muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7816, Karar No: 2016/4745, Tarih: 27.04.2016

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasında akdedilen hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, 5718 sayılı MÖHUK'un “Yabancı Hukukun Uygulanması” başlıklı 2. maddesinde “Hâkim, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re'sen uygular. Hâkim, yetkili yabancı hukukun muhtevasının tespitinde tarafların yardımını isteyebilir.Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır. Uygulanacak yabancı hukukun kanunlar ihtilâfı kurallarının başka bir hukuku yetkili kılması, sadece kişinin hukuku ve aile hukukuna ilişkin ihtilâflarda dikkate alınır ve bu hukukun maddî hukuk hükümleri uygulanır. Uygulanacak hukuku seçme imkânı verilen hâllerde, taraflarca aksi açıkça kararlaştırılmadıkça seçilen hukukun maddî hukuk hükümleri uygulanır. Hukuku uygulanacak devlet iki veya daha çok bölgesel birime ve bu birimler de değişik hukuk düzenlerine sahipse, hangi bölge hukukunun uygulanacağı o devletin hukukuna göre belirlenir. O devlet hukukunda belirleyici bir hükmün yokluğu hâlinde ihtilâfla en sıkı ilişkili bölge hukuku uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 24/4 madde ve fıkrasında ise, “Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde sözleşmeden doğan ilişkiye, o sözleşmeyle en sıkı ilişkili olan hukuk uygulanır. Bu hukuk, karakteristik edim borçlusunun, sözleşmenin kuruluşu sırasındaki mutad meskeni hukuku, ticarî veya meslekî faaliyetler gereği kurulan sözleşmelerde karakteristik edim borçlusunun işyeri, bulunmadığı takdirde yerleşim yeri hukuku, karakteristik edim borçlusunun birden çok işyeri varsa söz konusu sözleşmeyle en sıkı ilişki içinde bulunan işyeri hukuku olarak kabul edilir. Ancak hâlin bütün şartlarına göre sözleşmeyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşme, bu hukuka tâbi olur.” düzenlemesi bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, hissesi devredilen şirket ...'da, davacı şirket ise ...'da ikamet etmekte olup, işbu davada yabancılık unsuru bulunmaktadır. Davada, taraflar arasında sözleşme bulunduğu ve kararlaştırılan devir bedelinin tamamının ödenmediği iddia edildiğine göre, mahkemece öncelikle MÖHUK'un 2. ve 24. maddeleri gereğince davada uygulanacak hukuku belirlemek, gerektiği taktirde temini yönünde taraflardan yardım istemek ancak temin edilmediği taktirde Türk Hukukunu uygulamak gerekirken, bu hususta hiç bir değerlendirme yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8107, Karar No: 2022/6106, Tarih: 18.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8107 E.  ,  2022/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkemenin TCK.nın 110. maddesini uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mağdurun sanığın kızı olduğu, olaydan önce sanığın mağdura yönelik şiddet uygulaması nedeni ile Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından sanık hakkında uzaklaştırma kararı verildiği, mağdurun teyzesi olan tanık ...’nın evinde kaldığı, olay günü sanığın, mağdurun kalmış olduğu tanık ... ’nın evine gidip mağduru kolundan tutarak zorla götürdüğü sırada mağdurun ayağına basıp yaraladığı ardından mağduru motosikletine bindirerek anneannesinin evine bıraktığı olayda, sanığın eyleminin kül halinde cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralamanın suçun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-e-f maddeleri gereğince tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, hukuki anlamda tek fiilin vasıf yönünden bölünerek kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle CMUK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu alt soyuna ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-e,f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, sanık hakkında temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

S/2

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son. maddeleri gereğince, 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 3000,00 TL adli para cezasının sanığın kazanılmış hakkı olduğu gözetilerek BOZULMASINA,18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15323, Karar No: 2015/13169, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15323 E.  ,  2015/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2015

NUMARASI : 2015/417-2015/761

TALEP EDEN : Silivri 8 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : M.. A..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, cezaevi yazı cevabına göre hükümlünün son ikamet adresinin "Çatalca/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün bulunduğu cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "Y.. Mah. Ş.. Sok. No:... Gaziosmanpaşa/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Silivri 8 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce hükümlünün 29.12.2014 tarihinde alınan imzalı beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önce "Çatalca/İSTANBUL" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6566, Karar No: 2015/6066, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6566 E.  ,  2015/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık İsmail hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 06.07.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İsmail müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5046, Karar No: 2012/8796, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5046 E.  ,  2012/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-2010 ve 2011 yıllarına ait zeytin ürününün satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-... 2010 ve 2011 yılları ürün alım kampanyasında uygulanan zeytin alım fiyatının ilgili birlikten,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22734, Karar No: 2024/4963, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22734 E.  ,  2024/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/724 E., 2016/419 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olay günü karakola gelen sivillerin ifadelerinin alınması ve temyize konu kararın lehine bozularak yeniden yargılanma talebine, katılanı bozulan disiplinin tesisi için göğsünden ittirdiğine, tanıklık yapan askerlerin hissi davrandığına, olay günü karakolda bulunan tüm personelin ifadesinin alınarak hizmet cetvellerinin incelenmesi ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askerî suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askerî kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan incelemede; sanık Uzm. J. Çvş. ... ve katılan J. Er ...'un Gümüşhane, Kelkit İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı Yeniyol J. Krk. K.lığı emrinde görevli oldukları, 04.10.2014 tarihinde sanığın nöbetçi astsubay ve katılanın da 22.00 - 24.00 saatleri arası gece nizamiye nöbetçisi olarak görev yaparken gece saatlerinde sivil vatandaşların bir ihbar için karakola gelmeleri üzerine sanığın nizamiye nöbetçisi olan katılanın vatandaşlara refakat etmemesine sinirlendiği ve katılanı yanına çağırarak tokatla yüzüne vurduğu ve vücudunu ittirerek duvara çarptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; katılanı darp etmediğini ve tokat atmadığını sadece disiplinsizliği sebebiyle iterek odadan dışarı çıkardığını, katılanın ertesi gün aldığı darp raporunu kabul etmediğini beyan etmiştir.

