muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5352, Karar No: 2015/12338, Tarih: 10.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5352 E.  ,  2015/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/50910

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2010/150 Esas, 2013/25 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık H.. Ö.. hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından müdafiin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine, görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında sanıklar M.. B.., A.. U.., N.. K.., S.. E.., H.. Ö.., D.. S.. ve A.. K..'ın eylemlerinin zimmet suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddelerine göre zimmet suçunun zarar göreni olması sebebiyle davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağına sahip bulunan Hazinenin vekili aracılığı ile 20/11/2014 havale tarihli dilekçeyle hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, 3628 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin anılan sanıklar yönünden davaya katılmasına, sanık B.. M..'a yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan ise Hazinenin zarar gören sıfatı bulunmadığından Hazine vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine, incelemenin sanıklar M.. B.., A.. U.., N.. K.., S.. E.., H.. Ö.., D.. S.. ve A.. K.. hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Eflani Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2010 gün ve 2007/4 Esas, 2010/6 Karar sayılı görevsizlik kararının gerekçe ve hüküm bölümlerinde sanık N.. K..'nın eylemlerinin de zimmet suçunu oluşturduğunun belirtilmesi karşısında, görevsizlik kararında anılan sanık yönünden zimmet suçu konusunda bir isnatta bulunulmadığı

yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27819, Karar No: 2022/2535, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27819 E.  ,  2022/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2018 gün ve 2018/208 Esas, 2018/376 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 20.11.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.04.2019 gün ve 2019/252 Esas, 2019/754 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6233, Karar No: 2012/16852, Tarih: 19.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6233 E.  ,  2012/16852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında 100 m2 orman boşluğunu işgal suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Müdahil vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanığın dava konusu emvali satın aldığını belirtmiş olmasına, savunmayı tanık ...'un doğrulmasına göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 108. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4921, Karar No: 2019/1419, Tarih: 13.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4921 E.  ,  2019/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İçişleri Bakanlığına izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Su Kimyasalları San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 04/02/2014 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar başlığında davacı kurumun adının eksik yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 13/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32413, Karar No: 2013/21131, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32413 E.  ,  2013/21131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, bilirkişi raporuna ve ceza uygulamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası olarak belirlenen temel cezada TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapıldıktan sonra, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, 225 tam gün karşılığı 4.500 TL adli para cezasına mahkumiyet şeklindeki doğru uygulama yanında, hükümle ilgisi bulunmayan ve ''5 ay hapis cezasının yüz elli tam gün adli para cezasına çevrilmesine ilişkin'' olup başka bir hükme ait olduğu açıkça anlaşılan ibarelere sehven yer verilmesi,

2.) Sanık hakkında hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı belirtilirken uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 50, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

3.) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle erteleme hükmünün uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı belirtilirken uygulama maddesinin, TCK'nın 51/1. maddesi yerine, 50/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3.) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle erteleme hükmünün uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı belirtilirken uygulama maddesinin, TCK'nın 51/1. maddesi yerine, 50/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. ve 4. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6. paragrafında yer alan “50/1” ibaresinin, “51/1” şeklinde değiştirilerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2015/10957, Karar No: 2016/615, Tarih: 14.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10957 E.  ,  2016/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, d

avalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK.md.119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK.md.l87/1). Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK.md.25). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez(HMK.md.l41/l).Davacı erkek, ön inceleme aşamasına kadar, davalı kadının mahrem konuları başkalarına anlattığı, kendisini eleştirdiği, aşağıladığı, vakıalarını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıalar esas alınarak davalıya kusur yüklenemez. Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delilerden davacı erkeğin bağımsız bir konut temin etmediği, davalı kadını ailesiyle birlikte yaşamak zorunda bıraktığı,

annesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı, davalı kadının ise birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine dayalı olarak davalı kadının maddi (TMK md. 174/1) tazminat talebinin reddedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8461, Karar No: 2012/915, Tarih: 27.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8461 E.  ,  2012/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ... Bıçakçı

