muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6539, Karar No: 2024/2086, Tarih: 14.03.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı, birleşen davada davalılar vekili ile asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 13.07.2023 tarihli, 2023/2480 E. ve 2023/4454 K. sayılı kararı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; Mahkemece işletme yatırım destek bedeline yönelik taleplerinin bir kısmının, müvekkilinin bu kalem alacağının 238.607,47 TL ve bir miktar faizi kadar olduğu kabul edilerek reddedildiğini, dosyada alınan kök ve ek raporlarda bu kalem alacağa yönelik olarak yapılan hesaplamanın delil durumuna aykırı ve hatalı olduğunu, davalı şirkete borç olarak verilmiş olan 430.000,00 USD karşılığı 693.262,55 TL’nin kalan süreye ait iadesi gereken tutarın hesaplanmasında döviz olarak ödendiğinden ve döviz olarak iadesi gerektiğinden bahisle yapılan hesaplamaya karşı dermeyan ettikleri ödemenin TL olarak yapıldığı, iadesinin de TL olarak yapılacağının kararlaştırılmış olduğu, bu nedenle hesaplamanın TL üzerinden yapılması gerektiği yönündeki itirazlarının bilirkişi görüşünü değiştirici nitelikte görülmediği belirtilerek iadesi gereken tutarın fiili ödeme günündeki kurdan değil, sözleşmenin feshedildiği tarihteki kurdan TL’na çevirim yapılarak hesaplandığını, protokol hükümleri dikkate alınmadan hesaplama yapıldığını, faizsiz borç verildiğinin kabul edilmesinin doğru olmadığını, hesaplamanın kendi içinde tutarsız olduğunu, raporda sözleşme hükmünden hareketle yapıldığı söylenilen hesaplamada, bayilik yapılan her ay için 3.000,00 USD mahsup edilerek müvekkiline geri ödenecek tutar olarak hesaplanan 160.279,08 USD’nin TL karşılığının sözleşme hükmüne aykırı olarak fiili ödeme günündeki, yani mektupların nakde tahvil edildiği tarihindeki TCMB döviz satış kuru esas alınması gerekirken 18.09.2010 tarihindeki kur esas alınarak TL'na çevrilmesinin hatalı olduğunu belirterek onama kararının düzeltilmesine, Mahkeme kararının birleşen davanın davalı şirket yönünden kısmen, diğer davalı gerçek kişiler yönünden tümden reddine dair olan kısmının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, bayilik sözleşmesi gereğince davalıya verilen banka teminat mektubunun haksız nakde çevrildiği iddiasına dayalı istirdat, birleşen dava ise bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararı sebebiyle sona ermesi üzerine yapılan ödemelerden kullanılmayan kısma tekabül eden kısmın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, bayilik sözleşmesi gereğince davalıya verilen banka teminat mektubunun haksız nakde çevrildiği iddiasına dayalı istirdat, birleşen dava ise bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararı sebebiyle sona ermesi üzerine yapılan ödemelerden kullanılmayan kısma tekabül eden kısmın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 845,25 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 5.010,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4667, Karar No: 2006/6233, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4667 E.  ,  2006/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 29 parsel sayılı 166800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, hisse hibe ve satışı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adlarına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... , tapu kaydına, Hazine, taşınmazın Hazine yeri olduğu kaçak ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... Evvel 1288 tarih yok.60 nolu kayda dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin müdahil davacı Hanifi Akmaz’ın murisi ... mirasçıları adlarına payları oranında tescile karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın müdahilin dayanağını oluşturan K.Evvel 1288 tarih 60 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin bulunmadığı, müdahil ...’ın dayanağını oluşturan K.Evvel 1288 tarih 60 nolu kaydın bu taşınmaza ait olup, taşınmazın kayıt malikinin mirasçısı olan adına tescil kararı verilenlerce 30 yılı aşkın süre kullanıldığı Çay, Karo Tarlası, Kıraç ve Dere hudutlu kaydın gayri sabit hudutlu olup eylemli durumda doğuda genişletilmeye müsait kıraç’ın mevcut olduğu mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile belirlenmiştir. Bu durumda kıraç hudutlu ve 10 dönüm miktarlı kaydı sabit hudutlu kabul edip taşınmazın tamamının kayıt malikleri adına tesciline karar verilmesi doğru bulunmamaktadır. Kayıt miktarı 10 dönümdür. Tesbit tarihi itibariyle zilyetlikle iktisap edilebilecek arazi ise 100 dönümdür. Sabit huduttan başlamak üzere ifraz edilecek 110 dönüm arazinin kayıt malikinin mirasçıları adına, geri kalan 56800 metrekarelik bölümünde Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece kaydın taşınmazın tamamını kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1034, Karar No: 2012/2971, Tarih: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/1034 E.  ,  2012/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51/1. maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile

vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2001 ve 2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden sanığın katılan idarenin zararını karşılamaması nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

II- Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2538, Karar No: 2011/9367, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2538 E.  ,  2011/9367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli ... göremez duruma gelen davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile maddi tazminat talebinin feragattan reddine, 8.600,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 28.9.2001 tarihli ... Uzunmehmet Hastanesinin raporu ile meslek hastalığı sonucu %40 oranında YSK.'nun 01.08.2008 tarihli raporu ile %40 oranında, ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 14.04.2010 tarihli raporu ile %76.8 oranında sürekli ... göremez duruma geldiğinin bildirildiği, davacının dava dilekçesinde %40 oranı için 30.000.00 TL manevi tazminat talep ettiği, hükme esas alınan 03.11.2010 tarihli kusur raporunda davacının %40 oranındaki maluliyetinden davalı işverenin %13.3, Alman işverenin %58.62 kusurlu olduğu, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlığın %28.35 oranında etkili olduğu kaçınılmazlıkta gözetildiğinde davalı işverenin % 16.12 oranında sorumlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 8.600,00 TL manevi tazminatın az olduğu ortadadır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve daha fazla bir miktara hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15097, Karar No: 2022/17340, Tarih: 20.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/15097 E.  ,  2022/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, davalı ..... Taah. Petr. Emlak Alım Satım Ltd. Şti. aleyhine 20.07.2015 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbir nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dairemizin 12.12.2018 gün, 2016/13004 E- 2018/7882 K sayılı ilamı ile “…Dosyanın incelenmesinde; uyuşmazlığa konu çekin keşidecisinin dava dışı ... lehtarının davacı şirket olduğu, davalının çek iptali için açmış olduğu dava sebebiyle mahkemenin ihtiyati tedbir kararı verdiği, davacının keşide tarihi olan 21.06.2015’te çeki bankaya ibraz ettiği, bankanın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/281 Esas sayılı dosyasında alınan tedbir kararına istinaden ödeme yapılmadığı şerhinin düşüldüğü, davalının çekin iptali davasından 01.07.2015 tarihinde feragat ettiği ve çek üzerindeki ihtiyati tedbirin 15.07.2015 tarihinde mahkemece bankaya yazılan müzekkere ile kaldırılmasının istendiği anlaşılmaktadır. Şu halde; davacının lehdarı olduğu davaya konu çekin, davalı tarafça zayi olduğundan bahisle ödeme yasağı konulduğu ve ödemesinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulduğu, davalının söz konusu çekte hamil olduğuna dair cirosunun bulunmadığı, bilahare davalının bu talebinin sehven olduğunu belirtmek suretiyle çek iptali davasından feragat etmiş olduğu dikkate alınarak davacının çek üzerine konulan ihtiyati tedbir sebebiyle zararının oluştuğu kabul edilmelidir. Mahkemece, zarar kapsamının tespit edilmesi suretiyle sonuca gidilmesi gerekir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; söz konusu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız ihtiyati tedbir nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında davacının ihtiyati tedbir sebebiyle zararının oluştuğu kabul edilerek zarar kapsamının tespitinin gerektiğinin belirtildiği ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmakla, bozma ilamı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşur ve bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi gerekir. Şu durumda mahkemece, davacının zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, anılan yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7727, Karar No: 2015/8823, Tarih: 15.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7727 E.  ,  2015/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2013/873-2014/1645

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim ve tespit davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR

Dava, tapu kaydına eksik yazılan kimlik bilgilerinin tamamlanması ve kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı Hasan'ın kayden paydaş olduğu 370 ada 29 sayılı parselin tapu kaydında baba adının eksik yazıldığını ileri sürerek tapu kaydına nüfus kayıtlarına uygun şekilde “Mustafa” olan baba adının eklenmesini, 371 ada 15 ve 99 sayılı parsellerin tapu kaydında ise kayıt maliki görünen Mustafa oğlu Hasan'ın kendi mirasbırakanı Mustafa oğlu Hasan olduğunun tespitini istemiş, aşamalarda 99 sayılı parsel bakımından idari yoldan düzeltme yapıldığını ve mirasçılara intikalin gerçekleştiğini belirtmiştir.

Davalı, 99 sayılı parselde Hasan'ın kayıt maliki olmadığını belirterek dava konusu tüm taşınmazlar bakımından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle 15 ve 29 sayılı parseller hakkındaki davanın kabulüne, talebin konusuz kalması nedeniyle 99 sayılı parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

./..

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.