muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7286, Karar No: 2023/1014, Tarih: 09.02.2023

Davalı Kurum vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtiği için reddi gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı yönünden gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, kanıtlar toplanmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının, üretim bölümünde paketleme elemanı konumunda geçen çalışmasının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulu katılımıyla işyerinde keşif yapılarak tarafların bildirdiği tanıklar da dinlenip, bilirkişi kurulundan, konuya ilişkin yargısal denetime elverişli irdeleme içeren rapor alındığı, hükme dayanak alınan rapor içeriğinde, dava konusu uyuşmazlık yönünden, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda söz konusu yasal düzenlemede sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerinin teknik özellikleri ortaya konularak belirlendiği, bu kapsamda, kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyeri kapalı alanında baskılı ambalaj malzemesi üretim işinin firmanın ana işi olduğu, baskı bölümü, kesme bölümü, plastik torba bölümü ve yardımcı tesislerden oluşan işyerinde tifdruk rotatif baskı makineleri, flekso rotatif baskı makineleri ile laminasyon makinelerinin baskı bölümü olarak adlandırılan kısımda ve aynı çatı altında yer aldığı, baskı bölümü ile diğer bölümler arasında duvar bölme omadığı, makinelerin çalışması esnasında ortaya çıkan solvent gaz ve buharı, mürekkep, boya, tutkal kokusunun tüm bölümlere yayıldığı tespitinin yapılan işyerinde, çeşitli gıda, kimyevi ve hijyen malzemelerinin değişik ebatta ambalajlanmasını sağlayan metaryaller üzerine baskı ve laminasyon işi yapılması esnasında, mürekkep, etil alkol, izopropil alkol, etil asetat, toluen gibi kimyasallar kullanıldığı; baskı işinin gravür tekniği ile silindir üzerine uygulandığı, makina temizliğinin solventle yapıldığına ilişkin tespitler ışığında; davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçeleri ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçeleri ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un Ek madde 5 inci hükmüdür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/465, Karar No: 2021/12630, Tarih: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/465 E.  ,  2021/12630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf avukatlarınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacı ile davalı ... vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine, feri müdahil Kurum vekilinin talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı dava dilekçesi ile özetle, davalı Bakanlık bünyesinde 08/06/1988-20/10/1994 tarihleri arasında boğa bakıcısı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesi ile özetle, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının çalıştığı sürelere ilişkin bildirimin yapıldığını, davacının zaman ve bağımlılık unsurlarını içeren kesintisiz bir çalışmasının bulunmadığını belirterek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesi ile özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, ".. Davacının ilk işe giriş bildirgesi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Dönem bordroları gereğince davacının Şubat 1989 tarihinde işe girişinin bildirildiği, bu tarihten önceki taleplerinin 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı anlaşılarak 15/02/1989 sonrası için yargılamaya devam edilmiştir. Davacı vekilinin dosyaya ibraz ettiği İlçe Tarım Müdür Vekili tarafından imzalı belgede, davacının çalıştığı dönemlerin 09/06/1988-20/10/1994 arasında kesintili olarak belirtildiği ve davacının boğa bakıcısı olduğundan bahsedildiği, 3417 sayılı kanuna göre yapılan tasarruf kesintisi şahıs icmal bordrosunun incelenmesinde belgenin davacı adına düzenlendiği, 1994/8-9-10, 1993/6-7-8-9-10-11-12, 1992/8-9-10-11-12, 1991/5-6-7.aylarda tasarruf kesintisi yapıldığına dair belgenin de sunulduğu anlaşıldığından, davacıya hizmet ilişkisinin tespiti açısından aranması gereken ücret ödenip ödenmediğine ilişkin tam bir ispat dosyada bulunmasa dahi davalı kurumun tespiti ile kabul ettiği dönem için davanın kabulü gerekeceği.." gerekçeleriyle; "davanın kısmen kabulüne, Davacının 15/02/1989-20/10/1994 tarihleri arasında davalı kurum nezdinde hizmet akdine bağlı ve aralıklı olarak çalıştığı, toplam hizmetinin 1246 gün olduğu bunun 1078 gününün kuruma bildirildiği eksik bildirilen 255 gününün kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

