muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13277, Karar No: 2017/18357, Tarih: 28.12.2017

bedelinden oluşan beş kalem bedelin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar da gözetilerek davacıya iadesi gerekli miktarının tespiti için, uzman bilirkişiden rapor alınarak, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; aksi gerekçelerle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı sonrasında mahkemece; bozma kararından sonra yürürlüğe giren ve geçmişe etkili olan yeni bir kanun hükmü karşısında bozma ilamına uyulmakla meydana gelen usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacağı belirtilerek, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklik nedeniyle davacıya ait faturaların yasal düzenlemeye uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan

davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek,Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Bu noktada uyuşmazlık; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bu noktada uyuşmazlık; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim,

perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri ile yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri ile yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9103, Karar No: 2010/7101, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9103 E.  ,  2010/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9343, Karar No: 2018/2494, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9343 E.  ,  2018/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2073, Karar No: 2023/2259, Tarih: 20.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2073 E.  ,  2023/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2014/25 Esas, 2015/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2014/25 Esas, 2015/236 sayılı kararının katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2019/5553 Esas, 2020/5186 Karar sayılı kararı ile bilinçli taksir koşullarının oluştuğundan ve kabule göre de sanık hakkında tayin edilen cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak hesaplanarak eksik adli para cezasına hükmolunduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/179 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 20.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2022 tarih, 2022/12077 sayılı tebliğnamesi ile 5271 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde uygulanması mümkün olmadığından bahisle hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, maktül ile sanık arasında husumet bulunduğundan bahisle suçun olası kasta işlendiğine ve inceleme sırasında ortaya çıkacak resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, maktül ile sanık arasında husumet bulunduğundan bahisle suçun olası kasta işlendiğine ve inceleme sırasında ortaya çıkacak resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde " suça konu olay günü sanık ile köylüleri ve akrabaları olan ..., ... ve... ile birlikte Darıovası mahallesi Ulusu mevkiinde bulunan tarlalara, domuz sürüsünün tarlalarına zarar verip vermediğini kontrol etmek amacıyla ellerinde av tüfekleri ve el fenerleri ile birlikte gittikleri, burada bulunan tarlaları kontrol ederek dolaştıkları ve maktul ...'e ait fıstık tarlası ile ...'a ait mısır tarlasının birleştiği yerden tarlanın iç kısmına doğru ellerindeki fenerlerinin ışıklarını yaktıkları, bu sırada maktul ve maktulün köylüsü olan ...'ın da, ellerinde av tüfeği ile tarlalarına yaban domuzlarının vereceği zararı kontrol amaçlı, sanık ve arkadaşlarının bulunduğu tarafın karşısında bulundukları, ...'ın elindeki el feneri ile sanık ve arkadaşlarının bulunduğu tarafa doğru ışığını tuttuğu ve "Kim o" diye seslendiği sırada sanığın elindeki av tüfeğini ateşlediği, ateşleme neticesinde, maktulün karın kısmının sol tarafından yaralandığı ve dizlerinin üzerine çöktüğü, daha sonra da maktülün Andırın Devlet Hastanesi'ne kaldırıldığı, ancak maktulun kurtarılamadığı anlaşılmakla sanık ...'ın üzerine atılı ve yapılan yargılama sonucu sabit olan "Taksirle Öldürme" suçundan eylemine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Yargıtay'ın bozma ilamında da belirttiği üzere sanığın üzerine atılı suçu öngördüğü neticeyi istememesine karşın, bilinçli taksirle işlemiş olduğu anlaşıldığından cezasında artırıma gidilmiştir. Sonuç ceza bu hususlar göz önüne alınarak belirlenmiştir. Tekrar keşif yapılmasının önceki keşif ve sonrasında düzenlenen rapor ile Yargıtay bozma ilamı değerlendirilerek reddine karar verilmiştir. " denilmiştir.

2.Katılan ... kolluk tarafından alınan ilk beyanında sanıkla ailesi arasında husumet bulunmadığını, sanığın herkesin tarlasında domuz beklediğini bildiğini, şikayetçi olduğunu ifade etmesine rağmen yargılama sırasında sanığın eşini tehdit ettiğini kayınvalidesinden duyduğunu söyleyerek suçun kasten işlendiğini ifade etmiştir.

