muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10826, Karar No: 2015/6184, Tarih: 01.10.2015

1-Dosya kapsamına göre; Bakanlar Kurulu'nun 21.12.1999 tarihli ve 99/13765 sayılı kararıyla temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi mülga 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 14. maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarına istinaden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş. (Yurtbank A.Ş.)'nin eski yönetici ve hakim ortağı Ali Avni Balkaner'in 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 110. madde hükmü uyarınca Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17.10.2007 tarih ve 2005/120 E., 2007/381 K. ilamı ile iflasına karar verilmiş, Ankara İflas Müdürlüğü'nün 2007/30 sayılı dosyasından iflas işlemlerine başlanılmış, işbu dava iflas kararından sonra 10.02.2009 tarihinde açılmış, iflas kararı taraflarca temyiz edilmeksizin 14.01.2008 tarihinde kesinleşmiş, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 110. maddesinin yollamasıyla, 106. maddesinin, 5. fıkrası gereğince birinci alacaklılar toplantısı yerine kaim olmak üzere, ilgili iflas idare memuru adayları, Fon Kurulu Başkanlığı'nın 18.01.2008 tarih ve 2008/19 sayılı kararı uyarınca Ankara İflas Müdürlüğü'nün 2007/30 E. sayılı dosyasına önerilmiş, Ankara 2. İcra Hakimliği'nin 08.02.2008 tarihli kararı ile Fon tarafından önerilen iflas idare memurları Av. Ayhan Sarılar, Av. Funda Pehlivan ve Av. Cengiz Kadakaloğlu görevlerine başlamış, TMSF'nin, birinci alacaklılar toplantısının İcra Müdürlüğü'nce 13.02.2008 tarihinde yapılmasına ilişkin karara yönelik şikayeti, Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nce 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 110/2 ve 110/4 yollamasıyla 106/5. maddesi uyarınca tasfiyenin TMSF tarafından yürütülmesi gerektiği belirtilerek 08.02.2008 tarihli kararı ile kabul edilmiş ve ilk alacaklılar toplantısının iptaline karar verilmiş, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Kurulu'nun 16.05.2008 tarih ve 2008/165 sayılı kararı ile Ankara İflas Müdürlüğü'nün 2007/30 sayılı dosyasından sürdürülen iflas tasfiye işlemlerinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun Geçici 11. maddesinin yollaması uyarınca, mülga 4389 sayılı Bankacılar Kanunu'nun 16 ve 17. maddelerine göre Fon tarafından yapılması gerektiğinden, tasfiye işlemlerinin Fon Tasfiye Dairesi Başkanlığı tarafından gerçekleştirilmesine, aynı kişilerin iflas idare memuru olarak atanmasına karar verilmiş, bu çerçevede iflas tasfiye işlemlerine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Hukuk işleri Daire Başkanlığı'nın 2008/1 sayılı dosyası üzerinden devam edilmiş, "TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca İİK'nın 206 ve 207. maddeleri gereğince düzenlenen sıra cetveli" başlıklı cetvelde davacının alacak talebinin reddi ile 4. sıra kapsamında değerlendirilmesine karar verilmiş, 08.01.2009 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ve 09.01

. maddeleri gereğince düzenlenen sıra cetveli" başlıklı cetvelde davacının alacak talebinin reddi ile 4. sıra kapsamında değerlendirilmesine karar verilmiş, 08.01.2009 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ve 09.01.2009 tarihli Star Gazetesi'nde "TMSF Daire Başkanlığı'ndan İflas Dairesi sıfatı ile sıra cetveli ilanı" başlığı ile ilan edilmiş, alacak kayıt talebinde bulunan kişi ve kurumlara tebliğ edilmiş, müflisin iflas tasfiye işlemi İcra ve İflas Kanunu'na göre değil, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre yapılmaya devam edilmiş, bu çerçevede ikinci alacaklılar toplantısı yerine kaim olmak üzere, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Fon Kurulu'nun 12.03.2009 tarih ve 2009/82 sayılı kararı alınmış bulunmaktadır.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106/5. maddesi; " Fon bu Kanunun uygulanması ile sınırlı olmak üzere 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 166., 218., 219., 223., 234., 236., 249., 251. ve 254. maddelerindeki yetki ve görevler hariç olmak üzere iflas idaresi, alacaklılar toplantısı ve iflas idaresi görev ve yetkilerine sahip olarak bankayı tasfiye eder." hükmünü içermektedir.

