muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4603, Karar No: 2019/1494, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4603 E.  ,  2019/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen .../05/2017 tarih ve 2016/292-2017/738 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar ... ve ... vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı olduklarını, şirket ortağı ve müdürü ...'in 2007 yılında davalı ... Makina Taahhüt Ltd. Şti.'ni kurduğunu, ... İnşaat Ltd. Şti.'nin de müdürlüğünü yaptığını, ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işlerini bu şirketlere aktardığını, şirket hesaplarındaki bir kısım paraları kendi hesabına geçirdiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, ...'in müdürlük görevinden azlini ve ortaklıktan çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların müvekkilinin ... Makina Taahhüt Ltd. Şti.'deki ortaklığını bildiklerini, müvekkilinin .. İnşaat Ltd. Şti.'ye müdür atanırken bu kararda davacı ...'nın da imzasının bulunduğunu, anılan şirketlerin farklı alanlarda iştigal ettiklerini, davacıların kötüniyetli olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayıl ...'nın 551/... mad. göre muhik sebeplerden dolayı bir ortağın şirketten çıkarılmasını mahkemeden isteme hakkının söz konusu şirkete ait olduğu, şirket ortakları olan davacıların mevcut davayı açma yönünde aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ... ve...vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar ... ve ... vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar ... ve ... vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13589, Karar No: 2017/924, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13589 E.  ,  2017/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19405, Karar No: 2010/2666, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19405 E.  ,  2010/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3470, Karar No: 2013/18203, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3470 E.  ,  2013/18203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...'nın, diğer sanık ... ...'nun sağlık karnesini kullanarak ... Özel ... Hastanesi'nde doğum yaptığı, 729 TL olan tedavi masrafının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığı, ...'ın eşi olan sanık ... ve

Sanık ...'nın, diğer sanık ... ...'nun sağlık karnesini kullanarak ... Özel ... Hastanesi'nde doğum yaptığı, 729 TL olan tedavi masrafının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığı, ...'ın eşi olan sanık ... ve

hastane görevlisi ...'nin sanık ...'nın eylemine iştirak ettikleri ve sanıkların kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sağlık karnesi üzerine sanık ...'un fotoğrafının çıkarılıp, sanık ...'nın fotoğrafının yapıştırıldığı, sağlık karnesinin fotoğraf bölümünün kenarında yer alan mühür ve imzaların fotoğraf üzerinde devam etmediği, ... Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 20.11.2008 tarihli raporuna göre fotoğrafın sonradan yapıştırıldığının ilk bakışta ve kolaylıkla anlaşılabilir olması nedeniyle aldatma kabiliyetine sahip olmadığının tespit edildiği, bu haliyle aldatma kabiliyetini haiz olmadığı, sanık ...'nın kart sahibi olmadığının basit bir inceleme ile anlaşılabileceği, sanık ...' nın da dolandırıcılık suçuyla hareket ettiğine dair savunmasının aksini ispat eder, mahkumiyetini gerektirir kesin deliller bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5470, Karar No: 2014/12599, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5470 E.  ,  2014/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1433, Karar No: 2009/9534, Tarih: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1433 E.  ,  2009/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2008

Bursa 10.İcra Müdürlüğü'nün 2004/7595 E, sayılı dosyasının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/256, Karar No: 2024/237, Tarih: 15.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/256 E.  ,  2024/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1386 E., 2022/1498 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 27.06.2022 tarihli ve

