muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12747, Karar No: 2023/3322, Tarih: 27.04.2023

2.İZMİR KRİMİNAL POLİS LABORATUVARININ 20.08.2010 TARİHLİ RAPORU: "... İnceleme konusu (57.500,00 TL bedelli) çekin ön ve arka yüzünde basılı bulunan "FAİKOĞULLARI PETROL Turizm Ve Ticaret Limited Şirketi" ibareli kaşe izleri üzerinde ve "... " ibareli el yazıları altında atılı bulunan keşideci, 1. ve 2. ciranta imzaların, her ne kadar basit tersimli ve taklidi kolay yapıda imzalar oldukları gözlenmekte ise de, özelikle 09.05.2006 posta işlem tarihli PTT Alma/Ödeme Haberi belgesi ve 24.05.2006 tarihli ifade verme tutanağı üzerindeki imzaları ile aralarında genel görünüm, imzaların başlama ve ... yerleri itibariyle uyarlıklar bulunduğunun gözlenmesi, anılan imzaların ... eli mahsulü oldukları kanaatini vermektedir...." şeklindedir.

3. Banka yazısında belirtildiği üzere 04.08.2006 tarihinde sanık ... tarafından 15.01.2007 keşide tarihli çeke ödemeden men yasağı verilmiştir.

4. Mahkemece, somut olayda sanık ...'un, katılan sanık ... tarafından vekâletname ile çek keşide etmeye vekil tayin edildiği, daha sonra azilname ile vekillik yetkisinin sona erdirildiği, azilnamenin sanık ...'a tebliğ edildiği ve azil hususundan sanık ...'un haberdar olduğu, dava konusu çeklerin sanık ... tarafından yetkili olmadığını bildiği bir dönemde imzalandığı, çek bedellerinin ödenmediği tartışmasızdır. Sanık ..., özellikle yurt dışında talimatla alınan savunmasında babası katılan sanık ...'in talimat ve bilgisi dahilinde dava konusu çekleri imzaladığını açıkça ifade etmektedir. Bu nedenle, katılan sanık ...'in, oğlu sanık ...'un çekleri kendisinden habersiz imzalamış olduğu şeklindeki savunma ve beyanlarına itibar edilmemiştir. Ayrıca, aynı nedenlerle sanık ... ile katılan sanık ...'in eylem birliği içinde hareket ettikleri mahkememizce kabul edildiği; sanığın çekler keşide edildiği sırada ödeme amacı taşımadan dolandırma amacıyla birlikte hareket ettiğini kabul edildiği, Sanık ... iyiniyetli olsa ve ödeme amacı taşısa, çekleri yetkili olmadığını bildiği oğlu Ufuk'a imzalatmaz, veya malvarlığı bulunduğu halde sonradan ödemekten kaçınmazdı. Burada, katılan sanık ...'in, çeklerin imzalandığından haberinin olmadığına, oğlu sanık ...'un çekleri kendinden habersiz imzaladığına ve sonrasında da Türkiye'den kaçtığına, bu olay nedeniyle oğlundan alacaklı olduğuna dair beyanları, mahkememizce hayatın olağan akışına aykırı bulunmuş, inandırıcı bulunmamış ve itibar edilmediği gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2014 tarihli ve 2010/57 Esas, 2014/29 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7954, Karar No: 2013/12790, Tarih: 24.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7954 E.  ,  2013/12790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle , 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun failinin, kendisine yediemin olarak teslim edilen hacizli malları aynen saklayarak koruma ve yetkili merci tarafından istenildiğinde kendisine teslim edilen yerde aynen iade etmekle yükümlü olduğu, yediemin olarak teslim edilen malların, tebligata rağmen satış yerine götürülmemesinin, teslim amacı dışında tasarrufta bulunma sayılamayacağı, somut olayda; sanığın satma, yok etme, kaybetme ve benzeri şekilde, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğunun iddia edilmediği gibi dosya kapsamına göre ev eşyaları üzerinde tasarrufta bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli delil de elde edilemediğinden unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Temel gün para cezası belirlenip indirimin bu belirlenen gün üzerinden yapıldıktan sonra TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, gün karşılığı adli para cezası tayin edildikten sonra cezada indirim yapılmak suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3117, Karar No: 2018/756, Tarih: 08.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3117 E.  ,  2018/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...-...

