muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4621, Karar No: 2019/14233, Tarih: 18.09.2019

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir. ... Tapu Müdürlüğünün 20.02.2019 havale tarihli yazısı ile hükme esas bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen ... Köyü 107 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satış tarihinin 11.11.2014 olduğu bildirilmiş olup, raporda emsal satış tarihi 11.12.2012 kabul edilerek endeksleme yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilecek düzenleme ortaklık payı oranı ile ilgili olarak ilgili Belediye Başkanlığından araştırma yapılmadan bu oranın % 40 kabulü ile m2 birim bedelinin belirlenmesi doğru görülmemiştir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan 735,98m2’ lik bölümünde %10 değer kaybı olacağı gözetilmeden, kalan alanlarda %90 değer azalışı hesaplayan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

3-Tapu kaydında yer alan ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12247, Karar No: 2013/13566, Tarih: 26.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12247 E.  ,  2013/13566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.06.2012 gün ve 84/38 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, dava konusu 219 ada 13 parselin bir kısmını ...’tan 09.04.2007 gün, 253 yevmiye nolu noter senedi ile satın ve devralındığını ileri sürerek söz konusu bölümlerin ifrazen iptali ile müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 08.11.2010 tarihli yargılama oturumunda, diğer davalılar ... ve ... ise 04.12.2010 tarihli yargılama oturumunda davayı kabul ettiklerini imzalı beyanları ile açıklamışlar, diğer bir kısım davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, ifrazın mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 219 ada 13 parsel kadastro yoluyla belgesizden paylı mülkiyet şeklinde davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Dosya arasında bulunan 09.04.2007 gün, 253 yevmiye nolu noter satış sözleşmesinde satıcı ..., ölen eşi tarafından sağlığında kendisine devir edilen mevkii ve sınırları tek tek belirtilen taşınmazın 330’ar m2’lik bölümlerinin davacılardan ... ile diğer davacıların yakın murisleri ... Kayık’a satıp ve devir ettiğini bildirmiştir.

Mahkemenin red gerekçesine katılmak mümkün değildir. Şöyle ki; her ne kadar yerel mahkemece uyuşmazlık konusu taşınmazın ifrazının mümkün olmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafa pay üzerinden iptal ve tescil taleplerinin olup olmadığının hatırlatılması tamamlanması gereken eksikliktir. Açıklanan bu nedenlerle mahkemece öncelikle davacılar vekiline pay üzerinden iptal ve tescil isteğinde bulunup bulunmadığının hatırlatılması, bu yönde isteğin bulunması halinde bir kısım davalıların davayı kabul ettikleri de göz önünde bulundurularak iddia ve savunma çerçevesinde taraf

delillerinin toplanması, dinlenilmelerinden vazgeçme olmadığından her iki tarafça gösterilen tanıkların eksiksiz dinlenilmesi, taşınmazın öncesinin tarafların kök murisi İbrahim Kayık’a ait olup olmadığı, bu kişiye ait ise taşınmazın tamamının eşi ...’ye sağlığında devir edilip edilmediği, tanıklardan sorulup belirlenmeli, bundan sonra oluşacak duruma toplanan delillere göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, usul ve kanuna aykırı olarak eksik araştırmayla yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18102, Karar No: 2011/11724, Tarih: 22.06.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/18102 E.  ,  2011/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın başka mahkemeler aracılığı ile de yasa yollarına başvurabileceği gözetildiğinde, hükümde yasa yollarına başvuru yolunun gösterilmesi yöntemi usul ve yasaya aykırı olduğundan sanığın temyizi süresinde sayılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.06.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

1- Sanığa 5607 sayılı kanunun 5/2.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünden yararlanması halinde verilecek cezadan indirim yapılacağı hususu hatırlatılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin;

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir."

9. fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü;

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu;

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri"

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 2. maddesinde;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü;

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu;

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri"

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 2. maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri"

ifade eder. Hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, katılan gümrük idaresinin suçtan dolayı uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/2449, Karar No: 2024/7421, Tarih: 11.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2449 E.  ,  2024/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/79 E., 2021/295 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2015/79 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 123, 62/1, 53/1-2-3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği değerlendirilerek, kesinleştirme şerhi düzenlenmediği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.01.2023 tarihli ve 94660652-105-61-25155-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/11729 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/11729 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet, cinsel taciz suçundan ise beraat kararı verildiği, anılan beraat kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26/05/2022 tarihli ve 2021/2749 esas, 2022/1260 sayılı kararı ile beraat hükmünün bozulmasına, istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak da kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için gerekli işlemlerin yapılmasına karar verildiği;

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/10/2020 tarihli ve 2020/9819 esas, 2020/14058 karar sayılı ilamında yer alan 'sanığın eski arkadaşı olan katılana, katılanın istemediğini açıkça belirtmesine rağmen onu sevdiğini ve evlenmek istediğini belirten farklı tarihlerde birden fazla mesaj göndermesi şeklindeki eylemi nedeniyle TCK.nun 105/1, 43/1 maddelerinde düzenlenen zincirleme cinsel taciz suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülüp kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması...' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26/05/2022 tarihli kararında da belirtildiği üzere, Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2014 tarihli ve 2014/97 esas, 2014/170 sayılı kararı ile sanığın olaydan önce 12/04/2014 tarihinde mağduru kaçırarak birden fazla kişi ile birlikte ve cinsel saikle hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanığın bu suçun soruşturması kapsamında bir müddet tutuklu kaldıktan sonra tahliye olduğu ve suç tarihi olan 17/07/2014 tarihinde katılana bir buçuk saat içerisinde 6 adet mesaj gönderdiği, mesajların 'seni hala seviyorum, Derya ne yazık seviyorum işte, öldürsen beni de halen kalbim seninle atıyor, bir yanlış yaptım, bir hata işledim ama yemin ederim seni kaçırdım ama sana derdimi anlatmak için kötü bir niyetim yoktu, ben arkadaşlarımı ele vermedim, suçu üstlendim, tutuklandım, biliyorum halen çok kızgınsın bana hala seviyorum seni, ölene kadar vazgeçmem senden asla, seven herşeyi göze alır, bende aldım düşündüm sonunu' şeklinde taciz içerikli olduğu ve sanığın savunmasında söz konusu mesajları katılan ile barışıp tekrar bir araya gelmek için attığını belirttiği anlaşılmakla;

Sanığın bir buçuk saat gibi kısa bir süre içinde ve peş peşe gönderdiği katılanı sevdiğine ve onun için herşeyi göze alacağına dair cinsel taciz içerikli mesajların ve devamındaki kaçırma eyleminde kendisinin kötü bir niyetinin olmadığını anlatan ve katılanı barışmaya ikna etmeye dönük mesajlarının bütün halinde cinsel taciz suçuna vücut verdiği olayda kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde; sanığın, katılana karşı 5237 sayılı TCK'nın 123. ve 105/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği iddianamede, "Suç tarihi 17.07.2014 günü şüpheli ...'un kendisini zorla araca bindirerek kaçırdığı için hakkında dava ve husumetin bulunduğu şikayetçi ...'ın 'deryaerdoğan87@hotmail.com' adresine, ... isimli facebook hesabından; Saat saat 11:41 de 'seninle daha işim bitmedi bitmeyecek yazıklar oslun nasıl bir yüzün varda hala oralardasın bilmem'. Saat 11:53 de 'seni hala seviyorum derya ne yazık seviyorum işte öldürsen benide hala kalbim seninle atıyor'. Saat 12:08 de 'bir yanlış yaptım bir hata işledim ama yemin ederim seni kaçırdım ama sana derdimi anlatmak için kötü bir niyetim yoktu ben arkadaşlarımı ele vermedim suçu üstlendim tutuklandım biliyorum hala çok kızgınsın bana hala seviyorum seni ölene kadar vazgeçmem senden asla seven herşeyi göze alır bende aldım düşündüm sonunu.' Saat 12:17 de 'hani yeminler etmiştin şikayet etmeyeceğine hani sigara içmedim deyipde direnen'. Saat 12:53 de 'ben seni hiç kaçırma gibi bir niyetim yoktu o yanımdaki çocuklar nasıl oldu da kanıma girdi' ve 'biraz kızgınım sana tutuklattın beni içerde neler çektim bilemessin' yazılı cinsel taciz içerikli 6 adet mesajı aynı gün içerisinde farklı saatlerde göndererek şikayetçiyi rahatsız ettiği." biçiminde sanığa isnat edilen eylem, İlk Derece Mahkemesince, "Sanık ...'un katılanın rızası hilafına, katılanın kullanmakta olduğu e-posta adresine ayrıntıları yukarıda detaylı olarak izah edilen şekilde söz konusu mesajları atmış olması eylemi 5237 Sayılı TCK'nun 123. Maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturmaktadır. Zira sanık dosya muhteviyatından da anlaşılacağı üzere aralarında eskiye dayalı husumet ve dava bulunan katılanı, sırf huzur ve sükun bozma saikiyle ısrarlı bir şekilde yargılamaya konu mesajları atmış, katılan sanık ile konuşmama iradesini ortaya koymasına rağmen söz konusu mesajları atmak suretiyle üzerine atılı suçu işlemiştir. Her ne kadar sanık ... hakkında katılan ... 'a attığı mesajlar nedeni ile cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; sanığın atmış olduğu mesajların incelenmesinde sanığın cinsel saikle hareket etmediği, cinsel saikle hareket ettiğine dair başka bir delil bulunmadığı, söz konusu mesajda yazılanların suçun oluşması için yeterli olmadığı, sanığın eyleminin bir bütün halinde kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu netice itibari ile yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanamamış olması nedeni ile sanığın cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmiştir

." şeklindeki gerekçeye dayalı olarak bir bütün halinde kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu kapsamında değerlendirilmesine rağmen hukuki anlamda tek olan aynı eylem vasıf yönünden bölünerek, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan mahkûmiyet ve cinsel taciz suçundan beraat kararı verildiği ve her ne kadar katılan vekili sadece beraat hükmünü istinaf ettiklerini ifade etmiş ise de sanığın eyleminde cinsel taciz suçunun unsurlarının oluştuğunu belirtmesi nedeniyle aynı eylemle ilgili suç vasfına yönelen istinaf isteminden dolayı her iki hükmü aleyhe istinaf ettiği, bu nedenle kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan kurulan hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22997, Karar No: 2008/877, Tarih: 22.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22997 E.  ,  2008/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiştir. Borçlu vekili icra mahkemesine başvurarak icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının yanı sıra takip konusu edilen çekteki keşideci imzasının müvekkiline ait olmadığını diğer itirazları ile birlikte ileri sürülmüştür.

Borçlu vekilinin ilk oturuma mazereti nedeniyle katılmadığı, 2.10.2007 tarihli oturumda mazeretinin kabulü ile birlikte borçlu asilin adresini bildirmesi ve tebligat yapılması için gerekli 7.20.YTL. masrafları ve müteakip oturumda imza örneklerinin alınması için asilin hazır edilmesini, ayrıca değişik kurumlarda atmış olduğu imza örneklerinin bulunabileceği yerleri yazılı olarak bildirmek ve her bir kurum için 4.80.YTL. posta müzekkere giderini 10 günlük kesin süre içinde yatırmasını, bu süre içinde belirtilen hususlar yerine getirilmediği takdirde delil bildirmek hakkından vazgeçmiş sayılacağına karar vermiş müteakip oturum olan 30.10.2007 tarihindeki duruşmaya borçlu asil ile vekilinin katıldıkları ancak önceki ara kararı uyarınca delil bildirmediğinden bahisle itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Konu ile ilgili İİK.nun 170/3.maddesi göndermesi ile 4949 Sayılı Kanunla değişik aynı kanunun 68/a maddesinin üç nolu bendi aynen; “tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı veya attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden…” yasal düzenlemesini içermektedir.

Olayda borçlu vekili oluşturulan 02.10.2007 tarihli kararı uyarınca müvekkili asili duruşmaya hazır etmiştir. Bu durumda ara kararından beklenen amaç kısmen yerine gelmiştir. Yukarıda açıklanan yasal düzenleme karşısında borçlunun imza incelemesine esas teşkil edecek şekilde oturarak ve ayakta imza örneklerinin alınarak ve gerekli bilirkişi ücretinin de belirlenip adı geçene yatırtılarak itirazın sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçe ile ara kararında belirlenen 10 günlük kesin sürede delillerin sunulmadığından bahisle itirazın reddi isabetsizdir. Bu yöndeki kabul hak kaybına neden olmaktadır.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.