muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1547, Karar No: 2014/9785, Tarih: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1547 E.  ,  2014/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/154480

Mahkemesi : Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

Numarası : 2011/354-2013/100

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davanın niteliğine göre, davacılar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine;

Dava dilekçesi ve dosya içeriğine göre, tazminat davasına dayanak teşkil eden mahkeme hükmünün Bitlis Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki düzenlemeye göre istem, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanır şeklindeki belirleme dikkate alındığında, davacılar için Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin tazminat konusu işlemle ilişkili olduğu gözetilip, yetkisizlik kararı verilerek, davanın bu mahkemeye en yakın Muş Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği nazara alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8587, Karar No: 2023/4949, Tarih: 28.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/8587 E.  ,  2023/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1446 E., 2022/318 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı nedeniyle hükmedilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınması kararının gerekçesine yönelik olduğu ve kararı temyizde hukukî yararının bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.06.2015 tarihli ve 2015/1529 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin ikâmetinin salonunda bulunan pantolonunun cebinden 2.500,00 TL çaldığı iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 116/1, 58 ve 53/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2-Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/559 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından aynı Kanun'un 142/2-h, 62, 53, 116/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hırsızlık suçu bakımından hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/2963 Esas, 2021/18135 Karar sayılı kararı ile sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan ya da Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ilk derece mahkemesinin 24.03.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca her iki suç yönünden ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birinde korunma ve tedavi altına alınmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; sanığın akıl hastalığı sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumlarından birinde koruma ve tedavi altına alınmaması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 15.05.2015 günü saat 11.00-12.00 sıralarında katılan ...'un, eşi olan A.E. ile birlikte ikametlerinin bahçesinde fidan diktikleri, katılanın fidan dikmeden önce cebince 2.500,00 TL para bulunan pantolonunu evin salonuna astığı, bir süre sonra katılanın cuma namazına gitmek için pantolonunu giydiği ancak cebinde bulunan paraların olmadığını fark ettiği, olay günü yine katılan ile aynı bahçe içerisinde ikamet eden oğlu M.E.'nin bahçe içerisinde bir şahıs gördüğünü, bu şahsın el işaretleri ile kendisi ile konuşmaya çalıştığını ve ardından yanından uzaklaştığını belirttiği, olay yeri inceleme ekiplerince yapılan incelemede; kiler penceresi çevresinde parmak izlerinin tespit edildiği, tespit edilen bu parmak izlerinden 01 nolu olay yeri parmak izinin sanığa ait sağ el baş parmak izi olduğunun anlaşıldığı, sanığı bahçe içerisinde gören M.E.'nin 16.05.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile sanığı usûlüne uygun olarak teşhis ettiği buna göre sanığın atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, ancak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2022 tarih ve 44 rapor numaralı Sağlık Kurulu Raporunda, sanığın akıl hastası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi kapsamında olduğu belirtildiğinden ve bu rapora göre sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından sanık hakkında her iki suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanun'un 57/1. maddesi uyarınca sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

2-Olay yeri inceleme, uzmanlık raporu ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2022 tarihli rapor dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

2-Olay yeri inceleme, uzmanlık raporu ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2022 tarihli rapor dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi gereğince, fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedileceği, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastalarının yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınacağının hükme bağlandığı anlaşıldığından, anılan kararda bu yönde bir hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/1446 Esas, 2022/318 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15244, Karar No: 2014/2618, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/15244 E.  ,  2014/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2012 tarih ve 2011/2-2012/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili şirketin her türlü gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan verimi ve üretim miktarını arttırmaya yönelik kimyasal solüsyonların imalatı ve satışı ile iştigal eden dünyada ve ülkemizde tanınmış bir şirket olup, işbu faaliyetlerini adına tescilli ... markaları tahtında sürdürdüğünü ve markalı ürünlerini 1994 yılından bu yana dava dışı ... Tarım ve ... San. ve Tic. A.Ş. eliyle Türkiye pazarında sattığını, davalının müvekkiline ait ... markalarının aynısı ve/veya iltibas yaratacak düzeyde benzeri ile taklit markalı malları imal edip, satışa sunarak haksız rekabette ve marka hakkına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, davalının fiillerinin haksız olduğunun tespiti ile haksız rekabetin ve marka tecavüzünün men ve ref'ine, hükmün ilanına, 5.000 TL manevi ve 1.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, dava konusu markanın genel ibare olup, sektörde herkes tarafından kullanıldığını ve kimyasal çözümlemede .. şeklinde ifade edildiğini, müvekkilinin sattığı üründe ise kendi markasının ve ayrıca ürünün içeriği hakkında bilgi vermek amacıyla ... ibaresinin, bu ibarenin açılımı ile birlikte bulunduğunu, bu itibarla müvekkilinin kullanımının 556 sayılı KHK'nın 12. maddesi çerçevesinde dürüst kullanım olduğunu, davacı-karşı davalının tescilli markasının sadece “Potasyum tiyosülfat içeren gübre solüsyonları” emtiasında tescilli olması nedeniyle bu emtiada yer almayan müvekkilinin ürününün markaya tecavüz etmesinin söz konusu olamayacağını, müvekkilinin iyiniyetli olup, ... ibaresinin kullanımına da son verdiğini savunarak, asıl davanın reddini, karşı davada ise, davacı-karşı davalının 99/013286 no'lu ... ibareli markayı 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinde belirtildiği şekli ile kullanmadığından 42/c bendine göre, ... ibaresinin sektörde genel bir ad olması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c ve d maddeleri