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu ... köyü 408 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydı ile tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının ve davacılar vekili tarafından 16/07/2012 ve 25/02/2013 tarihlerinde yapıldığı belirtilen satışlara ilişkin akit tablolarının ve dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan tüm şerhlerin (tapu kaydında' "3083 sayılı Kanunun 13. maddesi gereğince kısıtlıdır" ve "yüzölçümü hatası vardır" şerhleri bulunmakta) sebebini açıklar resmi yazı ile bu şerhlerin dayanağı belgeler bulundukları yerden istenerek bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4148, Karar No: 2020/3810, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4148 E.  ,  2020/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-İncelemeye konu ana dosya bakımından yapılan incelemede; mühür bozma suçlarında sanık hakkında düzenlenen aynı mühür bozma tutanağından dolayı birden çok dava açılmış ise davanın mükerrer açıldığının kabulünün gerekeceği, ancak aynı sanık hakkında birden çok mühür bozma tutanağı düzenlenmiş ise, hukuki kesinti iddianame tarihi itibarıyla oluşacağından, bu tarihten önce düzenlenen birden fazla mühür bozma eylemi varsa zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu kapsamda sonradan sübutu kabul edilen eylemler nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanacağından; somut olayda 22.01.2013 tarihli iddianame ile 31.12.2012 tarihli mühür bozma tutanağından bahisle dava açıldığı, sanık hakkında aynı yer nedeniyle düzenlenen mühür bozma tutanakları nedeniyle birden çok dava açılıp bir kısmının sonuçlandığı, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/ 329 esas ve 2013/532 karar sayılı dosyası ile bu dosya ile birleşen Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/273 esas sayılı dosyalarında 19.10.2012 ve 20.10.2012 tarihli tutanaklar nedeniyle davalar açılıp zincirleme biçimde işlenmiş mühür bozma suçundan mahkûmiyet hükmü verildiği ancak bu dosyaların iddianame tarihlerinin bilinmediği anlaşılmakla, öncelikle bu dosyalardaki iddianame tarihleri belirlenip sonucuna göre Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/ 329 esas ve 2013/532 karar sayılı dosyası içerisinde mevcut suça konu tutanakların, ana dosya iddianame tarihi olan 22.01.2013 tarihinden önce olduğu, bu nedenle bu eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek mühür bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 gün ve 2014/847 E. 2016/128 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere, eldeki tutanak için zincirleme suç hükümleri uygulanarak, diğer tutanaklar bakımından verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle hüküm verilmesi gerekeceği, diğer davada zincirleme hükümlerin uygulandığı tespit edildiğinden, teselsülü oluşturan eldeki tutanak bakımından, zincirleme suç hükümleri uygulanırken artırım oranının daha da yükseltilerek uygulanması ve sonrasında önceki hükmün mahsubu ile sonuç cezanın belirlenmesi yerine, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/532 esas sayılı dosyasındaki tutanakların zincirleme suç teşkil ettiğinin gözetilmemesi;

2-Birleşen Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/597 esas sayılı dosyası bakımından;

2-Birleşen Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/597 esas sayılı dosyası bakımından;

a) İncelemeye konu dosyanın 15.05.2013 tarihli iddianame ile 28.01.2013 tarihli mühür bozma tutanağı nedeniyle açıldığı, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/553 esas, 2013/872 karar sayılı dosyasındaki 08.05.2013 ve 20.04.2013 tarihli mühür bozma tutanaklarının iddianamenin düzenlenme tarihinden önce olduğu ve her iki dosyadaki eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş mühür bozma suçunu oluşturduğu, bu nedenle Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/553 esas sayılı dosyadaki mahkûmiyet hükmünün mahsup yapılırken dikkate alınması gerektiği gözetilmeden ve Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/329 esas sayılı dosyasındaki hangi tutanakların bu dosya bakımından zincirleme suç hükümlerini oluşturduğu belirtilmeden hüküm kurulması,

