muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7300, Karar No: 2008/1684, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7300 E.  ,  2008/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında sözlü olarak yapıldığı ileri sürülen “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine” dayalı olarak açılmış olup; davalı adına kat irtifak payı gösterilerek tescil olunan (13) adet bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâliyle davacı adına tesciline; olmadığı taktirde, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak suretiyle (20.000,00) YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davalı vekili; özetle, yanlar arasındaki akdî ilişkinin niteliğince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olmadığını, bedeli nakit olan “inşaat yapım” sözleşmesi olduğunu ve üç adet bağımsız bölümün davacı tarafından satılarak satış bedellerinin “iş bedeli” olarak alınmış olduğunu ve bu yolla tüm iş bedelinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, taraflar arasında zorunlu şekil koşuluna uygun şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığını; “sözlü” olarak da bu nitelikte bir sözleşmenin yapılmasına yönelik olarak taraf iradelerinin birleşmediğini; inşaatın davacı tarafından tamamlanmış olmasının da sözleşmenin varlığını kanıtlamak için yeterli olmadığını, davacı iddiasının yasal delillerle kanıtlanamadığını gerekçe göstererek davayı reddetmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme, taraflar arasında zorunlu şekil koşuluna uygun şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığını; “sözlü” olarak da bu nitelikte bir sözleşmenin yapılmasına yönelik olarak taraf iradelerinin birleşmediğini; inşaatın davacı tarafından tamamlanmış olmasının da sözleşmenin varlığını kanıtlamak için yeterli olmadığını, davacı iddiasının yasal delillerle kanıtlanamadığını gerekçe göstererek davayı reddetmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi Borçlar Yasası’nın 355.maddesinde tanımlanan “eser” sözleşmesinin bir türü olup; tarafları yönünden haklar ve borçlar içeren tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Yüklenicinin edimi arsa sahibi ya da sahiplerinin kayden maliki olduğu arsaya yasa ve sözleşme koşullarına; fen ve sanat kurallarına uygun şekilde inşaat yapmak ve sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümleri arsa sahibi - sahiplerine teslim etmektir. Arsa sahibi ya da sahiplerinin karşı edimi ise; sözleşmede verilmesi yanlarca kabul edilen arsa payı veya arsanın kayden yükleniciye temlikidir. Anılan sözleşme tapulu taşınmazın ya da payının temlikini içerdiğinden, kural olarak ve Türk Medeni Kanunu’nun 706, Tapu Kanunu’nun 26, Noter Kanunu’nun 60 ve Borçlar Kanunu’nun 213.maddeleri hükümleri gereğince “zorunlu şekil” koşuluna uygun şekilde yapılması gerekir. Ancak, taraflar karşılıklı olarak edimlerini ifa etmişlerse veya yüklenici inşaatı tamamlamış; ya da çok büyük bir bölümünü yapmış ve arsa sahibi inşaatın devamı süresince karşı koymamış ve inşaatın yapılmasına rıza göstermiş veyahut arsa payı yüklenici adına geçirilmiş ise “zorunlu şekil” koşuluna uygun şekilde yapılmayanı; “sözlü” veya “adi yazılı” şekilde yapılmış olan arsa payı inşaat sözleşmesiyle tarafların kendilerini bağlı saydıklarının kabulü gerekir. Aksine olan durum, TMK’nın 2.maddesinde öngörülen “objektif iyiniyet” ilkesi ile bağdaşmaz. Bu görüş, Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında da kabul edilmektedir (örneğin: Y.15.H.D’nin 12.11.1981 tarih, 1981/2098-2240 sayılı; 19.04.1999 tarih, 1999/893-1686 sayılı kararları).

Somut olayda, Bursa İli, Nilüfer İlçesinde bulunan; 760 Ada ve (12) parsel sayılı olarak davalı adına tescilliyken her biri (8) bağımsız bölümlü, (A ve B) bloklar halinde toplam (16) bağımsız bölümü içeren inşaatı davacı yüklenicinin yaptığı çekişmesizdir. Ancak, davacı yüklenici; inşaatı, yanlar arasında “sözlü” olarak yapılan “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi” gereğince yaptığını ve (13) adet bağımsız bölümün kendisine verilmesi gerektiğini iddia etmekte; davalı arsa sahibi ise, inşaatın "bedel" karşılığı yapıldığını, (3) adet bağımsız bölümün satılarak bedelinin ödendiğini ve (13) adet bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu savunmaktadır.

