muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7678, Karar No: 2023/2145, Tarih: 12.07.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.09.2021 tarih 2020/8238 E., 2021/8422 K. sayılı kararı ile; davalının açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte değerlendirilip, müteveffanın teşhis ve tedavisinde gerekli özenin gösterilip gösterilmediğini, 22.09.2011 tarihinde çekilen eforlu EGK’de testin 4 üncü aşamada ST segment çökmesi gelişmesi nedeniyle pozitif olarak değerlendirilmesinin derhal müdahale gerektiren bir husus olup olmadığını, eforlu EKG talep, çekim ve değerlendirme sisteminin uygun olup olmadığını, müteveffa için yapılması gerekenle yapılanın uyuşup uyuşmadığını, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğunu, tıbbın gerektirdiği kurallara göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, davacı tarafın itirazlarını karşılayacak mahiyette taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor ya da gerektiğinde ... bir bilirkişi kurulu raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; gerek maddi gerekse manevi tazminat bakımından her iki davalının tazminattan sorumlu tutulabilmesi için az da olsa kusurlu olması gerekirken aldırılan bilirkişi raporlarında murise uygulanan tıbbi tedavide görev ... kişilere kusur atfedilemeyeceği yönünde açıklama dikkate alındığında, ispat yükü kendisine düşen davacılar tarafından ispatlanamayan davaların reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunun eksik, yetersiz, hüküm kurmaya elverişli olmadığını, rapora itirazların değerlendirilmediğini, müteveffanın ölüm sebebi olan kalp krizinin efor testindeki bulgulara göre tıbben öngörülebilir olup olmadığını, bu teste göre müteveffanın hastanede tutulması veya damarlarındaki tıkanıklıklara yönelik anjiyo yapılması gibi tedbirlerin alınması gerekip gerekmediğini, bu tetkik yapıldıktan sonra hiçbir uzman doktor değerlendirmesi olmadan müteveffanın evine gönderilmesinin ihmal olup olmadığını, müteveffanın hastanedeki efor testi sırasındaki mevcut bulgulara göre kalp krizi geçirme riski olup olmadığının anlaşılıp anlaşılamayacağını, Adli Tıp raporlarında değinilen idari kusura yönelik değerlendirme yapılması gerektiği hususlarının araştırılmadığını, dava açılmadan önce İstanbul Üniversitesinden alınan mütalaanın dikkate alınmadığını, davalı Kurumun kendi belgesi olan efor testi belgesinde, (teste refakat etmek üzere) 2 tane kardiyoloji uzmanı doktorun imza yeri bulunduğu halde her iki yerin de imzasız boş olduğunu, bilirkişi raporunda efor testi belirtilerine göre müteveffanın ... riskli kalp hastası olduğunun, durumunun risklerinin ve ihtimallerin müteveffa ve ailesine anlatılması ile uyarılması ya da gözlem altında hastanede tutulması halinde ölümün engellenebilmesi ihtimalinin değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda efor testi sırasında gerekli özenin gösterilip gösterilmediğine ilişkin değerlendirme yapılmadığını, hastanın ... riskli grupta kalp hastası olmasına rağmen efor testi sonrası nasıl davranması gerektiği ile ilgili bilgi verilmediğini, müteveffa hastanın, dinlenme döneminde de st çökmelerinin devam ettiği ve ancak 8 nci dakikada düzeldiği diğer bilirkişilerce ısrarla yazılmışken, son raporda 1 nci dakikada düzeldiğinin söylenmesinin büyük bir teknik çelişki olduğunu, yönetimin kusurunun ATK raporlarında belirlendiğini, eforlu EKG'nin tetkikinin uzman tarafından yapılası gerekmesine rağmen pratisyen hekimin yaptığını, gerekçe ve ... yargılama hakkının ihlal edildiğini, manevi olarak yıprandıkları için manevi tazminata hak kazandıklarını, "kusurlu olsa dahi sonuca etkili değildir" anlamındaki ifade ile dilekçelerdeki tazminat talebinin değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hekim ve hastanenin ihmali ve özensiz davranışları sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Vekâlet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 502 nci ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hekim ve hastanenin ihmali ve özensiz davranışları sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Vekâlet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 502 nci ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

2. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından ... zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur.(TBK 400) O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en ... yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken ... görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir. (Dairenin 2022/5767 E., 2022/9263 K., 2020/1255 E. 2020/5068 K.)