b)Sanık hakkındaki 12.11.2013 tarihli 3740 TL adli para cezasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/434 esas, 2013/877 karar sayılı önceki mahkumiyet kararına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereğince 3740 TL adli para cezasına dair hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7292, Karar No: 2016/1567, Tarih: 14.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7292 E.  ,  2016/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili olan şirket ile davalı idare arasında 2010-2011 yılı Büro Park Bahçe Temizlik ve Çaycılık Hizmetleri işinin yapılan ihale sonucu hizmet sözleşmesi imzalandığını, hizmet sözleşmesinin 25.5. maddesine göre kısa vadeli sigorta kolları prim oranının % 1.5 olarak belirlendiğini, davalı kurumun kesinti yaparken sigorta prim oranını % 2 oranında uygulama yaparak işlem yaptığını, % 0.5 oranındaki fazla kesintinin sözleşme ve şartnameye aykırı olduğunu, müvekkilinin maddi kayba uğradığını ileri sürerek,...TL alacağın 08.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile davalı kurum arasında 2010-2011 yılı Büro Park Bahçe Temizlik ve Çaycılık Hizmetleri işi sözleşmesinin imzalandığını, dava konusu uyuşmazlığın 5510 sayılı Yasa'nın 83. maddesinde düzenlenen Kısa Vadeli Sigorta Kolları Prim Oranından kaynaklandığını, ihaleye çıkıldığı süreçte sigorta kolları prim oranının % 1.5 olduğunu, kesintilerin yapıldığı tarih itibari ile sigorta kolları prim oranının ... % 2'ye çıkarıldığını, aradaki farktan müvekkili kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 05.02.2010 tarihinde davalı kurumun hazırlamış olduğu şartname ve ihale sonucu Büro Park Bahçe Temizlik ve Çaycılık Hizmetleri işi sözleşmesinin imzalandığı, şartname ve sözleşmenin 25.5. maddesinde kısa vadeli sigorta kolları prim oranının % 1.5 olarak belirlendiği, aynı sözleşmenin 14.2. maddesinde fiyat farkı hesaplamasına yönelik düzenleme getirildiği, sözleşmenin 14.2/b bendine göre ihale (son teklif verme) tarihi itibari ile işveren tarafından karşılanacak olan sosyal sigorta primi ve işsizlik sigorta primine ilişkin toplam tutarda; asgari ücret değişikliği veya sigorta primi alt sınır değişikliği ile prim oranları değişikliği gibi sebeplerle meydana gelebilecek farktan ötürü fiyat farkı hesaplamasının yapılacağının kararlaştırıldığı, şartname ve sözleşmede kısa vadeli sigorta kolları priminin % 1.5 olarak kararlaştırılmış olmasına rağmen davalı kurum tarafından fiyat farkı hesaplamasına gidilmeden kısa vadeli sigorta kolları priminin % 2 olarak kesildiği, davacının davasının ıslah dilekçesi ile birlikte kabulü ile ... alacağın davalı kurumun temerrüde düştüğü 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- TBK'nın 117. maddesi hükmünce, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer. Somut olayda, dava konusu alacak miktar belirtilmeksizin, 16.05.2013 günlü yazı ile, talep edilmiş ise de, herhangi bir miktar belirtilmediğinden, dava edilen tutar açısından, davalının temerrüde düştüğünden söz edilemeyeceğinden, faiz başlangıç tarihinin davalının cevap yazısı tarihi olan 30.05.2013 günü olarak esas alınması yerinde olmamıştır.

Bu itibarla, dava dilekçesinde belirtilen miktar yönünden davada, dava tarihinden, ıslah ile arttırılan kısım yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı, 22.01.2014 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, 30.05.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiş ise de; düşülen bu hatanın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün ikinci paragrafında yer alan “4.238,40 TL alacağın davalı kurumun temerrüde düştüğü 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine ... alacağın ...TL'sinin dava tarihi olan 21.06.2013, ıslah ile artırılan... TL'nin ıslah tarihi olan 21.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” ibaresinin hüküm fıkrasına yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3612, Karar No: 2016/578, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3612 E.  ,  2016/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava dosyası davalı vekilinin istemi üzerine temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Ne var ki, hatalı olarak davacının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle davacıdan temyiz harcı alınmamıştır. 2560 sayılı Kanun ile 492 sayılı Harçlar Kanunu nazara alındığında davacının harçtan muafiyeti söz konusu değildir.

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükmü uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz başvuru harcı ile temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davalı tarafın harçtan muaf olduğu düşüncesiyle temyiz başvuru harcı ile temyiz karar ve ilam harcının alınmadığı anlaşıldığından, anılan harçların yatırılması için davalı vekiline HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, harçların yatırılması halinde buna ilişkin belgenin eklenmesi, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi veya aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2797, Karar No: 2014/21533, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2797 E.  ,  2014/21533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/480-2013/936

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.