muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/250, Karar No: 2012/3238, Tarih: 27.03.2012

30 m²'lik emlak satış dükkanı, 28 m²'lik depo ve taşınmazı çevreleyen duvarların mevcut olduğunun belirlendiği ancak davalının maddi hata düzeltimi için başvurusu bulunmadığından bu yapılara değer verilmediği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesine dayalı olarak açılan kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tapuya tescili davalarında kamulaştıran idare elemanlarından oluşan kıymet takdir komisyonu tarafından düzenlenen taşınmaz üzerinde yer alan yapıların varlığı, yüzölçümleri, cins ve sınıfları, birim fiyatları, yıpranma payları ve enkaz bedelleri ile ilgili saptamaların ve bu saptamalara dayalı olarak değerlendirmenin -davalı malik tarafından ayrıca bir dava (maddi hata) açılmasına gerek olmaksızın- tespit ve tescil davası içinde taşınmazın tüm unsurlarıyla mahkeme tarafından yapılacağı, bu itibarla dava konusu taşınmaz üzerinde değerlendirme tarihi olan 13.10.2008 tarihi itibariyle fiilen mevcut olduğu bilirkişi raporu ile saptanan yapılara davalı tarafından maddi hata davası açılmadığı gerekçesiyle değer belirlemeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların önceden bildirdiği, vereceği ya da resen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar -ihale yoluyla yapılan satışların özel amaçlı satış olmadığı ve değerlendirme (dava) tarihinden önce yapılan satışların kamulaştırma tarihinden sonraki satış kabul edilemeyeceği de gözetilerek- tespit edilip bu emsallerin ve dava konusu taşınmazın 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip yine emsal alınacak taşınmazların değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan rapor alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 900,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3052, Karar No: 2017/7183, Tarih: 02.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3052 E.  ,  2017/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların yönetime olan aidat borçlarını ödememesi üzerine yapılan icra takibine itiraz nedeni ile takibin durduğunu, borcun konusu olan aidatların davalılara yapılan işletme bütçesinin kendilerine tebliğinden sonra 8 gün içerisinde herhangi bir itirazlarının olmadığını ve kesin olarak likit hale geldiğini, ortak alanlardan elde edilen kira bedellerinin kıdem tazminatı fonunda ve bir kısım harcama kalemlerinde kullanılmasının genel kurulca karara bağlandığını bu kararların iptali yolunda herhangi bir dava açılmadığını belirterek itirazın iptali ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne,

... 12. İcra Müdürlüğünün 2014/11721 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin 5.400,00.-TL asıl alacak, 8.875,14.-TL gecikme faiz toplamı 14.275,14.-TL üzerinden devamına, (İcra dosyasına 26/06/2014 tarihinde davalı ... tarafından ödenen 16.894,10.-TL'nin infaz sırasında dikkate alınmasına), kabul edilen asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, alacak likit olduğundan kabul edilen alacağın %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece davalıların sorumlu olduğu ortak gider alacağı (aidat) tespit edilip yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'e yüklenmesine 02/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22575, Karar No: 2023/8496, Tarih: 17.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22575 E.  ,  2023/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/570 E., 2018/174 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.03.2012 tarihli ve 2012/325 Esas, 2012/90 Karar sayılı kararı ile sanığın izin tecavüzü suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.03.2012 tarihli ve 2012/325 Esas, 2012/90 Karar sayılı kararının Askeri Savcı tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 26.02.2013 tarihli ve 2013/0424 Esas, 2013/0414 Karar sayılı ilamıyla; sağlık raporu alabilmek için 08.12.2011 tarihinden 16.12.2011 tarihine kadar Kasımpaşa ... Hastanesinde çeşitli polikliniklere müracaat ettiği anlaşılan sanığın, bu tarihten itibaren “uzman erbaş olamaz” sonuçlu sağlık kurulu raporunu aldığı 28.12.2011 tarihine kadarki mazeretlerinin araştırılmadığı, sanığın hangi tarihte uzman erbaşlık sınavını kazandığı, kendisine hangi amaçla izin verildiği, hangi tarihte ve hangi makam tarafından sağlık muayenesine sevk edildiği, rapor işlemlerinin hangi tarihte sonlandırıldığı, bu durumun Birlik Komutanlığınca bilinip bilinmediği hususları araştırılarak, araştırma sonucuna göre sanığın mazeretlerinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik bilgi ve belgelere göre yapılan değerlendirmede isabet görülmeyerek beraat hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2013/658 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 27.06.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 27.06.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 24.02.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2017/570 Esas, 2018/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2013/658 Esas, 2014/465 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, duruşma açılıp dava dosyasının yeniden incelenerek beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede; Beşiktepe/Tekirdağ’daki birliğinde askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 06.12.2011 tarihinde beş gün izinli olarak Kahramanmaraş’a gönderildiği, 11.12.2011 günü birliğine katılması gerekirken, yasal bir mazereti olmaksızın izin süresini geçirdiği, 29.12.2011 tarihinde kendiliğinden katılış yaptığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olay tarihinde uzman çavuşluk sınavını kazandığını bu sebeple kendisinden sağlık kuru raporu istendiğini, izin süresi içinde bölük komutanını arayarak sağlık

raporu işlemlerinin yetişmediğini söylediğini, bölük komutanının kendisine işlerini bitirip gelmesini istediğini, eyleminin suç olduğunu bilmediğini, öncelikle beraatini talep ettiğini aksi halde lehe olan hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir.

