muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2797, Karar No: 2014/21533, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15196, Karar No: 2013/4870, Tarih: 08.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15196 E.  ,  2013/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

2-ALPUS HASTANE OTELCİLİK HİZMETLERİ A.Ş.

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ve Otelcik A.Ş.'de 24.12.2006-20.08.2010 tarihleri arasında, kafeterya ve restoran bölümünde, aylık brüt 1.999,35 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin 19.08.2010 tarihinde işyerinde yaşanan bir olay bahane edilerek, sözlü olarak Alpus A.Ş şirketi yetkililerince, savunma alınmadan ve işten çıkarma yazısı verilmeden haksız olarak feshedildiğini, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iki işverenin birlikte sorumluluğu olduğunu, hafta tatili ve bayram ve genel tatil günleri çalışmalarına ilişkin haklarını alamadığını, günde üç saat fazla mesai yaptırıldığını, ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatları ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücretinin davalılardan faizleriyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, davanın davalı Acıbadem Hastanesi A.Ş. yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacının Aplus Şirketi mutfak bölümü "asistan kısım şefi" olarak çalıştığını, davacının işini gereği gibi ifa etmediğini, görevi ile ilgili olmayan hareketlerde bulunduğunu, işyeri adabına aykırı davranışlar sergilediğini, tüm ikaz ve uyarılara rağmen bu davranışlarına devam ettiğini, 17.08.2010 tarihinde mutfak bölümünde asansör içerisinde diğer çalışan ...'a sinkaflı küfür ettiğini, aralarında kavga ve itişme yaşandığını, diğer işyeri çalışanı Gülduran Ertek'in bizzat şahitliği ile iş ahlakı ve iyiniyet kurallarına aykırı bu tutum ve davranışların tespit edildiğini, yaşanan bu durumun tutanak altına alındığını, bu olayın ilk olmadığını, 07.12.2007 ve 04.06.2009 tarihlerinde de yine davacı ve başka personeller arasında benzer olayların yaşanmış olduğunu, diğer çalışma arkadaşlarının da bu duruma defalarca tanık olduklarını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II bendi gereği haklı sebeple 20.08.2010 tarihinde feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 24.12.2006-20.08.2010 tarihleri arasında brüt 1.999,35 TL ücret ile çalıştığı, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, alacak ve tazminatlardan birlikte sorumlu oldukları, iş sözleşmesinin feshine sebep olan olayın 17.08.2010 tarihinde meydana geldiği, Gülduran Ertek'in tanık olduğu ifade edilmiş ise de bu tanığı dinlenmediği, olayın açıklığa kavuşturulmadığı, davacının çalışırken birkaç kez iş arkadaşlarıyla tartıştığı, bu sebeple feshin haklı değil geçerli olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, resmi bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, fazla mesai yaptığı, haftanın altı günü çalıştığı, bir gün tatil yaptığından hafta tatili ücretinin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde, "Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: a) İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması. b) İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması. c) İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması. e) İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması. f) İşçinin, işyerinde, yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi. g) İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi. h) İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi. ı) İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması." hallerinde iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı, iş sözleşmesinin 19.08.2010 tarihinde işyerinde yaşanan bir olay bahane edilerek Alpus A.Ş. şirketince haksız olarak feshedildiğini ileri sürdüğü, davalının, iş sözleşmesinin davacının işyeri çalışanı ile kavga etmesi sebebiyle haklı olarak feshedildiğini iddia ettiği, 17.08.2010 tarihinde davacı ile ... arasında, mutfak bölümünde asansör içerisinde sözlü kavga olduğu, kavga sırasında küfür, itişme ve tekme atma eylemlerinin meydana geldiği, davacının savunmasında, Ceyhun Bey ile ... hakkında daha önce konuştuğunu, üstlerine haber vermeden görev yerini terkettiğini, üstünün verdiği görevlerini yapmadığını, günlük üretim formunu doldurmadığını, etiketleme yapmadığını, bu durumu ona söylediğini, Hayati'nin kendisini tehdit ettiğini, küfür ederek karşılık verdiğini, bu sebeple tartışma çıktığını beyan ettiği, olay ile ilgili yapılan tahkikat

