemleri nedeniyle menfaat değişikliği olduğunun kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sigortalısına ödediği tazminatı, rücuen davalıdan talep etmenin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sigortalısına ödediği tazminatı, rücuen davalıdan talep etmenin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı sigortacının temlik aldığı Aysun tarafından dava konusu aracın davacı şirkete kasko sigortası yapıldıktan sonra, riziko tarihini de kapsayacak şekilde ikinci kez davalı sigorta şirketine kasko sigortası yaptırılmış olmakla, davalıya yaptırılan ikinci sigorta çifte sigorta niteliğinde olduğundan, davacı sigorta şirketinin sigortalısına ödeme yaptıktan sonra temlik yolu ile dahi batıl sigorta durumuna düşen ikinci sigortacı davalıya başvurması mümkün olmamasına göre, davacının vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.3.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3518, Karar No: 2017/10803, Tarih: 17.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/3518 E.  ,  2017/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama giderlerine ilişkin terkin işleminin temyiz aşamasındaki yargılama giderleri de gözetilerek infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verildikten sonra kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, yasa yolunu gösteren kısım dışında, 22.01.2013 tarihli kararın tekrarı ile yetinilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek infaz yeteneği bulunmayan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3791, Karar No: 2013/4208, Tarih: 07.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/3791 E.  ,  2013/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 109,60 TL'nin tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ödeme sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 547,99 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/5058, Karar No: 2013/26071, Tarih: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5058 E.  ,  2013/26071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar anlaşmalı boşanmayla ortak çocuklarının bir özel okulda eğitim görmesini kabul ederek bu özel okulun seçimi konusunda tarafların anlaşması ile karar verileceğini kabul etmişler ve bu husus hakim tarafından tasdik edilerek mahkeme hükmü haline gelmiştir.

Davacı anne, boşandığı eşi olan davalının (babanın) onayını almadan seçtiği özel okulda müşterek çocuğa eğitim aldırmaya başlamıştır. Davalı baba, annenin seçtiği özel okul ücretinin ekonomik imkanlarının üstünde olduğunu belirterek, davacıdan çocuğu önerdiği bir başka özel okula kaydettirilmesini istemiş, bunu noter kanalıyla davacıya tebliğ ettirmiştir. Davacının çocuğun halen devam ettiği özel eğitim kurumuna devamına yönelik babanın olumsuz tutumunun ortadan kaldırılması için açtığı dava; reddedilmiş ve temyiz denetiminden de geçerek kesinleşmiştir. Davacı temyiz incelemesine konu bu davayla da, çocuğun halen devam ettiği özel eğitim kurumu ile babanın önerdiği özel eğitim kurumu arasındaki ücret farkının davalıdan tahsili için yaptığı icra takibinde takibin devamını sağlamak için davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Yukarıda reddedildiği belirtilen dava ile, davacının tek başına özel okul seçimine hakkı olmadığı belirlenmiştir. Taraflarca Türk Medeni Kanununun 346. maddesi uyarınca hakim müdahalesi yoluyla çocuğun eğitimine devam edebileceği çocuğun yararını ve tarafların mali güçlerini gözeten bir eğitim kurumu veya böyle bir eğitim kurumunun gerektirebileceği gideri belirlenmediğine göre; davacının kendi seçtiği özel eğitim kurumunun getirdiği ek mali yükümlülüğe davalının katlanması beklenemez. O halde davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.11.2013 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davalı, çocuğun devam ettiği özel okulun eğitim giderlerini, ihtirazı kayıt koymadan kısmen ödemiştir. Bir kısım eğitim giderlerini itirazi kayıt koymaksızın ödemiş olması, çocuğun, annenin seçtiği özel okula gönderilmesine örtülü (zimni) olarak onay verdiğini gösterir. Bu sebeple hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9430, Karar No: 2012/29903, Tarih: 08.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9430 E.  ,  2012/29903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, orijinal halini muhafaza ettiği, ancak tabancanın bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki ucuna metal bilye veya kurşun kütle takılan fişekleri de atabildiği belirtilmesi ve birlikte gönderilen "8" adet fişeğin ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının getirtilememesi halinde silaha ait kriminal rapor, gaz ayırıcı parçayı gösteren fotoğraflar eklenerek üretici firmadan silahın bulunduğu hal üzere üretilip üretilmediği, gaz ayırıcı parça ve namluda üretimden sonra tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup; dosya kül halinde Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5136, Karar No: 2015/4761, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5136 E.  ,  2015/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11890, Karar No: 2006/7514, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11890 E.  ,  2006/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin siparişi üzerine hazırlanan makinanın 29,03,2001 tarihli fatura ile şatışının yapıldığını, satış bedeli için 10,975,000,000 TL avans ödemesi yapıldıktan sonra kalan bedelin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında makinanın satış bedelinin 16,000 USA doları olup 20,02,2001 tarihinde teslim alındıktan sonra 21,02,2001 tarihinde resmi kur karşılığı TL tutarı olan 10,975,000,000 TL olarak ödendiğini, satış akdinden 1 ay sonra tek yanlı fatura düzenlenerek satış bedelinin 23,212,800,000 TL olduğunun iddia edilemeyeceğini ve faturanın da kendilerine ulaşmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında satış bedelinin 16,000 USA doları olduğu ve ödeme tarihindeki kur üzerinden bedelin ödenmesi ile davacının talep edebileceği alacağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

BK’nun 209/1 maddesi, “Alıcı kat’i sipariş yapmış fakat semeni tayin etmemiş ise satım siparişin yapıldığı gün ve mahalde cari fiyat üzerinden akdedilmiş sayılır” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacıya dava konusu “deri traş” makinası için davalının kat’i sipariş verdiği sabit ise de savunmasında belirttiği üzere semenin 16,000 USA doları olduğunu kanıtlayamamıştır.

Diğer yandan davacı yan semenin 29,03,2001 tarihli fatura tutarı 23,212,800,000 TL ayrıca 16,04,2001 tarihli yazısında ise 20,000 USA doları olduğunu iddia etmesi karşısında, siparişin yapıldığı 16,02,2001 tarihindeki gün ve mahalde satım konusu makinanın kıymetinin tespiti için üzerinde uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığı ile

inceleme yapılarak bedelinin tespiti ve uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, - ,peşin harcın istek halinde iadesine 10,07,2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.