muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24572, Karar No: 2014/17097, Tarih: 17.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24572 E.  ,  2014/17097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

U.Y.A.P üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın hükümden sonra 19.10.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCY.nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCY.nın 50/3.maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCY.nın 50/6.maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCY.nın 50/6.maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde, diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “...TCK.nun 50/6 maddesi uyarınca hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanılmaması veya başlanıp ta devam edilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına...” dair kısımların hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6466, Karar No: 2018/520, Tarih: 22.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6466 E.  ,  2018/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2016 tarih ve 2015/246-2016/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...Dokuma İplik Fabrikası’nda 1965 ile 1986 yılları arasında işçi olarak çalıştığını ve burdan emekli olduğunu, ancak 2015 yılı Ocak ayı içinde öğrenmesi üzerine tarif edilen yere gittiğinde dev panolarda resimlerinin asıldığını ve eski iş yerinin satış ilanlarında resimlerinin malzeme olarak kullanıldığını gördüğünü, müvekkilinİN yıllar evvel fabrikada çalışırken kendisinden izinsiz çekilmiş bir fotoğrafının ... tarafından .... Dokuma İplik Fabrikası’nın özelleştirilerek satılması amacıyla yapılan reklamlarda kullanıldığını ve bu amaçla ...'nın bir çok yerinde ilan panolarına asıldığını, internet ortamı ile dergilerde de izinsiz olarak yayınlandığını, bunun müvekkilini rencide edici bir durum ve inançlarına saygısızlık olduğunu, manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, 12.000,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fotoğrafın özel hayat ile ilgili olmayıp davacının o dönemde çalıştığı iş yerinde çekildiğini ve yine iş yerinin arşiv kayıtlarından bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafın 5846 sayılı FSEK m. 86 uyarınca kişisel değer olup, kişiden izin alınmasını gerektirmeyen istisnalardan olmadığı, yine kişisel değer olması sebebiyle davacının yayımlanmasından kaynaklı manevi tazminat talep etme hakkının olduğu; olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek, davacı yönünden zenginleşme yaratmayacak davalı yönünden ifa imkansızlığı doğurmayacak şekilde manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 204,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1195, Karar No: 2010/5884, Tarih: 01.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/1195 E.  ,  2010/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

İrtikap ve bu suça iştirakten sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2008 gün ve 2008/200 Esas, 2008/288 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

26.12.2003 tarih ve 25328 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5020 sayılı Yasanın 12 ve 13. maddeleriyle değişik 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kuruluşunun duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunupda katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurmak haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4308, Karar No: 2022/12286, Tarih: 21.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/4308 E.  ,  2022/12286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Olay tarihinde ... Madeni Yağları işyerinde 25.500 litre mineral yağ ele geçirildiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, Tübitak MAM analiz raporunda "numunenin mineral yağ esaslı olduğunun" belirtildiği ve dosya kapsamına göre, sanığın her hangi bir karışım içermeyen standartlara uygun mineral yağı, akaryakıt olarak sattığına ilişkin kesin, şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8417, Karar No: 2018/470, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8417 E.  ,  2018/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, kısıtlı adayı annesi ...'nın yaşlı olup, hafıza kaybı ile birlikte duyma ve görme kaybı da yaşadığını ileri sürerek annesinin hak ve menfaatlerinin korunması için kısıtlanarak vasi atanmasını istemiştir.

Mahkemece, kısıtlı adayı ve vasi adayları beyanları, sağlık kurulu raporu değerlendirilerek kısıtlı adayının TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına ve kızı ...'un vasi olarak atanmasına karar verilmesi üzerine hüküm kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 408. maddesinde; yaşlılığı, engelliliği, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her erginin kısıtlanmasını isteyebileceği, 409. maddesinde ise; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosya kapsamında; ... 1. ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 10.03.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda; kısıtlı adayının akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğu, vasi tayinine gerek olmadığının bildirildiği, kısıtlı adayı vekilinin de duruşmada; kısıtlı adayının kısıtlanmasını gerektirecek neden bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunduğu anlaşılmıştır.

