muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11580, Karar No: 2019/8490, Tarih: 11.04.2019

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemeyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5668, Karar No: 2020/9876, Tarih: 30.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5668 E.  ,  2020/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılardan ...'in banka çalışanı olduğunu, bankaya ait 1.370.010,00 TL.'nin büyük bölümünün diğer davalılar ... ve ... hesabına aktarıldığını, bir bölümünü ise kendi hesabına aktardığını, olayın meydana çıkması üzerine paranın az bir bölümünün ödendiğini, bu şekilde bankayı zarara uğrattıklarını, Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada ...'in mahkum olduğunu ileri sürerek işlemiş faiz de dahil 1.528.051,53 TL. banka zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... ve ... vekili; müvekkili ...'ın iddia bayii sahibi, diğer müvekkili ...'ın da ...'nın oğlu ve bayiiyi bizzat işleten kişi olduklarını, müvekkillerinin ... fiilinin davacı banka çalışanı olan ve bankayı zarara uğrattığını itiraf eden, bu nedenle de halen tutuklu bulunan ...'e iddia oynatmaktan ibaret olduğunu, müvekkillerinin diğer davalının eylemleri ile bir ilgi ve irtibatlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ; 2005 yılında göreve başladığını, Mayıs 2006 ayında nakit işlemcinin tayini çıkınca gerekli onay alınmadan şube müdürü tarafından bu görevin de kendisine verildiğini, 2006 Temmuz ayında yeni nakit işlemci göreve başladığı halde onun gişede çalıştırıldığını, kendisinin ise her iki işi yapmak zorunda bırakıldığını, şube hesaplarının müdür ve nakit işlemci tarafından denetlenmesi gerektiği halde gerekli ve yeterli derecede ve zamanında denetleme yapılmadığını, kendisinin de bundan yararlanarak bankaya ait paraların bir kısmı ile iddia oyununa katıldığını, bu durumun banka yetkilileri tarafından kolaylıkla belirlenebilir olmasına rağmen gerekli ihtimamın gösterilmemesi sonucu bankanın uğradığı zararın arttığını, olayın açığa çıkmasını önleyecek hileli bir davranışının olmadığını, banka mensubu müfettiş tarafından düzenlenen raporun bazı yönleri ile gerçeği yansıtmadığını, kendisinin deneyimli personel olmadığını, daha sonra hazırlık sürecinde alınan bilirkişi raporundaki miktarlar ile müfettiş raporundaki miktarların farklı olduğunu, bu nedenle yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğini, zarara ilişkin tüm işlemlerin kendisi tarafından yapılmadığını belirtmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece 11.03.2013 tarihli bozma ilamına uyularak, davacı bankanın tüm zararının 1.289.089,09 TL ana para ve 238.962,44 TL işlemiş reeskont faizi olmak üzere talep ettiği toplam 1.528.051,53 TL miktarda olmadığı, davacı bankanın zararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile Yargıtay 7. Ceza Dairesi kararları ile netlik kazanan 1.287.343,62 TL olduğu, bunun da mahkemenin bozma öncesi kararı ile icra yoluyla faizleri ile birlikte tahsil edilmiş olduğu gerekçesi ile davalılardan ... ve ... yönünden davanın esastan reddine, diğer davalı ... yönünden ise kesin hüküm nedeni ile usulden reddine karar karar vermiş, bu kararın davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 02.03.2015 tarihli bozma ilamı ile “

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalılardan ...'in davacı banka aleyhine zimmet suçunu işlediği ve zimmetine geçirdiği 1.287.343,62 TL'yi davacı bankaya ödenmesi hakkındaki ceza davası, Yargıtay incelenmesinden geçerek kesinleşmiştir. Bu nedenle temyize konu dava da 1.287.343,66 TL ana para yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmaması hatalıdır.

Öte yandan, davacı banka tarafından dava dilekçesi ile zararın gerçekleştiği tarihten itibaren reeskont faizi talep edilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, taraflar arasında ... ilişkisi geçerli olup, uygulanması gereken faiz yasal faiz olmalıdır.

Dava, zimmete dayalı haksız fiil sebebiyle zararın tahsiline yönelik olup, dava konusu olayda haksız mal edinme tarihinden itibaren faiz talebi yerindedir. Ceza mahkemesi kararında faize dair hüküm kurulmamış olsa da, sözü edilen ilamın infazı sırasında karar tarihinden itibaren faiz yürütülecek olup, zararın oluştuğu tarih ile ceza mahkemesi karar tarihine kadar bankanın faiz alacağı hakkında temyize konu bu dava sebebiyle karar verilmelidir.

Davalılardan ...'in farklı tarihlerde toplam 1.287.343,62 TL’yi zimmetine geçirdiği kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olup, her bir haksız olarak mal edinme tarihi ile ceza mahkemesi kararı tarihi arasındaki süreler ile miktarlar belirlenerek ayrı ayrı faize karar verilmesi gerekir.

