muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18171, Karar No: 2018/6310, Tarih: 16.05.2018

kardeşlik duygularının gelişmesini engelleyici nitelikte kişisel ilişki düzenlemeside uygun değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "velayeti babaya verilen ortak çocuk ile anne arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 1. günü sabah saat 10.00'dan takıp eden gün sabah saat 10.00'a kadar, sömestr(yarıyıl) tatillerinin ilk haftası ilk pazartesi günü sabah 10.00'dan takıp eden pazar gunu akşam 18.00'e kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah 10.00'dan 31 Temmuz akşam 18.00'e kadar anne yanında kalmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan takıp eden gün sabah saat 10.00'a kadar, sömestr(yarıyıl) tatillerinin ikinci haftası ilk pazartesi günü sabah 10.00'dan takıp eden pazar günü akşam 18.00'e kadar ve her yıl 1 Ağustos sabah 10.00'dan 30 Ağustos akşam 18.00'e kadar baba yanında kalmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6787, Karar No: 2022/7984, Tarih: 22.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/6787 E.  ,  2022/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.05.2022 gün ve 2021/7179 Esas-2022/3519 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar daha önce temyiz nedeni yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay bozma ilamı uyarınca bozmaya uygun olarak verilen mahkeme kararı gerekçesine göre, ilamımız usul ve yasaya uygun olup, düzeltilmesini gerektirir bir neden bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren, 660,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.12.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı tarafından açılan, maliki olduğu parselde ıslah imar planı uygulaması sonucu, davalılar lehine tesis edilen imar ipoteğinin bedeli ödenmesi karşılığında kaldırılmasına ilişkin davada, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine dair verilen kararın Dairemizce temyizen incelenmesi sonucu, sayın çoğunluk tarafından verilen onama kararına karşı muhalefetim aşağıdaki şekilde açıklanmıştır.

1. Mevcut davada İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi davanın kabulüne dair verdiği 09/07/2015 tarihli ilk karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından önce 28/03/2019 tarihli ilam ile onanmış, bilahare karar düzeltme talebi üzerine, bu sefer 30/06/2020 tarihli ilam ile önceki kararın kaldırılması ve ilk derece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma gerekçesinde “kadastral parseldeki mülkiyet hakkına dayalı olarak imar parselinde tesis edilen kanuni ipotek, ancak kaydın eski hale getirilmesi (kadastral parselin ihyası) durumunda terkin edilecektir.” açıklaması yapılmış ve neticeten davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. İlk derece mahkemesi bozma ilamına uymuş ve 21/10/2020 tarihli yeni kararında, davanın reddine karar vermiştir.

4. Bozma kararında bir takım değerlendirmeler yapılmış isede, neden dolayı dava açılamayacağı tam olarak gerekçelendirilmemiş bir anlamda parsel üzerindeki ipotek kaydı yönünden belirsizlik oluşturulması, ihtilaf yönünden konunun meçhule bırakılması gibi bir durum oluşmuştur.

3. İlk derece mahkemesi bozma ilamına uymuş ve 21/10/2020 tarihli yeni kararında, davanın reddine karar vermiştir.

4. Bozma kararında bir takım değerlendirmeler yapılmış isede, neden dolayı dava açılamayacağı tam olarak gerekçelendirilmemiş bir anlamda parsel üzerindeki ipotek kaydı yönünden belirsizlik oluşturulması, ihtilaf yönünden konunun meçhule bırakılması gibi bir durum oluşmuştur.

5. Benzer olaylarda, benzer gerekçelerle farklı sonuçlara ulaşıldığı (örneğin 14. Hukuk Dairesi, 06/04/2021 tarihli, 2018/1889 Esas, 2021/2537 Karar) dikkate alındığında esasen, emsal bir karar bulunmadığı açıktır.

6. Bozma ilamına uyulmakla usuli kazanılmış hak doğduğu düşünülebilir ise de, bu hakkın geçerli olmadığı durumların bulunduğu hususu yine yargı içtihatları ile açıklanmıştır.

7. Özellikle HMK. 373/6 maddesi bu durumlardan birini teşkil etmekte olup, olayımızda mevcut ihtilaf yönünden ret kararının bozulması yönünde sebeplerin varlığı karşısında, bozmaya uyularak verilen kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması imkanı bulunduğu ve konunun buna cevaz verdiği dikkate alınarak, yeniden bozma kararı verilmesinde herhangi bir engel bulunmadığı kanaatindeyim.

8. Somut uyuşmazlıkta; anılan imar uygulaması işlemi idare mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ise de kadastral parsel henüz ihya edilmemiş olduğundan davacının ipotek bedelinin depo ettirilmesi ve ipoteğin kaldırılmasını talep etmekte hukuki yararı bulunmaktadır.

