muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8462, Karar No: 2020/6282, Tarih: 23.12.2020

Yörede 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 02.11.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile, henüz sınırlaması yapılmamış ormanların orman kadastro çalışması vardır.

Dava kesinleşmiş tahdite ve eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, mahkemece 17.11.2014 tarihli kısa kararda “Davanın kabulüne, en son raporda belirlenen ve her bilirkişi raporunda gösterilen ve orman olduğu belirlenen kısımların tapu kaydının iptaline orman niteliği ile Hazine adına tapu kayıtlarının tesciline” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında “Davanın kabulüne, ...,... parselin 12.08.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ekindeki hava fotoğrafında (A) harfi ile gösterilen 1.665,95 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptaline ve orman niteliğinde Hazine adına tesciline” karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gibi; hükme dayanak yapılan 12.08.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda "taşınmazın (A) rumuzu ile gösterilen 767,60 metrekarelik bölümü ile (B) rumuzu ile gösterilen 1.694,32 metrekarelik bölümünün ormanda kaldığının belirlendiğinin" bildirilmesi karşısında, mahkemece taşınmazın hangi bilirkişi raporunda gösterilen hangi kısımları olduğu açık ve tereddüte mahal vermeyecek bir şekilde belirtilmeden “en son raporda belirlenen ve her bilirkişi raporunda gösterilen ve orman olduğu belirlenen kısımların tapu kaydının iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapu kayıtlarının tesciline” şeklinde kurulan hükmün infaz kabiliyeti de yoktur. 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi gereğince hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olması gereklidir. 298/2. maddesi gereğince de kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların infaza elverişli olmaması, farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler.

Hal böyle olunca; Mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden ve infaza elverişli bir hüküm kurulması gerekmekte olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2356, Karar No: 2019/2096, Tarih: 03.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2356 E.  ,  2019/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Dosya incelendi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında takdirim indirim maddesinin uygulanması sırasında TCK'nın 62/1 yerine 62/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğu sanığın mahkumiyetine yeterli delilin olmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20218, Karar No: 2010/5543, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20218 E.  ,  2010/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/13546, Karar No: 2022/7372, Tarih: 25.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13546 E.  ,  2022/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedelinden, acele el koyma dosyasında depo edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele 31.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 10.03.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedeline dava tarihinden dört ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (tespitine) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (bozma öncesi ilk karar ile hükmedilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedeli olan 31.950,00 TL’nin mahsubu ile bakiye 10.650,00 TL’ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 31.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi 10.03.2016 tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen ve bloke edilen toplam 13.086,72 TL fark bedele ise hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 25.04.2022 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, davacı idare tarafından fazla depo edilen 10.650,00 TL’nin davacı idareye iadesine,) ibaresinin eklenmesine,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma kararından sonra artan 13.086,72 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhal davalıya ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin eklenmesine,

c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5129, Karar No: 2017/7334, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5129 E.  ,  2017/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2015 tarih ve 2015/41-2015/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, son zamanlarda görsel basında ve medyada ortaya çıkan ve zehirli olarak adlandırılan ayakkabıların fotoğraflarının davalı tarafından sosyal paylaşım sitesi olan www.facebook.com adlı internet sitesinde "Dishe Bayan Ayakkabı" profil adı altında paylaşılarak müvekkil şirketi hakkında TCK ve TTK'nın haksız rekabete ilişkin hükümleri anlamında suç teşkil eden eylemlerde bulunularak "Deichmann'dan ayakkabı alanların sonu budur. Herkesi Türkiye'de üretilen ayakkabıları almaya davet ediyoruz" şeklinde gerçeği yansıtmayan ağır ithamlarda ve iddialarda bulunduğunu, davalıya ihtarname gönderildiğini, davalının amacının müvekkili şirketin itibarını zedelemek ve tüketicileri haksız bir biçimde kendi işyerine yönlendirerek satışlarını artırmakta olduğunu ileri sürerek davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin men'ini, haksız rekabet sonucu oluşan maddi durumunun ortadan kaldırılmasını, kusur varsa zarar ve ziyanın tazminini, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kişilik haklarının zedelenmesinin söz konusu olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin iş yerinde bulunan facebook hesabından kendisinin asla böyle bir paylaşımda bulunmadığını, müvekkilinin iş yerinde yoğun dönemlerde 1-2 günlük part-time çalışan işçilerin yapmış olabileceğini, ayrıca bu paylaşımın 15 dk sonra kaldırıldığını, sadece 3 kişi tarafından beğenilmiş olduğunu, paylaşımın davacıya zarar verecek boyutta olmadığını, davacının manevi tazminat talebinin haksız ve sebepsiz zenginleşme amacıyla yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacının ürettiği ve onun ürünleri ile ilgili olarak tüketicilerde ve internet kullanıcılarında bir yanlış zehap ve görüntü oluşturmaya elverişli olacak şekilde, internette koyduğu ve zehirli ayakkabılar diye tabir edilen ayakkabıların verdikleri zararlara dair hastalıklı birkaç ayak resminin oluşturduğu görsel etkiden de yararlanmak sureti ile bu haberin içeriğinin doğruluğunu hiçbir şekilde araştırmaksızın davacı tüzel kişi tacire karşı onun iş ve ürünleri hakkında yanlış ve yanıltıcı haberler yaptığı, bu suretle haksız rekabet içerisine girdiği, davacının üretimi ve ürünlerinin karalandığı, kişilik haklarına da bu şekilde hukuka aykırı olarak saldırıda bulunulduğu anlaşıldığından, işlenen eylemin niteliği, tarafların dosya kapsamından anlaşılan sosyal ve ekonomik durumları ve ticari büyüklükleri de nazara alınarak 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 255,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23890, Karar No: 2015/2993, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23890 E.  ,  2015/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/883, Karar No: 2014/4497, Tarih: 21.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/883 E.  ,  2014/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/58452

