muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8884, Karar No: 2022/4038, Tarih: 26.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8884 E.  ,  2022/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 03/02/2021

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜMLER :A)Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarih ve 2020/153 Esas ve 258 Karar sayılı ilamı ile;

1)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2)Sanıklar ... oğlu ... ve ... oğlu ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

3)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

4)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 31/3, 62, 54. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/02/2021 tarih, 2021/121 Esas ve 2021/92 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/02/2021 tarih, 2021/121 Esas ve 2021/92 Karar sayılı kararının, sanıklar ... (... oğlu), ..., ... (... oğlu), suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; bozma gerekçemiz doğrultusunda sanıklar ...(... oğlu), ...'ın suça yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiğine, sanıklar ...(... oğlu), ...(... oğlu), suça sürüklenen çocuk ... hakkında haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar Fahri hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçu yönünden sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-k maddesinde düzenlenen "nitelikli kasten öldürme" suçu için yasada öngörülen hapis cezalarının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu ve sanıklar ...(... oğlu), ...(... oğlu), ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/02/2021 tarih, 2021/121 Esas ve 2021/92 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...(... oğlu), ...(... oğlu), ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, haksız tahrikin varlığına ve suç vasfına, sübuta, Cumhuriyet savcısının; sanık ...’nin tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ve haksız tahrikin uygulanmasına, sanıklar ...(... ve ... oğlu), ve SSÇ ... hakkında haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarih, 2019/129Esas ve 2020/51 Karar sayılı kararı ile verilen sanıklar ... (... oğlu), ..., , ... (... oğlu), suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki maktul ...'a yönelik eylemlerinin tasarlama ve töre saikiyle kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkin kabul ve vasıflandırmasında isabetsizlik görülmediğinden, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, bölge adliye mahkemesi tarafından suç niteliğinin ve sübutun 5271 sayılı CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak tayin edilmesi ve hükümlerin kaldırılarak tayin edilen vasıf ve sübut doğrultusunda yeniden hükümler kurulması gerekirken Yasaya aykırı şekilde bozma kararı verilmesi, bozmaya uyan ilk derece mahkemesince suç niteliklerinin hatalı tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanıklar müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK' nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan ceza miktarları ile temyiz incelemesi dışında tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanık ... ve suça sürüklenen çocuk müdafiiin tahliye taleplerinin reddine, 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca sanıklar ... (... oğlu), ..., ... (... oğlu), suça sürüklenen çocuk ... ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14320, Karar No: 2017/1911, Tarih: 29.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14320 E.  ,  2017/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/07/2015 tarih ve 2015/369-2015/594 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ... Dairesinin mükellefi dava dışı ... Dış Tic. Ltd. Şti'nin %0475 oranında hissedarı iken 21.02.2006 tarihinde bu hisselerini devredip tescil ettirdiğini, bundan sonra şirket hesaplarının vergi dairesi denetmeni davalı ... tarafından incelendiğini, davalı ... tarafından da vergi tekniği raporu düzenlendiğini, kendisi ile bir diğer ortak olan Sabiha Atılgan'a vergiye bağlı ödeme emirlerinin gönderilip haciz işlemlerinin yapıldığını, ancak büyük hissedar ve yöneticiye bu işlemlerin uygulanmadığını, ödeme emirlerine gerekli belgelerin eklenmediğini, hiç bir yasa dışı işlemi olmadığından vergi memurlarının haciz işlemlerinin hukuka aykırı olduğunu, davalı ... dairesinin ayrımcılık yaptığını, vergi denetmenleri davalı ... ve davalı ...'ın rapor düzenlerken karşıt inceleme yapmadıkları, raporlarının doğruluğunu teyit edecek hiç bir veri ortaya koymadıklarını, denetmenlerin üçüncü kişilerin zararından sorumlu olduklarını, şirket muhasebesini tutan, satış ve tahsilatı yapan, asılsız ihbarlarda bulunan davalılar ..., ... ve ...'in temettü alacağından ve ödediği vergilerden sorumlu olduklarını, vergi dairesi müdürü ...'un çeşitli oyunlar oynayarak asıl sorumlu şirket müdürü davalı ... olduğu halde bu sorumluluğu üzerine yüklediğini, hiç bir belgenin kendisine verilmediğini, vergi tekniği raporunun iptalinin ve hacizler için yaptığı itirazların reddine ilişkin istemin kaldırılması gerektiğini, işlemlerin taalluk ettiği dönemde vergi dairesi müdürü olan davalı ...'un ... Dış Tic. Ltd. Şti. ile mali müşavirlik sözleşmesi imzaladığını, şirket yöneticileri ile vergi dairesi idaresinin bir kısım gizli temasları ile şirket yöneticilerine ait borçların zamanaşımına uğratılarak her türlü vergi ve cezalarının kendisine ve diğer ortak ...'a yüklendiğini, kendisinin vergi yasalarına muhalefet etmediğini, vergi ziya suçu işlemediğini, mahkemeye sunulan bir raporda şirketin 15.153.000 TL kayıt dışı hasılat yaptığının ifade edildiğini, bu doğru ise net temettü alacağının ve haksız yere ödediği vergi ve cezaların davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... ...'ne karşı açılan davada görevin idari yargıya ait olduğu, diğer davalılar hakkında açılan davada ise; davacıya HMK'nın 119/1-d bendi gereğince dava konusunu ve dava konusunun değerini belirtmesi ve HMK'nın 119/1-ğ bendi gereğince açık bir şekilde talep sonucunu kesin süre içinde belirtmesi hususunda muhtıra çıkartıldığı, davacının HMK'nın 119/1-ğ bendi gereğince hangi davalıdan hangi hukuki sorumluluk nedenlerine bağlı olarak açık bir şekilde talep sonucunu açıklamadığı gerekçesiyle davalı ... ...'ne karşı açılan davanın HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine, diğer davalılar hakkında açılan davaların ise HMK'nın 119/1-ğ ve 119/2 maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6762, Karar No: 2023/9231, Tarih: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6762 E.  ,  2023/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2021/1552 E., 2021/1848 K.

