muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21474, Karar No: 2010/5929, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21474 E.  ,  2010/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyIz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2328, Karar No: 2011/2782, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2328 E.  ,  2011/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, dava konusu parsellerin Çatalca İlçe sınırları içerisinde iken Çatalca Belediye Başkanlığınca alınan encümen kararı ile ifraza uğrayıp çeşitli parsel numarası alarak şahıslar adına tescil edilen ve parsel numarası verilmeyen ana arterlerin İstanbul Belediye Başkanlığı diğer yolların ise Büyükçekmece Belediyesince kullanıldığı imar uygulamasının yok hükmünde olduğundan tapunun eski hale iadesi ile davacılar adına tescili istemine ilişkin olup, dava dosyası Yargıtay 5. Hukuk Dairesince 1. Hukuk Dairesine, 1. Hukuk Dairesince de Dairemize gönderilmiştir. Dava, Dairemizin görev alanına girmemektedir.

Dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3549, Karar No: 2024/2514, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3549 E.  ,  2024/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3296 E., 2020/1325 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/3296 Esas, 2020/1325 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2017/93 Esas, 2017/311 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2018/1228 Esas, 2018/1281 Karar sayılı kararı ile "istinabe yasağına rağmen sanığın savunmasının talimatla alınmasının 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196/2. maddelerine aykırılık oluşturup bunun da aynı Kanun'un 289/1-e, i bentlerinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hâllerinden olduğu" gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2018/1228 Esas, 2018/1281 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2019 tarihli ve 2018/312 Esas, 2019/272 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yukarıda izah edilen “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak Konya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun’un 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle;

Yukarıda izah edilen “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak Konya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun’un 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8347, Karar No: 2022/17995, Tarih: 28.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8347 E.  ,  2022/17995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 25.04.2022 2022/İHK-19632 sayılı kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22.07.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22.07.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 29.11.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı Allianz Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19505, Karar No: 2013/6885, Tarih: 01.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19505 E.  ,  2013/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.01.1994-28.06.2000 tarihleri arasında müvekkili bankada şef yardımcısı olarak çalıştığını, davacının görev yaptığı şubede ikinci müdür konumunda bulunan ... tarafından usulsüzlükler yapıldığını, bankanın trilyonlarla ifade edilecek zararlara uğradığını, tüm bu işlemler yapılırken davacının işini savsaması, yapılması gereken görevleri yerine getirmemesi sebebiyle zararın doğmasına sebebiyet verildiğini, bu hususların davacı tarafından verilen savunmada da itiraf edildiğini, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı vekiline 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/2. maddesi gereğince gider avansı yatırması için 01.11.2011 tarihli duruşmada iki hafta kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davacı tarafça gider avansı yatırılmadığını, 6100 sayılı Kanun'un 115/2. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar vermesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her dava açıldığı günkü kurallara göre değerlendirilir. Somut olayda davanın açıldığı tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu değil, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte idi. 1086 sayılı Kanunu'da gider avansı uygulaması olmadığından bu uygulamanın derdest davaya uygulanması isabetli değildir. Kaldı ki mahkeme kararında gider avansının hangi masraflar için istendiği de açıkca gösterilmediğinden kurulan hüküm bu yönü ile de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19272, Karar No: 2012/41639, Tarih: 20.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/19272 E.  ,  2012/41639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/226955

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

NUMARASI : 2008/47 (E) ve 2008/274 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan sanık Sabahattin’in aşamalarda değişmeyen anlatımı, tanık A.. D..’nın beyanı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanık Y.. Ö..’ın diğer sanık S.. A..’e hakaret ettiği anlaşılması karşısında; sübut bulan suçtan sanık Yaşar’ın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

2-Olayı kimin başlattığının belirlenememiş olmasına ve tarafların birbirlerini karşılıklı yaraladıkları anlaşılmasına göre, katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması gerikip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Katılan sanık S.. A..'ün dosyaya yansımış belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı, sanık Yaşar’ın ise gömleğinin yırtıldığı iddia edildiğine göre; manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden sabıkaları olmayan ve yargılama sürecindeki davranışları ve kişilikleri olumlu değerlendirilmekle cezalarından indirim yapılan, tekrar suç işlemeyecekleri kanaati ile cezaları ertelenen sanıklar hakkında sanık Yaşar'ın gömleğinin yırtılıp yırtılmadığı, kasten yaralama eylemi sonucu zararının oluşup oluşmadığı araştırılmadan, sanığın beyanı ile yetinilerek, "karşılıklı zararlarını gidermedikleri" şeklindeki gerekçe ile sanık Yaşar yönünden eksik araştırma ile, sanık Sabahattin yönünden ise hatalı gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c) Yargılama giderlerinin katılan sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık S.. A..’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13905, Karar No: 2006/15556, Tarih: 18.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13905 E.  ,  2006/15556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak  1. İş  Mahkemesi

