muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1266, Karar No: 2008/1111, Tarih: 18.03.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/1266 E., 2008/1111 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/1266 E., 2008/1111 K.**

**- DAVALARIN BİRLEŞMESİ

- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitine itirazdan doğan dava sonucunda yerel mahkemesince oluşturulan hükmün, yasal süresinde ilgilileri tarafından temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine DAVA DOSYASININ ADALET BAKANLIĞI ARACILIĞIYLA, YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA gönderilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gönderilen dava dosyasının tevzien dairemize intikal etmiş olmakla; Tetkik Hakiminin sözlü açıklamaları dinlendi, dosyadaki raporu okundu;

Dava ve temyize konu 136 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkında, Kadastro Mahkemesine açılan 2006/191 E.K. sayılı dava dosyasının dayanağı davanın yapılan yargılaması sırasında, 5.2.2007 günlü duruşma oturumunda, davacı Emine Gürsu'nun açtığı davadan kayıtsız koşulsuz feragat ettiği, bu doğrultudaki beyanını usulün 151. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde belgelendirdiği, anılan taşınmaz hakkında davacı Rasık Kaya tarafından da 2006/129 esasında kayıtlı dava dosyasının dayanağı davanın açıldığı, dava dosyalarının usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca yöntemine uygun olarak birleştirildiği, davacı Rasık Kaya'nın açtığı davanın yargılaması sırasında davalı Mehmet Kısa'nın 7.6.2007 günlü oturumda davalının kendisine yöneltilen davayı yöntemine uygun şekilde kayıtsız koşulsuz kabul ettiği, bu doğrultudaki beyanını da usulün 151. maddesi hükmü uyarınca belgelendirdiği, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgiler ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Kural olarak davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğer davanın sonucunu etkileyeceği tartışmasızdır. Hal böyle olunca, davalar arasında usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmünde öngörülen fiili ve hukuki irtibatın varlığı kuşkusuzdur. Nitekim bu olgu dikkate alınarak mahkemece dava dosyaları da birleştirilmiştir.

Nevarki, davacı Rasık Kaya tarafından davalı Mehmet Kısa aleyhine açılan dava dosyası ile davacı Emine Gürsü tarafından davalı Mehmet Kısa aleyhine açılan dava dosyaları birleştirildiği halde, birleştirilen davalardan davacı Rasık Kaya'nın tesbit maliki davalı Mehmet Kısa aleyhine açtığı dava hakkında hüküm yerinde olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir.

Öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre davaların usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca koşullarının varlığı halinde davaların birleştirilmesi zorunlu olup bu olgu sağlıklı sonuca varmanın ve dava ekonomisine uymanın temel koşullarındandır.

Az yukarıda vurgulandığı gibi yerel mahkemece de bu olgular gözönüne alınarak davalar fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirilmiştir.

Öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre davaların usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca koşullarının varlığı halinde davaların birleştirilmesi zorunlu olup bu olgu sağlıklı sonuca varmanın ve dava ekonomisine uymanın temel koşullarındandır.

Az yukarıda vurgulandığı gibi yerel mahkemece de bu olgular gözönüne alınarak davalar fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirilmiştir.

Kural olarak, davalar birleştirilse de bağımsızlıklarını korurlar. Hal böyle olunca yerel mahkemenin her bir dava hakkında karar yerinde olumlu yada olumsuz hüküm oluşturulması zorunludur.

Gerçekten sicillerin doğru tutulmasından devlet, dolayısıyla hazine sorumludur. Kadastronun amacı taşınmazların geometrik durumlarını, yüzölçümlerini ve hak sahiplerini belirlemek ve infazı mümkün doğru sicil oluşturmaktan ibarettir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek ve davacı Rasık Kaya tarafından davalı Mehmet Kısa aleyhine açılan dava hakkında karar yerinde olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmamış olması isabetsiz, yazılı emir yoluyla Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının öne sürdüğü temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile H.U.M.K.nun 427/6. maddesi hükmü uyarınca anılan hükmün KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın onaylı bir örneğinin Adalet Bakanlığınca Resmî Gazete’de yayınlanmak üzere, onaylı bir örneğinin de Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, dava dosyasının ise yerel mahkemesine gönderilmek üzere Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 18/3/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/519, Karar No: 2014/14693, Tarih: 16.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/519 E.  ,  2014/14693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan İlişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur.Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Bu ilkeler ışığında somut olayın incelenmesinde;

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Bu ilkeler ışığında somut olayın incelenmesinde;

