muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2096, Karar No: 2018/4906, Tarih: 09.04.2018

Sonuç olarak Türk Medeni Kanun'u 762. maddesi ile doğal güçler ve doğal güçlerden olduğu doktrinde açıkça kabul edilen elektrik enerjisi taşınır mal niteliğinde olup, bu halde TCK'nın 141/1. ve 142. maddelerde koruma altına alınan taşınır mallara yönelik suçundan konusunu oluşturacağı açıktır.

Bu bilgiler ışığında;

1)Elektrik enerjisinin abonelik esasına göre yararlanılabilen haline yönelik eylemlerde TCK'nındaki özel düzenleme olan 163/3. fıkrası gereği ''Karşılıksız yararlanma" suçunun,

2)Bir gerçek veya tüzel kişinin istediği maksat dahilinde kullanılabilecek şekilde hak ve tasarruf alanına girmiş abonelik esasına göre yararlanma imkanı olmayan haline yönelik eylemlerde ise elektrik enerjisinin taşınır mal niteliği sebebiyle TCK'nın da düzenlenen hırsızlık suçunu ve işleniş şekline göre de bu suçun basit veya nitelikli halini oluşturacaktır.

UYAP ortamında bu eylemlere yönelik karar araştırmasında 13. Ceza Dairesi'nin hırsızlık suçunu oluşturacağı, 2. Ceza Dairesi'nin ise suç oluşturmayacağı yolunda kararlarının olduğu, uygulama birliğinin olmadığı tesbit edilmiştir.

Açıklanan sebeplerle eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun eylemin hukuki ihtilaf olduğu, suç oluşturmayacağına yönelik kararına katılmadığımızı bildiririz." düşüncesiyle karara muhalif kalmışlardır.

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin onama ilamına karşı aşağıda belirtilen gerekçelerle sanık aleyhine itiraz edilmesi düşünüldüğü belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Sanığın; ikamet ettiği apartmanın ortak kullanımına ait merdiven boşluğundaki koridor lambasından kablo çekmek suretiyle evine elektrik bağlayarak kendi evinde bu şekilde temin ettiği elektrik enerjisini kullandığı, bina yöneticisinin eylem sebebiyle şikayetçi olduğu, rızasının olmadığı somut olayda sanığın bu eylemin suç teşkil edip etmeyeceği, suç teşkil edeceği düşünülürse hangi suçu oluşturacağı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

Dosya içeriğine göre;

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/03/2014 gün ve 2014/7490 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında, "Yukarıda açık kimlik ve adresi belirtilen şüpheli ... suç tarihinde ... Mahallesi ... sokak No:... ... adresinde ikamet ettiği apartman dairesine apartmanın ortak kullanımına ait merdiven boşluğundaki koridor lambasından kablo çekerek evine elektrik bağlayarak kaçak elektrik tükettiği ve kullandığı apartmana ait otomat üzerinden gelen 472,00 TL elektrik bedelini ödemediği olayda,

Şüphelinin karşılıksız yararlanma suçunu işlediği ,

Soruşturma evrakında mevcut şikayetçinin olaya ait karşılıksız yararlanma suçu işleyen şikayet ifadesi, şüphelinin suçu kabul eden ikrarı içeren savunma ifadesi, olay yeri görgü ve tespit tutanağı kriminal rapor, elektrik faturası, tutanaklar ve tüm kanıtlardan anlaşılmakla,

Şüpheli hakkında yargılamanın mahkemenizde yapılarak eylemine uyan TCK'nın 163. maddesi uyarınca" cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

Şüphelinin karşılıksız yararlanma suçunu işlediği ,

Soruşturma evrakında mevcut şikayetçinin olaya ait karşılıksız yararlanma suçu işleyen şikayet ifadesi, şüphelinin suçu kabul eden ikrarı içeren savunma ifadesi, olay yeri görgü ve tespit tutanağı kriminal rapor, elektrik faturası, tutanaklar ve tüm kanıtlardan anlaşılmakla,