2021/4934 Esas, 2022/3621 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyularak asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu yeniden bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 12.11.2006 tarihinde yapılan kura çekiminde 43586 ada 2 nolu parselde bulunan A1 tipi villanın kendisine isabet ettiğini, davalının çok katlı bloklardaki seksen yedi adet dairenin tamamı ile on dört adet villayı 2007 yılından itibaren o taşınmazları tahsis ettiği üyelerine teslim ettiğini, ancak kendisine ait villanın en geç 31.05.2009 tarihinde teslim edilmesi gerekirken inşaatına dahi başlanılmadığını ve teslimin yapılmadığını, davalının ortakları arasında eşitliği sağlamadığını, taşınmazın teslim edilmemesi nedeniyle kira gelirinden yararlanamadığını ileri sürerek dava tarihinden itibaren konutun teslim edileceği tarihe kadar geçen süre için mahrum kaldığı kira bedelini talep ve dava hakkı da dâhil olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihine kadar mahrum kalınan kira bedelinin tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL bedelin villanın teslim edilmesi gereken 31.05.2009 tarihinden itibaren her ay için yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kooperatifte “çok katlı bloklarda daire tipi” ve “villa tipi” olmak üzere iki ayrı üyelik şeklinin bulunduğunu, 16.01.2013 tarihinde üyeliği başlayan davacının üyelik hakkının 43586 ada 2 nolu parseldeki villa tipi konuta münhasır olduğunu, müvekkilinin yüklenici firma olmadığı gibi genel kurul kararları çerçevesinde üyelerin verdiği yetki ile yükleniciye yaptırdığı konutların teslim tarihi konusunda herhangi bir taahhüt ve yükümlülüğünün de bulunmadığını, çok katlı bloklardaki dairelerin yüklenici tarafından inşa edilmesi üzerine bu bloklarda konuta sahip üyelere teslim yapıldığını, ancak davacının da aralarında bulunduğu 43586 ada 2 nolu parseldeki hiçbir villa tipi konutun üyelere teslim edilmediğini ve bu durumun müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını, yüklenicinin inşaatları tamamlamaması nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, fesihle ilgili davanın derdest olduğunu ve davacının da bu durumu bildiğini, tahsis işleminin genel kurul kararı ile yapıldığını, davacının tamamlanmış konutların üyelere teslim edileceğine yönelik genel kurul kararına itiraz etmediğini, eşitlik ilkesine aykırılıktan söz edilemeyeceğini, zira davacı ile aynı statüdeki diğer üyelere de villalarının teslim edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

II. BİRLEŞEN DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesini aynen tekrarlayarak eldeki davanın asıl dava ile birleştirilmesini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla asıl dava tarihi 10.10.2014 tarihinden eldeki davada verilecek olan karar tarihine kadar müvekkilinin mahrum kaldığı kira kaybının tespiti ile şimdilik 100,00 TL bedelin villanın teslim tarihi olarak belirlenen 01.06.2009 temerrüt tarihinden itibaren her ay için ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; asıl davada yaptığı savunmaları aynen tekrarladığını, davacının kira alacağı oluşmadığı gibi herhangi bir alacağı ya da tazminat hakkının da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. ISLAH

1. Asıl ve birleşen davada davacı vekili 25.01.2017 havale ve harç tarihli ıslah dilekçesinde; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla asıl davada istenen 1.000,00 TL bedeli 113.653,00 TL arttırarak toplam 114.653,00 TL’ye; birleşen davada ise dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL tutarı 39.062,00 TL arttırarak toplam 39.162,00 TL’ye çıkardıklarını belirterek asıl davada 114.653,00 TL ve birleşen davada da 39.162,00 TL mahrum kalınan kira alacağının 01.06.2009 kesin vade tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Asıl ve birleşen davada davalı vekili yasal süresi içinde sunduğu ıslaha cevap dilekçesinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 147/4 üncü maddesine göre kooperatif ile üyesi arasındaki alacaklarda beş yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağını, gecikmeden doğan kira alacağı davalarında alacaklının talepte bulunmak için taşınmazın teslimini beklemek zorunda olmadığını, gecikme tazminatı alacağını her ay sonu itibariyle talep veya dava edebileceğini ve zamanaşımının da buna göre belirlenmesi gerektiğini, bu hâliyle asıl davada 25.01.2017 ıslah tarihinden geriye doğru beş yıllık sürede istenen alacakların, başka bir ifadeyle 25.01.2012 tarihinden önceki kira kaybı alacağının zamanaşımına uğradığını belirterek ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def’inin kabul edilmesini ve davanın reddini savunmuştur.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 2014/818 Esas, 2017/210 Karar sayılı kararıyla; davalı kooperatif tarafından bir kısım villa niteliğindeki bağımsız bölümün iskân ruhsatları da alınarak 01.06.2009 tarihinde ilgili üyelere teslim edildiği, ancak davacıya ait villanın bitirilerek teslim edilmediği, bu şekilde kooperatif üyeleri arasında 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun (1163 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine aykırı davranıldığı, davalı kooperatifin davacının konutunu alamaması nedeniyle uğradığı kazanç kaybını telafi etmeye yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığı, bu durumun dava tarihine kadar devam ettiği, davacının kira kaybını istemekte haklı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile; asıl davada, 01.06.2009 tarihinden 10.10.2014 dava tarihine kadar hesaplanan 114.653,00 TL kira alacağı ile bu alacağa dava tarihine kadar işlemiş olan 70.092,50 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 184.745,50 TL’nin birleşen dava tarihi 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kooperatiften tahsiline; birleşen davada ise, asıl davanın açıldığı 10.10.2014 tarihinden birleşen dava tarihi 24.03.2016 tarihine kadar hesaplanan 39.162,00 TL kira alacağı ile bu alacağa birleşen dava tarihine kadar hesaplanan 2.539,01 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 41.701,01 TL’nin 24.03.2016 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç