muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23496, Karar No: 2013/23974, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23496 E.  ,  2013/23974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacının temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/15473, Karar No: 2010/137, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15473 E.  ,  2010/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16733, Karar No: 2014/2618, Tarih: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16733 E.  ,  2014/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/233

Taraflar arasındaki, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen pay nedeniyle tesis edilen ve davacı tarafından temlik alınan ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen pay nedeniyle tesis edilen ve davacı tarafından temlik alınan ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1)Davalılar vekilince Karabağlar Belediye Encümeninin 17.03.2011 tarih ve 409 sayılı kararı ile dava konusu ipoteğe ilişkin dağıtım cetvellerinin iptal edildiği, yeniden dağıtım cetveli düzenlendiği ileri sürülmüş, davacı vekilince sunulan İzmir 2. İdare Mahkemesinin 2011/1202-2012/1563 sayılı kesinleşen kararı ile Karabağlar Belediye Encümeninin 17.03.2011 tarih ve 409 sayılı kararının iptaline hükmedildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; İzmir 2. İdare Mahkemesinin 2011/1202-2012/1563 sayılı kesinleşen kararı üzerine Karabağlar Belediye Encümenince yeniden dağıtım cetveli düzenlenip düzenlenmediği araştırıldıktan sonra, yeni dağıtım cetvelinin düzenlendiğinin anlaşılması halinde sonucuna göre karar verilmesi,

Düzenlenmemiş ise;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile; “24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlar da dâhil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller, borçlu idarelerce, ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncellenerek ilgililerine ödenir. Bu hüküm devam eden davalarda da uygulanır” hükmü getirilmiş olup,

Bu değişiklik uyarınca taşınmazın ipotek veya uygulama tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle bedele dönüştürülen davacılar payının o tarihteki karşılığı tespit edildikten sonra, bu bedele 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle dava tarihine güncellenerek bedel tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gibi,

3) Aynı düzenleme ile; "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

3) Aynı düzenleme ile; "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/340, Karar No: 2007/10488, Tarih: 23.10.2007

6. Ceza Dairesi 2006/340 E., 2007/10488 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/340 E., 2007/10488 K.**

**- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USUL

- MALIN DEĞERİNİN AZLIĞI

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 145 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Burcu hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin ORDU 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15/09/2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 22/12/2005 tarihli tebliğname ile 02/01/2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükmün gerekçesinde her iki yasaya göre uygulanması gereken maddeler ve sonuçta verilemesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilip, sonuç cezalara göre lehe olan yasa belirlendikten sonra, lehe olan yasaya göre uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden ve 765 sayılı Yasaya göre verilmesi gereken ceza uygulama yapılarak saptanıp gösterilmeden denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) 5237 sayılı Yasanın 31/3.maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihinin maddedeki değişiklik tarihinden önce olmasına göre, 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) 5237 sayılı TCY.nın 145.maddesinin 1.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının; 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun,

daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve suçun konusunu oluşturan telefon ve kartının değerinin ne olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden ve telefonun bilinen değerine göre de az olmamasına ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, aynı Yasanın 145/1.maddesi uyarınca indirim yapılması,

3)Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddeleri yönünden yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3)Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddeleri yönünden yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Burcu savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23/10/2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7434, Karar No: 2015/22373, Tarih: 26.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7434 E.  ,  2015/22373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet, müşterek çocukla arasında kurulan kişisel ilişki, yoksulluk nafakası ve 21/01/2015 tarihli tashih kararı yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kısa karar ve gerekçeli karar arasındaki çelişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 22/10/2014 tarihinde tefhim edilen kısa kararla asıl davanın reddine, kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın ve müşterek çocuk lehine nafakaya ve kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiştir. Karar taraflarca temyiz edildikten sonra mahkemece temyiz dilekçeleri re'sen ele alınarak 21/01/2015 tarihinde duruşma açılmak suretiyle gerekçeli kararda tazminatlara hükmedilmediği gerekçesiyle tashih kararı verilerek kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Mahkeme ilk karar ile dosyadan el çekmiştir. Temyiz üzerine yeniden hüküm kurması isabetsiz olduğundan 21/01/2015 tarihli tashih kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-İşin esasının incelenmesine gelince;

Kısa kararda davalı-davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verildiği halde, gerekçeli kararda tazminatlara hükmolunmaması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 21/01/2015 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, temyize konu asıl hükmün ise yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12022, Karar No: 2011/13809, Tarih: 22.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12022 E.  ,  2011/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/4355, Karar No: 2012/17855, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4355 E.  ,  2012/17855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...ile davalı vek. Av. ... vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin ön protokol sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin davalıya 1.300,000 TL ödediğini, davalının ortağı olduğu şirketi ait otelin maddi durumunun iyi olmadığı öğrenildiğinde müvekkilinin sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, ödenen bedelin iade edilmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının borcuna istinaden müvekkiline ödeme yaptığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporundan ve dosya münderecatından davacının davalıya yaptığı ödemelerin hisse devri ön protokol sözleşmesi gereği yapılmış ödemeler olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının takibe itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı feshedilen sözleşme nedeniyle yapılan ödemelerin iadesini talep etmiş, davalı ise bu ödemelerin başka bir alacağına ilişkin olduğunu savunmuştur.

Davacının ödeme makbuzu olarak dayandığı banka dekontları ödemenin hangi ilişkiye yönelik olduğuna dair bir açıklama içermemekte ise de, davalının bu ödemenin başka bir alacağına ilişkin olduğunu savunması karşısında bu savunmasını kanıtlama yükü davalı yandadır.

Bu durumda, yapılan ödemenin başka bir alacağına ilişkin olduğu yönünde davalının davacı yana yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak bir karar verilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesi doğru olmadığı gibi, davacının Tekirdağ 1. Noterliği'nden keşide ettiği ihtarnamede ihtarın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde borcun ödenmesini istediği, bu ihtarın davalıya 24.02.2010 tarihinde tebliğ edildiği, 7 günlük sürenin eklenmesi ile temerrüt tarihinin başlangıcının 04.03.2010 olduğu ve aynı gün de icra takibinin yapılmış olması karşısında davacı yanın işlemiş temerrüt faizi isteyemeyeceğinin de gözardı edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6711, Karar No: 2018/5371, Tarih: 31.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6711 E.  ,  2018/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile bir kısım sigortalılığının geçersizliği nedeniyle Kurum tarafından yaşlılık aylığının iptal edilmesi üzerine davacı (karşı davalı) tarafından açılan kurum işleminin iptali ile yeniden aylık bağlanması ve birleşen Kurum (karşı davacı) tarafından yersiz aylıkların ve sağlık yardımının tahsili için açılan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kurumun açmış olduğu alacak davasının reddine, davacının açmış olduğu kurum işleminin iptali ve yeniden aylık bağlanmasına ilişkin talebin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum (karşı davacı) avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacıya 01.06.2009 tarihi itibariyle 5510 sayılı kanunun 4-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, 21.04.2013 tarihli kurum raporuna istinaden davacının 2008/4 ila 10. ay ve 2009/2 ila 5. ay'a ilişkin Asım Az'a ait inşaat işyerinden yapılan bildirimlerin iptali ile yaşlılık aylığının 20.08.2013 tarihi itibariyle kesildiği, davacının 01.11.2005- 04.05.2009 taraihleri arasında 1744 gün 4-a lı bildiriminin olduğu ve 304 gün bildriminin iptal ediliği, davacının 4-a lı çalışmları iptal edilen inşaat işyerinden 01.10.2007-31.10.2008 ve 01.02.2009-04.05.2009 tarihleri arasında bildirimlerinin olduğu bu bildirimlerden 2008/4. aydan itibaren yapılanların iptal edildiği dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile belirgindir. Davaya konu uyuşmazlığın anılan dönemlerde davacı adına yapılan sigortalı bildirimlerinin fiili çalışmaya dayalı olup olmadığı hususunda toplandığı, öncelikli olarak bu uyuşmazlık çözümlendikten sonra kurum tarfından açılan alacak davalarının irdelenebileceği ve buna göre davanın yasal dayanağının 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun 86. maddesi olduğu anlaşılmaktadır.

Anayasal haklar arasında yer alan ... güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, eldeki gibi sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada ise, Mahkemece, verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Eldeki davada ise, Mahkemece, verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece, davacının (karşı davalının) çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden ve dava konusu dönem içerisinde davacı çalışmalarını Kuruma bildiren işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı,davacının 2007 yılında da çalışmları olduğundan ve bu süreler iptal edilmediğinden 2007 yılında çalışmaya başlayan bordo tanıkları resen tespit edilerek bu tanıkların davacının ne kadar süre çalıştığına ilişkin bilgilerine başvurulmalı, özellikle Kurum müfettişlerince yapılan incelemede işveren hakkında belirlenen hususlar ve aksinin ispatı bakımından yoklama tutanakları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işyeri dosyaları getirtilmeli ve Kanun kapsamına alınış ve kapsamdan çıkartılış nedenleri ve tarihleri irdelenmeli, Kurum müfettiş raporu içeriğindeki iddialar irdelenmeli ve çalışmayı tespit edebilecek nitelikte davacı lehine yazılı belgelerinin bulunup bulunmadığı hususu da ayrıntılı irdeleme sonucunda ve çalışmanın fiili olup olmadığı hususunda tüm deliller toplandıktan sonra bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı (karşı davacı) Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.