muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7351, Karar No: 2025/5872, Tarih: 26.03.2025

Ceza Genel Kurulu;23.06.2022 tarihli 2018/14-226 esas ve 2022/478 karar sayılı kararında; ''Maddeye 5377 sayılı Kanun'la eklenen dördüncü fıkrada ise, kişinin işlediği fiilden dolayı kusurlu ve sorumlu tutulabilmesi için, bu fiilin bir haksızlık oluşturduğunu bilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Buna göre fail, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düşmüşse, diğer bir ifadeyle, eyleminin hukuka aykırı olmadığı, haksızlık oluşturmadığı, meşru olduğu düşüncesiyle hareket etmişse ve bu yanılgısı içinde bulunduğu şartlar bakımından kaçınılmaz nitelikte ise artık cezalandırılmayacaktır. Hatanın kaçınılmaz olduğunun belirlenmesinde, kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları göz önünde bulundurulacaktır.

Üçüncü ve dördüncü fıkraların uygulanması yönüyle kişinin kaçınılmaz bir hataya düşmesi şartı aranmakta olup hatanın kaçınılabilir olması durumunda kişi kusurlu sayılacak, diğer bir ifadeyle fiilden dolayı sorumlu tutulacak, ancak bu hata temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınacaktır." şeklinde belirtildiği,

Somut olay incelendiğinde de; Sanık hazırlık aşamasında ve Mahkeme aşamasında vermiş olduğu savunmalarında ''Afgan uyruklu şahısların çalışma izni belgelerinin var olduğunu bildiğini yasadışı olduğunu bilmediğini belirterek suçlamaları kabül etmediği,

Afgan uyruklu kişilerin bir kısmının ülkemizde ikâmetlerine izin verildiği ve bu kişilerin ülkenin muhtelif yerlerinde yasal ve yasal olmayan şekilde çoban olarak veya işçi olarak yoğun şekilde çalıştıklarının ,hatta bu vakıanın anlatılması için kamuya ait televizyon olan TRT de Afganlı Çobanlar adlı belgesel yapılması ve yayınlanması gerçeği karşısında; somut olayda yurt içine yasal olmayan şekilde giriş yapan Afgan uyruklu göçmen olan mağdurların ikâmet etmesini kolaylaştırıp işçi olarak çalıştırılmasının, Ezine ilçesi Körüktaşı köyünde taş ocağı işletmesiyle uğraşan sanığın bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları da göz önünde bulundurulduğunda, sanığın çalışma izni belgesi olduğu konusunda yanıltan göçmen mağdurları işçi olarak çalıştırarak işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düştüğünün kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yukarıda paylaşılan Ceza Genel Kurulu kararları ,Yargıtay'ın TCK'nun 30 maddesindeki hata düzenlemesine ilişkin yerleşik içtihatları ve açıklamaları ışığında CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararının BOZULMASINA, karar verilmesi gerekirken TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA, karşıyız. 26/03/2025
Yargıtay — Esas No: 2021/9726, Karar No: 2021/17790, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9726 E.  ,  2021/17790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10/12/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...’ın soruşturma aşamasındaki 10/12/2007 tarihli beyanında, “Gece saat 02.00 sıralarında bir ses duyarak uyandığında başucunda karyolaya asmış olduğu çantasını bir şahsın aldığını gördüğünü, hemen çantasını tuttuğunu, ancak bu şahsın çantayı çekip aldığını, balkondan atlayarak kaçtığını” söylediği, 26/02/2016 tarihli duruşmada ise, “Yatak odasına kadar giren sanık çantamı aldı, ben karşı koymak istedim ise de çantayı çekip alarak balkondan atlayıp kaçtı” dediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 148 ve diğer maddelerinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7823, Karar No: 2016/4226, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7823 E.  ,  2016/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın,.... Ltd. Şti adına kayıtlı,.... İcra Müdürlüğü'nün 2007/11448 esas sayılı dosyasında konulan haciz nedeniyle... isimli ... deposunda bulunan ... plakalı aracı, .... Noterliği'nin, 16 Eylül 2011 tarih, ... yevmiye numaralı ... Tic. Ltd. Şti'ni temsile yetkili ... tarafından kendisine verilmiş görünen sahte vekaletnameyi kullanarak teslim aldığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın, şirket adına kayıtlı... plakalı aracın zilyedi olduğunu, icra dosyasındaki borcu ödeyip, aracın serbest bırakılmasına dair yazı ile birlikte yediemin deposuna müracaat ettiğinde kayıt maliki olmadığı için aracın kendisine teslim edilmediğini, suça konu vekaletnameyi ... isimli bir arkadaşının verdiğini, sahte olduğunu bilmediğini savunması, suça konu vekaletnameyi düzenleyen ve hazırlık aşamasında şüpheli sıfatıyla ifadesi alınan noter katibi ...'in, iş takipçiliği yapan ... isimli kişinin, şirket yetkilisi olan bir müşterisinin ayaklarından rahatsız olması nedeniyle noterliğe gelemediğini söylemesi üzerine ... semtinde bir işyerine gittiklerini, sandalyede oturur vaziyette bulunan şahsın, nüfus cüzdanı aslı ile imza sirkülerini ibraz ettiğini, nüfus cüzdanını kontrol edip, şahsa iade ettiğini, imza sirkülerinin de fotokopisini alarak vekaletnameye eklediğini ve suça konu vekaletnameyi bu şahsa imzalattığını beyan etmesi, müşteki şirket vekilinin, vekaletnamede adına atfen sahte imza atıldığı iddia edilen ...'ı temsil yetkisinin bulunmaması ve ...'ın müşteki sıfatıyla hiç dinlenmemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, ... ile ... isimli kişilerin açık kimlik bilgileri ile adresleri tespit edilerek tanık olarak dinlenilmeleri, ...'ın müşteki sıfatıyla beyanı ve incelemeye esas imza örnekleri alınıp, kurum ve kuruluşlardan suç tarihine yakın tarihli uygulamaya elverişli imzaları da toplanmak suretiyle, suça konu vekaletnamedeki imzanın aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3538, Karar No: 2015/26729, Tarih: 09.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/3538 E.  ,  2015/26729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/319582

