muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1188, Karar No: 2014/12107, Tarih: 06.11.2014

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı üçüncü kişilerden kiraladığı tarım arazisi nitelikli taşınmazlara davalının el koyarak müvekkili tarafından ekilen 186 dönüm yonca ve 26 dönüm arpayı hasat ettiğini, taşınmaz üzerinde yer alan hayvan damını da başkalarına kiraladığını belirterek, ürünlerin biçilmesinden dolayı uğranılan maddi zarar ile hayvan damının kullanılmasından kaynaklanan alacağı talep etmiştir. Davalı, her ne kadar taşınmazlara zorla el konulduğu iddia edilmiş ise de, davacının Cumhuriyet Savcılığı’nda vermiş olduğu ifadesinde kira ilişkisinden söz ettiğini, davanın haksız açıldığını savunmuştur. Mahkemece daha önce taraflar arasında sözlü kira ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle davacının diğer taleplerinin reddine, ancak kira alacağının ödendiği kanıtlanamadığından davacının 22.000 TL kira alacağı talebi kabul edilerek 22.000 TL nin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir. Mahkemece verilen bu hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/02/2012 tarih ve 2011/14726 Esas 2012/3018 Karar sayılı bozma ilamı ile, davacının temyiz itirazları reddedilerek davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davacının kiralanan taşınmazlar içinde bulunan hayvan damı için aylık 2.000 TL üzerinden on bir aylık kullanım bedeli 22.000 TL talep ettiği, mahkemece bu isteğin aynen kabul edildiği, davacının aylık kira miktarını ve ödeme biçimini kanıtlaması gerektiği belirtilerek, davacıdan aylık kira bedeline ilişkin tanık dışındaki delillerini, varsa davalıdan karşı delillerinin sorup toplaması ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek verilen önceki hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, davacı vekili taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığını beyan etmiş, davalı vekili ise 27/02/2013 tarihli dilekçesinde yıllık kira bedelinin 500 TL olduğunu savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; kiralanan taşınmazlar arasında hayvan damı olarak kullanılan yerin aylık kirası konusunda davalı vekilinin beyanı esas alınmak suretiyle aylık 500 TL den 11 aylık kira bedeli karşılığı 5500 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı vekili tarafından bildirilen rakam, 27/02/2013 tarihli dilekçede de belirtildiği üzere aylık değil yıllık kira bedeline ilişkin olup mahkemece, davalı vekili tarafından bildirilen 500 TL tutarındaki kira bedelinin aylık kira bedeli olarak esas alınmak suretiyle 5500 TL kira alacağına hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9247, Karar No: 2014/20836, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9247 E.  ,  2014/20836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/167-2014/3

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde temyiz eden taraflara iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6590, Karar No: 2011/22784, Tarih: 26.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/6590 E.  ,  2011/22784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2009 gün ve 2009/76 E. 2009/52 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8312, Karar No: 2016/6230, Tarih: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8312 E.  ,  2016/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddine

Hükümlünün yokluğunda verilip, mernis adresine 24.04.2014 tarihinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 16.05.2014 ve 20.05.2014 tarihli dilekçeler ile temyiz ve infazın durdurulmasını talep ettiği,mahkemece 21.05.2014 tarihli ek karar ile infaz durdurma talebi ile yasal süresi geçtikten sonra temyiz edildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, anılan ek kararın hükümlüye 27.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği, bununla birlikte infazın durdurulması yönünden incelenmek üzere dosyanın itiraz merci olan ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine, itiraz merciince ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile 27.05.2014 tarihinde itirazın red edildiği, hükümlünün dosyaya sunduğu 16.05.2014 ve 20.05.2014 tarihli dilekçelerde eski hale getirme talebine rastlanılmadığı, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2014 tarihli ek kararının sanığa tebliği sonrasında yapılmış bir temyiz talebi bulunmadığı cihetle; dosyanın İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE, 30.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1794, Karar No: 2010/2915, Tarih: 26.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1794 E.  ,  2010/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 29, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2005 gün ve 348/226 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ...’i öldürmek suçundan 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, re’sen temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4217, Karar No: 2010/6078, Tarih: 27.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/4217 E.  ,  2010/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARŞIYAKA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/04/2007 gün ve 430/232 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'ın, mağdur ...'ı yaralama suçu yönünden;