Her ne kadar mahkemece talep edilen miktarın bozma öncesi mahkeme kararının icra takibine konu edilmesi ve icra yoluyla faizleri ile birlikte tahsil edilmiş olması nedeni ile davalılardan ... hakkında davanın reddine karar verilmişse de, söz konusu icra dosyasında icra dairesi tarafından davacıya 2.854.876,66 TL bedelli borç ödemeden aciz vesikası verilmiştir. Bu belgenin verilmesi ile alacaklının alacağı son bulmaz, aksine bu alacak borçluya karşı mevcut olmakta devam eder. Aciz belgesi alacaklı için önemli bir ispat aracıdır. Bu sebeplerle mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2- Davalılar ... ve ... yönünden lehine hesaplanan ve hüküm altına alınan vekalet ücreti de hatalıdır.” denilerek karar bozulmuştur.

Bozma kararı üzerine, Mahkemece bozma ilamına uyulup,”Davalılar ... ve ... hakkındaki davanın REDDİNE, davalı ... hakkındaki davanın KISMEN KABULÜ İLE;Asıl alacak talebinin Ceza Mahkemesi'nce kabul edilen 1.287.343,62 TL kısmı yönünden davanın konusu kalmadığından esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, kalan talebin reddine,Davacının Ceza Mahkemesince hüküm altına alınmış olan asıl alacağının Ceza Mahkemesi'nin karar tarihine kadar olan faizi yönünden alacağı bulunduğunun kabulü ile tespit edilen 387.515,45 TL yasal faiz alacağının davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

Davalılar ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesaplanan 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınıp bu davalılara verilmesine” şeklinde karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili , davalı ... vekili ve davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm, davalı ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılardan ... ve ... lehine hükmedilen vekalet ücreti konusunda uyuşmalık söz konusudur.

Mahkemenin 04.11.2014 tarihli kararı davacı vekili ve davalı ...’in temyizi üzerine yukarıda belirtilen şekilde bozulmuş, davalılar ... ve ... yönünden ise “Davalılar ... ve ... lehine hesaplanan ve hüküm altına alınan vekalet ücreti de hatalıdır” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin bozma öncesi 2013/463 Esas, 2014/655 Karar sayılı kararında “Davanın ... ve ... yönünden esastan REDDİ, ile Ret edilen dava nedeni ile davalı ... ve ... vekili lehine takdir olunan 75.100,00 TL nispi ret vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılar ... ve ...'a verilmesine” şeklinde karar verilmiştir.

Davacı vekili davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretini “ ... ve ... vekili yararına hükmedilen 75.100,00-TL vekalet ücreti hesabı hatalı olup, asla Kabul anlamına gelmemekle beraber ... Barolar Birliği web sitesinde bilgi amaçlı olarak oluşturulan hesaplamada red edilen dava nedeniyle 68.741,55-TL tutarında daha düşük bir rakama ulaşılmaktadır. Asla kabul anlamına gelmemekle beraber söz konusu hata sebebiyle kararın bozulmasını talep ederiz.” şeklinde temyiz etmiştir.

Davacının temyiz sebebi yerinde görülerek dairemizce “Davalılar ... ve ... lehine hesaplanan ve hüküm altına alınan vekalet ücreti de hatalıdır” gerekçesiyle bozulmuştur.

Davacının temyiz sebebi yerinde görülerek dairemizce “Davalılar ... ve ... lehine hesaplanan ve hüküm altına alınan vekalet ücreti de hatalıdır” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkeme bozma ilamına uyarak gerekçeli kararın 6. Bendinde davalılar ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesaplanan 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınıp bu davalılara verilmesine” şeklinde hüküm kurmuş ise de söz konusu davalılar yönünden dava esastan reddedilmiş olup, AAÜT gereğince davalılar ... ve ... lehine nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Davacı vekilinin mahkemenin 04.11.2014 tarihli 2013/463 Esas, 2014/655K sayılı kararını yukarıda belirtilen şekilde temyiz etmesi üzerine vekalet ücreti yönünden bozulmuş olduğundan, hesaplanacak vekalet ücretinde davacı lehine usuli kazanılmış hakkında gözetilerek karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5395, Karar No: 2024/9112, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/5395 E.  ,  2024/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1464 E., 2023/2160 K.

SUÇ : 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.04.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31045, Karar No: 2016/3179, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31045 E.  ,  2016/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, intibak ücreti, hafta tatili, ikramiye ile ücret kesintisi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17257, Karar No: 2013/16537, Tarih: 28.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17257 E.  ,  2013/16537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı belediyenin 4904 sayılı Yasa'nın 3.maddesi (d) bendi uyarınca işçi ihtiyacını Türkiye İş Kurumu aracılığı ile karşılamak zorunda olmasına rağmen kanun hükümlerine uymayarak işçi temin ettiği ve aleyhine 4904 sayılı Kanunun 20/d maddesi uyarınca para cezası tahakkuk ettirildiğini beyanla davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, talep edilen alacağın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacı ... aracı kılmaksızın işçi alımı yaptığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o yasada yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 28/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1575, Karar No: 2010/8743, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1575 E.  ,  2010/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.