muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30892, Karar No: 2019/13640, Tarih: 20.06.2019

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ....'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücretine eklenemeyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20375, Karar No: 2013/23257, Tarih: 04.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20375 E.  ,  2013/23257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında cinsel taciz eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık ...'in olay tarihinde diğer çalışanların işyerinden iş gereği ayrılması üzerine yalnız kaldığı mağdure ...'e " ... ben hanımım ile anlaşamıyorum, hanımım bana ayak uyduramıyor, sen çok güzel bir kızsın... " diyerek ayrıldığı bilahare tekrar geldiğinde "...sen bira içiyormusun, içiyorsan gel bir yerlere gidelim içelim, Zeytinliova'nın orada Cevdet isimli kasap var, oraya gidelim orası çok ucuz, gözlerin çok güzel, aşkım..." diyerek sözle taciz ettiği yönünde şikayetinden vazgeçen mağdure beyanı, sanığın tevil yollu ikrarı ile sabit olmasına karşın, sanık hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Mağdure ...'ün akrabaları olan diğer sanıklar ... ile ...'a cinsel taciz olayını anlatması üzerine bu sanıkların mağdureden Selahattin'e randevu vermesini istemeleri üzerine mağdurenin verdiği randevu yerine sanık ...'in gittiği ve orada sanıklar ... ve ... ile aralarında mağdurenin beyanına göre karşılıklı vuruşma olduğu, sanıklar ... ile ...'ın tevil yollu beyanlarından, Selahattin'in kaçmasını engellemeye çalıtıkları sırada ...'in başını sağa sola vurduğu,

...'in baştan beri cinsel taciz suçlamasını inkar etmesi, mağdureye bulunduğu yemek teklifinin yanlış anlaşıldığı, mağdurenin olay yerine daveti üzerine olay yerine gittiğinde mağdurenin akrabaları olan diğer sanıklar tarafından darp edildiğini iddia etmesi, darp iddiasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek hayat fonksiyonlarına etkisi (1) derece olacak şekilde kemik kırığına maruz kaldığına ilişkin 30/10/2009 tarihli adli rapor ile doğrulanması karşısında; sanıklar ... ile ...'ın sübuta eren kasten kemik kırığına neden olacak şekilde yaralama eylemleri nedeni ile mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2892, Karar No: 2021/1680, Tarih: 04.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2018/2892 E.  ,  2021/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının, müvekkili sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında müvekkiline yönelik yağma, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ... için katılan (sanık) ...'a yönelik yağma , hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2-)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aracını satmak için internet üzerinden ilan verdiği, sanık ...’nin alıcı olarak katılan ile irtibata geçtiği ve öncesinde katılan ile yaptığı görüşme sonucu aracı alacağını söylediği, suç tarihinde aracın satım işlemleri için sanıklar Şinasi ile sanık ...’ın katılan ile buluştukları, sanık ... aracın parasını birazdan getireceklerini, kendisinin bir işi olduğunu söyleyerek katılan ile sanık ...’i devir işlemleri için notere yönlendirdiği, katılan ile sanık ...’in devir işlemlerini yaptıktan sonra paranın gelmesini bekledikleri sırada, sanık ...’nin hile ile aracın anahtarlarını alarak katılanın yanından ayrıldığı, diğer sanığın da bir süre katılanın yanında kalarak onu oyaladığı esnada katılanın aracını para ödemeksizin aracını fiilen ve resmen elinden alıp haksız menfaat temin ettikleri ve noter vekaletnamesi ile devir işlemlerini yaptıklarından kamu kurumu niteliğindeki noterin aracı kılınması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının maddi varlığı kullanılmaksızın haksız menfaat temin etmekten ibaret eylemlerinin, hükümden sonra ve 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının, sanık ... savunmanının ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son gereği sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12801, Karar No: 2014/21992, Tarih: 23.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12801 E.  ,  2014/21992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/42

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.03.2014 gün ve 2014/509 Esas - 2014/6246 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu taşınmazın O.. atıksu arıtma tesisleri alanında kaldığından davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği ve davacı tarafından da taşınmaza fiilen el atıldığı ileri sürülmüştür.

Bu nedenle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.03.2014 gün ve 2014/509-6246 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın O.. atıksu arıtma tesisleri yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ileri sürüldüğünden; taşınmaza bu amaçla fiilen el atılıp atılmadığı husus araştırılıp, el atılmış ise el atılan kısmın bedelinin davalı idareden tahsiline, el atılmamış ise taşınmazın dere mutlak koruma alanında kaldığı, ancak davalı idarece fiilen el atılmadığı gözetilerek 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan alınan karar düzeltme ve davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1333, Karar No: 2016/716, Tarih: 23.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1333 E.  ,  2016/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım etme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan ...’ın, sanık ... hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Düşürülmesi suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'in maktül ...'i kasten öldürme ile sanık ...'nın bu suça yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ...'in sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4205, Karar No: 2023/3422, Tarih: 27.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/4205 E.  ,  2023/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/562 E., 2020/249 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2016/562 esas, 2020/249 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen hükmün, tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12/04/2021 tarihli ve 94660652-105-15-6687-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2021 tarihli ve KYB-2021/54934 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2021 tarihli ve KYB-2021/54934 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, olay günü As Çimanto Sanayi Anonim Şirketi'nde şef olarak çalışmakta olan sanığın, söz konusu şirkete ait işyerinde meydana gelen katılanın yaralanmasından ibaret olayda kusurlu bulunmasından dolayı Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2020 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve katılanın zararı giderilmediğinden dolayı da hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığı anlaşılmakla; katılanın zararının giderilmesi amacıyla anılan şirkete karşı Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/498 esas sayılı dosyasında açmış olduğu davayı müteakip henüz dava neticelenmeden tarafların anlaştığı ve 03/10/2018 tarihli "tazminat makbuzu, muvafakayname, ibraname ve sulhnamedir" başlıklı belgeden de anlaşılacağı üzere katılanın tüm zararının karşılandığı gözetilmeden, zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmayarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2016/562 esas, 2020/249 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve" Katılanın olay nedeniyle almış olduğu yaralar ve yaraların geleceği üzerindeki etkileri, katılanın zararını giderdiğine dair herhangi bir beyanın bulunmaması sebebi ile şartları oluşmadığından" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

5271 sayılı Kanun'un “Hükmün Açıklanması ve Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması” kenar başlıklı 231 inci maddesinin altıncı ve sekizinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

“...

(6)Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz

önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan

önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.

8)...Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez..." .

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.02.2010 tarih ve 4/253-28 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır. Koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, objektif koşulların (mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama, sanığın kabulü, zararın giderilmesi) varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanmalıdır.