muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8474, Karar No: 2016/3241, Tarih: 23.03.2016

tesciller bir çok ülkede mevcut ise de, tek başına bu tescillerin "..." ve "şekil" markalarının kullanımla yüksek ayırtediciliğe sahip olduğu ve derhal davacı markaları olarak tüketicide bir algı ve kabul yarattığının hiçbir somut delille kanıtlanamadığı, dolayısıyla davacının "......+şekil" markaları dışındaki tek başlarına "At üzerinde ... oyuncusu" ve "..." kelime markalarının davacı markaları olarak yüksek seviyede ayırtediciliğinden söz edilemeyeceği, kaldı ki davalının marka başvurusunda asıl ve ön plana çıkan unsurun "..." sözcüğü olduğu, davacı markalarından genel görünüm olarak tamamen farklı ve bisikletli bir ... oyuncusuna yer verildiği ve ortalama tüketicide davacının tüm markalarından işitsel, görsel, kavramsal olarak tümüyle farklı bir genel izlenim yarattığı, salt "..." sözcüğünün ortak olmasından hareketle, başvurunun davacı markalarıyla benzer olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, dolayısıyla başvuru ve itiraza dayanak markaların işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer olmadıkları gibi genel izlenimlerinin de karıştırma ihtimaline neden olacak bir benzerlik içermediği, bu nedenle ortalama tüketicinin karıştırma riskinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; ... kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dosya içerisindeki belgelerden davalı ... tarafından tescil başvurusuna konu yapılan marka ile davacı markasının aynı sınıfta yer alan mal ve hizmetleri (25. sınıf) kapsadığı, davacının “...” ...+şekil” “... ...” “at üzerinde ... oynayan oyuncu şekli” ve çok sayıda benzer tescilli markasının bulunduğu, davalı markasının “... ...+şekil” ibaresinden oluştuğu, her iki taraf markasında da ... oyuncusu bulunduğu tespit edilmiş olup, mahkemenin kanaatinin aksine davacı yana ait ... ibareli seri markalar ile ... sporu yapan, sopası havada, at üzerinde hafif sağa eğilmiş insan figürü tüketici nezdinde birbirini çağrıştırmaktadır. Davalı markasındaki ... oyuncusu bisiklet üzerinde olsa da insan figürü ve ... sopası davacı markasını çağrıştırmakta, markaya ... ibaresi tek başına yeterli ayırt edicilik sağlamamakta ve işletmesel köken bakımından tüketici nezdinde karşıklık ve iltibas yaratması kaçınılmaz olmaktadır. Bu durumda markalar arasında, kullanılan simge ve ... ibaresinin aynıyeti, markaların genel kompozisyonu, şekli unsurları itibariyle 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında markalar arasında benzerlik bulunduğu, ayrıca davacının markalarından “...” ve “at üzerinde ... oynayan insan figürü şekli” nin KHK 8/4 kapsamında tanınmış nitelikte olduğu ve taraf markalarının aynı sınıfta yer alan hizmetleri kapsadığı dikkate alındığında davalı şirketin davacı markasına yaklaşma, davacı markasının tanınmışlığından haksız istifade etme gayretinde olduğunun ve davacı markasının ayırt edicilik gücüne zarar verebileceğinin kabulü ile sonuca varılması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4471, Karar No: 2015/5696, Tarih: 24.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4471 E.  ,  2015/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/277742

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/06/2015, 2015/172 (E) ve 2015/259 (K)

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs etmeye yardım etmek

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ..'ın mağdur ..'i öldürmeye teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5741, Karar No: 2008/3057, Tarih: 10.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5741 E.  ,  2008/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, tazminatlar,nafaka,gayrimenkulün %60’ının davalıya verilmesi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Duruşma giderleri (mürafaa pulu) karşılanmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildi. Dosya üzerinde incelemeye geçildi.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.03.2008

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkiminin taraflarca sunulan “boşanma düzenlemesini” uygun bulması şarttır. Hâkim tarafların ve çocukların yararlarını dikkate alarak bu düzenlemede gerekli gördüğü “değişiklikleri” yapabilir. ./.

2007/5741-2008/3057 -2-

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi taraflar arasındaki düzenlemenin hangi bölümünü neden kabul etmediğini açıklar ve taraflardan gerekli gördüğü değişiklikleri yapmalarını ister.( GENÇCAN-Boşanma-2, s. 373)

Anlaşmalı boşanma kararı bu değişiklikleri taraflar kabul ederse verilebilir. (GENÇCAN-TMK-2, s. 1291)

O halde boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz boşanma bölümünü de kendiliğinden içerir.Bu yüzden boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz halinde bile anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının doğası gereği olarak boşanma bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez.

Aksi uygulamada taraflar gerek kendileri ve gerekse çocuklarına ilişkin hiç de istemedikleri/böyle olsaydı asla boşanmayı kabul etmeyecek oldukları/düşünmedikleri sonuçlara katlanmış olurlar ki onlardan bu fedakarlık beklenemez.

Değerli çoğunluğun anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz isteğinin boşanmayı kapsamadığına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.

Anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile oluşabildiğine göre hem kadın hem erkek davadan feragat edebilir.

Davacı-davalı eş anlaşmalı boşanma hükmünün nafaka, tazminat ve tescil bölümünü¸ davalı-davacı eş anlaşmalı boşanma hükmünün velayet bölümünü kabul etmeyerek kesinlikle “bu şekilde” boşanmak istemediklerini de açıklamış olmaktadır.

Anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile oluşabildiğine göre hem kadın hem erkek davadan feragat edebilir.

Davacı-davalı eş anlaşmalı boşanma hükmünün nafaka, tazminat ve tescil bölümünü¸ davalı-davacı eş anlaşmalı boşanma hükmünün velayet bölümünü kabul etmeyerek kesinlikle “bu şekilde” boşanmak istemediklerini de açıklamış olmaktadır.

Başka bir anlatımla anlaşmalı boşanma davasında “ferî hükümler konusunda anlaşamadıklarını” açıklayan eşlerin temyiz isteminde değerli çoğunluğun görüşü doğrultusunda boşanma bölümünün kesinleştiğini kabul durumunda hükmün boşanma dışında kalan bölümlerinin bozulmasına karar vermenin ne anlamı kalacaktır?

Örneklemek gerekirse boşanma bölümünün kesinleştiğini gören taraf ne diye eşine tazminat ya da nafaka vermeyi kabul etsin ki! Nasıl olsa artık boşanmış sayılan eş karşı tarafa hiçbir şekilde nafaka ya da tazminat artık vermeyeceğini açıklarsa nafaka ya da tazminat almayı bekleyen eşi nasıl koruyabiliriz?

O halde anlaşmalı boşanma davasından “feragati” içeren temyiz davasının davacısı olan eşlerin temyiz dilekçelerine değer verilerek hükmün “bu sebeple” bozulmasına ve tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasına yönelik olarak varsa delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1799, Karar No: 2013/3889, Tarih: 07.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1799 E.  ,  2013/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.917.292,54 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 1.917.292,54 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davanın konusunun idare mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçe gösterilmek suretiyle, davanın yargı yolu bakımından reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın konusu hazine ile belediye arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir. 3533 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.”

Davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1800, Karar No: 2021/5137, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1800 E.  ,  2021/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu Gaziantep İli, Şahinbey İlçesi, ... Mahallesi 3261 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4409, Karar No: 2019/4598, Tarih: 21.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4409 E.  ,  2019/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.08.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişindir.

