muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3105, Karar No: 2024/1304, Tarih: 22.04.2024

II. CEVAP

Davalı vekili; davada asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunu, davalı tarafından Ankara 57. Noterliğince gönderilen 17.05.2017 tarihli ihtarname ile davacı tarafa faaliyetlerinin durdurulması gerektiği bildirilerek 15 günlük süre verildiğini, davalının 15.06.2017 tarihli kararı ile 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu (4562 sayılı Kanun) ve Yönetmeliğine uygun olmayan 5 firmanın ruhsatının iptaline karar verildiğini, yetki ve usulde paralellik ilkesi gereğince davalının ruhsat iptal yetkisi olduğunu, davalı tarafından ...Koll.Şti.ne verilen ruhsatın mevzuata uygun olarak iptal edildiğini, davacı yanın ruhsatsız olarak OSB'de faaliyet gösterdiğini ikrar ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere davacının içerisinde bulunduğu meslek grubunun faaliyet alanının sınai gazlar imali ve satışı olup 4562 sayılı Kanun ve Yönetmelik çerçevesinde davacı şirketin organize sanayi bölgesinde faaliyet göstermesinin patlama ve yangın riskini taşıması nedeniyle ruhsat iptalinde hukuka aykırı bir durum olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacı şirketin bu iş yerinde Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği 22.08.2009 tarihinden önce ve 29.06.1972 tarihinde ...Kollektif Şirketi-... ve Ortakları ismiyle faaliyete başladığını, faaliyette bulunduğu adreste de 02.06.2000 yılında Assan...Ltd.Şti adlı firmayı kurarak Yenimahalle Belediye Başkanlığınca verilen işyeri açma ve çalıştırma ruhsatına istinaden çalışmaya başladığını, 02.10.2002 tarihinde Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından aynı adreste ruhsat verildiğini, 17.02.2014 tarihinde ise şimdiki ünvanın alınarak faaliyete devam edildiğini, ünvan değişikliği yapılsa da büyük ölçüde ortakları aynı olan firmaların, aynı adreste ve aynı alanda faaliyete devam ettiklerini, ünvan değişikliği sebebiyle yeni ruhsat alınmasını gerektirir bir durum olmadığını, Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesi gereği davacı şirketin yönetmelik kapsamında olmadığını, Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra da davacı şirketin hiç bir itiraz ve uyarı olmaksızın faaliyetlerine devam ettiğini, davalı yönetim kurulunun ruhsat iptali yetkisinin olmadığını, alınan bilirkişi raporunda bu hususlara değinilmediği gibi Mahkeme kararında da aynı rapora atıfla yetinildiğini, davanın konusunun davacının faaliyet alanı değil davalı tarafça yetkisiz olarak işlem yapılması olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ruhsat iptaline karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler gereği organize sanayi bölgesi içerinde iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının OSB tarafından verildiği gibi iş yerlerinin ruhsata uygun olarak işletilip işletilmediği ve ruhsata aykırı faaliyetlerin denetim ve buna bağlı olarak iş yeri açma ve işletme ruhsatının iptalinin de OSB yönetimlerine ait olduğu, bu itibarla davacı vekilinin davalı OSB yönetiminin iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptaline yetkisi olmadığı yönündeki istinaf talebinin yerinde olmadığı, davacı şirketin faaliyet alanının karma OSB'lerde kurulamayacak tesislerden olduğu ve davalı OSB'nin de karma OSB olduğu noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacı şirketin Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesindeki "1/4/2002 tarihli ve 24713 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinin yürürlüğe girdiği tarihten önce OSB'lerde kurulmuş, bu Yönetmeliğin 101 ve 102 nci maddelerinde belirtilen konularda faaliyet gösteren tesisler bu kapsama dahil değildir." şeklindeki düzenlemeden yararlanılabilmesi için anılan Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ilgili idarelerden iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı alınarak faaliyette bulunulması gerektiği, davalı OSB yönetim kurulunun 15.06.2017 tarihli ve 2017/22 sayılı kararından anlaşıldığı üzere iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı iptal edilen şirketin ...Kollektif Şti. olduğu ve bu şirkete 09.06.2009 tarihinde davalı OSB tarafından iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı verildiği, davalı tarafından iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı verilen ve sonrasında ruhsatı iptal edilen şirketin, davacı şirketin tür değiştirmeden önceki şirketi olmadığı, tür değiştiren ve mevcut davacı şirkete dönüşen ...Kollektif Şirketi-Aktanbozer ve Ortakları şirketi olduğu, ruhsatı bulunan ve ruhsatı iptal edilen ...Kollektif. Şti.nin bu ortaklığı oluşturan şirketlerden birisi olduğunun kabulü halinde ise, şirketin ruhsatının 01.04.2002 tarihi öncesine ait olmadığı dikkate alındığında davacı şirketin Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesinden yaralanmasının mümkün olmadığı, dava konusu iş yerinde iş yeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan Assan...Ltd.Şti

...Kollektif Şirketi-Aktanbozer ve Ortakları şirketi olduğu, ruhsatı bulunan ve ruhsatı iptal edilen ...Kollektif. Şti.nin bu ortaklığı oluşturan şirketlerden birisi olduğunun kabulü halinde ise, şirketin ruhsatının 01.04.2002 tarihi öncesine ait olmadığı dikkate alındığında davacı şirketin Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesinden yaralanmasının mümkün olmadığı, dava konusu iş yerinde iş yeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan Assan...Ltd.Şti.nin ayrı bir tüzel kişiliği olup bu şirketin ortakları ile davacı şirketin ortaklarının benzer olması ve aynı alanda faaliyette bulunmasının şirketlerin birbirlerinin ruhsatlarından yararlanabileceği anlamına gelmediği, davacı şirketin Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından aldığı iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatının ise, Kazan İlçesinde faaliyette bulunmak üzere olduğu, davalı OSB içerisinde faaliyette bulunmak üzere alınan bir iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmadığından bu ruhsat sebebiyle Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesi kapsamında bulunduğunun da kabulü mümkün olmayıp, davacı şirketin davalı OSB içerisinde faaliyette bulunması anılan Yönetmeliğin 101 nci maddesi gereği mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, OSB yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4562 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi.

2. Kararının verildiği tarihte yürürlükte olan mülga 22.08.2009 tarihli Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği'nin 91 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davaya konu iptal edilen ruhsatın verildiği tesisin, temyize konu kararda da belirtildiği üzere ruhsatlandırıldığı tarih itibariyle, karma OSB'lerde kurulamayacak tesislerden olmakla birlikte ilgili yönetmeliğin geçici 2 nci maddesi ile kapsam dışında bırakılan tesisler arasında değerlendirilemeyeceği, kaldı ki davacının ileri sürdüğü gibi geçici maddenin yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce OSB'lerde kurulmuş ve belirtilen konularda faaliyet gösteren tesisler yönünden kabulünün, OSB yönetiminin ruhsat verme, denetleme ve iptal etme konusundaki takdir yetkisinin sınırlandırılması ya da ortadan kaldırılması sonucunu doğuracağı gibi davaya konu tesisin de kesintisiz olarak ruhsatlandırılmadığı ve müteaddit defalar ruhsat başvurusunda bulunulduğunun, ayrıca yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davacı şirkete ait tesisin OSB'de bulunmasının herhangi bir patlama ve yangın durumunda meydana gelecek zararın boyutlarını ciddi oranda arttıracağının belirtildiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1650, Karar No: 2020/2346, Tarih: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1650 E.  ,  2020/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen ihtilasen zimmet

HÜKÜM : Zincirleme olarak nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarından mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, İçişleri Bakanlığı ile Günkırı Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin, Günkırı Belediye Başkanlığının ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye, Günkırı Belediye Başkanlığına ve İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23661, Karar No: 2013/23991, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23661 E.  ,  2013/23991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.05.2013 gün ve 2013/6386 Esas - 2013/11359 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın imar planında ... İçme Suyu Yönetmeliği uyarınca dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiş olup,

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.05.2013 gün ve 2013/6386-11359 sayılı onama ilamının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan edenlerle davalı idare vekilinin itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3796, Karar No: 2006/10035, Tarih: 26.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3796 E.  ,  2006/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 26.06.2006 Pzt.

KARŞI OY YAZISı

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

2006/3796 - 2006/10035 Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/12990, Karar No: 2015/15213, Tarih: 13.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/12990 E.  ,  2015/15213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/166939

Mahkemesi : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 12/12/2012

Numarası : 2010/253 - 2012/373

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören K.. B.. adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Sanık O.. K..'in, temyize gelmeyen sanıklar A.. D.., O.. Ö.. ve İ.. B.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamı dışında kalan Tekirdağ İli, .... İlçesi, ... Köyü, ... mevkiinde yaklaşık 2 metre derinliğinde çukur açmak suretiyle izinsiz kazı yaptığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında mevcut olan ve mahkemece tekerüre esas alınan Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2009 tarih, 2003/188 Esas, 2009/273 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCKnın 342/1, 80, 59 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasına mahkum edildiği, söz konusu kararın 01/03/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine mahkemece dosyanın yeniden ele alındığı, 11/05/2012 tarihli ek karar ile resmi belgedeki imzanın sanığın eli ürünü olmadığı tespit edildiğinden atılı suçtan beraatine karar verildiği ve söz konusu mahkumiyetin adli sicil ve arşiv kayıtlarından çıkarıldığı, bu itibarla sanık hakkında anılan ilama dayanılarak tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin, belirtilen ilam tekerrüre esas alınmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının tekerüre ilişkin 7. paragrafı hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15365, Karar No: 2016/2445, Tarih: 07.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15365 E.  ,  2016/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ..ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2010/8-2014/583

Taraflar arasında görülen davada... ..Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2010/8-2014/583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin tarımda verimi ve üretim miktarını arttırmaya yönelik kimyasal solüsyonların, imalatı ve satışı ile iştigal eden tanınmış bir şirket olduğunu, müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli 99/013286 sayılı “...” ibareli markasının bulunduğunu, aynı markanın başta ABD olmak üzere dünyanın pek çok ülkesinde tescili olduğunu, müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren davalı şirketin müvekkiline ait “...” markasını ürettiği ürünlerde kullandığının tespit edildiğini, davalının bu eyleminin haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalının eyleminin haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, ref ve men’ine, davalının eylemlerinin önlenmesine, ürünlerin toplatılmasına, kaldırılmasına, 10.000,00 TL manevi tazminat ile 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesine göre hesaplanacak tazminattan şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 3.600,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin “...” ibareli müstakil bir ürün satmadığını, “...” ibaresinin marka olarak değil potasyum tiyo sülfat olarak bilinen bileşiğin kısaltması olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tesislerinde üretip satışa sunduğu kimyasal gübre üzerinde bulunan ... ibaresinin davacının tescilli markasına tecavüz teşkil ettiği ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davalının davacıya yönelik haksız rekabetinin tespitine, haksız rekabet ve tecavüzlerinin menine, haksız rekabete ilişkin kullanımlarının önlenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminat ile 3.600,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 440,46 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.