muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5841, Karar No: 2017/343, Tarih: 30.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2015/5841 E.  ,  2017/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasındaki sözleşme, yapımı tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen "eser" sözleşmesi niteliğindedir. Eser sözleşmeleri iki tarafa hak ve borç yükleyen sözleşmelerden olup, yüklenicinin eseri iş sahibinin amacına uygun ve fen ve teknik kurallar gözetilerek iş sahibine teslim yükümlülüğü bulunmaktadır. İş sahibi de kararlaştırılan iş bedelini ödemekle sorumludur. Eserin eksiksiz ve zamanında teslim edildiğini ispat külfeti yüklenici tarafa aittir. Bedelin ödendiğini ise iş sahibi kanıtlamalıdır. Somut olayımızda; davalı yüklenici ile dava dışı iş sahibi arasında düzenlenen 23.03.2011 itibar tarihli geçici kabul tutanağında; mekanik tesisat işlerinden (davacı taşeronun üstlendiği işlerden) tespit edilen eksik ve kusurlar bedeli 386.800,00 TL belirlenmiş olup davacı taşeron geçici kabul tarihinden sonra işe devam ederek geçici kabul noksanlıklarını kendisinin giderdiğini yasal deliller ile ispatlamadığından hakedişten eksik iş bedelinin düşülmesi doğrudur.

Sözleşmenin 10. maddesine göre taraflar arasındaki sözleşme konusu iş için kesin teminat miktarının 468.000,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Teminatın geri verilmesi başlıklı 11. madde de ise; “Taahhüdün sözleşme ve eklerine göre yerine getirilmesi, as-built projelerinin onaylanması, işin geçici kabulünün yaptırılması, eğer varsa eksik ve kusurların giderilerek geçici kabul tutanağının onaylanmasından ve yüklenicinin bu işten dolayı işverene başka borcunun olmadığı tespit edildikten sonra teminatın yarısı, ilişiksiz belgesi getirilmesi ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra geri kalan yarısı yükleniciye geri verilir.” şeklinde kesin teminatın geri verilmesi koşulları

gösterilmiştir. Bilirkişi raporunda; davacı defterlerinde yer alan 2.315.510,00 TL içerisinde 468.000,00 TL kesin teminat mektup bedelinin yer alıp almadığı anlaşılamamaktadır.

gösterilmiştir. Bilirkişi raporunda; davacı defterlerinde yer alan 2.315.510,00 TL içerisinde 468.000,00 TL kesin teminat mektup bedelinin yer alıp almadığı anlaşılamamaktadır.

