muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/384, Karar No: 2014/2534, Tarih: 03.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/384 E.  ,  2014/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2012/153-2012/231

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.11.2013 gün ve 2013/6524 Esas, 2013/6877 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar K.. D.., C.. D.. ve Ö.. D.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı şirket adına davalı Ö.. D.. arasında 20.08.1999 ve 06.10.1999 tarihinde iki ayrı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinin sözleşme gereği arsalarını davalı şirket ortağı Ö.. D..'ın eşi davalı K.. D..'a devrettiklerini, davalı şirketin inşaatı yapmadığı gibi davalı K.. D..'ın arsaları müvekkiline vermemek için muvazaalı olarak davalı C.. D..'a sattığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile taşınmazların tapu kaydının iptaliyle davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile sözleşmelerin iptaline 89 ve 90 sayılı parselde davalı C.. D.. adına kayıtlı tam pay ile 92 parseldeki C.. D.. adına kayıtlı ½ payın iptaline, 89 parselin 10/80 payın davacı Halil Ortam, 70/80 payın davacı E.Ç.., 90 parselin 10/73 payın E. C..'e, 63/73 payın H. O.., 92 parseldeki yarı payın davalı C.. D.. üzerinde bırakılarak, ½ payın iptali ile davacı H.. T.. adına kaydına karar verilmiş, davalılar Ö.. D.., K.. D.. ve C.. D..'ın temyiz itirazları sonucu Dairemizin 07.11.2013 gün, 2013/6524 E., 2013/6877 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, davalılar Ö.. D.., K.. D.. ve C.. D.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar K.. D.., C.. D.. ve Ö.. D.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4608, Karar No: 2017/3635, Tarih: 03.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/4608 E.  ,  2017/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1...3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve hükümde yer alan “5237 sayılı Yasa'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” cümlelerinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13439, Karar No: 2019/9567, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13439 E.  ,  2019/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 18.04.2015 tarih, 2016/İHK 784 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru Sahibi vekili başvuru dilekçesinde, davalıya sigortalı iş yerinden sızan suların müvekkiline ait iş yerine sirayeti sebebi ile iş yerinde bulunan alüminyum profillerin zarar gördüğünü açıklayıp 46.689,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dolaylı zararların teminat dışında kaldığını, zira davacıya ait alüminyum profillerin su ile değil suyun sirayeti sırasında sigortalı iş yerinin zemininde bulunan kimyasal maddeleri de sürükleyerek sirayeti sebebi ile zarar gördüğünü, hasara sebep olan şeyin su değil, kimyasal madde olduğunu, bu nedenle oluşan zararın dolaylı zarar olup teminat dışında kaldığını ileri sürerek talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.392,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10990, Karar No: 2016/5414, Tarih: 28.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10990 E.  ,  2016/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, eşi hidayet Kartal'ın sağlığında aldığı meslek hastalığı iş görmezlik gelirinin meslek hastalığı sonucu ölüm geliri olarak kendisine bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3509, Karar No: 2019/4406, Tarih: 06.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3509 E.  ,  2019/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan usulüne uygun mütalaa alınarak Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne aykırı olarak Isparta Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 05.04.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğu, mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaası zorunlu olduğu gibi, mevcut mütalaanın da hangi suça ilişkin verildiğinin belli olmadığı zira, mütalaanın vergi suçu raporuna atıf yaptığı ancak 18.03.2011 tarih ve ... sayılı vergi suçu raporunun anlatım bölümünde sanıkların “sahte fatura düzenlediklerinin” belirtildiği, sonuç kısmında ise “sahte belge kullanmak suretiyle kaçakçılık suçunun işlendiği” denilmek suretiyle çelişkiye yol açıldığı; ... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanıkların vergi tekniği raporunda anlatılan eylemlerinin “sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olmasına karşın, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2011 tarihli 2011/2397 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı; birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip “sahte fatura kullanma” suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun olarak mütalaa alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla "sahte fatura düzenleme" suçundan beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7547, Karar No: 2016/14575, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7547 E.  ,  2016/14575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının şantiye ve ticarethane abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak,dağıtım,iletim,sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli ve aktif tüketim bedeli içerisinde tahsil edilen kayıp kaçak enerji bedeli üzerinden alınan enerji fon bedeli, TRT payı, belediye tüketim vergisi ve tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin ödendiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.11.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 52.687,26 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, kayıp kaçak bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli, dağıtım bedeli, iletim bedeli ve kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, TRT bedeli, BTV bedeli ve tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinden oluşan toplam 36.913,13 TL’nin temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda ticari faizi ile davalıdan tahsiline;davacının işlemiş faiz bakımından isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti iletim bedelleri ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, BTV, TRT bedelleri ile tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti iletim bedelleri ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, BTV, TRT bedelleri ile tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10040, Karar No: 2021/1524, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/10040 E.  ,  2021/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/02/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi 686 ada 8 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan ... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı ./..

olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediği gibi,

2)... İnsan Hakları Mahkemesinin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.