muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3916, Karar No: 2022/2554, Tarih: 29.03.2022

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ve 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

3.2.4. Bilindiği üzere önceki niteliği itibariyle senetsiz yerlerden iken, idari yoldan tapuya tescil edilen taşınmazlar zilyetlikle iktisabı mümkün yerlerden ise ihdasen tescil tarihine kadar lehine mülk edinme koşulları oluşan zilyedi adına tapuya kayıt ve tescil edilebilir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 18.04.2007 tarihli 2007/8-220 Esas, 2007/217 Karar, 15.01.2014 tarihli 2013/8-296 Esas, 2014/2 Karar)

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9309, Karar No: 2014/2400, Tarih: 03.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/9309 E.  ,  2014/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/1103-2013/298

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen ve muaccel hale gelen kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece,ilk hükümde dava konusu taşınmazın 01.09.2011 tarihinde dava dışı üçüncü şahsa kiralanmış olduğundan bu tarihe kadar ki kira parası olan 3.850,00 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2012/6975-10631 sayılı,12.07.2012 günlü kararıyla anahtarın hangi tarihte teslim alındığının davacıya açıklattırılarak teslim tarihinin belirlenmesi,daha sonrada dava konusu taşınmazın aynı koşullarla ne kadar sürede kiraya verilebileceğinin tespiti ile belirlenecek bu süre için kira alacağına hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan taşınmazın yeniden kiralandığı tarihe kadar olan kiraların tamamı üzerinden kabul kararı verilmesi doğru değildir, denmekle bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile 2.475,00 TL asıl alacak,12,81 TL faiz üzerinden itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde,2010 yılı Şubat ayı kira parasının ödenmediğini, kira sözleşmesi gereğince muaccel hale gelen kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı borçlunun haksız yere itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,31.12.2010 tarihinde taşınmazı boşalttığını,2011 Ocak ayı kirası dahil tüm kira bedellerini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 2.475,00 TL asıl alacak, 12,81 TL faiz üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiraya veren tarafından,davalı kiracıya 10.10.2008 başlangıç tarihli,1 yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kiraya verilen taşınmazın kira dönemi sona ermeden tahliye edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı vekili,22.01.2013 havale tarihli dilekçesi ile kiralanan taşınmazın 17.07.2011 tarihinde teslim edildiğini ve 01.09.2011 tarihinde de yeniden kiraya verildiğini,yeniden kiraya verilme süresinin makul süre olduğunu belirtmiş,davalı vekili ise taşınmazın 17.07.2011 tarihinde teslim edildiğine dair beyanı kabul etmediklerini, ancak bu sürenin tahliye süresi olarak kabul edilmesi halinde kiralanan taşınmazın yeniden kiraya verildiği 01.09.2011 tarihine kadar geçecek süreyi makul süre olarak kabul ettiğini beyan etmiştir. Mahkemece, taraflarca makul sürenin bir buçuk ay olarak kabul edildiği ve davalının cevap dilekçesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığı gözönünde bulundurulup davalıya tahliye tarihinin tespiti yönünden davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak belirlenen tahliye tarihinden itibaren bir buçuk aylık makul süreye hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle takdiren dört buçuk aylık makul süre kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Öte yandan, İ.İ.K.nın 67. maddesindeki düzenlemeye göre icra inkar tazminatı hükmedilebilmesi için davaya konu alacağın gerçek miktarının belli ve belirlenmek için bütün unsurlarının borçlu tarafından bilinebilecek nitelikte bulunması, hakimin takdirine bağlı olmaması gerekir. Davacının kiralanan taşınmazı teslim tarihi ve kiralanan taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul süre mahkemece yapılan yargılama neticesinde anlaşıldığından, alacağın likit olduğu söylenmez. Bu nedenle inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13797, Karar No: 2014/10958, Tarih: 30.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13797 E.  ,  2014/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 1998/59-2013/149

