muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10480, Karar No: 2022/5779, Tarih: 30.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10480 E.  ,  2022/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/323E– 2021/142 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada, 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı olmayıp temyiz edenin sıfatı nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamış ise de yasadaki yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmaz emsal alınarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/323 E - 2021/142 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6292, Karar No: 2006/8918, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6292 E.  ,  2006/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili ile SSK İl Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece yapılan yargılamaya ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın davalı borçlular yönünden sıfat yokluğundan reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise kabulü ile davacı alacağının sıra cetveline 20.000,-YTL. olarak alınmasına karar verilmiş; hüküm davalı kurumlar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkeme hükmü davalı Vergi Dairesi (Hazine) vekiline, 06.03.2006 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi HUMK.nun 432 nci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.03.2006 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı SSK. Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı SSK. BAşkanlığı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan karar onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Vergi Dairesi (Hazine) vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı SSK. Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8487, Karar No: 2014/2430, Tarih: 11.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8487 E.  ,  2014/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık ...'ın ... Ticaret Ltd şirketinin temsilcisi ve yetkilisi olduğu, sanık ...'ın da bu şirkette çalıştığı, olay tarihi öncesi ... Baharat firması yetkilisi ... ile ticari alış veriş yaptıkları için bu alışverişlerden doğan borca mahsuben sanık ...'ın yetkili olmadığı halde suça konu çeki imzalayıp ...'e verdiği, ...'in de çekin arkasını cirolayarak önceden yanında çalışması karşılığında meydana gelen borç karşılığında katılana verdiği, katılan süresinde çeki bankaya ibraz ettiğinde keşideci imzasının hesap sahibinin imzasıyla uyumlu olmadığından ödeme yapılmadığı, sanık ...'ın da imzayı kendinin attığını kabul ettiği, sanık ...'ın ise yazılı vekaletname olmamasına rağmen kardeşi ...'a çeki imzalaması için sözlü vekalet verdiğini, çekin imzalamasına muvafakat ettiğini bildirdiği, sanıklar çek karşılığını tamamen ödediklerini söyledikleri halde katılanın borcunun ödenmediği, sanıkların çeki içerik itibariyle gerçeğe aykırı olarak düzenleyip dolaşıma koydukları, bankayı aracı kılarak haksız çıkar sağladıkları iddia olunan olayda;

1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolnadırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Yargıtay C.G.K'nın 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağının belirtilmesi karşısında, suça konu çekin katılana önceden doğan borç nedeni ile sonradan düzenlenerek verildiği ve sanık ... ile şikayetçi... arasında hukuki bir ilişkide bulunmadığı dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2358, Karar No: 2011/2858, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2358 E.  ,  2011/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1995-1998 yılları arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava:davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki 24.04.1995-18.07.1995 tarihleri arasındaki kısa süreli sigortalı çalışmaları dışında, 01.05.1987-27.04.1998 tarihleri arasında, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile;davacının 01.05.1987-25.04.1995 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık olmadığının tespitine, davacının 26.04.1995-18.07.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine göre ... sigortalısı olduğunun tespitine, davacının 19.07.1995-27.04.1998 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1479 Sayılı Yasa kapsamında kalan kısa süreli çalışmasının dışlanmak suretiyle dava konusu dönemde davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğuna ilişkin mahkemenin kabulü yerindedir. Ancak davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışması 24.04.1995 tarihinde başladığı dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelerden açıkça belli olduğu halde, 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının aynı yasanın 6/b maddesi gereğince 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının başladığı tarihten bir gün öncesi olan 23.04.1995 tarihinde sonlandırılması gerektiği göz ardı edilerek 25.04.1995 tarihinde sonlandırılması ve aynı şekilde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışması 24.04.1995 tarihinde başladığı halde 26.04.1995 tarihinden itibaren başladığının kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinmesine, Yerine; “Davanın kabulü ile davacının 01.05.1987-27.04.1998 tarihleri arasında, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki 24.04.1995-18.07.1995 tarihleri arasındaki kısa süreli sigortalı çalışmaları dışında kalan sürelerde, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12193, Karar No: 2014/1938, Tarih: 05.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12193 E.  ,  2014/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2013 tarih ve 2011/48-2013/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, müvekkili adına ... nezdinde tescilli 2009/01834-9,19 ve 2006/03077-4 nolu tasarıma davalının tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, men'ine, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, davacı adına tescilli 2009/01834-9,19 ve 2006/03077-4 nolu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliğini taşımadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş; birleşen davada, davacı adına tescilli dava konusu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğe konu çatal, kaşık, bıçak sap tasarımlarının bilindik ve anonim, yani harcı alem desenler olduğu, geleneksel Türk el sanatlarında, özellikle Türk tezhip sanatlarında yaygın şekilde kullanıldığı, binbir türevi bulunan, rokoko ve barok tarzı desenler oldukları, 554 sayılı KHK'nın 5, 6, 7'nci maddelerine göre başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik kriterini taşımadıkları, davakonusu tasarım başvuru tarihinden itibaren hükümsüz kılındığından, tasarıma tecavüz iddiasının dinlenemeyeceği, TTK.'nın 56 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet hükümlerine dayanılmış ise de, anonim özellikler, dünyada uzun süredir benzeri biçimde kullanım hususu dikkate alındığında, Türkiye'de ve dünyada ilk defa bu tasarımları davacının uygulamadığı ve haksız rekabet kapsamında ileri sürecek bir hakkının bulunmadığı, objektif iltibas koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle; asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, davacı-birleşen davada davalı adına ...

nezdinde tescilli 2009/01834-9, 2009/01834-19, 2006/03077-4 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

nezdinde tescilli 2009/01834-9, 2009/01834-19, 2006/03077-4 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2215, Karar No: 2016/5774, Tarih: 06.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2215 E.  ,  2016/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nazilli İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan Nazilli ilçesi, ... köyüne giden kolluk görevlilerince, ... köyü ile ... köyü arasındaki yol üzerinde, sanıklar ... ve ... ile mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık . .., üzerleri toz ve toprak olduğu halde görülmesi üzerine, kolluk görevlilerince sanıkların durdurulduğu, sanıkların kıyafetleri ile saçlarının dahi tozlu ve topraklı olduğunun, ellerinde el feneri ve bakır çubuklar bulunduğunun görüldüğü, etrafta yapılan incelemede ise, sanıkların yakalandıkları yerin yol kenarında, girişi otlarla kapatılmış bir tünele rastlandığı, tünel içerisine girildiğinde tünelin uzunluğunun 25 metre kadar olduğu ve sonunda kazma, kürek, çapa, murç, kova gibi suç aletlerinin olduğunun görüldüğü, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerde, atılı suçlamayı kabul etmediklerini, olay yerinde gezinti yaptıklarını beyan etmiş iseler de; sanıkların yakalanış şekilleri, yakalandıkları yer, üzerlerinin toz ve toprak içerisinde bulunması karşısında, ifadelerinin hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı ve ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu, Dairemizin 13.05.2015 tarih, 2014/18881 esas, 2015/8031 sayılı bozma kararı sonrası olay yerinde yapılan 14.10.2015 tarihli keşfe katılan arkeolog bilirkişilerden alınan raporda da belirtildiği üzere, sanıkların izinsiz kazı faaliyetini yaptığı yerin, ... döneminden kalma bir nekropol alanı olduğu, tüm dosya kapsamından sanıklar ... ve ...'un, kararı temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olan davaya konu yerde izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerine atılı suçun delillerin bulunmadığına, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.