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/1619 Esas, 2012/1292 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5393 sayılı Belediyeler Kanununun 68. maddesine göre belediyelerin İller Bankası Genel Müdürlüğünden bütçe gelirinin yüzde onunu aşan iç borçlanma yapabilmesi için meclis üye tam sayısının salt çoğunluğunun kararı ve İç İşleri Bakanlığının onayının bulunması gerektiği, suç tarihlerinde Kısas Belediye Başkanlığı görevini yürüten sanığın 2007 yılı içerisinde Belediye geliri 770.676,96 lira olmasına rağmen, herhangi bir onay almadan adı geçen kurumdan 162.874,00 TL kredi alarak iç borçlanma yaptığı, yine 5620 sayılı Kanunun 3. maddesinde düzenlenen söz konusu Kanunun yayım tarihi itibarıyla belediyelerde geçici işçi pozisyonunda işçi çalıştırılmayacağına dair hükme rağmen kadastro teknisyeni M.. K.. ile 03/05/2007 tarihli hizmet sözleşmesi imzalayarak bu sözleşmeye istinaden M.. K..'na 18/06/2007-23/03/2009 döneminde 8.832,00 TL ödeme yaptığı, bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, cezasında TCK’nın 43. maddesi gereğince artırım uygulanmaması ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10072, Karar No: 2018/9757, Tarih: 22.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10072 E.  ,  2018/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 23/03/2016 günlü ve 2015/366 E. - 2016/155 K. sayılı hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosya kapsamında ödeme emrine konu edilen idari para cezasının idari aşamada kesinleşmesine ilişkin belgelerin dosya kapsamında bulunmadığı görülmekle; Kurum tarafından çıkarılan idari para cezaları için, Kurum komisyonuna yapılan itirazın reddedilmesi üzerine; idari para cezalarının iptali için idari yargıda dava açılabilir. Kurum komisyonuna itiraz edilmeyen veya yapılan itiraz reddedilip de idari yargıda açılacak dava ile iptali istenilmeyen, veyahut idare mahkemesinde açılan ve reddine karar verilen davanın kesinleşmesi durumunda, artık idari para cezaları kesinleşmiş ve idari aşama böylece tamamlanmış olur.

İdari para cezalarının iptali, komisyona yapılan itirazın reddi kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde idari yargıda; idari aşamada kesinleşen veya henüz  kesinleşmemiş olan idari para cezalarının tahsili için 6183 sayılı Yasaya göre düzenlenen ödeme emirlerinin iptali ise ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük  sürede  adli  yargıda  (iş mahkemesinde) açılacak dava ile istenebilecektir. Bu kapmsanda dava konusu ödme emrine konu idari para cezalarının idari aşamada kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve kurumda belgelerin getirtilmesi

2-Dosya kapasamında dava konusu ödeme emrinin davacıya tebliğine ilişkin tebliğ evrakının bulunmadığı görülmekle kurumdan tebliğene ilişkin belgelerin temini

