muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18426, Karar No: 2013/1314, Tarih: 16.01.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, katılan vekilinin lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçu hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Sanığın evinde Cumhuriyet savcılığının izniyle yapılan aramada 2 adet sikkenin ele geçirildiği anlaşılmış olup,

Dosya içerisinde mevcut, Dokuz Eylül Üniversitesi, Arkeoloji Bölümü'nde araştırma görevlisi bilirkişinin, 09.04.2009 tarihli bilirkişi raporu'na göre, Bizans dönemine ait 2 adet bakır sikkenin, 2863 sayılı kanun kapsamında müzelerde korunması gereken etütlük arkeolojik eserler olduklarının belirtilmesi karşısında, bir eserin, 2863 sayılı kanun kapsamında, müzelik değerde olmasının o eserin korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunu gösterdiği, kaldı ki, etütlük eserlerin de diğer tüm korunması gerekli taşınır kültür varlıkları gibi tasnif ve tescile tabi olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, katılan vekilinin lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, evinde yapılan aramada çıkan eski paraların çok uzun zamandan beri evinde olduğu için evine nasıl geldiğini evinde olup olmadığını bile unuttuğuna ilişkin savunması karşısında eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 70. maddesine temas eden “kültür varlığı bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında “ihbar yükümlülüğüne aykırılık” suçundan eksik ceza tayin edilmesi,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3253, Karar No: 2019/1824, Tarih: 16.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3253 E.  ,  2019/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kimyasalları San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. Taah. Tic ve San. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.03.2016 gün ve 2014/38-2016/318 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 20.02.2018 gün ve 2016/5803-2018/688 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden; taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 1, 2, 3, 4 ve 5 nolu hakedişlerin asılları ya da onaylı örnekleri ile 15.07.2013 tarihli tutanağın aslı ya da onaylı örneğinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7248, Karar No: 2017/348, Tarih: 30.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7248 E.  ,  2017/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7365, Karar No: 2019/2776, Tarih: 11.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7365 E.  ,  2019/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı PSA Tur.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...'in sevk ve idaresindeki davalı şirkete ait kamyonetle davacıya çarptığını ve ağır bir şekilde yaralanmasına sebep olduğunu, bu nedenle iş gücü kaybı, kazanç kaybı tedavi ve bakım gideri olarak 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davacının yargılama devam ederken astım krizine bağlı olarak 02.07.2012 tarihinde vefat etmiş olduğu, bu nedenle yargılamaya murisin mirasçıları tarafından devam eidldiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.973,52 TL, davacı ... için 5.960,30 TL, davacı ... için 5.960,30 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı malik şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre manevi tazminata ilişkin bulunan temyiz itirazları yönünden; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Manevi tazminatlara ilişkin karar, anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden ayrı ayrı hükmedilen 2.000,00 TL manevi tazminatın miktar yönünden kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Mahkemece, davacının kaza nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması için sevk kararı verilmiş ise de davacının vefaatı nedeni ile rapor alınamadığı görülmüştür. Mahkemece alınan hesap raporunda ise bilirkişi tarafından malüliyet oranın belirlenmesi gerektiği hususu belirtilerek ve kaza tarihinden murisin ölüm tarihi olan 02/07/2012 arası gerçek zarar hesabı yapılmış ve hükme esas alınmıştır. O halde murisin tüm tedavi evraklarının getirtilerek ATK'dan murisin geçici iş göremezlik süresi ve kalıcı maluliyet oranı hususunda rapor aldırılması

buna göre davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının ölüm tarihine kadar belirlenmesi ve bu gerçek zarardan yapılan sigorta ödemesinin güncellenerek mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı PSA Tur.Ltd.Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı PSA Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti.'ye

geri verilmesine 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1059, Karar No: 2025/1427, Tarih: 10.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1059 E.  ,  2025/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1861 E., 2024/6 K.

BİRLEŞEN DAVA TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2015/744 ESAS SAYILI

BİRLEŞEN DAVA TEKİRDAĞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2016/378 ESAS SAYILI

