muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16583, Karar No: 2015/13123, Tarih: 17.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16583 E.  ,  2015/13123 K.**

* SATILAN ARAÇ İÇİN ÖDENEN VERGİNİN İADESİ VE MENFİ TESBİT

* VERGİ DAİRESİ ALEYHİNE MENFİ TESBİT DAVASI AÇILMASI

* MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ

* YARGI YOLU

* BÖLGE İDARE MAHKEMELERİ, İDARE MAHKEMELERİ VE VERGİ MAHKEMELERİNİN KURULUŞU VE GÖREVLERİ HAKKINDA KANUN (2576) Madde 6

**"İçtihat Metni"**

Davacı H.. Y.. tarafından, davalılar K.. D.. ve diğeri aleyhine 06/03/2012 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı K.. D.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava menfi tespit, tazminat ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı K.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki bulunduğu .. plakalı aracını A.. 7. Noterliği'nin 18/06/1998 tarihli kati satış senedi ile davalı şirkete sattığını, satış sözleşmesinin 29/06/1998 tarihinde davalı Vergi Dairesine tebliğ olunduğunu, ancak davalı şirketin aracın bir ay içinde tescilini yaptırması gerekirken 13 yıl geçmesine rağmen üzerine tescil ettirmediğini, aracın halen adına kayıtlı göründüğünü, 2003-2011 yıllarında Motorlu Taşıtlar Vergisinin de ödenmediğini, Vergi Dairesince yeni aldığı aracına haciz konulduğunu, bu nedenle vergi borcunu ödemek zorunda kaldığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine, haksız yere ödenen.. TL'nin davalılardan müteselsilen tahsili ile davalılar aleyhine manevi tazminat ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.. D.. Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının noter satış senedinin düzenleme tarihi itibariyle mükellefiyeti sona ereceğinden davacının dava konusu araç nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davacının araç nedeniyle ödemek zorunda kaldığı .. TL'nin davalılardan tahsiline, araçla ilgili olarak tescil kararı verilemeyeceğinden aracın davalı şirkete ait olduğunun tespitine, şartları oluşmadığından kötüniyet tazminatı ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3410 sayılı Kanun'la değişik 6. maddesinde Vergi Mahkemelerinin görevleri; "a)Genel Bütçeye, İl Özel İdareleri, Belediye ve Köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları, b)(a) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları, c)Diğer kanunlarla verilen işleri çözümler" hükmü ile belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı, davalı şirkete sattığı araç için ödemek zorunda kaldığı motorlu taşıtlar vergisinin iadesini istemektedir. Bu kapsamda davacı ile davalı vergi dairesi arasındaki ihtilaf 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Kanunu vergisinden kaynaklanmakta olup, 2576 sayılı kanunun 6. maddesine göre, bu tür ihtilafların hallinde Vergi Mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemece davalı K.. D.. yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20468, Karar No: 2017/679, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20468 E.  ,  2017/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 11/12/2013 tarih 2013/15593 Esas 2013/19698 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5512, Karar No: 2014/8051, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5512 E.  ,  2014/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2010/182-2013/17

Taraflar arasında görülen tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.11.2013 gün ve 4779 Esas, 7446 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan 11.05.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin edimlerini yerine getirip arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri 25.08.2001 tarihinde teslim ettiği halde müvekkiline ait dava konusu iki adet bağımsız bölümün tapularının müvekkiline devredilmediğini ileri sürerek, iki bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline ve 10.000,00 TL kira tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 25.08.2001 tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımının dolduğunu dava konusu taşınmazların eksik teslim edildiğini, bu nedenle ecrimisil talep edilemeyeceği binadaki eksiklikler ve elektrik borcu nedeni ile takas def'inde bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalıların zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı, sözleşmenin halen ayakta bulunduğu, takas talebinin harç yatırılmadığı için nazara alınmadığı, bağımsız bölümlerin eksik teslim edildiği için kira geliri getiremeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tapu iptali tescil talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 26.11.2013 gün ve 4779 E., 7446 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı davalılar yararına bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7301, Karar No: 2012/7132, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7301 E.  ,  2012/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2008 gün ve 2006/294 Esas, 2008/422 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 01.12.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8802, Karar No: 2013/10373, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8802 E.  ,  2013/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada davada Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesi ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yaş düzeltme istemine ilişkindir.

Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın çekişmesiz yargı işlerinden olduğu gerekçesiyle Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yaş düzeltme davalarında görevli mahkemenin Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun . 36/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacının yaşının düzeltimi talep edilmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın anılan madde uyarınca Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nin 21. ve 22.maddeleri gereğince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11514, Karar No: 2016/13394, Tarih: 03.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11514 E.  ,  2016/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

. ...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 15.11.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. Maddesidir. 506. sayılı Kanunun 26. madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

./..

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelir, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düşmüştür.

./..

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelir, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düşmüştür.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düştüğü gerçeği karşısında, bu indirimin davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gerektiğinden, ilk peşin sermaye değerli gelirin başlangıç tarihinden itibaren 92. madde gereğince yarıya indirilmiş haline, indirim yapıldığı tarihe kadar fiilen ödenen miktarların yarısıda ilave edilerek bulunan toplam miktara işverenin kusuru oranı uygulanmak suretiyle çıkan miktarın Kurumun rücu alacağını oluşturduğu gözetilmelidir. Bu miktara ilk peşin sermaye değerli gelirin bağlanma onay tarihinden itibaren faiz yürütüleceği unutulmamalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/1125, Karar No: 2024/3483, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1125 E.  ,  2024/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/428 Esas, 2022/1804 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/221 E., 2020/638 K.

Taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklı rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 30.04.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) imzalandığını, sözleşmenin 7.4 madde gereğince dağıtım faliyetinin hisselerinin tamamının davalıya ait olduğu dönemde MEDAŞ'ın özelleştirilmesinden önce yani TEDAŞ ile MEDAŞ'ın ayrılmaz bir bütün olduğu dönemde 13.05.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle dava dışı işçi tarafından açılan dava sonucu verilen kararın icra takibine konulması nedeniyle icra dosyasına ödenen miktardan ve yapılan yargılama masraflarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 140.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında İHDS imzalandığını, bu sözleşme uyarınca sözleşme tarihinden sonra meydana gelen zararlara ilişkin sorumluluğun davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının 13.05.2009 tarihinde gerçekleştiği, hisselerin tamamı davacı MEDAŞ'a ait iken dağıtım faaliyeti kapsamında ortaya çıkan üçüncü kişi alacağından İHDS hükümleri uyarınca artık davalı TEDAŞ'ın sorumlu tutulamayacağı, davacının dayanak ilam nedeni ile ödediği temyiz harcı, onama harcı ile icra dosyasına ödediği bedeli rücuen davalıdan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; TEDAŞ ile TEDAŞ'a bağlı olarak faaliyet gösteren elektrik dağıtım şirketlerinin fiili devir tarihi olan 30.10.2009 tarihine kadar ayrılmaz bir bütün olduğu ve bu döneme ait hakların TEDAŞ tarafından yürütülmesi gerektiği hususunun TEDAŞ Hukuk Müşavirliği görüş yazısında da belirtildiğini, olayın salt sözleşmeler hukuku içerisinde değerlendirilerek devir bilançolarına yansımayan tutarlara elinde olmayan sebeplerle sadece müvekkilin katlanmasının istenmesinin kabulünün mümkün olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı tarihten sonra 13.05.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasına dayandığı, İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davacının ödediği bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunmadığı, sorumluluğun davacı şirkette olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34054, Karar No: 2013/40770, Tarih: 19.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/34054 E.  ,  2013/40770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde borçlunun  icra mahkemesine başvurarak, ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesini istediği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun gerçek kişilere işyerinde tebliğe ilişkin 17. maddesinde, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda borçlu adına ödeme emri tebligatının işyeri adresine çıkartıldığı ve aynı adreste çalışan  ".... imzasına” tebliğ edildiği görülmüştür. Tebliğ işlemi bu hali ile Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre yapılmış ise de; tebliğ anında muhatabın orada bulunmadığı hususu tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olan bu tebligat, anılan madde hükmüne aykırı olmakla usulsüzdür.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 21.02.2013 olarak tespitine karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.