muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/236, Karar No: 2006/232, Tarih: 14.11.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-236 E., 2006/232 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-236 E., 2006/232 K.**

**- MAHKEMENİN KARAR VERME YETKİSİ

- YOLCULAR TARAFINDAN İŞLENEN SUÇLAR**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın M... Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

M... Gümrük Komisyonu da; sanıkların eylemlerinin 4926 sayılı Yasanın 13/3. maddesine temas ettiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, M... Gümrük Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, M... Gümrük Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 107-829 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 107-829 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.11.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13452, Karar No: 2020/17185, Tarih: 24.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13452 E.  ,  2020/17185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine, Suç tarihinde mağdur ... ile tanık ...'in oturdukları masaya gelen sanık ...'in mağdur ve tanığın masasına oturmadan önce masaya yumruk vurduğu ve mağdurun sanığı masaya yumruk vurmaması hususunda uyardığı, sanığın masaya oturduğu sırada tanık Fehmi ile tartışmaya başladığı, tartışma sırasında sanığın ayağa kalkarak belindeki ele geçirilemeyen tabanca ile gerekçesi belirlenemeyen bir sebeple mağdur ...'a ateş ettiği, devamında masanın altına saklanan mağdura tekrar ateş ettiği bilahare kaçmaya çalışan mağdura bir el daha ateş ettiği ve tekrar ateş etmek isteği sırada çevrede bulunan kişilerin engel olduğu ancak isabet eden mermilerin mağduru bacak bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede kemik kırığı olacak şekilde yaraladığı anlaşılan somut olayda; sanığın atış sayısı ve kararlılığı ile mağdurdaki yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin "öldürmeye teşebbüs" suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen ''1 yıl 4 ay hapis cezası'' üzerinden TCK'nın 86/3-e maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken ''1 yıl 12 ay hapis cezası'' yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl hapis cezası'' olarak belirlenmesi, devamında TCK'nin 87/3 maddesi gereği (1/3) oranında artırım yapılırken ''1 yıl 20 ay hapis cezası'' yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 8 ay hapis cezası'' olarak tespiti,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 24.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3444, Karar No: 2024/5696, Tarih: 22.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3444 E.  ,  2024/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1594 E., 2023/2580 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/17 E., 2022/235 K.

Taraflar arasındaki haczin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı şirketin 0811.02.02. 1086015. 006.07.71.000 işyeri sicil numarası ile işlem gördüğünü, davalı Kurum tarafından müvekkili şirkete ait 06 BJ 6418, 06 AS 1842, 06 BH 1431, 06 AH 3772, 06 AK 2063 plaka sayılı araçlar üzerine 23.06.2016 tarih 2016/1111-2007/28272, 18.01.2013 tarih 2012/36753 -2013/67 dosya numaraları ile haciz konulduğunu, hacze dayanak borçların müvekkili şirket tarafından yapılandırılarak ödendiğini belirterek, belirtilen hacizlerin kaldırılması için 15.11.2021 tarihinde kuruma müracaat ettiklerini ancak kurumca cevap verilmediğini, talebin zımmen reddedilmiş olduğunu belirterek Kurumun zımmen red işlemin iptali ile dava konusu hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının, dava açmadan önce kuruma müracaat ederek dava konusu hacizlerin kaldırılmasının talep edildiği, Kurumun işlem yapmaması üzerine davacının dava açmak zorunda kaldığı, davalı kurumca yargılama aşamasında kaldırıldığı anlaşıldığından davalı Kurumun yargılama ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması yerindedir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; lehe vekalet verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konusuz kalan davada yargılama giderlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2749, Karar No: 2021/10125, Tarih: 13.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2749 E.  ,  2021/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı kurumun istinaf başvurusunun kabulüne, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, Dairemiz kararının bozulması üzerine davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.09.2020 tarihli ilamı ile kararı bozulmasına karar verilmiş ve bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; ödeme emirlerine ilişkin tebligatın adresinde tanımadığı kişilere bırakıldığını, kendisinin evde olup olmadığının araştırılmadığını, buna ilişkin şerh düşülmediğini, dolayısı ile usulsüz tebligat yapıldığını, öncelikle borcun şirketten tahsil edilmesi gerektiğini, şirketin %20 hissedarı olduğunu ve hisselerini 07/01/2015 tarihinde devrettiğini, şirketin yapılandırmadan faydalandığını, idari para cezasının hatalı hesaplandığını belirterek 2016/027996-027997-027998-027999 takip nolu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiğini, tebligatın geçerli olduğunu, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

B-BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esasdan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildi.

C- BOZMA İLAMI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

B-BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esasdan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildi.

C- BOZMA İLAMI

Dairemizin 2019/6458 Esas, 2020/4365 Karar sayılı,15.09.2020 tarihli ilamı ile mahkeme kararı, somut dosyada öncelikle davacının yerleşim yeri adresi ve mernis adresi tespit edilerek davacıya tebligatın usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, tebligatın usulüne uygun olduğunun tespit edilmesi halinde dava hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olduğundan davanın hak düşürücü süreden reddinin gerektiği değerlendirilmeli, tebligatın usulsüz olduğu sonucuna ulaşılması halinde; davacının sorumlu olduğu dönemler tespit edilerek karar verilmesi gerektiği yönlerinden bozulmuştur.

D- BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, tebligatın usulsüz olduğunu, dava konusu ödeme emirleri ile tebliğ edilen borçtan sorumlu olmadığını, davanın menfi tespit davası niteliğinde olduğunu, huzurdaki davaya istirdat davası olarak devam edilerek karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İnceleme konusu dosyada; Davacıya ... İth. İhr. Tur. Tekstil Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'nin 2013/5-2014/10 ve 2016/2,3 dönemine ilişkin prim borcu ile idari para cezası ile ilgili 2016/27996, 27997, 27998, 27999 takip nolu ödeme emirleri 14.11.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı tarafından 05.12.2016 tarihinde ödeme emrinin iptali talebiyle dava açılmıştır. Ödeme emirlerine ilişkin tebligatın davacının adresinde "muhatabın iş takibinde olduğunu beyan eden daimi çalışanı .... imzasına tebliğ edildi" şerhi yazılmak suretiyle yapıldığı ve davacının tebligatın tanımadığı kişilere yapıldığı, usulüne uygun bir tebligatın bulunmadığı, sözkonusu tebligattan 29.11.2016 tarihinde şifaen haberdar olduğu yönünde beyanının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; Davacının 08.02.2011-02.02.2015 döneminde şirket ortağı ve aynı zamanda temsil ve ilzama yetkili müdür olduğu, 02.02.2015 tarihinde davacının şirketteki hisselerini ...'a devrettiği, 11.02.2015 tarihli ticaret sicili gazetesinde hisse devri ile davacının müdür olarak temsil yetkisinin sona erdiğinin ilan edildiği görülmektedir. Diğer yandan davalı Kurumun 18.01.2018 tarihli yazısıyla; şirket hakkında ödenmeyen borçlardan dolayı icra takibi başlatıldığı, şirketin 6736 sayılı Yasa kapsamında yapmış olduğu yapılandırmanın oluşturulan ödeme planına uygun ödeme yapılmadığından bozulduğu, davacının sorumlu olduğu dönemdeki borçları için 25.09.2017 tarihinde 169.981.14 TL ödeme yaptığı ve şirkete ait borcunun kapandığı bildirilmiştir.

Tebligat Kanununun bilinen adreste tebligat başlıklı 10. maddesinde "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile 16. maddesinde "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." düzenlemesi yer almaktadır.

6183 sayılı Kanunun “Ödeme emri” başlıklı 55. maddesinin ilk fıkrasında; kamu alacağını vadesinde ödemeyenlere, yedi gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları gereğinin bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; “Ödeme emrine itiraz” başlığını taşıyan 58. maddesinin birinci fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabileceği belirtilmiştir. Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

Somut dosyada; mahkemece, Tebliğ yapılan adresin davacının bilinen adresi olduğu, dava dilekçesindeki ve vekaletnamedeki adresin tebliğ yapılan adres ile aynı olduğu, davacının; tebligatın usulüne uygun olmadığı, tebliğ alan şahısla ilgisinin bulunmadığına dair savunmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu nedenle tebligatın usulüne uygun yapıldığı değerlendirilerek hüküm kurulmuştur.

Söz konusu ödeme emirleri davacının adresinde ... imzasına tebliğ edildiğinden, ...'ın kim olduğu açıkca araştırılıp belirlenerek tebliğin usulüne uygun olup olmadığı değerlendirilmeli, davacının kuruma yaptığı ödemeyi ihtirazi kayıtla yapıp yapmadığı araştırılmalı, tebligatın usulüne uygun yapılmadığı tespit edilirse davacının ilgili şirkette temsil ve ilzama yetkili müdür olduğu süreler ve hisse devir tarihi irdelenmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11575, Karar No: 2012/737, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11575 E.  ,  2012/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın 51 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile davacı lehine tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan; satışı, dava tarihinden sonraki tarihte ve belediye başkanlığınca ihale yolu ile yapılan 285 ada 66 parselin somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.