muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/53062, Karar No: 2014/2629, Tarih: 30.01.2014

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının doğum iznindeyken müvekkili şirket tarafından işten çıkış ve daha sonra işe tekrar giriş yaptığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacı ile 08/12/2004 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeyi imzalamakla davacının zaten işten ayrıldığını ve işe yeniden girdiğini kabul ettiğini, 2008 sonu - 2009 başında başlayan ekonomik kriz nedeniyle davacı ve diğer işçilerle ilgili olarak kısa bir dönem işe ara verilmişse de kısa süre sonra eski işçilerin tekrar işe davet edilmeye başlandığını, davacının da bu dönemde işe devam ettiğini, davacının eski görevine verilmeyerek, küçük bir odada kimyasal ortamda çalışmasının istendiği iddiasının ise gerçek dışı olduğunu, davacının zaten işe alınırken bu şekilde çalışmak üzere alındığını ve işin gereği zaman zaman tampon baskı makinesinde çalıştığını, davacının İş Kanunu'nun 24.maddesinden yaralanmaya çalıştığını, ancak tanık beyanları ile de ispatlanacağı üzere

iddiaları haksız, gerçek dışı ve dayanaksız olduğunu, daha sonra davacının 01/03/2009 - 23/03/2009 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini ve tutanak tutulduğunu, 25/03/2009 tarihinde işi yapmaktan imtina ederek işyerinden ayrıldığına dair tutanak tutulduğunu, 26/03/2009-17/04/2009 tarihleri arasında da mazeretsiz olarak işe gelmediğine dair ve tutanak tutulduğunu, müvekkilinin Menderes Noterliğinin 13/04/2009 tarih ve 3173 sayılı ihtarnamesi ile 26/03/2009 tarihinden itibaren işe gelmemesi ile ilgi haklı mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının cevap vermemesi üzerine 17/04/2009 tarihinde işten çıkış işleminin yapıldığını, dolayısıyla müvekkili şirketin davacıyı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/ll-g maddesi gereğince işten çıkardığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının iş akdinin haklı bir neden bulunmaksızın kendisi tarafından feshedildiği sonucuna varılmış ise de, mahkemenin bu kabulü yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır.

Dosyadaki bilirkişi raporu, davacının rahatsızlığına ilişkin değerlendirme ve anlatımlar içermekte olup, davacının çalışmakta olduğu iş koşullarında esaslı değişiklik yapılıp yapılmadığı konusunda yeterli bir açıklama içermemektedir.

Mahkemece yapılacak iş, işyeri uzmanı ve hekimden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif yapılarak davacı işçiye verilen görevlendirmenin 4857 sayılı Yasanın 22. Maddesi kapsamında işyeri koşullarında esaslı değişiklik niteliği taşıyıp taşımadığının tespitinden ibarettir. Fesih konusuyla doğrudan ilgisi bulunmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece yapılacak iş, işyeri uzmanı ve hekimden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle mahallinde keşif yapılarak davacı işçiye verilen görevlendirmenin 4857 sayılı Yasanın 22. Maddesi kapsamında işyeri koşullarında esaslı değişiklik niteliği taşıyıp taşımadığının tespitinden ibarettir. Fesih konusuyla doğrudan ilgisi bulunmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6110, Karar No: 2014/8773, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6110 E.  ,  2014/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1750, Karar No: 2011/4854, Tarih: 22.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1750 E.  ,  2011/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 gün ve 2008/32-2008/272 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.10.2010 gün ve 2009/275-2010/10565 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Vakıfbank Kırşehir Şubesi' nin 02048289 hesap numarasına ait 6 adet Bereket Gıda Tekstil Yem. Hay. Nak. Pet. Ür. Paz. Ltd. Şti.'nin keşide ettiği çekleri müvekkilinin ciro yoluyla teslim alıp, bankaya ibraz etmişse de karşılığının olmadığını, bunun üzerine icra takibine girişildiğini, bu aşamada keşidecisi şirketin Bereketli ... Ltd. Şti.olmasına karşın çek yapraklarının Bereket .... Ltd. Şti olarak basıldığını öğrendiğini, böylece davalı bankanın hukuken var olmayan bir şirket adına çek yaprağı bastırdığının anlaşıldığını, 3167 sayılı Yasanın 3.maddesine göre çek yapraklarının basımından bankanın sorumlu olduğunu, davalı bankanın bu hatası nedeniyle müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek, fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla 6.000 YTL' nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çekler üzerinde bankaca hesap sahibi "Bereket.... Ltd. Şti." gösterilmiş ise de dava dışı Bereketli. ... Ltd. Şti.'nin kaşesi ve kaşe üzerinde de imzasının bulunduğu, çeklerin ciro silsilesi ile davacı uhdesine geçtiği ve davacının Bereket Ltd. Şti. aleyhine takip yaptığı, TTK'nun 692/6.maddesi uyarınca çekte keşidecinin imzasının bulunmasının yeterli olup ad ve soyadının veya şirket unvanının açıkça yazılması hususunda yasal zorunluluk bulunmadığı, bankanın çek üzerindeki keşidecinin unvanını eksik yazması ile meydana geldiği iddia edilen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 20.10.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11641, Karar No: 2014/19121, Tarih: 10.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/11641 E.  ,  2014/19121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ... 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.01.2011 gün 2010/337 Esas 2011/3 sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve sanığın denetim süreleri içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde 5271 sayılı CMK.nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunması, olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9991, Karar No: 2015/22544, Tarih: 25.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9991 E.  ,  2015/22544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının,kamu meslek kuruluşlarının,siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi,bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının,ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için,bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın, ... Belediyesi Başkanlığı Sosyal Hizmetler Birimine, ...Ticaret Anonim Şirketi isminde olan; ancak gerçekte olmadığı tespit edilen şirket adına faksladığı yazı içeriğinde; Almanya ve Fransa ülkelerine işçi götürüleceğine dair gerçeğe aykırı beyanda bulunması üzerine; söz konusu sahte yazı içeriğinde belirtilen irtibat numarasını arayan şikayetçiler ile iletişime geçip, vize ve harç masrafları adı altında toplam 1250 TL parayı ... Bankası Antalya Şubesi aracılığı ile kendisine göndermesini sağlaması ve daha sonra da telefonunu kapatarak şikayetçiler ile olan irtibatını kesmek suretiyle haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Belediye Başkanlığına gönderilen yazının sadece şikayetçilere ulaşılmasına yardımcı olduğu, şikâyetçilerin aldatılmasında ve hileli hareketlerin gerçekleştirilmesinde kolaylık sağlamadığdan TCK’nın 158/1–d maddesinin varlığından söz edilemeyeceği, söz konusu suçun oluşabilmesi için kamu kurumu olan Belediye Başkanlığına, sahte içerikli yazının gönderilmesi yeterli olmayıp, hileli hareketlerin gerçekleştirilmesinde ve bu şekilde tarafların aldatılmasında adı belirtilen kurumun maddi bir varlığının kullanılması suretiyle etkisinin bulunmasının gerekeceğinin anlaşılması karşısında; somut olayda gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1.maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında, 158/1-d maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b- Adli para cezası ile ilgili yapılan uygulamada; temel ceza 240 gün adli para cezasının belirlenip, 43.madde gereğince 1/3 oranında indirim yapılıp 320 gün adli para cezası verilerek aynı kanunun 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın, 266 gün adli cezası ile cezalandırılması gerekirken hesaplama hatası yapılarak 265 gün adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle 1 gün az para cezası tayini,

