muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12480, Karar No: 2020/486, Tarih: 20.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/12480 E.  ,  2020/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Üçgüllük İlköğretim Okulunda müdür olarak görev yapan sanığın velilerden tahsil ettiği okulun ana sınıfı aidatlarını 2010 yılı Nisan ayı sonuna kadar okulun banka hesabına yatırması gerekirken yatırmayarak toplam 5.580 TL'yi zimmetine geçirdiği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın inkara yönelik savunmaları, bahsi geçen okulda öğretmen ve okul aile birliği başkanı olarak görev yapan tanıkların okulda maddi yönden sınırlı imkanlarla çalışıldığına, bu sebeple okulun ihtiyaçları için yapılan harcamalarda sanığın birçok defa kendi cebinden ödeme yaptığına dair beyanları dikkate alındığında, sanığın mal edinme kastının bulunmadığı ve aidat gelirleri ile okul giderlerine ilişkin kayıtları özensiz tutması şeklindeki eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin aynı Kanunun 247/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 5.580,00 TL'nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi yerine sadece "...müdürlük hak ve yetkisinin kullanılmasının yasaklanmasına" şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2898, Karar No: 2022/9147, Tarih: 11.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2898 E.  ,  2022/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.01.2017 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.02.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte olay tarihinde gündüz vakti Tedaş İl Müdürlüğü’ne ait ambar arazisinde 37 metre hidrolik kabloyu keserek götürmeye çalıştıkları sırada kolluk güçlerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a,35, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık dava zamanaşımının, 28.02.2012 olan sorgu tarihinden 25/02/2020 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3060, Karar No: 2014/1860, Tarih: 18.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3060 E.  ,  2014/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Buldan Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :20.03.2013

Numarası :2012/298-2013/92

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinden doğan alacağın tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacılar yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalıya ait binanın pis su borusunun tıkanması nedeniyle su basan binanın onarım işini yaptıklarını, işi teslim edip fatura kesmelerine rağmen fatura bedelinin ödenmediğinden bahisle iş bedelinin tahsili amacıyla Buldan İcra Müdürlüğü'nün 2012/51 esas sayılı icra dosyası ile takibe geçtiklerini, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve % 40'dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise, akdî ilişkiyi inkâr ederek, müvekkilinin davacılara borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ve %20 oranında icra inkâr tazminatina karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Buldan İcra Müdürlüğü'nün 2012/51 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacılar tarafından borçlu davalı aleyhine 24.11.2011 tarih ve 5.828.02 TL bedelli faturaya istinaden 5.828.02 TL asıl alacak 97.13 TL işlemiş faiz olmak üzere 5.925.15 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 09.01.2012 tarihinde usulune uygun teblig edildiği ve borçlu davalının 12.01.2012 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. Maddesi gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı şirket arasında sözlü eser sözleşmesi yapıldığını iddia etmekte, davalı vekili ise sözleşme ilişkisinin kurulmadığını savunmaktadır. O halde, davacı taraf akdî ilişkiyi kanıtlamak zorundadır. Davacı taraf, yazılı bir sözleşmenin bulunmadığını kabul etmekte, sözlü olarak eser sözleşmesi kurulduğunu iddia etmekte olduğundan iddiasını, müddeabihin miktarına göre 6100 sayılı HMK'nın 200. madde hükmü gereği senetle ispat etmek zorundadır. Taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğunu ispat açısından HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğinde ki bir belgeye dayanılmadığı gibi, Aynı Kanunun 200/2 maddesi gereğince tanık dinlenmesine karşı tarafın açık muvafakati de bulunmadığndan tanık deliline de dayanılamaz.