KATILANLAR : ..., Hazine

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.09.2021 tarihli ve 2021/1552 Esas, 2021/1848 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 22.09.2021 tarihli ve 2021/1552 Esas, 2021/1848 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22902, Karar No: 2014/40209, Tarih: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22902 E.  ,  2014/40209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/117327

MAHKEMESİ : Maçka(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2013/49 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın UYAP ortamından alınan güncel adli sicil kaydında daha önceden kasıtlı suçtan sabıkası bulunduğundan, tebliğnamenin (2) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir

Sanığın tüm aşamalarda katılana vurmadığını savunması, olay sırasında olay yerinde olduğunu beyan eden tanık T.. Y..'ın tüm aşamalarda taraflar arasında ağız münakaşası olduğunu, sanığın mağdura vurduğunu görmediğini beyan etmesi karşısında, tanığın ve sanığın beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan,eylemin ne şekilde sübuta erdiği açıklanmadan yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3082, Karar No: 2017/4969, Tarih: 09.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3082 E.  ,  2017/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 80,37-TL maddi,105,00 -TL manevi tazminatın davalı hazineden

alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''Yakalama veya tutuklama sonrasi kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat'', "dava tarihi : 13.06.2014" yerine "suç tarihi/saati, suç yeri" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, olarak kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 09.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8892, Karar No: 2008/7327, Tarih: 26.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/8892 E.  ,  2008/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beyoğlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2019/3620, Karar No: 2020/4868, Tarih: 10.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/3620 E.  ,  2020/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/06/2005 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın bir kısım parseller yönünden kabulüne, bir kısım parseller yönünden feragat nedeniyle reddine dair verilen 20/07/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... 06/08/2020 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, davalının kimlik tespiti yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle davalı asilin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 10/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1538, Karar No: 2013/4126, Tarih: 24.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1538 E.  ,  2013/4126 K.**