kapsamında 42/a bendine göre, davacı-karşı davalının ... ibareli markanın sektörde genel ad olarak kullanılmasına uzun süre ses çıkartmayarak bu ibarenin ...-gübre sektöründe Potasyum Tüyo Sülfat bileşeninin genel adı olarak kabul edilmesine sebebiyet vermesi nedeniyle 42/d bendine göre hükümsüz sayılarak iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ibarenin kısaltma olarak algılanmasına karşılık, tanımlayıcı işaret sayılması yönünde kesin bir görüş oluşmadığı, bununla birlikte, bu işaretin bir an için tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş olsa bile, markanın başvuru tarihi olan 1999 ve tescil tarihi olan 2001 tarihinden bu yana kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığının kabulü gerektiği, tüketici gözünde ... ibaresinin piyasada bulunan gübre solüsyonları için marka haline geldiği, davalı-karşı davacının her şeye rağmen ... ibaresini ürünün özü hakkında bilgi veren teknik bir ibare olarak kullanabilmesi olasılığı var ise de, bu kullanımın dava konusu edilen ölçekte ve biçimde olmayıp ancak, tüketicilere, alıcılara, ambalaj üzerinde markasal olmayan tarzda ve bilgi verici metin içinde gerçekleşebileceği, bu itibarla, davalı-karşı davacının dava konusu edilen kullanımlarının markaya tecavüz ve haksız rekabet niteliği taşıdığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise 556 sayılı KHK'nın 7/1-a-c ve 42/a ve d maddelerinde yazılı sebeplerin ve koşulların gerçekleşmediği, davacı- karşı davalının markayı korumak için çaba gösterdiği, haksız kullanıcılara karşı ihtarlar çektiği, öte yandan, ... ibaresinin Latince kimyasal ürün isminin kısaltması olmasına rağmen, uzun süreli kullanımla bir marka haline geldiği, artık tanımlayıcılığı ileri sürülerek hükümsüzlüğünün istenemeyeceği, ibarenin ticarette herkes tarafından kullanılan ve yaygın olan bir ürün adı olduğu iddialarının kabul görmediği gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4380, Karar No: 2022/6332, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4380 E.  ,  2022/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.11.2020 tarih ve 2020/398 E. - 2020/305 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, davalı şirketin, kayıtlarda tüm hisseleri davalı ...’ya ait, tek ortaklı bir anonim şirket olarak göründüğünü ancak gerçekte şirketin bir aile şirketi olup, ortaklarının da her biri %20 oranında hissedar olan, ..., ..., ..., ... ve ... olduğunu, diğer ortakların şirkette bulunan hisselerini yönetim kolaylığı ve aktif olmayan ortakların emekli maaşlarını alabilmeleri açısından davalı ...'e devrettiklerini, bu hususun davalı ... tarafından imzasını havi 09/10/2007 tarihli taahhütnameyle ikrar edildiğini, ayrıca adı geçenin söz konusu belgeyle, diğer ortaklara ait olan hisseleri dilekleri anda iade etmeyi de taahhüt ettiğini, müvekkilinin, şirketin iş ve işlemlerini yürütmesinin ve şirket borçlarını kendi cebinden ödemesinin de belirtilen hususların ispatı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirkette %20 oranında hissedar olduğunun tespiti ile pay defterine tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu taahhütnamenin beyaza imzanın suistimal edilmesi suretiyle düzenlendiğini, belgede yer alan şirket kaşesinin sahte olduğunu, davacının şirkete ait borçları ödemesinin şirketin ve yönetim kurulunun bilgisi dışında, şirketi ele geçirme planının bir parçası olarak yapılan işlemler olduğunu ve şirketin kurucusu ve tek ortağının ... olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; taahhütnamenin inançlı işlem niteliğinde olduğu, imzası inkar edilmeyen inanç sözleşmesine göre ..., ..., ... ve ... ve ...'ün ortak malı olduğunun bildirildiği, her ortağın %20 hisse sahibi olduğu, davayı inançlı işleme göre %20 hisseli ortak ...'ün şirkete ve şirketi temsilen yönetim kurulu başkanı ...'e karşı açtığı, taahhütnamede geçen ..., ... ve ...'ün davada taraf olmadıkları gerekçesiyle asıl ve birleşen dava yönünden; davacı ... yönünden davanın inançlı işlem uyarınca kabulüne, fazlaya dair talebin dava dışı ..., ..., ... payları için aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5539, Karar No: 2017/6100, Tarih: 18.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5539 E.  ,  2017/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre, sanık ...'in duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5971, Karar No: 2014/8774, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5971 E.  ,  2014/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18462, Karar No: 2016/15926, Tarih: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18462 E.  ,  2016/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen; Taraflar arasındaki boşanma dosyasının araştırılarak aslı ya da onaylı örneğinin eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2016(Salı)

....