muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/28526, Karar No: 2022/6298, Tarih: 17.10.2022

Bozma öncesi toplu dosya sanıkları ..., ....ve ...'ın gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasındaki beyanlarında okul müdürü Nurettin Karabulut'un kurumdaki öğretmenlerin tamamını toplayarak Bank ...'ya para yatırma talimatını verdiği yönündeki beyanlarını doğrular şekilde sanıkların büyük kısmının 29.01.2014 ve 30.01.2014'te kredi çekmiş olduğu,

Örgütle iltisaklı Feza Eğitim Kurumlarında öğretmen olarak çalışan örgüte müzahir Pak Eğitim İş Sendikasına üye olan, Zaman Gazetesi yöneticilerinin gözaltına alınmasına yönelik düzenlenen protestoya katılan sanığın, örgüt liderinin talimatından sonra 28.01.2014 tarihinde başka bankadan kredi çekip aynı ... Bank ...'daki hesabına yatırıp katılım hesabı açarak örgütün finans kaynağı olan Bank ...'ya maddi destek sağlamak suretiyle örgüte yardım kastının oluştuğu anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2022 tarihinde üye ... ve üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarih, 2017/154 E, 2018/96 sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyetine (1 yıl 13 ay hapis cezası) karar verildiği, verilen karara karşı sanık tarafından istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 06.02.20219 tarih ve 2019/1907 esas ve 2019/282 sayılı kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın verildiği tarih itibariyle esastan ret kararının CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte ve temyizi kabul olmayan nitelikte kararlardan olduğu, sanık hakkında kesinleşen bu hükmün daha sonra 24.12.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ve bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yapılan değişiklik ile daha önceden kesin olarak verilen bu hükmün sanık lehine olmak üzere sanık açısından temyizi kabil hale getirildiği, bunun üzerine sanığın başvurusu üzerine dosyanın temyiz edilerek Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderildiği, 16. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarih ve 2019/5132 esas 2021/4574 sayılı kararı ile sanık ... bakımından "Silahlı terör örgütü üyeliği/yardım etme suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendilerinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanıklara, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasının netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerinde muhalefet edilmesi" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği,

Dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiği, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarih ve 2021/1543 esas 2022/107 sayılı kararıyla sanık ...'ın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, bu karara karşı istinaf savcısının 31.01.2022 tarihli temyiz başvurusuyla sanığa isnat edilen terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçunun oluştuğunun ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle aleyhe temyiz yoluna başvurduğu tespit edilmiştir. Bu başvuru üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2022 tarih ve 3-2022/65044 Tebliğnamesi ile, .."sanık hakkında daha önce kesinleşen mahkumiyet kararının 24.12.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yapılan değişiklik ile daha önceden kesin olarak verilen bu hükmün sanık lehine olmak üzere sanık açısından temyizi kabil hale getirildiği; ancak bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının

aleyhe temyiz hakkı bulunmadığı kabul edilerek, bölge mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanık hakkında hükme yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298/1 maddesi gereğince reddine karar verildiği, mahkumiyet hükmünün sanığın temyiz başvurusu sonucunda Yargıtay 16. Ceza Dairesince bozulduğu, bozma kararı sonrasında sanığın atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği ve 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun sanık lehine olmak üzere sanık açısından temyiz kanun yoluna başvurma olanağı tanıdığı dikkate alındığında, sanık hakkında verilen bu hükmün de Cumhuriyet savcısına aleyhe temyiz kanun yoluna başvurma hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz istemenin 5271 sayılı CMK'nın 298/1 maddesi gereğince REDDİNE karar verilmesi," düşüncesiyle dosyayı Dairemize gönderdiği Dairemizde yapılan temyiz incelemesi sonucu 17.10.2022 tarih ve 2022/28526 esas sayılı ve 2022/6598 sayılı kararı ile bölge adliye mahkemesinin Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülerek "Örgütle iltisaklı Feza Eğitim Kurumlarında öğretmen olarak çalışan örgüte müzahir Pak Eğitim İş Sendikasına üye olan, Zaman Gazetesi yöneticilerinin gözaltına alınmasına yönelik düzenlenen protestoya katılan sanığın, örgüt liderinin talimatından sonra 28.01.2014 tarihinde başka bankadan kredi çekip aynı ... Bank ...'daki hesabına yatırıp katılım hesabı açarak örgütün finans kaynağı olan Bank ...'ya maddi destek sağlamak suretiyle örgüte yardım kasdının olduğu anlaşılmakla sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,"

Gerekçesiyle oy çokluğuyla (Üyeler ... ve ...'ın) muhalefetiyle karar verildiği tespit edilmiştir.

