muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4039, Karar No: 2016/4394, Tarih: 12.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/4039 E.  ,  2016/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı ... vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile, mirasbırakan ...'ın çekişme konusu taşınmazlarını kızından mal kaçırma amacı ile davalı oğluna temlik ettiği, oğlunun da taşınmazı diğer davalı ...’e devrettiği, ...’in tarafların dayısı olması sebebi ile TMK 1023 md. koruyuculuğundan yararlanamayacağı, son malik ...’ın taşınmazı edinmesine rağmen, taşınmazların ölümüne kadar muris, ölümünden sonra davalı tarafından kullanıldığı, ...’ın da iyiniyetli olmadığı saptanarak davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...’in temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden yargılama gideri ve harca hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, mirasbırakanın öldüğü tarih itibari ile eşinin sağ olması nedeni ile davacının miras payı 3/8 ise de, eldeki davanın açılmasından önce murisin eşi de ölmüş olup, bu durumda davacının miras payı ½’dir. Mahkemece davacının miras payının 3/8 olarak kabul edilip, bu pay üzerinden hüküm kurulması, yargılama harç ve giderlerinin kabul edilen 3/8 pay üzerinden hesaplanması doğru değil ise de, anılan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

1-Hükmün 2.fıkrasındaki, '' …davacının miras payı olan 3/8 oranında iptali ile, davacının miras payı olan 3/8 oranında davacı adına tapuya tesciline,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “ …davacının miras payı olan 1/2 oranında iptali ile, 1/2 oranında davacı adına tapuya tesciline, kalan payın davalı uhdesinde bırakılmasına” ibaresinin,

2-Hükmün 3.fıkrasındaki, “Alınması gerekli 7433-TL nisbi karar ve ilam harcından, peşin alınan 297-TL ve 2.136-TL’nin mahsubu ile bakiye kalan 5000-TL’nin…” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “Alınması gerekli 9911,97-TL nisbi karar ve ilam harcından 297-TL peşin harç ve 2136,45-TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 7478,52-TL’nin..” ibaresinin,

2-Hükmün 3.fıkrasındaki, “Alınması gerekli 7433-TL nisbi karar ve ilam harcından, peşin alınan 297-TL ve 2.136-TL’nin mahsubu ile bakiye kalan 5000-TL’nin…” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “Alınması gerekli 9911,97-TL nisbi karar ve ilam harcından 297-TL peşin harç ve 2136,45-TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 7478,52-TL’nin..” ibaresinin,

3-Hükmün 5.fıkrasındaki, “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan av. as. üc.tarf uyarınca kabul edilen pay bedeli üzerinden hesaplanan 10.756-TL nisbi vekalet ücretinin..” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca kabul edilen pay bedeli üzerinden hesaplanan 13.156,17-TL nisbi vekalet ücretinin..” ibaresinin eklenmesine, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/443, Karar No: 2015/3111, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/443 E.  ,  2015/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28062, Karar No: 2015/31351, Tarih: 24.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28062 E.  ,  2015/31351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2014/689-2015/444

DAVA : Davacı, fazla mesai ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir. (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25268, Karar No: 2014/25140, Tarih: 28.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/25268 E.  ,  2014/25140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2014/62-2014/125

