muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7585, Karar No: 2013/14130, Tarih: 03.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7585 E.  ,  2013/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

... 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 12.03.2012 tarih ve 2009/563 Esas, 2012/267 Karar sayılı tazminat ve hükmün açıklamasının geri bırakılmasına ilişkin kararın tazminat hükmünün takibe konduğu, borçlu tarafından Ceza Mahkemesi kararlarının kesinleşmeden takibe konamayacağından takibin iptali istenmiş, Mahkemece Ceza Mahkemesine ilişkin kararların kesinleşmeden infaz edilemeyeceğinden bahisle takibin iptaline karar verilmiştir.Ceza Mahkemeleri'nin tazminata ve yargılama giderlerine ilişkin hükümleri ilamlı icra takibine konu edilebilir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'nun 4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kesinleşmedikçe infaz olunamaz. Mahkumiyet kararın eklentisi olarak hükmolunan tazminat, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de hüküm kesinleşmedikçe asla tabi olarak infazı istenemez.Somut olayda ise takibe konu edilen ... 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin yukarıda anılan ilamın Ceza Mahkemesinden verilen hükmün açıklamasının geri bırakılmasına ilişkin olup yazılan karar mahkumiyet hükmü içerdiği kabul edilemez. (HGK 01.02.2012 gün 2011/19-639 E 2012/30 K) Bu durumda dayanak ilamın tazminat ilamı olduğu ve kesinleşmeden takip konusu yapılabileceği düşünülmelidir.

Mahkemece şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle takibin iptali yönünden hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirizanın kabulü ile mahkeme kararını yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2302, Karar No: 2007/5086, Tarih: 19.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2302 E.  ,  2007/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.11.2006 tarih, 19294-22513 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya yeniden ödeme emri tebliğ edilmesi durumunda yeniden aynı konularda itiraz ve şikayet edebileceğinin tabii bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezası ile 27 YTL ilam harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 19.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1673, Karar No: 2014/3027, Tarih: 17.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/1673 E.  ,  2014/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/405996

Mahkemesi : Çorum 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.11.2013

Numarası : 2013/446 - 2013/616

Suç : Hükümlünün kaçması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5275 sayılı Kanuna eklenen 105/A-8. maddesi gereğince Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmesine rağmen müracaat etmeyenler ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayan hükümlülerin TCK’nın 292 ve 293. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği, somut olayda Çorum İnfaz Hakimliğinin 2013/751-2013/733 sayılı “kapalı ceza infaz kurumuna iade” kararının usulüne uygun olarak 07.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde 2 günlük süre içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığı anlaşılan sanığın sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3709, Karar No: 2011/7016, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3709 E.  ,  2011/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

Istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin tek faaliyetinin ABD Hava Kuvvetlerinin İncirlik Üssü Bakım Müteahhitliği olduğunu, başka gelirinin bulunmadığını, ABD hükümetinin tasarruf talebi ve bütçe kısıtlamasına gitmesi nedeni ile zorunlu olarak işçi tenkisatına gidildiğini, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının çalıştığı bölümün kapatılmadığı, davacının çalıştığı bölüme fesihten 8 ay önce yeni bir işçinin işe alındığı, davacının yaptığı işlerin taşerona verildiği, feshin son çare olması ilkesinin göz önünde bulundurulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine gore davalı şirketin Amerikan Havva Kuvvetlerine ait İncirlik Üssü Bakım Müteahhitliğini üstlendiği, davacının davalıya ait bu işyerinde Kontrat Programcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesi Amerikan Hava Kuvvetlerinin bütçe kısıntısına gidilmesi talimatı doğrultusunda işyerinde tenkisat yapılması gereğinin doğduğu gerekçesi ile feshedilmiştir. Asıl işverenin tasarruf tedbirleri kapsamında hak edişlerde kısıntıya yönelmesi üzerine davalı şirketin işçi çıkarmak zorunda kaldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı işverence iş sözleşmesi feshedilen işçinin seçiminde emekliliğe hak kazanma gibi objektif kriterler göz önünde bulundurulmuştur. Davacı da fesih tarihi itibariyle emekliliğe hak kazanmış durumdadır. Hal böyle olunca iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmaktadır.

