muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9355, Karar No: 2019/7630, Tarih: 04.04.2019

. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talep bakımından alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir. Mahkemece, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin esastan değerlendirilerek, yazılı tutarda hüküm altına alınması isabetlidir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarına yönelik talepler bakımından ise; davacı çalışma süresini, aylık ücret miktarını, fesihte tanınması gereken ihbar süresini ve kendisine kullandırılmayan izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Giydirilmiş ücret bakımından ise aylık çıplak ücrete ek para veya parayla ölçülebilen menfaat bulunduğu noktasında dava dilekçesinde bir iddia yoktur. Anılan sebeplerle, dava konusu edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davacı tarafça belirlenebilir nitelikte olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6040, Karar No: 2011/12562, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6040 E.  ,  2011/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45748, Karar No: 2014/40823, Tarih: 18.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/45748 E.  ,  2014/40823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/315-2014/504

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden dosya masrafı vs. adı altında fazla para tahsil ettiğini belirterek, fazla hakları saklı kalarak 1.930 TL.nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1.930 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki davada 1.930 TL.nın faizi ile ödetilmesini istemiş, mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile 1930 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 1.930 TL.nin davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmiştir. Bu hali ile kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, yukarıda açıklandığı gibi, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 33.00 TL harcın istek halinde iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11627, Karar No: 2012/9129, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11627 E.  ,  2012/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/1997-17/02/2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve işveren vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 1.8.1997-17.2.2005 tarihleri arasında geçen ve davalı kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait (1015765) sigorta nolu işyerinden 1.8.1997 tarihinde işe giriş bildirgesi ile işe girişinin ve dönem bordrosu ile ücret bordrolarında belirtilen sürelerde kısmi çalışmalarının bildirildiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporunda davacının 1997-2005 yılları arasında arasındaki kıdeminin esas alındığı, işverence düzenlenmiş bazı yıllar puantaj cetvellerinin ücret bordroları gibi davacı tarafından imzalanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte bu işyerinde 1997-2005 yılları arası dönem bordrolarında çalışmaları olan kişiler olup, davacının 1997, 1998, 1999 yılları ile 2003 yılı (Haziran, Temmuz, Ağustos ayları hariç diğer ayları ile) ve 2004-2005 yıllarına ilişkin olarak verilen tespit kararı yerinde ise de; ihtilaf konusu olan 1.1.2000-31.8.2003 tarihleri arasındaki puantaj cetvellerinde imzası olan dönemlere ilişkin olarak, imzalı çalışmanın işin o işyerinde kesintili geçtiğine karine olması ve bu yasal karinenin aksinin ispatlanamaması nedeniyle reddedilmek suretiyle diğer dönemler yönünden ise çalışmanın tespitine karar verilmesi gerekecektir.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği ve ihtilaf konusu olan 1.1.2000-31.8.2003 tarihleri arasındaki süreyle ilgili olarak, davalı işverenin puantaj cetvellerinde davacının imzası olanlar saptanarak, imzasını içeren ve cetvellere geçmiş sürelerdeki aylar yönünden eksik sürelerle ilgili olarak istemi reddetmek, imzalı olmayan cetveller yönünden ise; işverence ...’ya verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanık beyanlarıyla çalışma sabit olmakla bu süreler yönünden tespit isteminin kabulüne karar vermek ve de kuruma bildirilmiş süreler yönünden ise tespitinde hukuki bir yarar bulunmadığından bildirilen bu süreler yönünden istemin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde istemin tümden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halilnde davalılardan ...'a iadesine 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14833, Karar No: 2015/9984, Tarih: 09.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/14833 E.  ,  2015/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/355-2014/734

