muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1894, Karar No: 2024/9099, Tarih: 25.11.2024

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebe ürünlerinde masrafın brüt gelirin 1/3'ü olarak alınmasının yerinde olmadığını, kapitalizasyon faiz oranının %4 alınmasının hatalı olduğunu, değer düşüklüğü oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının da yüksek uygulandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf başvurusundan feragat etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi verilerle uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun olduğu, dava konusu taşınmazların nitelikleri ve konumlarına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artırıcı unsur oranının uygun düştüğü, taşınmazların nitelikleri, tamamının yüzölçümleri ve geometrik durumları dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin ve feragat nedeniyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5852, Karar No: 2012/8492, Tarih: 05.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5852 E.  ,  2012/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi   raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, eldeki davanın yargılaması sırasında H.Ç. vd. tarafından davalı aleyhine açılan Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/153 E. 2010/114 K. sayılı davasının 20.04.2010 tarihli kararla eldeki dava ile birleştirilmesine karar verildiği, ne var ki temyize konu davada 17.12.2010 tarihinde karar verildikten sonra birleşen dosyanın bu dosyanın içine konulduğu, bu durumda birleştirilmesine karar verilen davada esas hakkında hüküm kurulabilmesinin, eldeki dava ile birlikte ele alınması ve  taraf delillerinin her iki davada değerlendirilmesine bağlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK’nun 166. maddesinde “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.” hükmüne yer verilmiştir.

Hal böyle olunca, gerek birleşen Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/153 Esas sayılı davasında ve gerekse eldeki dava ile birlikte her iki dava için karar verilmesi bakımından hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına göre, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.7.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11881, Karar No: 2015/12121, Tarih: 20.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11881 E.  ,  2015/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/512-2013/563

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar asıl ve birleşen davalarında, mirasbırakanları H. G. 'ün kayden maliki olduğu 10 parça taşınmazını bağış suretiyle davalıya devrettiğini, saklı paylarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, saklı paylarını aşan kısmın iptali ile adlarına tesciline veya saklı payı aşan kısmın tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, üç yaşından beri mirasbırakan ile birlikte yaşadığını, mirasbırakanın minnet duygusu ile dava konusu taşınmazları bağışladığını, davacıların taşınmazların kendisine bağışlandığını bildiklerini ve buna muvafakat ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece," temlike konu olan ve terekede kalan taşınmazların değerlerinin tespit edilmesi murisin kızları ile olan beşeri ilişkileri, bakım ihtiyacı içinde olup olmadığının açıklığa kavuşturulması toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirildikten sonra murisin temlik işleminde mirasçılarının saklı payını ihlal kastı ile hareket edip etmediği saptandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, temliklerin mirasçıların saklı payını ihlal etme kastıyla yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi........'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir.Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2,50 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6445, Karar No: 2020/5981, Tarih: 12.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/6445 E.  ,  2020/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 53/1-3, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, 5 şahsın araca doğru geldiği, ellerinde av tüfeği ve bir tomar ip bulunur halde araca bindikleri, 4 metre derinliğinde, 5 metre genişliğinde yeni kazılmış kazı çukuru ile olay yerinde kürek, kazma, murç, kırılmış testi parçaları olduğu hususlarının tespit edildiği, araçta yapılan aramada 10 metre uzunluğunda ip, dedektör, topraktan testi parçalarının bulunduğu, sanık ... temyiz dışı sanıkların bulunduğu aracın kolluk ekipleri tarafından durdurulduğu esnada sanığın kaçtığı, temyiz dışı sanıklardan ..., ... ve ...’in kolluktaki beyanlarında suçu ikrar ederek hep birlikte kazı yaptıklarını beyan ettikleri, temyiz dışı ...’nin duruşmadaki beyanında da ikrarda bulunduğu, dosya kapsamında bulunan Müze Müdürlüğü raporunda; kazı alanının 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamındaki yerlerden olduğunun belirtildiği, mahkemece fen bilirkişinden alınan bilirkişi raporu ile dava konusu yerin suç tarihinden sonra 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiğinin belirtildiği, netice itibariyle sanığın, suç tarihi itibariyle 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan alanda, 4 metre derinliğinde, izinsiz kaçak kazı yaptığı anlaşılmakla;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11752, Karar No: 2016/8830, Tarih: 15.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11752 E.  ,  2016/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../02/2015 tarih ve 2014/332-2015/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde "......" ibareli marka başvurularında bulunduğunu, başvurunun ... resmi markalar bülteninde yayınlanmasını takiben, diğer davalı şirketin 2011/92223 sayılı ve "......" ibareli markasını dayanak göstererek itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı'nca işaretler benzer olmakla beraber mal/hizmet benzerliği bulunmadığından bahisle reddine karar verildiğini, ancak muterizin yeniden inceleme talebi üzerine 35.sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden başvurunun kısmen iptaline karar verildiğini, müvekkilinin yeniden inceleme taleplerinin ... YİDK’nun dava konusu nihai kararı ile reddine karar verildiğini, oysa söz konusu marka başvurusunun esaslı unsurunun "......" olduğunu, bu kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, ... YİDK’nun 2014-M-7059 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, dava konusu markaların bire bir aynı olduğunu, davacı markasının esaslı unsurunun da "......" ibaresi olduğunu, söz konusu emtia listelerinin de aynı olduğunu, markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu başvurusu kapsamında çekişmeli bulunan hizmetlerin "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması, sanayide, bilimde, fotoğrafçılıkta, tarım ve bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar (gübreler ve topraklar dahil), bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) " ile sınırlı bulunduğu, itiraza dayanak marka kapsamında da yine 35. sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin "kuru bakliyat, tahıl, hububat, yem, yem katkı maddeleri, yumurta, un, irmik, nişastalar" emtiası ile sınırlı olmak üzere tescilli bulunduğu, gerek itiraza dayanak marka,

gerekse başvuru kapsamından çıkartılan çekişmeli mağazacılık hizmetlerinin konusunu oluşturan mallar açıkça belirtilmek suretiyle sınırlandırılmış ise de, yukarıda aktarılan mağazacılık hizmetlerinin konusunu oluşturan emtiadan da anlaşılacağı üzere önceki markanın kapsamındaki mağazacılığın bir kısım gıda ürünleri ve hayvan yemleri katkıları yumurta, un, irmik, nişasta gibi genel olarak gıda ürünleri sektörüne ait emtia oldukları, başvuru kapsamındaki mağazacılık hizmetlerinin de aynı şekilde yukarıda dökümü yapılmış olduğu üzere tarım ve bahçecilik ile ormancılıkta kullanılan gübreler, topraklar dahil kimyasallar emtiasına özgülendiği, dolayısıyla mağazacılık hizmetlerinin özgülendiği sektör ve ürünlerin alıcı kitlesi hitap ettikleri müşteri profili karşıladıkları ihtiyaçlar birbirini tamamlayan mallar olması gibi somut olayın tüm koşullarına ilişkin veriler ve yukarıda ortaya konulan kriterler çerçevesinde birbiri ile yakın ilişkili en azından bağlantı kurulması ihtimalini doğurabilecek mağazacılık hizmetleri oldukları, mağazacılık hizmetlerinin konusu yakından incelendiğinde görüleceği üzere kuru bakliyat tahıl, hububat, yem ve yem katkı maddeleri yumurta irmik nişasta gibi ürünlerin, gıda ürünleri ve hayvancılıkta kullanılan ürünlerin bir araya getirildiği ve mağazacılık hizmeti verilen itiraza dayanak "......" asıl unsurlu markayı taşıyan mağazanın müşterileri ile başvuruya konu tarım bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan gübreler ve topraklar dahil kimyasallar sanayi ve bilim sahasında fotoğrafçılıkta kullanılan kimyasalların bir araya getirildiği "...... .....+şekil" ibareli başvuruyu taşıyan ve mağazacılık hizmeti veren bir işletmenin ortalama tüketicilerinin büyük oranda aynı ya da benzer olduğu, hizmetlerin sunuluş biçimi giderdikleri ihtiyaç, tarım ve gıda üreticiliği ve bu gıda ürünlerinin bir kısmının mağazada satışa sunulması hizmetlerinin en azından bağlantılı olduğu yanılgısına neden olacak düzeyde benzerlik içinde bulunduğu, tarım ve tarım ürünleri emtiasının bir araya getirilmesini içeren mağazacılık hizmetlerinin ortalama alıcılarının "......" sözcüğünü duyduğunda duraksamadan "...... tarım yada tarım ürünleri" şeklinde anlam verip algılayacağı dolayısıyla ilavenin ortak unsur olan "......" sözcüğüne göre daha az hatta hiç ayırtediciliğe sahip bulunmadığı, bu nedenle yapılan ilave ve logo farkının işaretleri görsel, işitsel, genel görünüm ve özellikle kavramsal olarak farklı kılmaya yeterli olmadığı, yüksek düzeyde bir işitsel ve kavramsal benzerliğin ortaya çıktığı bu nedenle YİDK kararının dayandığı gerekçe ve sonucu itibariyle iltibas kriterleri ve KHK'da belirlenen .../...-b hükmündeki koşullara uygun bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1184, Karar No: 2017/2473, Tarih: 21.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1184 E.  ,  2017/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 39/2-c, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'u tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan mahkumiyetine dair, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/01/2013 gün ve 2011/345 esas, 2013/31 karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 03/12/2014 gün ve 2014/3453 esas, 2014/5860 sayılı kararı ile "Sanık ...’ün, Murat'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna TCK.nun 37/1. maddesi uyarınca fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8346, Karar No: 2016/8480, Tarih: 15.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8346 E.  ,  2016/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı şirketin 2008 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delilerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2008 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16797, Karar No: 2011/27248, Tarih: 28.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/16797 E.  ,  2011/27248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyet Gazetesinin 06.04.2008 tarihli nüshasının 1. sayfasında "Sahte çaylar .... Bey'den" ve 11. sayfasında " Beraat yetmedi .....'nun çay oyununu Gümrük bozdu" başlıkları ile yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi ... vekilinin vaki cevap ve düzeltme istemi üzerine cevap ve düzeltme isteminin kabulüne ilişkin Beyoğlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.11.2008 tarihli ve 2008/2042 müteferrik sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Beyoğlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2009 tarihli ve 2009/47 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.09.2009 gün ve 49898 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2009 gün ve KYB. 2009-209914 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tekzip ihtarnamesinin, 14.05.2008 tarihinde tebliğ olunması, ... vekili tarafından da 06.06.2008 tarihinde düzeltme talebinde bulunulması karşısında, 5187 sayılı Basın Kanununun 14.maddesinin 4. fıkrası uyarınca talebin süresinde olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5187 sayılı kanununun 14/1.madde fıkrasına göre düzeltme ve cevap yazısını yayımlama görevi sorumlu müdüre ait olup, anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca, istemin yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi durumunda açılacak davada muhatap sorumlu müdür olacaktır. Dosya içeriğine göre düzeltme ve cevap yazısı sorumlu müdüre tebliğ edilmemiş, Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.ne tebliğ edilmiştir. Bu durumda düzeltme ve cevap talep edenin, sulh ceza hakiminden yayımın yapılmasına veya bu kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilmesi için gerekli süreç henüz başlamamıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesi bu değişik gerekçeyle yerinde görüldüğünden, Beyoğlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2009 gün ve 2009/47 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.