muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/4345, Karar No: 2004/8053, Tarih: 22.11.2004

14. Hukuk Dairesi 2004/4345 E., 2004/8053 K.

**14. Hukuk Dairesi 2004/4345 E., 2004/8053 K.**

**- EL ATMANIN ÖNLENMESİ

- MUHDESATIN KÜTÜĞÜN BEYANLAR HANESİNDE GÖSTERİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 718 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 724 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine 19.2.2001 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı Mehmet hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, davalı Musa hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 19.2.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Musa vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Uyuşmazlık, 9.5.2001 günlü krokide (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne ilişkindir.

Davacı, bu yerin tapunun beyanlar hanesinde kendi evi olarak gösterildiğini ileri sürerek mülkiyet hakkı sahibi olan davalı Musa'nın elatmasının önlenmesini istemiş,

Mahkemece, istek hüküm altına alınmış, kararı davalı Musa temyiz etmiştir.

3557 metrekare yüzölçümlü 45 parselin davalı Musa adına tahdit ve tescil edildiği, beyanlar hanesinde ise (C) harfi çekişmeli bölümün davacıya ait muhdesat olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Medeni Kanunun 683 ve 718. maddeleri uyarınca mülkiyet hakkı, arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsar. Mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Kısaca, kural olarak, arza malik olan kimse üstüne de maliktir.

Burada, üzerinde durulması gereken diğer sorun ise, kadastrosu kesinleşen 45 parseldeki (C) harfi ile gösterilen muhdesat şerhinin davacıya sağlayabileceği hakkın ne olduğudur. Gerçekten, gerek 766 sayılı Tapulama Kanununun 40. ve gerekse 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddeleri uyarınca konulan bu gibi muhdesat şerhleri, muhdesat sahibinin kişisel hakkına aleniyet kazandırmak ve bu hakla üçüncü kişiye karşı ileri sürebilme olanağı dışında hiçbir hak bahşetmez. Muhdesat hakkı sahibi, kişisel hakkına dayanarak Medeni Kanunun 724. maddesince koşulları varsa taşınmazı adına tescil ettirmediği sürece taşınmazın maliki olan kimse onun elatmasının önlenmesini ve yıkımı isteyebileceği gibi muhdesat şerhinin kaldırılmasını da talep edebilir.

Bütün bu açıklamalar karşısında; mahkemenin davacının kişisel hakkına ayni güç tanıyarak mülkiyet hakkı sahibi davalı hakkındaki davayı kabul etmesi yanlıştır.

Bütün bu açıklamalar karşısında; mahkemenin davacının kişisel hakkına ayni güç tanıyarak mülkiyet hakkı sahibi davalı hakkındaki davayı kabul etmesi yanlıştır.

Ancak somut uyuşmazlıkta; davalı 1979 yılındaki tescil işleminden sonra (C) harfi nizalı yeri noterde düzenlenen 13.8.1981 ve 26.8.1981 tarihli sözleşmelerle davacının eşi Nursel'e devir ve temlik etmiş, bir bakıma davacıya intifa hakkı sağlamıştır. Hal böyle olunca, davacı ile davalı mülkiyet hakkı sahibi arasında taşınmazın kullanımına ilişkin sözleşme bulunduğundan, çekişmeli yerde davacının tasarruf hakkı vardır. Karar bu nedenle sonucu bakımından doğru olduğundan HUMK.nun 438/son maddesince gerekçesi DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekliyle (ONANMASINA), peşin yatırılan harcın iadesine, 22.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10866, Karar No: 2019/10400, Tarih: 21.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/10866 E.  ,  2019/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 5237 TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin de uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığa fazla ceza verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21933, Karar No: 2013/17183, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21933 E.  ,  2013/17183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ...’ın temyiz talebinde bulunmayan diğer sanık ... ile birlikte ... adına kayıtlı bulunan 45 SL 515 plakalı kamyon bilgilerini kullanarak araca sahte plaka takıp katılan ... Lojistik Kargo Hizmetleri Tic. A.Ş. şirketine gittikleri, sanık ...'ın suça konu gübreyi aldıkları sırada mağdur ...'a ait kimlik bilgilerini içeren sürücü belgesi ibraz ettiği, yapılan anlaşma gereği ... Gübre fabrikasında bulunan 20 ton gübreyi Tekirdağ ili Hayrabolu ilçesine götürmek üzere aldıkları gübreyi Hayrabolu ilçesine götürmeyerek piyasada sattıkları iddia edilen olayda; Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliği'nin maddi varlıklarından sayılan sahte sürücü belgesi ve araç plakası kullanılması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken anılan yasanın 157/1.maddesi gereğince "basit dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son madde hükmü uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 11/11/2013 gününden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6184, Karar No: 2014/12577, Tarih: 25.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/6184 E.  ,  2014/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayı : KYB-2014/218294

