muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19868, Karar No: 2022/6043, Tarih: 11.05.2022

b-) Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2016 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2016/7931 esas, 2016/535 sayılı iddianamesi ile Samsun 2.Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Samsun 2.Çocuk Mahkemesinin 02/03/2017 ve 2016/341 esas, 2017/103 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 21/03/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

d-) Kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbarda bulunulması üzerine;

Samsun 2.Çocuk Mahkemesinin 30/03/2021 ve 2019/398 esas, 2021/230 sayılı kararı ile, erteleme kararının 18 yaşından küçük sanığın zorunlu müdafiine tebliğ edilmediği, kararın kesinleşmediği, kesinleşmeden infaza başlanamayacağı, bu nedenle denetimi ihlal ettiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle 2016/341 esas,2017/103 sayılı kararın ortadan kaldırılmasına, davanın durmasına, erteleme kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilerek denetim tedbirinin uygulanması için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ilişkin Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Samsun İnfaz Hâkimliğinin 05/04/2021 tarihli ve 2021/2811 esas, 2021/2826 sayılı kararın, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, adı geçen şüphelinin evvelce 27/10/2015 tarihinde işlemiş olduğu aynı neviden bir başka suç sebebiyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2015 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2015/848 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, şüphelinin ihtara karşın yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle, kamu davasının durmasına dair Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 30/03/2021 tarihli ve 2019/398 esas, 2021/230 sayılı kararının verildiği,

Şüphelinin inceleme konusu 08/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma eylemi nedeniyle, hakkında açılan 10/10/2016 iddianame tarihli kamu davası gözetilerek, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2018 tarihli ve 2018/35033 soruşturma, 2018/9568 esas, 2018/7282 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli kararıyla mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, Samsun Cumhuriyet ./..

Başsavcılığının 05/11/2015 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2015/848 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetinde olan 08/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak fiilinin ayrı bir suç oluşturmadığı, ilk suçun ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı gözetilerek ikinci suçtan dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ...’ın, 08/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl 8 ay denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

Sanık ...’ın, 08/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl 8 ay denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Samsun İnfaz Hâkimliğinin 05/04/2021 tarihli ve 2021/2811 esas, 2021/2826 sayılı kararın, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın daha önce 27/10/2015 tarihli eylemi nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2015 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2015/848 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca kamu davası açılmasının ertelenmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2016 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2016/7931 esas, 2016/535 sayılı iddianamesi ile Samsun 2.Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı, Samsun 2.Çocuk Mahkemesinin 30/03/2021 ve 2019/398 esas, 2021/230 sayılı kararı ile, erteleme kararının 18 yaşından küçük sanığın zorunlu müdafiine tebliğ edilmediği, kararın kesinleşmediği, kesinleşmeden infaza başlanamayacağı, bu nedenle denetimi ihlal ettiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın durmasına, erteleme kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilerek denetim tedbirinin uygulanması için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Sanığın inceleme konusu 08/08/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, hakkında açılan 10/10/2016 iddianame tarihli kamu davası nedeniyle TCK’nın 191/6.maddesi gereğince Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2018 tarihli ve 2018/35033 soruşturma, 2018/9568 esas, 2018/7282 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve inceleme konusu 08/08/2018 tarihli eylemin daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesine göre, (Değişik madde ve başlığı: 6545 - 18.6.2014 / m.68) (1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir.

Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir. (4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır. (5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır. (5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,

Samsun 2.Çocuk Mahkemesinin 30/03/2021 ve 2019/398 esas, 2021/230 sayılı kararı ile, erteleme kararının 18 yaşından küçük sanığın zorunlu müdafiine tebliğ edilmediği, kararın kesinleşmediği, kesinleşmeden infaza başlanamayacağı, bu nedenle denetimi ihlal ettiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın durmasına karar verildiğinden, sanığın inceleme konusu 08/08/2018 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemini, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verilmesinden sonra erteleme süresi içerisinde işlediği, 08/08/2018 tarihli eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-b maddesi gereğince ihlal niteliğinde olup ayrı bir suç oluşturmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5.maddesi gereğince ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/660 esas ve 2019/429 sayılı mahkumiyet kararının 23/05/2019 tarihinde verildiği,bu tarihten sonra 30/03/2021 tarihinde Samsun 2.Çocuk Mahkemesince 2019/398 esas ve 2021/230 sayılı durma kararının verildiği,incelemeye konu kararın verildiği tarihte henüz durma kararı verilmemiş ise de kanun yararına bozma incelemesinin yapıldığı tarih itibariyle durma kararı verilmiş ve kesinleşmiş olduğu gözetilerek mevcut durum itibariyle; mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8.maddesi gereğince düşme kararı verilerek, durma kararı veren Samsun 2.Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince “düşme kararı” verilerek, durma kararı veren Samsun 2.Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan; Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