Davalı, yargılama sırasında ve 13.07.2005 günlü oturumdaki imzasıyla onayladığı açıklamasında "yükleniciye üç daire verdiğini, ancak davacının yaptığı dairelerin eksikliklerinin çok olduğunu” bildirmiştir. Diğer yandan, davacı vekilinin 05.04.2006 günlü dilekçesinde de, 18.09.2006 tarihli temyiz dilekçesinde de, davalı tarafından verilen vekâletname ile satılan üç adet dairenin de yüklenici davacıya, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince verilmiş olduğunu açıklamıştır. Tarafların bu açıklamalarının, dosya kapsamındaki diğer bildirimleriyle birlikte değerlendirilmesi halinde "mahkeme içi ikrar" niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Varılan sonuç bu olunca da; yanlar arasındaki akdî ilişkinin “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi” niteliğinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi davalının iş bedeli olarak yüklendiği karşı edimi, inşaat yapılan arsadan davacı yükleniciye pay vermek ve bu kapsamda bağımsız bölüm ya da bölümlerin kayden temlikini sağlamaktır. Ancak, inşaatın paylaşımı yönünden yanlar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. O halde, belirtilen

bu uyuşmazlığın Borçlar Kanunu’nun 366.maddesi uygulanarak çözümlenmesi gerekmektedir. Anılan Yasa hükmü uyarınca; taraflarca iş bedeli önceden kararlaştırılmamış veya yaklaşık olarak kararlaştırılmış ise, iş bedeli, işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa rayiçleri gözetilerek eserin değerine ve yüklenicinin giderine göre bilirkişi aracılığıyla yaptırılacak inceleme sonucu mahkemece belirlenir.

Açıklanan hukuksal sebeplerle, mahkemenin yapacağı iş şu olmalıdır: Yanlar arasında sözleşmenin kurulduğu zamandaki arsanın bulunduğu çevre özellikleri; bu kapsamda ekonomik ve sosyal olanaklar, o çevrede arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin yapılması sırasında, uyuşmazlık konusu inşaata her yönüyle benzer inşaatların arsa sahipleriyle yüklenici arasında paylaşımına ilişkin yöresel uygulamalar, yüklenicinin inşaata yaptığı harcamalar ve inşaatın değeri, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifte bilirkişi kuruluna incelettirilerek; uyuşmazlık konusu inşaatın, hangi paylaşım oranına göre yapılabileceğinin saptanmasıyla, yüklenicinin hakettiği bağımsız bölümlerin sayısının belirlenmesi ve yükleniciye verilmiş olan üç adet bağımsız bölümün, hakedilen iş bedeli bağımsız bölümlerden mahsubunun yapılması ve ayrıca varsa eksik ve kusurlu işlerin de tespitiyle, bunların giderilmesi için gerekli görülen bağımsız bölüm veya bölümlerin arsa sahibi üzerinde tutulması; eksik ve kusurlu işler bedeli birlikte ifayı gerektirecek tutarda ise “birlikte ifa kuralı uygulanarak yüklenici adına” tescili gereken kat irtifaklı bağımsız bölümlerin yüklenici adına tescile karar verilmesi gerekmektedir.