Tüm bu nedenlerle; davacılar ile davalı arasında akdî ilişkinin varlığı usulünce kanıtlanamamış olup, HMK'nın 200. madde hükümlerine aykırı olarak dava dışı sigorta şirketinden celbedilen kayıt ve belgelere itibar edilmek suretiyle akdî ilişkinin kurulduğu kabul edilerek, davalının sorumluluğuna hükmetmek doğru olmamıştır. Ne var ki davacı taraf dava dilekçesinde belirttiği delil listesinde açıkca yemin deliline dayanmış olup, davacının bu delilinin de toplanması ve bundan sonra delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

O halde, mahhkemece yapılacak iş; davacı tarafın açıkca yemin deliline dayanmış olması dikkate alınarak, dayanılan bu delilin değerlendirilmesi, davacılar tarafından davalı tarafa yemin teklif edilmesi halinde 6100 sayılı HMK'nın 225 ve devamı maddelerine uygun şekilde yemin delilinin de toplanması, akdî ilişkinin varlığı konusu açıklığa kavuştuktan sonra hüküm kurmaktan ibarettir. Açıkca dayanılan yemin delili toplanmadan verilen kararın bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3606, Karar No: 2020/4258, Tarih: 21.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3606 E.  ,  2020/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...’ün verdiği vekaletname ile toplam 80/384 oranında paydaşı olduğu 188, 193, 234, 881 ve 1279 parsel sayılı taşınmazları okul, cami, park ve çocuk bahçesi yapılmak üzere Çakmaklı Köy tüzel kişiliğine bağışladığını, ancak davalının bağış koşulunu yerine getirmediği gibi imar düzenlemesi ile oluşan 203 ada 6 ve 19 parsel sayılı taşınmaz dışındaki 4 adet imar parselini 3. kişilere satış suretiyle temlik ettiğini başka paydaşların davalı aleyhine açmış oldukları dava neticesinde şartın yerine getirilmediğini öğrendiklerini ileri sürerek davalı adına kayıtlı 203 ada 6 ve 19 nolu imar parselinin miras payları oranında tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline; üçüncü kişilere temlik edilen 201 ada 1, 212 ada 29, 30 ve 31 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise, toplam satış bedeli olan 5.088.000,00 TL den paylarına isabet eden 1.060.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, hak düşürücü sürenin dolduğu gibi şuyulandırma işleminin ayakta olduğunu ve kamu yararı gözetilerek mevzuata uygun işlem tesis edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağış koşulunun yerine getirilmediği ancak taşınmazların 3. kişilere satılması nedeniyle şartın yerine gelme imkanının da bulunmadığı gerekçesiyle tazminat isteğinin kabulü ile 1.060.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline ilişkin olarak verilen karar Dairece, "…Somut olayda, davacıların miras bırakanının ölüm tarihi ve bağışlama tarihi nazara alındığında uygulanacak hüküm Borçlar Kanunu'nun 246. maddesidir. Buna göre mirasbırakanın sağlığında kullanmadığı bağıştan rücu hakkının mirasçılarına geçmesi söz konusu değildir. Hâl böyle olunca, davanın mirascıların dava açma haklarının bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. ” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4318, Karar No: 2025/1677, Tarih: 10.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4318 E.  ,  2025/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2135 E., 2022/703 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/783 E., 2021/669 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın davalı işyerinde çalışırken 12.07.2013 tarihinde kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, olayın iş kazası olduğunu belirterek eşi ve çocukları için destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduğunu, müteveffanın ölümünün doğal bir ölüm olup, davacıların belirttiğinin aksine iş kazası olmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar işveren tarafından işe alım esnasında davacıya sağlık kontrolleri yapılmamışsa da bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davacının tıbbi özgeçmişinden kardiyovasküler hastalık için risk faktörü taşımadığı, işverence gerekli sağlık kontrolleri yapılmış olsa dahi yalnızca kalp ve damar hastalığına sahip olduğunun tespit edilebileceği, ancak kalp krizine bağlı bir tespitin önceden yapılamayacağı belirtildiğinden, müteveffanın geçirmiş olduğu kalp krizinden dolayı işverenin kusurunun bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı işverenin sağlık raporu aldırmadan ... işçiyi işe başlatması, periyodik muayenesini yaptırmaması nedeniyle kusurlu olduğunu, iş yerinde kalıp ustası olarak çalışan müteveffanın yapılan işin niteliği itibariyle çalışma şeklinin yoğun bir efor gerektirdiği ve ölümüne sebebiyet veren etmenler arasında olduğunu, davalı işverenin tam kusurlu olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur. İşveren, çalışanlarının işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede işçisinin yasal sınırları aşar süratte araç kullanmasını önlemek için gerekli tedbirleri alması, risklerden kaçınması, kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmesi, risk değerlendirmesi yapması ve/veya yaptırması, teknik gelişmelere uyum göstermesi, tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmesi, mesleki riskleri önlemesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbiri alması, gerekli araç ve gereçleri sağlaması, sağlık ve güvenlik tedbirlerini değişen şartlara uygun hale getirmesi ve mevcut iş yerinin iyileştirilmesi için çalışmalar yapması gerekmektedir.

İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıların murisi ...'ın davalıya ait inşaat işyerinde 24.7.2012-10.12.2012 ve 22.2.2013-12.7.2013 tarihleri arasında kalıpçı olarak çalıştığı, 12.7.2013 tarihinde kalp krizi geçirerek vefat ettiği, ölüm belgesinde ölüm nedeninin doğal ölüm olarak ifade edildiği, 17.7.2012 tarihli sağlık raporunun aile hekimliğince düzenlendiği ve raporda harici muayenede patoloji tespit edilemediğinin belirtildiği, Mahkemece davacılar murisinin hastane kayıtlarının celbedildiği, davacıların murisinin ölümünün iş kazası olduğunun tespitine ve aksi kurum işleminin iptaline ilişkin kararın 21 Hukuk Dairesinin 2015/5369 Esas sayılı 2.2.2016 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği, Mahkemece alınan 19.7.2017 tarihli kusur raporunda, müteveffanın işverence periyodik muayenesinin yapılmamış olması ve kısa bir ara vererek iş değiştiren müteveffayı işverenin işe giriş sağlık raporu almadan işe başlatmış olması nedeniyle davalı işverenin %15 kusurlu olduğu, müteveffanın yaşının, beslenme şeklinin, genetik yapısının bünyevi yatkınlığının %85 etkili olduğu, müteveffanın kusuru bulunmadığının bildirildiği, 15.04.2018 tarihli raporda iş yeri çalışma koşullarının davalı işverenin veya dava dışı kişilerin illiyet bağı oluşturacak etkisi, işverene atfı kabil kusur bulunmadığının belirtildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra alınan ve Mahkemece hükme dayanak kılınan 29.07.2021 havale tarihli kusur raporunda ise özetle, yapılan tıbbi değerlendirmeye göre işyeri koşullarından, davacı murisinin kalp krizi geçirmesine sebep olabilecek herhangi bir risk faktörü tespit edilmediği, olay günü bünyesini zorlayacak iş yaptırıldığına, strese sokacak olayın cereyan ettiğine dair bilgi de mevcut olmamakla birlikte ölüm sebebi değerlendirildiğinde ölüm sebebinin kalp krizine bağlı ani kardiyak ölüm sebeplerine uyduğu, çok tehlikeli inşaat işyerindeki çalışma koşullarının dikkate alınmasıyla düzenlenmiş bir işe giriş raporu olmadan, dolayısıyla yeterli sağlık muayeneleri yapılmadan ve çalıştığı işe uygun olduğunu belirten geçerli bir sağlık raporu temin edilmeden davalı işyerinde çalıştırılmakta olduğu dikkate alınarak, müteveffanın işe giriş öncesi detaylı kardiyolojik muayenesinin yapılmış olması halinde kalp damar hastalığı tespit edilebileceği gibi,kalp krizi geçirip geçirmeyeceğinin hiçbir tespit ile önceden belirlenemeyeceği, meydana gelen ölüm olayı ile kalp ve damar hastalıkları için risk faktörü olan diyabet, hipertansiyon gibi kronik hastalığı olmamasına karşın, sigara alkol kullanımı vs dair veri de olmadığından kişinin kendinden kaynaklanan bir riski bulunup bulunmadığının değerlendirilemediği belirtilmiştir.