Sanıklardan ... ... Türk ... Bankası ... Şubesi'ne 29.07.2007 tarihinde başvuruda bulunarak 100.000 TL bedelli kredi sözleşmesinin aynı tarihte taraflar arasında düzenlenerek imzalandığı, kredi sözleşmesinin borçlu kısmında ..., kefil olarak da ...'un adının yazılı olduğu, ancak gerek borçlu ... ... gerekse de kefil ... imzalarının her ikisinin de sanık ... tarafından atıldığı, sanıkların kullandıkları krediye karşılık teminat olarak bankaya borçlusu ..., müşterek kefil ... olan, 29/08/2007 tanzim tarihli 21/04/2009 vadeli 30.000 TL bedelli bir adet bonoyu imzalayarak verdikleri, kredinin ödenmemesi üzerine müşteki banka tarafından şüpheliler aleyhine İzmir 7. İcra Müdürlüğü'nde 2009/9179 Esas sayılı takibin yapıldığı, serbest avukat olarak çalışan sanık ...'un takibe eşi ...'un vekili sıfatıyla itiraz ederek, eşi adına attığı imzaların eşine ait olmadığını iddia ederek kredi borcuna ilişkin takibin sonuçsuz bırakılmasını sağladıkları iddia olunan olayda; sanık ... adına tüm işlemlerin, verdiği vekaletnameye istinaden eşi ... tarafından yürütüldüğünden, sanık ...'in suç işleme kastının bulunmadığı, sanık ...'un ise; suça konu 29/08/2007 tarihli ve 30.000 YTL tutarlı senedin unsurları itibariyle tamam olması, borçlu ... ... kaşesi altındaki imzanın sanık ...'ın eşi .. tarafından aldığı vekalete istinaden sanık ... tarafından atılması nedeniyle sanık ...'ın resmi evrakta sahtecilik kastı bulunmadığı gibi, senedin gerçek ve takip edilebilir özellikleri bulunduğu, sanık ...'ın aynı vekaletnameye istinaden bankadan kredi alma yetkisi olduğundan; sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıclık suçlarından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18769, Karar No: 2013/27968, Tarih: 10.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18769 E.  ,  2013/27968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının 25.5.2011 keşide tarihli, 100.000 TL bedelli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlattığı icra takibinde borçlu A.K.takip konusu bononun 25.5.2011 tarihli sözleşme kapsamında teminat olarak verildiğini ileri sürmüş, icra mahkemesince bu iddia kabul edilerek İİK'nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmiştir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde itiraz ve kambiyo hukukundan kaynaklanan şikayetlerin İİK'nun 168.maddesi gereğince (5) günlük süre içinde icra mahkemesine bildirilmesi zorunludur.

Somut olayda, (10) örnek ödeme emrinin borçlu A.K 28.3.2012 tarihinde tebliğ edildiği, icra mahkemesine başvurunun ise bu tarihten itibaren (5) günlük süre geçirildikten sonra 13.4.2012 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece şikayetin süre aşımı nedeniyle reddi gerekirken işin esasına girilerek istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan 02.11.2004 tarihli ve 25658 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik" hükümleri ile resmi yazışma kuralları belirlenmiş olup, 2. maddesi gereği bu yönetmelik tüm kamu kurum ve kuruluşlarını kapsamaktadır. Dolayısıyla mahkeme kararlarının şekil olarak yazımında da uyulması gereken yönetmeliğin 8.maddesi gereği, "Times New Roman" yazı tipi ile (12) karakter boyutunun kullanılması esastır.

Mahkeme kararında kullanılan (8) karakter yazı boyutu ise çok küçük olup, kararın okunmasında ve dolayısıyla anlaşılmasında güçlük bulunmaktadır.

HMK.'nun 297.maddesinin 2.fıkrasında da belirtildiği üzere; hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılması gerekirken anılan yazım kurallarına uyulmaması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11175, Karar No: 2015/2360, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11175 E.  ,  2015/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8434, Karar No: 2011/16091, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8434 E.  ,  2011/16091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna; yapılara dava tarihindeki yaşına göre resmi birim fiyatları üzerinden yıpranma payı da düşülerek irtifak hakkı karşılığının tahsiline ve ecrimisil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10594, Karar No: 2014/6675, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10594 E.  ,  2014/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15786, Karar No: 2012/22685, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15786 E.  ,  2012/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkeme hükmü, davacılar vekili ve davalı idare vekili tarafından süresinde verilen dilekçeler ile temyiz edilmişse de, temyiz harcı ödenmemiştir.

