muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1394, Karar No: 2017/5766, Tarih: 15.05.2017

Sanık soruşturma aşamasında; kulenin temizlenmesinden kaynaklanan az miktardaki suyun, ortama yayılarak kendiliğinden dereye döküldüğünü, kule temizliğinin yılda bir ya da iki kez yapıldığını, duruşmada ise, yağmur yağdığında da kule üzerinden yağmur sularının dereye aktığını, tutanak düzenlenmesinden sonra yükümlü olmadığı halde, yağmur sularını da toplayarak arıtmaya verdiğini savunmuştur.

Dosyada alınan numunenin analiz sonuçları bulunmamakla birlikte, idari yaptırım kararında kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ), askıda katı madde (AKM), demir ve alüminyum değerlerinin, olması gereken limit değerlerin üzerinde olduğu belirtilmiştir.

Bilirkişilerin raporunda; endüstriyel soğutma kulelerinin, sistemde dolaşan soğutma suyunun sistemden aldığı ısıyı soğutma suyu aracılığıyla uzaklaştırma amacıyla yapıldığını, suyun içine kireç ve korozyon önleyici kimyasallar katıldığını, kulelerin yılda en az iki kez mekanik ve kimyasal temizlemeye tabi tutulduğunu, tortu ve sedimentin sistemden uzaklaştırıldığını, mekaniz temizlemede tortu ve sediment karışımlı su, kimyasal temizlemede ise asit içerikli temizleyici kullanılması nedeniyle tortu, asitli su ve sediment oluşacağı, atıksu analizinde de KOİ, AKM, demir ve alüminyum değerlerinin yüksek çıkmasının nedeninin de kimyasal ve mekanik temizlemeden kaynaklandığı açıklanmıştır.

Yerel Mahkemece sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan beraat kararı verilmiş, katılan ... tarafından karar temyiz eidlmiştir.

Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 2013/11553 Esas, 2014/34041 Karar sayılı ilamıyla bozma kararı verilmiş, bozma kararına uyularak tutanak tanıkları dinlenmiş ve yargılamaya konu atığın, soğutma kulesi içerisinde bulunan boru ve kazanların içerisindeki çökelti ve diğer oluşumların temizlenmesi ile soğutma suyunun boşaltılması sonucu oluşan atık olduğu belirlenmiştir.

Dosya kapsamında bozma kararı sonrası bilirkişilerden ek rapor alınmış, rapor sonucuna göre yargılamaya konu olay kapsamında çevre kirliliğinin meydana geldiği, ancak kalıcı etkisinin bulunmadığı ifade edilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu tesisin soğutma kulesi içerisinde bulunan boru ve kazanların içerisindeki çökelti ve diğer oluşumların temizlenmesi ile soğutma suyunun boşaltılması sonucu oluşan atıkların hiçbir önlem alınmaksızın dereye deşarj edildiğinin belirlendiği, bu suretle eylemin TCK’nın 181.maddesi kapsamında çevrenin kasten kirletilmesi suçun oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK’nın 182.maddesi uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13574, Karar No: 2017/909, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13574 E.  ,  2017/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7707, Karar No: 2016/11370, Tarih: 20.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7707 E.  ,  2016/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 14.03.2013 günü 13:30 – 14:00 saatleri arasında katılana ait eve girilerek bir adet laptop ve bir adet taşlı yüzüğün çalındığı olayla ilgili yapılan tahkikatta il mobese görüntülerinden .... plakalı aracın 12:30 – 13:10 saatleri arasında il sınırları içinde bulunduğu, 13:02 – 13:09 saatleri arasında Kırkent sitesi önünde bekleme yaptığı, 13:14'te Kırkent sitesi civarından araca doğru hızlı şekilde iki kişinin geldiği, şahıslardan birinin elinde laptop çantası olduğu, tahkikat devam ederken aynı gün yakın saatlerde müştekinin evinin karşısındaki diğer dairede ve yine aynı ilde bulunan başka bir adreste de benzer yöntemle hırsızlık olaylarının meydana geldiği, sanığın olay günü aracın kendisinde olduğunu ve bir iş için birkaç saatliğine Tekirdağ iline geldiğini kabul ettiği olayda; sanığın bütün aşamalarda atılı suçlamayı inkar ettiği, sanığın katılanın evine girip bilgisayar ve yüzüğü çaldığına ilişkin her hangi somut bir kanıtın bulunmadığı, adı geçen aracın katılanın evi önünde bekleme yaptığına ilişkin bir kaydın dosya içinde bulunmadığı, ayrıca yukarıda bahsi geçen aynı gün katılanın evinin karşı dairesinde ve başka bir adreste meydana gelen hırsızlık olayları ile ilgili sanık hakkında takipsizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca sanığın delil yetersizliği nedeniyle atılı suçlardan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın müştekinin kilitlemeden çıktığı evine girip suça konu eşyaları çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması ve gerekçeli kararda da mahkemenin kabulünün bu yönde olduğunun açıklanması karşısında, hüküm fıkrasında sanık hakkında ek savunma hakkı da tanınmadan TCK'nun 1422-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle, kısa karar ve gerekçeli kararda çelişkiye yol açılması,

3- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

3- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2455, Karar No: 2025/5806, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2455 E.  ,  2025/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1586 Esas, 2024/1524 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.08.2024 Tarihli ve 2024/1171 Esas, 2024/1113 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün mernis adresinin Hasanbeyli/Osmaniye olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03/10/2024 Tarihli ve 2024/1586 Esas, 2024/1524 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü tarafından verilen yazılı beyan ile cezaevine girmeden önceki ikametgah adresinin Osmangazi/Bursa olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Osmangazi/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11991, Karar No: 2013/29022, Tarih: 20.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/11991 E.  ,  2013/29022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'ın hakaret eyleminden zamanaşımı içerisinde mahkemesince hüküm kurulabileceği düşünülerek dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma eyleminden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hakaret eylemine, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma eyleminden kurulan hükümde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

a) İlçe Emniyet Amiri olan sanığın, katılan icra müdür yardımcısı ...'ın haciz işlemi sırasında, haciz mahallinde gerekli güvenliğin sağlanıp sağlanmaması konusunda çıkan tartışma sonucu karakola giriş çıkış ve gözaltı formu düzenlemeden, Cumhuriyet Savcısına da haber vermeden 3-4 saat süreyle karakolda gözaltında tutma eyleminin, TCK'nın 109/3-c maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mahkemenin kabulüne göre de, TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1800, Karar No: 2015/2758, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1800 E.  ,  2015/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13423, Karar No: 2012/30778, Tarih: 20.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/13423 E.  ,  2012/30778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın eylemini bıçakla gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, TCK'nin 86/1, 3.e, 87/1.d-son maddeleri uyarınca sanığa hükmedilecek cezanın alt haddinin 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, sanığın savcılık ifadesinde Cumhuriyet savcısı imzasının bulunmaması mahalinde ikmali mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa TCK'nin 86/2, 3.e, 29, 62. maddeleri uyarınca verilen ... para cezasının en son TCK'nin 52. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk başta temel cezanın para cezasına çevrilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükmün sanık hakkında ceza tertibine ilişkin kısmının; 'Sanığın TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca takdiren 120 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan cezanın TCK'nin 86/3.e maddesi uyarınca ½ oranında artırılarak 180 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasından TCK'nin 29. madddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılarak 135 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 112 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen ... adli para cezasının TCK'nin 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek neticeten 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına' şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7984, Karar No: 2015/10695, Tarih: 05.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7984 E.  ,  2015/10695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2010/77-2014/282

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Özkan tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 12/02/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı A.. S..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı A.. S.. tarafından temyiz olunmuştur.

a- Davacı idare tarafından dava dışı muris İbrahim Yüce'nin mirasçılarına 2330 sayılı Kanun uyarınca yapılan ödemenin rücuen tahsili talep olunmuş; mahkemece, İbrahim Yüce'nin mirasçılarının açtığı davada, rücua konu miktarın 43.686,00 TL olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacı idare, davalının neden olduğu trafik kazasında yaşamını yitiren davadışı polis memuru İbrahim Yüce'nin mirasçılarına 2330 sayılı Kanun gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir. Dava konusu tazminat miktarının belirlendiği İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu’nun 08/12/2009 tarihli kararında, karar tarihindeki en yüksek devlet memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz maaş tutarının iş gücüne engel bulunan her gün için %1 oranında hesaplanarak ödeme yapıldığı görülmektedir. Oysa zarar haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiştir. Davalının sorumluluğu da bu tarihte başladığından tazminatın, haksız eylem tarihindeki miktar esas alınarak belirlenmesi gerekir. Olay tarihinden sonra alınmış karar tarihindeki kıstaslara göre belirlenen tazminatın rücuen tahsiline karar verilmiş olması yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b- Davacı tarafından, dava dışı mirasçılara yapılan ödeme miktarı 53.124,00 TL'dir. Mahkemece, olay tarihindeki kıstaslara göre belirlenecek ödenmesi gereken miktardan, davalı sürücünün kusuruna karşılık gelen tutarın hüküm altına alınması gerekir. Dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde karar verilmesi nedeniyle de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2/a-b) bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı A.. S.. yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4931, Karar No: 2025/1872, Tarih: 12.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4931 E.  ,  2025/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/684 E., 2023/1252 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,