muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/177, Karar No: 2008/1870, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/177 E.  ,  2008/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bakırköy 2. Asliye Hukuk ile 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, basında çıkan haberden kaynaklanan kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacıların aynı davalı aleyhine Yeniçağ Gazetesinde çıkan haberler nedeniyle 04.04.2006 tarihinde ayrı ayrı sulh hukuk mahkemsesinde 5.000'... YTL'lik dava açtıkları, davacı ... 'ın dört ayrı dosyada 20.000.-YTL. talep ettiği, ... ve ... 'in ise üçer ayrı dosyada 5.000'... YTL'lik toplam 15.000.-'... YTL.'lik tutarında dava açtıkları, davanın konusu ve taraflarının aynı olması nedeniyle 10 adet ayrı dosyanın birleştiği tüm davalarda davanın konusu ve davalının aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; her ne kadar ayrı açılan davalar birleştirilmeden ayrı ayrı da görülebilecek nitelikte ise de, uyuşmazlığın Yeniçağ Gazetesinde benzer mahiyette çıkan haberlerden kaynaklandığı, bu hususun toplu olarak değerlendirilmesinin daha uygun olabileceği, aynı haberler nedeniyle üç ayrı kişinin dava açtığı, bu halde de dava değerinin toplamının esas alınması halinde sulh hukuk mahkemesi görevini geçtiği anlaşılmakla, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30255, Karar No: 2022/232, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30255 E.  ,  2022/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, hakaret suçu yönünden ise; uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5145, Karar No: 2023/3387, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5145 E.  ,  2023/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1483 E., 2022/2157 K.

DAVA TARİHİ : 12.03.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/417 E., 2022/275 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili alacağına 2. sırada yer verildiğini, tüm ihale bedelinin 1. sırada yer verilen şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın dosyasında usulüne uygun satış talebi olmaksızın kıymet takdir avansı ve yetersiz satış avansı yatırıldığını, şikayet olunanın ilk haczinin düştüğünü, 27.07. 2017 tarihinde yeniden haciz konulduğunu, önceki haczin hükümsüz hale geldiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini ve müvekkilinin 1. sıraya alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Yapı Ve Kredi Bankası A. Ş. vekili cevap dilekçesinde; sıra cetveline konu taşınmaza 07.03.2013 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, 15.10.2016 tarihinde ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğünü, 29.05.2014 tarihinde satış avansı yatırıldığını, satış avansı yatırılmasının satış talebi bulunduğu anlamına geldiğini ilk haczin düşmediğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ; şikayet olunan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'nin dosyasında sıra cetveline konu taşınmazla ilgili yasal süresinde satış talep edilip satış avansın da yatırıldığı, haczin düşmediği, yapılan sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayet olunan borçlu ... yönünden taraf sıfatı yokluğundan şikayetin reddine, şikayet olunan banka yönünden şikayettin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, satış talebini içerir dilekçenin tarihsiz ve ne zaman verildiğinin belli olmadığını, dilekçenin süresinde verildiği düşünülse dahi yatırıldığı iddia edilen satış avansının makbuzunda açıklama bulunmadığını, dolayısıyla avansın dava konusu taşınmaz için mi yoksa hacizli diğer taşınmazlar için mi yatırıldığının belli olmadığını, şikayet olunan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'nin satış işlemlerini yasal süreleri esas alarak devam ettirmediğini, 27.07.2017 tarihli satışa konu taşınmaz kaydına yeniden haciz talebinde bulunulduğunu, önceki hacizlerinin hükümsüz hale geldiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunan dosyasında taşınmazın 03.10.2013 tarihinde ihtiyaten haczedildiği, ödeme emrinin borçluya 08.10.2013 tarihinde tebliğ edildiği, ihtiyati haczin 16.10.2013 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, alacaklı vekilinin tarihsiz dilekçeyle satış talebinde bulunduğu ve 29.05.2014 tarihinde 500,00 TL satış avans yatırdığı, şikayet olunanın taşınmaza 27.07.2017 tarihinde yeniden haczini talep etmesinin ilk haczi geçersiz hale getirmeyeceği, şikayet olunan ilk haczinin ayakta olduğu ilk derece mahkemesinin vaka ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, hükümde kamu düzenine aykırılık da tespit edilmediği gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, , 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 100, 106,110 , 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1945, Karar No: 2011/8910, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1945 E.  ,  2011/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24826, Karar No: 2016/12570, Tarih: 22.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24826 E.  ,  2016/12570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, diğer parseller üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesi, ayrıca Yapıların Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2014 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre belirlenen yapı sınıfları ve bu snıflara sınıfa uygun resmi birim fiyatlarının esas alınması doğrudur. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken; özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, ..., ... ve ... parseller yönünden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif

yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazların emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3020, Karar No: 2020/11517, Tarih: 16.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/3020 E.  ,  2020/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

