muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5415, Karar No: 2018/10715, Tarih: 04.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5415 E.  ,  2018/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ....TV ve Haberleşme A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili davacının, davalı...A.Ş.'nin taşeronu ...İnşaat Elektrik. A.Ş.'de çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini, bu nedenle tazminat ve alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı...şirketi vekili,husumet itirazında bulunarak davacının şirket çalışanı olmadığını, ...firması ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle ücret alacağı dışında talepte bulunamayacağını, ihbar tazminatı şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Şirketi vekili, husumet itirazında bulunarak davacının baştan itibaren...Şirketinin işçisi olduğunu, bu şirketle aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının ödenmemiş alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı...Kablo TV ve Haberleşme A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediği, işyeri devri bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına hak kazanılıp kazanılmadığı noktasındadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut olayda, davacı işçi, davalı asıl işveren...A.Ş. bünyesinde çalışmıştır. Davalı işverence iş sözleşmesinin feshedilmediği savunulmaktadır. Şüpheli olan husus, davacının, yeni dönem ihale yüklenicisi firmada çalışmaya devam edip etmediğidir. Hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden, davacının 01/09/2013 tarihinde davalı ...İnşaat Anonim Şirketine ait işyerinden çıkışının bildirildiği, 02/09/2013 tarihinde ise “1201139” tescil numaralı işyerinden işe girişinin bildirildiği anlaşılmaktadır. “1201139” tescil numaralı işyerinin, hangi işverene ait olduğu ve bu işverenin yeni dönem hizmet alım sözleşmesinin yüklenicisi olup olmadığı hakkında Mahkemece bir araştırma yapılmamıştır. Anılan sebeple, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan “1201139” tescil numaraları işyerinin ayrıntılı tescil bilgileri (varsa asıl işveren-alt işveren veya ihale makamı bilgileriyle birlikte) celp edilmeli; ilgili makamdan davalıdan sonraki Kablo Sistemlerinin Kurulum Bakım Onarım işleri ihale yüklenicisi olan firma/şahıs bilgileri sorularak, hizmet alım sözleşmesi ve ekleri istenilmelidir. Yapılacak araştırma sonrasında, davacının işyeri devri hükümleri uyarınca çalışmaya devam edip etmediği belirlenmeli ve neticeye göre feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı bakımından bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1734, Karar No: 2022/9728, Tarih: 31.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1734 E.  ,  2022/9728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 1978 yılında yapılan tapulama çalışmasında 14.600,00 m2 yüzölçümlü olarak tapuya tescil edildiği, taşınmazın davacı tarafından 14.06.2006 tarihinde satın alınması üzerine aynı yüzölçümü üzerinden davacı adına tescil edildiği, 2017 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemiyle taşınmazın yüzölçümünün 6.780,00 m2 olarak düzeltildiği, yüzölçüm değişikliğinin tapuya 20.12.2017 tarihinde tescil edildiği, davanın ise 01.03.2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arazi niteliğindeki Derince İlçesi, Karagöllü Mahallesi, 1179 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve TMK'nın 1007. maddesi uyarınca zararın oluştuğunun kabulü ile bedelin Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1 -b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15300, Karar No: 2018/3387, Tarih: 27.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/15300 E.  ,  2018/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

02/12/2013 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 03/12/2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

02/12/2013 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 03/12/2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4252, Karar No: 2015/3276, Tarih: 04.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4252 E.  ,  2015/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/192-2013/476

Taraflar arasındaki davadan dolayı Küçükçekmece 4.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 12.9.2013 gün ve 192-476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı-karşı davacı vekili 31.01.2014 tarihli temyiz dilekçesinde ekonomik durumunu belgeleyen herhangi bir belge dosyaya ibraz etmeden sadece asıl dava bakımından başvurma harcı ve peşin harç yatırarak adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK' nin 334-340.maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK. nun 337/1.maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davalı-karşı davacı vekili, adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, davalı-karşı davacının ekonomik durumunu belgeleyen bir belge ibraz etmediğinden tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davalı-karşı davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksezin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK. nun 334/1.maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalı-karşı davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 434. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda,

1-Asıl davada hükmü temyiz eden davalıdan maktu temyiz harcı alındığı anlaşılmakla mahkemece hükmedilen 4.453,80 TL karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması,

Somut olayda,

1-Asıl davada hükmü temyiz eden davalıdan maktu temyiz harcı alındığı anlaşılmakla mahkemece hükmedilen 4.453,80 TL karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması,

2-Karşı davanın da reddedilmesi sebebiyle karşı davanın da temyiz edildiği ancak hükmü temyiz eden karşı dava davacısının karşı dava yönünden maktu temyiz harcı ile temyiz başvuru harcını yatırmadığı anlaşılmakla belirtilen harçların 1086 sayılı HUMK' un 434.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle tahsil edilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK. nun 434/.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1492, Karar No: 2017/1220, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1492 E.  ,  2017/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalılar ... Enerji Üretim AŞ ve ... Enerji Üretim AŞ vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi ile ulusal bayram genel tatil günlerinin fazla mesai ücretinin hesaplanması sırasında dışlanıp dışlanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının 8 saat çalıştığı günler bakımından kanuni bir saatlik ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken bu süre 0,5 saat kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca uyulan bozma ilamında açıkça belirtilmiş olmasına rağmen fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında ulusal bayram genel tatil günlerinin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediğinden bu yönü ile denetime açık ek rapor alınması için de kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... İnşaat ve Ticaret A.Ş vekilinin temyizine gelince;

Ayrıca uyulan bozma ilamında açıkça belirtilmiş olmasına rağmen fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında ulusal bayram genel tatil günlerinin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediğinden bu yönü ile denetime açık ek rapor alınması için de kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... İnşaat ve Ticaret A.Ş vekilinin temyizine gelince;

Davalı ... İnşaat ve Ticaret A.Ş vekili 04.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

SONUÇ: Hükmün ... Enerji Üretim AŞ ve ... Enerji Üretim A.Ş yönünden yukarıdaki sebepten BOZULMASINA, ... İnşaat ve Ticaret A.Ş yönünden, temyiz isteminin feragat nedeni ile REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9744, Karar No: 2014/14644, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9744 E.  ,  2014/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 27/11/2013 tarih ve 2012/262-2013/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 28.02.2006 tarihinde gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 742.000 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen dava dışı şirkete 28.02.2006-30.06.2006 tarihleri arasında yanlış tarife uygulanması ve fazla tahsilat yapılması nedeniyle açılan dava sonucu davacının sözleşmeden sonra icra dosyasına 773.931,07 TL ödediği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, Hisse Devir Sözleşmesinin 9.4 maddesinde hisselerin devralındığı döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 434. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı (İBK)'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt da bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmediğinden, davacı tarafça bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 40.170,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15410, Karar No: 2010/21374, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15410 E.  ,  2010/21374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Bozma öncesinde davalı ...’na’ ödenen bedelin, bu davalıdan alınarak bankada bloke edilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Kamulaştırma bedeli olarak belirlenen 22.423,80-TL. bedel, davalı ...NA ödenmiş ise bu davalıdan tahsili ile ileride hak sahibi olduğunu ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.