muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11364, Karar No: 2018/12238, Tarih: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11364 E.  ,  2018/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanıkların müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanıkların müştekiler ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

Suç tarihinde sanıkların seyir halindeyken içerisinde yakalandıkları ... plaka sayılı aracın kasasında menşei belirlenemeyen ve kulak küpesi bulunmayan küçükbaş hayvanların ele geçirildiği, müracaatta bulunan müştekilerden ... ve ...'nun kendilerine ait olan ve sanıkların yakalandığı tarihe yakın zamanda ve suç yerine yakın yerde çalınan hayvanlarını teşhis etmeleri ve teşhis edilen hayvanların bu müştekilere teslim edilmeleri karşısında, hırsızlığa konu hayvanlarla birlikte yakalanan sanıkların eylemlerine uyan hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmalarına itibar edilerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24539, Karar No: 2014/9752, Tarih: 07.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24539 E.  ,  2014/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/471-2013/335

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın imar planında dere taşkın koruma ve ıslah inşaat sahası olarak ayrılmış olduğu,ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15261, Karar No: 2020/12289, Tarih: 02.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/15261 E.  ,  2020/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçek aykırı bilirkişilik veya tercümanlık yapma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 276/1. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı bilirkişilik suçu, yetkili merci, kişi veya kurul tarafından bilirkişi olarak atanan kişinin, bu görevinde gerçeğe aykırı mütalaa, düşünce açıklaması ile işlenmektedir.

Gerçeğe aykırı mütalaa verilmesi fiili, gerçeğin tümüyle gizlenip açıklanmaması, gerçeğin kısmen açıklanması veya gerçeğin kısmen veya tamamen değiştirilerek açıklanması suretiyle oluşur.

Bilirkişinin, incelemeye konu işi gerektiği gibi incelenmeksizin yada incelemesine karşın elde ettiği bilgi ve bulguları olduğu gibi değil de farklı oran, miktar ve nitelikte göstererek gerçeğe aykırı görüş açıklaması halinde de suç oluşacaktır.

5271 sayılı CMK.nın 63. maddesi ile çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin görüşünün alınmasına karar verilebileceği ancak genel bilgi veya tecrübeyle yada hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağı hususu düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.04.2010 tarih ve 174-92 ve 21.02.2019 tarih ve 2016/1161 (E)- 2019/126 (K) sayılı kararlarında da hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi gereken konularda bilirkişiye başvurulmasına gerek olmadığı hususu vurgulanmıştır.

İzmir 9. Aile Mahkemesinin 2008/474 Esas sayılı dava dosyasında mahkemece bilirkişi olarak atanan sanığın mahkemeye sunduğu 24.03.2011 tarihli raporda davalılardan ...'in ... Bankası ... Şubesindeki hesabına ... tarafından yatırılan bir kısım havalelere yer verilmediği, ...'in Türkiye ... Bankası ... Şubesindeki hesap toplamının 51.860.00 ABD doları olduğu halde 33.958 ABD doları olarak eksik gösterildiği ve adı geçenin ... Bank ... Şubesi nezdindeki hesaplarla ilgili açıklama yapılmadığı, davacının 05.04.2011 tarihli itiraz dilekçesi üzerine de mahkemesince itiraz konusu ile ilgili ek rapor tanzimi istenilen sanığın, mahkemeye sunduğu 12.09.2019 tarihli ek raporunda da aynı tesbitlere yer verildiği görülmüştür.

Bu hususlar yargılama aşamasında talimat yolu ile rapor düzenleyen bilirkişiler tarafından da vurgulanmış başka bir ifade ile sanık tarafından düzenlenen ana rapor ile ek raporda bir kısım hesap hareketlerine yer verilmediği, bir kısım hesaplarında olduğundan az gösterildiği anlaşılmıştır.

Böylece mahkemece bilirkişi olarak atanan sanığın kendisine tevdii edilen işle ilgili olarak gerekli incelemeyi yapmadığı, elde ettiği bir kısım bulguları da olduğu gibi değil farklı miktarda göstermek suretiyle gerçeği kısmen açıklamak ve değiştirmek suretiyle gerçeğe aykırı rapor düzenlendiği ve atılı suçun tüm unsurları ile oluştuğu halde mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçeler ile beraatine karar verilmesi,

Böylece mahkemece bilirkişi olarak atanan sanığın kendisine tevdii edilen işle ilgili olarak gerekli incelemeyi yapmadığı, elde ettiği bir kısım bulguları da olduğu gibi değil farklı miktarda göstermek suretiyle gerçeği kısmen açıklamak ve değiştirmek suretiyle gerçeğe aykırı rapor düzenlendiği ve atılı suçun tüm unsurları ile oluştuğu halde mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçeler ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ve vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32136, Karar No: 2013/2264, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32136 E.  ,  2013/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Adli gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykı- rılık yapılması,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

4- Sanığa hükmolunan sonuç adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109. ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

5- Suça konu mermilerin müsaderesi hususunda karar verilmemesi,

4- Sanığa hükmolunan sonuç adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109. ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