11/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25437, Karar No: 2013/2039, Tarih: 13.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25437 E.  ,  2013/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, denetlemeye imkan vermeyecek şekilde değerlendirmeye alınan emsale ilişkin herhangi bir bilgi bulunmadığı gibi emsal ile dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından,

mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı izdüşümü elektrik mühendisi bilirkişi tarafından 1469,97 m², pilon alanı 72 m² olarak hesaplandığı halde, fen bilirkişisi raporunda irtifak alanı 782,50 m²,pilon alanı 6 m² olarak hesaplandığından arada oluşan bu çelişkinin giderilmesi yönünden keşif yapılarak fen bilirkişisi ve elektrik mühendisiyle birlikte inceleme yapılıp enerji nakil hattının izdüşümü ve irtifak kurulacak alan ile pilon alanı net bir şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu irtifak hakkının ve pilon yerinin ... Genel Müdürlüğü adına tesis ve tescil edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2316, Karar No: 2015/2780, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2316 E.  ,  2015/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9230, Karar No: 2023/5420, Tarih: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9230 E.  ,  2023/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/284 E., 2015/1103 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/1103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Halkbank, Köprübaşı/Hatay Şubesine ait, keşidecisi ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Koop, keşide tarihi 03.01.2012 ve 26.500,00 TL bedelli olan suça konu çalıntı çeki önceden ... borcu nedeniyle katılan ... İnş. Eml. Tar. Turz. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan ...'a verdiği, suça konu çekin katılan şirket tarafından 03.01.2012 tarihinde bankaya ibrazı üzerine karşılıksız çıktığı, Halk Bank Köprübaşı/Hatay Şubesiyle çekle ilgili yapılan yazışma sonucu suça konu çekin 24.05.2010 tarihinde çek hesap sahibinin iş yerinden çalınmış olması nedeni ile mahkemesince çekin ödenmesine ilişkin yasak konulduğu anlaşıldığı, kriminal rapora göre suça konu çekin ön yüzündeki keşideci adına atılı imzanın keşideci şirket yetkilisi müşteki Nurittin ...'nun eli ürünü olmadığı, çekin arka yüzündeki "Çorum 19 Kuruyemiş ... ..." adına atfen atılı birinci ciro imzası ve "... ..." adına atfen atılı ikinci ciro imzalı ile sanık ... ...'ın mukayese imzaları arasında genel şekil olarak benzerliklerin mevcut olduğunun tespit edildiği, sanığın müşteki ...'un yetkilisi olduğu ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifine ait çeki üçüncü bir kişiye doldurtup imzalattığı, daha sonra da ciro etmek suretiyle alışveriş yaptığı katılan ... İnşaat adlı şirkete verdiği, sanığın bu suretle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, soruşturma aşamasında suça konu çeki temyiz dışı sanık ...'dan aldığını, daha sonra da katılan ... İnş. Eml. Tar. Turz. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti.'ye verdiğini savunmuş; yargılama aşamasında suça konu çeki temyiz dışı sanık ...'dan aldığını, temyiz dışı sanık ...'ın çekin keşideci kısmına adını yazıp imzaladığını, daha sonra da çeki ismini hatırlamadığı kuru yemişçiye verdiğini, katılan ... isimli şirketi tanımadığını savunmuştur.

Temyiz dışı sanık ..., suça konu çeki sanığa kendisinin vermediğini, kendisi vermiş olsaydı çek üzerinde cirosunun da olması gerektiğini, çek üzerindeki yazı ve imzaların da kendisine ait olmadığını savunmuştur.

3. Katılan şirket yetkilisi ..., suça konu çeki 2011 yılı sonlarında fatura karşılığı mal verdiği Çorum 19 isimli iş yeri yetkilisi olan sanık ...'dan teslim aldıklarını, sanıkla sürekli mal alış verişlerinin olduğunu, sanığın suça konu çeki biriken borcuna karşılık verdiğini, ancak çek bedeli bir miktar fazla kalınca kalan miktarı içinde mal verdiklerini beyan ederek yapılan alışverişe dair 22.12.2011 tarihli faturaları ve sevk irsaliyelerini sunmuştur.

4. Sanığın, temyiz dışı sanık ...'ın çekin keşideci kısmına adını yazıp imzaladığı beyanı üzerine suça konu çek duruşmaya getirtilerek incelenmiş ve çekin ön yüzünde yalnızca bir imza bulunduğu, temyiz dışı sanık ... isminin ve imzasının bulunmadığı gibi, çekin arka yüzünde de adı geçen temyiz dışı sanığın isim ve imzasının bulunmadığı gözlemlenmiştir.

5. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "03.01.2012" şeklinde gösterilen suç tarihinin, sanık tarafından suça konu çekin katılan şirket yetkilisine verildiği tarih olan "22.12.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/1103 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/1103 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.