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Bu itibarla tarafların temyiz dilekçeleri temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12489, Karar No: 2008/901, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12489 E.  ,  2008/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapatıldı)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... ve diğer davalı vekili avukat ... ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ... ’ının ağır psikolojik travma geçirmesi ve intihar etme eğiliminde bulunması nedeniyle davalı doktorun önerisi ile 25.5.2004 tarihinde davalı hastaneye yatırılarak tedavisine başlandığını, murislerinin hakkında düzenlenen değerlendirme formunda ve yapılan psikiyatrik muayenede intihara eğilimli olduğunun belirtilerek intihar düşüncesinden dolayı sürekli olarak yakın gözetim altında bulundurulmasının gerekmesine rağmen gerekli önlemler alınmadığı için murisin 26.5.2004 tarihinde intihar ederek vefat ettiğini,murisin yanında televizyon kablosu bulundurulmasının ağır kusur teşkil ettiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 3000 YTl. maddi, 95.000 YTL. manevi tazminat istemişler, 24.5.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile de 62.000 YTl. maddi tazminatın ilavesiyle birlikte tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı hastane, davacıların murisinin tedavisine başlanarak tek kişilik odaya alındığını, 26.5.2004 tarihinde öğlen yemeği sonrası boş tabakların hasta bakıcı tarafından mutfağa götürülmesini fırsat sayan müteveffanın boş olan bir

odaya girerek odada bulunan ve kullanılmayan televizyon anten kablosu vasıtasıyla intihar ettiğini, olayda kusurlarının bulunmadığını savunmuş, diğer davalı doktorda olaydaki tek fonksiyonunun davacıların murisinin yatarak tedavi görmesini davacılara önermek olduğunu, muayenenin başka doktorlar tarafından yapıldığını, olayda sorumluluğunun ve kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi kurulu raporu benimsenmek suretiyle ve olayda davalıların kasıt, kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların davalı doktor ... ... ...'ya yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, alınan bilirkişi kurulu raporu benimsenmek suretiyle ve olayda davalıların kasıt, kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların davalı doktor ... ... ...'ya yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, tedavi hizmetini üstlenen doktor ve hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, her ne kadar hasta, doktorunun önerisi ile de olsa bir özel hastaneye tedavi için başvurmuş ve kabul edilmiş ise, taraflar arasında tam bir tedavi sözleşmesinin kurulduğu kabul edilmelidir. Hasta, özel hastaneyi tercih ederken o hastanede verilen hizmetin niteliğine ve kalitesine güvenerek gelmektedir. Hastane de, tedavi ile ilgili hizmetin verilmesinde üst derecede özen ve sadakatle görevini yapmalıdır.

Somut olayda, davacıların murisi ...’nın 25.5.2004 tarihinde davalı hastaneye davacılar tarafından getirildiği, hastaneye yatırılmadan önce yapılan psikiyatrik muayenesinde murisin kendisini öldüreceğini söylediği, murisin eşinin de hastanın evde iken pencereden atlamaya çalıştığını belirttiği, alkol kullandığı için tedavi gördüğünün yazıldığı ve intihar düşüncesi içinde olması nedeniyle hastanın yakın gözleme alınması gerektiğinin belirtildiği ve buna ilişkin form düzenlendiği anlaşılmaktadır. Gece boyunca davalı hastane de tek kişilik odada tutulan murisin 26.5.2004 tarihinde diğer hastalarla birlikte toplu olarak yemek yedikten sonra yemek bitiminde odasının yanında boş bir odaya girerek elbise dolabının arkasında bulunan TV anten kablosunu kullanmak suretiyle intihar ettiği ve murisin hastanede görevli temizlik görevlisi ... ... tarafından bulunarak durumun görevlilere bildirildiği ve ancak kurtarılamayarak vefat ettiği davalı tanıklarının beyanları ile sabittir. Hemen belirtmek gerekir ki intihar etme düşüncesi bulunan ve bu nedenle yakın gözlem altında bulundurulması gerektiği davalı hastanece de kabul edilen davacıların murisinin yemek yemeğe gittiği esna ile yemek sonrasında odaya dönüşü sırasında ve odasına girinceye kadar yakın gözlem altında bulundurulması ve yakın gözleminde bu hususta ehil hastane personelince yapılması gerekir. Oysaki davalı hastanenin bu husustaki sorumluluğunu yerine getirmediği dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, murisin odasının yanında bulunan boş odaya girmesine de engel olunmadığı ve bu odada bulunmaması gereken TV kablosunu kullanan murisin intihar etmesi nedeniyle kusur ve ihmalinin bulunduğunun ve murisin intihar etmesi ile davalı hastanenin bu kusur ve ihmali arasında illiyet bağının olduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece, davalı hastanenin olayda kusur ve ihmalinin bulunduğu kabul edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalıların davalı ... ... ’ya yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 550 YTL. duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.