muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/346, Karar No: 2022/413, Tarih: 07.06.2022

Maktul ...'ın, 2014 yılı Şubat ayında halasının oğlu olan tanık ... ile nişanlandıktan sonra 25.09.2014 tarihinde resmî nikâhla evlendiği, maktul ...’nın önceden duygusal ilişki içerisinde olduğu inceleme dışı maktul ... ... ile nişanlı ve evli olduğu dönemde de gerek telefonla gerekse yüz yüze görüşmeye devam ettiği, maktul ...’nın inceleme dışı maktul ... ile birlikte çektirdiği fotoğrafları cep telefonuna kaydettiği, 12.10.2014 tarihinde maktul ...’nın, eşi olan tanık ...’tan cep telefonundaki fotoğrafları bilgisayara yüklemesini istediği, tanık ...'ın cep telefonundaki fotoğrafları bilgisayara aktarırken maktul ... ile inceleme dışı maktul ...’un birlikte çektirmiş olduğu samimi fotoğrafları gördüğü, bu sebeple aralarında tartışma başladığı, tanık ...'ın maktul ...'ya boşanmak istediğini bildirdiği, maktul ...'nın istemi üzerine tanık ...'ın, kayınbiraderi ve maktul ...’nın abisi olan sanık ...’i aradığı, ... ili, ...ilçesinde uzman ... olarak görev yapan ve kız kardeşi maktul ...’nın düğünü nedeniyle ... ilçesinde yıllık izinde bulunan sanık ...'in, maktul kız kardeşi ...'nın evine geldiği, olaya konu fotoğrafları gördüğü, tanık ...'ın maktul ...'ya “Ben senin için o kadar fedakarlık yapmış iken sen bana bu o...puluğu niye yaptın” dediği ve sanıktan da maktul ...'yı alıp götürmesini istediği, kız kardeşi ...'yla birlikte evden ayrılan sanık ...'ın, ...'nın telefonundan inceleme dışı maktul ...un telefon numarasını alarak ...u aradığı ancak görüşemediği, sanık ...’ın, halasının oğlu olan inceleme dışı sanık ...'ı arayarak bir düğüne gideceklerini söyleyip köydeki evinden ruhsatlı tabancasını ve yarım kutu mermiyi alıp ... Lisesi civarına getirmesini istediği, bunun üzerine ...’in, sanığın babasının evine giderek tabanca ve mermileri alıp getirdiği, sanık ...'ın yaptığı araştırma sonrasında inceleme dışı maktul ...un ... ünvanlı ... yerinde çalıştığını tespit ettiği, müteakiben bu ... yerine ve ... yerinin kapalı olması üzerine ... yeri sahibi tanık ...'nın evine gittiği, tanık ...e inceleme dışı maktul ...u sorduğu, tanık ...in sanık ...'a ...un yerini söylemediği, bunun üzerine maktul ...'nın, abisi olan sanık ...'a daha önce ... ile buluştukları evin adresini verdiği, bunun üzerine birlikte ...un evine gittikleri, sanık ...'ın ...tan dışarıya gelmesini istediği, ...un kıyafetlerini değiştirerek dışarıya çıktığı, sanığın ...tan kız kardeşi ... ile aralarındaki ilişkiyi sorduğu, ...un alaylı bir şekilde sanığa cevap verdiği, bunun üzerine sanık ...'ın ...tan araca binmesini istediği, ... araca binmeyince sanığın konuşmak amacıyla kız kardeşi maktul ...'yı araçtan indirdiği, ...un konuşmak istememesi üzerine sanık ...'ın silahını çektiği, sanığın silah çektiğini gören ...un kaçmaya başladığı, sanık ...'ın, inceleme dışı sanık ...’in kendisine engel olma çabasından kurtulup ...un peşinden koşmaya başladığı, ...un kaçarken sanık ...'a hitaben “Vereni sinkaf ederler, erkeksen sık lan” dediği, bunun üzerine sanık ...’ın elindeki tabancayla ..

