muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5529, Karar No: 2013/7144, Tarih: 30.04.2013

Mahkemece, ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngörülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek ve dosyada mevcut hukukçu bilirkişi Serpil Ejder tarafından düzenlenmiş bulunan rapor da, bu kapsamda denetlenip değerlendirilerek, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18926, Karar No: 2016/14494, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18926 E.  ,  2016/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 19.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.596,87 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçakbedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5969, Karar No: 2012/17059, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5969 E.  ,  2012/17059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin EPDK'nun tanzim ettiği "Dağıtıcı Lisansı" kapsamında akaryakıt sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde müvekkili şirket lehine 02.05.2008 tarihinde geçerli olmak üzere 14 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, bayilik ilişkisi nedeniyle davalı tarafa yatırım yapıldığını ve bayiye hizmet bedeli faturası karşılığında akaryakıt verildiğini, Rekabet Kurulu'nun 12.03.2009 tarihli genel bildirimi ile anlaşmaları 5 yılla sınırladığını ve kararın bağlayıcı olduğunu , kurul tarafından geçersiz sayılan intifa süresi nedeniyle tarafların birbirlerine verdiklerinin BK 'nun 63 ve 64. çerçevesinde iadeye tabi olacağını, geçersiz kabul edilen 9 yıllık intifa süresi nedeniyle taşınmaza fazladan yapılan yatırım için, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 96.388,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma yetkisinin taşınmazın bulunduğu Manisa Mahkemelerine ait olduğunu, müvekkil şirket ile davalı arasında 07.11.2006 tarihinde imzalanan işleticilik sözleşmesinin ek protokolünün 3. maddesi uyarınca davalının 149.936,00 TL değerinde motorini hibe ettiğini, yapılan hibe sözleşmesinin asıl sözleşmenin yürürlük şartlarından olduğunu, davacının müvekkil şirketin kullanımına sunduğu makine ve teçhizatların mülkiyetinin müvekkilde olmadığını, müvekkile sadece kullanma hakkı tanındığını, taraflar arasındaki intifa sözleşmesi ve bayilik anlaşmasının da halen devam ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın açıldığı 10.03.2010 tarihi itibarıyla intifa hakkının halen ayakta olduğu, terkin edilmediği, intifa hakkının davacı lehine bir kazanım teşkil edip, bu durumun ortadan kalkmaması nedeniyle sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak davası açılamayacağı gerekçesiyle erken açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4580, Karar No: 2019/9646, Tarih: 18.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4580 E.  ,  2019/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a aykırılık eyleminden dolayı ... Lojistik Uluslararası Nakliyat Ltd. Şti. hakkında Karayolları Akıncı Otoyol Bakım İşletme Şefliğinin HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 19/10/2016 tarihli ve 2923265 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 510,00 Türk Lirası geçiş ücreti ve 5.100,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvuru üzerine, geçiş ihlallerinin farklı gişelerden yapıldığı gerekçesiyle dosyanın tefrik edilerek her bir ihlalin yapıldığı 20 ayrı mahal mahkemesine yetkisizlikle gönderilmesine ve Işıkkent HGS istasyonundan yapılan geçişle ilgili idari yaptırım kararlarının hukuka aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına dair İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/12/2016 tarihli ve 2016/4041 Değişik İş sayılı kararına müteakip, Torbalı gişesinden yapılan ihlalle ilgili olarak yapılan inceleme sonucunda aynı tarihli ve aynı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulüne ilişkin Torbalı Sulh Ceza Hakimliğinin 22/05/2017 tarihli ve 2017/124 değişik iş sayılı kararını ve Kurtköy geçişleri yönünden itirazın kabulüne ve cezanın 5.425.00 Türk Lirası olarak tespit ve tahsiline ilişkin İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2017 tarihli ve 2017/345 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/06/2018 gün ve 1826 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2018 gün ve KYB-2018-59438 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli ... Lojistik Uluslararası Nakliyat Ltd. Şti. hakkında, Karayolları Akıncı Otoyol Bakım İşletme Şefliğinin HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 19/10/2016 tarihli ve 2923265 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 510,00 Türk Lirası geçiş ücreti ve 5.100,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı anılan firma vekili tarafından hem geçiş ücretleri hem de idari para cezalarının toplamı olan 5.610,00 Türk Lirası idari para cezasına karşı tek bir dilekçe ile İzmir Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliğine itirazda bulunulduğu;

İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğince 28/11/2016 tarihli ve 2016/4041 değişik iş sayılı kararı ile geçiş ihlallerinin farklı gişelerden yapıldığı gerekçesiyle dosyanın tefrik edilerek her bir ihlalin yapıldığı 20 ayrı mahal mahkemesine yetkisizlikle gönderildiği, kendi uhdesinde kalan Işıkkent HGS istasyonundan kaçak geçiş yapılması ile ilgili kabahat yönünden ise, anılan Hakimliğin 09/12/2016 tarihli ve 2016/4041 değişik iş sayılı kararı ile sadece Işıkkent HGS istasyonundan yapılan kaçak geçiş yönünden uygulanan idari yaptırım kararlarının hukuka aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğince verilen yetkisizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Torbalı Sulh Ceza Hakimliğince 22/05/2017 tarihli ve 2017/124 değişik iş sayılı kararı ile aynı tarihli ve aynı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verildiği ancak ilgili mahkemenin idari para cezasına konu eylemlerin tümü bakımından yetkili olmadığı, dosyanın kendisine münhasıran Torbalı gişesinden yapılan ihlalle ilgili olarak yetkisizlikle gelmiş olduğu gözetilmeden, idari para cezasının tamamı hakkında karar verilmesinde,

