muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5057, Karar No: 2016/20453, Tarih: 14.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5057 E.  ,  2016/20453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Katılan hakkında ... Numune Hastanesinden alınan 27.02.2011 tarihli rapora göre; üst ön iki dişte kırık olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kesin raporun ağız diş sağlığı merkezi tarafından verileceği belirtildiği halde kesin rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1946, Karar No: 2011/3714, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1946 E.  ,  2011/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... oğlu ...'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıt tablosunun ilgili yerden getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20200, Karar No: 2014/5438, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20200 E.  ,  2014/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2011/46-2013/173

Taraflar arasındaki Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlı olduğundan, emsal olarak alınamayacağı gibi dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden gelen cevaba göre dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 5,33 oranında daha değerli olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmaz ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.06.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.06.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9366, Karar No: 2018/4433, Tarih: 24.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9366 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının sürücüsü olduğu aracın müvekkili ...’un sürücüsü olduğu motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu ...’un yaralandığını, hala tedavi gördüğünü, işgücü kaybına uğradığını, okuluna bir sene ara vermek durumunda kaldığını, annesi olan davacı ...’nin iki ayağı da olmadığından davacı oğluna bakıcı gideri yapıldığını, tedavi, ulaşım gideri yapıldığını, davalı aracın dava dışı zorunlu trafik sigorta şirketince davadan önce tazminat ödendiğini, ...’un yaralanması nedeniyle müvekkillerinin elem çektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 4.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle, davacı ... için 40.000,00 TL manevi, davacı anne ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın kararın kesinleşme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle sürekli işgöremezlik talebini 80.474,66 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 74.156,67 TL maddi tazminat olay tarihi 31/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'ya ödenmesine, bakiye isteminin reddine, takdiren 7.000,00 TL manevi tazminatın kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile birlikte davacı ...'ya ödenmesine, bakiye istemin reddine, takdiren

3.500,00 TL manevi tazminatın kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile birlikte davacı ...'ya ödenmesine, bakiye istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.337,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24.4.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4914, Karar No: 2024/10797, Tarih: 04.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4914 E.  ,  2024/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 E., 2022/389 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; sanığın ilk aşamada suça konu sigaraların otobüs şoförü ...'e ait olduğunu, otobüs şoförünün baskısı ile sigaraları sahiplendiğini ifade ettiğine, tanık H. G.'nin de bu beyanı doğrulayan beyanı bulunduğuna, tanığın sanığı suçlayıcı diğer beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, sair nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

08.06.2013 tarihinde İskenderun 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2013/899 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden, sanığın muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada, aracın bagaj kısmında iki adet çantada ve aracın koltuk altında yer alan su kolileri içerisinde toplam 221 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında; suça konu sigaraların kendisine ait olmadığını, hakkında beraat hükmü kesinleşen otobüs şoförü olan diğer sanık ...’e ait olduğunu, bozma sonrasında, önceki beyanlarını tekrar ederek atılı suçlamayı kabul etmediğini, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeme gücü bulunmadığını beyan etmiştir.

Tanık H. G. aşamalarda özetle; otobüste ikinci şoför olarak çalıştığını, sanığın otobüste muavinlik yaptığını, arama işlemi sırasında sanık ...’un suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiğini, sonradan otogarda iki şahsın kaçak sigara tedariki konusunda sanığı sorduklarını, otobüs şoförünün sigarlarla ilgisinin bulunmadığını, beyan ettiği anlaşılmıştır.

Suça konu asigaraların gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Tanık H. G. aşamalarda özetle; otobüste ikinci şoför olarak çalıştığını, sanığın otobüste muavinlik yaptığını, arama işlemi sırasında sanık ...’un suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiğini, sonradan otogarda iki şahsın kaçak sigara tedariki konusunda sanığı sorduklarını, otobüs şoförünün sigarlarla ilgisinin bulunmadığını, beyan ettiği anlaşılmıştır.

