muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/538, Karar No: 2016/7845, Tarih: 14.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/538 E.  ,  2016/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/1082-2014/609

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8007, Karar No: 2010/8752, Tarih: 26.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8007 E.  ,  2010/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, suç ve Arnavutköy İlçesinin teşkilatlanma tarihe ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2008 gün ve 2007/77 E. 2008/681 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26161, Karar No: 2016/811, Tarih: 18.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26161 E.  ,  2016/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle yararına yoksulluk nafakasına hükmolunmuştur. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK md. 175). Davalı erkek davalı kadının bir tekstil firmasında çalıştığını, yeterli ve düzenli gelirinin bulunduğunu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceğini iddia etmiş, davacı kadın bu konuda bir savunma yapmamış, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmadan nafakaya hükmedilmiştir. Bu nedenle davacı kadının, davalının iddiaları doğrultusunda usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Mahkemece, tarafların müşterek çocukları 2007 doğumlu.... ile 2011 doğumlu....'nın velayeti çocukların yaşları gereği anne bakım ve şefkatine muhtaç oldukları gerekçesiyle anneye bırakılmış, davalı baba annenin çocukların yaşadığı yerleşim yeri dışında vardiyalı olarak çalıştığını, annenin çocukları ile ilgilenmediğini iddia etmiş, mahkemece bu hususta herhangi bir uzman incelemesi yaptırılmamıştır. Bu bakımdan müşterek çocukların velayet düzenlemesi yönünden; psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K. md.5) müşterek çocukların anne ve baba

yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu istenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu husus nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.01.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8865, Karar No: 2014/11720, Tarih: 27.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8865 E.  ,  2014/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1025, Karar No: 2015/2200, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1025 E.  ,  2015/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10140, Karar No: 2008/17773, Tarih: 20.10.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/10140 E., 2008/17773 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/10140 E., 2008/17773 K.**

**- AKTİF DAVA EHLİYETİ

- İHALENİN FESHİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 133 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 134 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nın 134/2. maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar arasında pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler de bulunmaktadır. Somut olayda, davacı Kaan ihaleye girip pey sürmekle ihalenin feshini isteyebilecek ilgili konumunu kazanmıştır. Adı geçen ihale olunan taşınmazın kıymet takdirinin, taşınmaz kapalı olduğundan görülmeden değerlendirme yapıldığı, esaslı vasıflarında hataya düşürüldüğünden bahisle ihalenin feshini istemektedir. İcra mahkemesince, davacının "hukuki yararı bulunmadığından" bahisle ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmiştir.

İİK'nın 133/2. maddesinde, ihaleye katılıp daha sonra ihale bedelini yatırmamak suretiyle ihalenin feshine sebep olan tüm atıcılar ve kefillerin teklif ettikleri bedel ile son ihale bedeli arasındaki farklar ve diğer zararlardan ve ayrıca temerrüt faizinden müteselsilen mesul olacakları hükmü getirilmiştir. 30.10.2007 tarihinde yapılan ihalede, ihale bedeli yatırılmadığı için 03.12.2007 tarihli kararla İİK'nın 133. maddesi gereğince satışın düşürülmesine karar verilerek, taşınmaz yeniden satışa çıkarılmıştır. Bu durumda anılan madde kapsamına göre davacı İki ihale arasındaki farktan sorumlu olacağından ihalenin feshi tarihini havi davayı açmakta hukuki yararı vardır.

İcra mahkemesince, İİK'nın 134. maddesine göre açılan ihalenin feshi davasının esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9201, Karar No: 2022/3433, Tarih: 02.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9201 E.  ,  2022/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce gerekçeli kararın faize ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu Tekirdağ İli, Çerkezköy İlçesi, İstasyon Mahallesi, 105 ada 4 parsel sayılı taşınmaz davacı adına kayıtlı iken Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava sonucu Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/276 E. - 892K. sayılı kararıyla taşınmazın bir kısmının orman tahdit sınırları içerisinde kaldığından kaydının iptal edilerek bu kısımların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 27.04.2012 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 03.04.2017 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen Devletin kusursuz sorumluluğu kapsamında davalı Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın faize ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2165, Karar No: 2020/7472, Tarih: 08.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2165 E.  ,  2020/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalılar vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/12/2020 tarihinde davalılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 28.487,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15382, Karar No: 2024/4070, Tarih: 17.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15382 E.  ,  2024/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/761 E., 2022/1824 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde

Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katlan vekilinin temyiz sebepleri; suçun işlendiğinin sabit olduğuna, tanık beyanlarının hükme esas alınmamasının hatalı olduğuna, sanık tarafından ... Kozmetik adına çalıştığının kabul edildiğine, sanığın istinaf dilekçesinde birlikte çalıştığını ikrar ettiği ve kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenilmesi istediği ...'nun iş yerinde yapılan aramada ele geçen fatura ve kartvizitler ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda yer alan tespitler uyarınca, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet suçundan ...'nun mahkûmiyetine karar verildiğine, arz olunan ve re'sen tespit edilecek nedenler ile beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanığın sigara bıraktırma ürünü sattığını, ürünlerin satışı yapılırken Yeşilay'dan geldiğine dair beyanlarda bulunduğunu, Yeşilay adına yaka kartı taşıdığını, elinde yer alan belgelerde de Yeşilay'ın adının geçtiğini belirterek hak sahibi olduğu tescilli markaya tecavüz edildiği iddiasıyla şikâyetçi olmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, ... Kozmetik isimli şirkette pazarlama elemanı olarak çalıştığını, şirketin sigarayı bıraktırma ürünleri sattığını, kendini Yeşilay Cemiyeti'nin elemanı olarak tanıtmadığını, sigorta kayıtları ile durumun ortaya çıkacağını, faturalarda ... ... yazdığını, yaka kartında da ... Kozmetik yazdığını, iş yerinin sahibinin ... olduğunu, ... ile ...'nin tanık olarak dinlenmesini istediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, ... Kozmetik isimli şirkette pazarlama elemanı olarak çalıştığını, şirketin sigarayı bıraktırma ürünleri sattığını, kendini Yeşilay Cemiyeti'nin elemanı olarak tanıtmadığını, sigorta kayıtları ile durumun ortaya çıkacağını, faturalarda ... ... yazdığını, yaka kartında da ... Kozmetik yazdığını, iş yerinin sahibinin ... olduğunu, ... ile ...'nin tanık olarak dinlenmesini istediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Tanık ... (...) beyanında, iş yerine gelen sanığın boynunda YEŞİLAY yazısı bulunan ... renkli bir kart olduğunu, resmi bir dernekten geldiğini düşünerek ve ısrar etmesi nedeniyle kapıyı açtığını, kendisinin Yeşilaydan geldiğini, bu haftanın Yeşilay haftası olduğunu, bu nedenle sigara bıraktırma kampanyası yaptıklarını, sigara bıraktırmaya yönelik ürün sattıklarını söylediğini, yaka kartına dikkatlice baktığını sanıktan makbuz istediğini, makbuz veremeyeceğini, 1 hafta sonra Yeşilay'ın hemşirelerinin geleceğini, bu bir haftalık süre içinde sigarayı bırakmış olacağını, eğer bırakamamış ise ürünü iade alıp parasını geri vereceklerini söylediğini, sanık gittikten sonra Yeşilay Derneğini aradığını, böyle bir kampanyaları olmadığını ve gelen kişinin kendi elemanları olmadığını söylediklerini, Yeşilay görevlisinin iş yerine geldiğini ve kamera kayıtlarını aldığını ifade etmiştir.

Tanık ... beyanında, Yeşilay Derneğinin Bursa şubesinin genel sekreterliğini yaptığını, tanık ...'nin araması üzerine iş yerine gittiğini, kamera kayıtlarını incelediğini, sanığı yakalatabilmek için, ... 'dan aldığı numarayı aradığını, sigarayı bırakmak istediğini, bir çok arkadaşının olduğunu söylediğini, sanığın kendisine Bursa'da Yeşilay'ın şubesinin olmadığını, dönem dönem Bursa'ya gelip iş yerlerini gezdiklerini, banka hesabına para yatırdığı taktirde istediği kadar ürünü indirimli olarak göndereceğini söylediğini ifade etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi sabit kabul edilerek hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi sabit kabul edilerek hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanık tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...Üzerinde katılan kurum adına tescilli marka bulunan yaka kartı bulunduğu halde pazarladığı sigara bıraktırma ilacını satma eyleminin sübutu halinde eylemin atılı suçu oluşturabileceği kabul edilebilirse de, aşamalarda alınan savunmalarında "suçlamaları kabul etmeyerek, olay tanığı ...'a kendisini Yeşilay görevlisi olarak tanıtmadığını, bir dönem benzer isimli bir şirkette çalıştığını ancak suçlamaların doğru olmadığını" beyan eden sanığın bu savunmaları yanında, sanıktan ele geçmiş, katılan kurum adına tescilli markanın kullanıldığı yaka kartı ya da benzeri bir eşyanın da bulunmaması karşısında, sanığın suçlamaları kabul etmeyen savunmalarının aksini gösterir, sanık ya da sanığın üzerinde bulunan yaka kartında katılan kurum adına tescilli markanın bulunduğuna dair şüpheden arınmış surette teşhis yapılamayan güvenlik kamerası görüntüleri ile tanık ...'ın beyanlarından başkaca somut herhangi bir delil bulunmaması sebebi ile atılı suçu işlediğine dair şüphe oluşan sanığın şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek beraatı yerine mahkemece yazılı gerekçeler ile mahkumiyetine karar verilmesi...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

Tanık ...'nin beyanlarında, sanığın Yeşilay'dan geldiğini söylediğini ve sanığın boynunda Yeşilay yazısı bulunan kart olduğunu ifade ettiğinin anlaşılması ile dosya içerisinde sureti bulunan ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/1566 Esas, 2020/703 Karar sayılı dosyasındaki bilgi, belge ve ifadeler birlikte değerlendirildiğinde, ...'nun iş yerinde yapılan aramada 1 koçan gider faturası ile 410 adet kartvizit ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle kararın BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10862, Karar No: 2009/13525, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10862 E.  ,  2009/13525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.7.2001- 20.2.2007 tarihleri arasında SSK sigortalılığı dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.07.2001-20.02.2007 tarihleri arasındaki SSK’lı hizmetleri dışında kalan sürede, tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa’nın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, talepte bulunulması, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.