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266, 281/1 ve 281/2 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Eldeki davada, davacılar murisi ...'in 17.09.2011 yılında davalı Hastaneye göğüs ağrısı şikayeti ile başvurduğu, 22.09.2011 günü EKG çekildiği, 28.09.2011 tarihinde kan testi ve EKG efor testi sonuçları için kontrol randevusu oluşturulduğu, kontrol randevusuna gidemeden 23.09.2011 tarihinde kalp krizi geçirdiği, sırasıyla ... Nisa Hastenesi, Acıbadem Hastanesi ve sonunda Çapa Tıp Fakültesine başvurduğu, 3 buçuk aylık yoğun bakım süreci ardından 07.01.2012 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle doktor ve hastanenin kusurlu ve ihmali eylemleri nedeniyle şimdilik 10.000 TL maddi, 600.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesi talep ettikleri anlaşılmaktadır.

2. Yargılama sırasında aldırılan 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.03.2016 tarihli ve Adli Tıp Genel Kurulunun 27.07.2017 tarihli raporunda aynı ifadelerle belirtildiği üzere; "...söz konusu hastanede eforlu EKG'lerin çekimi esnasında pratisyen hekimin bulunduğu, EKG sonuçlarının pratisyen hekim tarafından değerlendirilmesinin yapıldığının anlaşıldığı, eğitimli pratisyen hekim tarafından eforlu EKG'nin çekimi esnasında değerlendirmenin yapılabileceği, ancak tüm EKG'lerin kardiyoloji uzmanı tarafından acil olarak değerlendirilmesinin yapılması gerektiğinden, eforlu EKG talep, çekim ve değerlendirme sisteminin uygun olmadığı, bu durumun idari bir kusur olduğu, hekimlere atfı ... kusur bulunmadığı, ancak kişinin tanısının konulduğu, gerekli tedavisinin gecikme olmaksızın yapıldığı, herhangi bir zarar oluşmadığı" şeklinde mütalaa edilmiştir. Bu nedenle, Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın davacılar vekilince temyizi üzerine, eksik inceleme sebebiyle tekrar bilirkişi raporu alınması gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bozma üzerine aldırılan 06.05.2022 tarihli bilirkişi kurul raporuna göre, eforlu EKG talep, çekim ve değerlendirme sisteminin "klinik pratiğe" uygun olmadığı şeklinde görüş bildirilmişse de, tıp kuralları açısından bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2019 tarihli 2013/158 E. 2019/92 K. sayılı gerekçeli kararında, hükme esas alınan Adli Tıp İhtisas Kurulu ve Genel Kurulca mütalaa verilen raporlarda "EKG sonuçlarının uzman değil pratisyen hekim tarafından değerlendirilmesinin idari bir kusur olmakla birlikte davalı doktorun kusurunun bulunmadığı ve doktora izafe edebilecek kusur ya da ihmalin bulunmadığı, kişinin tanısının konularak gerekli tedavisinin gecikme olmadan yapıldığını" belirtilerek süreçte görev ... kişilere atfedilebilecek herhangi bir kusur olmadığı, bu nedenle idari kusurun bir öneminin olmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, davalı Hastane tarafından bu gerekçeye ilişkin olarak temyiz yoluna başvurulmamıştır. Hal böyle olunca, son bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmişse de; eforlu EKG talep, çekim ve değerlendirme sistemi yönünden uygunluk bulunmadığı, EKG çekimi esnasında pratisyen hekimin bulunduğu, EKG sonuçlarının pratisyen hekim tarafından değerlendirilmesinin yapıldığı, tüm EKG'lerin kardiyoloji uzmanı tarafından acil olarak değerlendirilmesinin yapılması gerektiğinden idari bir kusur olduğu ... olup, bu yönüyle davalı Hastanenin sorumlu olduğu anlaşılmakla sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3. Mahkemece bozmaya uyularak aldırılan ve hükme esas alınan 06.05.2022 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde; 4 ana başlık halinde bozma ilamında değerlendirilmesi istenen hususlar hakkında görüş bildirilmişse de bozma ilamında belirtilen "Davacılar, müteveffanın ölüm sebebi olan kalp krizinin efor testindeki bulgulara göre tıbben öngörülebilir olduğunu, bu teste göre müteveffanın hastanede tutulması veya damarlarındaki tıkanıklıklara yönelik anjiyo yapılması gibi tedbirlerin alınması gerektiği halde, hiçbir uzman doktor değerlendirmesi olmadan evine gönderilmesinin ihmal olduğunu ileri sürdüklerine göre, müteveffanın davalı tarafın gözetimindeki aşamada, mevcut bulgulara göre kalp krizi geçirme riski olup olmadığının anlaşılıp anlaşılamayacağının belirlenmesi önem arzetmektedir. Hükme esas alınan raporda ise, bu hususlara ilişkin inceleme bulunmadığı, ... davacıların itirazlarının incelenmediği" hususları ile ilgili raporda olumlu veya olumsuz bir görüşe yer verilmediği anlaşılmıştır.