Davacı vekili, dava konusu 1751 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 9 numaralı bağımsız bölüm ile 10 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 1 numaralı bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinden ...’ın kayıt maliki ....’ın terekesinde bulunan mal varlığında katkı payı, değer artış payı ve katılma alacaklarının olduğunu, bu hususta açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine ve davaya konu taşınmazların da dahil olduğu .... Aile Mahkemesinin 2014/847 Esas sayılı dosyasından devam eden davanın istem sonucu itibarıyla, bu dava sonunda verilecek kesin hükümle paylarda değişim olması ya da sağ kalan eşe özgülenmesi hali saklı kalmak kaydıyla, taşınmazın satışından elde edilecek payın paydaşlara payları oranında dağıtılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

I- Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

II- Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

II- Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Somut olaya gelince: Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş ise de, satış bedelinin paylaştırılmasıyla ilgili olarak dava konusu taşınmazlar hakkında .... Aile Mahkemesinin 2014/847 Esas sayılı dava dosyasından verilecek karara göre paylarda değişim meydana gelirse bu yeni duruma göre satış bedellerinin taraflara ödenmesine de karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın açıldığı tarihteki duruma göre talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak hüküm kurulmalı veya dava konusu taşınmazlarda pay oranlarını ve dolayısıyla mülkiyet hakkını değiştirme ihtimali bulunan dava bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu husus nazara alınmadan şarta bağlı ve terditli hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12280, Karar No: 2015/5713, Tarih: 27.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/12280 E.  ,  2015/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın gelini sanık ...'nin doğum sancıları başlaması üzerine, ...'nın akrabası olan sanık ...'dan yeşil kartını alarak hastaneye doğum yaptırmak için gittikleri,bu sağlık karnesi ile sanık ...'nin doğum yaptığı ve kurumu 440 TL zarara uğrattığı anlaşıldığından, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.”,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.”,

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22953, Karar No: 2014/8403, Tarih: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22953 E.  ,  2014/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/208

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2011/150 (E) ve 2011/960 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

A- B.. san. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, suçu kabul etmeyerek, faturalardaki malları belirtilen mükelleflerden aldığını, bu malları satın aldığı şirketlerin elemanlarınca işyerine getirilip teslim edildiğini faturaların da bilahare daha sonra şirket yetkililerince getirilip verildiğini ödemelerin fatura tesliminde nakit, çek veya banka havalesi yoluyla yapıldığını bu nedenle alım ve satımların gerçek olduğunu savunmasına, davanın dayanağını oluşturan vergi suçu raporu ile eklerinde suç ile ilgili olarak somut tespitlere yer verilmeksizin, mal alışlarının gerçekleştirildiği firmaların sahte fatura düzenledikleri yolunda inceleme raporlarının bulunduğuna atıf yapılmak suretiyle sanığın da sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin belirtilmesine ancak, mal alışlarının gerçekleştirildiği, T.. Metal Taşımacılık İnşaat Hurda Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi ile ilgili 08.11.2010 gün ve VDENR-2010-1945/26 sayılı vergi tekniği raporunun ikinci sayfası ile A.. Hurda İnşaat Nakliye Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi ile ilgili 16.12.2009 gün ve VDENR-2009-1958/44 sayılı vergi tekniği raporunun 1 ve 15. sayfaları dışındaki bölümlerinin dosya içerisinde mevcut bulunmadığı, keza sanığın 2007 yılında vergi suçu işlediği iddiasının dayandırıldığı 17.12.2010 gün ve VDENR-2010-1208/40 sayılı vergi inceleme raporunun da dosyaya getirtilmediği belirlenmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından öncelikle dosyada mevcut olmadığı anlaşılan raporların asıllarının veya onaylı suretlerinin vergi dairesinden getirtilmesi, faturaları düzenleyen T.. ve A.. şirketlerinin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, faturaların gerçek olduğuna dair satıcı ile alıcı arasında mal akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgelerinin araştırılması, sanığın savunmasında bahsi geçen ödemeye ait belgelerin bulunup bulunmadığı tespit edilip mevcudiyetinin anlaşılması durumunda banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu olup olmadığının belirlenmesi suretiyle toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Kabule göre de