muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20163, Karar No: 2016/755, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20163 E.  ,  2016/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/765-2014/8

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4893, Karar No: 2012/12829, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4893 E.  ,  2012/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabulüyle mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2007 gün ve 2006/113 Esas, 2007/64 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1136 sayılı Avukatlık Kanunun 164 ve 168. maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verilmekle kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına sanık aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeni ile CMUK.nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla, hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınarak 1.000 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi sureti ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelemesine gelince;

.../...

-2-

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, olay tarihinde sanığın, hayvanlarını otlatmakta olan mağdurenin yanına gelip kolundan tutarak zorla 20 metre ileriye dere kenarına götürdüğünün anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/12149, Karar No: 2024/3695, Tarih: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/12149 E.  ,  2024/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2020/99 E., 2021/757 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın 04.01.2023 tarihli dilekçesinin, tarafına yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı iddiasını içermesi nedeniyle, bu başvurusunun temyiz istemi, Yerel Mahkemenin 05.01.2023 tarihli ek kararının da temyiz isteminin reddi niteliğinde oldukları, anılan ek karara yönelik 10.01.2023 tarihli başvurunun 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği süresinde yapıldığı ve incelenmesinin ise Yargıtayın yetkisinde olması nedeniyle mercii Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli kararının hukuki değerinin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 29.09.2021 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 05.01.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, asıl hükmün tebliğinin usulsüz olduğuna, yokluğunda karar verildiğine, tarafına müdafii atanmasının gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 16.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13893, Karar No: 2011/15382, Tarih: 17.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13893 E.  ,  2011/15382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2009 tarih ve 2008/621 - 2009/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan “Kısa Vadeli İhracat Kredi Sigortası Poliçesi” uyarınca davalının müvekkilinin tahsil edemediği ihracat bedellerini ödemeyi garanti ettiğini, sözkonusu sigorta kapsamında müvekkilinin Mobelvalget AS firmasına yapmış olduğu bazı sevkıyatların ödenmesi istemiyle davalıya başvuruda bulunduğunu, ancak davalının istemi reddederek ödemede bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile 18.000,00 Euro karşılığı olan 34.656,00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vadesi geçmiş alacak bildirimlerinin poliçede öngörülen sürede yapılmadığını, ayrıca bedeli tahsil edilemeyen sevkıyat bulunmasına rağmen yeni sevkıyatların yapıldığını, bu durumda davaya konu sevkıyatların poliçede yer alan 9/b, 20 ile 8/e ve 22. maddeleri uyarınca sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının vadesi geçmiş alacak bildirimlerinin poliçede öngörülen sürede yapılmadığını, ayrıca bedeli tahsil edilemeyen sevkıyat bulunmasına rağmen yeni sevkıyatların yapıldığını, bu durumda davaya konu sevkıyatların poliçede yer alan 9/b, 20 ile 8/e ve 22. maddeleri uyarınca sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, riziko ihbarının süresinde Yapılmamış olması halinin kasıtlı olduğu iddia ve ispat edilmedikçe sigortalının haklarının zayi olmayacağı, TTK’nun 1264/3 maddesi uyarınca 1292. maddenin son fıkrasına aykırı mukavele şartlarının geçersiz olduğu, bu durumda Genel Şartların 20. maddesindeki düzenlemenin anılan maddeye aykırı bulunduğu, Genel Şartlar’ın 8.maddesinin (e) bendi kapsamındaki red kararının da 1293/2. maddesinin atıf yaptığı 1292.maddesinin son fıkrasının sigorta ettiren aleyhine değiştirilmesi nedeniyle 1264.maddenin 4.fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu, bu nedenle Genel Şartlar’ın 8/e maddesinin limit onayı kapsamında yapılan sevkıyatlar için uygulanamayacağı, bu onay kapsamında yapılan ve primleri ödenmiş olan sevkıyat tutarlarından oluşan zarardan sigortacının poliçe limiti kapsamında sorumlu olduğu, 22.03.2007 tarihli sevkıyatın ise limit onayı dışında kaldığı, limit onayı dahilindeki sevkıyat tutarlarının toplam 30.686,00 Euro olup, sigorta poliçe limitinin 20.000,00 Euro olması karşısında muafiyet indirimi yapıldıktan sonra temerrüt tarihindeki kur karşılığı olan dava konusu edilen tutarın davalıdan tahsilinin gerektiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile 34.656,00 TL’nın 13.08.2007 muacceliyet tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.590,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19266, Karar No: 2014/21236, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19266 E.  ,  2014/21236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/645-2014/322

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19025, Karar No: 2014/3291, Tarih: 04.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19025 E.  ,  2014/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/351-2012/515

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Hatay İli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 12.06.2012 tarih, 2012/237 nolu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, "davalı tüketicinin elektrik faturasındaki kaçak kullanım bedelinin tarafına ödenmesi ve bundan sonra gelecek olan faturalara bu bedelin yansıtılmaması" talebi ile Tüketici Sorunları İl Hakem Heyetine başvurduğu, Hatay İli Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 12.06.2012 tarih, 2012/237 sayılı kararı ile davalının talebinin kabul edildiği ve davacı tarafından bu kararın iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10838, Karar No: 2015/12916, Tarih: 22.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10838 E.  ,  2015/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/24918

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/389 (E) ve 2012/658 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın akıl hastalığı konusunda Samsun Ruh sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan üç kişilik Ruh Sağlığı Hastalıkları Uzmanından oluşan Sağlık Kurulu raporu yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suç tarihinde ................. Camisine girip kadınlar bölümünde namaz kılan müştekinin yere bıraktığı çantasını çaldığının iddia edildiği ve kamera görüntülerinin fotoğrafları çıkarılıp köy muhtarı A.N.. G.'e gösterilmesi sonucu muhtarın, fotoğraflardaki kişinin sanık olduğunu beyan ettiği, sanığa ait fotoğraflar ve kamera görüntülerinin Ulusal Kriminal Büroya gönderilerek alınan rapora göre ise karşılaştırmanın daha detaylı yapılabilmesi için uygun açılardan çekilecek ek fotoğrafların gönderilmesi gerektiği, eldeki materyallere göre kamera görüntülerindeki şahıs ile sanık H.. Ş..'in muhtemel aynı kişiler olabileceğinin düşünüldüğünün belirtildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında köy muhtarı A.N. G.'ün tanık sıfatıyla ifadesi alınarak sanığın değişik açılardan çekilecek fotoğrafları temin edilip yeniden Ulusal Kriminal Büroya gönderilip görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığı konusunda rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.