muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5435, Karar No: 2014/25123, Tarih: 23.09.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate Alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler nedeniyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3631, Karar No: 2018/716, Tarih: 30.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/3631 E.  ,  2018/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ve haciz şerhlerinin terkini talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalı ... yönünden davanın konusu kalmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, davanın kabulü ile 19039 parselde bulunan H/Zemin + 1/3 no'lu bağımsız bölüm tapu kaydının hacizlerden terkini ile davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline dair verilen 15.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, HMK 369/4 maddesi gereğince resen duruşmaya alınmış, tayin olunan 30.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan ve davalı SGK harçtan muaf olduğundan her iki taraftan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

30.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3265, Karar No: 2010/6634, Tarih: 15.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3265 E.  ,  2010/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.230.00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 7.952,80 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... Bölge Müdürlüğü Vekili, davalı Belediyenin kuruma ait taşınmazı haksız işgalinden dolayı 8.230,00 YTL ecrimisilin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesi “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye ve hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilmesini” hükme bağlamıştır.

Dava konusu taşınmaz (... parsel) ... Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlıdır.

Davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 Sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığa hakem de bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10072, Karar No: 2012/6198, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10072 E.  ,  2012/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1778, Karar No: 2018/4325, Tarih: 21.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1778 E.  ,  2018/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5838, Karar No: 2013/3261, Tarih: 15.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/5838 E.  ,  2013/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sırasında; ... 1. (İstanbul Anadolu 13.) Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. (İstanbul Anadolu 13.) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2012 gün ve 2011/440 E. 2012/34 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/12879, Karar No: 2011/22222, Tarih: 19.10.2011

5. Ceza Dairesi 2007/12879 E., 2011/22222 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/12879 E., 2011/22222 K.**

**- HİZMET NEDENİYLE EMNİYETİ SUİSTİMAL**- 625 S. ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 49 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanıklar M..... Z…

…… Ö…

….. ve M..... Ö…

……'ün yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan beraetlerine dair, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2003 gün ve 2001/462 Esas, 2003/486 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince sürücü kursu adayları tarafından maliyeye ödenmek üzere, sürücü kursu müdürü olan sanıklara teslim edilen K sınıfı sürücü aday belgesi harcı ve sınav harcının, maliyeye eksik olarak yatırıldığı, ancak sürücü kurslarının harç bedellerini toplayıp maliyeye yatırma görevlerinin bulunmaması nedeniyle sanıkların eyleminin 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 49. maddesi de nazara alınarak hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraet kararı verilmesi kanuna aykırı ise de; sanıklara isnad edilen hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 25.02.1997'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8681, Karar No: 2021/16057, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8681 E.  ,  2021/16057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/752 Karar sayılı ilamıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilip, TCK’nın 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, mahkemenin 22/03/2016 tarihli, 2015/196 Esas, 2015/752 Karar sayılı ek kararında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının sehven ertelendiği belirtilerek yeniden hüküm kurulduğu ve hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, ek kararın suça sürüklenen çocuğa 13/04/2016 tarihinde tebliği üzerine suça sürüklenen çocuğun 15/04/2016 tarihinde 22/03/2016 tarihli ek kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de, mahkemenin 22/03/2016 tarihli ek kararının hukuken geçerliliğinin bulunmadığı belirlenmekle; suça sürüklenen çocuğun hukuken geçersiz ve infaz kabiliyeti bulunmayan ek karara yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2803, Karar No: 2025/757, Tarih: 11.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2803 E.  ,  2025/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/776 Esas, 2024/437 Karar