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/396 E., 2023/256 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen 2016/378 Esas sayılı davada davacılar, birleşen 2015/744 Esas sayılı davada davalılar vekilince duruşmasız, asıl ve birleşen 2016/378 Esas sayılı davada davalı, birleşen 2015/744 Esas sayılı davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ... ile asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili Avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisine ait taşınmazda inşaat yapılması amacı ile 02.11.2011 tarihinde davalı ile gayrımenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre 38 adet villa yapılacak olup bunların 15 adetinin davacılara kalacağını, sözleşmenin 7. maddesine göre davalının inşaatı 18 ay içerisinde tamamlaması gerekirken tamamlamadığını ve bunun üzerine mahkeme aracılığı ile tespit yaptırıldığını bağımsız bölümlerde 310.485,00 TL, ortak alanlarda 302.710.00 TL eksiklik tespit edildiğini, tespitten sonra bir takım eksikler giderilmiş ise de inşaatın tamamlanmadığı gibi teknik şartnameye aykırı yapıldığını bu nedenle değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek 60.000,00 TL gecikme tazminatı, kalitesiz imalattan kaynaklı 20.000,00 TL değer kaybı bedelini, eksik iş nedeni ile 20.000,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ev dava etmiş, birleşen 2016/378 Esas sayılı dosyada ise asıl dava tarihi olan 21.11.2014 tarihinden sonraki gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2015/744 Esas sayılı dosyada davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasındaki sözleşme gereği davacının yüklenici olduğunu ve sözleşmeye uygun şekilde villaları teslim ettiğini, davalının bir kısmında ikamet ettiğini, bir kısmını kiraya verdiğini, ancak davalıların devretmesi gereken arsa paylarını devretmediğini ileri sürerek, 8 adet villanın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile sözleşme konusu taşınmazın ifrazı sonucu oluşan 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 23/38 oranında hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen 2016/378 Esas sayılı dosyada davalı vekili cevap dilekçesinde; arsa sahipleri tarafından tespit yapıldıktan sonra tüm eksiklerin giderildiğini, sözleşmenin 7. 8. ve 9. maddeleri uyarınca eksik işler var ise 15 gün içinde tamamlanacağının kararlaştırıldığını, davacıların eksiklik konusunda talepte bulunmadıklarını, davacının sürekli olarak inşaatı ziyaret ederek malzeme seçimlerine kadar kendisinin yaptığını, inşaata konu yerde tüm alt yapı hizmetlerinin kendileri tarafından yapıldığını, taşınmazlara açılan bu dava ile tedbir koyularak davalının finansal olarak zor duruma düşmesine sebep olunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2015/744 Esas sayılı dosyada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmeye konu taşınmaz üzerinde 38 adet villanın imal edilmesi, bunların 23'ünün yükleniciye, 15 adedinin arsa sahibine ait olmasının kararlaştırıldığı, yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin 13'ünün kat irtifakı tesisi ile geri kalan 10 adedinin ise işin tamamlanmasından sonra ferağının verileceğini, arsa sahibine düşenlerin ise sözleşmeye konu işin eksiksiz teslimi için taraflarca kesin kabul ile olacağı, inşaat ruhsatı alınmasından sonra on sekiz ay içerisinde sözleşme gereği yükümlülüklerin tamamlanmasının yüklenici tarafından taahhüt edildiği, 14. maddede işin süresinde ifa edilmemesi halinde geciken her ay için ilk 2.000,00 TL, devam eden yıl ek olarak aylık 1.000,00 TL gecikme tazminatı kararlaştırıldığı, yüklenicinin 31.12.2011 tarihinde inşaat ruhsatını aldığı, sözleşme gereği sözleşme ifa süresinin başladığı, buna göre 31.06

. maddede işin süresinde ifa edilmemesi halinde geciken her ay için ilk 2.000,00 TL, devam eden yıl ek olarak aylık 1.000,00 TL gecikme tazminatı kararlaştırıldığı, yüklenicinin 31.12.2011 tarihinde inşaat ruhsatını aldığı, sözleşme gereği sözleşme ifa süresinin başladığı, buna göre 31.06.2013 tarihinde sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilerek işin bitirilmesi gerektiği ancak yapılan ilk keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, projeye aykırılıkların ve eksik imalatların bulunduğu, ortak alanlara ilişkin eksikliklerin bulunduğu, taşınmazların yapı kullanma izin belgelerinin alınmadığının belirlendiği, yargılama sırasında talep uygun görülerek dava konusu taşınmazlara ilişkin tadilat projesi hazırlanması ve iskân ruhsatı alınması konusunda yükleniciye yetki ve süre verildiği, verilen süre sonucunda yüklenici şirketçe tadilat projesini ve iskân ruhsatını temin edildiği, davacı arsa sahibi tarafın taraflar arasındaki sözleşmeye ilişkin eksik ve ayıplı işlere ilişkin kalemden olmak üzere açtığı davanın, yargılama sırasında yerine getirilerek konusuz kalan bölüm de gözetilerek depo edilen miktar üzerinden kısmen kabulüne, gecikme tazminatına ilişkin dava ve talepleri bakımından ise ilk dava tarihinde arsa sahibine verilmesi gereken 15 adet bağımsız bölümün sözleşme ikmal edilerek henüz teslim edilmemesi, aynı talebe ilişkin ikinci davaya konu olarak ise ilk dava tarihinden birleşen dava tarihine kadar 13 adet bağımsız bölümün (bu arada iki adet bağımsız bölüm arasa sahiplerince teslim alınarak kullanılmakla) sözleşme ikmal edilerek teslim edilmediği, yargılama sırasında ve son yapılan keşif sırasında teslim edilerek kabul edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, yüklenici tarafından açılan birleşen dava yönünden ise taraflar arasındaki sözleşmenin gereği yargılama sırasında alınan iskân ruhsatı, eksik ve ayıplı işlere ilişkin belirlenen bedelin yüklenici tarafından depo edilmesi nedeniyle sözleşme gereği yükleniciye isabet eden ancak henüz devredilmeyen hükme konu edilen 8 adet bağımsız bölümün mevcut tapu kaydının, aynı şekilde taraflar arasındaki sözleşmenin konusunun 181 parsel sayılı taşınmaz olduğu, 139 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın ifrazen bu taşınmazdan geldiği, ancak sözleşmeye konu imalatların 140 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapıldığı, imalatlar 139 ada, 1 parselde yapılmamış ise de, sözleşmenin kapsamı, sözleşme konusu taşınmazların ifraz edilen diğer taşınmazda tamamının inşa edildiği, sözleşmeye göre bu bağımsız bölümler pay edildiğine göre imalat yapılmayan ve ifrazen 139 ada, 1 parsele ilişkin sözleşmedeki paylaşım oranında bu taşınmaza ilişkin tapu kaydının iptali ile yüklenici adına tescile karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Birleşen 2015/744 Esas sayılı dosyada davalı arsa sahipleri vekili temyiz dilekçesinde;

a. Taraflar arasındaki sözleşmenin 181 parsele ilişkin olduğunu, taşımazın tarla vasfında olduğunu ve 139 ada 1 parsel ve 140 ada 1 parsel olarak murisleri tarafından ifraz edildiğini, ancak 139 ada, 1 parsel üzerinde hiçbir inşaat yapılmadığını buranın proje harici bırakıldığını, sözleşmede arsa olarak ve yüzde olarak değil tek tek sayılmak sureti ile villa olarak paylaşım yapıldığını ve bu arsada hak sahibi olmadığını beyan etmektedir.

Asıl ve birleşen 2016/378 Esas sayılı dosyada davalı birleşen 2015/744 Esas sayılı dosyada davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Arsa sahiplerinin devretmesi gereken taşınmazı devretmediğini ve ifraz ettiğini,

b. Arsa sahibine ruhsat başvurusu için ihtar çekildiğini ancak başvurmadığı gibi vekalet de vermediğini,

c. İnşaat devam ederken arsa sahibine açılan dava nedeni ile tedbir koyulduğunu ve bu nedenle satış yapamadığını bunun sözleşmenin 12. maddesine aykırı olduğunu,

d. Proje değişikliğinin arsa sahibinin rızası ile olduğunu,

e. Bilirkişi tarafından vilların kiraya verilmesine engel bir halinin bulunup bulunmadığının tespiti gerektiğini,

f. Ortak alanlarla ilgili arsa sahibinin ancak kendi payı oranında talepte bulunabileceğini,

g. Projeye aykırılık giderildiği ve daireler daha kullanışlı hale geldiği halde değer eksikliği tespitinin hatalı olduğunu,

e. Talep olmadığı halde hem cezai şart hem gecikme tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu,

f. Eksik iş bedeli %1 olduğu halde davacıların hem arsayı hem 8 adet villayı vermediklerini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşlığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak, tazminat ve tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Asıl dava ve gecikme tazminatı tahsiline ilişkin birleşen davada hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, 139 ada 1 parsele inşaat yapılmamış olsa da taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 181 parsel sayılı taşınmaz üzerine villa inşa etmek üzere anlaşıldığı, sözleşmeden sonra bu parselin 139 ada 1 parsel ve 140 ada 1 parsel olarak ifraz edildiği anlaşılmakla temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Asıl dava ve gecikme tazminatı tahsiline ilişkin birleşen davada hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, 139 ada 1 parsele inşaat yapılmamış olsa da taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 181 parsel sayılı taşınmaz üzerine villa inşa etmek üzere anlaşıldığı, sözleşmeden sonra bu parselin 139 ada 1 parsel ve 140 ada 1 parsel olarak ifraz edildiği anlaşılmakla temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1170, Karar No: 2015/2733, Tarih: 29.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1170 E.  ,  2015/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/81991

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/12/2013, 2013/206 (E) ve 2013/383 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1-) Sanıklar B.. T.. ve S.. T.. müdafiilerinin yasal süresinden sonra yaptıkları duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK'nun 318. maddesi uyannca reddine karar verilmiştir.

2-) Tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanık ...

..., fikir ve irade birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte, TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca fail olarak suça katıldığı anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezasından aynı yasanın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Sanık B.. T.. hakkında katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık S.. T.. hakkında katılan M.. G..’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık A.. T.. hakkında katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelikleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık B.. T.. müdafiilerinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, teşebbüsün derecesine, sanık S.. T.. müdafiilerinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, teşebbüsün derecesine, sanık A.. T.. müdafiilerinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, teşebbüsün derecesine yönelen vc yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık B.. T.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sonradan yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "30 gün karşılığı" ibaresinin "450.TL", "25 gün karşılığı" ibaresinin ise "375.TL" şeklinde değiştirilmesine ve TCK'nun 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden tümüyle çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar B.. T.. ve S.. T.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten, sanık A.. T.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.