TMSF, iflas idaresi görev ve yetkilerini haiz olarak iflas tasfiyesini yürüttüğüne göre, bu sıfatla düzenlenen sıra cetvelinin de TMSF'nin kamu gücüne dayalı olarak Bankacılık Kanunu uyarınca tek yanlı olarak aldığı idari karara dayalı bir işlemi olduğu kuşkusuzdur. İflas idaresinin İİK'ndaki haiz olduğu yetkileri TMSF'nin sahip olması, bu hükümlerden yararlanması bu sonucu değiştirmemektedir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 110. maddesinde, 107. maddeye atıf bulunmadığı gibi, 107. madde uyarınca devir alınan alacaklar nedeniyle Fon'a boçlu olanların iflası halinde 132/9. bent uyarınca Fon'un bir ya da iki temsilcisinin katılımı ile oluşan ve İcra hakiminin seçtiği iflas idaresinin somut olayda söz konusu olmadığı, tamamının Fon'un gösterdiği adaylardan oluştuğu, iflas idaresinin Fon adına tasfiyeyi yürüttüğü anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 07.02.2011 tarih ve 2010/69 E., 2011/5 K. sayılı kararında da, TMSF'nin düzenlediği sıra cetvelinin iptaline idari yargının karar verebileceği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda mahkemece, tüzel kişiliği haiz Fon tarafından İİK hükümlerinden yararlanılarak düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetvelinin dava konusu edildiği, davalı Müflis Ali Avni Balker iflas idaresinin TMSF adına tasfiye yürüttüğü, gerçek hasmın TMSF olduğu, bu cetvelde davacının alacağı ile ilgili alınan kararın iptalini amaçlayan davacının alacağının bulunup bulunmadığı, alacağı varsa cetvelin davacı alacağı ile ilgili kısmının iptali ile ilgili inceleme yapıp karar vermenin Adli Yargının görevi dahilinde olmadığı, anılan kararın iptali üzerine idarece yeni bir karar alınarak davacının alacağının cetvele kayıt ve kabulüne karar verileceği gözönünde bulundurulup, HMK'nın 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır. (Dairemizin 05.06.2014 tarih ve 1112 E., 4346 K; 11.06.2015 tarih ve 2014/5898 E., 2015/4495 K.; 23.06.2015 tarih ve 2014/8060 E., 2015/4819 K. sayılı ilamlarıda bu yöndedir.)

Öte yandan, 10.02.2009 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 16.02.2009 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Öte yandan, 10.02.2009 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 16.02.2009 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2349, Karar No: 2014/22749, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2349 E.  ,  2014/22749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/454-2013/284

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7287, Karar No: 2012/13539, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7287 E.  ,  2012/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh (Şişli 2. Sulh) Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Sulh (Şişli 2. Sulh) Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/12/2010 tarih ve 2009/1451-2010/1441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı birleşen dava davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen dosya davalısı vekili, can sağlığı sigorta poliçesi ile sigortalı davalının 04.05.2004 tarihinde ilk kez, 04.05.2005 tarihinde ikinci yıl için doldurduğu başvuru formunda “rahim hastalıkları ve yumurtalık kisti hastalıkları geçirip geçirmediği, bunlarla ilgili rahatsızlıkları olup olmadığı sorusuna “Hayır” cevabı verdiğini, oysa, 25.10.2000, 22.06.2000, 02.03.2004 ve 03.05.2005 tarihli belgelerden rahimde myom kitlelerinin tespit edildiğini ve bunların büyüdüğünün anlaşıldığını, buna göre poliçe öncesinde var olan myom rahatsızlığının beyan formunda bildirilmediğini, bunun TTK’nun 1279 ncu ve Poliçe Özel Şartları’nın 15/9 bendinde teminat dışı tutulduğunu, TTK’nun 1290 ncı ve Hastalık Sigortaları Genel Şartları’nın 5 nci madde hükmünün kasten ve açıkça ihlal edildiğini, müvekkilince sözleşme yapılmasına engel nitelikteki bu rahatsızlık nedeniyle poliçenin iptal edildiğini, davalının, hastaneye yatışta imzaladığı taahhütname nedeniyle müvekkilinin onay verdiğini, rizikonun teminat dışı olduğunun anlaşılması halinde davalının yatış bedelini iade etmeyi taahhütnamede kabul ettiğini, özel şartlarda da rücu hakkının düzenlendiğini ileri sürerek, kuretaj ve rahim ameliyatı ile ilgili 4.970,76 YTL tedavi giderinin faiziyle iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen dosya davacısı, formda myom rahatsızlığı ile ilgili bir soru bulunmadığını, myom nüvesinin kadınların çoğunluğunda görüldüğünü ve hastalık olarak algılanmadığını, kasten gizleme iddiasının doğru olmadığını, rizikonun gerçekleşmesinden sonra sözleşmeden caymanın esasen olanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, birleşen Şişli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1357 E. sayılı dosyasında ise, aynı olay sebebiyle maddi tazminat olarak kendisi tarafından ödenilen 3.183,84 TL doktor ücretinin ve 1.800,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafından davacı ... şirketi aleyhine aynı olay sebebiyle ödenen 3.184,84 TL doktor faturasının tahsili istemiyle Şişli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1357 E. sayılı dosyası ile dava açıldığı, Yargıtay bozma ilamı sonrasında bu davanın eldeki dava ile birleştirilmesine karar verildiği, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında yapılan incelemede, davalının myom nüveleri rahatsızlığının sigorta poliçesi başvuru formunda 9. ve 10. maddelerde beyan edilmesi gereken rahatsızlıklardan olduğu, davalının bu rahatsızlığını beyan etmediği, beyanda bulunmamasında kasıt unsurunun bulunmadığı, davalının geçirdiği ameliyatla myom rahatsızlığı arasında illiyet bağı bulunduğu,meydana gelen rizikonun sağlık poliçesi özel şartları m.15/9 gereğince poliçe teminat kapsamı dışında bulunduğu, mutad poliçe uygulamasının beyan edilen rahatsızlığın teminat kapsamı dışında bırakılması şeklinde olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-birleşen dava davacısı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı birleşen dava davacısı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı birleşen dava davacısı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 276,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4271, Karar No: 2018/5496, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4271 E.  ,  2018/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci-dördüncü-beşinci-sekizinci- onuncu-onbirinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yargılama sırasında istinabe yoluyla ifadesi alınan mağdurenin, olay nedeniyle sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen yokluğunda kurulan hükümlerin mağdureye tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde yokluğunda verilen gerekçeli kararın kanun yollarına başvurma hakkı bulunan mağdureye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7586, Karar No: 2015/11444, Tarih: 24.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7586 E.  ,  2015/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

./..

-2-

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.