Dosyada mevcut delillere göre davalı işverenin işçi çıkarmada keyfi davranmadığı, feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (70,00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,00- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20690, Karar No: 2016/3857, Tarih: 07.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20690 E.  ,  2016/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 137 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Dava konusu 137 ada 4, 5, 138 ada 30, 31, 33 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler ile tapu kayıt örneklerinin,

3- Davalılar adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13126, Karar No: 2016/8352, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13126 E.  ,  2016/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin, Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, okunaksız tarandığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ... Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2272, Karar No: 2023/5000, Tarih: 01.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2272 E.  ,  2023/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3278 E., 2022/3031 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/738 E., 2022/373 K.

Taraflar arasındaki çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile boşandıklarını çocuk ...in velayetinin annesine bırakıldığını, babanın, müşterek çocuğun nafakasını dahi rızası ile ödemediğini, çocukla babası arasında herhangi bir manevi bağın kurulamadığını, çocuğun davalıyı baba olarak görmediğini ve hissetmediğini, çocuğun tüm ihtiyaç ve bakımının müvekkili anne tarafından karşılandığını, çocuğun anne ile soyadı farklılığını anlamlandıramaması, resmi işlemler esnasında anne ile çocuğun soyadlarının farklı olmasının birçok soruna sebep olması, çocuğun söz konusu farklılık sebebiyle psikolojik ve kişisel gelişiminin olumsuz etkilendiğini, çocuğun baba ile görüşmemesinden dolayı babanın soyadını taşımayı reddettiğini, baba olarak müvekkilinin eşini gördüğünü belirterek müvekkili davacıya velayet hakkı tevdi edilen çocuk ...in baba soyadı olan "Altınel'in" nüfus soyadı hanesinden kaldırılmasına karar verilmesini, müvekkil davacının soyadı olan "Dağ" soyadını almasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ortak çocuk ...'in 01.07.2016 doğumlu olduğu çocuğun mevcut soyadının gülünç veya başkaca bir şekilde çocuğun yaşamında zorluk yaşatacak şekilde olmadığı, çocuğun soyadının annenin kızlık soyadı ile değiştirilmesinde haklı ve meşru nedenlerin ispatlanamadığı ve çocuğun üstün yararının bulunduğunun kanıtlanamadığı, davacı annenin 2020 yılında ikinci bir evlilik yaptığı ve davacı annenin hali hazırda soyadının evlilikten dolayı "..." olduğu, küçüğün soyadının değiştirilmesi halinde dahi çocuğun anne ve baba ile aynı soyadı taşımayan bir soyadına sahip olacağı, bu durumun ise çocuk açısından daha sıkıntılı durumlara neden olabileceği ve çocuğun menfaatini zedeleyeceği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2021/6024, Karar No: 2023/1142, Tarih: 27.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6024 E.  ,  2023/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... adına kayıtlı 23.03.2015 tarih 2015/02163 tescil 6 nolu “Teşhir Kutusu” tasarımının yenilik vasfına sahip olmadığını, çatal kaşık bıçakların kutu vb. formlarda sergilenen ürünleri içerisinde kullanılan, separatör adı verilen ve belirgin uygun yuvalar ile içerisine konumlandırılan çatal kaşık bıçakların birer örnekleriyle sergilendiği standlar olduğunu ve uzun yıllardır piyasada bir çok firma tarafından kullanıldığını, müvekkili firmanın da dava konusu separatörlere ilişkin yıllardır üretim yaparak sattığını, dosya ekinde sunulan delil katalogda müvekkilinin 2012 yılındaki fuarda bu kutuları kullandığının görüldüğünü, fuara ilişkin delillerin dosyaya sunulduğunu, davalı tasarım tescilinin yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin olmadığını belirterek 2015/02163 tescil 6 nolu “Teşhir Kutusu” tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait 2015 02163-6 tescil nolu tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu, davacının müvekkilinin ortağı olduğu ASN tasarım şirketinin fason üreticisi olduğunu ve müvekkiline ait ürünleri kötü