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38443, Karar No: 2018/2243, Tarih: 03.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/38443 E.  ,  2018/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair karar ile ilgili yapılan itirazın reddine dair verilen karar hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiren Bursa 2.Ağır Ceza mahkemesince 13/06/2014 tarih, 2008/325 Esas, 2009/136 Karar, sayılı Ek Kararla yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedildiği, CMK'nın 318/3, 320 ve 321 maddeleri uyarınca verilen yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair kararın aynı yasanın 321/3 maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan bulunduğu, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair verilen karara karşı hükümlü müdafiinin itirazı üzerine, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince 16/07/2014 tarih ve 2014/862 D. İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği, sonrasında bu karara karşı hükümlü müdafinin yaptığı temyiz isteminin de Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20/10/2014 tarih ve 2008/325 Esas, 2009 Karar sayılı ek kararla reddedildiği anlaşılmakla, itiraz üzerine verilen Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13149, Karar No: 2011/6561, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13149 E.  ,  2011/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 tarih ve 2006/1710 - 2007/2187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işlettiği antrepoda ardiye hizmeti verdiğini ve davalının ithal ettiği emtiayı müvekkilinin antreposuna koyduğunu, ancak antrepo ücretinin tahsili için keşide edilen faturayı ödemediğini ileri sürerek, 2.660,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ithal ettiği emtiayı davalının antreposuna bıraktığını ve emtianın geçici depolama yeri eşya defterine kaydedildiğini, olaya uygulanması gereken 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince geçici depolama rejimine tabi tutulan emtia üzerinde yasada belirlenen sürede işlem yapılmaması nedeniyle, davacının tasfiye işlemlerini başlatarak antrepo alacağının tasfiyeden elde edilecek paradan alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının bir kısım emtiayı ardiye ücretini ödeyerek ithal ettiği ve antrepodaki emtia tasfiyeye tabi tutulsa dahi ardiye ücretinin ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.660,00 TL’nın ihtar tarihi olan 02.07.2006 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, antrepo alacağının tahsili istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK.'un 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda “2.660,00 TL'nın 02.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “2.660,00 TL'nın 02.07.2006 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu durum karşısında, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmaması doğru olmadığı gibi, öte yandan, mahkemece kararın gerekçe kısmında, reeskont faiziyle tahsile hükmedilmesi gerektiği belirtildiği halde, hüküm kısmında faizle ilgili bir ibare bulunmaması da gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratmış olup bu yönden de hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4048, Karar No: 2012/9671, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4048 E.  ,  2012/9671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2004 tarih ve 2004/516-2004/1394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hissedarı olduğu davalı şirketin 02.10.2004 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların kanuna ve objektif iyiniyet kurallarına akırı olduğunu ileri sürerek genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın şirket olağanüstü genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olduğu, HUMK.'nun 17. maddesi gereği şirket merkezinin bulunduğu yerin mutlak yetkili olduğu, davalı şirketin ikametgahının Çatalca İlçesi'nde bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde ve karar kesinleştiğinde dosyanın Çatalca Nöbetçi Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı şirketin 02.10.2004 tarihli olağanüstü genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. HUMK'nun 17. maddesi gereğince, tüzel kişi olan şirket ile ortakları arasındaki davaların şirketin ikametgahı addolunan mahal mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, mahkemece re'sen dikkate alınması gereken bir husustur.

Somut olayda her ne kadar hüküm tarihi itibariyle davalı şirketin ikametgahının bulunduğu yer olan Hadımköy Beldesi adli açıdan Çatalca Adliyesi'nin yetki alanında ise de, karar tarihinden sonra 22.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Hadımköy Beldesi'nin Arnavutköy İlçesi'ne bağlandığı, HSYK kararı ile de Arnavutköy İlçesi'nin adli açıdan Gaziosmanpaşa İlçesi yargı sınırları içerisine alındığı anlaşılmıştır.

Kamu düzenine ilişkin yetki kuralı yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen dikkate alınacak bir husus olduğu için, Hadımköy Beldesi'nin bağlı olduğu ilçenin Gaziosmanpaşa Mahkemeleri'nin yetki alanı içerisinde kaldığı, Çatalca Mahkemeleri'nin yetki alanı dışında olduğu dikkate alınarak, mahkemece bu hususların değerlendirilmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

Kamu düzenine ilişkin yetki kuralı yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen dikkate alınacak bir husus olduğu için, Hadımköy Beldesi'nin bağlı olduğu ilçenin Gaziosmanpaşa Mahkemeleri'nin yetki alanı içerisinde kaldığı, Çatalca Mahkemeleri'nin yetki alanı dışında olduğu dikkate alınarak, mahkemece bu hususların değerlendirilmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.