muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3752, Karar No: 2024/1570, Tarih: 07.05.2024

2. İlgili Hukuk

1. 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun (5553 sayılı Kanun) “Tazminat” başlığı altındaki 11 inci maddesi.

2.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

3.1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun 19/B-a maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine göre, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapıldığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, davacının davalı şirketten aldığı karpuz fidelerinin kurumasından kısa bir süre sonra yeniden aynı alanlara karpuz fidesi ektiği, bu nedenle hükme esas alınan raporda; ayıplı karpuz fidelerinin sökümü ile yeni dikilen fidelerin dikim masraflarının hesaplandığı, her ne kadar raporda ilk alınan fide maliyeti de hesaplanmışsa da; davacının dava dilekçesinde açıkça bu bedeli talep etmediği anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle re'sen yapılan inceleme sonucunda; davalı ...'nin yukarıda yer verilen hukuk kuralı gereği harçtan muaf olduğu anlaşılmakla, Mahkemece bu yön göz ardı edilerek davalının karar ilam harcından sorumlu tutulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A.Davalılar .. Fide Üretim ve Tic. A.Ş. vekili ile ... vekilinin Temyizi Yönünden

Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A.Davalılar .. Fide Üretim ve Tic. A.Ş. vekili ile ... vekilinin Temyizi Yönünden

Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

C.Re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkemenin hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, 2 numaralı bent yerine; ''Davacı tarafından başlangıçta ve yargılama sırasında yatırılan 18,40 TL başvurma harcı, 594,00 TL peşin harç, 487,00 TL ıslah harcı, 22,25 TL tamamlama harcı ve 148,55 TL keşif harcı olmak üzere toplam 1.260,20 TL'den alınması gerekli 680,77 TL karar ilam harcının mahsubu ile bakiye kalan 589,43 TL'nin talebi halinde davacıya iadesine, 680,77 TL'nin davalı Grow Fide Üretim ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya iadesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' ibarelerinin, 3 numaralı bent yerine; ''Davacı tarafından yargılamada yapılan 15.120,00 TL bilirkişi ücreti, 772,10 TL posta-tebligat gideri olmak üzere toplam 15.982,10 TL yargılama giderinin davanın kabul-ret oranına göre hesap ve takdir olunan 2.207,46 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,İstek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine,6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,07.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10145, Karar No: 2021/13243, Tarih: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10145 E.  ,  2021/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2021 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/805 E. - 2020/14 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Rize ili, Merkez ilçesi, Dereüstü (eski Camidağı) mahallesi, 2024 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu bedele 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi, muhtedesat kamulaştırma bedelinin ise ikinci karar tarihi olan 07/01/2020 tarihinde ödenmesine karar verildiğinden bu bedele de ikinci karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

1)Üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu bedele 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi, muhtedesat kamulaştırma bedelinin ise ikinci karar tarihi olan 07/01/2020 tarihinde ödenmesine karar verildiğinden bu bedele de ikinci karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, ihlal kararının ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihinden sonra yayımlandığı da gözetilerek davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/805 E. 2020/14 K. sayılı gerekçeli kararının;

a) 2. fıkrasında yer alan (Tespit edilen kamulaştırma bedeli olan 2.424.536,14 TL’den) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (ilk karar ile derhal ödenmesine karar verilen 471.220,10 TL’lik kısmına 29.10.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 26.06.2018 tarihine kadar, ikinci karar tarihi ile ödenmesine karar verilen muhdesat bedeli olan 241.996,56 TL’ye ise 29.10.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 07/01/2020 tarihinde kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 1.711.319,48 TL’ye ise 29.10.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) (10) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına,

Bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8811, Karar No: 2020/4885, Tarih: 05.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8811 E.  ,  2020/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 53, 58, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 53, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/07/2016 gün ve 6723 sayılı Kanun’la değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305 ve 310. maddeleri uyarınca, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün olmasına rağmen, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi ve bu durumun sanıklardan Hüseyin açısından yanıltmaya yol açması nedeniyle, sanık ...’in 7 günlük yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek ve sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, müştekinin çalışmakta olduğu işyerinden yağ sipariş ederek ve ticari alışveriş izlenimi oluşturarak müştekiyi yanılttıkları ve 126 adet yağ tenekesini sanıklardan ...ile birlikte işyeri deposu olduğunu söyledikleri bir apartmanın yanına indirdikleri ve diğer yağların lokantaya indirileceğinden bahisle oradan ayrıldıkları ve ... AVM’ye gittikleri, ... AVM’nin güvenlik kamera kayıtlarında sanıklardan...in teşhis edildiği, daha sonra patronun para getireceğini söyleyerek şehir merkezine tekrar gittikleri, müşteki aracı park ederken sanıklardan...in bankadan para çekme bahanesiyle müştekinin yanından uzaklaşarak bir daha geri dönmediği, sanıklardan Hüseyin'in ise indirilen yağları indirildiği yerden alarak İnegöl dışına çıkardığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda; dosya kapsamından sanıkların hileli hareketlerle suça konu yağların kendilerine teslimini sağlamak ve bedelini ödememek suretiyle menfaat temin ettikleri kabulü ile üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas alınan ilama konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2598, Karar No: 2019/183, Tarih: 30.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2598 E.  ,  2019/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların güveni kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nın, Gümrükönü Vergi Dairesi'nde çalışan arkadaşı sanık ...'a vergi borcunu ödemesi için her biri 6.500 TL değerindeki üç adet çeki verdiği,; ancak, sanık ...'in katılanın vergi borcunu ödemediği gibi, çekleri diğer sanık ...'a teslim ettiği, sanık ...'ın da çekleri kullanarak katılana karşı icra işlemi başlatılmasına neden olduğu iddia edilen olayda;

