muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1044, Karar No: 2014/6885, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1044 E.  ,  2014/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2012 (EK KARAR: 25.11.2013)

NUMARASI : 2012/617-2012/602

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması

Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/ kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4335, Karar No: 2015/1466, Tarih: 21.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/4335 E.  ,  2015/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/92678

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2010

NUMARASI : 2009/1029 Esas, 2010/741 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 257. maddesi uyarınca kamu görevlisinin eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan söz edilebilmesi için görevinin gereklerine aykırı davranışın yetmemesi, bu davranışının kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması sonuçlarını doğurmasının gerekmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 18/10/2005 gün ve 2005/4 MD-96 Esas, 2005/118 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, mağduriyet kavramının, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararla sınırlı olmayıp, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade etmesi, T.C. Başbakanlık G.. M.. Tahkim Kurulu'nun, Federasyon As Başkanı Z. M.'ın itirazı üzerine 19/06/2009 tarihli, 2009/89-107 Esas ve Karar sayılı ara kararı ile Türkiye Ç. H. Federasyonu Başkanlığı'nın 26-27/06/2009 tarihli 2. Olağan Genel Kurulu'nun yeniden bir karar verilinceye kadar durdurulmasına karar vermesi, Federasyon Başkan vekili olan sanık İlyas'ın bu karara vaki 22/06/2009 günlü itirazını da 25/06/2009 tarihli, 2009/89-118 Esas ve Karar sayılı ilamı ile reddetmesi, G.. M.. Tahkim Kurulu Yönetmeliği'nin 12 ve 14. maddeleri uyarınca kurul kararlarının kesin olup, federasyon ve ilgililer tarafından derhal yerine getirilmesinin gerekmesi karşısında; tahkim kurulu tarafından yapılmaması kararlaştırılan genel kurulun yapılmasının idare açısından mali anlamda bir zarar doğurup doğurmadığı ile mevcut delege yapısı ile bu genel kurulun yapılmasının kişilerin bireysel anlamda mağduriyetine neden olup olmadığı hususlarının araştırılıp tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine bu konuda herhangi bir gerekçe içermeyen 04/06/2010 ve 30/06/2010 günlü bilirkişi kurulu raporlarına itibar edilerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Gerekçeli kararın mahkeme mühürü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının dava konusu somut olayda oluşmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraetlerine karar verilmesi gerektiği halde eylemleri sabit görülmeyerek beraetlerine karar verilmesi ve hüküm fıkrasında beraet kararının gerekçesini oluşturan yasa maddesine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmiş olması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18447, Karar No: 2008/402, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18447 E.  ,  2008/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali davası sırasında davacı Hazine vekili 15/03/2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davacı Hazine vekilinin, 15.03.2007 tarihli hakimin reddine ilişkin verdiği dilekçenin eki olduğunu bildirdiği ... imzası ile gönderildiği bildirilen ihbar mektubu ile dava dışı ... isimli kişinin, İstanbul Muhakemat Müdürlüğüne, Hazine Müsteşarlığına, Adalet Bakanlığına ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına ... olduğu hakimin tarafsızlığını yitirdiğine ilişkin ihbar mektuplarının asılları veya örnekleri dosyada bulunmadığından, dizi pusulası yapılıp sıra numaralarını açıklar yazının da dosyaya eklenerek gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4421, Karar No: 2017/2582, Tarih: 09.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4421 E.  ,  2017/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.03.2015 tarih ve 2014/7125 E., 2015/1387 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin bir ay için davalı kooperatife ortak olmasına rağmen kooperatifçe müvekkili aleyhine ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15310 E., 2008/15312 E., 2008/15313 E. ve 2008/15338 E. sayılı dosyalarıyla 4 pay için icra takibi başlatıldığını, yapılan takiplerin mükerrer olduğunu, müvekkilinin sadece 2008/15310 takip sayılı dosyada 465,00 TL borçlu olduğunu, diğer dosyalarda ise borçlu olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin takip dosyaları nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üç pay ile müvekkili kooperatifin ortağı olduğu halde aidat ve sermaye katılım borcunu ödemediğini, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15338 sayılı takibin sehven yapıldığını, diğer üç dosyada ise üç farklı pay nedeniyle takip yapıldığını savunarak, davanın reddi ile %40 oranında tazminat istemiştir.

