muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9374, Karar No: 2010/5006, Tarih: 06.05.2010

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26761, Karar No: 2015/4456, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26761 E.  ,  2015/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile inceleminin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değer olduğu ve birbirlerine yakın bulundukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4,5 kat değerli olduğu kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2900, Karar No: 2015/38298, Tarih: 10.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/2900 E.  ,  2015/38298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, tehdit, hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıkların tehdit suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık ...'ın 06.06.2013, 07.11.2013 ve 09.09.2013 tarihli dilekçeleri ile hakkında verilen hükme ilişkin dosyanın onaylanmasını istediğini belirttiği ancak 17.09.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiş ise de; temyizden vazgeçmenin yasal süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle; sanık ....'ın 06.06.2013 tarihli dilekçesi ile dosyanın onaylanmasını istediğini belirttiği ancak 18.03.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiş ise de; temyizden vazgeçmenin yasal süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle ve sanık ...'nın 27.08.2013, 19.08.2013, 07.11.2013, 21.05.2014,17.02.2014 tarihli dilekçeleri ile hakkında verilen hükme ilişkin dosyanın onaylanmasını istediğini belirtmesi nedeniyle, dosyanın incelenmeden yerine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Sanık ....'ın yağma ile sanıklar ... ve ...'nın hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; Yakınan suç tarihinde hayvanlarını otlatırken sanıkların araç ile gelip, yere yatıp, çömelerek önce arazide gizlendikleri, sonra sanık ....'ın yakınanın yanına gidip, "sesini çıkartma, ağzını açarsan seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği, arazide saklanan diğer iki sanığın da bu sırada ayağa kalktığı, sanık ...'nin sürüden bir adet keçiyi kucaklayıp, 50 metre gitmişken, Yakınanın olayı 250 metre mesafede bulunan babasına bağırarak haber vermesi ve

köpeği sanığın üzerine salması nedeniyle sanık ...'nin hayvanı bıraktığı ve her üç sanığın geldikleri araca binip gittikleri ve eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c ve 53. maddelerine uyduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ....'ın adli sicil kaydında yazılı olan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2008 gün 2005/75-2008/36 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının 04.10.2009 tarihinde infaz edildiği ve temyiz incelemesine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 58/1-2-b.maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra 18.10.2012 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK 58. maddesinin uygulanmasına esas alınmasına olanaklı olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2840, Karar No: 2014/15686, Tarih: 23.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/2840 E.  ,  2014/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu

savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Dava için yapılan posta ücreti 24 TL ve çağrı kağıdı ücreti 84 TL olmak üzere toplam 108 TL yargılama giderinin 54 TL' sinin sanık ...'dan, 54 TL'sininde sanık ...'den ayrı ayrı tahsili ile hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1270, Karar No: 2015/5298, Tarih: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1270 E.  ,  2015/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sakarya 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :04.12.2014

Numarası :2013/639-2014/784

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde fatura ve cari hesaba dayanmıştır. Davalı icra takibine itiraz ve davaya cevabında borçları bulunmadığından takibin durdurulması ve davanın reddini istemiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. İddiaya göre davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin iş bedeline hak kazanabilmesi için, eseri sözleşme ve ekleri ile fen ve tekniğine uygun olarak tamamlayıp iş sahibine teslim ettiğini kanıtlaması zorunludur. Davacı delil olarak, kendisine ait ticari defter ve kayıtlar, cari hesap özetleri, faturalar ve ihtarnameye dayanmıştır. Delil olarak gösterilen faturalar irsaliyeli olup teslim alan kısmında davalıyı bağlayıcı isim ve imza bulunmamaktadır. Faturaların tebliğ edildiği de ileri sürülüp kanıtlanmamıştır. Alınan bilirkişi raporu ve ek raporundan, davacının ticari defterlerinin açılış ve kapanış tasdikleri mevcut olmayıp usulüne uygun tutulmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca mali müşavir bilirkişi rapor ve ek raporunda cari hesaplarındaki borç bakiyesinin davalı şirkete ait olduğunun davacının defterlerinden tespitinin mümkün olmadığını belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı tarafça takip dayanağı faturalardaki işlerin yapılıp teslim edildiği kanıtlanamadığı, davacının ticari defterlerinin eksiksiz ve usulüne uygun tutulmamış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamamış olması sebebiyle, 6100 sayılı HMK'nın 222/2-3. maddeleri gereğince davacı lehine delil olamayacağı gibi bu haliyle dahi alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı anlaşıldığından ispat edilemeyen davanın reddine, kabul şekli itibariyle de kesin vade olmadığı gibi takipten önce temerrüt ihtarı da bulunmadığından işlemiş faiz isteminin ve alacağın varlığı ile miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiği ve alacak likit olmadığından koşulları oluşmayan icra inkâr isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak yanlış değerlendirmeyle davanın kısmen kabulü ile davalının işlemiş faiz ve icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16721, Karar No: 2016/13268, Tarih: 01.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/16721 E.  ,  2016/13268 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Somut olay incelendiğinde, 09.03.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve cenaze giderinin 506 sayılı yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tahsili için açılan işbu davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

./..

Dosya kapsamından,aynı olaya ilişkin kesinleşen ceza dava dosyasında, işyeri sahibi ... hakkında, 1. Derece sorumlu olduğundan bahisle para cezasına hükmedilmiş,... ise 2. Derece sorumlu olduğu kabul edilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Diğer taraftan, Bakanlık müfettişi raporunda, davalı şirket %60 sigortalı %40 olarak kusurlu kabul edilmiş, Mahkemece hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunda ise, davalı şirket %73, ... . ayrı ayrı %1 (ceza dosyasında kusurları kesinleştiği için), sigortalı ise %25 kusurlu kabul edilmiştir. Belirtilen raporlar arasında çelişki oluştuğu belirgin bulunmakla, dosya kapsamındaki tüm raporlar gözetilmek suretiyle ... ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

6098 sayılı.... Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usûlî olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (... ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... hakkında, ceza dosyasında mahkum olduğundan bahisle kusur verilmesi yerinde görülmemiş olup, çelişkilerin giderilmesi için alınacak kusur raporunda, dava dışı ... açısından 3. kişinin kusuru yönünden irdelenme yapılması gerektiğine dikkat edilmelidir.

2-Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca

./..

indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir. Mahkemece, anılan yasanın 92. maddesi gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2737, Karar No: 2016/4032, Tarih: 29.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2737 E.  ,  2016/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... ...

Davacı tarafından açılan iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, alkol satışları ile ilgili getirilen yasal kısıtlamalar ve dev sermaye marketlerinin piyasada yer alması sonucunda dar boğaza girdiğini, banka kredilerini ve üçüncü kişilere olan borçlarını ödeyemez hale geldiğini ve şirketin acze düştüğünü ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davacının, alacaklıları zarara uğratmak kastı ile hareket ettiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacı şirketin borç ve aktiflerin gerçek değerleri esas alındığında, aktiflerin şirket alacaklılarının alacaklarını karşılamaya yetmediği, davacı şirketin gayrı faal durumda olduğu ve borçlarını ödeyemediği, bu borçlardan dolayı şirket aleyhine birçok icra takibinin yapıldığı, davacı şirketin acz içinde bulunduğu ve böylece doğrudan iflas şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin iflasına karar verilmiştir.

Karar, müdahil .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil ....vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8183, Karar No: 2012/10664, Tarih: 18.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8183 E.  ,  2012/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kaleme aldığı "Hür Gazete" adlı gazetenin 01/10/2009 tarihli sayısında yer alan yazıda isim vermeden kendisini hedef alarak hakaret ettiğini, yazı nedeniyle şeref ve haysiyetinin ağır şekilde rencide olduğunu belirterek davalının tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı, yazısında eleştirilen kişinin davacı ile hiç bir ilişkisinin olmadığını, ayrıca yazıda hiç bir şekilde hakaret içerikli sözler kullanılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davaya konu yazıda bahsedilen iddialarla ilgili olarak yapılan soruşturma ve yargılama faaliyetleri de gözönüne alındığında, bilgi vermek dışında yazının içeriği itibariyle kişilik haklarına saldırı teşkil edilebilecek herhangi bir ifade bulunmadığı. taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunsa da davalı tarafından kaleme alınan yazıda davacının kasdedildiğine dair herhangi bir açık ifade olmadığı, dava konusu yazıyla ilgili davalının cezalandırılmasına ilişkin olarak verilen Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/462 E - 2010/259 sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğundan, verilen kararın niteliği itibari ile haksız fiilin tespiti bakımından kesin delil teşkil etmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davaya konu, davalı tarafından kaleme alınan ..... Gazete isimli yayın organının 01/10/2009 tarihli sayısında yer alan "Önce Haciz Sonra Hapis" başlıklı köşe yazısında "Bir de müjdem var sana. Sıkılmayasın diye çok sevdiğin birisini de yanına göndermek için çabalıyorum. Artık pazarlık usulü yapılan 7 milyon dolarlık ihale yolsuzluğundan mı olur, baldıza sahte deli raporu verip paraları başka yere aktarmaya yardımcı olmaktan mı olur, baldızın ve yakınlarının sağlık karnelerine ilaç yazma sahtekarlığından mı olur, bilemem ama eli kulağında, bana bir şey olursa dünya ahiret bacım baldız gerçekleştirecek bunu..." biçiminde ifadelerin bulunduğu ve bu yazıyla ilgili Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/462 E - 2010/259 K sayılı dosyasında davalının hakaret suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.