Sanıkların inkara yönelik savunmaları, Sakarya Vergi Dairesi Başkanlığı Gümrükönü Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 19/04/2011 tarihli yazı cevabında, vergi borcu bulunan mükelleflerden kendi rızalarına istinaden çek vermek istemeleri halinde tanzim edilecek çekin Gümrükönü Vergi Dairesi Müdürlüğü adına düzenlenmesinin zorunlu olduğunun, hamiline veya isme yazılı çek alınmasının yasal olarak mümkün bulunmadığının bildirilmesi ve iddia konusu çeklerin hamiline düzenlenmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet Savcısının, dava konusu eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturacağına, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise atılı suçun sübut bulduğuna ve bozma ilamının gereklerine aykırı şekilde yeni bir delil elde edilmediği halde beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6463, Karar No: 2022/1543, Tarih: 24.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6463 E.  ,  2022/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca ... ili ... ilçesi ... çalışma alanında yapılan uygulama kadastrosu sırasında eski 618 parsel sayılı 12.451 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 236 ada 1 parsel numarasıyla 6.103,04 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümünün küçüldüğünü öne sürerek eski hale getirilmesi isteğiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile; 236 ada 1 parselin uygulama kadastro tespitinin iptali ile, 20.3.2018 tarihli rapor eki krokide C harfi ile ve 2585,34 m2 olarak gösterilen kısmın 236 ada 1 parsele eklenerek ve krokideki sınırlar esas alınmak suretiyle 10345,58 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, krokide (A) harfi ile gösterilen eski 618 parselden kopma kısmın 1070,12 m2 ve tarla vasfı ile köyün son ada ve parsel numarası verilerek eski 618 parsel maliki adına tapuya kayıt ve tesciline, 20.3.2018 tarihli rapor ve eki krokide dere olarak gösterilen kısmın tescil harici bırakılmasına, karar verilmiş; davacı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18659, Karar No: 2024/9845, Tarih: 18.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18659 E.  ,  2024/9845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/20 E., 2022/5 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istekleri, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından Sanayi Kavşağında yapılan yol kontrolünde, saat 04.25 sıralarında .... plakalı yolcu otobüsünün durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın orta bagaj kısmında siyah poşetler içinde toplam 68 karton kaçak sigara ele geçirildiği, suça konu sigaraların otobüs muavini olan suça sürüklenen çocuğa ait olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk 23.02.2015 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında, suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu ve sigaraları Van ilinden Bursa iline satmak için götürüyor olduğunu beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 09.07.2021 tarihli talimat duruşmasında "savunmasını müdafii huzuru olmaksızın delillerini ifadesinde belirteceğini" beyan ettiği, müdafii istemediğine yönelik beyanının bulunmadığı ve baro tarafından tayin edilen zorunlu müdafiinin görevinin devam ettiği anlaşıldığından, Tebliğname'de suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak olunmamıştır.

Etkin pişmanlık ihtaratı yapılan suça sürüklenen çocuğun ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'nin (II) numaralı fıkrasının (1) numaralı bendinde belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

Dosya kapsamında kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunduğu ve suça sürüklenen çocuğun dosya içeriğinde bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yazılı kamu zararından haberdar olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'nin (II) numaralı fıkrasının (2) numaralı bendinde belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

Dosya kapsamında kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunduğu ve suça sürüklenen çocuğun dosya içeriğinde bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yazılı kamu zararından haberdar olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'nin (II) numaralı fıkrasının (2) numaralı bendinde belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün (13) numaralı fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına" ifadesinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15108, Karar No: 2013/19201, Tarih: 05.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15108 E.  ,  2013/19201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 24/04/2013 gün ve 2012/8369 Esas - 2013/7627 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuş, davalılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden ele alınıp incelenmiştir.

Davacı vekili, Güneş Gazetesinin 02/06/2010 tarihli nüshasında davalılardan ...'un köşe yazısında ".... İç Politika Yatırımıdır" başlıklı köşe yazısı ile müvekkili vakfın onur ve saygınlığının tahkir edildiğini, kişilik haklarına tecavüz edildiğini, dava konusu yazının kötüniyetle kaleme alındığını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, dava konusu yazının bir yorum yazısı olduğunu, davacı vakfın kişilik haklarının rencide edilmediğini, basın özgürlüğü sınırları içinde haber verme hakkı çerçevesinde yapıldığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yazının halkı bilgilendirmeye yönelik basın yasasından kaynaklanan basın özgürlüğü çerçevesinde yazıldığı, kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce, yazıda iddia edilen yolsuzlukla ilgili davacı kuruluş hakkında herhangi bir dava veya soruşturma bulunmadığı, davalı köşe yazarının bu iddiasını ispat edemediği, köşe yazısındaki iddianın görünür gerçekliğe uygun olmadığı ve davacı vakfın kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Basın özgürlüğünün kapsamı, demokrasi ile yakın ilişkisinin sonucu olarak, bir dereceye kadar abartıya ve hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanmalıdır. Davaya konu köşe yazısında; toplumun ilgisini çeken ve güncel bir konu olan .........'e yardım götüren....Gemisine .... tarafından yapılan engellemenin, ülke siyaseti üzerinden eleştirel değerlendirmesinin yapıldığı, yazının bütünü dikkate alındığında ve yazıda eleştirilen konuların toplumda yarattığı etki göz önünde bulundurulduğunda; özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır. Bu nedenlerle yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğrudur.

Kararın bu nedenle onanması gerekirken bozulduğu anlaşıldığından, davalılar vekilinin karar düzeltme istemi HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, bozma ilamı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenle onanmalıdır.