muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14641, Karar No: 2016/21077, Tarih: 27.09.2016

Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması noktasındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığı esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, davacı işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da nazara alınarak, tarafların delillerinin ve özellikle her iki taraf tanıklarının beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının haftanın altı günü 08:30-18:00 saatleri arasında, günlük birbuçuk saat ara dinlenmeyle çalıştığının ve böylece haftalık üç saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir. Anılan sebeple, haftalık üç saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalı ve şimdiki gibi indirim de uygulanarak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5428, Karar No: 2018/5193, Tarih: 28.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5428 E.  ,  2018/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... İşl. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... İşl. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı Kurum, 13.02.2008 tarihinde davalı ... İşl. A.Ş’nin sigortalısı olarak çalışan ve gemi yükleme-tahliyelerinin kontrol ve kayıtlarını tutmakla görevli olan... gemiden indirilen malları kamyona yükleyen ve sürücüsünün diğer davalı ...’in olduğu forkliftin geri geri manevra yaparken kazalıya çarparak yaralanmasına neden olması sonucu sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararını davalılardan rücuan tahsilini talep etmiş olup, mahkemece dava kabul edilmiş olmasına rağmen toplam %70 kusur oran karşılığı karar verilmesi gerekirken sadece davalı ... İşl. A.Ş.’ye izafe edilen %50 kusur oranına karşılık gelen miktarın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Buna göre davalıların toplam %70 kusurlarına karşılık miktarı ıslahla talep etmesine rağmen talebin göz önünde bulundurulmayarak eksik miktarda hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün tamamen silinerek yerine;

1-Davanın kısmen kabulü ile;

2.586,84 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden, 588,64 TL tedavi giderinin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2- 216,91 TL ilam harcı tayini ile davalılardan alınarak hazineye gelir kaydına,

3-Davacı vekili için takdir olunan 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

4-Davalı ...Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan As. Üc. Tar. göre belirlenen 669,63 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,

4-Kabul-Red oranına göre,davacı tarafın yapmış olduğu toplam 3.191,90 TL yargılama giderinin 2.792,91 TL’sinin davalılardan davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,geri kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı ...Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan As. Üc. Tar. göre belirlenen 669,63 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,

4-Kabul-Red oranına göre,davacı tarafın yapmış olduğu toplam 3.191,90 TL yargılama giderinin 2.792,91 TL’sinin davalılardan davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,geri kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

5-Artan gider avansının hükmün kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,” ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...Ş.'den tahsiline, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10660, Karar No: 2021/13521, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10660 E.  ,  2021/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 6. Sulh Hukuk ve Suruç Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bursa 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, ilgili kolluk birimine TMK'nın 432. maddesi hükümlerini kapsar rapor aldırılmasına yönelik yazılan müzekkereye, şahsın temin edilemediği ve Sarayaltı Mah. Emniyet Sok. No:21 Suruç/ŞANLIURFA adresinde kaldığına dair tutunak tutularak gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Suruç Sulh Hukuk Mahkemesi’nce ise, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının yerleşim yerinin "Minareliçavuş Mah. Menekşe (290) Sk. No:43/1 Nilüfer/Bursa" olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bursa 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5146, Karar No: 2009/7769, Tarih: 02.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5146 E.  ,  2009/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları 501 ada 78 ve 83 parsel sayılı taşınmazlarda Gaziosmanpaşa Belediye Başkalığınca imar uygulaması yapılarak paylarının bedele dönüştürüldüğünü, yapılarının yer aldığı taşınmazın 1772 ada 8 imar parseli olarak davalı adına tescil edildiğini, imar uygulamasına dair işlemin idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürüp tapu kaydının iptali ile eşit paylarla adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, iyi niyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlarda yapılan imar uygulamasına dair işlemin idari yargı yerinde iptal edildiği, davacıların taleplerini daralttıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davacılar ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kadastral mülkiyet ve geometrik durumunun ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacılara imar parselinde pay verilmek suretiyle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davanın kısmen kabulü ile davalıya ait taşınmazda 52.45 m2'ye tekabül eden payın iptali ile, davacıların mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verildiği halde, gerekçeli kararda, davanın kabulü ile davalıya ait 1772 ada 8 parselde 52.45 m2'ye tekabül eden payın iptali ile 52.45/532 payın davacı M... T... mirasçıları adına, 52.45/532 payın davacı H... T... mirasçıları adına payları oranında tesciline denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6735, Karar No: 2010/13014, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6735 E.  ,  2010/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5903, Karar No: 2012/8833, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5903 E.  ,  2012/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :217-620

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ve ... Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... Sarıtepe tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Başkanlığını ve davalı İçişleri Bakanlığı avukatının sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 417/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinden davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan taraf sorumlu ise de, 5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre, ... harçtan bağışık olduğu ve Genel Bütçeye dahil olan davalılardan Tarım Köyişleri Bakanlığı’nın, Harçlar Kanununun 13. maddesi J bendine gereği harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin gözetilmeksizin harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalılardan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.;