.'ın ...tan araca binmesini istediği, ... araca binmeyince sanığın konuşmak amacıyla kız kardeşi maktul ...'yı araçtan indirdiği, ...un konuşmak istememesi üzerine sanık ...'ın silahını çektiği, sanığın silah çektiğini gören ...un kaçmaya başladığı, sanık ...'ın, inceleme dışı sanık ...’in kendisine engel olma çabasından kurtulup ...un peşinden koşmaya başladığı, ...un kaçarken sanık ...'a hitaben “Vereni sinkaf ederler, erkeksen sık lan” dediği, bunun üzerine sanık ...’ın elindeki tabancayla ...a doğru yaklaşık 15 metre mesafeden hedef alarak ateş ettiği, başına mermi çekirdeği isabet eden ...’un yere yığıldığı, sanık ...’ın yere yığılan ...’un yanına giderek başına bir el daha ateş ettiği, ardından sanık ...’ın kız kardeşi ...nın yanına doğru koşarak gittiği, bu sırada tabanca seslerini duyan ...’in olay yerinden ayrıldığı, sanık ...’ın, kız kardeşi maktul ...’ya da 3 el ateş ettiği, inceleme dışı maktul ...un ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kemiği kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti sonucu, maktul ...'nın da ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı skapula ve kot kırıkları ile birlikte iç organ ve büyük damar delinmelerinden gelişen iç kanama sonucu öldükleri olayda;

Maktul ...’nın yaklaşık 3 yıldır duygusal ilişki içerisinde olduğu inceleme dışı maktul ... ... ile olan ilişkisini, tanık ...ile nişanlı ve evli olduğu süreçte de devam ettirmesinin, evlilik birliği içerisinde sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturduğundan haksız bir fiil ve dolayısıyla haksız tahrik nedeni olduğu hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak burada tartışılması gereken husus, maktul ...’nın eşine yönelik sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesinin, ağabeyi olan sanık ... açısından da haksız tahrik nedeni oluşturup oluşturmayacağıdır. TCK’nın 29. maddesinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için mağdur veya maktulden kaynaklanan haksız fiilin sanığa yönelmiş olması gerekmektedir. Somut olayda ise, sanık ...’ın kız kardeşi maktul ...’nın inceleme dışı maktul ... ile rızaya dayalı ilişkiye girmesi, sadakat yükümlülüğünün sadece eşler arasında olması nedeniyle maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin sanık ...’a yönelmediği anlaşılmaktadır. Medeni Kanun’un 161/1. maddesinde bir boşanma nedeni sayılan evlilik dışı ilişkinin yine aynı Kanun’un 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturacağı sabit olmakla birlikte, ahlaki veya geleneksel açıdan kabul edilemeyecek bu durumun eşler dışındaki diğer aile bireyleri açısından haksızlık teşkil ettiğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Aksinin kabulü hâlinde namusunun lekelendiği düşüncesine kapılan aile fertlerinden herhangi birinin işlediği her suçta haksız tahrik hükmünün uygulanması sonucuna neden olunacak, haksız tahrikin kaçıncı derecedeki akrabaya kadar uygulanacağının belirli olmaması nedeniyle kapsamı öngörülemeyecek ölçüde genişletilmiş olacaktır. Açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin usul ve Yasa'ya uygun bulunan hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 4131-113 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Ağır Ceza Mahkemesinin usul ve Yasa'ya uygun bulunan 17.04.2018 tarihli ve 60-119 sayılı mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15216, Karar No: 2013/33, Tarih: 04.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15216 E.  ,  2013/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2010/469-2010/1309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi akdedildiğini, davalının borcunu ödemediğini, davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1594 Esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketi temsile yetkili müdürün ... olduğunu, yapılan sözleşmelerin yetkili müdür imzası taşımadığı, bağlayıcı olmadığı, gönderilerin teslimde ödemeli olarak gönderildiği, bu sebeple ücretlerin müvekkilinden istenmesinin hukuken mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca taraflar arasında 02/09/2008 tarihli yurtdışı taşıma ve cari hesap sözleşmesi akdedildiği, buna göre taraflar arasındaki ticari ilişkinin 2009 yılından itibaren devam ettiği, taraflarca imzalanan cari hesap sözleşmesinin 4.maddesinin "göndericinin alıcı veya 3.kişiler tarafından alıcı ülkede çıkacak tüm vergi ve resimlerin ödenmemesi halinde düzenlenen ... faturasını nakden ve defaten ödemeyi kabul ve taahhüt eder" şeklinde düzenleme içerdiği, buna göre takip tarihi itibariyle 1.893,21 TL davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 101,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/864, Karar No: 2015/5514, Tarih: 03.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/864 E.  ,  2015/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dosyanın incelenmesi sonucunda, Yargıtay'da duruşma yapılabilmesi için gerekli davetiyelerin tebliğinin sağlanabilmesi amacıyla 27,00 TL posta pulu eklendiği saptanmıştır. Ancak mevcut durumda duruşma günü verilebilmesi için bir kısım taraflara tebligat gideri 70,00 TL'lik posta pulunun eklenmesi, yurtdışında bulunan davalı ..... için 44,00 TL yurtdışı harcının yatırılması ve makbuzunun dosyaya konulması, ayrıca bir kısım birleşen dosya davalıları olan ..., ..., ..., ... ve ...'a duruşma gün ve saatinin ilanen tebliğ giderinin (2015 yılında artış olabileceği de dikkate alınarak) davacı vekilinden ikmali gerektiğinden bu eksiklerin ikmali için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19611, Karar No: 2014/874, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19611 E.  ,  2014/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.06.2013