niyetli olarak ürettirip müşterilerine teklifler sunmaya başladığını, tasarımların 2011-2014 yılları arasında üçüncü şahıslarca kullanılmasının söz konusu olamayacağını, tasarımların sürekli geliştirilip yenilendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait tasarımın yenilik özelliğinin bulunmadığı, harcı alem olduğu, bu nedenle hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait tasarımın yenilik özelliğinin bulunmadığı, harcı alem olduğu, bu nedenle hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 2015/02163-6 sayılı tasarımın 23.03.2015 başvuru tarihinden önce umuma arz edildiğini kanıtlaması gerektiğini, davacı taraf dosyaya kutular sunup tasarımın www.promaksi.com sitesinde bulunduğunu ileri sürmüşse de 29.05.2017 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu tasarıma www.promaksi.com sitesinde rastlanmadığını, dosyaya sunulan kutu tasarımlarının davaya konu tasarımlar ile aynı ya da benzer olmadığının firmalardan alınan yazılar ve özel hukuki mütalaa ile kanıtlandığını, hükme dayanak yapılan 16.01.2018 tarihli raporun çelişkileri gidermediği ve itirazları karşılamadığı, 3 üncü kişi Has Lazer ...unvanlı iş yerinde inceleme yapılmışsa da bilirkişinin tasarım dosyalarının bazılarının tasarım tescil tarihinden sonra olduğunu tespit ettiğini, raporda tespit edilen tasarım dosyalarının davaya konu tasarım ile aynı veya benzer olup olmadığına dair beyan ve tespitte bulunmadığını, raporun 17 nci sayfasında dosya tarihlerinin değiştirilmesinin mümkün olduğunun beyan edildiğini, 3 üncü kişi bilgisayarındaki dosyalarının delil olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, 16.01.2018 tarihli rapordaki tasarımcı bilirkişi değerlendirmelerinin hatalı olduğunu, davacı asil ve vekilinin bazı dilekçelerinde ve son duruşmada harcıalem olduğunu iddia ettikleri ürünün davaya konu separatör olduğunu beyan ettiğini, seperatörün ise tasarımın bir parçası olduğunu, tasarımın bütün olarak yenilik ve ayırt edicilik değerlendirmesine tabi tutulması gerektiğini, davacının Aryıldız firmasının tasarımı 2013 yılında ürettiğini beyan etmişse de kendilerince Aryıldız firmasından alınan cevapta davaya konu tasarımla ilgisi olmayan tasarımı davacının ürettiğini beyan ettiğini, davacının delil olarak sunduğu tasarımlar ile tescilli tasarım arasında çıplak gözle uzman olmayan kişilerin dahi anlayacağı farklılık varken davanın kabul edilmesinin dosya kapsamına aykırı olduğunu, tasarımın bütünü itibarıyla emsallerinden farklı veya benzer yönlerinin tespit edilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda davaya konu tasarımın parçalanarak tasarımı ana gövde, içindeki kutucuklardan oluşan kombinasyon, seperatör, mıknatıslı kapak olarak ayrı ayrı değerlendirildiğini, yenilik ve ayırt edicilik incelemesinde kıyaslanacak tasarımların kamuya sunulma tarihinin çok önemli olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükme dayanak alınan 16.01.2018 tarihli raporda, bilişim uzmanı bilirkişinin dava dışı üçüncü kişi bilgisayarında inceleme yaparak, çizimlerin kayıt tarihini tespit etmeye çalışılmışsa da hangi çizimlerin bilgisayara yüklendiği rapordan anlaşılamamışsa da bilirkişi raporundaki çizimlerin yüklenme tarihine yönelik tespitin, tasarımın yeniliğini giderici şekilde tescil başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğunun ispatı yönünden sonuca etkili olmadığının anlaşıldığı, hükümsüzlüğü talep edilen 23.03.2015 tarihli, 2015/0216 sayılı çoklu tasarım belgesinin 6 numaralı tasarım tescil belgesinde, tasarımın üç ayrı görseline yer verildiği, ilk görselde kutunun dış görünüşünün yer aldığı, ikinci görselde kutunun içerisinde yer alan çatal, bıçak, kaşıkların teşhir edildiği seperatör görseli, üçüncü görselde en altta yer alan çatal, bıçak, kaşıkların konulduğu seperatör görselinin bulunduğu, Mahkemece hükme dayanak alınan 16.01.2018 tarihli olup bilişim uzmanı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden alınan raporda; teşhir kutusu tasarımının dış görünüşü yönünden yapılan incelemede, davacının www.promaksi.com.tr adresinde "Mıknatıslı Kutu Örneğinin" Ocak 2014 tarihinde siteye yüklendiğini, Promotek isimli web sitesinde tanıtılan kutu görselinin siteye yüklenme tarihinin 13.09. 2012 tarihli olduğu, Bumerang Kutu tasarımının yüklenme tarihinin 31.10