muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3727, Karar No: 2024/4162, Tarih: 18.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosya kapsamında bulunan belgelere göre; davacının Bozüyük Devlet Hastanesi'nin 29.05.2014 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporu'na istinaden kurumun gelir bağlama kararı ile yaşlılık aylığı almaya başladığı, söz konusu raporda davacının %49 oranında sürekli işgöremez olduğunun tespit edildiği, Kurum tarafından davacıya 01.10.2014 tarihinden itibaren %49 engel oranına göre yaşlılık aylığı bağlandığı, kurumun Rehberlik ve Teftiş Ankara Grup Başkanlığı'nın 30.05.2014 tarih ve 6325105 sayılı oluru ile yürütülmekte olan soruşturma kapsamında Kurum Müfettişlerince düzenlenen 28.03.2018 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporuna istinaden davacının almakta olduğu yaşlılık aylığının başlangıç tarihi itibarı ile durdurulduğu anlaşılmıştır.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 20.04.2020 tarih ve 5589 sayılı kararı ile davacının engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %19 olduğunun mütalaa olduğu anlaşılmış, bu rapora itiraz üzerine dosya Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'na gönderilmiş, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun 21.10.2021 tarih ve 1754 sayılı kararı ile davacının engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %19 olduğunun mütalaa edildiği ve 29.05.2014 tarihli raporda oran verilen diabetes mellitus olmadığı, kişide astım olduğu, ancak son fonksiyon testinde özürlülük gerekmediği, obstruksiyonun tedavi ile veya spontan olarak düzelebileceği, ancak diabetes mellitus olmadığından bahsi geçen rapor tarihinde de özürlülüğün %19 olduğu mütalaa edildiği anlaşılmakla Kurum işleminin yerinde olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu, dava konusu Kurum işlemi ve davacı müvekkilinin maluliyet oranı yönünden eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Dosya kapsamından; davacının Bozüyük Devlet Hastanesi'nin 29.05.2014 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda davacının %49 oranında sürekli işgöremez olduğunun tespit edilmesi üzerine Kurum tarafından davacıya 01.10.2014 tarihinden itibaren %49 engel oranına göre yaşlılık aylığı bağlandığı, Kurumun Rehberlik ve Teftiş Ankara Grup Başkanlığı'nın 30.05.2014 tarih ve 6325105 sayılı oluru ile yürütülmekte olan soruşturma kapsamında Kurum Müfettişlerince düzenlenen 28.03.2018 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporuna istinaden davacının almakta olduğu yaşlılık aylığının başlangıç tarihi itibarı ile durdurulduğu anlaşılmaktadır.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 20.04.2020 tarih ve 5589 sayılı kararı ile davacının engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %19 olduğunun belirtilldiği, itiraz üzerine Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'na gönderildiği ve Adli Tıp ikinci Üst kurulunun 21.10.2021 tarih ve 1754 sayılı kararı ile davacının engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %19 olduğunun mütalaa edildiği ve 29.05.2014 tarihli raporda oran verilen diabetes mellitus olmadığı, kişide astım olduğu, ancak son fonksiyon testinde özürlülük gerekmediği, obstruksiyonun tedavi ile veya spontan olarak düzelebileceği, ancak diabetes mellitus olmadığından bahsi geçen rapor tarihinde de özürlülüğün %19 olduğunun belirtildiği, davacının engel oranının %19 olduğu tespit edildiğinden, Kurumun aylık kesme işleminin yerinde olduğu , dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Kurum işleminin iptali ile kesilen yaşlılık aylığının bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 5510 sayılı Kanun'un 28/5'inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3226, Karar No: 2024/17834, Tarih: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/3226 E.  ,  2024/17834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/602 E., 2021/1364 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/381 E., 2020/7 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :5271 sayılı CMK’nın 223/e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçenin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4361, Karar No: 2019/4, Tarih: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4361 E.  ,  2019/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli .... hakkında,..... Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 02/06/2016 tarihli ve MA 15468260 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.698,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik .... 'a velayeten ... tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Sarayönü Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2016 tarihli ve 2016/81 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/06/2018 gün ve 2909 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 gün ve KYB. 2018-54489 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sürücü belgesi olmayan ...'ın kullandığı .... plâkalı aracın 25/07/2011 doğumlu.... adına kayıtlı olduğu, ..... hakkında motorlu aracın sürücü belgesi olmayan kişi tarafından sürülmesine izin vermekten dolayı idarî para cezasının uygulandığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 11/1. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada on beş yaşını doldurmamış çocuk hakkında idarî para cezası uygulanamaz” hükmü uyarınca ..... hakkında idarî para cezası uygulanamayacağı gözetilmeden, idarî para cezasının iptaline yönelik başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sarayönü Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/09/2016 tarihli ve 2016/81 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19420, Karar No: 2024/10104, Tarih: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19420 E.  ,  2024/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2018/417 Esas, 2018/642 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanıklar müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2017 tarihli ve 2017/140 Esas, 2017/216 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.10.2017 tarihli ve 2017/1811 Esas, 2017/1531 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına dair yeterli gerekçe olmaması ve sanıklar hakkında ek savunma alınmaksızın tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, zira her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 289 ve 280. maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma nedeni olarak gösterilen hukuka aykırılıkların bu maddeler kapsamına girmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.10.2017 tarihli ve 2017/1811 Esas, 2017/1531 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/498 Esas ve 2017/474 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I - Sanıklar hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yukarıda izah edilen “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun’un 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle;

Yukarıda izah edilen “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun’un 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Sanıklar hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6801, Karar No: 2020/1381, Tarih: 06.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6801 E.  ,  2020/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı damadının davalının yanında çalıştığı sırada davalı ile davalının işyerinin 50.000,00 TL bedelle devri konusunda anlaştıklarını, kendisinin de bankadan kredi çekmek sureti ile davalının hesabına bu nedenle 50.000,00 TL gönderdiğini, ancak davalının işyerini damadına devretmediğini ve damadını işten çıkardığını, bunun üzerine davalı hakkında başlattığı takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 Esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Davacının davasının kabulüne, Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, Asıl alacak olan 50.000,00 TL nin %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş, yine gerekçeli kararın gerekçe kısmında davalının inkar tazminatına mahkum edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “Davacının davasının kabulüne, Bergama İcra Müdürlüğü'nün 2015/1336 Esas sayılı dosyasında davalı tarafından takibe yapılan itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece, kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmış olup, bu husus az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13362, Karar No: 2018/4496, Tarih: 18.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13362 E.  ,  2018/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2016 tarih ve 2014/542-2016/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “...”, “... şekil”, “...”, “silkhome”, “...”, “...” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... i..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kurum kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı kurum kararının yerinde olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının 35. sınıftaki bir kısım emtia yönünden benzer olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b hükmü kapsamında iltibasa sebep olacak düzeyde benzerliğin bulunduğu, davacının “ipekevi” markasının “Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Tekstil amaçtı büküm iplikleri; dikiş, nakış ve örgü iplikleri, tireler, esnek iplikler. Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. ayak giysileri. baş giysileri” sektöründe tanınmış olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 35. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetler yönünden davalı kurum kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğüne, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istekleri halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7261, Karar No: 2018/2843, Tarih: 10.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7261 E.  ,  2018/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Valiliğine ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/08/2014 gününde verilen dilekçe ile 5996 sayılı Kanun'a dayalı itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum alacağı nedeniyle yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu uyarınca, davalı ...’nin kesimhanesinde görevlendirilen veteriner hekim ücretleri takip konusu yapılmış; mahkemece, 2012 yılında 8 ay süresince hizmet verildiği benimsenmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Kanun'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Kanun'daki düzenleme uyarınca, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.