muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2681, Karar No: 2014/13378, Tarih: 26.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2681 E.  ,  2014/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/171787

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2009

NUMARASI : 2009/38 (E) ve 2009/81 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceden aldıkları karar doğrultusunda suçun başlangıcından sonlanmasına kadar yaşı küçük suç arkadaşı ile birlikte hareket eden, bu bağlamda yakınana ait ticari taksiye suç arkadaşı ile birlikte binip, onu bir takım bahaneler ile tenha sokaklara yönlendiren, yakınanın sıcağı sıcağına alınan ve oluşa uygun düşen beyanlarına göre, diğer arkadaşı arkadan yakınanın boğazına bıçak dayadığında kendisi de bıçak çeken ve parayı da diğer sanık ile birlikte alıp kaçan sanık hakkında suçu doğrudan doğruya işlediği gözetilip hakkında 5237 sayılı Yasanın 37.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan Yasanın 39.maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık M.. E.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/564, Karar No: 2007/2614, Tarih: 05.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/564 E.  ,  2007/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 11 parsel sayılı 22519.63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 3, 5, 6 ve 7 sayılı parsellerle bütün olup 898 ve 901 nolu vergi kayıtları ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın sınırında genişletilebilir nitelikte orman bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin vergi kaydı miktar fazlası olan (B) bölümünün ölçü krokisinde belirtilen ölçüme uygun olarak ifraz edilerek tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04.04.1989 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04.04.1989 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, taşınmazın tespite esas alınan değişebilir sınırlı vergi kayıtları kapsamında kaldığından ve miktarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Hazinenin dilekçesindeki iddiaya, tespit nedenine ve savunmaya göre uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza uygulanan vergi kayıtlarının kapsamlarının tayini ve vergi kaydı miktar fazlasının zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacağı yönünde toplanmaktadır. Kadastro sırasında taşınmaza revizyon gören 898 nolu vergi kaydının D=taşlık, B-K=orman, G=çalılık, 901 nolu vergi kaydının da D-K=orman, G=taşlık okumaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişinin vergi kayıtlarının taşınmaza uyduğu yolundaki sözleri soyut içerikli olup vergi kayıtlarının sınırları okunarak arazi üzerinde yerleri gösterilip krokiye işaret edilmemiş, dava dışı 3, 5, 6 ve 7 sayılı parsellere de revizyon görmesine rağmen bu parsellere ait tutanak örnekleri de getirtilmemiştir. Taşınmazın kuzey, batı ve güney sınırında tahdidi 1989 yılında kesinleşen ... Devlet Ormanı bulunmaktadır. Bu durumda, davalının dayandığı vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerle birlikte değerlendirildiğinde miktar olarak taşınmazı kapsadığı söylenemez. Vergi kayıtlarının sabit sınırlı olarak kabul edilebilmesi için sınırların açık yön kalmadan dava konusu parseli ve revizyon gördüğü parselleri içine alması gerekir. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için, taşınmazın öncesi bütün olan ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü 3, 5, 6 ve 7 sayılı parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile davalı olanlar varsa (105 ada 7 sayılı parselin mahkemenin 2006/8-11 sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşılmaktadır.) dava dosyaları getirtilerek H.Y.U.Y'nın ve 45. maddesi uyarınca birleştirilmeli, komşu 10 sayılı parsele uygulanan 900 nolu vergi kaydı getirtilmeli, önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tesbit bilirkişileri ve taraf tanıkları eşliğinde yeniden keşif yapılarak 898 ve 901 nolu vergi kayıtları uygulanıp kapsamları tayin edilmeli, kayıtlarda geçen sınır yerleri arazi üzerinde gösterilip krokiye işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, vergi kayıtlarının dava konusu ve öncesinde bir bütün olan parselleri çevreleyip çevrelemediği ve açık yön kalıp kalmadığı belirlenmeli, açık yön kalıyor ise ve sınırda da eylemli orman bulunduğundan ve orman kadastrosunun kesinleştiği tarih ile tesbit tarihi arasında 20 yıl geçmediğinden, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince vergi kayıtlarının kapsamlarının miktarına değer verilerek belirleneceği düşünülmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12707, Karar No: 2024/2347, Tarih: 13.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12707 E.  ,  2024/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.10.2019

EK KARAR SAYISI : 2017/4 Esas, 2017/58 Ek Karar

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18 Ceza Dairesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2017/4 Esas, 2017/58 Karar sayılı ek kararın; sanık tarafından temyiz edildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3, maddesinde belirtilen suçlar ve ayı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölumünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 14.10.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1984, Karar No: 2014/1859, Tarih: 12.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1984 E.  ,  2014/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/1

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14.maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; Bursa 1. Tüketici Mahkemesi ile Bursa 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin görevsizlik kararları sebebiyle yargı yerinin belirlenmesi istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13640, Karar No: 2023/8516, Tarih: 06.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/13640 E.  ,  2023/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/732 E., 2020/783 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/27 Esas, 2019/115 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2019/732 Esas, 2020/783 ... oy çokluğuyla verilen kararıyla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonucunda, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 ... Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.03.2022 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özet olarak; sanığın örgütle iltisaklı kurumlarda öğretmen olarak görev yaptığına dair SGK kaydı ve Bank ... hesap hareketleri itibarıyla silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurlarının oluştuğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia ve mahkemenin kabulü nazara alındığında, sanığın beraatine ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia ve mahkemenin kabulü nazara alındığında, sanığın beraatine ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup;