5- Suça konu mermilerin müsaderesi hususunda karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uya- rınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 10 günün 4 güne, hükme adli gün para cezasının 5237 Sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevril- diği ibaresinin ilavesi ile TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmo- lunan 200 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamla- nıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve para cezasının taksitlendirildiği bölümde “hükmün kesinleşme tarihinden itibaren” ibaresinin çıkartılması ve hükme ''emanette kayıtlı suça konu mermilerin TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15649, Karar No: 2017/26215, Tarih: 07.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15649 E.  ,  2017/26215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4,53. maddeleri gereğince dört kez mahkumiyet ...'e karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan dört kez mahkumiyetine ilişkin hükümler ve ...'e karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık hakkında 07/06/2010 tarihli iddianame ile resmi belgede sahtecilik suçundan 6 kez cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı halde bu konuda hüküm kurulmadığı anlaşılmakla zamanaaşımı süresinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında katılan ...'e karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geriye bırakılma kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ...'e karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Temyiz dışı sanık ... ile tanık ...'un .... Ltd. Şti.'nin ortakları olup ...'ın bu şirketin yetkilisi olduğu, ancak şirketi fiilen sanık ...'in işlettiği, sanık ...'in katılanlara şirketin sahibi olduğunu belirterek onlardan farklı zamanlarda mısır satın aldığı, almış olduğu mallar karşılığında, ... Şirketine ait çekleri keşide etmeye yetkisi olmamasına rağmen çekleri keşide ederek katılan ...'ne 100000 ve 50000 TL'lik iki adet çek, katılan ...'e 12000 TL'lik çek, katılan ...'e 33000

TL'lik çek, katılan ...'e 19000 TL'lik çek verdiği, katılanların çeklerin vadesi geldiğinde bankaya ibrazı ile karşılığının bulunmadığını ayrıca keşideci imzaları ile şirket yetkilisi imzalarının birbirini tutmadığını öğrendikleri olayda,

TL'lik çek, katılan ...'e 19000 TL'lik çek verdiği, katılanların çeklerin vadesi geldiğinde bankaya ibrazı ile karşılığının bulunmadığını ayrıca keşideci imzaları ile şirket yetkilisi imzalarının birbirini tutmadığını öğrendikleri olayda,

Sanığın, şirket yetkilisinin sözlü veya yazılı izni olmadan dava konusu çekleri keşide ederek katılanlara verip menfaat temin etmek suretiyle katılanlara karşı dört kez nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, TCK'nın 158/1-f-son cümlesinde gün para cezasının haksız olarak elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı hükmü karşısında tebliğnamedeki düşünceye itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10403, Karar No: 2019/1606, Tarih: 07.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/10403 E.  ,  2019/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemlerin kül halinde zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının zimmet suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile İçişleri Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE,

07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11250, Karar No: 2011/10880, Tarih: 12.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/11250 E.  ,  2011/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen ve Kriminal Polis Laboratuarının raporunda sivri uçlu, tek ağızlı bıçağın, susta tertibatı bulunup bulunmadığı ve kelebek bıçak vasfında olup olmadığı konusunda bir düşünceye yer verilmeden, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak “sustalı çakı” olduğu açıklanmakta ise de; suça konu bıçak hakkında yeminli bilirkişiye inceleme yaptırılarak, basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı veya kelebek bıçak niteliğinde olup olmadığı saptanarak kelebek bıçaklardan olması halinde İçişleri Bakanlığının 2.8.1995 gün 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki “suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır” hükmü de göz önüne alınarak müsnet suçun oluşup oluşmadığının ve suç niteliğinin buna göre tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6166, Karar No: 2016/10498, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6166 E.  ,  2016/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 2000 yılından önce yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve buna bağlı olarak 1999 ve öncesi dönemde emekliliğe hak kazananlar kapsayan 2012 tarihli intibak yasasından yararlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,Vakfı 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir vakıf olmadığından bahisle, mahkemenin görevsizliğine ve davanın HMK'nın 115. maddesi gereğince usulden reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin sürsinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesin de “Bankalar, sigorta ve reasürans şirketleri, ticaret, odaları, sanayi odaları, borsalar veya bunların teşkil ettikleri birlikler personelinin malüllük, yaşlılık ve ölümlerinde yardım yapmak üzere” sandık kurulacağı, yine aynı maddenin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun uygulanmasına ilişkin 2 nolu tebliğin de 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesine tabi sandıkların tek tek belirtilmiş, davalı Vakıflar Bankası TAO Memur ve Hizmetleri Emekli Sandığı Vakfı'da, ilgili tebliğin onyedinci sırasında gösterilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun uygulanmasına ilişkin 2 nolu tebliğin de 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesine tabi sandıkların tek tek belirtilmiş, davalı Vakıflar Bankası TAO Memur ve Hizmetleri Emekli Sandığı Vakfı'da, ilgili tebliğin onyedinci sırasında gösterilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 106.maddesinin 17/4/2008 tarihli ve 5754 sayılı Yasanın 64. maddesiyle değişik son fıkrasında, 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesinin, 5754 sayılı Yasanın Geçici 20.maddesinde belirtilen devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra yürürlükten kalkacağı hüküm altına alınmıştır. Devir işlemleri tamamlanana kadar, davalı vakıf hakkında 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesi uygulama alanı bulacaktır. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri 506 sayılı Yasa ile belirlenmiştir. Bu haliyle yaşlılık aylığına ilişkin uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.