3.Sanığın olay tarihinde bölük komutanı olarak görev yapan Birol Gürkan'ın tanık sıfatıyla alınan yeminli ifadesi de maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

raporu işlemlerinin yetişmediğini söylediğini, bölük komutanının kendisine işlerini bitirip gelmesini istediğini, eyleminin suç olduğunu bilmediğini, öncelikle beraatini talep ettiğini aksi halde lehe olan hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir.

3.Sanığın olay tarihinde bölük komutanı olarak görev yapan Birol Gürkan'ın tanık sıfatıyla alınan yeminli ifadesi de maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

4.Kasımpaşa ... Hastanesi Baştabipliğinin 08.05.2013 tarihli ve "..." konulu yazısında; sanığın Cebeci Personel Temin Merkezi Komutanlığının 07.12.2011 tarihli yazısıyla sağlık kurulu rapor almak için muayeneye gönderildiği, Kasımpaşa ... Hastanesi Baştabipliğinin 28.12.2011 tarihli ve 10325 sayılı sağlık kurulu raporuyla astigmatizma teşhisi konarak "7/A F-2 Uzman Erbaş Olamaz" kararı verildiği bildirilmiştir.

5.Kahramanmaraş Askerlik Şubesi Başkanlığının 11.07.2013 tarihli yazısında sanığın sağlık raporu almak için yapılan sevk işlem ve tarihine dair bilgi verilerek, uzman çavuşluk sınavını kazandığına dair herhangi bir belgeye rastlanmadığı belirtilmiştir.

6.Kara Kuvvetleri Komutanlığı Personel Daire Başkanlığının 28.04.2014 tarihli yazısında sanık ...'nin 27.10.2011 tarihinde uzman erbaşlık için fiziki yeterlilik ve kabiliyet testi ile 28.10.2011 tarihinde mülakat aşamalarına katıldığı ve başarılı olduğu bilgisi verilmiştir.

7.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

8.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığa atılı suç tarihi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu hususu göz önüne alındığında; sanığa atılı suçun işlendiği 18.12.2011-29.12.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmamış olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askeri şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağının hüküm altına alınmıştır.

3.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise

3.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise

de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

4.Dosya kapsamına göre sanığın sağlık kurulu işlemlerinin 16.12.2011 tarihinde bittiği, bu tarihten sonra başkaca bir işlem olmamasına rağmen birliğine katılmadığı hususu göz önüne alındığında, sağlık kurulu işlemleri uzadığı için izin süresinin bitiminde birliğine katılamadığı şeklinde mazeret olak ileri sürdüğü hususun, gerçek dışı ve askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı anlaşılmakla; Mahkemece tüm unsurları ile oluşan atılı suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.12.2011-29.12.2011 yerine 11.12.2011-29.12.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

6.5237 Sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

7.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2017/570 Esas, 2018/174 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3345, Karar No: 2014/26456, Tarih: 23.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3345 E.  ,  2014/26456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 32/1, 57/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddeleri uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık... ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar ... ve ... ...'in bulundukları araçta yapılan aramada, aracın kasa kısmının sol teker üstüyle birleştiği yerde, döşeme altında siyah poşet içinde, 23/10/2009 tarihli tarafsız arkeolog bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğu belirlenen 1498 adet sikkenin ele geçirildiği, Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 26/12/2012 tarihli raporu ile sanığın duçar olduğu akıl hastalığının işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı nitelikte olduğu, suç tarihinde ve halen müsnet suç nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanacağı ve anılan Kanunun 57/1 maddesi gereğince koruma ve tedavi kararı gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı, sanığın akıl hastası olması nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilebilmesi için gerekli şartların oluşmadığına, sanık müdafiinin, sanığın tedavi ve koruma altına alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25143, Karar No: 2017/3838, Tarih: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25143 E.  ,  2017/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile tedbir nafakasının kaldırılması talebi yönünden, davalı kadın tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde: davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar verilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

3-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8397, Karar No: 2010/9562, Tarih: 09.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8397 E.  ,  2010/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 gün ve 2009/671 E. 2009/539 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5348, Karar No: 2021/534, Tarih: 02.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/5348 E.  ,  2021/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar .... Sigorta A.Ş., Ak Sigorta A.Ş., ..., Alperen Lojistik Tic. Ltd. Şti., Ergo Sigorta A.Ş., ...

arasındaki dava hakkında Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/04/2016 gün ve 2005/203-2016/127 sayılı kararın Dairemizin 15/04/2019 gün ve 2016/11175-2019/4759 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 520,95 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.