No : 2007/1182-2013/407

Rucüan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılardan S... Müh. Ltd. Şti. ile Ram İnş. Ltd. Şti. Avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.01.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adına Av. D.. C.. ile karşı taraf adına Av. E.. N.. geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişim tarafından yapılan inşaatın asansör boşluğundan zemine düşmesi şeklinde oluşan 20.05.2006 tarihli kazada, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın 9. maddesi; “işveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.

Dışişleri Bakanlığının sigortalı olarak yurtdışı göreve atanan personeli için işe giriş bildirgeleri ise, Kuruma en geç üç ay içinde gönderilir.” hükmünü içermektedir.

Dışişleri Bakanlığının sigortalı olarak yurtdışı göreve atanan personeli için işe giriş bildirgeleri ise, Kuruma en geç üç ay içinde gönderilir.” hükmünü içermektedir.

Anılan yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, davalı işverenin 506 sayılı Yasanın 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Yasının 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.

Olay sonrası düzenlenen müfettiş raporuna göre, sigortalının inşaat işyerine 20.05.2006 tarihinde işe başladığı ve iş kazasının da işe başladığı gün meydana geldiği anlaşılmıştır. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için, işe giriş bildirgesinin işe başlatıldıkları gün Kuruma verilmesinin gerekmesine ve davaya konu iş kazasının süre dolmadan meydana gelmesine göre, olayda 506 sayılı Yasanın 10. madde koşullarının oluşmadığı kabul edilerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalılar S... Müh. Ltd. Şti. ile Ram İnş. Ltd. Şti. avukatları bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalılar S... Müh. Ltd. Şti. ile Ram İnş. Ltd. Şti. Avukatı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan S... Müh. Ltd. Şti. ile Ram İnş. Ltd. Şti.'ne iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12613, Karar No: 2014/18042, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12613 E.  ,  2014/18042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.04.2014