Şüpheli hakkında yargılamanın mahkemenizde yapılarak eylemine uyan TCK'nın 163. maddesi uyarınca" cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2014 gün, 2014/235 Esas ve 2014/879 Karar sayılı ilamı ile; "...Sanığın elektriğinin kesilmesi üzerine oturmuş olduğu apartmanın ortak kullanım alanında bulunan aydınlatma lambasından hat çekmek suretiyle evine elektrik alarak kullandığı bu şekilde kullanımı ve sahipliği apartmana ait olan elektriği kaçak olarak kullandığı elektriğin apartmana ait olması nedeniyle söz konusu eylemin TCK'nın 163/3'de belirtilen abonelik esasına dayalı elektriğin kaçak kullanımı olarak değerlendirilemeyeceği bir başkasına ait elektrik enerjisine yapılan hırsızlık olarak değerlendirilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak" gerekçesiyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/11/2017 gün, 2016/2980 Esas ve 2017/14804 Karar sayılı ilamı ile; "TCK'nın 163/3. maddesinde "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." denilmekle suça konu olayda abonelik esasına göre yararlanılan elektrik kullanımı olmaması nedeniyle yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2 (a) maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yüksek Dairenin sayın çoğunluğunun bozma kararına gerekçe olarak gösterildiği şekilde, 5237 sayılı Yasa'nın 141. maddesinin ikinci fıkrasındaki "ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de taşınır mal sayılır" hükmü 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 105. maddesi ile kaldırılmış ise de, hırsızlık suçunun tanımının yapıldığı aynı maddenin birinci fıkrası halen yürürlükte olup buna göre, "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." Yüksek Daire kararında haklı olarak belirtildiği şekilde 5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu, "Abonelik sistemine göre yararlanılabilen" enerji kapsamında olmadığı için oluşmaz ise de, enerjinin mülkiyet hakkına konu edilebilecek mal kapsamında olduğu için hırsızlık suçunun basit halinin oluşmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Zira, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 762. maddesine göre, taşınır mülkiyetin konusu nitelikleri itibariyle taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir. Türk Medeni Kanunu'nun bu düzenlemesi kapsamında elektrik enerjisi de "doğal güç" kavramı içerisine girmekte ve hırsızlık suçunun konusunu oluşturmaktadır.

Konuya ilişkin Yargıtay uygulamasına baktığımızda;

Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 10/12/2014 gün, 2013/30057 Esas ve 2014/35164 Karar sayılı ilamında; "...Kabule göre de;

2-Hırsızlık eylemi failin, zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almasıdır. Hırsızlık suçunun konusu ise taşınır bir maldır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 762. maddesine göre taşınır mülkiyetinin konusu, nitelikleri itibarıyla taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir. Her ne kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/2. maddesi 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 105/5-a maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; Türk Medeni Kanunu kapsamında elektrik “doğal güç” kavramı kapsamı içerisinde taşınır mal niteliğindedir ve bu nedenle abonelik esasına dayanmayan elektrik enerjisi hırsızlık suçunun konusunu oluşturmaktadır. Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi ise karşılıksız yararlanma suçunun konusunu oluşturmaktadır.

Somut olayımızda da sanığın, müştekinin evine girerek balkonundaki prizden kablo ile sayaçtan geçen elektriğini aldığı, suçun konusunun bir yerden bir yere aktarılabilir özellikteki enerji olduğu ve bu şekildeki eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde ve suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Somut olayımızda da sanığın, müştekinin evine girerek balkonundaki prizden kablo ile sayaçtan geçen elektriğini aldığı, suçun konusunun bir yerden bir yere aktarılabilir özellikteki enerji olduğu ve bu şekildeki eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde ve suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA," karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 19/11/2014 gün, 2013/20242 Esas ve 2014/32477 Karar sayılı ilamında; "Hırsızlık eylemi failin, zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almasıdır. Hırsızlık suçunun konusu ise taşınır bir maldır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 762. maddesine göre; taşınır mülkiyetinin konusu, nitelikleri itibarıyla taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir. Her ne kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-f. maddesi, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 105/5-a maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; Türk Medeni Kanunu kapsamında elektrik “doğal güç” kavramı kapsamı içerisinde taşınır mal niteliğindedir ve bu nedenle abonelik esasına dayanmayan elektrik enerjisi hırsızlık suçunun konusunu oluşturmaktadır.

Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi ise karşılıksız yararlanma suçunun konusunu oluşturmaktadır.

