muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5427, Karar No: 2014/25115, Tarih: 23.09.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate Alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler nedeniyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13244, Karar No: 2013/17914, Tarih: 01.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13244 E.  ,  2013/17914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacıların ödeme emrinin iptaline dair davalarının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle isteklerin kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar Avukatlarınca istenilmesi ve davacılar Avukatları tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı ... adına Av. ... ve duruşmalı temyiz eden birleşen dosyanın davacısı ... adına Av. ... ve...... ile karşı taraf adına.......geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Davalı ........ Başkanlığı tarafından, davacılar aleyhine dava dışı şirketin borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca takip yapıldığı, prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi alacakları için ödeme emirleri tebliğ edildiği, tebliğ edilen ödeme emrinin iptalinin yasal süresi içinde açılan bu dava ile istendiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun hükümleridir. 506 sayılı Kanununun 80. maddesi primlerin zamanında ve düzenli olarak tahsilini sağlamaya yönelik olup, anılan maddenin 1 inci fıkrası hükmüne göre, işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur. Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kamu alacakları, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Kurumca tahsil edilecektir. Aynı maddenin 12. fıkrasına göre de; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip,

sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında, 5510 sayılı Kanunun 88 inci Maddesinin 1 inci fıkrasında “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalıları çalıştıran işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların prime esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu kanun gereğince hesaplanacak sigortalı hissesi prim tutarlarını ücretlerinden keserek ve kendisine ait prim tutarlarını da bu tutara ekleyerek en geç Kurumca belirlenecek günün sonuna kadar öder”, yirminci fıkrasında "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." şeklinde paralel düzenlenme getirilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, haklı sebep olmaksızın süresinde ödenmeyen prim alacaklarından tüzel kişiliğe haiz işverenin üst düzey yönetici ve yetkililerinin işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davanın yasal dayanağı 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. Maddesi olmadığından, olayda anılan maddede yer alan tüzel kişinin mal varlığından kısmen veya tamamen tahsil edilememesi ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması koşuluyla kanuni temsilcilerin sorumlu olacağına ilişkin düzenlemenin somut olayda uygulama yerinin bulunmamasına, borçlu şirkete ait olup, şirket borçlarına karşılık teminat olarak gösterilen uçakların, davalı Kurum tarafından haczedilmesi ve paraya çevrilmemiş olmasının, davacılar yönünden haklı sebep olarak kabulünün mümkün bulunmamasına göre, davacılardan ... ile davalı ..... Başkanlığının tüm, davacı ...’in aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine;

2-.....’nin 2004/9-2008/11. aylarına ilişkin prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip nedeniyle, yönetim kurulu üyesi olan davacıya 2124 takip kart nolu ödeme emri gönderilmiştir.

2-.....’nin 2004/9-2008/11. aylarına ilişkin prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip nedeniyle, yönetim kurulu üyesi olan davacıya 2124 takip kart nolu ödeme emri gönderilmiştir.

