muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7471, Karar No: 2014/1106, Tarih: 28.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7471 E.  ,  2014/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün 1 nolu fıkrasının 6.bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin ve aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına,..." cümlesinin çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının TCK'nun 52/4.maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin yazılması ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/237, Karar No: 2021/3167, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/237 E.  ,  2021/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu alacakların hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2. fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine “Brüt 3.674,91 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 500,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7163, Karar No: 2023/4732, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7163 E.  ,  2023/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/734 E., 2023/1847 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ... annenin açtığı çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve davalı-davacı babanın karşı dava olarak açtığı çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının, anne ile tarafların ortak çocukları arasında yazın kısa süreli de olsa yatılı kişisel ilişki kurulmamasının doğru olmadığı ve kararın sair yönlerden usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... anne vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin babaya verildiğini, boşanma kararında anne ile çocuklar arasında her ayın ikinci ve dördüncü haftası cumartesi günü saat 10.00 ile aynı gün saat 17.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile aynı gün saat 17.00 arasında ve temmuz ayının birinci günü ile otuz birinci günü arası kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, çocukların babaanne ve baba tarafından anneye karşı kışkırtıldığını, annenin İstanbul'dan Manavgat'a gelip çocuklarını göremediğini iddia ederek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek her hafta sonu, dini bayramlarda ve yazın yatılı kişisel ilişkiye hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı baba vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde; boşanma sürecinde annenin çocukları eve kilitleyip evi terk ettiğini, 2014 yılının kasım ayına kadar aramadığını, akabinde polisle gelip çocukları aldığını on dört ay çocukları babaya göstermediğini, on dört aylık süreçte çocuklara fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, aç bıraktığını, hakaret ettiğini, onları dövüp yağmurlu havada odaya kapattığını, bu nedenle çocukların yalnız uyuyamadıklarını, anneyle görüştüklerinde huy değiştirdiklerini, çocuklarda dışarı çıkma ve kaçırılma korkusu oluştuğunu, okula gitmek istemediklerini ve annenin babanın evlenmesi üzerine işbu davayı açtığını iddia ederek anne ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2022 tarihli ve 2019/256 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararıyla; uzman heyeti raporuna göre uyarınca çocuklarla anne arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasının çocukların üstün yararına uygun olmayacağı, fakat çocukların uzman heyetine beyan ettikleri anne ile olan travmatik geçmişleri, baba ile Manavgat'ta yaşamaları, ev ve okul düzenlerinin Manavgat'ta olması, annenin İstanbul'da ikamet etmesi ve spesifik durumları göz önüne alındığında anne ile ortak çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılmasının çocukların üstün yararına uygun olacağı gerekçesiyle; babanın karşı davasının reddine, annenin davasının kabulü ile çocuklarla anne arasında her yıl temmuz ayının üçüncü haftası boyunca, çocukların yaşadıkları il sınırları içinde, çocukların güvendiği bir kişinin eşliğinde ve yatılı olmaksızın saat 12.00 ile saat 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına ve her iki davada ... anne yararına 5.100,00 TL maktu vekâlet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... anne vekili asıl dava kabul edilmesine karşın anne ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması ve davalı-davacı baba vekili her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... anne vekili asıl dava kabul edilmesine karşın anne ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması ve davalı-davacı baba vekili her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2022/2256 Esas, 2022/1797 Karar sayılı kararıyla; annenin kişisel ilişkinin artırılarak yeniden düzenlenmesini ve babanın da kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep ettiği, "çoğun içinde az da vardır" ilkesi uyarınca babanın karşı davasının kişisel ilişkinin kaldırılması ve değiştirilerek azaltılması olarak değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı; İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne karar verildiği belirtilmiş ise de kişisel ilişkinin sınırlandırılarak çelişkiye sebebiyet verildiği; kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocukların üstün yararı olduğu, çocuklarla ebeveynleri arasında düzenli kişisel ilişki kurulmasının ve bu ilişkinin sürdürülmesinin çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de bir hak olduğu, kişisel ilişkiden beklenen amacın çocukla ebeveynleri arasındaki aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamak olduğu, bu nedenle engel bir durum bulunmadığı taktirde çocuklar ile anne baba arasındaki kişisel ilişkinin sürdürülmesinin gerektiği ve ayrıca kişisel ilişkiye dair ilâmların maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyip koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceği; somut olayda, her ne kadar baba tarafından anne ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması istenilmiş ise de, mevcut deliller ve çocukların üstün yararı gözetilerek bu isteğin yerinde görülmemesinin isabetli olduğu; gerek taraflarca sunulan deliller ve gerekse sosyal inceleme raporunda yapılan değerlendirmelere göre çocuklar ile anne arasındaki kişisel ilişkinin infazında sorunlar yaşandığı, idrak çağında olan çocukların anneleriyle yaşadıkları olumsuz deneyimlerden bahsederek onunla görüşmek istemedikleri ve uzman heyetinin 25.03.2021 tarihli raporunda anne ile çocuklar arasında yatılı olmaksızın ve güvenilir bir kişi refakatinde kişisel ilişki kurulmasının önerildiği gerekçesiyle; babanın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, annenin davasının reddine, babanın davasının kabulü ile boşanma kararındaki kişisel ilişkinin değiştirilmesine, anne ile tarafların ortak çocukları arasında her ayın ikinci ve dördüncü haftası cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar ve Ramazan ve Kurban bayramların ikinci günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar uzman eşliğinde kişisel ilişki kurulmasına ve süre bitiminde çocukların babaya teslimine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.12.2022 tarihli kararı ile; dosya kapsamındaki sosyal inceleme raporları ve idrak çağındaki çocukların görüşleri dikkate alındığında anne ile ortak çocuklar İbrahim Oktay ve Uras arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması talebinin kabulü doğru ise de, özellikle yaz tatilinde çocukların anne yanında kısa süre de olsa yatılı olarak kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği ve kararın sair yönlerden usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle; kararın yazın kurulan kişisel ilişki yönünden bozulmasına ve sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocukların yaşı, psiko-sosyal gelişimlerine dair menfaat ve ihtiyaçları, görüşleri ile sosyal inceleme raporunda yapılan tespit ve değerlendirmeler dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararında direnilmesinin çocukların üstün yararına uygun olacağı gerekçesiyle; önceki kararda direnilmesine ve babanın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, annenin davasının reddine, babanın davasının kabulü ile boşanma kararındaki kişisel ilişkinin değiştirilmesine, anne ile tarafların ortak çocukları arasında her ayın ikinci ve dördüncü haftası cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar ve Ramazan ve Kurban bayramların ikinci günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar uzman eşliğinde kişisel ilişki kurulmasına ve süre bitiminde çocukların babaya teslimine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek her iki dava ve vekâlet ücretleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kişisel ilişkinin kaldırılmaması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile anne arasında Bölge Adliye Mahkemesi kararında düzenlendiği şekiliyle kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı-davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kişisel ilişkinin kaldırılmaması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile anne arasında Bölge Adliye Mahkemesi kararında düzenlendiği şekiliyle kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede;

Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15474, Karar No: 2016/10929, Tarih: 28.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15474 E.  ,  2016/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 20/05/2015

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/3,1-a, 52/2. maddeleri gereğince

mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzünde 03/03/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 29/04/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 20/05/2015 tarih, 2014/808 - 2015/237 sayılı ek kararın kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13555, Karar No: 2014/2143, Tarih: 27.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13555 E.  ,  2014/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20942, Karar No: 2012/24919, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20942 E.  ,  2012/24919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 1020-543

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 1.567,93 TL tedavi giderini tamamının tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, konusu kaymayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; 14.05.2012 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, sigortalının tedavisi için harcanıp, uyuşmazlık konusu yapılan tedavi giderinin tamamı yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün kesinliği nedeniyle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 07.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/6035, Karar No: 2019/4444, Tarih: 15.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6035 E.  ,  2019/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nın 121. maddesine dayalı ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili; 845 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, duruşmada aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu 845 parsel sayılı taşınmazda elbirliği mülkiyeti ile paylı mülkiyetin bir arada bulunduğu görülmüştür. Hal böyle iken satış bedelinin dağıtılması ile harcın, yargılama ücretinin ve vekalet ücretinin taraflardan tahsilinde tapudaki ve mirasçılık belgesindeki payların dikkate alınması gerekirken satış bedelinin taraflara nasıl dağıtılacağı ile harcın kimden hangi oranda alınacağının hükümde gösterilmemesi ve davacı lehine vekalet ücreti takdir edildiği halde tutarının belirtilmemesi doğru değildir. Ayrıca kendilerine gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen paydaş ... ile mirasçı ....’in isimlerinin gerekçeli kararda gösterilmediği anlaşılmıştır.

Açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.