aşamasında, işyeri çalışanı ...'ün, asansörün kapısına geldiğinde davacı ile Hayati'nin konuştuklarını, birlikte asansöre bindiklerini, asansörde tartışmanın yükseldiğini, davacının Hayati'ye yumurtaları neden aşağıya indirdin diyerek göğsünü iteklediğini, asansör kapısının açılmasıyla Hayati'nin ineceği sırada davacının ananı sinkaf ederim dediğini, Hayati'nin sen benim anama nasıl küfredersin dediğini, ayağı kayarak yere düştüğünü, tekrar ayağa kalktığını, davacının korktuğunu, asansöre bindiğini, Hayati'nin ayağındaki terliği davacıya fırlattığını, yine anama nasıl küfredersin dediğini, kendi elindeki çayların döküldüğünü, işçiler araya girmese tarafların kavga edeceklerini beyan ettiği, olaya karışan ...'ın, olay günü kek yapmak için onbeş yumurta aldığını, asansöre binerken davacının gelerek aşağıdan neden yumurta almıyorsun dediğini, kendisininde geçen hafta pasta için aldığı yumurtaları dolapta beklettiğini, yumurtaların kafetaryanın olduğunu söylediğini, davacının yumurtaları elinden almak istediğini, kendisinin pastane için olduğunu söylediğinde davacının küfür ettiğini, davacının herzaman sorun çıkarmasından psikolojik yıprandığını beyan ettiği, 20.08.2010 tarihli fesih bildiriminde, davacının 17.08.2010 tarihinde ...'a küfür ettiği, bu olaya Gülduran'ın tanık olduğu, 04.06.2009 tarihinde yine aynı çalışan ile kavga ederek birbirilerine küfür ettikleri, 07.12.2007 tarihinde de mesai arkadaşına yüksek sesle bağırdığı, kafetaryada olan müşterileri rahatsız ettiği sebepleriyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesince 20.08.2010 tarihi itibariyle tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğinin bildirildiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından tutulan 18.10.2010 tarihli tutanakta, iş sözleşmesinin davacının çalışan Hayati ile küfürleşerek kavga ettiği sebebiyle feshedildiği, davacı ve diğer çalışanın kavga edildiğini savunmalarında kabul ettikleri, tanık Gülduran'ında olay ile ilgili yazılı beyanının bulunduğu, davacının daha öncede 07.12.2007 ve 04.06.2009 tarihlerinde iki farklı olaya karıştığı, davacının sonuncu olay sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, işyerinden hiçbir alacağının kalmadığını beyan ettiği hususlarının tesbit edildiği anlaşılmaktadır.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d hükmü uyarınca haklı fesih sebebi sayılmıştır. Davacının, 19.08.2010 tarihinde ... isimli işçi ile tartıştığı, tartışma sırasında Hayatiye hakaret ettiği, bu durumun, işverence yapılan tahkikat belgeleri ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş kurulunca tutulan tutanaktan açıkça anlaşıldığı ortadadır. Hal böyle olunca, iş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshehine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesindeki şartların oluştuğu, davacı tarafından olayın aksinin ıspat edilemediği gözetilmeden, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine, yukarıda anılan belgeler dosyaya sunulduğu halde tutanak mümzi ve olay tanıklarının dinlenmediğinden bahisle yanlış yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11185, Karar No: 2021/9543, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11185 E.  ,  2021/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılardan Akbank Türk A.Ş vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/10/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı Akbank Türk A.Ş. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı Akbank Türk A.Ş den alınıp davacıya verilmesine,

18.603 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/821, Karar No: 2022/10056, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/821 E.  ,  2022/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/408E– 2021/297K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/408 E - 2021/297 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5563, Karar No: 2012/6789, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5563 E.  ,  2012/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.04.2011 tarihli bozma ilamında davacının yargı harçlarından muaf olduğu belirtilmiş ise de, 02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6718, Karar No: 2024/11352, Tarih: 20.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6718 E.  ,  2024/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/595 E., 2024/250 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/521 E., 2021/557 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.