muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7539, Karar No: 2016/6225, Tarih: 18.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7539 E.  ,  2016/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. .... Vergi Dairesi mükellefi olarak inşaat, taahhüt işleri ve taşeronluk faaliyeti ile uğraşan sanık ...'un, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte faturaları düzenlediği iddia olunan .... İnş. Nak. Metal Ltd. Şti hakkında düzenlenen 12.05.2006 tarih, ... sayılı vergi tekniği raporunun, .... İnşaat Hırdavat Mobilya Temiz. Tic. Ltd. Şti hakkında hazırlanan 09.11.2010 tarih, ... sayılı vergi tekniği raporunun son sayfasının dosya içerisinde bulunmadığı, .... İnş. Met.Hırd.ve Orm.Tic.Ltd. Şti hakkında düzenlenen 03.11.2010 gün, ... sayılı vergi tekniği raporunun sadece kapak ve dizi pusulası kısımlarının bulunduğu, vergi tekniği raporunun dosyada yer almadığı, .... İnş. Nakliye Petrol Ürün. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti, .... Yapı Mal.İnş. Taah. Ltd. Şti ve ... Yapı Market Mak. İnş. Ltd. Şti'nin, ....., ....., ..... ve ... ismindeki kişilerin sahte fatura düzenlemek amacıyla oluşturdukları organizasyon dahilinde bulunan şirketlerden olduğuna dair, 324 sayfadan ibaret olduğu anlaşılan 14.11.2008 tarih, ..... sayılı vergi tekniği raporunun ise bazı sayfaları dosya içerisinde bulunmakla birlikte, ..... Yapı Mal.İnş. Taah. Ltd. Şti ve ...... Yapı Market Mak. İnş. Ltd. Şti. ile ilgili tespitleri içeren ilgili kısımlarının dosyada yer almadığı anlaşılmakla, sözü edilen vergi tekniği raporları ile ekleri, bu şirketler hakkında düzenlenen vergi suçu raporları ile mütalaalar eksiksiz olarak dosyaya getirtilip,

..... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 27.12.2013, ...... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 21.11.2013, ..... Vergi Dairesi'nin 14.11.2013 ve ...... Vergi Dairesinin 05.11.2013 tarihli cevabi yazılarından, .... İnş. Nakliye Petrol Ürün. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti, ..... Yapı Malzemeleri İnş. Taah. Ltd. Şti ve ..... Yapı Market Mak. İnş. Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış davalar bulunmadığı ancak söz konusu şirketlerin içerisinde bulunduğu sahte fatura organizasyonunu idare ettiği belirtilen ....., ...., ..... ve ... adi ortaklığı hakkında VUK'nun 367. maddesi uyarınca kamu davası açılması hususunun, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı'nın, 15.12.2008 tarih, .... sayılı yazısı ile ..... Cumhuriyet Başsavcılığına bildirildiği, Mahkeme tarafından, ..... Cumhuriyet Başsavcılığına yazılan 13.01.2014 tarihli müzekkerede vergi dairesi yazısının numarası, soruşturma numarası olarak belirtildiğinden, ilgili dava dosyasının tespit edilemediği anlaşıldığından, sözü edilen organizasyonu yöneten kişiler hakkında, .... İnşaat Hırdavat Mobilya Temiz. Tic. Ltd.Şti hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun sonuç kısmı dosya içerisinde bulunmadığından, sahte fatura düzenleme eyleminden kimlerin sorumlu tutulduğu ve kimler hakkında vergi kaçakçılığı suçu raporu hazırlandığı anlaşılamamakla birlikte, raporun içeriğinden, şirketin faturalarının, birbirinden bağımsız olarak sahte fatura ticareti yaptıkları tespit edilen kişiler nezdinde farklı adreslerde ve tarihlerde yapılan aramalarda ele geçirildiği, ......, ..... ve ..... isimli kişilerin, sahte fatura ticareti yapmak amacıyla şirket ortakları .... ve ....'ı kullanarak ..... İnşaat Hırdavat Mobilya Temiz. Tic. Ltd.Şti şirketini kurdukları tespitine yer verildiğinden, şirket ortakları hakkında işlem yapılmadığı anlaşıldığından, söz konusu şirketin düzenlediği faturalarla ilgili....., ...... ve ...... hakkında, ..... İnş. Nak. Metal Ltd. Şti. hakkında, ..... Makine Plastik Kimya İnşaat Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında, .... Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı'nın 12.04.2006 gün, ..... sayılı kaçakçılık suçu raporunun düzenlendiği anlaşıldığından, ilgili şirket hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış davalar bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının incelenmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

Sanığın, sahte fatura düzenledikleri iddia edilen ..... Yapı Malzemeleri İnş. Taah. Ltd. Şti ve ..... İnş. Nakliye Petrol Ürün. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne toplamda 428.019,17 liralık ödeme yaptığına ilişkin banka havale dekontlarını sunması, ticari defter ve belgeleri ile hak ediş cetvelleri incelendiğinde suça konu faturalardaki emtiaları gerçekten aldığının ve yaptığı inşaatlarda kullandığının ortaya çıkacağını savunması karşısında; sanık tarafından ibraz edilen .... havale dekontlarının asılları veya onaylı suretleri ilgili bankadan getirtilip, suça konu faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcıların kasasına ya da banka hesaplarına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında, vergi suçu, vergi tekniği raporları ve mütalaaya uygun olarak 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından dava açılmasına karşın, gerekçede hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma eylemlerinden bahsedilmek suretiyle karışıklığa neden olunup, kısa kararda ve hükümde sanığın ilgili takvim yıllarında dava konusu yapılmayan "sahte fatura düzenleme" suçundan mahkumiyetine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5518, Karar No: 2014/3772, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5518 E.  ,  2014/3772 K.**

* İHBAR VE KIDEM TAZMİNATI

* BELİRSİZ ALACAK DAVASI

* HUKUKİ YARAR

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 114

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 107

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 109

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 119

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 110

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 22.12.2006-09.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayanılarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının devamsızlık yaptığı iddia edilen günlerde doktor raporu ile istirahatlı olduğu, devamsızlığının haklı bir mazerete dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 06.03.2012 tarihli dava dilekçesinde açtığı davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtmiştir. Dava dilekçesinde herhangi bir miktarı belirtilmemesi üzerine mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesi gereği dava değerinin asgari miktarını belirleyerek gerekli harcı yatırması için davacı tarafa bir hatalık kesin süre verilmesi üzerine, davacı vekili, 06.12.2012 tarihli dilekçesi ile kıdem tazminatı için 2.000,00 TL, ihbar tazminatı için ise 500,00 TL miktar bildirmiş, belirttiği miktarlar üzerinden harç yatırmış ve fazlaya dair hakkını saklı tuttuğunu açıklamıştır. Bilirkişi raporundan sonra bu kez 12.02.2013 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesini ıslah ederek miktarı artırmıştır.

Mahkemece dava belirsiz alacak davası olarak yürütülmüş ve ihbar tazminatının tamamına dava tarihinden itibaren fazi yürütülmüştür.

Dava şartları gerçekleşmeden bir davanın esası incelenemez. Dava şartı, davanın esası hakkında inceleme yapılabilmesi ve karar verilebilmesi için varlığı mutlaka gerekli olan şartlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinde belirtlilen dava şartlarından birisi de davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Somut olayda öncelikle çözülmesi gereken husus, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulup bulunmadığıdır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkâna sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması sözkonusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. Maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).