muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3263, Karar No: 2021/6347, Tarih: 02.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3263 E.  ,  2021/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Davacı ..., ... İlçesi ... çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tescil harici bırakılan ve sınırlarını belirttiği taşınmazın evvelinde annesi ve babasının zilyetliğinde iken zilyetliğin kendisine devredildiğini, lehine zilyetlik koşullarının oluştuğunu bu nedenle belirtilen bölümün adına tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine, taşınmazın zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamayacağını bu nedenle davanın reddi ile adına tescilini talep etmiştir.

Asli Müdahil ... ve arkadaşları, taşınmazın babaları ...’a ait olduğunu, annelerinin hayatta olduğunu, çekişmeli taşınmazın tüm mirasçılara ait olduğunu belirterek, ali terekesine temsilci atanmış ve tereke adına tescil istemiyle davaya müdahil olmuşlardır.

İlk derece Mahkemesice, iddia edilen bölümün bir kısmının mera olarak tespiti yapılıp 1960 yılında kesinleşen ... parsel sayılı mera parsel içerisinde kaldığı, bir kısmının şahıslar adına tespit edilip kesinleşen ... parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, bir kısmının ise dere yatağı olarak tescil harici bırakılan bölüm içerisinde kaldığı, ayrıca çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 1991 yılında imar planı kapsamına alındığı belirtilerek davacının, müdahillerin davasının ve davalı Hazine’nin adına tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı Hazine vekili, asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 59,30 TL temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3313, Karar No: 2017/3556, Tarih: 30.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3313 E.  ,  2017/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti, taşınmaz tescili veya bedel tahsili davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.01.2016 gün ve 2015/6564 Esas, 2016/111 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı kooperatif vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olan dava dışı ...'ın hissesini 27.10.2000 tarihli hisse devri senedi ile devraldığını, davalı kooperatife üyelik kaydının yapılması için 03.01.2001 tarihinde ihtarda bulunulmasına rağmen kaydının yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespiti ile üyeliğinin tesciline, devre konu taşınmazın veya bunun mümkün olmaması halinde muadili bir taşınmazın müvekkili adına tesciline, bunun da mümkün olmaması halinde devre konu taşınmazın rayiç değerinin tespiti ile bu miktarın faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, ortaklığın devreden tarafından birden çok ortağa devredildiği, devreden ortağın borçları nedeniyle ortaklık payının hacizli olduğu, davacının kooperatifin üyesi olduğunun tespiti ile üyeliğinin tescili talebinin iletildiği tarihte dava dışı ortaklığını devreden ...'ın Genel Kurul Kararı ile zaten kooperatiften ihraç edilmiş olduğu, ortaklığı geçerli olmayan üyenin ortaklığının devrinin de mümkün olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kooperatif ortağı olduğunun tespitine, diğer taleplerinin reddine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 15.09.2011 tarih ve 2011/301 E., 2011/297 K. sayılı ilamıyla, bu davada verilecek kararın ortaklığını davacıya devreden dava dışı ...'ın hukukunu doğrudan ilgilendireceği, davacı vekiline dava dışı devreden ... aleyhine dava açması için önel verilmesi, dava açıldığında işbu dava ile birleştirilerek değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı kooperatifin üyesi olan davalı ...'ın hissesini 27.10.2000 tarihinde noterde düzenlenen hisse senedi devir sözleşmesi ile davacıya devrettiği, davacının ilk devralan olduğu, söz konusu ortaklığı devreden ortak ...'ın davacıya karşı devir sözleşmesinin feshi davası açtığının savunulmamasına göre pay devir sözleşmesi noter

tarafından düzenlenmekle aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olup bu durumun kooperatife bildirildiği, yapılan devrin geçerli olduğunun, Kooperatifler Kanunu'nun 14/2. maddesi uyarınca davacının ortak olma niteliklerini taşıdığının anlaşılması karşısında davacının ortaklığa kabul başvurusunun hissesini devreden ortağın borçları ve hisse üzerinde bulunan haciz ile ilişkilendirilerek reddedilmesinin mümkün olmadığı, ancak devralan davacının devirden önce doğmuş olan borçlardan sorumlu olduğu, fakat bu sorumluluğun oluşabilmesi için kooperatif tarafından davacıya borcun bildirilmesi gerektiği, dolayısı ile açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda davacının ortaklık payını 27.10.2000 tarihinde devralmış olmakla bu tarih itibariyle ortaklığın tespitinin gerektiği, kooperatif üyeliğinin devrinin, mutlaka o üyeye ait veya tahsisi yapılmış dairenin de devrini gerektirmeyeceği ve üyeliğin ve mülkiyetin devrinin ayrı hususlar olması sebebiyle davacının kooperatif üyeliğinin tespitinden sonra Kooperatifler Kanununda düzenlenen üyeliğin gereklerini yerine getirmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kooperatife ortak olduğunun tespitine, diğer hususlardaki davacı talebinin reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 14.01.2016 tarih, 2015\6564 E., 2016\111 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl davada davalı kooperatif vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20904, Karar No: 2014/22181, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20904 E.  ,  2014/22181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/611-2014/375

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21009, Karar No: 2014/2186, Tarih: 13.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/21009 E.  ,  2014/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıveliler Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. Sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/17

Dava dilekçesinde, soybağının reddi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve kayyım tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalılardan Songül ile olan evlilikleri sırasında doğan 21.09.2007 doğumlu B. N..'un babasının kendisi olmadığını belirterek soybağının reddine karar verilmesini istemiştir.