7188 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikler sonrasında; bölge adliye mahkemesi tarafından 7188 sayılı Kanun ile CMK'nın 286/3 maddesinin eklenen suçlar yönünden verilen kesinleşen hükümler hakkında sanıklar aleyhine Cumhuriyet savcısı ve katılanlar tarafından temyiz yoluna başvurulamayacağı konusunda Dairemiz ve Yargıtay uygulamalarıyla kabul edilmiştir.

Ancak 7188 Kanun ile yapılan değişiklik sonucu sanıklar hakkında daha önce bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kesinleşmiş hükümler hakkında sanığın lehe başvurusu sonucu Yargıtayca kararın usul hükümlerine aykırı olarak verildiği (bu kararda zorunlu müdafi huzurunda savunma alınmadığı) gerekçesiyle kararın bozulması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından an daha lehe karar (burada mahkumiyet yerine beraat karara verilmesi durumunda) bu yeni karara karşı bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz yoluna başvurma hakkı var mıdır yok mudur?

Yani daha önce 7188 sayılı Kanun kapsamında sanığa tanınan sanık lehine getirilen ve sanığa yüksek yargıya erişim hakkı tanıyan bir kararın bozulması sonucu yeniden verilen karara karşı bölge savcısının aleyhe temyiz yoluna gelip gelmeyeceği noktasında düşünce ayrılığından kaynaklanmaktadır.

Yani daha önce 7188 sayılı Kanun kapsamında sanığa tanınan sanık lehine getirilen ve sanığa yüksek yargıya erişim hakkı tanıyan bir kararın bozulması sonucu yeniden verilen karara karşı bölge savcısının aleyhe temyiz yoluna gelip gelmeyeceği noktasında düşünce ayrılığından kaynaklanmaktadır.

Adalet erişim hakkı yargıya başvurma (dava açma), güvence oluşturan kanun yollarına başvurma ve yargı kararlarının uygulanmasını sağlama isteme haklarını güvence altına almaktadır. Temyiz kanun yolu, erişim hakkının adli yargıda zirveye ulaşmasını sağlamaktadır(Coulon, Jean-Marie-Anne Grison, s.443).

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Kapsamında yapılan değişikliklerle daha önceden bölge adliye mahkemeleri tarafından verildiği tarih itibariyle kesin olarak verilen hükümlerin sanık lehine olmak üzere sanık ve müdafiler açısından temyizi kabil hale getirildiği, ancak bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz hakkınında bulunmadığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMK 298/1 maddesi gereğince reddine denilmek suretiyle kesin hüküm nedeniyle sanık aleyhine temyiz isteminin mümkün olmadığı Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarih 2020/6016 esas ve 2021/4352 karar sayılı ilamı ile 16. Ceza Dairesinin ve 3. Ceza Dairesinin aynı yöndeki çok sayıda kararıyla uygulama birliği sağlanmıştır.

Konunun açıklığa kavuşturulması amacıyla Ulusal ve Uluslararası Yasal Düzenlemelere baktığımızda öncelikle ... hukukumuzda; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun uygulama şekli hakkında Kanununun 4. maddesinde "Kesin hükme bağlanmış olanlar hariç " ibaresi yer aldığı buna göre ilk derece mahkemesince verilen bir hüküm istinaf ve temyiz incelemesinden geçip kesin hüküm halini aldıktan sonra usul hükümlerinde yapılacak değişikliklerin bu kesinleşmiş hükümlere uygulanmamasıdır.

