muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20512, Karar No: 2017/702, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20512 E.  ,  2017/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 05/03/2014 tarih 2014/1746 Esas 2014/4323 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15986, Karar No: 2009/18104, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15986 E.  ,  2009/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydının iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Söve Köyü 1253 parsel sayılı 13700 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, mera niteliği ile özel sicilinde kayıtlı olduğunu, yörede 1949 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek taşınmazın mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü dava konusu taşınmazın mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın mera kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1949 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. Daha sonra 1988 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 02.04.2009 tarihinde kesinleşmiştir. 1989 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz, ham ... niteliği ile tespit görmüş, 15.03.1989 tarihinde mera olarak özel siciline kaydedilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1949 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu, bu tür yerlerin Mera Yasası hükümlerine göre mera olarak tahsis edilemeyeceği göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9375, Karar No: 2022/13882, Tarih: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9375 E.  ,  2022/13882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

: ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2022/210 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının adresinin ....../Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/1224 Esas, 2022/1915 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı adayının adresinin ....../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 432 nci ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24446, Karar No: 2023/5, Tarih: 11.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/24446 E.  ,  2023/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

HÜKÜMLÜ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/738 E., 2022/140 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2021/738 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.04.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, iltisaklı olduğu tespit edilen anonim şirketine ortak olmasının yalnızca ticari gerekçelerden kaynaklandığı, mütevelli olarak adının geçtiği ByLock görüşmesi hakkında bilgi sahibi olmayıp ByLock kullanıcısı da olmadığı, gizli tanık beyanlarının soyut ve hukuki dayanaktan yoksun olduğu, kendisine atfedilen eylemlerin suç teşkil etmediği, suçun manevi unsurunun oluşmadığı, dosyada kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ayrıca hakkında ceza belirlenirken üst hadden hüküm kurulmasının gerekçeden yoksun olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olayda örgüt içerisinde mütevelli olarak adlandırılan grupların faaliyet alanı olan TUSKON'da üye olarak, Buca İşadamları Derneğinde Yönetim Kurulu Asıl Üyesi olarak yer alan sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir faaliyet gösteren ve bu nedenle kapatılan kurumlarından özel eğitim öğretim basım yayım dağıtım anonim şirketinin 13/05/2013 tarihinden itibaren % 13 oranında ortağı olduğu, gizli tanık Müjgan'ın beyanlarında sanıkla ilgili görgüsünün olmadığını lakin sanığın % 50 hissedarı olduğu .. Mutfak Kapı Banyo Mobilya İnşaat Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin örgüte maddi destek olduğunu, çalışanlarını örgüt içerisinden seçtiğini duyduğunu beyan etttiği, S.D., A.G. ve Y.E. isimli kişilerin örgütün gizli haberleşme programı bylock üzerinden Ekim 2015 tarihli yazışma içeriklerinde sanığın isminin kullanımında olan cep telefonunun ailesi hakkında bilgilerin doğru bir şekilde yer aldığı ve bu içeriklerde sanığın örgütsel konumunun Buca mütevellisi olarak tanımlandığı, sanığın örgütsel eylem ve davranışlarının gizli tanık beyanı ve ByLock yazışma içeriklerine uygun olduğu sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimseyerek gönüllü olarak örgüt hiyerarşisine dahil olmayı tercih ederek bu yapıya dahil olduğu, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk arz eden eylemleriyle örgütün talimatlarını yerine getirebilecek konumda olduğu değinilen deliller ışığında sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı ile sabit olan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/2. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın amaç ve saiki, suç kastının yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir. Suçun mutlak terör suçu olması nedeniyle 3713 sayılı TMK'nın 3/1. maddesi delaletiyle 5/1. maddesi gereğince sanığın cezasından yarı oranında arttırım yapılmış, sanığın yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (..., özel kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç, Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

ByLock kullanıcısı olmayan sanığın, ByLock kullanıcısı iki kişinin konuşmalarında mütevelli olarak isminin geçmesinin, müzahir derneğe üye olması ve örgütle iltisakı nedeniyle kapatılan şirket ortağı olmasının sanığın örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında sanığın örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak sanığın terör örgütü liderinin Bank ...'nın ekonomik gücünün ayakta tutulmasına yönelik vermiş olduğu talimat sonrası dönemde 15/09/2014 tarihinde katılım hesabı açması ve örgütle iltisakı nedeniyle kapatılan şirket ortaklıklarını sürdürmesi ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgüte yardım kastıyla hareket ettiği gözetilerek silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında düşülen yanılgı sonucu silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2021/738 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre infazın durdurulması ile sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20699, Karar No: 2021/17335, Tarih: 15.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20699 E.  ,  2021/17335 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12. maddesine aykırılıktan kabahatli ... . hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/03/2008 tarihli ve 2321 sayılı kararı ile uygulanan 276.496,00 Türk lirası idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2013 tarihli ve 2008/65 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 01/06/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-74381 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay ... Ceza Dairesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 Esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiğine ilişkin raporun 2007 yılına ait olduğu ve Sulh Ceza Mahkemesi'nin itiraz üzerine verdiği 12/03/2013 karar tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de;

10/06/2010 tarihli 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Kanunun 12/5. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (beş katı yerine) üç katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, kanun yararına bozma talebine konu Göksun Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

2-Kabule göre de;

10/06/2010 tarihli 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Kanunun 12/5. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (beş katı yerine) üç katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, kanun yararına bozma talebine konu Göksun Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3213 sayılı Kanunun 12. maddesinin beşinci fıkrası “Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır. …” şeklinde iken, yine aynı maddeye eklenen altıncı fıkrada “Hammadde üretim izni olmadan üretim yapıldığının ve hammaddenin kamuya ait projelerde kullanıldığının tespit edilmesi halinde faaliyetler durdurulur. Bu alanda üretilen hammadde için faaliyeti gerçekleştirene ocak başı satış bedeli kadar idari para cezası uygulanır. Hammadde üretim izin alanından üretilen hammaddenin projede belirtilen amaç dışında kullanıldığının tespit edilmesi halinde, faaliyeti gerçekleştirene amaç dışı kullanılan hammaddenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası verilir. Yapılan üretimin projede belirtilen amaç dışında kullanımının ikinci kez tespiti halinde hammaddenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanarak izin iptal edilir.” düzenlemesinin getirildiği, somut olayda, idari para cezasına konusunu oluşturan üretimlerin, Karayolları 5. Bölge Müdürlüğü faaliyetleri kapsamında yol yapım işinde kullanılmak üzere anılan bölge müdürlüğüne verilen hammadde üretim izin belgesi kapsamında ve fakat izin verilen alanın dışına taşılarak üretildiği sabit olmakla birlikte, dosya kapsamındaki evrak ve hammadde üretim izni verilen Karayolları Genel Müdürlüğü'nün beyanlarına göre bu malzemelerin imal edilen yolda dolgu maddesi olarak ve köylere hizmet götürme birliği tarafından köy yollarının yapımında kullanıldığının anlaşılması karşısında, kabahatliye 3213 sayılı Kanunun 12/6. maddesi kapsamında idari para cezası uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 12/5. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle idari para cezası uygulanması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede;