muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5720, Karar No: 2012/7271, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5720 E.  ,  2012/7271 K.**

* KOOPERATİF ORTAKLIĞININ TESPİTİ

* HİSSE DEVRİNİN YAPILDIĞI KİŞİNİN FİİL EHLİYETİNE HAİZ OLMAMASI

* ADLİ TIP KURUMUNDAN ALINAN RAPOR

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 8

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki üyeliğin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, M..N..A..'e ait olan A Blok 1 nci kat 2 numaralı dairenin tahsis edildiği kooperatif hissesini, 04.08.2006 tarihinde devraldığını, müvekkilince, devir sözleşmesi ile davalı kooperatife başvuru yapılmışsa da müvekkilinin üyeliğinin davalı kooperatifçe kabul edilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin, davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, kooperatif üyesi M. N.. A..'den hisseyi satın aldığı sözleşmenin geçerli olduğu, davacının kooperatif üyelik koşullarını yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı M.. A.. 'in davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, kooperatif ortaklığının tespiti istemine ilişkindir. Davacının, kooperatif hissesini kendisine devrettiğini iddia ettiği M. N..A..'in, devir tarihi itibariyle fiil ehliyetini haiz olmadığına ilişkin dosya içerisinde Adli Tıp Kurumu raporu bulunmaktadır. İşbu dosyada verilecek karar, kooperatif hissesini devrettiği ileri sürülen M. N..A..'in hukukunu etkileyecektir. Anılan kişinin yokluğunda görülen davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhine bir karar verilemez. Bu durumda, davacıya öncelikle M.N..A..'e dava açması için süre verilmesi, açtığında M.N.. A..'in varsa savunması ve delillerinin özellikle Adli Tıp Kurumu'nun anılan raporunun değerlendirilmesi, kooperatif ortaklığının davacıya devrinin geçerli olmadığı sonucuna varıldığı taktirde davanın reddine karar verilmesi, aksi halde yani devrin geçerli olduğu sonucuna varılırsa ve sonradan aynı payı davacıdan devralan kişiler varsa onlar hakkında da dava açmak üzere davacıya süre verilmesi, dava açıldığında davanın bu dosya ile birleştirilmesi ve devir alan kişilerin varsa savunma ve delilleri de değerlendirilerek oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21397, Karar No: 2012/24844, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21397 E.  ,  2012/24844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :3-424

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Malatya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ..., ... ve ... Halk Eğitim Merkezlerinde 15.10.1993 - 18.10.2008 tarihleri arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bildirilen çalışmalarının kısmi zamanlı (part-time) olduğu kabulü ile eksik bildirilen toplamda 33 günlük çalışmasının tespitine karar verilmiş olması yerindedir. Ancak dosya kapsamında bulunan hizmet cetvelindeki davacı sigorta sicil numarası “440.....4402” olup; yine dosya kapsamındaki çeşitli dönemlere ait dönem bordrolarında davacı adına ancak “49..08” sicil numarası ile bildirimler yapıldığı ve bu bildirimlerin hizmet cetvelinde yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; davacıya ait puantaj cetvelleri ve ek ders ücret bordroları dâhil tüm belgeler ilgili Halk Eğitim Merkezi ya da bağlı bulunduğu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden yeniden istenmeli, davacının söz konusu çalışmalarının varlığının saptanması durumunda davacının hizmetleri arasında görünmeme nedeni araştırılmalı, çalışmanın niteliği ve süresi belirlenmeli ve bildirimlerde eksik bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2907, Karar No: 2023/15980, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/2907 E.  ,  2023/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

... Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, vekili aracılığıyla temyiz isteminde bulunan katılan ...'ın, karar tarihinden sonra 16.07.2020 tarihinde öldüğü, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın yasal mirasçıları belirlenip, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi, temyiz dilekçesi vermeleri halinde de dilekçelerin dosyaya eklenmesi gerektiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın, tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçeleri eklendikten gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine geri gönderilmesine,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7834, Karar No: 2017/3422, Tarih: 25.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7834 E.  ,  2017/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, aynı hüküm fıkrasının 5. bendinin ikinci cümlesinin de çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1818, Karar No: 2019/7298, Tarih: 10.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1818 E.  ,  2019/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