Davalı vekili, davacının üç pay ile müvekkili kooperatifin ortağı olduğu halde aidat ve sermaye katılım borcunu ödemediğini, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15338 sayılı takibin sehven yapıldığını, diğer üç dosyada ise üç farklı pay nedeniyle takip yapıldığını savunarak, davanın reddi ile %40 oranında tazminat istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve Dairemiz'in 2013/2277 E., 2013/3755 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, kooperatifin 05.12.2005 tarihli 39 sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının 128 ve 129 no'lu üyelikler karşılığında kooperatif ortaklığına kabul edildiği, davacının 05.12.2005 tarihli ortaklık taahhütnamesi altındaki imzaları kabul etmemesine rağmen kooperatif üyeliği için 05.12.2005 tarihinde başvuruda bulunduğunu beyan ettiği, kooperatif anasözleşmesi kapsamında kooperatifin ortağı olabilmek için kooperatifin amacına uygun motorlu aracın bulunması şartının bulunduğu, aynı tarihli üyelik kararına istinaden davacı adına kayıtlı ... ve... plakalı araçların ruhsat fotokopilerinin ve mesleki faaliyet belgesinin kooperatife ibraz edildiği, davacının 05.03.2006 tarihli 42 sayılı yönetim kurulu kararı ile ...'un 127 no'lu üyeliğini devir aldığı ve bu üyelik karşılığında kooperatif ortağı olarak tescil edildiği, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde ortaklık taahhütnamesi altındaki imzanın davacının eli ürünü olduğunun tespit edildiği ve soruşturma dosyasında davacının 05.03.2006 tarihinde üye olduğunu iddia ettiği, üyelik kararına istinaden ... plakalı araç ruhsat fotokopisini ve mesleki faaliyet belgesini kooperatife ibraz ettiği, 2008 yılında yapılan genel kurul toplantısı hazirun cetvelinde davacının 127-128-129 no'lu üyelikler karşılığında kooperatif üyesi olarak kaydının bulunduğu ve hazirun cetvelinin karşısında imzasının bulunduğu, dolayısıyla davacının kooperatifte sahibi olduğu pay sayısının 3 olduğu, bu duruma göre takip talepleri de dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile davacının ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15338 E. sayılı dosyası nedeniyle açtığı menfi tespit davasının konusu kalmadığından esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, aynı İcra Müdürlüğünün 2008/15310 E. sayılı dosyası nedeniyle davalıya 1.314,53 TL, 2008/15312 E. sayılı dosyası nedeniyle 1.473,21 TL, 2008/15313 E. sayılı dosyası nedeniyle de 2.770,79 TL borçlu olmadığının tespitine ve tazminat istemlerinin reddine dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 06.03.2015 tarih ve 2014/7125 E., 2015/1387 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29415, Karar No: 2019/11508, Tarih: 26.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29415 E.  ,  2019/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının avukat olduğunu ve ... aleyhine açtıkları kamulaştırmasız el atma davasında vekilliklerini yaptığını, bu dosyada verilen mahkeme kararının, ... 15. İcra Müdürlüğünün 2012/16244 esas sayılı dosyası ile davalı tarafından icra takibine konu edildiğini ve sonuçta 08/04/2013 tarihinde 509.699,11 TL tahsilat yapıldığını, tahsil edilen bu bedelden davacılara, kişi başına 55.000,00 TL ödeme yapılması gerektiğini, ancak ödeme yapılmadığını, bu nedenle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı tarafından tahsil edilen ve ödenmeyen bedel nedeni ile ... için şimdilik 10.000,00 TL, diğer davacıların her biri için şimdilik 12.500,00 TL olmak üzere toplam 72.500,00 TL'sinin 08/04/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ...'ın açtığı davanın reddine, ...'ın 1.485,10 TL'lik, diğer davacıların 3.785,10'ar TL'lik davasının kabulü ile 08/04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda; "...'ın açtığı davanın reddine, ...'ın 1.485,10 TL'lik, diğer davacıların 3.785,10'ar TL'lik davasının kabulüne, fazla istemin reddine" şeklinde hüküm kurulmuş,gerekçeli kararda ise kısa karardan farklı olarak; "...'ın açtığı davanın reddine, ...'ın 1.485,10 TL'lik, diğer davacıların 3.785,10'ar TL'lik davasının kabulüne, 08/04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine, fazla istemin reddine" denilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davalı yönünden açık olmak üzere, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.