Somut olayımızda da sanığın, müştekinin iş yerine kablo bağlantısı yaparak izni olmaksızın sayaçtan geçen elektriğini aldığı, suçun konusunun bir yerden bir yere aktarılabilir özellikteki enerji olduğu ve bu şekildeki eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi," isabetsizliğinden hükmü bozmuştur.

Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 09/07/2014 gün, 2014/8008 Esas ve 2014/24124 Karar sayılı ilamında; "Hırsızlık eylemi failin, zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almasıdır. Hırsızlık suçunun konusu ise taşınır bir maldır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 762. maddesine göre taşınır mülkiyetinin konusu, nitelikleri itibarıyla taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir. Her ne

kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/2. maddesi 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren

kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/2. maddesi 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren

6352 sayılı Yasa'nın 105/5-a maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; Türk Medeni Kanunu kapsamında elektrik “doğal güç” kavramı kapsamı içerisinde taşınır mal niteliğindedir ve bu nedenle abonelik esasına dayanmayan elektrik enerjisi hırsızlık suçunun konusunu oluşturmaktadır. Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi ise karşılıksız yararlanma suçunun konusunu oluşturmaktadır.

Somut olayımızda da sanığın, müştekinin iş yerine kablo bağlantısı yaparak izni olmaksızın sayaçtan geçen elektriğini aldığı, suçun konusunun bir yerden bir yere aktarılabilir özellikteki enerji olduğu ve bu şekildeki eylemin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi," isabetsizliğinden hükmü bozmuştur.

Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi ise 2015/14039 Esas ve 2015/20104 Karar sayılı ilamında; "Sanığın Turkcell baz istasyonunun bulunduğu apartmanın giriş kısmında bulunan ve baz istasyonununa bağlı olan elektrik panosundan kaçak kablo çekmesi ve işyerinin reklam tabelasını aydınlatması şeklinde gerçekleşen eyleminde; sanık ile katılan şirket arasında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde belirtildiği şekilde abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi kullanımı söz konusu olmadığı gibi, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 105. maddesi ile TCK'nın 141/2. maddesindeki “ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de taşınır mal sayılır” hükmünün de yürürlükten kaldırıldığı dikkate alındığında, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozarak farklı bir sonuca ulaşmıştır.

Doktrinde de, eşya hukuku alanında elektrik enerjisi "doğal güç' dolayısıyla " mal " kavramı içerisinde mütalaa edilmektedir.

Bu sebeplerle; Yüksek Dairenin sayın çoğunluğunun, eylemin hukuki ihtilaf oluşturduğu gerekçesine dayanan BOZMA kararına karşı Yüksek Ceza Daireleri arasında içtihat birliğinin sağlanması zarureti de gözetilerek eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğu ancak bu suçun da uzlaşma kapsamında kaldığı düşüncesiyle bozulması gerektiğinden bahisle itiraz yasa yoluna başvurma zorunluluğu doğmuş bulunduğu belirtilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM:

" Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-İtirazımızın kabulü ile,

2-Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/11/2017 gün, 2016/2980 Esas ve 2017/14804 Karar sayılı "Bozma" gerekçesinin kaldırılması,

SONUÇ VE İSTEM:

" Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-İtirazımızın kabulü ile,

2-Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/11/2017 gün, 2016/2980 Esas ve 2017/14804 Karar sayılı "Bozma" gerekçesinin kaldırılması,

3-Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 gün ve 2014/235 Esas, 2014/879 Karar sayılı hükmünün; "Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hükmün bozulmasına" karar verilmesi,

4-İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, İtirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Sanığın ikamet ettiği apartmanın ortak kullanımına ait apartman yönetimi adına aboneliği olan hattan merdiven boşluğundaki koridor lambasından kablo çekmek suretiyle evine elektrik bağlayarak usulsüz elektrik kullandığı eyleminin basit hırsızlık suçunu oluşturacağından bahisle bozma kararı verilmesi talep edilmiştir.

KARAR;

Sanık hakkında; ikamet ettiği apartmanın ortak kullanımına ait merdiven boşluğundaki koridor lambasından kablo çekmek suretiyle evine elektrik bağlayarak usulsüz elektrik kullandığı, kullanım miktarını ödemediği ve bina yöneticisinin eylem sebebiyle şikayetçi olduğu olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2017/1125 Esas ve 2018/131 Karar sayılı kararı uyarınca, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar daha önce Dairemizce suç oluşturmayacağı gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Ceza Genel Kurulu'nun yukarıda belirtilen ve bu tür eylemlerin karşılıksız yararlanma suçunu oluşturacağı kabul edilen kararı Dairemizce de uygulamada esas alınan karar niteliğinde olacaktır. Bu nedenle bu eyleminde karşılıksız yararlanma suçunu oluşturacağı düşünülmektedir.