MAHKEMESİ : Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2011/78 (E) ve 2011/163 (K)

SUÇLAR : Tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık E.. E..'ın, olay yerinde bulunan kamu görevlisi olan polis memurları R.. B.., S.. A.., H.. S.. ve mahalle bekçisi M.. E..'ye hitaben "Yaklaşmayın, anam avradım olsun bıçağı size saplarım, beni almaya mı geldiniz, beni buradan hiç kimse alamaz, bu gün buradan ya benim ölüm çıkar, yada sizin ölünüz çıkar şerefsizler, bu bıçağı sizin ciğerinize saplarım, yanıma gelmeyin, birinizden birini öldürürüm, burada bana polis öldürtmeyin, beni kim şikayet ettiyse anasını avradını sinkaf ederim" şeklinde sözler ile hakaret edip elinde bıçak olduğu halde kendisine müdahale ederek önleyici kolluk görevini yapmak isteyen polis memurlarına karşı görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla tehditte bulunduğu, ardından "gelmeyin lan şerefsizler" şeklindeki sözler ile eylemini devam ettirdiği, olay yerine polis memuru O.. Ş..'in gelmesi üzerine, 19/02/2011 tarihli olay yeri tutanağı içeriğine göre, sanığın görevli Başkomiser O.. Ş..'e yönelik "senin kim olduğunu biliyorum lan şerefsiz, seni döverim, mahkemede benim aracımı mezarlığın yanında kullandığımı söyleyerek yalan ifade verdin, senin yüzünden ceza yedim, bir maaşım gitti, cesaretin varsa gir şu avludan içeri, bıçağı takayım sana" dediği ve yanlarında bulunan diğer polis memurlarına dönerek "sizin bu komiseriniz g.. adam değil, bana Cumhur polisi çağırın, beni götürecekse o götürsün, siz s.k. olun gidin" diyerek hakaret etmesi şeklinde meydana gelen olayda;

1-Sanığın, elinde bıçak olduğu halde görevli polis memurları R.. B.., S.. A.., H.. S.., O.. Ş.. ve mahalle bekçisi M.. E..'ye karşı görevi yaptırmamak için direndiği anlaşılmış olmakla, sanık hakkında TCK'nın 265/1 ve 265/4. maddelerinin uygulanması, sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında Başkomiser O.. Ş..’e tek fiil ile eylemini gerçekleştirmesi karşısında, hükmolunan temel cezanın anılan Kanunun 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, aynı olay sırasında ve kısa aralıklarla görevli polis memurları R.. B.., S.. A.., H.. S.., O.. Ş.. ve mahalle bekçisi M.. E..'ye yönelik hakaret eylemini gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle cezanın artırımı yoluna gidilmesi gerekirken, iki ayrı hakaret suçundan hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

2-Sanığın, aynı olay sırasında ve kısa aralıklarla görevli polis memurları R.. B.., S.. A.., H.. S.., O.. Ş.. ve mahalle bekçisi M.. E..'ye yönelik hakaret eylemini gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle cezanın artırımı yoluna gidilmesi gerekirken, iki ayrı hakaret suçundan hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

Sanığın Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesince tehdit suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, daha hafif cezaya dair Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 9 ay hapis cezası nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6700, Karar No: 2013/8077, Tarih: 14.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6700 E.  ,  2013/8077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, boşanma kararı ile hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının 600 TL'ye artırılmasını ve her yıl nafakanın endeks oranında artırılmasını talep etmiştir.

Davalı cevabında, miktarın fazla olduğunu, en fazla 400 TL'yi kabul edebileceğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, yoksulluk nafakasının 300 TL'dan 600 TL'ye artırılmasına, her yıl endeks oranında artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen ve 29.03.2010 tarihinde kesinleşen boşanma ilamında davacı kadın lehine 300 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, bu dava ise 22.09.2011 tarihinde açılmıştır.

Davada, TMK'nun 176.vd. maddeleri gereğince yoksulluk nafakasının artırılması talep edilmektedir.

Davacı kadının ev hanımı olup, babasından 600 TL maaş aldığı, davalının banka şube müdür yardımcısı olup, 2.500 TL aldığı, daha sonra emekli olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, önceki nafaka tarihinden itibaren 1 yıldan çok az fazla bir sürenin geçmiş olması, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ÜFE artış oranları dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; nafakanın niteliği ve yukarıda açıklanan nedenlerle TMK'nun 4.maddesi gereğince "hakkaniyete" uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, somut nedenleri ve gerekçeleri açıklanmadan fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11558, Karar No: 2017/7936, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11558 E.  ,  2017/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av...... Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1446, Karar No: 2014/21475, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1446 E.  ,  2014/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/152-2013/657

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.