Tarih               : 6.6.2006

Davacı meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %.12  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 11.05.2006 gün ve M/732 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 21.12.1998 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 12 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedürü işletmemesi ve doğrudan yasanın öngörmediği biçimde alınan bu rapora itibar etmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin  diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8219, Karar No: 2014/22802, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8219 E.  ,  2014/22802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/35-2014/25

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5880, Karar No: 2019/9229, Tarih: 25.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5880 E.  ,  2019/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma (TMKm.166/1-2)" olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şeklide gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyanıca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10843, Karar No: 2023/5678, Tarih: 18.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/10843 E.  ,  2023/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/740 E., 2020/1185 K.

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 24.02.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkil ...'in Buse Balıkçılık adlı işyerinde ve müştemilatında arama yapılmasına karar verildiği, yapılan aramalar neticesinde müvekkilde ait bir kısım kimyasal maddeler el konulmuş olup bu husus 23.12.2004 tarihli El Koyma Tutanağı ile sabit olduğunu, el konulan söz konusu kimyasal maddeler Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğü İzmir İşletme Bölge Müdürlğüünün Gaziemir Kaçak Eşya Ambarına 21.12.2004/100 tarih/sayı ile teslim edilmiş ve kaçak eşya ambar giriş defterinin 2066 sıra numarasına kaydedildiği, el konulan mallardan bir kısım 23.12.2004 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere müvekkile yediemin olarak bırakıldığı, müvekkile yediemin olarak bırakılan kimyasal maddeler, kısa sürede tüketilmesi gereken maddeler olup söz konusu maddeler üzerinde müvekkilin tasarruf yetkisi bulunmadığından maddelerin son kullanma tarihleri geçmiş ve hiçbir ekonomik değeri kalmadığını, ceza mahkemesince yapılan yargılama neticesinde ....beraat kararı verilmiş olup müvekkile ait işyerinde el konulan söz konusu kimyasal maddelerinde sahibine (müvekkile) iadesine ancak karar kesinleşmeden önce iadesi talep edildiği takdirde karar kesinleşinceye kadar teminat karşılığında eşya sahibine iadesine karar verildiğini, mahkemece el konulan kimyasal maddelerin iadesine ilişkin karar 29.01.2007 tarihinde verilmiş olup karar tarihi itibariyle söz konusu maddelerin iadesi müvekkil bakımından hiçbir anlam taşımadığını, zira söz konusu maddelerin son kullanma tarihleri 2006 olup hiçbir ekonomik değeri kalmadığını, karar ..02.2012 tarihinde kesinlleşmesinin ardından İzmir Gümrük Müdürlüğün'ce 22.07.2013 tarih 37147 sayılı yazıyla, 24.12.2004 tarihinde el konulan kimyasal maddelerin (balık yemlerinin) 7 gün içerisinde teslim alınması bildirildiğini, ancak son kullanma tarihi 2006 olan ve iade alınması bildirilen tarih (22 Temmuz 2013) itibariyle hiçbir ekonomik değeri kalmayan kimyasal maddelerin iade alınması istendiğini, müvekkil ...'e ait malların haksız el konulması, gerekli koruma önlemlerinin alınmaması ve makul sürede sahibi olan müvekkilimize iade edilmemesi neticesinde müvekkilin uğramış olduğu zararın Hazine'den tazmin edilmesi için sayın mahkemeye başvurma zorunluluğu hasıl olduğunu, müvekkil ...'e ait kimyasal maddelere 23.12.2004 tarihinde haksız şekilde el konulmuş olup haksız el koyma işlemi 1 Haziran 2005 öncesi yani Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce olduğunu, Yargıtay içtihatlarından da anlaşılacağı üzere tazminat konusu haksız el koyanın CMK'nın yürürlük tarihi olan 1 Haziran 2005/ten önce gerçekleşmesi nedeniyle genel hükümler gereğince görevli olan sayın mahkemenize başvurulduğu, bu nedenle fazlaya ilişkin talep ve dava haklarımız saklı kalmak koşuluyla şimdilik 600

.12.2004 tarihinde haksız şekilde el konulmuş olup haksız el koyma işlemi 1 Haziran 2005 öncesi yani Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce olduğunu, Yargıtay içtihatlarından da anlaşılacağı üzere tazminat konusu haksız el koyanın CMK'nın yürürlük tarihi olan 1 Haziran 2005/ten önce gerçekleşmesi nedeniyle genel hükümler gereğince görevli olan sayın mahkemenize başvurulduğu, bu nedenle fazlaya ilişkin talep ve dava haklarımız saklı kalmak koşuluyla şimdilik 600.000,00 TL maddi zararın haksız el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.