Bu durumda mahkemece; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan, 468.000,00 TL kesin teminat mektup bedelinin, davacı taşeronun defterinde yer aldığı belirtilen ve kabul edilen 2.315.510,00 TL alacak içerisinde yer alıp almadığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, ek raporda bu husus tespit ettirilip yer almıyorsa taşeronun defterlerindeki alacaktan eksik işler bedeli olarak bilirkişi raporunda belirtilen 365.200,00 TL ile senetle yapılan, ödenmemiş olsa bile senetlere yönelik başlatılan icra takibi kesinleşen 1.650.000,00 TL bono bedeli düşüldükten, kesin teminat mektup bedeli 2.315.510,00 TL içerisinde yer alıyorsa az yukarıda belirtilen eksik iş bedeli ile bono bedeline ilaveten sözleşmenin 11. maddesi uyarınca taşeronun iadesini henüz isteyemeyeceği sözleşmenin 11. maddesine göre kesin teminat bedelinin yarısı olan 234.000,00 TL'nin de düşülmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca; 6098 sayılı TBK’nın 117. maddesinin 1. bendine (mülga 818 sayılı BK 101. madde) göre sözleşme ilişkisinden kaynaklanan alacaklara temerrüt faizi yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun ihtarla temerrüde düşürülmesi gerekir. Ya da aynı maddenin II. bendi uyarınca taraflarca ödeme tarihinin kesin olarak belirlenmesi gerekir. Dosya kapsamında davacı tarafından davalıya keşide edilen keşide edilen 06.05.2011 gün, 10628 yevmiye nolu ihtarname, temerrüde esas teşkil edecek nitelikte olduğundan mahkemece bu ihtarnamenin tebliğ tarihi araştırılıp verilen süre de eklendikten sonra kabul edilecek alacak için temerrüt tarihinden icra takip tarihine kadar işlemiş faiz hesabı yaptırılıp hüküm altına alınması gerekirken davalının takipten önce usulüne uygun şekilde temerrüde düşürüldüğünün ispatlanamaması gerekçesi ile işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesi yanlış olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9748, Karar No: 2013/5214, Tarih: 13.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/9748 E.  ,  2013/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suç kastının bulunmadığına, suçun sübuta ermediğine ve zamanaşımının gerçekleştiğine yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesine karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’in 29.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterdiği iki katlı betonarme kalıcı nitelikteki bina, B harfiyle gösterdiği tek katlı betonarme kalıcı nitelikteki bina, C harfiyle gösterdiği tek katlı betonarme depo, D harfiyle gösterdiği 20,80 m²'lik beton zemin ile söz konusu yapıların etrafını çevreleyen taş duvar ve tel örgü şeklindeki 1704,42 m²'lik bahçe olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi” şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’in 29.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterdiği iki katlı betonarme kalıcı nitelikteki bina, B harfiyle gösterdiği tek katlı betonarme kalıcı nitelikteki bina, C harfiyle gösterdiği tek katlı betonarme depo, D harfiyle gösterdiği 20,80 m²'lik beton zemin ile söz konusu yapıların etrafını çevreleyen taş duvar ve tel örgü şeklindeki 1704,42 m²'lik bahçe olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine” ibaresinin çıkarılıp yerine “sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/714, Karar No: 2018/5423, Tarih: 17.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/714 E.  ,  2018/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17060, Karar No: 2017/8838, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17060 E.  ,  2017/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, dava tarihinden geriye doğru 10 yılda müvekkilinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 33.251,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 33.251,76 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719

./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719

./..

sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5391, Karar No: 2011/3669, Tarih: 01.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5391 E.  ,  2011/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 136 ada 113 parsel sayılı 6152971,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına ve kadim kullanıma dayanılarak yayla niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacılar ... ve arkadaşları vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın belirli bölümüne yönelik olarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... ... ... ve arkadaşları davacılar ile aynı nedene dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece davacı ve katılan davacıların davalarının kabulüne, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 25.09.2006 tarihli haritalı raporda (A) harfi ile işaretlenen 185316,91 m2 yüzölçümündeki bölümün aynı ada da son parsel numarası ile ve paylı olarak ... ve paydaşları adına, geriye kalan bölümün ise tespit gibi yayla olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 136 ada 113 parsel sayılı taşınmaz bölümünün kadim nitelikte yaylak yeri olmadığı gibi, davacı ve katılan davacıların tutundukları 1958 tarih 389 tahrir numaralı vergi kayıt kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dava konusu 136 ada 113 parsel sayılı taşınmaz bölümüne uygulanan davacıların tutunduğu vergi kaydının batı sınırında sırt, güney sınırında mera niteliği ile tespit gördüğü belitilen ... ... ...'nı sınır okuduğu, belirlenen yönlerde ise eylemli biçimde yayla ve mera olduğuna göre vergi kaydının sabit sınırlı olduğundan söz edilemez.