KARAR :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/541 E., 2023/135 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tereke temsilcileri vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018 yılı olağan genel kurul toplantısının 27.07.2019 tarihinde yapıldığını, toplantıya katılan davacının kararlara olumsuz oy kullandığını, muhalefetini toplantı tutanağına şerh ettirdiğini, toplantıda alınan 2 numaralı kararın 2018 yılı faaliyet raporunun görüşülüp kabul edilmesi olduğunu, ancak 2017 yılı ve öncesine ilişkin genel kurul toplantısı yapılmadan 2018 yılına ilişkin faaliyet raporunun karara bağlanamayacağını, toplantının üçüncü maddesi uyarınca genel kurulun 01.01.2018 - 31.12.2018 dönemi (2018 yılı) bilanço, kâr ve zarar hesapları, şirkete ait tüm finansal tablolar ile ilgili karar alamayacağını, çünkü 2017 yılı ve öncesine ilişkin genel kurul toplantıları yapılarak bilanço ve kâr/zarar hesapları ile ilgili karar alınmadan 2018 yılına ilişkin bilanço, kâr/zarar hesaplarının karara bağlanamayacağını, üçüncü maddedeki bir diğer hususun şirket müdürler kurulunun ibrası olduğunu, ancak 2017 yılı ve öncesine ilişkin genel kurul toplantıları yapılarak faaliyet raporu, bilanço ve kâr/zarar hesapları ile ilgili karar alınmadan müdürler kurulunun ibrasının gerçekleşemeyeceğini, kâr payı dağıtılmamasına ilişkin kararın kanuna aykırılık taşıdığını, limited şirketlerde pay sahibi / ortakların mali hakları içerisinde huzur hakkının yer almadığını, limited şirketlerde ortaklara ancak kâr payı ödemesi yapılabileceğini, huzur hakkının ise ancak müdürlere ödenebileceğini, 4 numaralı genel kurul kararı ile şirket ortaklarına huzur hakkı verilemeyeceğini, 5 numaralı kararla müvekkilinin bilgi alma, inceleme ve denetleme hakkının kısıtlandığını, şirket merkezine gidilmesine rağmen söz konusu bilgi alma ve inceleme hakkının kullandırılmadığını, gündemin altıncı maddesinde müvekkilinden sermaye borcunun tahsiline, aksi halde müvekkilinin şirketten çıkarılması için yasal işlemlerin yapılmasına karar verildiğini, müvekkilinin davalı şirkette yapılmış bir sermaye artırımı işleminden bilgisi olmadığını, dolayısıyla şirkete herhangi bir sermaye taahhüt borcu da bulunmadığını, müvekkilinin hakkında şirketten çıkarılma kararı alınamayacağı, alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek 27.07.2019 tarihinde yapılan genel kurul kararlarının tamamının iptallerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirkette gerek müdür, gerekse ortak olarak yükümlülüklerini yerine getirmediğini, diğer ortakların hak ve menfaatlerine aykırı tutum ve davranışlar sergilediğini, davaya konu genel kurul kararlarında butlan halleri ile iptal sebeplerinin mevcut olmadığını, geçmiş yıllarda yapılan genel kurul toplantılarında da faaliyet raporlarının onaya sunulduğunu, dava konusu genel kurul toplantısında müdürlerin 2018 yılı için ibra olunduklarını, davacının esas sermaye taahhüt borcunu ödemeden kâr payı istediğini, şirket ortaklarına huzur hakkı verilmemesine davacı vekilinin de olumlu oy kullandığını, yine müvekkili şirket ve müdürler tarafından davacının bilgi alma ve inceleme hakkına herhangi bir müdahalede bulunulmadığını, buna rağmen davacı tarafından bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılmadığını, ortaklar kurulunun oybirliği ile aldığı karar uyarınca şirketin sermayesinin arttırıldığını, ancak davacının sermaye taahhüdünü yerine getirmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile genel kurulun toplantıya çağrılmasında, toplanmasında, müzakere edilmesinde hukuka aykırı bir durumun bulunmadığı, davaya konu 27.07.2019 tarihli genel kurul toplantısının 2 ve 3 numaralı gündem maddeleri yönünden, her hesap döneminin birbirinden bağımsız olduğu, herhangi bir yıla ilişkin bilanço ve yıllık faaliyet raporunun görüşülmemesi veya görüşülüp reddedilmesinin daha sonraki yıllarda hazırlanan bilanço ve yıllık faaliyet raporlarının görüşülüp karara bağlanmasını etkilemeyeceği gibi müdürlerin ibrasına da engel olmayacağı, kâr payı dağıtılıp dağıtılmamasına ilişkin kararın genel kurulun devredilemez yetkileri arasında yer aldığı, bu konuda genel kurulca karar alınması gerektiği, ancak genel kurulun keyfi olarak kâr payının dağıtılmamasına karar veremeyeceği, davalı şirketin kâr dağıtılmaması sebebi olarak gösterdiği ... Otomotiv A.Ş.'nin bayilerden marka ve konsept yatırımı talebinde bulunmasının kâr payı dağıtılmaması için haklı bir sebep oluşturacağı, toplantının 4 numaralı gündem maddesinde şirket ortaklarına huzur hakkı verilmemesine ilişkin konunun görüşüldüğü, genel kurulda huzur hakkı ödenmemesine yönelik oy birliği ile karar alındığı, iptal edilip edilmemesinin hem şirket hemde ortaklar yönünden herhangi bir etkisinin olmadığı, toplantının 5 numaralı gündem maddesinde davacının bilgi alma ve inceleme talebi görüşüldüğü, her ortağın müdürlerden şirketin bütün işleri konusunda bilgi isteyebileceği gibi belirli konularda inceleme de yapabileceği, ancak belli hallerde şirket müdürünün genel kurulca bu konuda karar alınmasını sağlayabileceği, davacı tarafından bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılması yönünden birkaç kez ihtarname gönderildiği, davalı şirketinde verdiği cevabi ihtarname ile talebin iyiniyetten yoksun olması nedeniyle genel kurul gündemine alınacağını bildirdiği, toplantının bu maddesinde davacının bilgi alma ve inceleme hakkının ne şekilde kullanılacağına ilişkin karar alındığı, anılan kararın bilgi edinme ve inceleme hakkını engellenemediği, toplantının 6 numaralı gündem maddesinde davacı ortağın ödenmemiş sermaye borcuna ilişkin konunun görüşüldüğü, davalı şirketin 25.12.2006 tarih ve 34 numaralı ortaklar kurulu kararında sermaye artırımına oy birliği ile karar verildiği, davacının 760.000,00 TL olan taahhüt ettiği sermayesinin 232

.12.2006 tarih ve 34 numaralı ortaklar kurulu kararında sermaye artırımına oy birliği ile karar verildiği, davacının 760.000,00 TL olan taahhüt ettiği sermayesinin 232.958,72 TL'sinin ödenmediği, davacı dışında sermaye borcunu ödemeyen ortağın bulunmadığı, davalı şirketin ana sözleşmesinde tescilden itibaren sermayenin 1/4'ünün en geç 3 ay içerisinde, geriye kalan kısmının ise en geç 3 yıl içerisinde ödeneceğinin düzenlendiği, davacının sermaye koyma borcunun bulunduğu, anılan genel kurul kararı ile ortaklıktan çıkartılmasına yönelik bir karar değil sermaye koyma borcunun tahsiline yönelik bir karar alındığı, anılan kararların kanuna, esas sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı, toplantıda alınan kararlarda mutlak butlan sebeplerinin bulunmadığı, aksinin davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilince istinaf edilmiştir.