muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8081, Karar No: 2023/2991, Tarih: 31.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep eden davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili; diğer davalı ...'ın protokoldeki imzanın kendisine ait olmadığını, protokol imza tarihinde yurtdışında dahi olmadığını bildirdiğini, ayrıca karar verildikten sonra ... Üniversitesi ... Adli Tıp Enstütüsü nezdinde bilirkişi Prof.Dr....'ndan alınan imza incelemesine dair 14.09.2018 tarihli bilirkişi raporunda sözleşmede yer alan Orhan'a ait imzanın ona ait olmadığının belirlendiğini, yine protokol imza tarihlerinde davalılardan ... ... Federasyonuna seyahat edip etmediği hususunda sorgu talebinde bulunulması üzerine 26.09.2018 tarihli cevapta ... 2008 yılında ... Federasyonuna herhangi bir tarihte giriş ve çıkışının olmadığının bildirildiğini, ayrıca uzman bilirkişi ... ... tarafından verilen 29.06.2020 tarihli teknik mütalaa raporunda sözleşmede yer alan imzanın davacı şirket adına sözleşmeyi imzalamış olan Bernal Zamarov'un eli ürünü olmadığı ve taklit edildiğinin belirlendiğini, davalı ...'ın davacı ile danışıklı hareket ettiği ve vekaleti olmamasına rağmen davalıların haberleri olmadan sözleşmeyi imzaladığını, tanık beyanlarının bulunduğunu, bu nedenle oluşan hilenin Mahkeme tarafından yargılamanın iadesi talebinde dikkate alınması gerektiğini, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/608 E. sayılı dava dosyasında bulunan delillerin hile açısından ispat niteliğinde olduğunu, buna ilişkin yeni öğrenilen hadiseler ile ilgili delillerin dosyaya sunulduğunu, taraflar arasında bir sözleşme olmadığını, yok hükmündeki belgeye dayalı olarak 10 yıllık zamanaşımına ilişkin sözleşmesel ilişkinin dikkate alınamayacağını, davalı ...'ın hileli hareketleri ile davanın davacı lehine sonuçlanmasına yol açtığını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; diğer davalı ...'ın sessiz kaldığı iddialarının hileli davranış olarak yorumlanamayacağı, kendi aleyhinde beyanda bulunma zorunluluğunda olmadığı şeklinde değerlendirilmesi gerektiği, dosyaya sunulan imza incelemesine dair sonradan alınan bilirkişi özel raporunda incelemenin fotokopi belge üzerinden yapıldığı, fotokopi belge üzerinden yapılan imza incelemesine dair bilirkişi raporunun sonradan alınan delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmayacağı, konsolosluk sorgu kayıtlarının yargılamanın iadesi talebinde bulunanlar tarafından sunulduğu ve resmi mahkeme yazışmasına dayanmadığı, bu nedenle sunulan imza incelemesine dair bilirkişi raporu ve konsolosluk kayıtlarının yargılamanın iadesi talebine esas olmak üzere kesinleşen hükmü değiştirecek şekilde yargılamanın iadesine konu edilemeyeceği, ayrıca yargılamanın iadesi talebinde bulunanlar her ne kadar davaya dayanak protokolü kabul etmiyor iseler de, davacı tarafından protokol dayanaklı ödeme açıklaması ile herbir davalıya banka kanalı ile gönderilen 1.100.000'er USD'nin hesaplarına gönderilme nedeninin de aksini gösterir şekilde deliller ile ispatlanamadığı, davacının davalılara gönderdiği belirtilen bedellerin herbir davalı yönünde sebepsiz zenginleşmeye yol açtığı, sebepsiz zenginleşen davalılardan belirtilen bedellerin tahsiline dair verilen Mahkeme kararının usul ve hukuka uygun olduğu, yargılamanın yenilenmesini gerektiren bir hilenin yapıldığından ve daha sonra da hükme esas olacak şekilde belge temin edildiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle; yargılamanın iadesi talebinde bulunan davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep eden davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kesinleşmiş olan hükme karşı yargılamanın iadesinin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir; “(1) Aşağıdaki sebeplere dayanılarak yargılamanın iadesi talep edilebilir:

ç) Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması.

h) Lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; ileri sürülen nedenlere göre yukarıda yer verilen yargılamanın iadesi sebeplerinin var olmadığı belirlenmiş olduğundan, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

h) Lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; ileri sürülen nedenlere göre yukarıda yer verilen yargılamanın iadesi sebeplerinin var olmadığı belirlenmiş olduğundan, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin talep eden davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10343, Karar No: 2015/4389, Tarih: 09.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10343 E.  ,  2015/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanların ise zararlarının giderilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gece saatlerinde, sanığın idaresindeki çekici ve römorku ile meskun mahal dışındaki aydınlatması bulunmayan tek yönlü, korkuluklu sert virajlı ve dik eğimli yolda seyir halinde iken olay mahallinde bulunan köprü üzerine geldiğinde, aynı istikamette seyir halinde olan, sürücü ...'ın idaresindeki çekici ve römorkun sol arkasına çarptığı, çarpmanın etkisi ile aynı istikamette seyir halinde olan, katılan ...'ın idaresindeki 55 HC 872 plakalı kamyonete de arkadan çarparak devrildiği olayda ... ve eşi ...'ın yaralandıkları, katılan ... hakkındaki ... Hastanesinin 10.06.2012 tarihli raporunda sol ayak tibia üzerinde ekimoz bulunduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği, katılan ... hakkındaki ... Hastanesinin 10.06.2012 tarihli raporunda occipaital bölgede 3 cm ve 5 cm'lik kesi ve 4-5 kosta bölgesinde ağrı ve ekimoz bulunduğu, grafilerin incelenmesinde ise 4. kostada fraktür şüphesinin bulunduğunun belirtildiği, ... Hastanesinde düzenlenen 04.07. 2012 tarihli raporda ise katılanın muayenesinde sağ 5. kosta anteriorda hassasiyet dışında patolojik bulgu saptanmadığı, akciğer grafisinde hemopnömotaraks ve kosta fraktürünün saptanmadığı ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile düzeltilebilir nitelikte olduğu belirtildiği anlaşılmakla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/779, Karar No: 2015/133, Tarih: 09.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/779 E.  ,  2015/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Belgelerde sahtecilik suçlarında; aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olması nedeniyle, adli emanetin 2008/1439 numarasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanının celbi sağlanıp incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, kararın gerekçe bölümünde aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde sahte belge aslının dosya içerisine konulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10754, Karar No: 2017/538, Tarih: 16.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10754 E.  ,  2017/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Hakimliğiyle Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Çatalca Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/02/2016 gün ve 2016/378 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2262, Karar No: 2012/17313, Tarih: 16.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2262 E.  ,  2012/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Türk Ticaret Bankası A.Ş. tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, daha sonra BDDK'nun 15.06.2001 tarih ve 346 sayılı resmi gazetede yayımlanan kararı ile adı geçen bankanın bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izninin 01.07.2001 tarihi itibariyle kaldırıldığı, tasfiye işlemlerinin yürütülmesi hususunda Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun yetkili kılınmasına karar verildiği, TMSF Varlık Yönetim Daire Başkanlığı'nın 22.12.2009 tarihli yazısından adı geçen bankanın %92,84 oranındaki hissesinin fona ait olduğu, takibin Tasfiye Halinde Türk Ticaret Bankası A.Ş. tarafından sürdürüldüğü görülmektedir.

Borçlu, icra mahkemesine başvurusunda, takibin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece, vade tarihi olan 30.04.1997 tarihinden 17.08.2000 tarihine kadar takibin işlemsiz bırakıldığı ve dolayısıyla takip konusu bononun zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir.

5411 Sayılı Kanun'un 106. maddesinde; "Bir bankanın bu kanun hükümlerine göre faaliyet izninin kaldırılması halinde yönetim ve denetimi fona intikal eder", yine aynı Kanun'un 141.maddesinde; "Bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi 20 yıldır", aynı Kanunun ek 16. maddesinde ise; "Bu kanun ile fon alacağının tahsili bakımından yarar görülerek zamanaşımı ve diğer konularda fon lehine getirilen hükümler makaple şamildir" hükümleri yer almaktadır.

Geçmişe etkili olacağı 5411 Sayılı Kanunda açıkça kabul edilen bu lehe hükümler gereğince, 20 yıllık süre henüz dolmamış ve zamanaşımı da gerçekleşmemiştir. O halde anılan bu yasal düzenlemeler karşısında mahkemece istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6945, Karar No: 2012/11881, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6945 E.  ,  2012/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın, davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın, davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma kararında; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, inşaat mühendis ve mimar bilirkişilerden oluşan kurul ile birlikte yeniden keşif yapılıp, taşınmaza emsal karşılaştırması yöntemi ile değer biçilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu, yasaya uygun olarak oluşturulan bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, uygun emsal satış bulunamadığından bahisle, bozmadan önceki raporda, taşınmazın arazi niteliğine göre gelir metodu esas alınarak belirlenen m2 birim değerine, taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payı oranında ekleme yapılmak suretiyle yasa ile belirlenen yönteme aykırı şekilde değer biçilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara, kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Gerede ilçesinde, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20228, Karar No: 2014/22132, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20228 E.  ,  2014/22132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/516-2014/405

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.