muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15625, Karar No: 2013/22119, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15625 E.  ,  2013/22119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2012 gün ve 2011/430-2012/396 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.06.2013 gün ve 2012/16390-2013/13230 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.09.2006 tarihinde davalının işlettiği yolcu treninin tüm yolcuların inme-binme işlemi tamamlanmadan aniden hareket etmesi neticesinde trenle peron arasındaki boşluğa düşerek yaralandığını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek 57.163,28 TL'nin kaza tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsili istemiştir.

Davalı vekili, davacının kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yolcu olarak trene binmek isterken trenle peron arasındaki boşluğa düşerek yaralandığı, olayın meydana gelmesinde davalının %25 oranında kusurlu bulunduğu, kaza sebebiyle davacının %39.2 oranında malüliyetinin oluştuğu, davacının maddi zararının 57.163,28 TL olduğu, manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulüne, 57.163,28 TL maddi tazminatın 22/09/2006 olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 4.000,00 TL manevi tazminatın 22/09/2006 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25/06/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6552, Karar No: 2015/13478, Tarih: 15.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6552 E.  ,  2015/13478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2011

NUMARASI : 2006/85-2011/389

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/07/2011 gün ve 2006/85-2011/389 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 12/11/2014 gün ve 2014/6950-2014/17482 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, TMSF kararıyla Uzan grubuna ait şirketlere el konulduğunu, davacı şirketin de Uzan grubunun medya şirketlerinden biri olduğunu, el konulduktan sonra muhasebe kayıtlarının incelemeye alındığını ve 13.02.2004 tarihinde kasada olması gereken mevcutların olmadığını, bu durumun tutanakla tespit edildiğini, teftiş kurulu ve denetim kurulu raporuyla da kasa açığının tespit edildiğini, bu durumdan el koyma tarihinden önceki yönetim kurulu üyeleri, denetim kurulu üyeleri, mali direktör, genel müdür ve icra kurulu üyelerinin tamamının sorumlu olduğu gerekçesiyle 25.036,70 TL olan zararın tüm davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar A.. A.. ve A.. Y.. vekilleri ile Turgay Güzeler ve C.. G.., davanın reddini istemişler, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili ile davalı V.. Ö.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.11.2014 tarihli kararı ile davacı yararına düzeltilerek onanmış, davalı V.. Ö.. vekilinin temyiz isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9313, Karar No: 2014/14322, Tarih: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9313 E.  ,  2014/14322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2013 gün ve 2012/139-2013/286 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/02/2014 gün ve 2013/13577-2014/2792 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının adına tescili 2000/19967 sayılı "... ", 2006/322235 sayılı "... " markalarını kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların 25. sınıfta yer alan "ayak giysileri: ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları..." için 556 sayılı KHK'nın 14, 42/1-c maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Anayasa Mahkemesi’nin 09.04.2014 gün 2013/147 esas, 2014/75 karar sayılı 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 42.maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin Anayasa'nın 91. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline ilişkin kararının aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca markanın iptali hukuki sonucunu doğurması nedeniyle işbu davada varılan sonuca bir etkisinin bulunmayacağının da anlaşılmış olmasına göre davalı vekilinin HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle,davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15523, Karar No: 2016/7844, Tarih: 03.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15523 E.  ,  2016/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1977-1978 yılları arasında ayda 30 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının muris eşi . ve . . 08.04.1943 doğumlu ...’un davalı ... müdürlüğünde 1977 - 1978 yılları arasında (işe giriş bildirgelerine göre) geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile 11158011 sigorta sicil numarasını muris eşine ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinden Kurum’a intikal eden 11158011 sigorta sicil numarası ile 1943 doğumlu ... adına 01.03.1977, 20.07.1977 ve 01.06.1978 tarihli işe giriş bildirgelerinin düzenlendiği, 1977 yılına ait iki giriş bildirgesinde de baba adlarının ..- Nazım yazıldığı, 1978 yılına ait olan giriş bildirgesin de ise baba adının yalnız .. yazdığı, davalı işyerinden Kurum’a intikal eden 2155067 sigorta sicil numarası ile 1935 doğumlu ... adına 01.06.1977 tarihli işe giriş bildirgesinin düzenlendiği, davalı işyerine ait nizalı döneme ilişkin dönem bordrolarının bazılarında 11158011 sigorta sicil numaralı ... yanında (..), 2155067 sigorta sicil numaralı ... yanında (..), 2155067 sigorta sicil numaralı ... yanında (..) yazdığı, davacının muris eşinin ... ve .. oğlu 08.04.1943 .. doğumlu ... olduğu, 2155067 sigorta sicil numaralı ...’un 1935 doğumlu Hasan oğlu .. doğumlu olduğu, 11158011 sigorta sicil numaralı ...’un Nazım ve . . 13.06.1943 . doğumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava dışı Nazım ve . oğlu 13.06.1943 ... doğumlu ... dinlenmiş, beyanında 01/03/1977 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın kendisine ait olduğunu; ancak 01/06/1978 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

Somut olayda; davalı tarafından Kurum’a intikal eden 01/06/1978 tarihli işe giriş bildirgesi dışındaki 01.06.1977, 20.07.1977 ve 01.06.1978 tarihli işe giriş bildirgelerinin de bulunduğu gözardı edilerek bu işe giriş bildirgelerindeki kişilerin doğum tarihleri, baba adları, cilt/hane/sayfa numaraları hakkında detaylı araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davalı tarafından 2155067 sigorta sicil numarası ile 1935 doğumlu ... adına Kurum’a intikal eden 01.06.1977 tarihli işe giriş bildirgesindeki, 11158011 sigorta sicil numarası ile 1943 doğumlu ... adına Kurum’a intikal eden 01.03.1977, 20.07.1977 tarihli işe giriş bildirgelerindeki kişilerin doğum tarihleri, baba adları, cilt/hane/sayfa numaraları hakkında gerçek nüfus kayıtlarını araştırarak ,sonucuna göre çıkacak ilişkili kişileri de davaya dahil edip,beyanlarına başvurmak, davalı işyerine ait dava konusu dönemi kapsar dönem bordro tanıklarını da ayrıntılı şekilde davacı murisinin çalışmalarının yer ve zaman olarak somut olgular çerçevesinde açıklığa kavuşturularak davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip,sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17753, Karar No: 2023/6508, Tarih: 22.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17753 E.  ,  2023/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/59 E., 2021/40 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/59 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararının, katılan Gümrük İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi sisteminden yapılan incelemede, sanığın gıyabi kararın tebliğ edildiği 20.03.2021 tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılmakla anılan tarihte son bildirdiği adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesi uyarınca muhtara bırakılmak suretiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek;

Gerekçeli kararın hükmü temyiz etmeyen sanığa halen cezaevinde bulunması halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, cezaevinde bulunmaması durumunda ise 7201 sayılı Kanun'a göre yeniden tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18995, Karar No: 2016/6614, Tarih: 14.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18995 E.  ,  2016/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda... Köyü çalışma alanında bulunan 195 ada 37 parsel sayılı 3.959,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle davalı ... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Tüzel Kişiliği vekili taşınmazın davacı köyün sınırları içinde kaldığını ve mera olduğunu öne sürerek davalı taraf adına oluşan tapu kaydının iptali ile davacı Köy Tüzel Kişiliği adına mera niteliğiyle tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf da tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı köy vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacı köyün tutunduğu tapu kaydında geçen yayla sınırlarının dışında kaldığı ve böylece davacının davasını ispatlayamadığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 22.09.1929 tarihli tapuya tescil edilen hudutnameye göre kendi köylerine ait yayla sınırları kapsamında kaldığını öne sürmek suretiyle aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak eldeki dava ile birlikte yaklaşık 20 adet dava açmıştır. Davalı tarafça taşınmazın mera alanında kalmayıp, özel mülkiyete konu alanlarda kaldığı savunulmuş; hatta eldeki dosyada olduğu gibi diğer bir kısım dosyalarda da taşınmazlara ait olduğu ileri sürülen tapu kayıtlarına da dayanılmıştır. Mahkemece aynı yönde verilen kararların davacı köy tarafından aynı nedenlere dayalı olarak temyiz edildiği anlaşılmakla çoğunluğunun temyiz incelemesi Dairemizce aynı gün yapılmıştır.

Davacı taraf, davalıların yaşadığı ... Köyü Tüzel Kişiliği ile kendi köyleri arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/53 Esas sayılı dava dosyası ile çekişmeli taşınmazların da bulunduğu geniş bir alan hakkında aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak dava görüldüğünü ve bu alanın köylerinin yaylasına ait hudutname kapsamında kaldığı yönünde lehlerine karar verildiğini öne sürmüş ve delil olarak bu ilama da dayanmıştır. Söz konusu

...Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/53 Esas sayılı dava dosyasının tüm aramalara rağmen bulunamadığı bildirilmiş ise de dosya arasında bu ilamın infazına ilişkin İcra Müdürlüğünün 1985/13 sayılı dosyasının bir örneğinin bulunduğu, içinde de mahkeme ilamının dayanağı haritanın suretinin olduğu belirlenmiştir. Söz konusu ilamının incelenmesinde ... Köyü Tüzel Kişiliğince... Köyü Tüzel Kişiliğine karşı meraya el atmanın önlenmesi istemiyle dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda İşvan mezrasının davacı köye ait olduğu kabul edilmek suretiyle ".... güneyi Mezarlık, ağıl, Çayır yolu, sigalı sırt ile çevrili işvan mevkiindeki meraya davalı... Köyünün müdahalesinin önlenmesine" karar verildiği, ilamın arkasındaki şerhe göre de temyiz üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince hükmün onandığı ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilerek hükmün 06.12.1984 tarihinde kesinleştiği ve anılan icra dosyasıyla infazının yapılarak ilamın dayanağı haritada taralı alanın davacı köy muhtarına 06.07.1985 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece; davacı tarafça delil olarak dayanılmasına rağmen bu ilam ve dayanağı harita keşifte uygulanmamış, fen bilirkişisince ilamın dayanağı olan harita (... tarafından düzenlenen 1/25000 ölçekli harita) ile kadastro paftası çakıştırılmamış, söz konusu haritada gösterilen sınırlar ile eldeki dosyada taraf tanıklarınca gösterilen sınırların aynı yeri işaret edip etmedikleri belirlenmemiştir. Öte yandan dosya kapsamına göre; davacı tarafın dayandığı yayla hudutnamesinin haritasının bulunmadığı, hudutnamede davalı taşınmazın da bulunduğu güney yönündeki sınırın "mezarlık, ağıl, çayıryolu, sigalı sırt" olarak belirlendiği görülmektedir. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada anılan sınırlar yerel bilirkişi, taraf tanıkları, tespit bilirkişilerince gösterilen sınırların harita üzerinde işaretlenmiştir. “Sigalı sırt” dışındaki diğer sınırlarda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, anılan sınırın ise davacı tanıkları tarafından farklı bir yerde, davalı tanıkları ve yerel bilirkişilerce ise daha başka bir yerde gösterildiği anlaşılmıştır. Mahkemece tarafsız olduğu kabul edilen yerel bilirkişi beyanlarına değer verilerek hüküm kurulmuş ise de 1/25000 ölçekli memleket haritasına göre daha kapsamlı, mevkii, dere, yol isimlerini ayrıntılı olarak gösteren askeri haritalar getirtilmek suretiyle gösterilen sınırların bu haritalar üzerinde çakıştırma yapılmak suretiyle denetlenmesi düşünülmemiştir. Ayrıca, mahkemece özellikle nokta sınır şeklinde gösterilen mezarlık, ağıl sınırları ile çayır yolu sınırlarının neye göre birleştirilerek çekişmeli taşınmazın anılan sınırlar dışında kaldığının kabul edildiği (zira hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli haritada sınırlar arasında bir birleştirme yapılmamış, yalnızca sınırlar nokta şeklinde gösterilmekle yetinilmiştir) de anlaşılamamaktadır

. Ayrıca, mahkemece özellikle nokta sınır şeklinde gösterilen mezarlık, ağıl sınırları ile çayır yolu sınırlarının neye göre birleştirilerek çekişmeli taşınmazın anılan sınırlar dışında kaldığının kabul edildiği (zira hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli haritada sınırlar arasında bir birleştirme yapılmamış, yalnızca sınırlar nokta şeklinde gösterilmekle yetinilmiştir) de anlaşılamamaktadır. Diğer yandan haritaya göre birden başlayıp bitmiş gibi görünen çayır yolunun devamının olup olmadığı hususu da açıklığa kavuşturulmamıştır.

O halde; eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilemeyeceğinden öncelikle davalı tarafın tutunduğu hangi tapu kaydına dayandığı sorulmalı (zira bir kısım dosyalarda da çok sayıda tapu kayıtlarının sunulduğu gözlemlenmiştir), dayanılan tapu kaydı tedavülleriyle birlikte getirtilmeli, taşınmazların bulunduğu mevkiiyi ayrıntılı şekilde gösteren askeri haritalar bulunduğu yerden istenilmeli bu şekilde eksiklikler tamamlandıktan sonra daha sonra mahallinde komşu köylerden; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu; taraf tanıkları ve uzman harita mühendisi bilirkişisi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmaz başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişilerden taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinin davacı köye ait mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, davacı köy adına mera olarak sınırlandırılan 195 ada 38 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın da bulunduğu şahıs taşınmazları arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, çayır yolunun yalnızca 195 ada 12, 13, 14 parsellerin kuzeyinden ve 17 parselin içinden geçecek kadar kısa bir yol mu olduğu, yoksa devamı olan daha uzun kadim bir yol şeklinde mi bulunduğu sorulmalı, davacı tarafın dayandığı yayla hudutnamesi ile mahkeme ilamı ve dayanağı

olan haritada geçen sınırlar ve davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı yöntemine uygun şekilde okunup sorulmak suretiyle sınırlar tereddütsüz belirlenmeli, teknik bilirkişiden renkli uydu haritası altlık yapılmak suretiyle çekişmeli taşınmazı ve çevresini kapsayan kadastro paftası,... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/53 Esas sayılı ilamının dayanağı olan harita ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak ve davacı köy tarafından dayanılan hudutnamedeki sınırlar ile davalı tarafın dayandığı tapu kaydındaki sınırlar harita üzerinde gösterilmek suretiyle rapor hazırlaması istenilmeli, ayrıca mevkileri, yolları, dereleri isimleriyle ve ayrıntılı olarak gösteren askeri haritadan yararlanılarak bu sınırlar harita üzerine işaretlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın mahkeme ilamında taralı olarak gösterilen alan ve davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamı içinde kalıp kalmadığı belirlenmeli, mahkeme ilamının taraflar açısından güçlü delil sayılacağı göz önünde bulundurulmalı, taşınmazın dayanılan tapu kaydı ve hudutname kapsamında kalması halinde tapu kaydına mı, hudutnameye mi üstünlük tanınacağı tartışılmalı, aynı nitelikteki davalardan biri hakkında verilecek hükmün, diğerlerini de etkileyeceği göz önünde bulundurularak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.