Türk Ticaret Kanununun 317. maddesi uyarınca; bir A.Ş.'in idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; bir A.Ş. yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Dava konusu olayda, 15.06.2004 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile davacı ...’in borçlu şirkete genel müdür olarak atandığı, şirket Genel Müdürü ..., .... veya .....’ın şirket ünvanı altına atacakları müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları, davacının 01.09.2005 tarihi itibari ile genel müdürlük görevinin sona erdiği anlaşılmış olup, Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2009 gün ve 2009/10-36 E., 2009/82K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, üst düzey yönetici olduğu dönemlerde, ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetildiğinde, 506 sayılı Kanunun 80. maddesi uyarınca 2005 yılı 7. ayına ait borçların 8. Ay; 8. ayına ait borçların 9. ay içinde ödenmesi gerektiği hususu da gözönünde tutularak, davacının; 2004/9. ay ile 2005/7. Ayları arasındaki ait borçlardan sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu 2005 yılı 8. Ay borçlarından da davacının sorumlu olduğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı’in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, birleşen dosyanın davacısı ... Avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı Kuruma yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacı ...'e iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2696, Karar No: 2018/6806, Tarih: 25.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2696 E.  ,  2018/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı ... Mobilya Tic. Ltd. Şti. ile davalı şirket arasında yapılan alışveriş neticesinde davalı şirketin alacaklı olduğu iddiasıyla bir kısım çekler ve faturalar üzerinden davacılar aleyhine icra takibine giriştiğini, faturalar için açılan itirazın iptali davasında alınan bilirkişi raporuna göre davacı şirketin davalı şirketten 80.300,00-TL alacaklı olduğunun tespit edildiğini, bahse konu çekler sebebiyle açılan davada alınan bilirkişi raporuna göre ise davacı ...’nin çeklerin bedeli olan 22.500 TL borçlu olmadığının tespit edildiğini ileri sürerek, davacı şirketin alacaklı olduğu 80.300,00 TL alacağın doğduğu tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca 22.500,00 TL değerindeki çeklerin ödenmesi halinde istirdat hakkı saklı kalmak kaydı ile terditli olarak işbu çeklerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, bu sebeple davanın reddinin gerektiğini, tarafların davacı ... ile davalı şirkete ait işletmenin devri hususunda anlaştıklarını, bu doğrultuda 06/02/2008 tarihli protokolü imzalandığını, bu protokol gereğince davalı şirkete ait işletmenin davacı tarafa devir ve teslimi karşılığı olarak alınan 20 adet çekten dava konusu 3 adedinin davacı tarafça ödenmediğini, davaya dayanak yapılan bilirkişi raporunun taraflar arasında imzalanan protokol incelenmeden yalnızca muhasebe kayıtları incelemesi sonucu eksik ve hatalı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, taraflar arasında imzalanan protokol uyarınca davalı ... şirketi tarafından yapılan mobilya mağazasının iç dizaynı, dekorasyonu, ışıklandırma sistemi, tabelaları ve sair hususlardaki masrafların ve mağazanın devir karşılığı olarak ... tarafından İlke Gıda'ya 150.000,00 TL ödeneceği, bu ödemelerin 7.500,00 TL tutarlı toplam 20 adet çek ile yapılacağı, işletmenin fiilen davacı ...’a devir ve teslim edildiği, ödenmeyen 3 adet çekin şirket müdürü Asım'a ciro edilmesinde hukuki bir sakınca olmadığı, sonuç olarak 06/02/2008 tarihli protokol uyarınca davacıların davalılardan alması gereken herhangi bir alacağa rastlanmadığı, senede karşı ileri sürülen iddialarının yine aynı kuvvete haiz bir belge ile ispat olunabileceği, yani davacının senet bedelini ödediği yahut senede karşı bir borcu olmadığı yönündeki iddiasını senede karşı senetle ispat kuralı gereği ancak yine bir senetle ispatlayabileceği ve davacının dosyaya bu kuvvete haiz bir delil yahut delil başlangıcı niteliğinde bir belge sunamadığı, ayrıca yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı ...'nin temyiz incelenmesine göre yapılan değerlendirmede, mahkemece daha önce açılan ve takipsiz bırakılarak açılmamış sayılmasına karar verilen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/44 Esas nolu dava dosyasında alınan rapor ile bu raporu ve eldeki dosyayı değerlendiren hukukçu bilirkişinin görüşüne göre karar verilmiştir. Bilirkişi olarak tek başına hukukçu görevlendirilmesi doğru olmadığı gibi dosyada ihtiyaç olan tarafların ticari defterleri üzerinde de bir inceleme yaptırılmamıştır. Buna göre yetersiz tahkikat ile davacı ...'nin davasının reddi doğru olmamıştır. Öte yandan davacı ... Mobilya Tic. Ltd. Şti.'nin dava devam ederken TTK'nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği böylece tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılmıştır. Mahkemece yargılama esnasında bu husus saptanamamış ve gerekçeli kararın tebliği sırasında anlaşılmış ise de davacı taraf ehliyeti diğer bir deyişle aktif dava ehliyeti dava şartı olup yargılamanın her aşamasında resen göz önüne alınır. Bu itibarla hüküm tarihinde tüzel kişiliği olmayan davacı ... Mobilya Tic. Ltd. Şti.şirketi yönünden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarida açıklanan gerekçelerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine, 25/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1727, Karar No: 2020/2337, Tarih: 25.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1727 E.  ,  2020/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendi adına asaleten ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vasisi ... ve ... aleyhine 25/07/2012 gününde verilen dilekçe ile kasten öldürmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2017 günlü karara karşı davalı ... vasisinin adli yardım talepli istinaf başvurusu üzerine adli yardım talebi kabul edilerek yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/413 esas 2017/314 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılarak;davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vasisi tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3549, Karar No: 2025/18, Tarih: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3549 E.  ,  2025/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2672 E., 2023/2092 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/219 E., 2023/566 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; reddedilen her iki davası yönünden davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 165 inci maddesine dayalı davasının reddine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2.Kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı kadının açtığı akıl hastalığı olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 165 inci maddesine ve 166 ncı maddesine dayalı davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.