* HAKEDİŞTEN HAKSIZ KESİNTİNİN TAZMİNİ

* YAPIM İŞLERİNE AİT TİP SÖZLEŞME

* ESER SÖZLEŞMESİNİN TANIMI

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 355

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında 21.10.2009 tarihli ve “Yapım İşlerine Ait Tip Sözleşme” başlıklı sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan bir eser sözleşmesidir. Davacı yüklenici; davalı ise iş sahibidir. Sözleşmenin konusu 3. maddesi hükmünde açıklanmış olup; D.. Yeniköy Üretim İstasyonu ile Sarıcak Korusu arası 6 inch gömülü çelik boru hattı kapsamında; idare tarafından verilen 12.000 mt. Uzunluğunda ve 6 inch çaplı çelik borularla iş yerlerine taşınması, kaynaklı montajları, boru kanalı kazısı, mevcut boru hattının demontajı, pedding ve kapatma işlerinin yapılmasını davalı yüklenici, sözleşmedeki koşullarla yüklenmiştir. Davada da, sözleşme konusu işlerin yapılabilmesi için, sürekli sorun çıkaran iç arazi sahibiyle anlaşma yapılarak, TPAO lehine anılan şahısların taşınmazlarına irtifak hakkının tesisi amacıyla toplam yapılan 12.500,00 TL ödemenin davalı tarafından arazi sahiplerinin görmüş olduğu zararlara mahsuben davacının istihkak ve teminat alacağından fazla kesilen 1.000,00 TL’nin ve 1.500,00 TL kazanç kaybının tahsili istenmiştir. Mahkemece, taşınmaz sahiplerine ödenen 12.500,00 TL ve davacının ıslah talebi de gözetilerek, istihkaklarından fazladan kesildiği iddia olunan 3.570,36 TL maddi tazminatın kabulüne ve davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin eki olan özel teknik şartnamenin 1.4. maddesi hükmü gereğince 6 metre genişliğindeki boru hattı güzergahının bulunduğu taşınmazlar üzerinde irtifak hakkı kurulması edimi iş sahibine; güzergah üzerindeki gerçekleşecek zarar ziyanları karşılama edimi ise yüklenici davacıya aittir. Davacı 524 parsel sayılı taşınmazla ilgili dava dışı M..G..’e 556 parsel sayılı taşınmazla ilgili M.. D..’a ve 519 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak da M..S..’a ödemeler yaptığını ileri sürerek, toplam 12.500,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiş ve mahkemece bu miktara ilişkin dava kabul edilmiş ise de; sözü edilen parsellerin getirtilen tapu kayıtlarından, M.. G.. ve M.. S..’ın parsellerin maliki olmadıkları gibi sınırlı ayni haklarının da bulunmadığı; M.. D..’ın ise taşınmaza müşterek paydaş olduğu anlaşılmaktadır. Diğer yandan, sözü edilen parsellerin tapu kayıtlarına göre de taşınmazlar üzerine irtifak hakkı tesisi kurulmamıştır. Davaya dayanak alınan ve adı geçen 3. kişilerin imzasının bulunduğu tarihsiz tutanaklar da incelendiğinde; esasen yapıldığı ileri sürülen ödemelerin, onların zarar ve ziyanlarının giderilmesine ilişkin olduğu, irtifak hakkı tesisi ile ilgisinin bulunmadığı açıklıkla anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere; sözleşmenin eki olan özel teknik şartnamenin 1.4. maddesi gereğince de, bu nitelikteki zararları yüklenici karşılamakla yükümlüdür. Mahkemece, kabul edilen 3.570,36 TL maddi tazminat da 3. kişilere verildiği ileri sürülen ve idarece davacının hakedişlerinden fazladan kesildiği bildirilen maddi tazminat olup; dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; bu miktarın, davacının hakedişlerinden henüz kesilmediği de anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu sebeplerle, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken hukuksal olmayan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25109, Karar No: 2018/293, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/25109 E.  ,  2018/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesidir.

Mahkemece, ceza dava dosyasındaki kusur belirlemesi dikkate alınarak Kurum müfettişi tarafından tespit edilen kusur durumuna göre karar verilmiştir. Kurum müfettişi tarafından düzenlenen kusur raporunda, davalı işveren şirketin %80, kazalı sigortalının %20 kusurlu olduğu tespiti yapılmıştır. Hükme esas alınan Kurum müfettişi raporunda yukarıda belirtildiği şekilde kusur tespiti yapılmışsa da ceza dosyasında davalı gerçek kişilerin de kusurlu oldukları tespiti yapılmıştır.

Kurum müfettişi tarafından düzenlenen kusur raporu ile yetinilmeyerek, ceza dava dosyasında kusur verilenlerin kusurları da irdelenerek, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yeniden kusur raporu aldırılmalı, maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri usulünce belirlenmeli ve kusur yönünden Kurum lehine oluşmuş kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan ve davalıların hükmü temyiz etmediği hususu da gözetilerek temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.