Mahkemesi : Karşıyaka İnfaz Hakimliği

Tarihi : 10.01.2013

Numarası : 2012/2160 - 2013/65

İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü M.. A..’un, İnfaz Kurumuna uyuşturucu madde sokma eyleminden 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un 44/3-(g) maddesi gereğince 12 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 30.11.2012 tarihli ve 2012/1132 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 30/11/2012 tarihli ve 2012/97 sayılı kararlarına hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine anılan kararların onanmasına dair Karşıyaka infaz Hakimliğinin 10.01.2013 tarihli ve 2012/2160 esas, 2013/65 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün montunun cebinde bulunduğu iddia olunan uyuşturucu maddenin, hükümlünün Kurumda kalmadığı bir zamanda bulunduğu ve Aliaağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/169 esas sayılı dosyasında, yeminli anlatımları saptanan tanıkların, herkesin eşyalarının karışık bir ortamda kaldığını ifade ettiği ve hükümlüye yükletilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraat kararı verildiği; atılı eylemi işlediğine dair yeterli, inandırıcı kesin delil bulunmadığı ve disipline konu eylemin yasal unsurları oluşmadığı hâlde 12 gün hücreye koyma cezasına ilişkin verilen kararın onanmasına karar verilmesinde,

2- Hükümlü hakkında verilen 12 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Disiplin Kurulu Başkanlığının kararı kesinleşmediği ya da onaylanmadığı hâlde aynı gün, bu eylemden ya da anılan karardan bahisle bu kez İş Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığınca hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine yönelik kararın onanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.06.2014 tarih ve 2014/11238/38194 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2014 tarih ve 2014/218294 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 10.01.2013 tarih, 2012/2160 esas ve 2013/65 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11677, Karar No: 2022/6095, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11677 E.  ,  2022/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın usulüne uygun tebliğe rağmen yetkilisi olduğu ... Tur ... Ltd. Şti.nin 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2013 tarih ve 2013/17823 sayılı iddianamesi ile aynı mükellefiyete ilişkin usulüne uygun tebliğe rağmen 2010 takvim yılına ait yasal defter ve belgeleri ibraz etmediği iddiasıyla açılan davada, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli, 2013/406 Esas ve 2014/351 Karar sayılı ilamıyla beraatine hükmedildiği katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2018/384 Esas sayılı sırasına kaydedilen dosya üzerinden yapılan incelemede beraat hükmünün bozulmasına karar verildiği; fotokopisi ibraz edilen 04.04.2013 tarihli yangın raporunda, sanığın ikamet adresinde yalnızca kitap ve dosyaların bulunduğu oda dahilinde meydana gelen yangında kitaplık, kitap ve dosyaların yanmak suretiyle zarar gördüğü ve itfaiye müdürlüğü personelinin müdahalesinden önce yangının ev halkı tarafından söndürülmüş olduğunun belirtilmesi; sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi suçu raporuna göre, 2006 ila 2009 yıllarında 60 cilt fatura ve 20 cilt irsaliyeli faturanın bastırılıp teslim alındığı, şirket adına verilen 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin KDV beyannameleri ve Ba bildirim formlarına göre satış ve alış belgelerinin varlığı sabit olduğu hâlde, İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli, 2013/144 Esas ve 2014/145 Karar sayılı ilamıyla, 2005 ila 2011 yıllarına ait yalnızca 40 cilt faturanın zayii olduğunun tespitine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulamada gözetilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/406 Esas ve 2014/351 Karar sayılı dosyası üzerinden yürütülen davanın akıbeti araştırılıp dava dosyasının getirtilip incelenerek mümkünse davaların birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgeler ile 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinin talep edildiği yazıların birbirine yakın tarihli olması da dikkate alınarak, katılan kuruma, sanıktan anılan yıllara ait defter ve belgelerin incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken birbirine yakın iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenlerinin sorulması,