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında D. Köyü çalışma alanında bulunan.. ada .. parsel sayılı sırasıyla 1.254.20, 1.275.64 ve 888.15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla eşit hisselerle M.. Ü.. ve E.. Ü.., A.. Ü.., A.. A.. ve Ş.. M.. adına tespit edilmiştir. Davacı H.. T.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli .. ada.. ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, .. ada .. parsel sayılı taşınmazın hisseleri oranında A.. Ü.. mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazların müstakilen davacının muris babası İzzet'e veya dedesi Asım'a ait olmadığı gerekçesi ile davacının taşınmazların müstakilen adına tesciline yönelik davasının reddine ve davacının ortak muris M. A. mirasçısı olarak dava hakkının saklı olduğuna karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık çekişmeli taşınmazların kimden geldiği, tarafların kök murisinden geliyor ise ölümünden sonra terekesinin taksim edilip edilmediği, konusundadır. Mahkemece, taşınmazların tarafların kök murisi Mehmet'ten gelip gelmediği, Mehmet terekesinin taksim edilip edilmediği konusunda yapılan araştırma hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Yapılan keşifte tek mahalli bilirkişi dinlenmiş, taşınmazların ne suretle kimden geldiği ve kim tarafından kullanıldığı araştırılmamış, tarafların ortak murisinden intikal eden başkaca taşınmazlar olup olmadığı belirlenmemiş, varsa diğer taşınmazlarla ilgili tutanaklar getirtilip bu taşınmazları kimler adına tespit edildiği incelenmeden hüküm kurulmuştur. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi tarafların delil listelerinde isimleri yazılı tüm tanıklar ayrı ayrı dinlenilip, bu şahıslardan taşınmazların kök muris Mehmet'den gelip gelmediği, Mehmet'in terekesinin ölümünden sonra taksime tabi tutulup tutulmadığı, taksime tabi tutulmuş ise kime isabet ettiği, davalıya isabet etmiş ise diğer mirasçılara ne verildiği, taşınmaz verilmiş ise nereden verildiği ve diğer mirasçılara verilen taşınmazların akibetlerinin ne olduğu, taşınmazların kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatı ile taşınmazlar başında dinlenmeli, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde çelişki yöntemince giderilmeli, muristen intikal eden tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip incelendikten sonra, taşınmazların kök muristen geldiği ve mirasçılar arasında taksim yapılmadığının anlaşılması halinde mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı ve mirasçılardan birinin sürdürdüğü zilyetliğin tüm mirasçılar adına olduğu ve mirasçılar arasında pay devrinin mümkün olduğu hususları da göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2183, Karar No: 2015/5567, Tarih: 18.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2183 E.  ,  2015/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/148831

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/03/2014, 2013/51 (E) ve 2014/48 (K)

SUÇ : Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında ayrıca TCK'nun 265/1-4 maddesi uyarınca mahallinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. Ö..'in nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza ehliyetine, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan

ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki zorunlu müdafii ücretinden ibaret 561,00.TL'lik kısmın çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "1.460,00. TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5165, Karar No: 2012/7745, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5165 E.  ,  2012/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı Garize Tekstil Ürn. San. İç ve Dış Tic. AŞ. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/10/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet sitesinden yapılan yayın nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile şirket ünvanları ile aynı adı taşıyan Garize isimli markasının 2008/yaz dönemi katalog fotoğraflarının çekimi için anlaştığını, bedeli anlaşmaları gibi davalıya ödediklerini, buna karşın davalının kendilerine anlaşmalarının üzerinde bir fatura çıkardığını ve eksik kalan tutar yönünden kendisine ait internet sitesinde yaptığı katalog çekimi ile birlikte “bu müşteri faturanın tamamını ödememiş ve mahkemeye verilmiştir” biçiminde yazı koyarak ticari itibarını zedelediğini ileri sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya bildirilen bedelin içinde KDV olmadığının yazılı olduğunu, buna karşın davacının fatura tutarını kabul etmeyerek eksik ödeme yaptığını, davacıdan alacağı kaldığını, bu nedenle internet sitesinde dava konusu yazıyı yayınladığını, yazının gerçek olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalının davacıdan bir alacağı bulunduğu, yayının bu duruma göre gerçek olduğu, tek cümlelik davalının özel web sitesindeki yayının davacının ticari itibarını sarsar nitelikte ve etkide olmadığının kabulü ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu yayın, mahkemece de benimsendiği gibi davalıya ait özel internet sitesinden yapılmıştır. Her ne kadar gerçeklik unsuru bulunduğu benimsenmiş ise de haber niteliği bulunmayan ve haber sitesi de olmayan özel bir internet sitesinde, hukuki nitelikte bulunan ihtilafın “bu müşteri faturanın tamamını ödememiş ve mahkemeye verilmiştir” biçiminde ilan edilmesinde davacı şirketin ticari itibarına saldırı bulunmaktadır.

Şu durumda, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun kabulü ile uygun tutarda bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile istemin tümden reddi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21879, Karar No: 2006/24885, Tarih: 26.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21879 E.  ,  2006/24885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Manavgat Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'un 79.maddesi gereğince borçluya ait taşınmazlar üzerine haciz konulduğu görülmektedir. Borçlunun icra mahkemesine başvurusu vergi borcu nedeniyle 1232 ve 1233 parsel no'lu taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, 1232 parsel sayılı taşınmazın değeri vergi borcunu karşıladığını, bu nedenlerle 1233 parsel sayılı taşınmazı üzerindeki haczin kaldırılmasını istediği anlaşılmaktadır.

Şikayet konusu vergi dairesince konulan haciz işlemi olup, bu işlem idari netiliktedir. Bu durumda, anlaşmazlığın çözümü vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden mahkemece istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayet edilen Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1516, Karar No: 2013/509, Tarih: -

**Hukuk Genel Kurulu         2012/14-1516 E.  ,  2013/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Güdül(Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

Taraflar arasındaki "geçit hakkı kurulması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Güdül Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 22/12/2011 gün ve 2011/27 E., 2011/300 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 16/04/2012 gün ve 2012/4590 E., 2012/5566 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili ve davalı A F. O.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine " denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine davanın kabulüne/kısmen kabulüne kısmen reddine" şeklinde kısa karar oluşturulmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma  nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440/III.  maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2013 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3486, Karar No: 2022/9600, Tarih: 27.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3486 E.  ,  2022/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 04.08.2021 tarihinde öldüğüne dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06.08.2021 gün ve 2021/139 sayılı resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davalarının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.