muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8891, Karar No: 2023/2846, Tarih: 09.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8891 E.  ,  2023/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

KARAR : Direnme

... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2018 tarihli ve 2017/74 Esas, 2018/104 Karar sayılı kararı ile;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı nitelikli öldürmeye azmettirme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/1283 Esas ve 2018/1658 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı kararı ile;

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/1283 Esas ve 2018/1658 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı kararı ile;

"Oluşa, dosya kapsamına, özellikle katılanlar ... ve ...'nin kolluk tarafından alınan oluşa uygun beyanları, 11/12/2016 tarihli HTS inceleme tutanağı ve 07/06/2017 tarihli bilirkişi raporlarına göre; sanık ...'nin suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar ... ve ... ile tanık ...'nın babası, sanık ...'in ise amcası olduğu, maktulün ise ...'nın eşi ve ...'nin gelini olduğu, ...'nın olay tarihine kadar yaklaşık sekiz yıldır cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, bu süre zarfında maktul ... ile ...'nin eşi tanık ... arasında bir gönül ilişkisi başladığı, bu arada maktulün bir kız çocuk dünyaya getirdiği, çocuğun doğum tarihini de göz önünde bulunduran ve maktulün bu ilişkisinden ... olan aile fertleri, doğan çocuğun ...'dan olmadığını iddia ettikleri, sanıkların aldıkları karar uyarınca önce ...'yu öldürmeyi planladıkları, kendisinin öldürüleceği kararını öğrenen ...'nun yaşadığı ... ilini terk ederek sanıklardan kaçmak için İstanbul'a gittiği, ...'nun İstanbul'da olduğunu tespit eden sanıklar ..., ... ve ...'nin, olaydan sekiz gün evvel, ...'yu bulmak için İstanbul'a gittikleri, orada bulunan sanık ... ile de bir araya gelerek öldürmek amacıyla ...'yu aradıkları, ancak eylemlerini gerçekleştirmeden hep beraber ...'e dönmelerinin ardından, bu kez maktulü öldürmeye karar verdikleri, bu görevi "fail" sıfatıyla yerine getirmesi için yaşı küçük olan ...'ü görevlendirdikleri, olay günü maktulün eşini cezaevinde ziyaret edeceğini öğrenen sanıkların verdikleri talimat üzerine, cezaevinin yakınındaki kahvehaneye gidip maktulü beklemeye başlayan suça sürüklenen çocuk ...'ün, yaklaşık bir saatlik bir bekleyişin ardından, kardeşi tanık Gül ile birlikte cezaevinin kapısına doğru ilerleyen maktulü bıçaklayarak öldürdüğü, sanıkların eylemlerini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar verdikleri, kararlarından dönmeyip ısrar ederek, kararları ile icrası arasında makul bir süre geçtikten sonra eylemlerini gerçekleştirdikleri anlaşılan olayda;

Sanıklar ..., ... ve ...'in sübut bulan tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürmeye çocuğu azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/2-1, 82/1-a-k maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ...'in sübut bulan tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürmeye çocuğu azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/2-1, 82/1-a-k maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile;

5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanıklar ..., ..., ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı ve temyiz dilekçesi de bir gerekçeye dayanmadığı anlaşılmakla, müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Maktul ...' nın kocası müşteki ...'nın olay tarihinden yaklaşık 7-8 yıl öncesinden beri ... Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, maktulün eşinin cezaevinde bulunması nedeniyle ...'dan olma oğlu ... ile birlikte eşi ...'nın nüfusta babası olarak görünen gerçekte ise amcası olan tanık ...'nin yanında kalmakta olduğu, cezaevinde bulunan müşteki ...'nın karısı maktul ... ile müşteki ...'nın kız kardeşi sanık ...'nin resmi nikahlı kocası tanık ... arasında gönül ilişkisi bulunduğuna dair aile içerinde bir dedikoduların olduğu, ancak eşi maktul ... ile eniştesi tanık ... arasında gönül ilişkisi bulunduğuna inanmayan müşteki ...'nın, eşi maktul ... ile görüşmeye devam ettiği, suç tarihi olan 18.09.2016 tarihinde maktul ...'nın ... dolayısıyla açık görüş olması dolayısıyla eşi müşteki ...'yı ziyaret etmek için ... Açık Cezaevine gitmeye karar verdiği, maktulün aile içindeki huzursuzuk dolayısıyla sanıklar ve yakınlarından kendisine bir zarar gelmesinden korkarak aynı zamanda kız kardeşi olan katılan ... 'den kendisi ile birlikte cezaevine gelmesini istediği, maktul ile katılan ... 'nin minübüs ile ... Açık Cezaevinin olduğu yere gittiği, olay yerinde bulunan kahvehaneyi işleten tarafsız tanıklar ... ve ...'ın olayın sıcağı sıcağına verdikleri beyanlarından da anlaşılacağı üzere suça sürüklenen çocuk ...'ün maktul ve katılan ... cezaevinin olduğu yere gelmeden öğle saatlerine doğru cezaevinin bulunduğu yerdeki kahvehaneye geldiği, olay saatinden önce yaklaşık bir- bir buçuk saat kadar maktulün gelişini beklediği,