Kelkit Devlet Hastanesinin, 05.10.2014 tarihli katılan adına düzenlemiş olduğu genel adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

Katılan ... ve usulüne uygun olarak yeminli beyanlarına başvurulan tanıklar ..., ..., ... ve ...'un da ifadeleri maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

Kelkit Devlet Hastanesinin, 05.10.2014 tarihli katılan adına düzenlemiş olduğu genel adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

Katılan ... ve usulüne uygun olarak yeminli beyanlarına başvurulan tanıklar ..., ..., ... ve ...'un da ifadeleri maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

1632 sayılı Kanun'un “Maduna müessir fiiller yapanların cezası” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrasında “Madununu kasten itip kakan, döven veya sair suretlerle cismen verecek veya sıhhatini bozacak hâllerde bulunan veyahut tazip maksadiyle madun hizmetini lüzumsuz yere güçleştiren veya onun diğer askerler tarafından tazip edilmesine veya suimuamelede bulunulmasına müsamaha eden âmir veya mafevk iki seneye kadar hapsolunur.” hükmüne yer verilmiştir. Müessir fiil suçunda korunan hukukî menfaat, kişilerin vücut bütünlüğü ile bedeni, ruhi ve akli sıhhatlerini koruma hakları olduğu kabul edilmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; sanığın tüm yargılama boyunca tutarlı ve istikrarlı beyanlarda bulunan katılanın yüzüne tokat atmak ve vücudunu ittirerek duvara çarpmak şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin asta müessir fiil suçunu oluşturduğu sabit görülerek, Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde tayin edilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği şeklinde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve adli para cezasının ödenmemesi halinde tayin edilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına," ifadesinin eklenmesi ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2014/6306, Karar No: 2015/10208, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/6306 E.  ,  2015/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacı avukatı ve davalı ...'un temyiz etmeleri üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine;

2-)Dava, 16.06.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirlerin ve yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin 1 ve 4’üncü fıkralarıdır.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu

halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

Bu yasal çerçevede eldeki davada; hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenin % 50, üçüncü kişi olan davalı ...'un % 5, kazalının % 45 oranında kusurlu olduğu, sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin 37.570,99 TL., cenaze ödeneğinin 328,00 TL. olduğu, davalı işverenin 21/1’inci madde hükmü uyarınca Kurum zararının % 55’inden sorumlu olduğu; teselsül hükümleri uyarınca ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısı (18.785,50 TL.) ile cenaze ödeneği toplamının % 55 kusur karşılığından ise davalı ...'un 21/4’üncü madde gereğince müştereken müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı ...'un ilk peşin sermaye değerli gelirin tamamının % 55’inden sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.

O hâlde, davalı ...'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9338, Karar No: 2014/12540, Tarih: 15.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9338 E.  ,  2014/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/320313

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/1243 (E) ve 2011/240 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 245/1 madde ve fıkrasında yer alan suçun hapis cezası yanın- da adli para cezası da öngörmesine karşın sanıklara adli para cezası tayin olunmaması,

2- Sanıkların aşamalardaki beyanlarında katılanın olaydan kaynaklanan zararına karşılık 5700 TL tutarında senet düzenleyip verdiklerini ileri sürmeleri, katılanın 10.02.2011 tarihli oturumda zararının giderilmediğini beyan etmesi karşısında anılan hu- sus araştırılmadan sanıklar hakkında TCK.nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık hük- münün karar yerinde tartışılmaması,

3- Mağdur Y.. Ö..'nın soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifadesinde aynı olayla ilgili olarak sanıklar hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı'na 2008/39915 soruşturma no ile şikayette bulunduğunu beyan etmesi karşısında anılan soruşturmanın akıbetinin araştırılması ve sanıkların mükerrer cezalandırılmasının önlen- mesi bakımından sanıklar hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılarak dava açılmış olması halinde birleştirilmesi, aksi halde incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.