muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4701, Karar No: 2019/5073, Tarih: 28.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4701 E.  ,  2019/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Kaset, cd, plak satışı faaliyeti ile uğraşmak üzere 27.03.2008 tarihinde şahıs mükellefiyeti tesis ettiren hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, ... ve ... isimli kişilerin iş sağlayacakları vaadiyle kendisini kandırıp, notere ve maliyeye götürerek içeriğini bilmediği belgeleri imzalattıklarını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; vergi tekniği raporunda, mükellefin tarh dosyasında bulunduğu belirtilen, 28.03.2008, 29.03.2008, 30.03.2008 ve 31.03.2008 tarihli, Net Tarım Ürünleri Ltd. Şirketi ve Ada Koruma Güvenlik Ltd. Şirketi adına düzenlenen suç konusu faturalar sanığa ve tanıklar ... ile ...’a gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmedikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, mükellefiyet tesisine ilşkin tüm belge asılları, imza sirküleri ile tarh dosyası ilgili kurumlardan getirtilerek, vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ve suç konusu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler CMK’nin 48. maddesi gereğince çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenmeleri, kendilerinden sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilip alınmasına sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçlarında, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiilinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında ... sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 28.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18099, Karar No: 2017/12131, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18099 E.  ,  2017/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yeşilyurt Mahallesi 443 ada 77 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26476, Karar No: 2015/33256, Tarih: 01.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26476 E.  ,  2015/33256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde gösterilen eksik günler dışlanarak davacının çalışma süresinin bir yıl sekiz ay onsekiz gün olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı işverence sunulan işyeri dosyası içeriğindeki, “tazminat hesap tablosu” başlıklı belgede, davacının çalışma süresinin bir yıl onbir ay yirmiyedi gün şeklinde yazılı olduğu ve tazminatların bu süre üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, söz konusu tabloda hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı tutarları, şubat 2015 ücret bordrosunda da tahakkuk ettirilmiştir. Davalı vekilince ödeme yapıldığı savunulmuş ise de, bahsi geçen belgeler işçi imzasını taşımamakta olup, ödeme savunmasına ilişkin delil sunulmamıştır. Bu belgeler nazara alındığında, davacının çalışma süresinin bir yıl onbir ay yirmiyedi gün olduğu hususu işverenin kabulündedir. Davacı vekili ise, dosyaya sunduğu 30.07.2015 tarihli dilekçesiyle, çalışma süresinin bir yıl on ay ondokuz gün olduğunun kabul edilmesi talebinde bulunmuştur. Anılan sebeple, dosya mevcut delil durumu itibariyle, taleple de bağlı kalınarak, davacının çalışma süresinin bir yıl on ay ondokuz gün olduğu kabul edilmeli ve dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14142, Karar No: 2008/4174, Tarih: 26.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14142 E.  ,  2008/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı hizmet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, 8. Cadde 444. Sokak No 6 Ümitköy adresinde bulunan ... Apt'nın kat malikleri olduklarını, davalı firmanın yüklenici olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince apartmanı inşa ettiğini, bağımsız bölümler ile ortak alanlarda zamanla bozulmaların ortaya çıktığını ve tespit ile belirlendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her kat maliki için şimdilik 1.000.00 YTL'nin avans faizi ile davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddi ile dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, davacıların, davaya konu bağımsız bölümleri arsa sahiplerinden yada yüklenici firma dışında 3. kişilerden aldıkları gerekçesiyle genel mahkemenin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere bir uyuşmazlığın 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalması ve tüketici mahkemesinin görevli olması için tarafların yasanın 3. maddesinde tanımı verilen tüketici ve satıcı sağlayıcı olması, gerekir. Mahkemece, satışa konu dairelerin davalı yükleniciden satın alınmadığı bu nedenle 2007/14142-2008/4174

uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasa kapsamında kalmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenci kendisine düşen daireyi sattığı halde tapu kaydı arsa sahipleri üzerinde olduğundan tapuda devir ve temlik işlemlerini de arsa sahibi yapmaktadır. Tapuda devir işleminin arsa sahibi tarafından yapılması satıcının yüklenici olduğu gerçeğini değiştirmez. Satıcının yüklenici olması halinde uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasa kapsamında olduğu ve Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu kuşkusuzdur. Bu durumda mahkemece, davalı ile arsa sahipleri arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi ibraz ettirilmeli, davacılara satılan dairelerin yükleniciye düşen daireler olup olmadığı saptanmalı, şayet uyuşmazlık konusu daireler davalıya düşen daireler olup, yüklenici tarafından ... ise tapuda devir işlemleri arsa sahipleri tarafından yapılmış olsa dahi satıcının yüklenici olduğu ve uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasa kapsamında kaldığından bunun sonucu Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu kabul edilmelidir. Uyuşmazlık konusu dairelerin bir kısmının yükleniciden satın alınmadığı, anlaşıldığı halde dahi davalar arasındaki bağlantı nedeniyle uyuşmazlığın özel mahkeme olan tüketici mahkemesinde çözümlenmesine dair Yargıtay uygulamaları göz önüne alınmalıdır.

Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı tarafından temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2). bentde gösterilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13767, Karar No: 2016/11822, Tarih: 22.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13767 E.  ,  2016/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın içinde bulunan davacıların 5 yaşındaki kızları ...’ın 31/07/2010 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, müvekkilerinin vefat edenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek her bir davacı yönünden ayrı ayrı 4.250 TL destekten yoksun kalma tazminatının işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini davacı baba için yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçeye göre teminatlarının 150.000 TL ile sınırlı olduğunu, bu meblağın gerçek kusur, gelir ve destek oranına göre belirleneceğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacı baba ... için hesaplanan 15.708,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigorta limiti (150.000 TL) ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı ....'den alınarak davacıya verilmesine, yargılama devam ederken vefat eden davacı anne ... için destek zararı doğmadığından onun yönünden açılan davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Destekten yoksun kalanların destek paylarını belirlerken desteğin gelirinin bir kısmını kendisine bir kısmını da eş, çocukları ile ana ve babasına ayıracağı varsayılmalıdır. Bunun dışında destekten yoksun kalanlardan bir kısmının davacı olup diğer kısmının davacı olmadığı durumda talepte bulunmayan destek görenlerin paylarının da hesaplamada göz önünde tutulması gerekmektedir. Ancak destek almaktan vefat, evlilik ya da destek alma ihtiyacının sona ermesi gibi nedenlerle çıkan kişinin payı diğer destek alanlara aktarılarak hesaplama yapılması gerekmektedir. Bu genel bilgiler ışığında özel durumlar ayrık olmak üzere; hayatın olağan akışına göre trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana ve babaya bakması muhtemeldir. Desteğin ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14 er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesi gerektiği, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek hesaplama yapılması gerekir.

Somut olayda, dava devam ederken anne 17.03.2012 tarihinde vefat ettiği için annenin destek payının tamamı babaya verilmesi ve destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken davacı annenin vefat ile destekten çıkmasıyla annenin payının davacı babaya aktarılmadan hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Her ne kadar, destek almaktan vefat nedeni ile çıkan anne

Somut olayda, dava devam ederken anne 17.03.2012 tarihinde vefat ettiği için annenin destek payının tamamı babaya verilmesi ve destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken davacı annenin vefat ile destekten çıkmasıyla annenin payının davacı babaya aktarılmadan hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Her ne kadar, destek almaktan vefat nedeni ile çıkan anne

...’nin tam payı diğer destek alan baba ...’ya aktarılarak hesaplama yapılması gerekmekte ise de, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde, anne veya babanın tek kalması halinde destek payının, destek evlenene kadar ki dönemde %25 değil %37,5 olması gerektiği, annenin payının yarısının (%12,5) babanın payına eklenmesi gerektiği yönündeki beyanı kendisini bağlayacağından bu husus dikkate alınarak destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/112, Karar No: 2012/8635, Tarih: 23.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/112 E.  ,  2012/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2007/858-2010/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar .... ve ...'ın ...'nin ortakları olduklarını, müvekkilinin şirketin işletmelerini en iyi şekilde yöneterek bu günkü seviyeye getirdiğini, müvekkilinin muhasebe eğitimi almamasını fırsat bilen davalıların şirketin zarar ettiğini söyleyerek ve şirketin nakit ihtiyacı olduğu konusunda müvekkilini kandırarak payını devretmeye zorladıklarını, müvekkilinin davalılara güvenerek, payını, şirkete para girişi sağlamak için Stefano Marrone isimli kişiye 20.000,00 USD karşılığında devrettiğini, yaptığı araştırmada kendisine ait hissenin ... tarafından Stefano Marrone'ye 180.000,00 USD karşılığında devri konusunda sözleşme imzalandığını öğrendiğini, davacının şirketteki hisselerini davalıların hilesi ile satmak durumunda kaldığını ileri sürerek, Stefano Marrone tarafından davalı ...'a ödenen 180.000,00 USD nin şimdilik 30.000,00 USD sinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin satıcı veya alıcı sıfatlarının bulunmaması nedeniyle devredilen hisse bedelinin tahsili için açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının şirketin sorumlu müdürü oluğunu, şirketin tüm işlemlerinin bizzat davacı müdür tarafından takip ve kontrol edildiğini, bu nedenle davacının hile iddialarının yerinde olmadığını, davacı iddialarının resen tanzim edilen hisse devir sözleşmesiyle çelişki yarattığını, davacının delil olarak gösterdiği fotokopiden ibaret el yazılı sözleşmenin şirket kayıtlarında bulunmadığını, delil olarak kabulünün mümkün olmadığını, belgedeki ibarelerden tarihinin noterde yapılan hisse devir sözleşmesinden önce olduğunun anlaşıldığını, bu sebeple asıl olanın noterde yapılan hisse devir sözleşmesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... tarafından eda edilen yemin karşısında davacının sunduğu belgenin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, davacının 2003 yılından 2006 yılına kadar şirket müdürü olarak görev yaptığı, dosyaya ibraz edilen faturalarda davacının isim ve imzasının bulunduğu, bu nedenle şirketin mali durumu hakkında bilgi sahibi olmamasının hayatın olağan akışın aykırı olduğu, davacının hissesinin satılması için davacının iradesini fesada uğratmak yönünden davalıların doğrudan bir fiilinin olduğunun sübuta ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11506, Karar No: 2012/28970, Tarih: 11.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11506 E.  ,  2012/28970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle  İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.