O yer Cumhuriyet savcısının 10/10/2013 tarihli hükmü CMUK'nın 310/3. maddesinde yer alan bir aylık yasal süreden sonra 13/11/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın müdür olarak görev yaptığı... Yetiştirme Yurduna ait banka hesabına, yurtta kalan yaşı küçüklere harçlık ve burs adı altında dağıtılması amacıyla katılan bakanlıkça dönemsel olarak yatırılan paranın kurumun banka hesabından çekilerek çocuklara verilmek üzere ilgili öğretmenlere teslimi işiyle mutemet ...'nin görevli olduğu, adı geçenin kurum hesabından çektiği bu paraları çocuklara ulaştırılmak üzere öğretmenlere teslim etmeme eylemiyle ilgili olarak zincirleme basit zimmet suçundan yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın Dairemizce onanarak kesinleştiği, öğretmenlerce kendilerine teslim edilmeyen bu tutarlarla ilgili olarak bilgilendirilmiş olmasına rağmen denetim görevini yerine getirmeyerek kurum hesabına yatırılan tutarı adı geçenin zimmetine geçirmesine neden olduğu iddia olunan sanığın savunmasında, katılan bakanlıkça çocukların namına açılmış olan kurum hesabına yapılan ödemelerin eskiden beri düzenli olmadığını ve harçlık-burs ödemelerini alamayan çocukların mağduriyeti öğretmenleri tarafından kendisine bildirildiğinde, bu durumu katılan kurumca yapılan önceki gecikmiş ödemelere dayandırdığını ve adı geçeni bu yüzden denetlemekte yanılgıya düştüğünü beyan etmesi karşısında, kurum hesabına katılan bakanlık tarafından düzenli aralıklarla zamanında ödeme yapılıp yapılmadığının

araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesinin açıkça gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19005, Karar No: 2010/101, Tarih: 11.01.2010

12. Hukuk Dairesi 2009/19005 E., 2010/101 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/19005 E., 2010/101 K.**

**- İLAMSIZ TAKİP

- YETKİ İTİRAZI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 50 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 22 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 689 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin " keşide yeri " olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

İİK.nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler.

Borçlular birden fazla ise İİK'nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun 9/2. maddesi uyarınca borçlulardan birinin ikametgahı icra dairesinde de takip yapılabilir.

Somut olayda takip dayanağı bononun tanzim yeri Çanakkale olup, ödeme emri de borçluya Çanakkale'de tebliğ edilmiştir. Takip dayanağı bonoda da ihtilaf halinde Çanakkale Mahkemelerinin selahiyetli olduğu kararlaştırılmış olmakla, takipte Bursa İcra Müdürlüğü yetkisizdir.

Yukarıda da belirtildiği gibi İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz. Anılan kuralların somut olaya uygulanmasında; borçlunun örnek 10 numaralı ödeme emrinin 27.04.2009 tarihinde kendisine tebliği üzerine, yasal beş günlük süre içerisinde 04.05.2009 tarihinde icra mahkemesine başvurarak icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, diğer takip borçlusuna ise itiraz tarihinde henüz ödeme emrinin tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Her dava açıldığı şartlara göre değerlendirileceğinden, diğer takip borçlusu Ali Özkan'a, itiraz tarihinde henüz ödeme emri çıkarılmadığından, somut olayda İİK' nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gerekli HUMK'nun 9/2. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Başvuru tarihi itibariyle mahkemece, borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle bu yöne ilişkin istemin reddi ile işin esasının incelenmesi isabetsizdir.

Her dava açıldığı şartlara göre değerlendirileceğinden, diğer takip borçlusu Ali Özkan'a, itiraz tarihinde henüz ödeme emri çıkarılmadığından, somut olayda İİK' nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gerekli HUMK'nun 9/2. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Başvuru tarihi itibariyle mahkemece, borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle bu yöne ilişkin istemin reddi ile işin esasının incelenmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9728, Karar No: 2014/15810, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9728 E.  ,  2014/15810 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ...; 2- ... ... Gübre San. AŞ. Adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 5. İş Mahkemesince verilen 19.02.2014 günlü ve 2013/296 - 2014/46 sayılı hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.