Yine İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğince verilen yetkisizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğince 25/05/2017 tarihli ve 2017/345 değişik iş sayılı kararı ile Kurtköy gişesinden yapılan ihlalle ilgili olarak yapılan inceleme sonucunda aynı tarihli ve aynı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan idari para cezasına karşı yapılan başvurunun Kurtköy geçişleri yönünden itirazın kabulüne ve cezanın 5.425,00 Türk Lirası olarak tespit ve tahsiline ilişkin karar verildiği, ancak karar veren ilgili mahkemenin idari para cezasının tümü hakkında tespit ve tahsil hükmü kurmuş olduğu, cezanın kalan kısmı hakkında tespit yapmaya yetkili olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz tarafından Akıncı Otoyol Bakım İşletme Şefliği HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 19.10.2016 tarihli ve UA 2923265 sayılı idarî para cezasında belirtilen tüm geçiş ihlalleri bakımından İzmir Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği'ne başvuruda bulunulduğu, İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/4041 Değişik iş sayılı dosyası kapsamında geçiş mahallerine göre yetkisizlik kararı verilmek üzere tefrik işlemi yapılmasının ardından yetkili oldukları belirtilen Torbalı Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği ile İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliğinin de aralarında bulunduğu on dokuz farklı Sulh Ceza Hakimliği'ne dosyaların gönderildiği;

Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.05.2017 tarih, 2017/124 Değişik iş sayılı dosyasında sadece yetkisizlik kararında belirtilen Torbalı gişelerinde gerçekleştirilen ihlaller hakkında inceleme yapılıp karar verilmesi gerekmesine karşın, daha önce İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.12.2016 tarih, 2016/4041 Değişik iş sayılı kararı ile iptaline karar verilen Işıkkent HGS geçişleri hakkında da inceleme yapılarak ve bu defa anılan geçişler nedeniyle verilen idari para cezalarının da hukuka uygun olduğu belirtilmek suretiyle idari para cezasına konu tüm geçişler bakımından talebin reddine karar verildiği,

İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.05.2017 tarih, 2017/345 Değişik iş sayılı dosyasında sadece yetkisizlik kararında belirtilen Kurtköy gişelerinde gerçekleştirilen ihlaller hakkında inceleme yapılıp karar verilmesi gerektiği, Hakimlikçe bu yönde inceleme yapılıp iptal kararı verilmekle birlikte daha önce İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.12.2016 tarih, 2016/4041 Değişik iş sayılı kararı ile iptaline karar verilen Işıkkent HGS geçişlerine de şamil olacak şekilde idari para cezasının Kurtköy HGS geçişleri düşüldükten sonra 5.425,00 TL olarak tespit ve tahsil konusunda karar verildiği, anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içerikleri ayrı ayrı yerinde görüldüğünden;

a)Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.05.2017 tarih, 2017/124 Değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine,

b) İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.05.2017 tarih, 2017/345 Değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29937, Karar No: 2013/3212, Tarih: 12.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29937 E.  ,  2013/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, müşterek çocuklarının rahatsız olması nedeni ile ... Devlet Hastanesi'ne başvurup, çocuğa doktor tarafından ... adlı ilacın verildiğini ancak küçüğün iyileşmeyip sağılığının daha da kötüye gittiğini, ilacın kontrolü amacı ile yapılan analizler neticesinde ilacın son kullanma tarihinin geçmemesine rağmen, firma sipesifikasyonuna uygun olmadığı, hasta sağlını tehlikeye attığının tespit edildiğini, davalı tarafından üretilen ilacı küçük çocuklarının kullanması sonucunda çocuğun hayatının tehlikeye atıldığından derin bir üzüntü yaşayıp manevi çöküntüye uğradıklarını belirterek, her biri açısından 12.500 TL'den 25.000 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihinden itibarden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-21.12.2011 tarihinde 28149 sayılı RG' de yayımlanıp yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 10. maddesine göre manevi tazminat davalarının tamamen reddi durumunda avukatlık ücreti bu tarifenin 2. kısmının 2. bölümüne göre 2012/29937 2013/3212

hükmolunur. Dava tüketici mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanmıştır. 2012 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2.Kısım, 2.Bölümünün 8 nolu bendi gereğince davalı yararına 600,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tarifedeki miktardan fazlasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 5.bendinde yer "1.100'er TL" ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine "600,00 'er TL " kelimesin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2487, Karar No: 2024/15364, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2487 E.  ,  2024/15364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/576 E., 2023/133 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımları uygulamayacağına dair takdiri de gözetilerek hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.12.2024 tarihinde karar verildi.