c- 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun ” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmeden kanundaki düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33978, Karar No: 2013/583, Tarih: 15.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/33978 E.  ,  2013/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı firmada çalıştığını, işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ikramiye alacaklarını talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının davalı şirkette asgari ücretle çalıştığını, davacının kendisinin işyerini terk ettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, davalı şirkette ikramiye uygulamasının olmadığını, açılan davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece davacının yoğun sezonda yılda dört ay kadar asgari ücretin iki katı ve diğer dönemde asgari ücretle çalıştığı, işverence haksız olarak çıkarıldığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı her iki taraf vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının uzun yıllar deri dikim makine işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan ücret araştırma yazılarına göre ek rapor alınmış ve sendika ile ... Derneğinin bildirdiği ücret rakamlarının ortalamasına göre hesaplamaya gidilmiştir.

Davacı tanık anlatımlarıyla da desteklenen ek raporda belirlenen asgari ücretin 2,24 katı olan ücret dikkate alınmalı ve buna göre davaya konu tazminat istekleriyle ilgili karar verilmelidir.

Mahkemece fazla çalışma ücreti yönünden ek rapordaki hesaplamaya itibar edildiği halde tazminatlar bakımından daha düşük ücretin esas alındığı ilk rapordaki hesaba göre isteklerin kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/417, Karar No: 2012/9971, Tarih: 08.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/417 E.  ,  2012/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK’nın 58/3. maddesinin “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” hükmü gereği, adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından,

Sanığın onüç mühür bozma eyleminden bir birini takip eden yargılamaya konu edilen iki eyleme ilişkin mühürleme ve mühür bozma tutanaklarının onaylı örnekleri getirtilmeden, onaysız fotokopileri ile yetinilmiş ise de; sanığın hazırlıkta C.Savcısı huzurundaki tevilli ikrarı ve tutanakların sıhhatine ilişkin bir itirazının bulunmaması karşısında, bu husus esasa etkili nitelikte görülmediğinden,

Suç tarihi son mühür bozma eyleminin yapıldığı 12/11/2007 tarihi olduğu halde karar başlığına yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan,

Mahkemece 180 gün karşılığı 3.600 TL temel adli para cezası tayin edilerek, bu miktar üzerinden TCK’nın 43/1. maddesi gereğince alt sınırdan artırım oranı olan 1/4 yerine 1/6 yazılarak uygulama yapılmış ise de, söz konusu maddenin tatbikiyle tayin olunan ceza nazara alındığında bu hususta yazım hatası yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek anılan hususlar bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece doğrudan 3.600 TL adli para cezası

tayin edilip TCK'nın 43 ve 62. maddeleri ile yapılan uygulamaların da bu para cezası üzerinden yapılarak hüküm kurulması suretiyle TCK'nın 61/8. maddesine aykırı davranılıp sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmolunması,

Ancak;

Adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece doğrudan 3.600 TL adli para cezası

tayin edilip TCK'nın 43 ve 62. maddeleri ile yapılan uygulamaların da bu para cezası üzerinden yapılarak hüküm kurulması suretiyle TCK'nın 61/8. maddesine aykırı davranılıp sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki sanık hakkında ceza tayin edilmesi ile ilgili bölümün mahkemenin alt sınırdan uygulamaya yönelik takdiri de gözetilerek “sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. madde ile 1/6 oranında indirilerek 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den sonuç olarak 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12634, Karar No: 2008/14260, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12634 E.  ,  2008/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; tapu kaydında isim düzeltilmesine karar verilen "... oğlu ...'ün ana, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus kaydı evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.