Davacı vekili, 08/06/1988 tarihinden itibaren çalışmalarının ilk işe giriş bildirgesinin 1989 yılında verildiği, bu tarihten önceki talepleri yönünden davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının çalışmasının kesintisiz olduğunu, bildirim yapılmakla hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının davalı İdare bünyesinde geçici işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin Kuruma bildirildiğini, hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği titizlikle araştırma yapılması gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

Feri Müdahil vekili, 6552 sayılı Yasa'nın 64. maddesi ile İş Kanunu 7. maddesine eklenen fıkra uyarınca, hizmet tespiti davalarında davalı sıfatlarının bulunmadığını, feri müdahil olduklarından haklarında açılan davanın reddi gerektiğini, hizmet tespiti davalarının kamusal özelliğinden ötürü titizlikle araştırma yapılması gerektiği ve feri müdahil olmaları nedeniyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararı istinaf etmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, Davacı ... davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine,

“... davalı Kurumun fer’i müdahil olarak davaya katılmasına, 6100 sayılı HMK'a göre feri müdahil, davanın tarafı olmayıp leh ve aleyhine hüküm kurulmasının hukuken mümkün bulunmamasına göre davada feri müdahil sıfatını taşıyan Kurum aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....” gerekçesiyle, Feri Müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeni kurulan hükümde feri müdahil Kurum aleyhine hükmedilen vekalet ücreti kaldırılmıştır.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri, istinaf kanun yolundaki itirazlarını temyizde de tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri, istinaf kanun yolundaki itirazlarını temyizde de tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 86. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Dosya kapsamından, dava ile 08/06/1988-20/10/1994 döneminde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkeme,dava konusu döneminin tamamını kapsar şekilde bordro tanıklarını dinlemeden davacı vekilinin dosyaya ibraz ettiği Kulp İlçe Tarım Müdür Vekili tarafından imzalı “Belgedir” başlıklı belgede, davacının çalıştığı dönemleri 09.06.1988-31.12.1988, 01.03.1989-31.12.1989, 15.05.1990-31.12.1990, 01.05.1991-31.12.1991, 21.07.1992-31.12.1992, 15.04.1993-31.12.1993 ve 17.08.1994-20.10.1994 tarihleri arasında çalışmaların olduğuna ilişkin belgeyi de esas alarak, aralıklı olarak 15/02/1989-20/10/1994 tarihleri arasında çalıştığını belirlemiş, bu belirlemeyi yaparken yukarıda anılan belgedeki 09.06.1988 tarihini değil,davacının sigortalı olarak davalı iş yerinden ilk bildiriminin yapıldığı 15.02.1989 tarihini esas almış, sigortalılığın sonu olarak ise söz konusu belgede son çalışma tarihi olarak belirtilen tarihi esas almak suretiyle belirlemiş olduğu bu haliyle, Mahkemenin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı şekilde hüküm kurduğu görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş; dava konusu döneminin tamamını kapsar şekilde resen belirleyeceği bordro tanıkları dinlenmeli,ilçe tarım müdür vekili imzasını içeren belgedir başlıklı ve davacının davalı işyerinde çalıştığını belirtir belgenin de, dinlenecek bordro tanıklarının beyanları, davacının hizmet cetveli ve dönem bordrolarındaki bildirim süreleri ile karşılaştırılmak suretiyle irdelenmeli ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ... davalıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6048, Karar No: 2011/12039, Tarih: 12.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6048 E.  ,  2011/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, nafakalar ve kişisel ilişki yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.07.2011 günü temyiz eden davacı-karşılık davalı ... ile vekillerinden Av. ... geldiler .Karşı taraf gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre ... kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti ... anneye verilen müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında kişisel ilişkinin “ davalı-davacı babanın ...'ya görevli ve izinli geldiği dönemlerde çocuk ile kişisel ilişki kurmasının sağlanması” şeklinde düzenlenmesi kişisel ilişki kararının zaman ve süre bakımından infazında tereddüt yaratacak nitelikte bulunduğundan usul ve yasaya aykırı olmuştur. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle gerekçeli kararın hüküm bölümünün 3. paragrafının son cümlesinde yer alan “ ayrıca davalı baba ...'ın ...'ya görevli veya izinli geldiği dönemlerde çocuğu ile kişisel ilişki kurmasının sağlanmasına” sözcüklerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer yönlerinin ise l. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp ...'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.07.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/1016, Karar No: 2015/2228, Tarih: 03.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1016 E.  ,  2015/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan... Dağıtım şirketinde kurye elamanı olarak çalışan sanığa müşterilere verilmesi için 23 adet kredi kartının teslim edildiği, sanığın teslim aldığı bu kredi kartlarını sahiplerine vermeyerek, içlerinden seçtiği mağdur ...'na ve katılan ...'a ait kredi kartlarının şifrelerini öğrenerek farklı zamanlarda, birden fazla kez bankamatikten para çektiği ve harcama yaptığının tespit edildiği, bu surette sanığın hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine dağıtması için teslim edilmiş olan kredi kartları üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu ve ayrıca mağdur ve katılana ait kredi kartlarını izinsiz kullandığı, sanığın ikrarı, banka yazısı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, mağdur ... ve katılan ... 'e ait kredi kartlarından farklı zamanlarda bankamatikten para çektiği ve çeşitli iş yerlerinden harcama yaptığı tespit edildiğinden, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdur ve katılana karşı banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından verilen adli para cezalarının alt sınırın üzerinde “100 gün” olarak tayin edilmesi,