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Hüküm fıkrasının harca dair 2. bendinde yazılı cümle silinip, yerine, “Davalılar harçtan muaf olduğundan, davacıdan alınan 31,20 TL harcın, talebi halinde kendisine iadesine;” cümlesinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 3. bendinde yazılı cümle silinerek ,yerine ,”Davacı tarafça bu dava nedeniyle sarfına mecbur kalınan 25,00 TL Tebligat+8,00 TL müzekkere+200,00 TL bilirkişi+50,00 TL posta masrafı olmak üzere toplam 283,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8316, Karar No: 2008/9055, Tarih: 10.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8316 E.  ,  2008/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, tapu kayıtlarında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9561, Karar No: 2016/1717, Tarih: 01.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/9561 E.  ,  2016/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, müştekiye ait olup boş olarak çalınan ve sahte olarak tanzim edilen çekleri 1. ciranta sıfatıyla imzalayıp kullanarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın "12.09.2006 tarihinde şirketteki yetkisinin mahkeme kararı ile alınıp yerine kayyum atandığını, şirket adına çek cirolamasının söz konusu olmadığını" iddia etmesi, suça konu çeklerde 2. ciranta olarak yer alan ... Hizm. A.Ş. vekilinin dosyaya sunduğu dilekçesinde "03.10.2006 tarihinde söz konusu çeklerin ... Tic. A.Ş. yetkilisinden alındığını" bildirip ekinde onaysız fotokopiden ibaret bir kısım belgeleri delil olarak sunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın suç tarihinde...A.Ş. yetkilisi olup olmadığı, sanık yetkili değilse yetkili kişinin kim olduğu araştırılıp buna ilişkin mahkeme kararı/ Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ilanı gibi belgeler ile ... A.Ş. vekilinin dilekçe ekinde sunduğu belgelerin asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi, suça konu çeklerin Kurtuluş...şirketinde kime teslim edildiği araştırılıp bu kişinin tanık sıfatıyla celbedilerek çekleri kimden aldığı hususunda dinlenmesi, gerekirse sanık yönünden usule uygun teşhis işlemi yaptırılması, katılan ...'in 231771 fatura ile ilgili ayrıntılı beyanının alınması, sanık ile katılanın yazı ve imza örnekleri alınıp, tatbike medar yazı ve imza örneklerini içerir belge asılları da bulundukları yerlerden getirtilerek, suça konu çek asıllarının ön yüz ile 1. cirodaki tüm yazı, rakam ve imzaların sanık ve katılana aidiyeti yönünden usulünce yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması sonrasında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenmediği halde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi 1. fıkrasının c ve e bentlerinde öngörülen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması suretiyle aynı Yasanın 53/3. madde ve fıkrasına aykırı davranılması isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2165, Karar No: 2014/8795, Tarih: 03.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2165 E.  ,  2014/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/729-2013/564

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davacı vekili Av.D.. K.. geldi. İhbar olunanlardan Boğaziçi ElektrikÜretim A.Ş. vekili Av.E.. B..geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı Ö.. A.. vekili Av.A..H.. geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; yanlar arasında elektrik satış sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin yöneticiliğini yaptığı rezidans için davalıdan elektrik satın alıp bunu kullanıcılara dağıtmakta olduğunu, davalının kayıp-kaçak bedeli adı altında müvekkilinden tahsilat yaptığını, müvekkilinin kayıp-kaçak kullanımı olmadığını, bunun sözleşmede ve yasal bir dayanağı bulunmadığını, müvekkilinden haksız tahsil edilen bu paralar nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini, 2010 yılına ait sözleşmenin 7. maddesi uyarınca da kayıp-kaçak söz konusu olur ise bunu davalının üstlenmesi gerektiğini belirterek, 143.932,06 TL'nın ilk tahakkuk tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; BK. m. 66'da belirtilen bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığını, Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesi uyarınca Danıştay'ın görevli olduğunu, faturalara yansıtılan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, faturalara süresinde itiraz edilmediğini, davacının emsal olarak sunduğu kararların nihai tüketicilere ilişkin olduğunu, davanın EPDK ve Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne ihbarı gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; BK. m. 66'da belirtilen bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığını, Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesi uyarınca Danıştay'ın görevli olduğunu, faturalara yansıtılan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, faturalara süresinde itiraz edilmediğini, davacının emsal olarak sunduğu kararların nihai tüketicilere ilişkin olduğunu, davanın EPDK ve Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne ihbarı gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahalli Mahkemece davanın; davalı satıcının elektrik satış sözleşmesine aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında davacıdan haksız para tahsil ettiğinden bahisle istirdat isteğine ilişkin olduğu, yanlar arasında akdi ilişkinin mevcudiyetinin sabit olduğu, yargı yolu itibariyle mahkemenin görevli olup olmadığı, davanın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, davalının kayıp-kaçak bedeli altında davacıdan tahsil ettiği paraların haksız iktisap niteliğinde olup olmadığı, istirdadının mümkün bulunup bulunmadığı, faiz başlangıç ve türünün ne olması gerektiğinin ihtilaf konusu olduğu, davanın özel hukuk sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle yargı yolu itirazının reddine karar verildiği, davanın sözleşmeden kaynaklanması ve (10) yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunması nedeniyle de zamanaşımı definin de yerinde olmadığı, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca EPDK'nun bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekle görevli bulunduğu, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtılan enerji miktarı arasındaki farkı gösteren kayıp-kaçak bedellerinin de EPDK'nun bu yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun bir biçimde onaylı tarifelerle belirlediği, aynı kanunun 13. maddesinin (a) bendi uyarınca kurul onaylı tarifelerin hüküm ve şartları bu tarifelere bağlı tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağından davalının da EPDK Kurul Kararları ile tarifeleri uygulamakla yükümlü bulunduğundan, onaylı tarifeler uyarınca satış bedelinin bir unsuru olarak ihtilaf konusu faturalarda yer alan kayıp-kaçak bedellerinden davacının sorumlu olduğundan davanın reddine karar vermiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurumun abonelerinden kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında ilki 18.05.2010 tarihinde ikincisi ise 01.05.2011 tarihinde birer yıl süreli elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmeleri düzenlendiği, bu sözleşmelere istinaden davalı tarafından davalıdan kayıp-kaçak bedeli olarak (davacının iddiasına göre) 143.932,06 TL tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.