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.12.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı N.. E.. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyası için 2 adet tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Davacı N.. E.. vekilince Çatalca Mahkemeler Veznesine 100,00 TL'lik gider avansı ödendiği tespit edilmiştir. Tebligat pullarının da bu avanstan karşılanması gerektiğinden gider avansından 2 adet tebligat pulu aldırılarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1162, Karar No: 2021/2824, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/1162 E.  ,  2021/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.03.2017 gün ve 2014/1001 E. - 2017/132 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 19.12.2018 gün ve 2017/1991 E. - 2018/8094 K. sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalı şirketin A grubu 4200 adet hisse karşılığı 105.000.000.000 TL sermaye taahhüdü ile kurucu ortağı olduğunu, ana sözleşme ile üç yıllığına yönetim kurulu üyeliğine getirildiğini, sermaye taahhüt borcuna karşılık 07.06.1999 tarihine kadar 200.000 DM ödeme yaptığını ancak, 327 hisse karşılığı 8.175.000.000 TL sermaye ile şirkete ortak kaydedilmiş olduğunu, 327 payın karşılığı 65.400 DM olup, 134.600 DM alacaklı olduğunu ileri sürerek, 134.600 DM'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin kurucu ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan davacının,sermaye taahhüt borcunu yerine getirmediğini, davacının harcama kalemleri ile ilgili belge sunmadığını, bu dönemde yönetim kurulu başkan ve üyelerinin huzur haklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin kurucu ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan davacının,sermaye taahhüt borcunu yerine getirmediğini, davacının harcama kalemleri ile ilgili belge sunmadığını, bu dönemde yönetim kurulu başkan ve üyelerinin huzur haklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı şirket yönetim kurulu başkanı ...'in şirketi temsil ve ilzama tek başına yetkili olduğu, şirketi borçlandıracak her türlü senet, sözleşme, taahhüt vs. akit ve imzaya yetkili kılındığı, davalının, davacı tarafından sunulan gider kalemlerine ilişkin belgenin aksini muteber delillerle ispatlayamadığı, 20.03.1999 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyelerine 2.000 DM ücret ödenmesi hususunda karar alındığı, davacının da görevde bulunduğu üç aylık süre için toplam 6.000 DM huzur hakkı talep edebileceği, yönetim kurulunca bir çok kez şirket yönetim kurulu üyelerinin şirket amaç ve kapsamı dahilinde yurt dışında bir takım masraflar yapıldığı taktirde bunların ödeneceği anlamına gelen kararlar aldığı, davalı şirketin Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde (2002/453 E.-2004/489 K.) davacı aleyhine sermaye taahhüdünün ödenmeyen kısmının yerine getirilmesi konusunda alacak davası açtığı, mahkemece davacının davalı şirketin kuruluş sermayesinden dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığı sebebiyle red kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay tarafından onandığı, davacının sermaye artırımı dolayısıyla da sermaye borcunun bulunmadığı, davacının 6.000 DM huzur hakkı, 48.200 DM temsilcilik ve komisyon ücreti, 35.000 DM araba kirası, 9.350 DM telefon ve kırtasiye gideri, 23.450 DM reklam masrafları olmak üzere toplam 122.000 DM alacağı bulunduğu gerekçesiyle asıl davada davanın kısmen kabulü ile 122.000 DM karşılığı olan 62.377,61 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuş.

Bu kez asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 154,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.041,90 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı-birleşen davada davacı ...Ş'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14027, Karar No: 2010/436, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14027 E.  ,  2010/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 218 ada 1 parsel sayılı 1.166,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ... adına tespit edilmiştir..

Davacı Hazine; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, ... ..., takas ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra dava konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davaların reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılıp kadastro tespit tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1958 basım tarihli memleket haritasında ve 1948 çekim tarihli hava fotoğrafında açık alanda gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ise de rapor ekindeki memleket haritasında çekişmeli taşınmazın tamamı yeşil renkli ormanlık alanda işaretlenmiştir. Orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olup mahkemece bu çelişki üzerinde durulup yöntemince giderilmemiştir. Böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bundan ayrı çekişmeli taşınmazın sınırında dere bulunduğu halde mahkemece jeoloğ bilirkişiden rapor alınmamıştır.