No : 2015/584-2016/370

Dava, gelir artışından kaynaklı prim farkının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; sigortalı ...’ın intibaktan doğan ücret farkı alacağı, ilave ve tediye farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı için açmış olduğu dava neticesinde verilen ve onanarak kesinleşen karar gereği oluşan gelir artışından kaynaklı prim farkının tespiti istemine ilişkindir. 12.11.2012 tarihli, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi kapsamında, Hatay ilindeki il özel idaresinin tüzel kişiliğinin 30.03.2014 tarihinde kaldırıldığı, 29.03.2014 tarihinde Hatay İl Özel İdaresinde personelin devri ile ilgili devir ve tasfiye komisyonunca kurumlara paylaştırıldığı, davalı Valilik vekilinin beyanı ve ekinde sunduğu 29.03.2014 tarihli devir ve tasfiye komisyonu kararında da görülmekle, aynı komisyon kararına ek personel devir listesi ile davacının Kumlu Belediyesine devredildiği anlaşılmıştır. Buna göre yukarıda açıklanan düzenlemeler gereği mevcut davada Kumlu Belediyesinin taraf gösterilmek suretiyle yargılama yapılması gerekmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile, “ Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Eldeki dava dosyasına konu somut olayda, davalı olarak ... Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığı gösterilmiş ise de, mahkemece; yargılama aşamasında H.M.K. 124. madde uyarınca husumetin Kumlu Belediyesi'ne yöneltilmesi sağlanıp, deliller toplandıktan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Eldeki dava dosyasına konu somut olayda, davalı olarak ... Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığı gösterilmiş ise de, mahkemece; yargılama aşamasında H.M.K. 124. madde uyarınca husumetin Kumlu Belediyesi'ne yöneltilmesi sağlanıp, deliller toplandıktan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20762, Karar No: 2023/5374, Tarih: 30.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/20762 E.  ,  2023/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2013/207 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; saldırıya uğrayanın kendisi olduğuna ve dosyasının tekrar incelenmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve temyiz incelemesi kapsamı dışında bulunan mağdur sanık ...'nun olay tarihinde 5. Zh. Tug. Loj.Des. Bkm Brl. K.lığında görevli oldukları, 10.10.2011 tarihinde gece saatlerinde iki askerin tartışmaya başladıkları, tartışma esnasında yanlarında ...'nun da bulunduğu, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu sırada nöbetçi astsubay olan sanık ...'ın olayı öğrendikten sonra eline tahta süpürge sapı alarak olay yerine giderek burada kavga eden taraflara müdahale ettiği, bu esnada sanık ...'nin Emrah'a süpürge sapıyla bir kere vurduğu, akabinde s.ktir git dediği, bunun üzerine Emrah'ında sanık ...'ye hitaben sana ne a.ına koyarım şeklinde hakaret içerikli sözler sarf ettiği, orada bulunan askerlerin araya girmesi ile tarafların birbirlerinden uzaklaştırıldıkları maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmalarında özetle; olay tarihinde bölük nöbetçi astsubayı olduğunu, zemin katta bulunduğu esnada sesler gelmesi üzerine üçüncü kata çıktığını koridorda Emrah ve arkadaşlarının alt devre askerleri sıraya dizmiş vaziyette bağırarak darp ettiklerini görmesi üzerine ne yapıyorsunuz diyerek bağırdığını, bunun üzerine Emrah ve darp eden diğer askerlerin etrafını sararak Emrah'ın, kendisini ilgilendiren bir durumun olmadığını ve karışmamasını istediğini söylediğini daha sonra kendisinin Emrah ve arkadaşlarına gelin aşağı inelim, nöbetçi astsubayınıza götüreceğim dediğini, binanın önüne indiklerini ve siz ne yapmaya çalışıyorsunuz? diye sorması üzerine Emrah'ın aniden sinirlenerek kendisine hitaben küfürler ederek saldırmaya çalıştığını, karargah bölüğündeki görevli askerlerin Emrah'ı tuttuklarını, kendisinin bölük nöbetçi astsubayı odasına gittiğini, olayın sonrasında bakım bölük komutanı ve olay günü nöbetçi olan bakım astsubayının şikâyetçi olmamasını istediklerini, askerlerin birlikten tanık bulup bu işin başına iş açabileceğini söylediklerini, Emrah'a iddia edildiği gibi kesinlikle süpürgeyle vurmadığını, diğer askerlerin yalancı tanıklığa ikna edildiklerini, kendisinin görevinin gereğini yerine getirdiğini, suç işlediğini düşünmediği için hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istemediğini beyan etmiştir.

3.Temyiz kapsamı dışında bulunan mağdur sanık ... sanık ...'ın süpürge sopası ile kendisine vurarak küfürler ettiği şeklinde savunmada bulunmuştur.

4.Tanık olarak yeminli ifadelerine başvurulan .... ve.... ...'ın beyanları maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

5.Dosya kapsamında bulunan olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ın 15.08.2019 tarihli dilekçe içeriğine göre sanığın temyiz talebinin kendisi hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik olduğu, temyiz talebinde bulunmayan mağdur sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik herhangi bir talebinin bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ın 15.08.2019 tarihli dilekçe içeriğine göre sanığın temyiz talebinin kendisi hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik olduğu, temyiz talebinde bulunmayan mağdur sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik herhangi bir talebinin bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 1632 sayılı Kanun'un “Maduna müessir fiiller yapanların cezası” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrasında “Madununu kasten itip kakan, döven veya sair suretlerle cismen verecek veya sıhhatini bozacak hâllerde bulunan veyahut tazip maksadiyle madun hizmetini lüzumsuz yere güçleştiren veya onun diğer askerler tarafından tazip edilmesine veya suimuamelede bulunulmasına müsamaha eden âmir veya mafevk iki seneye kadar hapsolunur.” hükmüne yer verilmiştir. Müessir fiil suçunda korunan hukuki menfaat, kişilerin vücut bütünlüğü ile bedeni, ruhi ve akli sıhhatlerini koruma hakları olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle, müessir fiil suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un ve 1632 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri incelendiğinde, müessir fiil sonucunu doğuran hareketlerin esas olarak bedene yönelik olan ve bedene tesir eden hareketler olduğu görülmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; sanığın mağdura yönelik tahta süpürge sapıyla vurmak şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin asta müessir fiil suçunu oluşturduğu sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında, kabul etmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde, adlî para cezası seçenek yaptırımının tercih edilmiş olmasında ve bir gün karşılığı olarak adlî para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenmesi ve adlî para cezasının taksitlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasından çevrili adlî para cezası ve gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi ile 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2011/1 Esas, 2016/1272 Karar sayılı kararına yönelik ((Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2013/207 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararı) sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.