muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15764, Karar No: 2015/19014, Tarih: 12.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15764 E.  ,  2015/19014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 05/02/2015

Numarası : 2014/524-2015/97

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı T.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı T.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı T.. M..'nden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22860, Karar No: 2015/2948, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22860 E.  ,  2015/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23540, Karar No: 2014/23897, Tarih: 14.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23540 E.  ,  2014/23897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/257-2014/314

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/296, Karar No: 2009/1496, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/296 E.  ,  2009/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati hacze itiraz eden... Kimya Mad. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile ihtiyati haciz isteyen Denizbank A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki ihtiyati hacze itiraz talebi hakkında İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25/12/2008 gün ve 2008/1839-2008/1839 sayılı hükmün ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyada ihtiyati hacze itiraz yargılaması sonunda verilen nihai nitelikteki 25.12.2008 tarihli kısa kararla ilgili Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388’inci maddesindeki hususları içeren gerekçeli bir karar bulunmadığı gibi kısa kararda katip imzasının da eksik olduğu anlaşılmakla, bu eksikliklerin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4518, Karar No: 2013/9425, Tarih: 18.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4518 E.  ,  2013/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Takip konusu İş Mahkemesi ilamında kıdem tazminatı, mesai ücreti, ihbar tazminatı, izin ve genel tatil ücreti alacağı takibe konulmuştu. Şikayetçi borçlu vekili alacakların brütten nete çevrilmeden, brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğunu, net miktarlar üzerinden talep edilebileceğini belirterek takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, icra müdürlerinin takip sırasında brüt ücret olarak yapılan takiplerde gelir vergisine tabi kesintileri yapıp ilgili vergi dairesine yatıracakları yasada açıkça belirtilmiş olduğundan yapılan icra takibinde bir usulsüzlük görülmediğinden şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı)

Somut olayda, takip dayanağı ilamda tüm alacaklara brüt miktar üzerinden hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece icra müdürlerinin takip sırasında brüt ücret olarak yapılan takiplerde gelir vergisine tabi kesintileri yapacağından bahsedilmesine rağmen, şikayetin reddine karar vermek suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluşturulması doğru olmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve Yargıtay uygulamaları uyarınca alacaklı ilam konusu

bedelden bu kesintilerin düşülmesinden sonra kalan net miktar için ilamlı takip yapabilir. Bu nedenle gerekirse bilirkişi incelemesi ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi isabetsizdir.

bedelden bu kesintilerin düşülmesinden sonra kalan net miktar için ilamlı takip yapabilir. Bu nedenle gerekirse bilirkişi incelemesi ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4349, Karar No: 2012/24090, Tarih: 09.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4349 E.  ,  2012/24090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından kişisel ilişki süresi yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk . 03.06.2009 doğumlu olup yaşı nazara alındığında baba ile kurulan kişisel ilişki süresi davacı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacak niteliktedir. Müşterek çocuk ile baba arasında her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'da alınıp 31 Temmuz akşamı saat 17.00'ye kadar kurulan kişisel ilişki süresi fazladır. Ancak; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple hüküm bölümünün 3.bendinde "her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'da alınıp" cümlesinden sonra gelen "31 Temmuz" rakam ve sözcüğünün hükümden çıkartılmasına, yerine "10 Temmuz" rakam ve sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyiz edilen diğer bölümlerin ise yukarıda l.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2025/367, Karar No: 2025/6541, Tarih: 16.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/367 E.  ,  2025/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2004/569 E., 2011/778 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2011 tarihli ve 2004/569 Esas, 2011/778 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi hakkında verilen 02.08.2024 tarihli ek kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yokluğunda hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren 22.06.2011 tarihli kararın, sanığın 16.06.2005 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi olan "...., Bursa adresinde, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede tebligat tarihinde aralarındaki evlilik birliği devam etmekte olan eski eşi ... imzasına 15.12.2011 tarihinde usulüne göre tebliğ edildiği, yine UYAP kayıtlarına göre sanığın tebligat tarihinde cezaevinde bulunmadığı, sanığın kararı süresinde temyiz etmemesi üzerine 23.12.2011 tarihinde kesinleştirildiği, ayrıca verilen erteli hapis cezasının, denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle aynen infazına dair 21.03.2019 tarihli ek karara sanık tarafından 15.04.2019 tarihinde süresinde itiraz edilmesi üzerine itirazı merciince incelenerek 24.12.2019 tarihinde infazına başlandığı ve bu süreçte sanığın karardan en geç infazına başlandığı tarih olan 24.12.2019 tarihinde haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, 22.06.2011 tarihli kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30.07.2024 tarihinde temyiz eden sanığın, temyiz isteminin reddine dair 02.08.2024 tarihli ve 2004/569 Esas, 2011/778 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın ek karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14983, Karar No: 2013/2635, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14983 E.  ,  2013/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8915, Karar No: 2008/12652, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8915 E.  ,  2008/12652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer merdiven boşluğuna ... kapı takılmak ve ortak duvar kaldırılarak yerine camekan ve kapı yapılmak suretiyle gerçekleştirilen projeye aykırılığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7351, Karar No: 2025/5872, Tarih: 26.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/7351 E.  ,  2025/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/692 E., 2024/543 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için çıkarılan davetiye üzerindeki şerhin mevzuatta belirtilen hususları ihtiva etmediğinden usulsüz olduğu, bu suretle sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinde olduğu,

Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Bu dosyanın diğer sanığı olan ... hakkındaki Dairemizin 2024/6774 Esas sayılı dosyası ile birlikte değerlendirilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmü kaldırılıp mahkûmiyet hükmü verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; zorunlu müdafii atanmadığından savunma hakkının ihlal edildiğine, delillerin eksik toplandığına, suçun manevi unsurunun olayda bulunmadığına, göçmenleri kendisinin temin etmediğine, kendisinin de iş yerinde asgari ücretle çalışan bir kişi olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalardaki göçmenleri kendisinin temin ettiğine dair savunmaları, göçmenlerin soruşturma aşamasındaki beyanları, temyiz dışı sanık ....'nin kolluk beyanındaki şirketin personel alım işlerine bakan ve göçmenleri çalıştırmak üzere getiren kişinin sanık ... olduğuna dair anlatımı karşısında; sanığın bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları da göz önünde bulundurulduğunda, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,