Diğer yandan, davada kademeli istemde bulunulduğu; tapu iptâli ve tescili talebi mahkemece reddedildiği halde, davacının tazminat istemi hakkında bir karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davada kademeli istemde bulunulduğu; tapu iptâli ve tescili talebi mahkemece reddedildiği halde, davacının tazminat istemi hakkında bir karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle, eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, (550,00) YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22218, Karar No: 2013/20217, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22218 E.  ,  2013/20217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; genel müdür yardımcısının sanık ... ve örme müdürünün katılan ... olduğu bir tekstil firmasına fason iş yapan sanık ...'in, katılanın, her teslimatta, komisyon adı altında para talep etmesi nedeniyle ticari ilişkisini bitirmek istediğini sanık ...'e bildirmesini müteakip, sanık ...'in, diğer sanık ...'den temin ettiği ses cihazıyla, iş yerine gelen katılanla yüz yüze gerçekleştirdikleri konuşmaları, katılanın bilgisi ve rızası dışında kaydedip, ses kaydına ilişkin kaseti, diğer sanık ...'e verdikten sonra, sanık ... tarafından, katılanın, fason iş yapan firma sahiplerinden usulsüz para aldığı ve kendisi de dahil olmak üzere firma çalışanları hakkında küfürlü sözler söylediği iddiasıyla 12.08.2009 havale tarihli dilekçeyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, Cumhuriyet savcısının talimatına istinaden sivil polislerin firma yakınında tertip aldıkları 21.08.2009 günü, sanık ...'in, daha önce seri numaraları belirlenmiş 10.000,00 TL tutarındaki parayı katılana teslim ettiği ve ardından sivil polisler tarafından katılanın göz altına alındığı ana ilişkin görüntülerin, katılanın iş yerindeki odasına, daha önce yerleştirilen kamera ile gizlice kaydedilip, elde edilen görüntü kayıtlarını içeren CD ve ses kaydına ilişkin kasetin, katılanın sanıklara yönelik olarak işlediği iddia olunan tehdit ve hakaret suçlarından dolayı yargılaması devam eden Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/947 esas sayılı dava dosyasına konulduğu iddiasına konu olayda;

Sanıkların, katılan tarafından kendilerine karşı işlenmekte olduğunu düşündükleri suçların kaybolma olasılığı bulunan mevcut delillerinin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettikleri bilinciyle hareket etmedikleri anlaşıldığından,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16249, Karar No: 2016/12943, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16249 E.  ,  2016/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı , davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.708,38 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı , tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1445, Karar No: 2016/7844, Tarih: 14.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1445 E.  ,  2016/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/1068-2014/522

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı R.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçelerile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan R.. A.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı R.. A.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16023, Karar No: 2018/9133, Tarih: 16.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16023 E.  ,  2018/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan dava dışı ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın,...sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüse çarpması sonucu ...'un yaralandığından, tedavi için hastanenin fatura ettiği 89.656,47 TL'nin ...'a makbuz ve ibraname karşılığı ödendiğini, trafik kazalarında acil olarak sağlık kurul ve kuruluşlarına başvuranlara bütçe uygulama talimatları/tebliğleri ve sağlık uygulama tebliği uygulama mecburiyeti olduğu halde davalı hastane tarafından uygulamanın yapılmadığının tespit edildiği, BUT/SUT uygulaması ilk müdahale kuralları gereği 62.244,26 TL olması gerektiği halde 89.656,47 TL fatura düzenlendiği, 27.412.21 TL fazla ödeme yapıldığını belirterek, fazla ödenen miktarın davalı hastaneye rücu edilmesi gerektiğinden ... 3. ... Müdürlüğünün 2010/6181 sayılı dosyasıyla davalı hakkında %50 kusura göre 3.000,00 TL asıl alacak ve ferilerinin tahsili için ... takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak üzere ... inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16877, Karar No: 2012/4561, Tarih: 05.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/16877 E.  ,  2012/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 106/1-1. cümle, 43/1-2, 62, 50/1-d maddeleri uyarınca mahkumiyet, seçenek yaptırıma çevirme 2- TCK'nın 125/1-4, 43/1-2, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2180 TL Adli para cezası) 3- TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirlenen temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suçun alenen işlenmesi nedeniyle TCK'nın 125/4. maddesi ile arttırım yapılırken gün adli para cezasının 105 gün yerine 115 gün, zincirlenme suç nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırım yapılırken 121 gün yerine 131 gün, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanırken 100 gün yerinde 109 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 125/4. maddesi ile arttırım yapılarak belirlenen "115 gün" adli para cezasının "105 gün", zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırım yapılırken adli para cezasının "121 gün", TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanırken adli para cezasının "100 gün", sonuç adli para cezasının da "2000 TL"ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.