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2006/666-2009/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 13860 sayılı desen markasının ayırt edici olmaması ve üzerinde kullanıldığı ürünlerin işlevsel özelliğini göstermesi dolayısıyla tescil engeli yarattığını, tüketicinin satın alma kararı verirken kağıt havlunun desenine bakmayacağını, tercihini ürünlerin üzerindeki markalara göre yapacağını, kağıt havlu üzerindeki desenin teknik zorunluluktan kaynaklandığını ve suyu emme niteliğini gösterdiğini ileri sürerek davalının 13860 nolu markasının hükümsüzlüğüne ve TPE sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, Ankara FSHHM'deki 2006/333 nolu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini esasa ilişkin olarak da, geliştirilen her desenin korunmasının ticari açıdan zorunlu olduğunu, söz konusu desenin ürüne hem estetik açıdan farklılık getirdiğini hem de teknik açıdan ürün performansını iyileştirdiğini, yıllardır TV reklamlarında “dev halkalar”, “suyu emen filler” konseptleriyle kullanılarak bu desenlerin ayırt edici hale getirildiğini, bu desen için çok yüksek reklam harcaması yaptıklarını, dava konusu desenin ayrıca TPE nezdinde 1973 tescil numarası ile tasarım tescilinin bulunduğunu, piyasada emicilik özelliği bulunan ancak farklı desenlerde farklı markalı pek çok ürün bulunduğunu, desenin cins, vasıf, ürün şekli göstermediğini, gofraj ile ilgili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesinde yazılı hükümsüzlük sebebinin, genel şartlara ilişkin 556 sayılı KHK'nın 5. maddesine atıf yapmış olması, davalıya ait 13860 nolu desen markasının 556 sayılı KHK'nın 5. maddesi anlamında davalının ürünlerini diğer işletmelerin ürünlerinden ayırt etmeye yarayacak nitelikte bulunduğu, dava konusu desenin teknik zorunluluktan kaynaklanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/8461 Sf-2-

2012/915

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/8461 Sf-2-

2012/915

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

30/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2011/9592, Karar No: 2012/959, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9592 E.  ,  2012/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi kartından kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kartın seyyar olarak dağıtılmaktayken alındığını, dağıtan kişinin sözleşme olarak her sayfasını imzalattığını, ancak müvekkiline sözleşmenin bir suretinin verilmediğini, kartın dönem borçlarının gününde ve tam olarak ödendiğini, ancak Mart 2009'dan itibaren fahiş oranlarda faiz istendiğini, uzun süredir müvekkiline ekstre göndermediğini, faize faiz yürütüldüğünü, müvekkiline ihtarname tebliğ edilmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 9.608,68 TL. asıl alacak, 1.184,95 TL. işlemiş faiz ve 59.25 TL.'si gider vergisi olmak üzere 10.852,88 TL. üzerinden iptaline takibin bu tutarlar üzerinden asıl alacağa %43.92 temerrüt faizi ve 01.04.2010'dan itibaren ... Bankasınca üçer aylık dönemlerde belirlenecek değişik oranlarda faiz yürütülmek suretiyle devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6092, Karar No: 2011/13179, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6092 E.  ,  2011/13179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8731, Karar No: 2020/5750, Tarih: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8731 E.  ,  2020/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik mala zarar verme suçu ile katılan ...’ya yönelik mala zarar verme ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve katılan ...’ya yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından ve sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile katılan ...’ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Hüküm tarihinde Tekirdağ 1 nolu T tipi kapalı ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan ve bu hususta bir karar verilmemiş olan sanık ...’nun, duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan ya da SEGBİS yoluyla dinlenilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

b- Katılan ...’nın 20.05.2011 tarihli ifadesinde iş yerini saat 00.15’te kapattığını, ertesi gün saat 06.30’da iş yerine geldiğinde hırsızlığı fark ettiğini ve katılan ...’nın aynı tarihli ifadesinde iş yerini saat 20.30’da kapattığını, ertesi gün saat 7.30’da iş yerine geldiğinde hırsızlığı fark ettğini beyan ettiklerinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin yaz saati sebebiyle saat 21.33’te başlayıp 04.47'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanıklar haklarında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.