O halde davacıların tutunduğu 1958 tarih 389 tahrir numaralı vergi kaydının sabit olan doğu ve kuzey sınırları esas alınarak vergi kayıt miktarı olan 15 hektarın uzman fen bilirkişisine harita düzenlettirilerek kapsamının belirlenmesi, kalan bölümün ise içinde bulunduğu yayla niteliğindeki taşınmaza el atılarak kazanıldığının kabulü gerekirken, sabit sınırlı olmayan vergi kayıt miktarından daha fazla yerin davacı ve katılanlar adına tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/113, Karar No: 2018/1994, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/113 E.  ,  2018/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “lisans sözleşmesinin feshi ile cezai şart alacağının tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 01.02.2012 tarihli ve 2009/268 E. 2012/53 K. sayılı karar davalı vekilince temyiz edilmekle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 10.12.2013 tarihli ve 2012/5366 E. 2013/22566 K. sayılı kararı ile:

“…Davacı vekili, müvekkilinin turizm ve seyahat acenteleri için bilgisayar programları üretimi yapan, ürettiği programlara destek hizmetleri sağlayan bir şirket olduğunu, turizm ve seyahat işletmeciliği yapan davalıyla 07.02.2007 tarihli 'Lisans ve İşbirliği Sözleşmesi' imzaladığını, taraflar için bir takım hak ve yükümlülükler belirlendiğini, davalının sözleşmeye aykırı şekilde sözleşme kapsamında geliştirilen ve kullanılan program yerine başka bir program konularak '......' sayfasındaki '....... by Grup ......' ibaresinin kaldırıldığını, yerine '..... by .....' yazılı aynı içerikli başka bir program koyduğunu, sır niteliğindeki bilgileri dava dışı '.....' firmasına verdiğini, sözleşmeyi ihlal ettiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile kararlaştırılan 100.000 Euro cezai şartın dava tarihindeki karşılığı 214.860.00 TL'nin temerrüt tarihi 22.06.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin varlığının doğru olduğunu, davacının kurduğu sistemin ayıplı çıktığını, uyarılara rağmen ayıbın giderilmediğini, müvekkilinin başka bir program kullanmak zorunda kaldığını, davacı programıyla tamamen farklı bulunduğunu, davacının edimlerini yerine getirmediğini, talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin varlığının doğru olduğunu, davacının kurduğu sistemin ayıplı çıktığını, uyarılara rağmen ayıbın giderilmediğini, müvekkilinin başka bir program kullanmak zorunda kaldığını, davacı programıyla tamamen farklı bulunduğunu, davacının edimlerini yerine getirmediğini, talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 07.06.2007 tarihli lisans ve işbirliği sözleşmesi akdedildiği, davacı tarafın kendi çalışanlarının meydana getirdiği ...... isimli yazılım üzerinde sözleşme uyarınca davalıya kullanım hakkı tanındığı, bir takım hak ve yükümlülükler kararlaştırıldığı, sözleşmenin lisans sözleşmesi mahiyetinde bulunduğu, haklı nedenle fesih halinde taraflara cezai şart talep hakkı tanındığı, yapılan incelemede sözleşmenin gizlilik hükmünün ihlal edilmediğinin ortaya çıktığı, sözleşmenin 4.2.5 maddesinde kullanılan sayfa üzerinde '..... by grup ......' ibaresinin kullanılacağının kararlaştırıldığı, davalının programı bırakarak bu ibareye yer vermeksizin başka bir program kullanmaya başladığı, sözleşmenin 10.2 maddesinde davalının, işbu sözleşmenin yürürlükte olduğu sürede aynı içerikte başka bir programı davacı olmadan işletmeye açamayacağını taahhüt ettiği, sözleşmenin münhasırlık şartının ihlal edildiği, davalının ayıplı teslim yapıldığı ve bunun süresinde ihbar edildiği savunulmuş ise de böyle bir durum kabul edilse bile davalının sözleşmeyi feshetmediği, sözleşmenin feshinin daha önce davacı tarafça yapıldığı, davacının ihlalin sona erdirilmesi için 5 günlük mehil verdiği, sözleşmeyi feshetme ve cezai şartı tahsil etme hakkı doğduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 214.860.00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, sözleşmenin feshi ile cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.