2) Sanık hakkında hükmedilen gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin "TCK'nın 52/2." maddesi yerine "TCK'nın 52/3." maddesi olarak yanlış gösterilmesi suretiyle, CMK 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında hükmedilen gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin "TCK'nın 52/2." maddesi yerine "TCK'nın 52/3." maddesi olarak yanlış gösterilmesi suretiyle, CMK 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezalarına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "83 GÜN" ve “1660 YTL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi, hükmün gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesinin düzenlendiği kısımlarındaki yer alan “52/3” maddesinin çıkartılarak yerlerine “52/2” maddesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2022, Karar No: 2007/6702, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2022 E.  ,  2007/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesi nedeniyle verilen ve takibe konulan çek nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti ve ayrıca davalı elinde bulunup henüz takibe konulmayan çeklerin istirdadı istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davacı dava dilekçesine ekli 28.02.2001 tarihli protokol ve 09.06.2001 tarihli faturada belirtilen T.Ç.M.B. Kongre Merkezi İnşaatı Tonoz ve Konvansiyonel Doğrama Kanat Camlarının Montajı işi yaptığını ve bu işten dolayı davalıdan 3.034.488.000 TL. alacaklı olduğunu belirterek bu alacağını davalının 4.450.534.025 TL. alacağından mahsup ederek davasını açmıştır. Bilirkişilerce protokolde davalı yüklenici ... Cam Sanayi Ticaret A.Ş.’nin imzası bulunmadığından bahisle fatura değerlendirme dışı bırakılmış ise de söz konusu protokole göre iş sahibi görünen mahkememizdeki davalı ... Cam Sanayi Ticaret A.Ş’nin şirket kaşesi üzerinde imzası bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece şirket kaşesi altındaki imza ile ilgili davalı ... Cam Sanayi Tic.A.Ş’nin beyanı alınıp gerekirse imza incelemesi yaptırılması, protokol ve faturada belirtilen işin yapılıp yapılmadığı yapılmışsa davacının bu işten ne miktar alacaklı olduğu saptanıp, davalı alacağından mahsup edilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan icra takibine konu çek yönünden borçlu bulunulmadığının tespiti istenen miktar 28.583.953.975 TL. menfi tesbit ve iadesi istenen takibe konu olmayan çeklerin miktarı 24.240.000.000 TL. olup davanın toplam değeri 52.823.953.975 TL.’dir. Harçlar yasasının 30.maddesi uyarınca bu miktar üzerinden noksan harç davacıya tamamlattırıldıktan sonra davaya devam edilmesi gerekir. Bu husus gözden kaçırılarak noksan harç ikmal ettirilmeksizin yargılamaya devam edilmesi ve borçlu bulunmadığının tespitine karar verilen çeklerin toplam değeri 41.967.251.700 TL. olduğundan bu miktar üzerinden nisbi ilâm harcı alınması ve karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre davacı lehine nisbi vekâlet ücreti tayini gerekirken 21.767.251.700 TL. üzerinden harç ve avukatlık ücreti hesaplanıp hüküm altına alınması da kabul şekli itibariyle yerinde olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

Belirtilen nedenlerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.972,30 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.