No : 2013/201-2014/73

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.01.1989 – 29.06.1989 tarihleri arasında 28 gün hizmet sözleşmesine dayalı sigortalılığı bulunan ve 1 yıl 6 aylık askerlik süresini borçlanmış olan davacının, vergi kaydına dayalı olarak daha önce 29.06.1989 tarihinden itibaren devam eder şekilde 23 yıl 6 ay 2 gün Esnaf Bağ-Kur sigortalısı sayılır iken, 04.01.2013 tarihli tahsis talebi üzerine yapılan inceleme sonucu, vergi veya meslek kuruluşuna kaydı olmadığı gerekçesiyle 31.08.2008 – 13.05.2011 ve 21.05.2011-30.11.2012 tarihleri arası dönemle sınırlı sigortalılık süresi iptal edilerek tahsis talebinin reddedildiği; dava dilekçesi ile iptal edilen dönemdeki sigortalılık süresi geçerli sayılarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitinin istenildiği görülmüş; Mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde vergi kaydının bulunduğu ve primlerin ödendiği belirtilerek sigortalılık süresinin geçerli olduğunun, diğer şartları taşıması halinde de yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Vergi dairesinden gelen yazılarda, uyuşmazlık konusu döneme yönelik vergi kayıtlarıyla ilgili çelişki bulunmaktadır. Gelen kayıtlardan 18.01.2006 tarihinde başlayan vergi kaydının devam ettiği belirtildiği gibi, başka bir belgede aynı faaliyet nedeniyle vergi kaydının 31.08.2008 tarihinde sona erdiği; Yine, 14.05.2001 tarihinde başlayan vergi kaydının hem devam ettiği hem de 20.05.2011 tarihinde sona erdiği yazılı olup; Mahkemece, öncelikle vergi kayıtlarıyla ilgili bu çelişki giderilerek, hangi dönemlerde vergiye kayıtlı olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Yapılacak araştırma sonucu uyuşmazlık konusu dönemde vergi kaydının devam ettiğinin anlaşılması durumunda şimdiki gibi zorunlu sigortalı sayılmalı; vergi kaydının bulunmadığının anlaşılması durumunda ödenen primlere göre isteğe bağlı sigortalı olup-olmayacağı ve süresi üzerinde durularak, sigortalılık süresi sonucuna göre belirlenmelidir.

2- Yaşlılık aylığı talebi ile ilgili olarak; 25 yıl primi ödenmiş gün sayısının bulunması ve yaş şartının gerçekleşip-gerçekleşmediği araştırılıp, aylığın yasal dayanağı da belirtilerek infaza uygun hüküm kurulması gerekirken; aylığın bağlanması için gereken diğer şartlar oluşmuşsa 01.02.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti şeklinde şartlı olarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Yaşlılık aylığı talebi ile ilgili olarak; 25 yıl primi ödenmiş gün sayısının bulunması ve yaş şartının gerçekleşip-gerçekleşmediği araştırılıp, aylığın yasal dayanağı da belirtilerek infaza uygun hüküm kurulması gerekirken; aylığın bağlanması için gereken diğer şartlar oluşmuşsa 01.02.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti şeklinde şartlı olarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3918, Karar No: 2024/4413, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3918 E.  ,  2024/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi -

EK KARAR SAYISI : 2021/1304 E., 2021/1917 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

KARAR : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarihli ek kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 05.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 14.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi (9). Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarihli ek kararı ile katılanın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7616, Karar No: 2014/9241, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7616 E.  ,  2014/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/32542

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık A.... S.... Beton San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin, 6273 sayılı Kanun’la değişik 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 5/1. maddesi uyarınca çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına dair İstanbul 26. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2012 tarihli ve 2011/718 esas, 2012/1267 sayılı kararma yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/08/2012 tarihli ve 2012/127 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/01/2014 gün ve 2013/1514/4499 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2014 gün ve 2014/32542 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; istinabe yoluyla Malkara Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/221 talimat sayısına kayden 29/07/2011 tarihli oturumda savunması alınan sanık şirketin yetkili temsilcisi K. I., dava konusu çeki kendisinin keşide etmediğini, çekteki imza, yazı ve rakamların kendisine ait olmadığını, şirketin bu çeki ve başka çeklerinin 2010 yılının Ocak ayında Tekirdağ'daki iş yerinden boş olarak çalındığını beyan etmesi ve suça konu çekteki keşideci imzası ile muhatap banka şubesinden gönderilen imza sirkülerindeki imza örnekleri arasında gözle görülür bir farklılık bulunması karşısında, çek aslı getirtilerek çekteki imzanın sanık şirketin yetkili temsilcisi K. I. eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi”nin 07/08/2012 tarih ve 2012/127 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK”nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 12/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.