muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20839, Karar No: 2013/471, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20839 E.  ,  2013/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2008 gün ve 2007/468 Esas, 2008/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırdığı Pınar ile hükümden sonra 14.03.2008 tarihinde medeni nikah yaptırdığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) alınan nüfus kaydından anlaşıldığından, TCK.nın 230. maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18922, Karar No: 2014/21222, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18922 E.  ,  2014/21222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/148-2014/458

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16765, Karar No: 2017/6745, Tarih: 27.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16765 E.  ,  2017/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1, 134/1-2, 62, 52, 52/4, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre; katılan ...'nin balkonundan halı, kilim vb. eşyalarını silkmesi nedeniyle evin içine giren tozların astım hastası olan annesine zarar verdiğini ve tüm uyarılarına rağmen katılanın eylemlerine davam ettiğini iddia eden sanık ...'nin, bu iddialarını delillendirmek amacıyla, katılanın eşyalarını silkelediği ana ilişkin görüntülerini onun rızası dışında kaydettiği olayda;

Dosyada mevcut CD çözümleme tutanağı ve bilirkişi raporuna göre; sanık tarafından, katılanın sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş özel hayatlarının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntü ve ses kaydedilmediği gibi, katılanın balkonundan halı, kilim vb. eşyalarını silkelemesinin, katılanın başkalarınca görülmesini ve bilinmesini istemediği özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyet de olmadığı, bahse konu görüntüleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, katılan aleyhine açacakları müdahalenin men'i davasındaki iddialarını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı da anlaşılmakla, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle sanık hakkında TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve ancak hükmedilecek kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a madde, fıkra ve bendi uyarınca adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeksizin, temel ceza 365 gün adli para cezası olarak belirlenip, artırma ve indirimler de gün üzerinden yapıldıktan sonra, sanık hakkında neticeten 608 gün karşılığı 12.160,00 TL adli para cezası hükmedilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve ancak hükmedilecek kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a madde, fıkra ve bendi uyarınca adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeksizin, temel ceza 365 gün adli para cezası olarak belirlenip, artırma ve indirimler de gün üzerinden yapıldıktan sonra, sanık hakkında neticeten 608 gün karşılığı 12.160,00 TL adli para cezası hükmedilmesi,

b) Adli para cezası taksitlendirilen sanık hakkında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarda bulunulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesi gereğince de ihtar yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1956, Karar No: 2019/10872, Tarih: 28.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1956 E.  ,  2019/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş; bu ek karar, TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekili ile davalılardan TEDAŞ vekilince temyiz edilmiş ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş; bu ek karar, TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aleyhine hüküm kurulduğundan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Davacı ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3420, Karar No: 2024/7330, Tarih: 10.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3420 E.  ,  2024/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/306 E., 2024/75 K.

KARAR : Husumet yönünden red- karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ve önceki kararda bozma dışı bırakılarak davanın esas hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Gemlik ilçesi Cihatlı Mahallesi çalışma alanında bulunan 2084 parsel sayılı 882,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazineye ait yerlerden olduğu belirtilerek üzerindeki zeytin ağaçlarının ...’e ait olduğu şerhi ile tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece; bozmanın niteliği ve uyma gereğince önceki kararı temyiz eden ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer taraflar yönünden verilen karar kısmen temyiz edilmeyip, temyiz edenler yönünden bozma dışı bırakılarak kesinleşmiş olmakla, bu yönlerden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, tespit ve tescil yönünden önceki verilen karar kesinleşmekle, bu yönden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup; hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2022 tarihli ve 2021/15840 Esas, 2022/9452 Karar sayılı ilamı ile; davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ancak; bozma ilamı incelendiğinde Hazinenin temyiz itirazlarının reddine karar verildiği ancak; önceki tarihli hükmün tapuda infazının sağlanabilmesi için açık bir onama kararı verilmediği, dava konusu parselin tapuya tescili esnasında tereddüt yaratmayacak şekilde hüküm tesisi için Mahkeme kararının bozulması gerektiğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ve önceki kararda bozma dışı bırakılarak davanın esas hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu Gemlik ilçesi Cihatlı Mahallesi, 2084 parsel sayılı taşınmazın 882,61 m2 miktarlı zeytinlik vasfı ile davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş olup hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3685, Karar No: 2014/3540, Tarih: 06.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3685 E.  ,  2014/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/286-2013/315

Taraflar arasında görülen tüketicinin hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı elektrik idaresi, Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11.07.2012 tarih ve 537 sayılı kararının iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece; hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 27.05.2013 tarih ve 2013/5492 E.-2013/8424 K.sayılı ilamı ile “taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde “Elektrik dağıtım şirketlerinin dağıtım sistemini daha güvenli hale getirerek kayıp kaçak kullanımını önlemeleri gerektiğini, elektrik dağıtım şirketleri tarafından alınmayan önlemler nedeniyle oluşan kayıp kaçak miktarının tüketicilerden tahsil edilmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırı olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un; “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı, Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.