Saptanan olgular karşısında, her ne kadar Mahkemece, kısıtlı adayının TMK'nun 405. maddesine dayalı olarak kısıtlanmasına karar verilmiş ise de, az yukarıda zikredildiği üzere akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilebileceği, TMK'nun 405. maddesinde yer alan koşulların kısıtlı adayı bakımından oluşmadığı, yine TMK'nun 408. maddesine göre de kısıtlama kararının kısıtlı adayının isteğine bağlı olarak verilebileceği, ancak kısıtlı adayının bu yönde bir isteğinin bulunmadığı da nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kısıtlı adayı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15659, Karar No: 2010/183, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15659 E.  ,  2010/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17328, Karar No: 2015/13537, Tarih: 24.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17328 E.  ,  2015/13537 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* MANEVİ TAZMİNAT TAKDİRİNDE AŞIRIYA KAÇILMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* BASIN KANUNU (5187) Madde 13

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 58

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. Ü.. vekili Avukat O..O.. tarafından, davalılar A...Ş.. ve diğeri aleyhine 26/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/11/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat M..C.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

a- Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalı S.. A.. yönünden davanın reddine, davalı A...Ş.. yönünden istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı D.. M.. hakimi olarak verdiği bir karar nedeniyle davalıların sahibi ve yazı işleri müdürü olduğu D..G.. 29/03/2011, 04/04/2011 ve 07/04/2011 günlü sayılarında yayınlanan yazıların kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davalı yazı işleri müdürü yönünden 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca hukuken sorumluluğu olmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini, diğer davalı yönünden ise dava konusu edilen yazıların basın özgürlüğü sınırları içinde kalıp hukuka uygun olmalarından dolayı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı yazı işleri müdürü S.. A.. yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden dava konusu edilen yazılarda davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilerek .. TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil

Mahkemece, davalı yazı işleri müdürü S.. A.. yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden dava konusu edilen yazılarda davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilerek .. TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil

eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince, dava konusu yayının sınırlı sayıda basılan yerel bir gazetede yayınlanmış olması, yayın tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b- Kararı temyiz eden davalı S.. A.. yönünden yerel mahkeme kararı husumetten redde ilişkindir. Davalı taraf, yargılama sırasında avukatı aracılığı ile temsil edildiğine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi uyarınca davalı yan yararına ayrı bir vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalılar yararına takdir olunan.. TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/452, Karar No: 2017/3254, Tarih: 31.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/452 E.  ,  2017/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 07/10/2015 tarih ve 2013/364-2015/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı şirketin ile tescil başvurusunda bulunduğunu, bu tasarımların yenilik ve ayırt edici nitelik taşımadığını, başvuruya itiraz edildiğini ve itirazlarının ararı ile haksız ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini, müvekkili şirketin 16.07.1999 tarihli 006896 nolu ambalaj tasarımını, 21.06.2000 tarihli 8491 nolu kek tasarımını, 04.05.2000 tarihli 8364 nolu kek tasarımını, 20.02.2006 tarihli 2006/00490 nolu ambalaj tasarımını, 20.02.2006 tarihli 2007/00491 nolu kek tasarımını, 2008/00276 nolu kek tasarımını ve 200/00618 nolu kek tasarımını adına tescil ettirdiğini, müvekkili şirketin ayrıca nezdinde tescilli markaların maliki olduğunu, davaya konu 1 nolu tasarımın, markaları ile yıllardır piyasaya arz edilen kek ürün şekline ve tasarımlarına ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, davaya konu 16 nolu tasarımın, markalı ürün görsellerinde olduğu gibi üç noktadan fışkıran bir görünüme sahip olan akışkan çikolata görüntüsünde olduğunu, çok yakın benzerlik gösterdiğini, hiçbir teknik zorunluluk olmamasına rağmen benzerlik olduğunu; 2 nolu tasarımın ise müvekkili adına tescilli marka ve tasarımları ile aynılık gösterdiğini, 3 nolu tasarımın, müvekkili adına tescilli marka ve tasarımları ile aynılık gösterdiğini, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 ve 13 nolu tasarımların, müvekkili adına tescilli tasarımları ile aynılık gösterdiğini, 11 nolu tasarımın ise yıllardır var olan, yeni ve ayırt edici vasfı bulunmayan bir şekil olduğunu, dava konusu tasarımların asla yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığını ileri sürerek 29.08.2013 tarihli ve 2013/T-606 sayılı kararının iptaline, 09.07.2012 tarihli 2012/04727 numaralı tasarımın üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesine, 2012/04727-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 16 nolu tasarımların tescilinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı tarafın her bir tasarım görseli yönünden çok sayıda yenilik kırıcı delil ileri sürdüğünden birbirinden farklı unsurlara sahip 14 ayrı tasarımın yenilik incelemesinin tek dosya üzerinden yapılmasının yargılamayı güçleştireceği ve geciktireceği gerekçesiyle HMK'nın 167. maddesi uyarınca aynı kategoriye sokulması mümkün olan tasarımlara bir dosyada bakılması görüşüne varılmış, 2013/312 esas sayılı dosyadan tefrik edilen 2012/04727-11, 13 ve 16 nolu tasarımlara ilişkin işbu dosyada davacı vekili dava dilekçesini tekrar etmiştir.