muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1062, Karar No: 2015/2481, Tarih: 21.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1062 E.  ,  2015/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/78149

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/11/2013, 2012/369 (E) ve 2013/245 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

1- Sanık ... cezaevinden gönderdiği 11/11/2013 tarihli dilekçesiyle dosyanın onanmasını talep ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9-15 sayılı kararı gereğince talebi temyizden vazgeçme olarak kabul edilerek, müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi katılan ... vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerine hasren yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’nin maktul ... yönelik eyleminin sübutu kabul, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan İlyas vekilinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ablasının eşi olan maktul ile birlikte gayriresmi şekilde yaşadığı, aralarında geçimsizlik olduğu, maktulün olay günü kredi çekmesi isteğini kabul etmeyen sanık ile tartıştığı sırada bıçak ile saldırması üzerine sanığın bıçağın kesici kısmını tutup eli derin kesilerek bıçağı aldığı, aralarında çıkan boğuşma sırasında sanığın bıçakla maktule birden fazla sayıda vurduğu, yaralı iken dahi sanığa saldırmaya devam eden maktulün kesici

delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılan olayda; sanığın kendisine yönelmiş haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı olay anındaki koşullarda değerlendirildiğinde mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı, gerekçeli kararın 4 ve 5. sayfalarındaki çoğunluk görüşününde bu yönde olduğu anlaşıldığı halde, TCK'nun 27/2 ve CMK’nun 223/3-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan .. vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), bozma sebebine göre sanık E.. A..’ın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 21/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12509, Karar No: 2012/44054, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12509 E.  ,  2012/44054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52/2.maddeleri gereğince 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/03/2012 tarihli ve 2006/565 esas, 2012/451 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 26/06/2012 gün ve 2012/10926/38698 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/07/2012 gün ve 2012/180271 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında sonuç olarak, 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 06/07/2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2.maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2012 tarih ve 2006/565 esas, 2012/451 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin seçimlik cezalardan para cezasını tercih etme yönündeki kabulü ve cezayı alt sınırdan takdirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5 gün adli para cezasının aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle hükümlünün 100.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14328, Karar No: 2019/4070, Tarih: 12.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14328 E.  ,  2019/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16/01/2018 tarih ve 2017/699 E.-2018/36 K. sayılı kararı ile; davanın reddi ile şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 18/06/2018 tarih ve 2018/938 E.-2018/1113 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bölge adliye mahkemesi kararının borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İcra İflas Kanunu'nun 126/4. maddesinde; açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanacağı, aynı Kanunun 129. maddesinde; birinci ve ikinci ihalenin, icra memuru tarafından, ilanda belirlenen yer, gün ve saatte, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılacağı, taşınmazın üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edileceği, birinci ihalede alıcı çıkmazsa satışın icra memuru tarafından geri bırakılacağı düzenlenmiştir. Şu halde, ihaleye, ancak Uyap sisteminde yer alan E-Satış Portalı üzerinden teklif verilmesi veya açık artırmaya katılınarak pey sürülmesi sureti ile iştirak edilebilir.

Somut olayda; feshi istenilen ihalenin, E-Satış Portalında yayımlandığı, elektronik ortamda teklif veren ve açık artırmaya katılarak pey süren bulunmadığı, bu hususların 25/09/2017 tarihli teklifler tutanağı ve ihale tutanağı ile sabit olduğu, alacaklı tarafından bu usullere uyularak artırmaya iştirak edilmediği, alacaklı vekilince Uyap üzerinden takip dosyasına gönderilen 06/09/2017 tarihli "4 parsel sayılı taşınmazın alacaklarına mahsup olmak üzere 113.200 TL'ye alacaklı adına ihale edilmesine" ilişkin talebin e-satış portalından teklif sunmak olarak kabul edilemeyeceği açık olup, İİK’nun 129. maddesindeki şartları taşır şekilde pey sürülmediğinden bahisle icra müdürlüğünce satışın ikinci artırmaya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, ihalenin alacaklıya yapılması usulsüz olup, feshi talep edilen ihale yok hükmündedir.

O halde; ilk derece mahkemesince, yukarıda belirtilen nedenlerle icra müdürlüğüne, satışın ikinci artırmaya bırakılması, ancak ikinci artırma tarihinin geçmiş olması nedeniyle fiilen yapılması mümkün olmadığından ihalenin düşürülmesi gerektiği yönünde talimat verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 18/06/2018 tarih ve 2018/938 E. - 2018/1113 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16/01/2018 tarih ve 2017/699 E. - 2018/36 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/638, Karar No: 2018/8618, Tarih: 28.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/638 E.  ,  2018/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3, 58/6-7 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın isimli lokantanın sahibi olduğu, bu lokantayı 2012 yılı Ağustos ayında yazılı kira sözleşmesi ile içindeki eşyalar ile birlikte bir yıllık süre ile sanık ...'e kiraya verdiği, bu kira sözleşmesine ...'ın da kefil sıfatıyla imza attığı, sanık ...'ün 03/09/2012 tarihinde tadilat yapacağı gerekçesiyle lokantanın anahtarını katılanın emlakçısından alıp içerisinde bulunan eşyaları bir kamyona yükletip sanık ya 2.800 TL karşılığında sattığının iddia edildiği olayda; sanığın katılana herhangi bir ödeme yapmadığı, tadilat yapacağım bahanesi ile anahtarı almasına karşın, iş yerine herhangi bir tadilat yapılmadığı, üstelik gerçekten lokantayı işletmek istemesi halinde ihtiyacı olabilecek, bu tür iş yerlerinde kullanılan demirbaş niteliğindeki mutfak malzemelerini, televizyonu, klimayı da satmış olması göz önüne alındığında bu savunmasının inandırıcı olmadığı, sanığın baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğinin sabit olduğu, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20431, Karar No: 2016/1370, Tarih: 28.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20431 E.  ,  2016/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/993-2014/346

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17519, Karar No: 2013/173, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/17519 E.  ,  2013/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çekerek Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2009 gün ve 2009/62 Esas, 2009/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriği, suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınıp temel cezanın alt sınırın üstünde tayini gerektiği halde, en alt sınırdan verilmesi ve sanığın cinsel taciz suçunu değişik zamanlarda bir suç işleme kararı ile gerçekleştirmesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1 maddesi uyarınca cezanın artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6159, Karar No: 2018/2455, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6159 E.  ,  2018/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı

Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... . İş Mahkemesinin 2015/693E – 2016/148 K. sayılı dosyası ve ... . İş Mahkemesinin 2015/691E-2016/146K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Holding A.Ş. Genel Müdürlüğüne iadesine, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14828, Karar No: 2016/16202, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14828 E.  ,  2016/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden TRT payı ve enerji fonu bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 35.654,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı ve enerji fonu bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.