maktulün kardeşi katılan ... ile saat 12:45 sıralarında ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun önünde minibüsten inerek eşi müşteki ...'nın bulunduğu ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna yöneldiği, maktülün geldiğini gören suça sürüklenen çocuk ...'ün oturduğu kahveden kalkarak maktüle doğru yöneldiği, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz bıçak ile otopsi raporunda belirtildiği üzere 3'ü münhasıran öldürücü, 1'i basit tıbbi müdahale ile giderilemez mahiyette 4 kez göğüs bölgesinden, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde sol dirsek ve sol el avuç içinden 3 kez olmak üzere bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı, olay sonrası hastaneye kaldırılan maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı olarak iç organ kanaması neticesinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma ilamında açıklanan gerekçelerle sanıkların nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan mahkumiyetleri yerine, beraatlerine dair direnme kararı verilmesi, yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ...'nin beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı ve temyiz dilekçesi de bir gerekçeye dayanmadığı anlaşılmakla, müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ..., ... ve ...'in maktul ...'yı öldürmesi için hangi sanığın ne suretle suça sürüklenen çocuk ...'ü azmettirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediği, bu itibarla ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararı doğru olduğundan; anılan sanıklar lehine direnme kararının kabulü yerine belirtilen şekilde karar verilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2010/17344, Karar No: 2012/9411, Tarih: 17.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/17344 E.  ,  2012/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, silahlı tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen mağdurlara yönelik yaralama, mağdur ...'a yönelik silahla tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdura ...'a yönelik tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdure ...'ın anlatımlarında, eşi olan sanığın tartışma sırasında kendisine çatalı doğrultarak "bunu sana saplarım "diyerek tehdit etmesi üzerine araya giren oğlu diğer mağdur ...'ı da bıçakla tehdit ettiğini belirtmesi,mağdur ...'ın ise sanığın sadece kendisini tehdit ettiğini, mağdureyi tehdit etmediğini ileri sürmesi karşısında,mağdurdan olayın başlangıcından itibaren anne ve babasının yanında olup olmadığının sorularak mağdurenin anlatımlarıyla arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6942, Karar No: 2012/11877, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6942 E.  ,  2012/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma kararında; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, inşaat mühendisi ve mimar bilirkişilerden oluşan kurul ile birlikte yeniden keşif yapılıp taşınmaza emsal karşılaştırması yöntemi ile değer biçilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, uygun emsal satış bulunamadığından bahisle, önceki raporda taşınmaza arazi niteliğine göre gelir metodu esas alınarak belirlenen m2 birim değerine, taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payı oranında ekleme yapılmak suretiyle yasa ile belirlenen yönteme aykırı şekilde değer biçilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Gerede ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7314, Karar No: 2013/2137, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7314 E.  ,  2013/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikâyet yokluğundan davanın düşürülmesine, diğer atılı suçtan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Osmancık Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2009 gün ve 2008/167 Esas, 2009/193 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğu, bu suça ilişkin temyiz talebinin itiraz olarak kabul edilerek merciince de itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Onaylı nüfus kayıt örneğinden 29.06.1992 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla 17 yaşı içinde bulunan mağdurenin 09.09.2008 tarihli kolluk ve Cumhuriyet Savcısı huzurunda sanık hakkında şikâyetinin bulunmadığını beyan etmesi nazara alındığında, mağdureye yönelik işlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kişilere karşı işlenen suçlar kapsamı içinde kaldığı ve 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinde öngörülen "Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıklandığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında, mağdurenin babası olan müşteki ...'in bu suça ilişkin verilen hükmü temyiz etme yetkisinin bulunmadığından temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10179, Karar No: 2015/17355, Tarih: 21.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10179 E.  ,  2015/17355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İ.. K.. vek.Av. O.. T.. ile davalılar 1- A.. İnş. E.. Kuyumculuk Ltd.Şti. vek.Av. A.. A.. 2- S.. K.. 3- S.. K.. arasında görülen dava hakkında Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2013 gün ve 2009/534 E. 2013/496 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.03.2015 gün ve 2014/16864 E. 2015/3308 K. sayılı ilamına karşı davalı şirket vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4763, Karar No: 2008/12069, Tarih: 05.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4763 E.  ,  2008/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Finansbank A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankaca iki adet senet ihbarnamesinin müvekkiline gönderilerek tahsili istenmiş ise de, dayanak bonolar incelendiğinde keşideci sıfatıyla atılan imza ve kullanılan kaşenin müvekkili şirkete ait olmayıp bonoların sahte şekilde tanzim edildiğinin anlaşıldığını, bu girişimler sırasında senet bedellerinin üçüncü kişilerce ödenip davalı bankaca borçlu olunmadığı, müvekkiline söylenmiş ise de, yazılı olarak bir yanıt verilmediğini belirterek bonolar nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Benfa Ltd. Şti. ve Finansbank A.Ş. vekilleri davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece As İth. Ltd. Şti. yönünden dava atiye terk edildiğinden karar kurulmasına yer olmadığına, diğer davalıların kabulleri nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece bir kısım davalıların kabul beyanları üzerine davanın kabulüne karar verilerek davacı yararına 3.800.00 YTL avukatlık ücretine hükmedilmiş ise de, anılan karar delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının gerekleri yerine getirilmeden tesis olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca tarife hükümleriyle saptanan ücretin yarısına karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının altı nolu bendinde yazılı olan “3.800.00 YTL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “ 1.900.00 YTL” rakamının yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

... gibidir.

Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/7338, Karar No: 2010/6189, Tarih: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7338 E.  ,  2010/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 9.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.