7188 sayılı Kanun ile CMK'nın 286/3 maddesi ile yapılan değişiklik ve aynı Kanunun geçici 5-f maddesi ile geçmişe yürürlükle ile düzenlemeye bir istisna getirilerek kesinleşmiş hükümler hakkında hukuki sonuç doğuracağı hüküm altına alınmıştır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Uygulama Şekli hakkındaki Kanunun 4. maddesinde belirtilen "Kesin Hükme Bağlanmış Olanlar Hariç" ibaresinden anlaşacağı üzere getirilen usulü değişiklikler kesinleşmiş hükümler hakkında uygulanmaz. Bu itibarla hakkında kesinleşmiş hüküm bulunan sanığın eylemi hakkında sonradan temyiz yolunun açılması halinde katılan ve Cumhuriyet savcısı sanık aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Aksinin kabulü halinde hukuki öngörülebilirlilik hukuk güvenliği ilkelerinin ihlal edilmesi yanında Ceza Muhakemesinin zaman bakımından uygulama sınırları ilkesinin de ihlal edilmesi olacağı bir gerçektir.

5320 sayılı CMK’nın Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4. maddesinde belirtilen; ‘”kesin hükme bağlanmış olanlar hariç” ibaresi,

5320 sayılı CMK’nın Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4. maddesinde belirtilen; ‘”kesin hükme bağlanmış olanlar hariç” ibaresi,

“nonbis in dem” ilkesi ile AHİS’in Ek 7 numaralı Protokolü hep birlikte dikkate alındığında; hakkında kesinleşmiş bir hüküm bulanan sanığın eylemi hakkında sonradan temyiz kanun yolunun açılması halinde katılan veya Cumhuriyet savcısı sanık aleyhine olacak şekilde temyiz kanun yoluna başvuramaz. Aksinin kabulü, sanık

lehine sonuç doğuran hallerde kesin hükmün dokunulmazlığına, 5320 sayılı Kanunun 4. maddesine, AHİS’in 7 numaralı Ek Protokol’ünde belirtilen ve evrensel hukuk bir ceza muhakemesi kuralı haline gelen aynı suçtan iki kez yargılanmama ilkesine kesin aykırılık oluşturur. Kesin hükmün otoritesini ve gücünü zayıflatacağından hukuk devletine de zarar verecektir. Bu itibarla, 7188 sayılı Kanun ile belli suçlar yönünden getirilen temyiz kanun yoluna başvurma hakkı sanık aleyhine olacak şekilde katılan veya Cumhuriyet savcısı tarafından kullanılamaz. Aksi yönde bir kabul, usul esasa caridir ilkesine de aykırılık oluşturur. Ü. Bozdağ Ceza Muhakemesi Kanununun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 7188 sayılı Kanunun Çerçevesinde Sanık Aleyhine Temyiz http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr

7188 sayılı Kanunda yapılan değişiklik sonucu sanığında içinde bulunduğu çok sayıda sanık hakkında Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.02.20219 tarih 2019/5532 esas sayılı ve 2021/4574 sayılı kararının 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286 maddesine eklenen 3 fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine Dairemize gönderilen dosyada yapılan inceleme üzerine verilen yukarıda sayı ve numarası belirtilen kararda belirtildiği gibi Dairemizce "24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Kapsamında Yapılan Değişiklikle daha önceden kesin olarak verilen bu hükümlerin sanıklar lehine olmak üzere sanıklar ve müdafileri açısından temyizi kabil hale getirildiği; ancak bölge adliye mahkemesinin Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının bu sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE" karar verildiği, dolayısıyla Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz istemi kabul edilmeyerek sanık lehine yapılan incelemeler sonucunda sanığa isnat edilen silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan savunması alınırken müdafi bulundurulması gerektiği düşüncesiyle karar bozulduğu ve bu kararın bölge adliye mahkemesine gitmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verildiği yapılan tüm işlemler 7188 sayılı Kanunla daha önce kesinleşmiş bir karara karşı kanun koyucu tarafından sanığa Yüksek Yargıya Erişim hakkının tanınması kapsamında yapılan işlemler olduğu dolayısıyla sonradan verilen kararın yeni bir karar olmadığı, tespit edildiğinden,