SGK Başkanlığı tarafından davalı işveren aleyhine açılan rücuen tazminat davasında, iş kazasından kaynaklı tazminat davasında alınan, yukarıda bahsedilen 29.07.2021 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle davalı işverene kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, kararın istinaf mahkemesinde kesinleştiği ,yine Samsun 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/938 Esas sayılı dosyasında işyeri yetkilisi olarak ... aleyhine açılan davada “.. ölüm belgesi ve mahkemece aldırılan bilirkişi raporu dikkate alındığında, maktülün kalp krizi neticesinde vefat etmesi nedeni ile işyerinde alınması gereken tedbirlerin eksik olmasından kaynaklı olarak sanığın vefatı arasında illiyet bağı kurulamadığından, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna itibar edilmediği" gerekçesiyle davalı işveren yetkilisinin beraatine karar verildiği , savcılık tarafından alınan 14.8.2016 tarihli heyet raporunda daha önce çalıştığı inşaat için işe giriş sağlık raporu alındığı, ama bu rapor öldüğü zaman çalıştığı inşaattan farklı inşaat işi olduğu için yeniden sağlık raporu alınması gerektiği, işe uygun sağlık raporu almadan Rasim’i işe başlatması nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Ceza Mahkemesince alınan 25.3.2019 tarihli raporda olayın sebebinin ... Rasim’in yaşının beslenme şeklinin genetik özellikleri ve bünyesinden kaynaklanan kalp krizi sonucu hayatını kaybetmesi olduğu, kalp krizini tetikleyen veya işyeri şartlarından kaynaklanan bir bulgu olmadığı ... Kökten’in cezai yönden sorumluluğu olmadığı kanaatinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacıdan davalının başka bir inşaatında çalışmak üzere sağlık raporu alındığı, bu iş yerinden ayrılışından sonra, işe giriş sağlık raporu alınmadan yeniden işe başlatılmasının işveren yönünden kusur teşkil edeceği gözetilerek, davacının kaza öncesi ve kaza sonrası dönemlere ait, temin edilebilen tüm tıbbi belge ve raporları dosyaya celp edildikten sonra yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda işverenden sigortalının şahsi sicil dosyasının tümü getirtilerek, işverenin sigortalının periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu muayenelerde kalp rahatsızlığı ile ilgili bir bulguya rastlanıp rastlanmadığı, şahsi dosyada "kalp rahatsızlığı" nedeniyle alınmış bir istirahat raporunun bulunup bulunmadığı, ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı, olay günü sigortalıyı işyerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediği araştırmak, ayrıca, kalp krizinde, kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı, egzersiz durumunun, cinsiyetinin de faktör olduğu, sağlığının çeşitli faktörlerinin bir araya gelmesiyle bozulabileceği, işyerinde çalışma şartlarının kalp krizini tetikleyip tetiklemediği hususlarının kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınacağı işyeri hekimliği, işgücü sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman olan bir kardiyoloğun da yer alacağı bilirkişi heyetinden iş kazası ile çalışma şekli arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı, illiyet bulunuyorsa kalp krizinin oluşumunda işverenin kusurunun bulunup bulunmadığının saptandığı, kusuru mevcut ise kusurunun ağırlığını, kalp krizinde işyeri koşullarının etkili olup olmadığını, sigortalının kendi bünyesinden kaynaklanan nedenlerin ne kadar etkili olduğunu, rücuen tazminat dosyası, ceza dava dosyası ve iş bu dosya kapsamında bulunan raporlar arasındaki çelişkileri ve tarafların iddia ve itiraz sebeplerinin değerlendirilmesini de kapsar şekilde kusur raporu aldıktan sonra karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, Mahkemece verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.