3.Sanık savunmasında "Olay..., ..., ... ve ben mahsullere zarar verilip verilmediğini, domuz olup olmadığını kontrol için saat gece 12 sularında tarlaya gittik. Benim ışık tutmamam karşı taraftan da ışık yandı hayvanın gözü parladı sandım ve o an ateş ettim. Orada bir insanın olabileceğini kesinlikle düşünmedim. Maktulü bir iki kez görmüştüm, kendisiyle herhangi bir husumetim yoktur. Olay kasıtlı değildir. Daha sonra maktulü araca kadar taşıdık, yakınları gelip hastaneye götürdüler" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Olay sırasında ölenin yanında olan tanık ... Ç. "...Sanık ... uzaktan akrabam olur. Biz olay yerine maktul ile beraber gitmiştik. Diğerlerinin olay yerine geldiğinden haberimiz yoktu. Onların olay yerine ne için geldiklerini bilmiyorum. Olay yeri aşırı karanlık değildi. Havanın açık olduğu bir gündü ve ay görünüyordu. Maktulün vurulduğu yer ile vurdukları yer arasında 50 metre kadar mesafe vardı. Olayın gerçekleştiği yer açık bir alandı. Ağaçlar çok yoktu. Maktul vurulmadan önce bize doğru çoklu projektör şeklinde bir şey tutulmuştu. Daha sonra ateş edildi. Bizim elimizde de el feneri vardı. Ben ışığı gördükten sonra ateş etmesinler diye elimdeki el fenerini onlara tuttum ancak 5- 10 saniye sonra bize ateş edildi. Ateş eden de sanık ...'miş. Sanık ve maktul arasında önceye dayalı bir husumet olduğunu bilmiyorum. Ancak olaydan sonra halk arasında su davasından dolayı aralarında bir husumet olduğu konuşuldu. Ancak ben bu husumetin içeriğini tam net olarak bilmiyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Olay günü sanığın beraberinde bulunan tanıklar ..., ..., İdris aşamalarda domuz avlamak için gece 23.00 sıralarında ava çıktıklarını önce sanığın tarlasını dolaştıklarını ancak orada domuz bulamamaları sebebiyle ...'in fıstık ekili tarlasına geldiklerini, sanık ve ... tüfeğinde ışık olduğunu diğerlerinin elinde el feneri olduğunu, tüfeklerini ...'in tarlasını doğrultup ışıkla baktıkları sırada sanığın domuz zannıyla tarlaya doğru ateş ettiğini, aynı anda karşı taraftan da loş bir ışık gelmekte olduğunu, ateşlemeden önce insan sesi duymadıklarını, sonradan ateş edilen yönden sesler geldiğini, sanığın ...'i vurduğunu anladıklarını beyan etmişlerdir.

6.Mahkemece, olay günü ile benzer gökyüzü durumunda gece saatlerinde yapılan keşif sırasındaki gözlemde ölenin vurulduğu yere iki şahıs konarak sanığın ateş ettiği yerden ölenin vurulduğu yere doğru bakıldığında karaltı şeklinde gözüktükleri, üzerlerine doğru ışık tutulduğunda göründükleri ancak sağ ve sollarına doğru tutulduklarında gözükmedikleri, ölenin vurulduğu yöndeki iki kişiye fener verilerek bakıldığında tuttukları ışığın kendilerini aydınlatmadığının ve yer gösterme sonucu sanık ile ölen arasındaki mesafenin 40 metre olduğu tespit edilmiştir.

7.Olay tarihli ölü muayene tutanağına göre ceset üzerinde yapılan incelemede gövde kısmında sol alt kadranda bir adet ateşli silah yaralanmasına ait giriş deliği olduğu, çıkış deliği olmadığı, ölümün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç kanama neticesinde gerçekleştiği tespit olunmuştur.

8. Olay yerinde bulunan sanığa ait tüfek ile boş kartuşun karşılaştırılmasında aynı tüfekten atıldığı belirlenmiştir.

9. Ölenin kıyafetinde yapılan incelemede ateşli silah giriş bölgesiyle uyumlu yerde delik olduğu ancak etrafında atış artığı bulunmadığından atış mesafesinin tespit edilemediği anlaşılmıştır.

8. Olay yerinde bulunan sanığa ait tüfek ile boş kartuşun karşılaştırılmasında aynı tüfekten atıldığı belirlenmiştir.

9. Ölenin kıyafetinde yapılan incelemede ateşli silah giriş bölgesiyle uyumlu yerde delik olduğu ancak etrafında atış artığı bulunmadığından atış mesafesinin tespit edilemediği anlaşılmıştır.

10. Sanığın beraberinde arkadaşları hakkında atılı suç nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, karara karşı ölen yakınlarının itiraz etmesi üzerine itiraz merciince itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ile üç arkadaşının olay gecesi tarlalarında domuz avına çıktıkları, kendi tarlalarında domuz bulamamaları sebebiyle ölen ... ile arkadaşı ...'nın tarlalarının olduğu tarafa doğru yürüyerek ilerledikleri, ölenin tarlasının yanındaki yola geldiklerinde sanık ve bir arkadaşının av tüfeklerinin üzerindeki fenerleri diğer ikisinin de ellerindeki el fenerlerini ölenin tarlasına doğru yönelttikleri, aynı anda tarla içerisinde ayakta ölen ile birlikte beklemekte olan ...'nın varlıklarını göstermek amacıyla elindeki feneri ışığın geldiği yöne doğru doğrulttuğu, bu ışığı domuzun gözlerinin parlaması sanan sanığın elindeki babasına ait av tüfeğiyle yaklaşık 40 metre mesafeden ateş etmesiyle maktülün karın bölgesinden vurularak öldüğü anlaşılmıştır.Her ne kadar ölenin yanındaki tanık ... tarafından ışığın geldiği yöne seslendiği iddia edilmiş ise de; sanık ve arkadaşları tarafından bu sesin duyulduğuna dair delil bulunmadığı tanıkların istikrarlı beyanlarından ateş edilmesinden sonra insan sesi geldiğinin ifade edilmesi karşısında, olayın gerçekleştiği yaz aylarında tarla sahiplerinin domuz kontrolüne çıktıklarının halk arasında bilindiği, sanığın ışık tutarak baktığı yönden bir ışık parlaması geldiğini de farkettiği, tarla içerisinde insan olma ihtimalinin sanık tarafından öngörülebilir olduğu dolayısıyla bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu tespit edildiğinden katılan vekilinin suçun olası kastla işlendiğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki "Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alınmadan bilinçli taksirle ölüme sebebiyet veren sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/179 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,