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan Sarıveliler Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/11 Esas 2011/8 Karar sayılı boşanma dosyasının incelenmesinde; davacının 13.04.2010 tarihli oturumda “B. N..'un benden olmadığını tespit ettim” şeklinde beyanda bulunarak kendi müracaatı sonucunda aldığı ve baba olmadığına dair 09.01.2009 tarihli özel tanı merkezinden alınan raporu ibraz ettiği, bu davanın ise 04.10.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 289/1. maddesinde “Koca, davayı, doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl içinde açmak zorundadır.” hükmü düzenlenmiştir. Açıklanan yasa hükmü karşısında davacı koca yönünden hak düşürücü süre geçmiş bulunduğundan davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15679, Karar No: 2011/2245, Tarih: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15679 E.  ,  2011/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek, mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonucunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere şimdilik bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1491, Karar No: 2017/1219, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1491 E.  ,  2017/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalılar ... Enerji Üretim AŞ ve ... Enerji Üretim AŞ vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi ile ulusal bayram genel tatil günlerinin fazla mesai ücretinin hesaplanması sırasında dışlanıp dışlanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının 8 saat çalıştığı günler bakımından kanuni bir saatlik ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken bu süre 0,5 saat kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca uyulan bozma ilamında açıkça belirtilmiş olmasına rağmen fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında ulusal bayram genel tatil günlerinin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediğinden bu yönü ile denetime açık ek rapor alınması için de kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Ayrıca uyulan bozma ilamında açıkça belirtilmiş olmasına rağmen fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında ulusal bayram genel tatil günlerinin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediğinden bu yönü ile denetime açık ek rapor alınması için de kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Davalı ... vekili 04.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

SONUÇ: Hükmün ... Enerji Üretim A.Ş. ve ... Enerji Üretim A.Ş. yönünden yukarıdaki sebepten BOZULMASINA, ... İnşaat ve Ticaret A.Ş yönünden, temyiz isteminin feragat nedeni ile REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3303, Karar No: 2014/5910, Tarih: 07.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3303 E.  ,  2014/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/293-2012/520

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2009 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin terkin ve tescili olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine usuli bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın ve bozmadan sonra birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 11.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı kooperatif vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 28.08.1995 ve 24.10.2005 tarihli ipotek akitlerini kefil olarak imzaladıklarını, davalı kooperatifin dava dışı borçlu Y.. G..’nun borcu sebebiyle icra takibine giriştiğini, yapılan takip sonucu borcun kendileri tarafından ödendiğini, bu yüzden 818 sayılı Borçlar Kanununun 499. maddesi (6098 sayılı BK m. 596) gereğince ipoteklerin kendilerine devir ve temlik edilmesi gerektiğini, her iki ipoteğin devir ve temlikini, mümkün olmadığı takdirde borcun kapanması için icra dosyasına yaptıkları ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı kooperatif, ipoteğin devir ve temliki için tüm alacaklarının ödenmesi gerektiğini, bu ödemelerin yapılmadığını, rücu hakkının da ancak ödenen paylara göre kullanılabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 54, 289, 308, 478, 501, 516, 621 sayılı parsellerde davalı kooperatif lehine birinci derecede ve birinci sırada tesis edilen ipoteğin davalıdan terkini ile aynı sıra ve derecede davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 16.04.2012 tarihli 2012/1790 E.- 2012/5577 K. sayılı bozma kararıyla "rehinli taşınmaz maliki Y.. G..'nun davada taraf olmasında zorunluluk olduğu" gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

İstek, rehinle temin edilen davalı alacağı nedeniyle müteselsil kefil olan davacıların alacaklıya yaptıkları ödemeden dolayı davalının teminat olarak elinde bulundurduğu rehnin 6098 sayılı B.K.'nın 596. maddesi (818 sayılı B.K. m.499) gereğince devir ve temliki talebine ilişkindir.

Mahkemece, dosya içerisindeki 26.07.2010 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de söz konusu bilirkişi raporunun sonuç ve kanaat başlıklı IV. bölümünde birbiriyle çelişik bentler mevcuttur. Şöyle ki: 1. bentte dava konusu tüm parsellere ilişkin olarak kabul kararı verilmesi gerektiği belirtilirken 2. bentte 54, 478 ve 621 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak ipoteklerin davacılara devrinin mümkün olmadığı ifade edilmiştir.