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında karar tarihinin, "12.10.2020" yerine "13.10.2020" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2019/732 Esas, 2020/783 ... kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4007, Karar No: 2020/1823, Tarih: 20.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4007 E.  ,  2020/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Katılan sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 53/6,

63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine, katılan sanık ...’nün beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan sanık ...’nün beraatine ilişkin hükme yönelik sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan zarar görmeyen, olayda yaralanmayan sanık ...’nın katılan sanık ... hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin, katılan sanık ... hakkındaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Olay tarihinde saat 10.18 sıralarında gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, sanık ... idaresindeki boş akaryakıt tankeri bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli devlet karayolu üzerinde sağ şeritte seyir halindeyken orta refüj boşluğunun olduğu yerden Tekirdağ yönüne doğru "U" dönüşü yapmak düşüncesi ile sol tarafa doğru dönüşe geçtiği sırada kendisi ile aynı yönde ve sol şeritte seyreden temyiz dışı sanık ... idaresindeki kamyonetin önünü kapatarak çarpışması sonucu kamyonetteki yolculardan üç kişinin öldüğü, kamyonet sürücüsü...ve kamyonetteki yolcu ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kaza tespit tutanağı ve trafişk bilirkişi raporu ile sanığın asli kusurlu olarak, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin sanığın kusuru olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, fazla ceza verildiğine, TCK’nın 50. maddenin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise sanık ...’in bilinçli taksirle hareket ettiği, sanığa az ceza tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13331, Karar No: 2015/27624, Tarih: 29.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/13331 E.  ,  2015/27624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/408075

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2010/584 (E) ve 2011/435 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

01.06.2010 tarihinde muhafaza altına alınan ... plakalı suça konu araçla ilgili mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Resmi evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden bir olayı kanıtlamaya yarayan yazı olduğu, 5237 sayılı TCK’nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği, metal üzerine yazılan şasi numaralarının da trafik siciline kaydedildikten sonra resmi belge olarak kabulünün gerekeceği gözetilmeden her iki sanık yönünden özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmuş ise de; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olması karşısında; suçun niteliğinde hataya düşülmesi sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki görüşe de iştirak edilmeyerek o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25263, Karar No: 2013/11363, Tarih: 25.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25263 E.  ,  2013/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13/05/2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03/07/1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanı içerisine izin almaksızın iskele inşa ettiği iddiasıyla dava açıldığı, yine sanık tarafından sözü edilen bölgede gerçekleştirilen başka inşai ve fiziki müdahalelerin de farklı iddianameler ile yargılamaya konu edildiği, bunlardan biri olan 10/12/2007 tarihli iddianamede, sanığın, 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaçak olarak, demir su borusu ayaklar üzerine ahşap iskele yaptığının da belirtildiği, anılan iddianamede suç nitelendirmesi “imar kirliliğine neden olma” şeklinde yapılmış ise de, bu husus, davaya konu edilen eylemin başka bir nitelendirme ile ikinci bir dava konusu yapılabileceği anlamına gelmediği gibi, iddianamenin içeriğinde bölgenin sit alanı olma özelliğine de değinilmiş olduğu, 10/12/2007 tarihli iddianame ile sanık hakkında açılan davanın birleştirildiği Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/353 Esas sayılı dosyası celp edilerek, anılan dosya ile birlikte içerisindeki diğer birleşen dosyaların mahkemece incelendiği, belirtilen tüm dava dosyalarına ait iddianameler ile Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen birleştirme kararları suretlerinin dosya kapsamına alındığı, daha önce yargılamaya konu edilen bir eyleme ilişkin olarak mükerrer açılan davanın reddine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan davanın, aynı eylem nedeniyle önceden açılmış bir dava mevcut olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, davanın reddine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16652, Karar No: 2017/9147, Tarih: 27.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16652 E.  ,  2017/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza yakın mahalde bulunan ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan ve Dairemizin 2015/18005 Esas - 2015/22609 sayılı kararı ile onanan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/90 Esas sayılı dava dosyasında, yakın değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın m²'si 298,00 TL olarak belirlenmiştir.

Bu nedenle; aynı mahalde birbirine yakın olup, aynı maksatla kamulaştırılan taşınmazla ilgili olarak tespit edilmiş olan m² birim bedelinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yasal faizin başlangıç tarihinin 08.07.2014 olması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-a)Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 3561 sayılı MAL MEMURLARININ KAYYIM TAYİN EDİLMESİNE DAİR KANUN hükümleri uyarınca değerlendirilmek üzere davalıların kayyımına ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kayyım kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

c)Davalılara kayyım atanmasına ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/814 Esas - 881 sayılı Kararı dosya arasına alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20491, Karar No: 2017/686, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20491 E.  ,  2017/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 17/12/2014 tarih 2014/12798 Esas 2014/18263 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı ... .... A.Ş. ve davacı vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.