muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2454, Karar No: 2014/679, Tarih: 21.05.2014

Hukuk Genel Kurulunun önünü gelen somut olayımızla benzer bir konu olan ve Genel Kurul için emsal teşkil edebilecek olan Türk Telekomünikasyon A.Ş tarafından, telefon abonelerinden alınmakta olan “sabit ücret” uygulamasına ilişkin olarak Yüksek Genel Kurulun 13/05/2009 tarih 2009/13-122 Esas, 2009/189 Karar, 13/10/2010 tarih 2010/13-406 Esas, 2010/503 Karar, 02/04/2014 tarih 2013/13/661 Esas, 2014/440 Karar  sayılı kararlarında da; “bu açık hüküm karşısında işletmeci tarafından belirlenen tarifelerin 5809 sayılı Kanunun 14.maddesinde sayılan ilkelere uygun olup olmadığını belirlemek ve sonucunda onaylamak görev ve yetkisi aynı Kanunun 6/j maddesi gereğince “Kurum”a aittir.  Kanunun 47, 48, 49.maddelerinde; Kurumun “Eşit Hizmet Alabilme Hakkı”, “Tüketicinin ve Son Kullanıcının Korunması”, “Şeffaflığın Sağlanması ve Bilgilendirme” konusunda gerekli usul ve esasları belirleyeceği; son kullanıcı ve tüketicilerin azami faydayı elde edebilmeleri ve hizmetlerin şeffaflık ilkesine uygun olarak sunulabilmesi için hizmet seçenekleri, hizmet kalitesi, tarifeler ile tarife paketlerinin yayımlanmasına ve benzer hususlarda abonelerin bilgilendirilmesine yönelik olarak işletmecilere yükümlülükler getirebileceği; işletmecilerin de, özellikle hizmetler arasında seçim yapılırken ve abonelik sözleşmesi imzalanırken tüketicilerin karar vermelerinde etkili olabilecek hususlar ile dürüstlük kuralı gereğince bilgilendirilmelerinin gerekli olduğu her durumda talep olmaksızın tüketicileri bilgilendireceği; 50.maddesinde de  “Abonelik Sözleşmeleri” ile Kurum’un bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirleyeceği düzenleme altına alındığı, Kanunun 65.maddesinde “Atıflar ve Uygulama” başlığı altında; “Diğer mevzuatta, hizmet alanları itibariyle, 4/2/1924 tarihli ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ve 5/4/1983 tarihli ve 2813 sayılı Telsiz Kanununa yapılan atıflar ile bu kanunların kendi içinde yapılan atıfların, konuları itibariyle bu Kanuna yapılmış sayılacağı, diğer kanunların bu Kanuna aykırı hükümlerinin uygulanmayacağı, diğer mevzuatta geçen "Telekomünikasyon Kurumu" ibaresinden "Kurum"; "Telekomünikasyon Kurulu" ibaresinden de "Kurul"un anlaşılacağının, düzenlendiği, Kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davaların ise ilk derece mahkemesi olarak Danştay’da görüleceği; bu davaların acele işlerden sayılacağı, Kanunun “Dava Hakkı”başlıklı 62.maddesinde hükme bağlandığı, açıklanan yasal düzenlemeler karşısında somut olay irdelendiğinde: 406 sayılı Kanunda ve 2813 sayılı Telsiz Kanununda dava hakkı konusunda herhangi bir düzenleme olmamasına karşın, 5809 sayılı Kanun ile açıkça dava hakkı düzenlenmiş ve kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davalarda ilk derece mahkemesi olarak Danıştay görevlendirilmiştir

.maddesinde hükme bağlandığı, açıklanan yasal düzenlemeler karşısında somut olay irdelendiğinde: 406 sayılı Kanunda ve 2813 sayılı Telsiz Kanununda dava hakkı konusunda herhangi bir düzenleme olmamasına karşın, 5809 sayılı Kanun ile açıkça dava hakkı düzenlenmiş ve kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davalarda ilk derece mahkemesi olarak Danıştay görevlendirilmiştir. Somut olayda; 5809 SayılıKanun hükümlerinin uygulama alanı bulunduğu, dava ve uyuşmazlığa konu sabit ücretin davacı işletmeci tarafından, Kurum onayı ile belirlenen “Tarifeler” çerçevesinde tespit edildiği, bu tarifelerin Kurum’un sektörle ilgili işlemi olmakla bunlara karşı Danıştay’da ilk derece mahkemesi sıfatıyla dava açılıp; bu mahkemece karara bağlanabileceği; tarifenin onaylanmasına ilişkin işlem bu yolla iptal edilmedikçe sabit ücretin belirlenen esaslar dahilinde alınmasına devam olunacağı; dosyaya yansıyan böyle bir iptal kararıda mevcut olmadığına göre Türk Telekomünikasyon AŞ tarafından belirlenen ve Telekomünikasyon Kurumu tarafından onaylanan tarife uyarınca alınan sabit ücretin, yasal bir uygulama olduğu; Danıştay tarafından iptal edilmediği sürece sabit ücretin tarifede belirlenen miktar üzerinden alınmasında kanuna aykırı bir husus bulunmadığı, her türlü duraksamadan uzak olduğu, öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa 5809 Kanun ile sözleşmelerin düzenlenmesinin usul ve esaslarını belirleme görevini dahi Kurum’a vermiş ve ayrıca somut olaydaki gibi sabit ücrete ilişkin hükümlerin tarifelerle belirleneceğini, bu tarifelerin de Kurum’ca onaylanacağını belirlemiş; bununla yetinmeyerek bu tarifelere karşı dava yolunu da düzenlemiştir. Kurumun onay işlemine karşı dava açılmamış  veya açılıp ta reddedilmiş olması durumunda tarife kanuna uygun olmakla buna dayanılarak sözleşmede yer verilen sabit ücrete ilişkin miktarın haksız şart olarak kabulününde olanaklı olmadığı, hâl böyle olunca; Tüketici Sorunlar Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin sabit ücretin miktarı konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, sabit ücret miktarıda haksız şart teşkil etmediği, davanın açıklanan bu değişik gerekçelerle kabulü gerekirken, reddine ilişkin önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna oy çokluğu ile karar vermiştir.

Sonuç olarak, tüketicilere elektrik temin etmeye yönelik hizmetlerin sunumu sırasında teknik ve teknik olmayan nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan ve ülkemiz şartları da nazara alındığında tamamen engellenmesi ve yok edilmesine imkan bulunmayan, kaliteli ve sürekli elektrik hizmeti temini için gerekli önlemlerin alınmasına yönelik olarak elektrik dağıtım şirketlerinin elektrik temininde iletim, dağıtım ve tedarikinde ortaya çıkan meri mevzuata göre maliyetin bir parçası olan kayıp-kaçak bedelinin elektrik piyasası faaliyetlerinin düzgün yürütülmesi, kaliteli ve sürekli bir elektrik hizmeti sağlanmasının temini için kayıp-kaçak bedelinin tüketicilere yansıtılmasında hukuka, meri mevzuata ve hakkaniyete aykırılık yoktur. Netice itibariyle ortada yürütmesi gereken bir kamu hizmeti vardır ve bu kamu hizmetinin yürütülmesi için de yasayla ve ona bağlı olarak çıkarılan ikincil mevzuatla tüketicilere ek bir külfet yüklenmiştir. Kamu hizmetinin devamı içinde bir zorunluluktur

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı  üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı olarak, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp-kaçakk bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9.maddeleri ile EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Yüksek Genel Kurulun sabit ücret uygulamasına ilişkin uygulaması da bu yöndedir.

Bu itibarla; yerel mahkemenin direnme kararının Yüksek Genel Kurulca yukarıda arz ve izah ettiğim gerekçeler muvacehesinde bozulması gerektiği kanâatinde olduğumdan Mahalli Mahkemenin direnme kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun  görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/15133, Karar No: 2011/1726, Tarih: 22.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/15133 E.  ,  2011/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 22/10/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı hazine vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yargı harçlarının geri verilmesi işleminde gerekli özenin gösterilmeyip yeterli kontrolün yapılmaması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, Eminönü Mal Müdürlüğü’nde şef ve müdür olarak görev yapan davalılardan ... ile ...'nun, yargı harçlarının ret ve geri verilmesi işlemlerinde sahte nüfus kimlik belgesi, sahte sayman mutemedi alındısı yazısı sunan kişiye para ödeyerek idareyi zarara uğrattıkları; ödeme işlemlerindeki tutarların yüksek oluşu ve sunulan belgelere göre gereken özeni göstermeyen davalıların kusurlu oldukları anlaşıldığından, ortaya çıkan zarardan sorumlu tutulmaları gerekir. Yerel mahkemenin ret gerekçesi, tazminat tutarından indirim yapılmasını gerektirirse de istemin tümden reddini gerektirmez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacı hazine yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine 22/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 22/02/2011
Yargıtay — Esas No: 2017/28372, Karar No: 2017/29725, Tarih: 26.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/28372 E.  ,  2017/29725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23/01/2017 gün ve 2016/2809 Esas - 2017/390 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare vekilinin temyizi üzerinde Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

a-Dava konusu edilen taşınmaz ile ilgili olarak .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/158 Esas sayılı dosyasında tapu iptal ve tescil istemli dava açıldığı; 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak hüküm kurulması gerektiği,

b-Davanın niteliği gereği maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nispi harca hükmedildiği,

Bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından; davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 23.01.2017 gün ve 2016/2809 Esas - 2017/390 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Kocakurt Köyü 111 ada 4 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen taşınmaz ile ilgili olarak Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/158 Esas sayılı dosyasında tapu iptal ve tescil istemli dava açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

1-)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen taşınmaz ile ilgili olarak Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/158 Esas sayılı dosyasında tapu iptal ve tescil istemli dava açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; tapu iptal ve tescil ile ilgili davaların taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Davanın niteliği gereği, maktu harca hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi harca karar verilmesi,

3-)Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının niteliği gereği vekil ile temsil edilen idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16637, Karar No: 2016/3952, Tarih: 28.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16637 E.  ,  2016/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/02/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 27/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/215, Karar No: 2013/9840, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/215 E.  ,  2013/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, özel belgede sahtecilik

Hüküm : 1- Katılan ...'e yönelik özel belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet2- Şikayetçiler ... ve ...'e yönelik iftira suçundan; TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet3- Katılanlar ..., ... ve şikayetçi ...'e yönelik iftira suçundan; TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet4- Şikayetçiler ..., ... ve ...'e yönelik iftira suçundan;TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet5- Katılan ... ...'a yönelik iftira suçundan; TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a,52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet6- Katılan ...'ya yönelik iftira suçundan; TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

7- Şikayetçi ...'a yönelik özel belgedesahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a,52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

8- Şikayetçi ...'a yönelik özel belgede

sahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan ...'nın gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik, sanık hakkında iftira suçlarından hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın "267/1" yerine "207/1" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Olayın etraflıca aydınlatılması ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması amacıyla; tanık ...'a ait daktilodan inceleme konusu dilekçe ve zarflarda geçen cümlelerdeki ifadelere aynen uyan tüm yazı ve rakamları içerecek tarzda yazı ve rakam örneklerinin alınarak eski mukayeselerle birlikte suça konu dilekçelerin ... Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilip inceleme konusu dilekçelerin adı geçen tanığın daktilosuyla yazılıp yazılmadığı hususunun kesin olarak saptanmasından ve anılan tanığa sanığın usulüne uygun teşhisi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken kesin kanaat içermeyen ekspertiz raporu esas alınmak suretiyle eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16001, Karar No: 2013/17123, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16001 E.  ,  2013/17123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı İcra Mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine ve davacı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davaya ve takibe dayanak yapılan 01 Ocak 2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kira bedelinin ait olduğu ayın 3. günü akşamına kadar ödeneceği, bir kira bedeli zamanında ödenmediğinde diğer kira bedellerinin muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Davacı 18.2.2011 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 2400 TL den ödenmeyen 2011 yılı Şubat ayı ve sözleşmeye göre muaccel hale gelen 2011 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedelleri toplamı 26.400 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu, süresinde yapmış olduğu itirazında, dayanak sözleşmenin varlığına karşı çıkmamış, 28.02.2011 tarihi itibariyle mecuru tahliye ettiğini belirterek Şubat 2011 ayı kira borcunu kabul etmiştir. Mahkemece daha önce davanın kısmen kabulüne dair verilen karar dairemizin 06/03/2013 tarih ve 2013/663 Esas 2013/3867 Karar sayılı kararı ile kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağının gözetilmesi, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında muacceliyet koşulunun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak (itirazın kaldırılması) isteğinin reddine karar verilmesi gereğine işaretle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan değerlendirme sonucunda kiracının tacir değil esnaf olduğu, buna göre de Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesi gereğince kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin taraflar arasındaki anlaşmanın geçersiz olduğu belirtilerek davanın reddine, yasal şartları oluştuğundan davacı alacaklı aleyhine takipte haksız çıktığı asıl alacak (24.000-TL) üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun İ.İ.K.68/son maddesi gereğince İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edilir. Yasa ile güdülen amaç borçlu olduğu miktarı bilebilecek durumda olan borçlunun ödeme emri üzerine icra borcunu inkar etmesini önlemek, gerçekte alacaklı olmayan alacaklının da borçluya zarar vermesini engellemektir. Somut olayda, red kararı 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanmasına dayalı olup 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, takip ve dava tarihi itibarıyla henüz yürürlükte değildir. Bu durumda sonradan kiracı lehine getirilen yasal düzenleme sebebi ile verilen red kararı uyarınca davacı alacaklının icra tazminatı ile sorumlu tutulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21318, Karar No: 2016/16127, Tarih: 10.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21318 E.  ,  2016/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı ... Ltd. Şti. tarafından dosyaya sunulduğu ve bilirkişi tarafından da incelendiği anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.