muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5408, Karar No: 2014/25096, Tarih: 23.09.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate Alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler nedeniyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1653, Karar No: 2024/3752, Tarih: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1653 E.  ,  2024/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/377 E., 2016/35 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP)

alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 10.04.2021 tarihinde vefat ettiği ve gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesine rağmen katılanın mirasçılarının davayı takip etmedikleri, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15313, Karar No: 2016/975, Tarih: 11.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/15313 E.  ,  2016/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/169152

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2010/299 (E) ve 2012/716 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bedelsiz kalan senedi tahsile koymak

I. Sanıklardan K.. U..'un hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezasının nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık A.. G.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

II. Sanık A.. G.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Katılanların satın aldıkları biçerdöveri iade etmiş olmalarına rağmen, biçerdöver karşılığında vermiş oldukları beş adet bonoyu iade etmeyerek, 20.000 Avro'luk bedelli bir bonoyu takibe koyduklarının iddia ve kabul olunduğu olayda, sanık A.. G..'in, katılanların biçerdöver için verdikleri bonoları yaptıkları görüşmelere rağmen ödemediklerini, satış için aracı olan Asım'ın katılanların biçerdöveri iade etmek istediklerini söylemesi üzerine, aracı masraf yapmak suretiyle Ankara'ya götürdüğünü, iade nedeniyle Ankara'dan geliş masraflarının da yedlerinde kaldığını, biçerdöverin bir buçuk yıl zarfında kullanılması nedeniyle kira kaybının olduğunu, biçerdöverin tabla adı verilen 10.000 Avro'luk aparatının gönderilmediğini, bu aparatı icra marifetiyle alabildiklerini, tüm bu masrafları için bir tek bono ile icra takibi yaptıklarını savunması, katılanların, biçerdöveri 2006 yılının Haziran ayında aldıklarını, aynı yılın Kasım ve Aralık aylarında A... isimli kişinin gelerek biçerdöverin tablasını köyde bırakarak alıp götürdüğünü, biçerdöverin tehditle alındığını, parasını ödemeyecekleri iddiasının da doğru olmadığını, ekonomik sebeplerden kaynaklandığını, tablanın sanık tarafından sanki kendi mallarıymış gibi icra marifetiyle alındığını, hakkında beraat kararı verilen A... E...'ın, katılanlardan F.. C..'ın borcunun ödemeyince biçerdöveri iade etmesinin uygun olacağını söyleyerek, biçerdöveri çalıştırma ve yıpranma bedeli ile diğer masraflar için 20.000 Avro'luk senedi ödeyeceğini, yine biçerdöverin tablasının başka yerde olduğunu belirterek sonradan verebileceğini belirttiğini beyan etmesi, iade edilen biçerdöver tablasının icra marifetiyle haczedilmek suretiyle alınmış olması karşısında, gerçeğin ve suç kastının kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, biçerdöverin müştekilerin kullanımında kaldığı süre ve bu süre zarfında tahakkuk eden kira alacağının, biçerdöver tablasının suç tarihindeki değerinin ve sanık tarafından yapıldığı tespit edilebilecek diğer giderlerin bilirkişi marifetiyle somut olarak belirlenerek, elde edilecek miktarın senet bedeline kıyaslanmak suretiyle, sanığın suç kastının mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

TCK'nun 156. maddesinde yer alan bedelsiz kalmış senedi tahsile koyma suçu için hapis cezası yanında para cezasının da öngörüldüğü gözetilmeden, yalnızca hapis cezası uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7277, Karar No: 2015/754, Tarih: 11.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7277 E.  ,  2015/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ek kararın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 12.06.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 12.06.2014 tarih ve 2013/387 E., 2014/138 K. sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 12.06.2014 tarih ve 2013/387 E., 2014/138 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5450, Karar No: 2013/2647, Tarih: 28.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/5450 E.  ,  2013/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52/2, 53/1-3, 54/1-4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası.

2- 5237 sayılı TCK.nun 85/1, 27/1, 62, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelen, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Aralarında husumet bulunan sanık ile maktulün komşu olup, olay tarihinde gece vakti sanık, işyerini kapatmaya hazırlanırken, maktulün sanığın işyerinin önüne gelerek, kısmen karanlık ortamda, yakın mesafeden av tüfeği ile

bir el ateş ederek sanığı ayağından yaraladığı, bunun üzerine sanığın hemen tabanca çıkararak peş peşe iki el ateş ettiği, yaptığı ikinci atışla sanığı sırt bölgesinden vurarak öldürdüğü olayda; atış sayısı ve hedef alınan vücut bölgesine göre meşru müdafaada sınırın aşıldığı anlaşılmış ise de; sanık ile mağdur arasındaki mevcut husumet, olayın gece vakti karanlık ortamda meydana gelmesi, maktulün her an ikinci atışı yapabilecek durumda olması karşısında; meşru müdafaada sınırın aşılmasının mazur görülebilecek bir heyecan, korku, ve telaş sonucu meydana geldiği, TCK.nun 27/2 maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde, TCK.nun 27/1 delaleti ile TCK.nun 85/1 maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı nedenle BOZULMASINA, 28/03/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3365, Karar No: 2015/5646, Tarih: 10.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3365 E.  ,  2015/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Muş 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :06.11.2014

