muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2426, Karar No: 2022/8017, Tarih: 10.11.2022

.000,00 USD olduğu, ancak bu faturanın tek bir ralli için kesildiği, oysa sözleşmenin toplam 7 ralliye münhasır olduğu, 7 rallinin çekim, kurgu, yayın bedelleri, organizasyon ve sözleşmede belirtilen diğer hizmetler dikkate alınarak hizmeti veren MİD'in kar payı düşürüldüğünde 7 ralli için öngörülebilecek rayiç değerin 180-185 bin USD miktarında olacağı ve bunun rayice uygun olduğu, Dalman Prodüksiyon firma sahibinin ifadesinde belirtilen 17.000,00 USD'nin de düzenlenen fatura kapsamında tek bir yarışın yayınlanmasına yönelik ödenen bedel olduğu, rayiç bedel ile sözleşme bedeli arasında fahiş bir fark bulunmadığı, davacının zarara uğradığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tüm dosya kapsamına göre davacının zararını ispat edememiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılar ..., ... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13750, Karar No: 2008/3046, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13750 E.  ,  2008/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalanan 3.6.2006 tarihli tellallık sözleşmesinden kaynaklanan 11.328,00 YTl alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşme süresinin 31.7.2006 tarihinde sona erdiğini, taşınmazın anahtarının kendisine teslim edildiğini, satışı bizzat gerçekleştirdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında davalıya ait taşınmazın satılması hususunda 3.6.2006 tarihli tellallık sözleşmesi yapıldığı, taşınmazın bizzat davalı tarafından satıldığı hususu taraflar arasında tartışmasızdır. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin C)Koşullar başlıklı bölümün 1. maddesinde “Taraflar sözleşme süresinin bitiminden en az 15 gün önce yazılı fesih bildiriminde bulunurlarsa sözleşme dönem sonu itibariyle, fesih bildiriminde bulunmazsa uzama süresi sonunda sona erecektir. Uzama süresi otuz gündür.” Sözleşmenin 3. maddesinde ise “ Sözleşme ve uzama süresince, ......Turyap dışında herne sebeple olursa olsun satışı/kiralamayı gerçekleştirirse ....” komisyon bedelini ödeyeceği hüküm altına alınmıştır. Borçlar Kanunun 405. maddesi emredici bir hüküm olmayıp taraflarca aksi sözleşme yapılabilir. Bu nedenle taraflar arasında yapılan sözleşme geçerlidir. Yukarıda sözleşmenin birinci maddesi gereğince davalı tarafından süresi içerisinde feshi ihbarda bulunulmadığına göre sözleşme 30 gün süre ile uzamış olup, davalı taşınmazı 3.8.2004 tarihinde sattığına göre, satış

2007/13750/2008-3046

sözleşmenin uzadığı tarih içinde yapılmıştır. Sözleşmenin ayakta olduğu tarih içinde davalıca satış yapılmış olması nedeniyle sözleşmenin yukarıda belirtilen 3. maddesi gereğince davalı sorumlu olur. Hal böyle olunca mahkemece sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilip, sözleşme şartları değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11029, Karar No: 2013/1462, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11029 E.  ,  2013/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu Yukarıkılıçlı Köyü 388 parsel sayılı 18000 yüzölçümündeki taşınmaz, davalılar adlarına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 2/B uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalılar tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.03.2011 gün ve 16870-3388 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "1977 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında dava konusu 388 parselin vergi kaydı ile 27750 m² olarak davalıların murisi Mustafa Dalyan adına tespit edildiği, Orman Yönetiminin Tapulama Mahkemesinin 1981/232 Esasında açtığı dava sonunda mahkemenin 25.11.1982 tarih ve 1982/217 sayılı kararı ile 388 sayılı parselin (A) ile gösterilen 9750 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman olarak tapulama dışı bırakılmasına, geriye kalan 18000 m2 bölümünün de Mustafa Dalyan mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, Hazinenin davalılar adına 388 parsel numarası altında tapuya tescil edilen 18000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşen 2/B madde alanında bulunduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil davası açtığı, mahkemece taşınmazın 2/B maddesi alanında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1988 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulamasında orman sınırları dışında bırakıldığı, 2/B madde uygulamasına konu edilmediği, Tapulama Mahkemesinin 1981/232-1982/217 sayılı kararı ile tapulama dışı orman olarak bırakılan yerin 2/B madde uygulamasına konu edildiği anlaşıldığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece; davacının Tekirdağ ili Merkez ilçesi ... pafta 388 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04.03.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3199, Karar No: 2019/1836, Tarih: 12.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/3199 E.  ,  2019/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan beraat, sanık ... hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında sahtecilik, zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının zimmet suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine

.../...

-2-

konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2744, Karar No: 2014/4774, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2744 E.  ,  2014/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB- 2014/23160

Dolandırıcılık suçundan sanık R.. M..’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1 ve 52/2. maddeleri gereğince iki kez 1 yıl hapis ve 3.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli ve 2007/319 esas, 2009/799 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/01/2014 gün ve 2013-1059/2959 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve 2014/23160 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 157/1. maddesinde, “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.”, aynı Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen ayrıca gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmek suretiyle çelişkiye düşülmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2009 tarih ve 2007/319 esas, 2009/799 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında iki kez kurulan hükümde tayin olunan adli para cezasınına ilişkin olarak, '”150” gün ve “3.000 TL” ibarelerinin çıkartılarak, sırasıyla “5” gün ve “100” TL adli para cezası ibarelerinin eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 17.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5346, Karar No: 2024/8766, Tarih: 26.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2020/5346 E.  ,  2024/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/196 E., 2014/237 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyiz etmek istediğine dair süre tutum dilekçesi sunmuştur.