9. Neticeten mahkemece verilen ret kararının bozulması ve mahkemece yeniden araştırma yapılarak, yukarıda 5. bentde belirtilen Dairemiz içtihatı doğrultusunda inceleme yapılarak yeniden karar tesisi için dosyanın mahalline gönderilmesi gerekirken, mahkeme kararının onanması hatalı olmakla, sayın çoğunluğun görüşüne karşılık, karşı oyumu açıklıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/20153, Karar No: 2016/742, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20153 E.  ,  2016/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/1010-2014/391

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15265, Karar No: 2021/1985, Tarih: 26.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15265 E.  ,  2021/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; 11.11.2013 günü saat 22.00 sıralarında Kuşluk Köyü mevkiinde ikamet eden katılan ...'in zehirlenmiş olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden jandarma ve 112 Ekibinin, katılanı, evinde, yatağında yatar vaziyette ve başının üst kısmından yaralanmış olduğunu gördükleri, katılana, ne olduğunu sorduklarında cevap vermediği, o anda evde bulunan katılanın yeğeninin, yalnız yaşıyan dayısının, yediği mantardan zehirlenmiş olabileceğini söylediği, katılanın hastaneye gitmeyi reddettiği, 112 Ekibinin ısrarı ile hastaneye götürüldüğü, alınan ilk raporunda kafa travması, kusma, bilinç bulanıklığı bulgularının tespit edildiği, ilk ifadesi 25.11.2013 tarihinde, Cumhuriyet savcılığınca alınan katılanın, 09.11.2013 tarihinde, dere yatağını düzeltirken yeğeni olan sanığı gördüğünü, sürekli hayvanlarına zarar verdiği için gelmemesini söylediğini, karşılıklı olarak birbirlerine bağrıştıklarını, sanığın, kendisine bir taş attığını, bu esnada kendisinin yere yattığını, sonrasını hatırlamadığını, yarım saat kadar sonra evine gittiğini, bir gün önceden pişirmiş olduğu mantar yemeğini yediğini, bir süre sonra kusmaya başladığını, ertesi sabah rahatsızlığının devam ettiğini, tarlaya gittiğini arkadaşlarının geldiğini, 112'yi aradıklarını ifade ettiği,

Sanığın ise hiç bir aşamada suçlamayı kabul etmediği, böyle bir olayın yaşanmadığını ifade ettiği, tanıkların da görgüye veya duyuma dayalı bir bilgilerinin olmadığı, katılanın olaydan yaklaşık 16 gün sonraki ifadesi kendi içinde çelişkili olduğu gibi duruşmadaki beyanı ile de uyumlu olmadığı anlaşılmakla; sanığın kasten yaralama suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, yasal, somut ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Katılan sıfatı bulunan ...'in karar başlığında sıfatının "mağdur" olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,

3) Katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması nedeniyle sanığın cezasından artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin "87/1-d" yerine "87/1-c" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3867, Karar No: 2008/3528, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3867 E.  ,  2008/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranın  %.13.2 oluşu nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 11.9.2007 gün ve 2035 sayılı raporuna göre dava kısmen kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,  2007 tarihinde %. 13.2 olarak belirlenen işgöremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12887, Karar No: 2013/7865, Tarih: 14.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12887 E.  ,  2013/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı Yasanın 51/1. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ve erteleme

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tarh edilecek vergi ve cezaların ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2696, Karar No: 2009/5524, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2696 E.  ,  2009/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... ... Köyü 108 ada 1 sayılı parselin kadastro paftası getirtilerek dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Çekişmeli taşınmaz bölümüne en yakın komşu parseller paftada belirlendikten sonra bunlara ait kadastro tespit tutanakları ile kesinleşmişlerse tapu kayıtlarının getirtilip evraka eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6099, Karar No: 2015/4348, Tarih: 07.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6099 E.  ,  2015/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek - Silahla kasten yaralama

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan ve bu husus mahallince değerlendirildiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’in katılan ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrike, cezanın fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlenderilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin 6. bendindeki müdafii ücretinden ibaret 533 TL'ik kısmın hükümden çıkarılarak, sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin 36,60 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6303, Karar No: 2007/8549, Tarih: 30.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6303 E.  ,  2007/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2007

Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7667 esas no'lu dosyasının celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7407, Karar No: 2022/9400, Tarih: 26.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/7407 E.  ,  2022/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ünye 2. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nce verilen 2015/302-2016/174 sayılı ve 27.10.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olmakla,duruşma isteminin mahiyetten reddi ile dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, ortak olduğunun tespiti ile pay devrinin tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmeyerek 26/05/2016 tarihinde kesinleştirilmiştir. Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine mahkemece verilen 27/10/2022 tarihli ek kararla, temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, ek karara yönelik davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ek karara yönelik davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.