muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9185, Karar No: 2011/11293, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9185 E.  ,  2011/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine yürütülen takipte, Büyükçekmece 2.İcra Müdürlüğünün 2007/39 Tal. sayılı dosyasından 12.4.2007 tarihinde uygulanan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini, müvekkilinin borçlu ile baba-oğul ilişkisi dışında ticari bir bağının olmadığını ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu cevap vermemiştir.

Mahkemece; ödeme emrinin borçluya haciz yapılan yerde tebliğ edilmediği, tebligat yapılan adresin borçlunun başka bir ünvanla faaliyet gösterdiği adres olduğu, borçlunun haciz sırasında hazır bulunmadığı, davacı 3.kişi ile borçlunun baba-oğul olmasının tek başına mahcuzların da borçluya ait olduğu anlamına gelmediği, adreslerin farklı olduğu, faturaların 3.kişi adına düzenlendiği, mülkiyet karinesinin 3.kişi lehine olduğu ve bunun aksinin davalı alacaklı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı (alacaklı) vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.747,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı (alacaklı)'dan 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3807, Karar No: 2021/20348, Tarih: 27.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3807 E.  ,  2021/20348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihinde müştekinin yetkili olduğu ... İletişim adlı işyerinde müdür olarak çalıştığı, olay günü iş yerinde bulunan 31 adet telefon ve 6945 TL parayı çaldığının anlaşıldığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde belirtilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Eyleminin TCK'nın 155/2. maddesine uyduğunun kabulü halinde hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11000, Karar No: 2023/644, Tarih: 21.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11000 E.  ,  2023/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddine,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2017/15 Esas, 2017/13 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı kanunun 58 inci maddesinin altıncı ve dokuzuncu fıkraları ile 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2017/739 Esas, 2018/532 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun gerekçeli karar başlığındaki suç adının düzeltilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.06.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.06.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin sanık hakkında verilen hükme ilişkin temyiz sebepleri, müvekkiline karşı asılsız ithamlarda bulunan M.Y. isimli kişinin kovuşturma aşamasında dinlenilmediğine, ...uk Haber Sendikası'nın kurulmasında müvekkilinin örgütsel saiklerle hareket ettiğine ilişkin herhangi bir delilin bulunmadığına, dijital materyallerde rastlanan resimlerin Whatsapp uygulaması üzerinden paylaşılan resimler olduğunu, müvekkilinin herhangi bir Whatsapp grubuna dahil olmadığını bu sebeple resimlerin örgütsel delil olarak değerlendirilemeyeceğine, TRT'deki görevinden ihraç edilen müvekkilinin konuya ilişkin bir dilekçe örneğini telefonuna kaydetmesinin örgüt üyeliği suçu yönünden delil teşkil etmeyeceğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

15 Temmuz 2016 darbe girişiminden sonra hakkında idari soruşturma, Ufuk Haber Sendikası'nın kurucusu olduğunun tespiti üzerine hakkında adli soruşturma başlatılan sanığın savunması, bilirkişi raporu, Emniyet cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç tarihinde TRT Ankara radyosunda yayın şefi olarak çalıştığı, Ufuk Haber Sendikası'nın kurucusu olduğu, dijital materyallerin incelenmesine yönelik bilirkişi raporu içeriğinde; sanıkta ele geçen cep telefonu içesindeki whatssapp programında “bölge imamları” başlıklı Watsapp grubunun olduğu, bu gruptan geldiği anlaşılan yazı içeriğinde “durum kötü çok acil duyuru, tüm il ve ilçe imamlarına, abilere ablalara kurum imamlarına iletin, tüm hizmet mensupları darbeyi şiddetle kınayan açıklama yapsın, meydanlara inip kendini kamufle etsin, resim çekilip, sosyal medyada yayınlasın, demokrasi seçilmiş irade falan desinler, ama asla ve asla muhterem hoca efendinin adı geçmesin açıklamalarda, hepimizi alabilirler, herkes darbeden haberim yok tv de gördüm ilk kez desin, asla hükümete ve Tayyip’e karşı olumsuz bir paylaşım yapmayın” şeklinde talimat verdikten sonra grubu kapatıyorum şeklinde mesaj yazılı olduğu, bahse konu mesajların 15 Temmuz 2016 günü başlayan askeri darbenin devamı olan 16 Temmuz gecesi saat 05.20’de gönderilmeye başlandığı ve 05

.20’de gönderilmeye başlandığı ve 05.29’da son bulduğunu anlaşıldığı, askeri darbeyi yapan kişilerin fotoğrafının bulunduğu, bu kişilerin fotoğraflarının üzerinde ise “askeri darbenin devlet tarafından gerçekleştirildiğine yönelik anlatımda bulunan bir yazının cep telefonunda olduğu” bahse konu yazıların Whatsapp uygulaması üzerinden paylaşıldığı, tüm kamuoyunca malum olduğu üzere 15 Temmuz 2016 tarihinde FETÖ/PDY unsurları tarafından başlatılan askeri darbe girişiminin devlet ve halk tarafından önlenmeye başlanması üzerine, FETÖ'nün bölge imamları tarafından kendilerinin bağlı bulunduğu sorumluluk bölgelerinde yer alan kendi altlarındaki abilere, yöneticilere talimat vererek FETÖ'ye mensup tüm terör örgütü üyelerinin bilgilendirilmesi sağlanması suretiyle terör örgütü mensuplarının açığa çıkmasını engellemek amacıyla gerçekte darbeye karşı duran vatandaşlar ile birlikte görüntü vermelerinin sağlanmasının amaçlandığının bilindiği, bu mesaj içeriklerinden de anlaşılacağı üzere, terör örgütü mensuplarının 15 Temmuz 2016 tarihinden önce kendi aralarında yukarıda ayrıntıları ile açıklanan FETÖ/PDY terör örgütünün hiyerarşik yapısı içerisinde dikey ve yatay olmak üzere Whatsapp grupları oluşturduğu, en üst kademeden verilen talimatın altında yer alan birim abileri veya yöneticileri tarafından kendisinin sorumluluk alanında bulunan FETÖ/PDY terör örgütü mensuplarına iletildiği anlaşıldığı, her ne kadar sanık bahse konu bölge imamları grubuna kayıtlı olmadığını bir başka arkadaşı tarafından kendisine gönderilmiş olabileceğini savunmuş ise de, hücresel yapıya sahip olan ve kendi bulunduğu hücre dışında başka kişileri tanıma ve bilme şansı olmayan bir kişinin tanımadığı ve yapı içerisinde bulunmayan kişiye örgütün talimatlarını iletmesinin örgütün yapısının anlatıldığı bölümde ayrıntısı ile ifade edildiği üzere, FETÖ/PDY terör örgütünün gizlilik temeli üzerinde kurulmuş olması hususları ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın FETÖ/PDY terör örgütünün hiyerarşik yapısı içerisinde bulunduğu, gelen mesaj içerisinden anlaşılacağı üzere örgütten gelecek emir ve talimatları almaya açık halde bulunduğu, yine örgütün temel amaç ve hedeflerini bilerek kendi iradesi ile örgütün heyerarşik yapısı içerisine girdiği anlaşılmakla hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin sanık müdafii istinaf başvuruları üzerine yapmış olduğu incelemede Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek gerekçeli kararda suç tarihi eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde dosya kapsamına göre soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla ifade veren Metin Yıldırım'ın "Ankara Radyosu'nda yayın şefi idi. Cemaate ait olan adını hatırlamadığım TRT'de örgütlü bir sendikanın kurucusu idi. Kendisi bu yapının önde gelen şahıslarından birisi idi." şeklindeki beyanlarının atılı suçun sübutu açısından belirleyici delil olması karşısında, tanığın duruşmaya getirilerek sanık ve müdafiine soru sorma hakkı tanınmak suretiyle beyanlarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 210/1 inci maddesine muhalefet edilmesi,

B.Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezada uygulama yeri olmayan 3713 sayılı Kanun'un 7/1 inci maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi,

2.Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 uncu maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2017/739 Esas, 2018/532 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5939, Karar No: 2015/4359, Tarih: 24.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5939 E.  ,  2015/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 53/1-3, 58/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken 09.10.2014 günü başlayan 7 günlük izin süresi devam ettiği sırada 15.10.2014 tarihinde yatarak tedavi gördüğü ...Devlet Hastanesinden 27.10.2014 günü taburcu olduğunu, 28.10.2014 tarihinde de aynı ceza infaz kurumuna gittiğini, ancak o yerin mahkumu olmadığının ve hakkında yakalama kararı çıkartıldığının kendisine bildirilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmak için başvurduğunu savunan sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak, 28.10.2014 tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediğinin ve Cumhuriyet Başsavcılığına hangi tarihte ve kendiliğinden teslim olup olmadığının kesin şekilde saptanması ve sonucuna göre;

a-) 28.10.2014 tarihinde ceza infaz kurumuna başvurduğunun anlaşılması halinde suçun unsurlarının ne suretle oluştuğu da tartışılarak,

b-) Sanığın belirttiği sürelerde müracaatının bulunmadığının ancak Cumhuriyet Başsavcılığına kendiliğinden teslim olduğunun belirlenmesi durumunda ise, hakkında TCK'nın 293. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek,

Karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/189, Karar No: 2019/350, Tarih: 18.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/189 E.  ,  2019/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 281-177

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nin 765 sayılı TCK'nın 342, 80, 59/2 ve 647 sayılı Kanun’un 6. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2014 tarihli ve 281-177 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 26.12.2017 tarih ve 13520-9321 sayı ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş,

Daire Başkanı H. Eken ve Daire Üyesi S. Bayındır; "Özgü suçlarda iştirak hâli 5237 sayılı TCK'nın 40/2 maddesinde 'Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.' şeklinde düzenlenmiş olup; resmî evrakta sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi hâlinde suça iştirak eden kamu görevlisi olmayan kişiler azmettiren ya da yardım eden sıfatıyla 204/2. maddesi uyarınca (kamu görevlisi gibi) cezalandırılacaktır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasası'nın 49. maddesi uyarınca özel öğretim kurumlarının yönetici ve öğretmenleri suç işlemeleri hâlinde Türk Ceza Kanunu'nun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından memur sayılır.

Dairemiz Uygulamaları:

'Sürücü kursu yetkilileri tarafından düzenlenmesini sağladığı sahte lise diploması ile sürücü belgesi alan sanık Erol Akın’ın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasası'nın 49. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 38/1, 204/2. maddesinde yazılı 'memurun resmi belgede sahteciliğine azmettirme', sanık İrfan İlhan’ın eyleminin ise, dosyası tefrik edilen sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sürücü belgesi almak isteyen kursiyer sanıklar adlarına sahte öğrenim belgeleri düzenleyip sürücü belgesi almalarını sağlama ve bu suretle 'memurun resmî belgede sahteciliğine iştirak' suçunu oluşturacağından, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan Yasa'nın 204/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini' (11.C.D. 2017/3757 Esas, 2017/4109 Karar sayılı 01.06.2017 tarihli kararı)

'İddianamede sanığın sahte sürücü belgesi sertifikasıyla Bahçelievler Emniyet Müdürlüğünden sürücü belgesi aldığı ve kullandığının, Trafik Tescil Bürosunda görevli polislerin de usulüne göre Milli Eğitimden gelen listelerle karşılaştırmadan bunları getiren kişilere sürücü belgesi verdiklerinin anlatılması ve ilgili görevliler hakkında Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/34 Esas sayılı dosyası ile kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından yargılamalarının bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin de kamu görevlisini resmi belgede sahteciliğe azmettirme suçunu oluşturup oluşturamayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,' (11.C.D, 2013/15725 Esas ,2015/28658 Karar sayılı 16.09.2015 tarihli kararı.)... şeklindedir.

Yukarıda örneklerini verdiğimiz kararlardan da anlaşılacağı üzere Dairemizce de istikrarlı bir şekilde sürdürülen uygulamalar; sürücü kursu yöneticilerinin evrakta sahtecilik eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasasının 49. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen 'kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği' suçunu oluşturacağı, kamu görevlisi olmayanların bu suça iştirak etmeleri hâlinde ise iştirakin niteliğine göre 5237 sayılı TCK'nın 40/2. Maddesi yollaması ile 'kamu görevlisini resmî belgede sahteciliğe azmettiren veya yardım eden,' olarak sorumlu olacağı yönündedir.