3-Davacının ..Malları Koruma Kurulunda yönetim kurulu üyesi olup olmadığına ilişkin karar defterlerinin Afyonkarahisar İş Mahkemesi'nin 2015/515 Esas - 2016/45 Karar nolu dosya içinde olduğu anlaşılmakla bu dosya örneğinin dosya içine alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2142, Karar No: 2014/9572, Tarih: 12.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2142 E.  ,  2014/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup Gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11/04/2012 tarih 191789 sayılı kararının hukuka uygun olmadığı, Elektrik Piyasası Kanunu'nun “Dava Hakkı" başlıklı 12. maddesinde "İdarî para cezaları dâhil, Kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülür” hükmüne amir olduğu, buna göre Kurul kararlarının iptali için açılacak davaların Danıştay'da görülmesi gerektiği, müvekkil şirketin EPDK Karar ve Yönetmeliklerine uygun şekilde hareket etmesi gerektiğinden, bu nedenle şikâyetçinin şikâyetinin husumet yokluğundan reddi gerekirken Hakem Heyetinin şikâyeti esastan incelediğini ve haksız şekilde kabul ettiğini, tüketicinin faturasında yer alan kayıp-kaçak, per. sat. hiz. bed, psh. bed, ileti. bed., dağıtım. bed. gibi bedellerin EPDK tarafından belirlendiğini ve yasal olduğunu, müvekkili şirketin 4628 sayılı Kanun doğrultusunda Kurulca onaylanan tarifeleri uygulamak ve tüketicilerin de bu tarifeye göre oluşturulan ücreti ödemek zorunda olduğunu, tarifeye aykırı hareket etmenin, lisans iptaline varan yaptırımlara yol açabileceğini, Kanun haricinde hareket etmeleri mümkün olmadığından konunun muhatabının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğunu, bu nedenle Tüketici Hakem Heyeti Kararına husumet yönünden de itiraz ettiklerini, Türkiye genelinde 4628 sayılı Kanun gereğince ulusal tarife uygulanmakta olduğunu, tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini, 01/01/2011 tarihinden itibaren uygulanacak tarifelerin ise 28/10/2010 tarihinde 2999 sayılı EPDK kararı ile yayımlandığını ve ... adresli internet sitesinde duyurulduğunu, bu tarife kapsamında uygulanmakta olan enerji bedeli, perakende satış

hizmet bedeli, iletim bedeli kalemlerine ilave olarak kayıp-kaçak bedeli ve perakende satış hizmet (sayaç okuma) bedelleri belirlendiğini, söz konusu bu bedellerin 2011/Nisan döneminden başlayarak elektrik faturalarında yer almaya başladığını, yani bu bedeller daha önce de tahsil edilmekte iken, şeffaf bir piyasanın kurulması amacı ile 2011 yılından itibaren kalem kalem bedellerin gösterilmeye başlandığını, tüketicinin aksine bunun yasal dayanağının bulunduğundan bahisle, ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11/04/2012 tarih ve 191789 sayılı kararının iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı beyanında; davacı tarafın itirazını kabul etmediğini, kendisinden fazla kesilen paranın iadesini istemiştir.

Davalı beyanında; davacı tarafın itirazını kabul etmediğini, kendisinden fazla kesilen paranın iadesini istemiştir.

Mahalli Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın; elektrik aboneliği sözleşmesi nedeni ile abonelere gönderilen faturalarda yer alan Kayıp-Kaçak Bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli (PSH), Sayaç Okuma Bedeli, İletim Sistemleri Okuma Bedeli ve Dağıtım Bedeli adı altında alınan ücretlerin iadesine ilişkin olan ve TSHH'ce verilen karara itirazdan kaynaklandığını, her ne kadar davacı tarafça Elektrik Piyasası Kanunun "Dava Hakkı" başlıklı 12. maddesi gereğince bu bedellerin Enerji Piyasası Denetleme Kurulu kararlarına dayandığı ve anılan madde gereğince ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da dava açılması gerektiği, hakem heyetlerinin görevsiz olduğu, ayrıca tarife ve yönetmelikleri belirleyen kurulun EPDK olup husumetin EPDK'ya yöneltilmesi gerektiği itirazında bulunulmuş ise de; uyuşmazlığın taraflar arasındaki Elektrik Aboneliği Sözleşmesinden kaynaklandığını, dava konusu hizmet bedellerinin faturalara yansıtarak davacı tüketiciden tahsil edenin davacı UEDAŞ'ın olduğu dolayısıyla gerek hakem heyetlerinin gerekse mahkemenin görevli olduğu ve uyuşmazlıkta abonelik ilişkisi bulunan ve bu giderleri tahsil eden davacı şirketin taraf ehliyetinin bulunduğunu, bu nedenle usule ilişkin itirazların yerinde görülmediğini, kaldı ki elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK'nın yayınladığı tarife ve aldığı kararlar aleyhine Danıştay'a dava açma hakkının yasal olarak mevcut olduğunu, UEDAŞ'ın 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun verdiği yetkiye dayanarak EPDK tarafından 28/10/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı gereğince enerji KİT'lerinin uygulayacağı maliyet bazlı Fiyatlandırma Mekanizması Usul ve Esasları ile ilgili yapılan güncellemede 2011 Nisan döneminden itibaren enerji bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli kalemlerine ilave olarak kayıp-kaçak bedeli ve perakende satış hizmet (sayaç okuma) bedellerinin faturalara yansıttığını, bu kapsamda davacı ... şirketinin EPDK tarafından belirlenen tarifelere uyma zorunluluğunun bulunması, tüketicilerin Anayasa ve Yasalardan kaynaklanan haklarının bertaraf edecek nitelikte olmadığını, Temel Anayasal haklardan Anayasanın 35. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin madde Ek.1 ve 1 nolu protokolünde yer almış olup kişilerin ücret ödeme sonucunu doğuracak mal varlığı hakları mülkiyet hakkının bir parçası olup mülkiyet hakları ancak kanunun verdiği yetkiye dayanarak kamu yararı amacıyla sınırlanabileceğini, Elektrik Piyasası Kanununa göre