4.Ayrıca İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2019 tarihli 2013/158 E. 2019/92 K. sayılı gerekçeli kararında "efor testi sırasında ciddi bir aritmi gelişmediği gibi hastanenin göğüs ağrısı şikayeti bildirmediği için yatışına ve koroner anjiyonografi yapılmasını gerektirecek bulgular izlenmediği" şeklinde belirtilmişse de hastane evraklarının incelenmesinde 17.09.2011 tarihli hastane başvurusunda düzenlenen Anamnez ve Genel İstek Formunda hastanın şikayetinin göğüs ağrısı olarak yazıldığı görülmüştür.

5.Tüm bu açıklamalar ışığında, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmanın gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmakla, yukarıda açıklanan hususlarda hekimin sorumluluğuna ilişkin üniversitenin öğretim üyelerinden oluşturulacak, somut olay konusunda uzman akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve yargıtay denetimine elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

6. Bozma nedenlerine göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA,

2. Davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/401, Karar No: 2019/6670, Tarih: 07.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/401 E.  ,  2019/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar murisinin, işkazası sonucu ölümünde doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacılar vekili, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL maddi tazminatın, 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama esnasında 07/10/2015 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebi 1.976,21 TL olarak arttırılmıştır.

Mahkemece hükümde yazıldığı şekilde “davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,” karar verilmiştir.

Harca tabi davalarda her dava açılırken davalıdan başvurma harcı ile nispi harca tabi davalarda nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır. Gerekli harçlar alındıktan sonra dava dilekçesi esas defterine kaydedilir ve dava, dava dilekçesinin esas defterine kayıt edildiği tarihte açılmış sayılır.

492 sayılı Harçlar Kanununun “Harcı Ödenmeyen İşlemler" başlığını taşıyan 32. maddesinde "Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak, ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Dolayısıyla harç alınması veya tamamlanması yanların isteğine bırakılmamış; değinilen yönün Mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi hükme bağlanmış ve yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır.

Davacılar tarafı 492 sayılı Kanun kapsamında kendisi harçtan muaf olmadığı gibi işlemi de yargı harçlarından müstesna değildir.

Nitekim vurgulanan bu ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 12/10/2011 gün ve E: 2011/3-629, K: 2011/613 ile 23/10/2013 gün ve E: 2013/7-31, K: 2013/1481 sayılı ilâmlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, davacılar vekilince dava dilekçesiyle birlikte herhangi bir harcın vezneye yatırılmamış olduğu, davacılar tarafından duruşmalarda adli yardım taleplerinin yenilendiği ancak Mahkemece adli yardım talebi hakkında herhangi bir kararın verilmemiş olduğu, eksik olan harçların tamamlanmasına ilişkin de bir kararın verilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının adli yardım isteği hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmeden, başvuru harcı ve nisbi peşin harç alınmadan yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, öncelikle davacının adli yardım isteği yönünden bir karar verilmeli, adli yardım isteğinin reddi halinde; yürürlükteki harçlar tarifesi uyarınca dava dilekçesinde belirtilen dava değeri üzerinden nispi peşin harcın ve diğer harçların ödenmesi konusunda davacılar vekiline usûlünce süre verilip harcı ödenen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken harcı yatırılmayan dava dilekçesine değer verilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

O halde, davacı ... davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10434, Karar No: 2014/17929, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10434 E.  ,  2014/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan mahkumiyet, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve sanığın 06.01.20012 havale tarihli dilekçesi üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2012 tarih, 2012/144 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; Mahkemesine iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1418, Karar No: 2024/20265, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1418 E.  ,  2024/20265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.12.2023

SAYISI : 2023/3773 E., 2023/3718 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.12.2023 tarihli ve 2023/3773 Esas, 2023/3718 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 04.12.2023 tarihli ve 2023/3773 Esas, 2023/3718 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20499, Karar No: 2017/733, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20499 E.  ,  2017/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 07/04/2014 tarih 2014/4120 Esas 2014/6621 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.