Somut olayda; sürücü belgesi almak isteyen sanık ...'nin, sürücü belgesi için gerekli sağlık kurulu raporu olmadığı halde diğer sanıklar ..., ..., ..., ...'ın yöneticisi oldukları sürücü kursuna müracaat ederek sürücü kursunda sürücü belgesi derslerine katılmayıp, yazılı ve direksiyon sınavına girmeden sürücü belgesi aldığı, sürücü kursu yöneticisi ve yetkilisi olan ve evrakları tefrik edilen sanıklar ..., ..., ..., ...'ın yöneticisi oldukları sürücü kursuna müracaat eden müşterilerin (kursiyer) kursa gelmeden kimlik bilgileri ile ilgili evraklarını şahıslardan alıp, kursun ilgili kayıtlarına işletmeden ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bilgi vermeden Milli Eğitim Müdürlüklerince yapılan ehliyet yazılı sınavlarına sokmadan ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünce yapılan direksiyon sınavına da sokmadan sınavları kazanmış gibi kursiyer sanıklar adına sahte Moturlu Taşıt Sürücü Sertifikası düzenleyerek, yine ehliyet alabilmek için gerekli olan sağlık kurulu raporlarını doktorların ve sağlık başkanlığının imzalarını ve kaşelerini tastik etmek sureti ile sahte olarak düzenledikleri iddia ve kabul edilmesi karşısında;

Sanık ...'nin sürücü belgesi almak için zorunlu olan sağlık kurulu raporu bulunmadığı hâlde sürücü kursuna başvurup, sürücü belgesi derslerine katılmadan, yazılı ve direksiyon sınavına girmeden, sahte belgelerle sertifika düzenlettirip sürücü belgesi temin etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin; 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasası'nın 49. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen 'kamu görevlisini resmî belgede sahteciliği suçuna azmettiren' olarak iştirak niteliğinde olup,

Kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunun olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, cezasının türü ve üst sınırı itibarı ile suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102 ve 104. maddeleri uyarınca 15 yıl olduğu, 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise suç tarihi olan 20.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmediği düşüncesi ile sayın çoğunluğun zamanaşımından kamu davasının düşürülmesine dair kararına katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.01.2018 tarih ve 11479 sayı ile;

"Sanık ...'nin sürücü belgesi almak için zorunlu olan sağlık kurulu raporu bulunmadığı hâlde sürücü kursuna başvurup, sürücü belgesi derslerine katılmadan, yazılı ve direksiyon sınavına girmeden, sahte belgelerle sertifika düzenlettirip sürücü belgesi temin etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin; 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasası'nın 49. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen 'kamu görevlisini resmî belgede sahteciliği suçuna azmettiren' suçunu mu yoksa resmî belgede sahtecilik suçunu mu oluşturacağı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

Konunun açıklığa kavuşması bakımından resmî belgede sahtecilik suçuna kısaca değinmekte yarar vardır.

Kanunumuzda sahtecilik suçları, resmî ve özel belge ayrımına dayandırılmış; 5237 Sayılı TCK'nın 204-206, 210/1. maddeler resmi belgeleri; 207, 208. maddeler özel belgeleri suç saymıştır. Bu ayrımda, resmî belgelerin kanıt gücünün yüksek bulunmasından ve kamu idaresinin işleyiş düzeninin ihlâl edilmesinden hareketle, eylem daha yüksek bir yaptırımla karşılanmıştır. Belirtelim ki resmî belgeler de kanıt gücü bakımından kendi arasında farklılık içermektedir. Örneğin hukuk usulünde bazı resmî belgeler, sahteliği sabit olana kadar geçerli resmî belge (HUMK m.295) sayılmış, bazıları da aksi sabit olana kadar geçerli resmî belge olarak kabul edilmiştir. Diğer taraftan, resmî belgede sahtecilik suçu bakımından sahtecilik fiili yeterli görülmüş, özel belgede sahtecilik suçunun oluşması için ise sahte özel belgenin düzenlenmesi ile gerçek bir özel belgede sahtecilik yapılması arasında fark yaratılmış, ikinci tür eylem için kullanma koşulu aranmıştır.

Kanunda resmi belge kavramı tanımlanmamış, kavramın tanımı ve açıklanması doktrin ve içtihada bırakılmıştır.

Resmî belgenin temel unsurları doktrinde;