Suça konu asigaraların gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11005, Karar No: 2015/8461, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11005 E.  ,  2015/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2008/215-2014/210

Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2008/215-2014/210 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.06.2015 günü hazır bulunan davacı asil H.. A.., davacı vekili Av. M. N.Ö. davalı TEB A.Ş. vekilleri Av. S. A., Av. I.. A.. ile Av. B.L., ihbar olunan asil M.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde kardeşi, eski eşi, eski eşinin anne ve babasının birlikte kullandığı müşterek hesabının bulunduğunu, müvekkili hakkında eski eşi tarafından açılan boşanma davasında müvekkili hesaplarına tedbir konulduğunu, ancak davalı Banka tarafından müşterek hesapta bulunan 297.989,87 USD’nin 238.391,90 USD’sinin müvekkilinin eski eşine ödendiğini, davalı bankanın taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, bu nedenle müvekkilinin uğramış olduğu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 238.391,90 USD’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aile mahkemesi tarafından davacının hesapları üzerine tedbir kararı verildiğini, diğer müşterek hesap sahipleri aleyhine tedbir kararının bulunmadığını, bu nedenle müşterek hesaptaki davacı hissesine düşen kısım dışındaki paranın çekildiğini, davacının bir zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan davacının eski eşi M. A., müşterek hesap sözleşmesine göre tüm hesap sahiplerinin tek başlarına hesaplar üzerinde işlem yapma yetkilerinin bulunduğunu, davacının hissesinin bırakılarak hesaptaki diğer paranın çekilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu müşterek hesabın evvelinde davacı tarafından açıldığı, hesapta bulunan paraların davacı tarafından yatırıldığı, münferit hesabın daha sonra müşterek hesaba dönüştürüldüğü, Kadıköy 1. Aile Mahkemesinin 2008/213 Esas sayılı dosyası ile açılan boşanma davasında hesaptaki paranın çekilmemesi için tedbir kararı verildiği, ancak davalı bankanın tedbir kararına rağmen davacının eski eşine davacının hissesi dışındaki parayı ödemesinin tedbir kararına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile ihbar olunan temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ile ihbar olunan temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının da kullanım hakkına sahip olduğu davalı Banka nezdindeki müşterek hesaba mahkemece konulan blokeye rağmen davalı banka tarafından müşterek hesap sahiplerinden birisine yapılan ödemenin haksız olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Bankacılıkta birden fazla kişi birlikte hesap açtırır ve her biri tek başına hesaptan para çekme yetkisine sahip olursa, bu hesaba teselsüllü ortak hesap (müşterek hesap) denir ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı BK'nun 148. maddesi gereğince hesap sahipleri bankaya karşı müteselsil alacaklı durumunda olur. Banka, ortak hesap sahiplerinden birine ödemede bulunma ile diğer hesap sahibine de ödemede bulunmuş sayılır. Uygulamada hesap cüzdanına ve hesap kartonuna hesabın teselsüllü olduğu yolunda kayıt yazılması yeterli görülmektedir. Müşterek hesapların diğer bir türü de, hesap sahiplerinin müşterek imza ile para çekmeye yetkili oldukları hesaplardır. Böyle bir hesap tarzında alacaklılar tasarruf yetkilerini sınırlamış olurlar. Müşterek hesap, bir tasarruf kaydını içermiyorsa ve hesap açtıranlar, hesaptaki paradan tasarruf yetkisini birlikte veya münferiden kullanılacaklarını belirtmeden hesap açtırmışlar ise, bu durumda bölünebilir hesaptan söz edilir ve somut olayın özelliklerine göre hesap sahiplerinin eşit oranda pay sahibi olduklarının kabulü gerekir (Prof.Dr. Seza Reisoğlu, Bankalar Kanunu Şerhi, Ankara, 2002, sh 384-386 ve Prof.Dr. Ünal Tekinalp, Banka Hukukunun Esasları, İstanbul, 1988, sh.330-331). Nezdindeki hesabın niteliğine uygun düşmeyen ödemelerden dolayı banka, aleyhine ödemede bulunulan hesap sahibine (veya mirasçılarına) karşı sorumludur.