Dairemizce 7188 sayılı Kanunla getirilen temyiz hakkı sanık lehine durumlar için söz konusu olduğu, CMK'nın 298. çerçevesinde dosya üzerinde inceleme yapılarak 7188 sayılı Kanunun sanık lehine Yüksek Yargıya Erişim Hakkı (temyiz hakkı) getirildiği, Cumhuriyet savcısına aleyhe temyiz hakkı vermediği gerekçesiyle işin esasına girmeden usulden ret kararı vermesi gerektiği, zorunlu olduğu halde sanık aleyhine genişletici yorum yapılarak 7188 sayılı Kanun sonucunda sanığa tanınan bir hakkın kullanımı sonucunda sanık aleyhine genişletici yorum yapılarak Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz hakkı tanınması yukarıda belirtilen gerekçelere ve Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesindeki belirtilen gerekçelerle usul ve kanuna aykırı olan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz, temyiz isteminin REDDİNE karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/1230, Karar No: 2013/4550, Tarih: 27.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1230 E.  ,  2013/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların 28.05.2009 tarihli karara karşı süresinden sonra yaptıkları temyiz isteminin 25.06.2009 tarihli ek kararla reddine karar verildiği, anılan ek kararın sanıklara 21.07.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gözetilip sanıkların 18.08.2009 havale tarihli dilekçelerinin anılan ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yasal süresinden sonra ek kararı temyiz etmiş bulunan sanıkların temyiz inceleme isteklerinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3774, Karar No: 2021/740, Tarih: 22.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3774 E.  ,  2021/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...mahallesi 1164 sayılı parselde yer alan binayı Çatalca Belediye Başkanlığının vermiş olduğu ruhsat ile 10/11/2005 tarihinde tamamladığını, Çatalca ilçesinde yayınlanan Demokrat isimli yerel gazetenin 22/05/2007 tarihli nüshasında "İmarsız Yerde Bu Villanın İşi Ne" başlığıyla yayınlanan haberde ruhsatın imar yasasına aykırı olduğu, binanın projeye uygun yapılmadığı, daha büyük bir bina yapıldığı iddialarına yer verildiğini, bunun üzerine İl Mahalli İdareler Müdürlüğünce davalının görevlendirildiğini ve davalının 02/11/2007 tarihli raporunu ibraz ettiğini, ancak düzenlenen raporun yasaya aykırı olduğunu, bu rapor nedeniyle belediye görevlileri tarafından haksızlığa maruz kaldığını, maliki olduğu bina hakkında 21/08/2007 tarihli yapı tespit tutanağının kesinlikle düzenlenmediğini, binanın mühürlenmediğini, binaya tutanak asılmadığını, muhtara da tutanak gönderilmediğini, bina hakkında düzenlenen tutanağı 6 yıl sonra 2012 yılında belediye görevlilerinin yargılandığı ceza davasında gördüğünü, hayali tutanağın varlığını öğrenince delil tespiti yaptırdığını, böylelikle tutanakta belirtilenlerinin hiçbirinin tarafından yapılmadığının belgelendiğini, binanın kadastral yolu olmadığından geçit hakkı davası açtığını, belediyenin kendisinden habersiz aracın faturasını belediye adına kestirdiğini, 07/12/2007 tarihli yapı tatil tutanağının sahte olduğunu, 21/08/2007 tarihli yapı tatil tutanağının hayali olduğunu, davalının iftira ettiğini belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, ... isimli şahsın Çatalca Belediye Başkanı ... , Başkan yardımcısı ... ve diğer belediye çalışanları hakkında görevi kötüye kullandıklarından bahisle şikâyette bulunduğunu, davacının beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, verilen görev gereği teknik kişilerden rapor aldığını ve kendisine atfedilecek bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/80 sayılı soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiği, davacının kişilik haklarının davalı tarafından yayınlanan rapor sebebiyle haksız saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/80 sayılı soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiği, davacının kişilik haklarının davalı tarafından yayınlanan rapor sebebiyle haksız saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın izah edilen olaylara göre kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının kamu görevi sebebiyle yetkili kuruma rapor hazırlayıp sunması şeklinde gerçekleşen eyleminde davacının kişilik haklarına saldırı olduğundan bahsedilemez. Şu durumda mahkemece, davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15145, Karar No: 2015/21620, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15145 E.  ,  2015/21620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2011/143-2013/895

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz ile kıyas emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 rayiç değerlerinin eşdeğer olmasına ve raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsalle dava konusu taşnmazın yakın özellikte olduğu vurgulandıktan sonra, dava konusu taşınmazın köşe parsel olduğu ve coğrafi konumu nedeni ile daha değerli olduğu belirtilerek soyut ifadelerle ve somut gerekçelere de dayandırılmadan dava konusu taşınmazı emsal kabul edilen taşınmazdan 6 kat değerli olduğunu kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki

konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.