Sanığın kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşılmakla, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmaması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde bıçakla, karın sol üst taraftan batına nafiz, ince barsakta hasar oluşturacak, her iki göğüs boşluğuna nafiz, hemopnömotoraksa neden olacak, sağ bacak femoral bölge uyluk dış tarafta 15 cm.lik derin kesi oluşturacak, hayati tehlike geçirecek şekilde 4 darbe ile mağduru yaraladığı olayda, zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35.maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, cezanın 12 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs ve yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle

reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 27/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4731, Karar No: 2007/5371, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4731 E.  ,  2007/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, asa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece arsa payı üzerinden iptâl ve tescile dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yüklenicinin iş bedeli olan arsa payına hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve eki projeler ile ruhsatına uygun olarak tamamlayıp arsa sahibine teslim etmesi gerekir. Yanlar arasında imzalanan 31.10.1990 tarihli sözleşmede davalıya ait taşınmazda A, B, C, D, E, F olmak üzere 6 blok halinde inşaat yapılacağı, bunlardan B, C, E blokların arsa sahibine, diğerlerinin ise yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Davalı yanca binaların kusurlu yapıldığı savunulmasına rağmen Çiftlikköy Belediyesi’nin 24.09.1996 tarihli yazısına dayanılarak binaların ruhsat ve eklerine uygun olarak yapıldığı kabul edilmiştir. A bloktaki inşaatın da davadan sonra 17 Ağustos 1999 tarihinde meydana gelen depremde ağır hasa gördüğü ve bilahare de yıkıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazda yapılan inşaatla ilgili projeler ve ruhsatların celp edilerek gerekirse mahallinde keşif yapılarak arsa sahiplerine kalan B, C, E blokların sözleşme ve ekleriyle ve ruhsatına uygun yapılıp yapılmadığı, kusurlu imalât olup olmadığı, A blokun yıkılmış olmasının B, C, E blokların kullanılmasına engel teşkil edip etmediği ve bu yerlerin yapı kullanma izin belgelerini geçersiz hale getirip getirmeyeceği hususlarında ilgili belediyeden araştırma yapılmak suretiyle de rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.Dava, yüklenici şirket ve ..... adlı gerçek kişi tarafından açılmış ise de, sözleşmeyi arsa sahibi kooperatif ile ..... yapmıştır. Davacı şirketin sözleşmede taraf olmaması nedeniyle aktif husumet ehliyeti bulunmadığından bunun açtığı davanın reddi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde kimin adına olduğu belirtilmeksizin davacı adına tapuya tesciline denilmek suretiyle hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Karar belirtilen bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/78, Karar No: 2020/96, Tarih: 27.10.2020

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2020/78 E.  ,  2020/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 3 ve 4. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1226-119

Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesince 17.02.2011 tarih ve 740-99 sayı ile sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.05.2015 tarih ve 15720-29361 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince 02.02.2016 tarih ve 1226-119 sayı ile sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 10.12.2019 tarih ve 16039-22653 sayı ile;

"Dava konusu eylemler için mahkeme kararındaki kanuni nitelendirmeye ve uygulanan kanun maddelerine göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 31.01.2019 tarih ve 30672 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı kararındaki Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler 4 numaralı bendi uyarınca 'Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır' şeklindeki düzenleme gereği dosyanın inceleme görevi Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 18.06.2020 tarih ve 445-7325 sayı ile;

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 18.06.2020 tarih ve 445-7325 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin 10.12.2019 tarih ve 2019/22653 sayılı kararı ile dosya görev yönünden Dairemize gönderilmiş ise de; hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 31.01.2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı kararındaki, Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümlerin 5 numaralı bendi uyarınca '...bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.' şeklindeki düzenlemeye, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 02/05/2018 tarihli ve 2018/135, 2018/16 ve 2018/116 sayılı kararlarının içeriğinde belirtildiği üzere; bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğunun, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olmasına ve temyizin kapsamına göre, temyiz incelemesinin Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.