Somut olayda, dosya içindeki müşterek hesap sözleşmesi içeriğinden müşterek hesabın teselsüllü olduğu, yani her bir müşterek hesap sahibinin tek başına hesaptaki tüm parayı çekme yetkisinin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekili, müvekkilinin tüm birikimlerini davalı nezdinde açtığı hesapta değerlendirdiğini, bir süre sonra hesabın müvekkilinin talebi ile müşterek hesaba dönüştürüldüğünü ve müşterek hesaptaki paranın tamamının müvekkili tarafından hesaba yatırıldığını, müvekkilinin eşi tarafından açılan boşanma davasında mahkemece hesaptaki paranın ödenmemesi için tedbir kararı verildiği halde müvekkilinin eşinin hesaptaki paranın büyük bir kısmını çektiğini ve davalı bankanın aradaki sözleşmeye aykırı davranarak bloke konulmuş hesaptaki parayı ödemesi nedeniyle kusurlu olduğunu iddia ederek çekilen paranın müvekkiline ödenmesini talep etmiş, mahkemece, davaya konu olan müşterek hesabın davacı tarafından açıldığı ve hesaptaki paranın davacı tarafından yatırıldığı, davalı Banka tarafından tedbir kararına rağmen hesaptaki paranın 4/5’inin dava dışı ihbar olunana ödenmesinde davalı bankanın kusurlu olduğu kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davacı vekilince müşterek hesaptaki paranın müvekkili tarafından yatırıldığı ve tedbir kararına rağmen davalı Banka tarafından müşterek hesap sahiplerinden ihbar olunana ödenen paranın müvekkiline verilmesi talep edilmiş olup, hesaba yatan paranın kim tarafından yatırıldığının yani hesabın evveliyatının ne olduğunun davalı Banka açısından bir önemi yoktur. Bu husus ancak müşterek hesap sahiplerine veya hesaptan parayı çekene karşı ileri sürülebilir. Davacı, davalı Bankaya karşı müşterek hesap sözleşmesine aykırılık nedenine dayalı olarak hatalı ödenen paranın kendisine değil ancak müşterek hesaba iadesini isteyebilir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hesabın kaynağına inilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- İhbar olunan M.. A.. vekilinin temyiz istemine gelince; bir davada kararı temyiz hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Temyiz isteminde bulunan M.. A.., talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar dilekçesinin tebliğine rağmen, davaya müdahale etmediği gibi ihbar eden tarafın temsilcisi olarak da davaya katılmamıştır. Mahkemece, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, ihbar olunan M.. A.. vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz isteminde bulunan M.. A.., talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar dilekçesinin tebliğine rağmen, davaya müdahale etmediği gibi ihbar eden tarafın temsilcisi olarak da davaya katılmamıştır. Mahkemece, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, ihbar olunan M.. A.. vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenle ihbar olunan M.. A.. vekilinin temyiz isteminin reddine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 27,70 TL temyiz ilam harcının ihbar olunan M.. A..'dan alınmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3785, Karar No: 2014/19966, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3785 E.  ,  2014/19966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/324160

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/450 (E) ve 2013/283 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP sorgulamasında sanık hakkında Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinde mühür bozma suçundan açılmış başkaca kamu davasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya sebebiyet verilmemesi açısından UYAP kayıtları üzerinden araştırma yapılmak ve güncel adli sicil kaydı dosya içerisine konulmak suretiyle, sanık hakkında aynı yere ilişkin 'mühür bozma’ iddiasıyla açılan davaların tespitine çalışılması, derdest kamu davası var ise birleştirme hususunun düşünülmesi, aksi halde dosyalardaki ilgili belgelerin onaylı suretlerinin bu dosya içine alınarak suç ve iddianame tarihlerinin belirlenmesi ile, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.