2- Sanığın fotokopisini ibraz etmiş olduğu yangın raporunun aslı veya onaylı örneğinin ilgili kurumdan getirtilmesi, yangının mahiyeti, çıktığı alan ve yoğunluğu, ibrazı istenen defter ve belgelerin gerçekten yanıp yanmadığı konusunda yangın raporunu düzenleyenlerin tanık olarak dinlenmeleri, İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/144 Esas ve 2014/145 dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılıp dosya içine konulması,

Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun‘un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35191, Karar No: 2013/32931, Tarih: 19.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/35191 E.  ,  2013/32931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir başvurunun bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20333, Karar No: 2022/211, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/20333 E.  ,  2022/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/672, Karar No: 2005/655, Tarih: 30.11.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/11-672 E.  ,  2005/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Adana As.1.Tic.Mah.

**Günü** : 23/6/2004

**Sayısı** : 2004-131-515

Taraflar arasındaki *“uyarlama”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.12.2002 gün ve 2001/913-2002/1393 sayılı kararın incelenmesi Davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 12.01.2004 gün ve 2003/5349-2004/61 sayılı ilamı ile ;

*(...Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan otomobil kredisi olarak 14.000 USD aldığını, ekonomik kriz nedeniyle döviz kurlarının aşırı yükseldiğini, sözleşme dengesinin müvekkili aleyhine bozulduğunu ileri sürerek, kalan taksitlerin eski kur üzerinden ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.*

*Davalı vekili, kredinin tüketici kredisi olduğunu, uyarlama koşulları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.*

*Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, döviz kurlarında sürekli artışın olduğu ve olacağı 1994 ile 2001 yılları arasında herkesçe bilindiği, davacının yaptığı sözleşmenin sonuçlarını görebilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.*

*Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.*

*1 -Dava, Tüketici Kredi Sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkindir.*

*4077 sayılı, Tüketicilerin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/c, 10, 23/1.madde hükümleri karşısında, bu davaya bakmak, tüketici mahkemelerinin görevine girmektedir.*

*Mahkemelerin görevi, dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemece, dosyanın Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.*

*2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN:** Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tüketici kredi sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemesi, sözleşmenin uyarlanması talebinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığını belirtilerek; davanın reddine karar vermiştir.

**TEMYİZ EDEN:** Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tüketici kredi sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemesi, sözleşmenin uyarlanması talebinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığını belirtilerek; davanın reddine karar vermiştir.

Özel Dairece; 4077 sayılı, Tüketicilerin Korunması Hakkındaki Kanun hükümleri karşısında, davaya bakmanın, tüketici mahkemelerinin görevine girdiği belirtilerek; mahkemece, dosyanın Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, bozma nedeni yapılmıştır.Ticaret Mahkemesi bozmaya uymayarak; Adana Adliyesinde Tüketici Mahkemesi olmayıp, 4077 sayılı yasa ile değişik 4822 sayılı Yasa gereğince bu davalara Tüketici Mahkemesi sıfatı ile Asliye Ticaret Mahkemesi olan –kendi- mahkemelerince bakılması gerektiğini belirterek, direnme kararı vermiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın Tüketici Mahkemesinin görevine girdiğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık ; Adana ilinde müstakil Tüketici Mahkemesi bulunmaması nedeniyle davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinin mi, Ticaret Mahkemesinin mi bakması gerektiği noktasındadır.

Ne var ki, direnme kararının temyiz inceleme aşamasında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 20.07.2004 tarihli 370 sayılı kararıyla Adana ilinde Tüketici Mahkemesi kurularak faaliyete geçirilmiş ve hakim ataması da yapılmıştır.

Şu durumda, kamu düzenine ilişkin bulunan görev hususunun resen nazara alınması ve mahkemenin bu yeni olgu karşısında görevsizlik kararı vererek dosyayı görevli bulunan Adana Tüketici Mahkemesine göndermesi gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, yeni kurularak faaliyete geçen Tüketici Mahkemesinin davaya bakmasını sağlamak üzere görevsizlik kararı verilebilmesi için kararın bu değişik gerekçeyle bozulması gerekmiş; bozma nedenine göre diğer hususlar incelenmemiştir.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 30.11.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.