Ceza Genel Kurulu'nun kararı gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/03/2018 tarih ve 2015/42145 sayılı itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşüncenin değişik gerekçeyle REDDİNE,

Ceza Genel Kurulu'nun kararı gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/03/2018 tarih ve 2015/42145 sayılı itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşüncenin değişik gerekçeyle REDDİNE,

Dairemizin 29.11.2017 tarih, 2016/2980 Esas ve 2017/14804 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA YER OLMADIĞINA, itirazın incelenmesi için dosyanın 5271 sayılı CMK’nın 308/2. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6293, Karar No: 2010/4692, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6293 E.  ,  2010/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 23.2.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3545, Karar No: 2021/1726, Tarih: 26.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2018/3545 E.  ,  2021/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama, mala zarar verme, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma ve sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yaralama, silahla tehdit suçlarından kurulan beraat kararları aleyhine; sanık ... müdafinin ise, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat; sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelemesinde;

Sanık ... hakkında katılan ...’e mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafi ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma suçundan kurulan beraat; sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yaralama suçundan kurulan beraat; sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının incelemesinde; Sanık ... hakkında katılan ...’e yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ...’e yönelik yaralama suçunun sanık ... işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ...’e yönelik yaralama suçunun sanık ... işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü olan 26.05.2013 günü sabahı, sanık ...’ın kendisine ait aracına katılanlar ... ve ...’in zarar verdiği konusunda şikayetçi olduğu, bununla ilgili Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2013 gün 2013/3925 soruşturma ve 2013/2361 esas ve 2013/1164 iddianame numarası ile katılanlar hakkında TCK 151/1, 53 maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan iddianame düzenlendiği, sanık ...’ın yanında kardeşi ...’da alarak aracına zarar verilmesi eyleminin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında olay günü saat: 21.30 sıralarında katılan ...’ın evinin önüne geldikleri, o sırada ellerindeki nacak ve sopa ile katılan ...’a vurarak parmağında kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları, sanık ...’ın katılanın evinin camlarını kırıp olay yerinden ayrıldıkları,

Ağabeyi ...'in evinin camının kırıldığını ağabeyinin kiracısından öğrenen katılan ...'in kardeşine ait ikamete giderken sanıkların kullandığı siyah.... marka araç ile karşılaştığı, bu karşılaşmayı takiben sanıklar araçtan inerek katılan ...'a, sanık ...'ın tekme atmak suretiyle, sanık ...'nin de sopa ile vurmak suretiyle etkili eylemde bulundukları, yere düşen katılan ...'ı sanık ...’nin yerden kaldırdığı, sanık ... “ Benim arabamın parasını öde” dediği, her iki sanığın katılan ...’ın üzerini ve ceplerini aradıkları, sol cebinden sanık ...’ın cep telefonu ve sigarasını aldığı, bu sırada araçta kim olduğunu bilmediği bir şahsın gelin artık şimdi polisler gelir diye seslendiği sırada, katılanın sanık ...’dan telefonunu geri aldığı, ancak sanık ...’nin sağ cebine asılarak cebinde bulunan 370 TL parasını aldıktan sonra olay yerinden ayrıldıklarının; katılanların aşamalardaki birbiriyle uyumlu ve tutarlı beyanları, sanık ...’ın beyanı, olay yeri inceleme tutanağı, adli muayene raporları ile anlaşılması karşında;

1- Kardeş olan sanıklar ... ve ...’ın, katılan ...’e yönelik olay günü saat: 21.30 sıralarında ellerindeki sopalarla darp edip üzerinde bulunan 370 TL paranın alınması eylemini, katılan ... kollukta sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesinde, sanık ...’ın kendisine hitaben “Benim arabamın parasını öde” diyerek saldırdığı şeklindeki beyanları da dikkate alınarak olay sabahı katılanların, sanık ...’ın aracına verdikleri zararı karşılamak amacıyla gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla silahla yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,