Numarası :2011/287-2014/952

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenicisi olduğu davalı iş sahibine ait DSİ 17. Bölge Müdürlüğü'nün 172. Şube Müdürlüğü tesisleri sahasında otomatik sulama sistemi kurulması işini üstlendiğini, 05.09.2008 tarihinde sözleşme imzalandığını, yüklenilen işlerin zamanında bitirilip işin tesliminin yapılmasına ve yeni gereksinimler nedeniyle gerek sözlü talepler, gerekse 28.10.2008 tarihli yazı ile ek keşif artış istemi doğrultusunda ilave iş yaptırdıklarını, buna karşın bu ek işlere ilişkin hakediş alacağı olan 39.029,68 TL'nin ödenmediğini, idarece de işin yapıldığının kabul edilmesine karşın ödeme yapılmadığını, bu miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı iş sahibi vekili ise, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, yüklenicisi B.. M... B.. Eşya Ltd. Şti ile aralarında 68.152,00 TL götürü bedelle sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 28. maddesi ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22. maddesinde ilave yaptırılacak iş miktarının açıkça belirtildiğini, ilave işlerin ihale bedelinin % 20'sini aşamayacağını, yaptırılacak işe ait mukayeseli keşif cetvelinin yüklenici şirket ile birlikte imzalandığını, sözleşme kapsamında keşif artışından kaynaklanan imalâtlar da dahil olmak üzere tüm imalât bedellerinin hakedişe bağlanarak ödendiğini, ayrıca yükleniciye sözlü ya da yazılı bir talimat da verilmediğini, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahibi vekilinin temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasında sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen "eser sözleşmesi" ilişkisi bulunduğu ve 05.09.2008 tarihinde imzalanan sözleşmenin götürü bedel ile kararlaştırıldığı, davacının yüklenici, davalının ise iş sahibi olduğu sözleşme bedelinin ödendiği konularında bir uyuşmazlık da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık ilave iş bedelinin ödenip ödenemeyeceği ve kanıtlanıp kanıtlanmadığı konusunda toplanmaktadır. Davalı iş sahibi tarafından yükleniciye ihale edilen işin tamamlanarak 05.12.2007 tarihinde geçici kabulünün yapıldığı, 28.10.2008 tarihinde iş artış talepli yazının Bölge Müdürlüğü'ne iletildiği, yazıda öngörülmeyen ilave işler nedeniyle sözleşmenin %20'sine kadar oran dahilinde 13.630,40 TL yönünden iş artışı talebinde bulunulduğu, 22.12.2008 tarihli hakediş raporunda işbedelinin 68.152.00 TL olup, fiyat farkı tutarı (%20 keşif artışı) 13.630,40 TL olup, KDV ilavesiyle 96.503,23 TL'nin vergiler kesildikten sonra yükleniciye 93.436,39 TL olarak ödendiği ve bu bedelde mutabakata varıldığı, 18.02.2010 tarihinde de kesin kabulün yapıldığı belirlenmiştir. Eldeki bu dava ise, 23.02.2011 tarihinde açılmıştır. Taraflar arasında "iş artış oluru" uyarınca düzenlenen mukayeseli keşif listesi düzenlenmiş ve bedeli ödenmiştir. Yüklenici tarafından mukayeseli keşif tutanağına daha fazla iş yaptığı konusunda itiraz etmediği gibi, fazla işin yapıldığı konusunda yeşil defter, ataşman ve bunun gibi işi yapımı sırasında davalı elemanlarının imzasının bulunduğu teknik belgelere de dayanılmadığından sadece sonradan alınan bilirkişi raporu ile fazla imalâtın kanıtlandığı kabul edilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve salt bilirkişi raporuna dayalı olarak kabul kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11368, Karar No: 2011/1674, Tarih: 03.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11368 E.  ,  2011/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...’nın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi ile ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 gün ve 2008/138 E. 2008/503 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22843, Karar No: 2014/327, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/22843 E.  ,  2014/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında 26.01.2013 olan suç tarihinin yazılmamış olması, yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanık hakkında, katılan ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, katılan ...'a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçundan, katılan ...'a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, ......Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2012 gün 2012/47 Esas ve 2012/89 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin ve sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesine göre, sanık ile yanında 18 yaşından küçük açık kimlik ve adresini bilmediği .... ve ..... isimli şahıslar ile birlikte hareket ederek hırsızlık yapmak amacıyla katılanların işyerine girdiğini belirtmesi karşısında, birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan, kurulan hükmün incelenmesinde;

1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlettirilmeden, bu suçtan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde, kısa karara itibar edileceğinden, sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan hükmün özünü oluşturan kısa kararda 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri uyarınca cezaya hükmolunduğu halde, gerekçeli kararda, anılan suçtan cezaya hükmolunmaması suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.