muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4336, Karar No: 2011/5777, Tarih: 17.10.2011

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı halde; yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle paraya çevrilmesine ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 7.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13330, Karar No: 2021/10820, Tarih: 02.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13330 E.  ,  2021/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine, ..., Tekirdağ Büyükşehir

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “yapılan araştırmanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile önceki keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin katılımıyla keşif yapılması ve yapılacak bu keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazın, taksim anlaşması iddiası ile açılarak aktarılan davanın tarihi olan 1975 yılında ve kadastro tespit tarihi olan 1983 yılında ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, alınan beyanlar ile önceki keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki ortaya çıktığı takdirde giderilmeye çalışılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen iktisap şartlarının kimin lehine oluştuğu tespit edilerek bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...'un davasının kısmen kabulüne, müdahil ...'in davasının kabulüne, davalılar ... ve ...'in taleplerinin kısmen kabulüne, çekişmeli 1664 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 05.04.2017 tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen sarıya boyalı 4.000,00 metrekarelik bölümünün aynı parsel numarasıyla davacı ... adına; aynı raporda (A) harfi ile gösterilen maviye boyalı 1.500,00 metrekarelik bölüm ile (D) harfi ile gösterilen kırmızıya boyalı 4.100,00 metrekarelik bölüm olmak üzere toplam 5.600,00 metrekarelik bölümün son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla ve hüküm yerinde gösterilen payları oranında Mümin oğlu ... mirasçıları adına; aynı raporda (C) harfi ile gösterilen yeşile boyalı 1.000,00 metrekarelik bölümün ise son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla hüküm yerinde gösterilen payları oranında ... ve ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 27,90 TL'nin temyiz edenlerden davalı ... ve davalı ... Başkanlığından ayrı ayrı alınmasına, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6562, Karar No: 2015/2254, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6562 E.  ,  2015/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4901, Karar No: 2012/8618, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4901 E.  ,  2012/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2011/379495

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'un, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair (İZMİR) 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2011 tarihli ve 2010/228 esas, 2011/335 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 07.08.2005 tarihi olmasına göre, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâline göre sanığın 1 yıl hapis ve 450,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması yerine, aleyhine olacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.11.2011 gün ve 56790 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 20.01.2012 gün ve KYB-2011/379495 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesinde yer alan “Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa 600 TL para cezası tayini isabetsiz olduğundan,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbamame içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2011 tarih ve 2010/228 esas, 2011/335 sayılı

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbamame içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2011 tarih ve 2010/228 esas, 2011/335 sayılı

kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığa verilen 30 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 600 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın “6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ilavesi suretiyle karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14391, Karar No: 2015/17077, Tarih: 07.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14391 E.  ,  2015/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/104625

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2011/128 Esas, 2011/143 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği gerekçesi ile Erciş Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 14/06/2011 tarihinde iddianame yerine geçen görevsizlik kararı verildiği, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve Milli Savunma Bakanlığının zimmet suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Milli Savunma Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin ve Milli Savunma Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8770, Karar No: 2016/7239, Tarih: 01.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/8770 E.  ,  2016/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın alınan savunmasında, kendini korumak için satın aldığı suça konu bıçak kırıldığından kendisinin namluyu sapa bant ile sabitlediğini söylemesi ve suç konusu bıçağın, 10.8 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırt kısmı tırtırlı düz ve küt namlusu, sapı içerisinden el yardımı ile açılıp kapatılabilen bir bıçak olduğunun bildirilmesi karşısında, bahse konu bıçağın tip ve nitelikleri yönünden 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğe haiz bıçaklardan olmadığı, ancak sanığın söz konusu bıçağı salt saldırı ve savunmada kullanmak üzere taşıyıp taşımadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7760, Karar No: 2016/36, Tarih: 11.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7760 E.  ,  2016/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23107, Karar No: 2016/14179, Tarih: 15.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23107 E.  ,  2016/14179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanıklar lehine olduğu anlaşılarak yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Müşteki hakkındaki ...Hastanesi'nin 13/02/2012 tarihli raporunda "x-rayda: sağ ayakta muhtemel kurşun çekirdeği ile uyumlu opasite ve medial cuneiform kemikte fıssür? olduğu" belirtilerek sonuç kısmının 5.bendinde "5-Yaralanmanın vücutta kemik kırılmasına neden olup olmadığı ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif, Orta ve Ağır olarak sınıflandığında hayat fonksiyonlarına etki derecesi olup olmadığının kişide şüpheli kırık tarif edildiğinden yapılacak ortopedi poliklinik muayenesi sonucunda değerlendirilebileceği," belirtilmesine rağmen, "daha önce alınan 13.02.2012 tarihli raporun 5. bendi gereği kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi yönünden raporda görüş belirtilmediği, ancak fonksiyon kaybı olmadığı belirtildiğinde Mahkememizce en az düzeyde etki derecesi olduğunun kabulü gereceği anlaşılmakla yeniden rapora gerek görülmemekle" denilerek, Adli Tıp Kurumu şubesinden kemik kırığı hususunda rapor aldırılmadan eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Sanıklar hakkında TCK’nun 87/3 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında arttırım yapılırken 3 yıl 6 ay yerine 3 yıl 9 ay hapis cezası bulunarak, devamında sanıklar hakkında neticeten fazla ceza tayin edilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7525, Karar No: 2015/45306, Tarih: 24.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/7525 E.  ,  2015/45306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/71998

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

NUMARASI : 2004/109 (E) ve 2007/166 (K)

SUÇLAR : Yağma, Tehdit, Tefecilik, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2010 ve 23/03/2013 tarihli ek tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklara atılı tefecilik suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve sanıklar hakkındaki beraat hükmünün Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında; aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık B.. Y.. savunmanının sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

I-) Sanıklar H.. Y.., M.. T.., B.. Y.., A.. K.., K.. A.. hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan S.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanıklar H.. Y.., M.. T.., B.. Y.., A.. K.. ve K.. A.. hakkında tefecilik ve tehdit suçlarından kurulan beraat ile sanıklar H.. Y.. ve A.. K.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar H.. Y.., M.. T.., B.. Y.., A.. K.. ve K.. A..'a yüklenen 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu'nun 17 ve 765 sayılı TCK'nın 191/1. maddeleri ile sanıklar H.. Y.. ve A.. K..'ya yüklenen ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde düzenlenen suçlar için öngörülen cezaların alt ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCY'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 01.03.2004 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar Hazine ve S.. S.. vekilleri ile sanıklar H.. Y.. ve A.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY'nin 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2249, Karar No: 2014/6509, Tarih: 16.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2249 E.  ,  2014/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydı ve tahsis kararının iptali istemine ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07/01/2014 gün ve 2013/8115 - 2014/192 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyası karar düzeltme incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiş ise de, dosyada belgelerin eksik olduğu ve dosyanın tamamının taranmadığı gibi taranan belgelerinde karışık bir şekilde ve evrak türüne uygun taranmadığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan inceleme ile anlaşılmıştır. Dosyanın bu haliyle elektronik ortamda sağlıklı bir şekilde incelenmesi olanaklı olmadığından karar düzeltme incelemesine konu dosyanın Daireye fiziki olarak gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.