B. Sanık ...'nin temyiz isteği; sanık ...'in kendisine iftira attığına ve üzerine atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçi ...'e ait olan 34 GNL ... plakalı, 1993 model Doğan SLX marka aracın Beyoğlu ilçesinde 19.02.2012 tarihinde çalındığı, sanıklar ... ve ...'in bu otomobili bir şekilde ele geçirip 16 AS ... plaka sayılı araç gibi motor ve şasi numaralarını değiştirdikleri ve katılan ...'ya 6.800,00 TL bedel ile satılması hususunda anlaştıkları, bu kapsamda otomobilin 16 AS ... sayılı plaka ile sanık ... tarafından .... Noterliğinin 22.03.2012 tarih ve 08638 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ile katılan ...'nın akrabası ...'a satıldığı iddia olunmuştur.

2. Katılan ... ifadesinde; sahibinden.com isimli sitede gördüğü ilan üzerine sanık ... ile görüştüğünü, aracın İstanbul'da olması nedeniyle kayınbiraderi ...'ın araca gidip baktığını, sağlam olduğunu söylemesi üzerine aracı almaya karar verdiğini, aracı kayınbiraderi ...'ın üzerine aldığını, sanık ... ile hiç yüzyüze görüşmediğini, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

2. Katılan ... ifadesinde; sahibinden.com isimli sitede gördüğü ilan üzerine sanık ... ile görüştüğünü, aracın İstanbul'da olması nedeniyle kayınbiraderi ...'ın araca gidip baktığını, sağlam olduğunu söylemesi üzerine aracı almaya karar verdiğini, aracı kayınbiraderi ...'ın üzerine aldığını, sanık ... ile hiç yüzyüze görüşmediğini, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık ... savunmasında; trafik müşavirliği yaptığını, sanık ...'nin de bir dönem kendisinin yanında çalıştığını, hasarlı oto alım satımı yapan sanık ...'in haciz tehditi nedeniyle araç alıp satamadığını beyan ederek kendisinden yardım istediğini, bu teklifi kabul ettiğini, suça konu 16 ASE ... plaka sayılı aracın satışını da sanık ...'in talebiyle kendi üzerine alıp akabinde ...'a sattığını, aracın motor ve şasi numaralarının değiştirildiğini bilmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Sanık ... savunmasında; sanık ...'in yanında şoför olarak çalıştığını, sanık ...'ın hurdaya çıkmış araçları MKE'ye sattığını, kendisinin de bu araçların naklini yaptığını, daha sonra aralarında anlaşmazlık çıktığını ve işten ayrıldığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

5. Tanık ... ifadesinde; sanık ...'e ait iş yerine gittiğinde sanık ...'nin de orada olduğunu, sadece ... ile konuştuğunu ve aracın bedelini de ...'ye verdiğini, kolluktaki ifadesinde her ne kadar parayı ... ve ... isimli şahsa verdiği yazılmış ise de bu beyanını kabul etmediğini beyan etmiştir.

6. İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi Otomotiv Laboratuvarı 24.08.2012 tarihli raporunda; incelenen aracın 34 GNL ... plakalı araca marka, model, tip, model yılı, parça üretim tarihleri ve alttan okunan motor numarası kalıntıları bakımından komple uyum sağladığı, aracın orjinal motor numarasının ve daha önce trafik şubesi tarafından verilen şasi numarasının sol ön amortisör kulesine yeniden vurulup mühürlendiği kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

7. Mahkeme tarafından; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu, Gaziosmanpaşa 3. Noterliğinin 22 Mart 2012 tarih 8633 yevmiye nolu araç satış sözleşmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça konu Gaziosmanpaşa 3. Noterliğinin 22.03.2012 tarih ve 08638 yevmiye nolu araç satış sözleşmesinin 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunan kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça konu Gaziosmanpaşa 3. Noterliğinin 22.03.2012 tarih ve 08638 yevmiye nolu araç satış sözleşmesinin 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunan kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça konu Gaziosmanpaşa 3. Noterliğinin 22.03.2012 tarih ve 08638 yevmiye nolu araç satış sözleşmesinin 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunan kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2009 tarihli ve 2006/1556 Esas, 2009/2086 Karar sayılı kararının, suç tarihinden sonra Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/15357 Esas, 2014/13428 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydındaki Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2011 tarihli ve 2006/1511 Esas, 2011/721 Karar sayılı kararına konu suçun tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

C. Sanıklar Hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların üzerine atılı suçu, kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan trafik tescil belgesini kullanarak işledikleri anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de;

1. Sanıkların üzerine atılı suçu, kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan trafik tescil belgesini kullanarak işledikleri anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de;

a)Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2009 tarihli ve 2006/1556 Esas, 2009/2086 Karar sayılı kararının, suç tarihinden sonra Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/15357 Esas, 2014/13428 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydındaki Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2011 tarihli ve 2006/1511 Esas, 2011/721 Karar sayılı kararına konu suçun tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b) Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden