muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23251, Karar No: 2016/3283, Tarih: 15.03.2016

İş kazası veya meslek hastalığına birlikte neden olan sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, yapılan harcama ve ödemeler yönünden ayrık bir durum söz konusu olmadığından, müteselsilen sorumluluk esası geçerlidir.

Lokanta işyerinde LPG patlaması şeklinde gerçekleşen somut olayda, davalı işveren Ü..... A.....'nun % 30, dava dışı ve L.... tesisini kuran M..... L.... Dağ. Tic. ve San. A.Ş.'nin %45, kazalının %25 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, teselsüle dayalı olarak açılan davada, M..... L.... Dağ. Tic. ve San. A.Ş.'nin kusurunun da dikkate alınarak hüküm tesisinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, 5510 sayılı Kanunun "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir...İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir..." şeklinde düzenlenen 21. maddesi karşısında, işverenin 21/1’inci madde hükmü uyarınca Kurum zararının, ilkpeşin sermaye değerli gelirlerin işveren kusuru karşılığı ile, üçüncü kişinin 21/4 kapsamında sorumlu olacağı tutarın (ilk peşin sermaye değerinin 1/2'sinin üçüncü kişinin kusur karşılığı)toplamından sorumlu olduğu, üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu olacağı tutarın ise, işveren dahil davalıların kusurları toplamının gelirin ilk peşin sermaye değerinin 1/2'sinin, yine işveren dahil davalıların kusurları toplamı ile çarpılarak elde edilecek tutar olduğu gözetilmelidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalı ...'ye iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/581, Karar No: 2021/4177, Tarih: 17.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/581 E.  ,  2021/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Otomasyon San. Ltd. Şti. ve davalı ... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “5-Davacı tarafça yatırılan 15,34 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalılar ... Otomasyon San. Tic. Ltd. Şti., ... Turİzm… Ltd. Şti. ve İtimad Gıda, Temizlik ve Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti.’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı ve davalı ... San. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 17/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12879, Karar No: 2010/13582, Tarih: 16.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12879 E.  ,  2010/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 159 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve muhtasatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin çekişmeli taşınmaza ilişkin bölümünün idari yargı yerince iptal edildiği, hukuka uygun bir kıyı kenar çizgisinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 sayılı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilin kütükten terkini ve muhtesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin idare mahkemesince iptal edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada ileri sürülen iddia ve savunmanın içeriğine göre, yanlar arasındaki uyuşmazlığın ‘kıyı kenar çizgisinin’ belirlenmesinden kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine”işaret edilmiştir.

O halde; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda "kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin ya da düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda bir araştırma yapılarak kıyı kenar çizgisi belirlenmemiş, ayrıca davalının savunmasında ileri sürdüğü Marmaris As. H.M’ nin 1978/61 Es. sayılı dosyası irdelenmemiş, taşınmazın dayanak kayıtlarının tescil ilamı ile oluşup oluşmadığı değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli taşınmazın sicil kaydının hazinenin taraf olduğu ve kıyı kenar çizgisinin irdelendiği tescil kararı sonucu hükmen oluşup oluşmadığı ve ortada kesin hüküm veya kesin delil bulunup bulunmadığının belirlenmesi, ondan sonra duruma göre yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırması yapılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, idarece çizilen kıyı kenar çizgisinin idari yargı yerinde iptal edilmesinin davanın reddi için gerekçe yapılarak eksik inceleme ile yetinilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4766, Karar No: 2015/3674, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4766 E.  ,  2015/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı , gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatlere ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, Cumhuriyet savcısı arama kararına istinaden, sanıkların ortak ikametgahlarında, yapılan aramada, 1 adet çocuk ayağına benzer taş figürü ve 1 adet girintili çıkıntılı '' L'' şeklinde taş'ın ele geçirildiği, sanık ....'nın aşamalarda verdiği beyanlarında, anılan objelerin evinde bulunduğunu, tarihi eser olmadığını düşündüğünü beyan ettiği, sanık ....'in aşamalarda verdiği beyanlarında, objeleri çocuklarının eve getirdiğini, nereden getirildiklerini bilmediğini, değerli olmadıklarını beyan ettiği, anılan objeler hakkında düzenlenen müze raporu ile suça konu objelerin kireç taşı olduğu ve kanun kapsamında yer almadığının tespit edilmesi karşısında, dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığının tespit edilmesi, eserlerin kanun kapsamında olduğunun belirtilmesi halinde, sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin 2863 sayılı Kanun'un 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturduğu, gözetilmeksizin müze müdürlüğü tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınarak hatalı nitelendirme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2067, Karar No: 2014/23308, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2067 E.  ,  2014/23308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/2-son maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanunun 50/1-a maddesi” yerine, “TCK.nun 50/4 maddesi” ve para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 52/son maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesi ve 5. bentte yer alan "52/son" ibaresinin "52/4" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14981, Karar No: 2016/3605, Tarih: 24.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14981 E.  ,  2016/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Hazine vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 Sayılı Yasanın 30.maddesine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 5737 Sayılı Yasanın 30.maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olaya gelince, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karardan farklı olarak dava konusu taşınmazdan farklı bir taşınmaz hakkında ve yasanın farklı hükmüne atıf yapılarak gerekçeli karar oluşturulmuştur.

Hâl böyle olunca, hüküm l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere bozulmalıdır.

Davalı Hazine’nin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9535, Karar No: 2025/9028, Tarih: 14.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/9535 E.  ,  2025/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/175 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.02.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9188, Karar No: 2012/45845, Tarih: 13.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/9188 E.  ,  2012/45845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2010/19824

MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2009/88 (E) ve 2009/659 (K)

SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın kasten yaralama suçundan beraatine, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/639 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenmeden ve katılanın yaralanmasına ilişkin raporlar ile olaya ilişkin belgelerin onaylı örnekleri dosya içerisine konulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, sanığa yüklenen yardım ya da bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan dolayı katılanın basit bir araştırma ile belirlenecek maddi bir zararının olduğuna dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Mağdurun uğradığı zararın giderilmemiş olması hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14308, Karar No: 2013/18045, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14308 E.  ,  2013/18045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1369 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan ... tarafından 03.12.1986 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle devredildiği görülmektedir.

Davacı, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Ne var ki, mahkemece getirtilerek incelenen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/84 E sayılı dava dosyasında dava dışı mirasçı ....ile eldeki dosyada davalı olan... tarafından davacı ... aleyhine 839 ve 3400 nolu parseller ile ilgili olarak muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil davası açıldığı, davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, miras bırakan ...'nun süregelen iradesinin tespiti, muris ile çocukları arasındaki beşeri ilişki, murisin davalıyı tercih nedeni ve bir dava hakkında verilecek hükmün diğer davayı etkileyecek nitelikte bulunması hususları göz önüne alınarak, HMK'nin 166. maddesi gereğince davalar arasında bağlantı bulunduğundan, her iki davanın birleştirilerek görülmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi aracılığı ile) 1086 sayılı HUMK.nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.