muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5150, Karar No: 2016/8959, Tarih: 31.05.2016

ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden

bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahiplerinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp, düşük olan belirlenip buna göre davalıların toplam kusur oranına göre davalı işverenlerin sorumluluğu belirlenmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14169, Karar No: 2013/17495, Tarih: 30.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14169 E.  ,  2013/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmakla sanık hakkında TCK'nin 53/4. maddesi gereğince, TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5111, Karar No: 2023/4450, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5111 E.  ,  2023/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2603 E., 2022/3232 K.

DAVA TARİHİ : ....08.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TALEP EDEN : Davacı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 52. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1062 E., 2022/115 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının; davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.12.2022 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; yapılan keşfin usulsüz olduğunu, ölçüm yapılan alanlarda bilirkişi tarafından ortam ölçümleri ve kişisel maruziyet ölçümleri yapılmadığı gibi havalandırmanın yeterli olup olmadığına dair bir tespitin raporda bulunmadığını, sadece önceki raporların teknik değerlendirmesinin yapıldığını, kişisel maruziyet değerlerinin altında kalınsa bile uzun sürede risk teşkil edip etmeyeceğinin belirlenmediğini, emsal dosyalarda ortamda zararlı kimyasallar kullanıldığı gerekçesiyle yapılan işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik' kapsamında olduğu yönünde tespit yapıldığını, bu dosyalarda bu hususa değinilmediğini, davacıların tamamen kapalı alanlarda kimyasal maddelerle çalıştığını, kişilerin meslek hastalığına yakalanmamış olmalarının bir kıstas olmadığını, işçilerin düzenli sağlık kontrolünün yapılmadığını ve hükmün hatalı olduğunu ileri sürerek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ... mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21541, Karar No: 2016/131, Tarih: 12.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21541 E.  ,  2016/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan .....Ltd.Şti yetkililerine suça konu sahte çeki ibraz etmek suretiyle, karşılığında boya aldığı ve bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararında, cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi ve TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak mahkumiyet süresinden az denetim süresi belirlenmesi,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararında ise, adlî para cezası belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi kapsamında, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere gün para cezasının belirlenmesi gerektiği, ayrıca hapis cezasıyla birlikte adli para cezasının öngörüldüğü ve bu cezanın ne kadar olduğunun da yasada belirtilmediği hallerde, para cezasının alt sınırının, hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine" hapis cezasının yanısıra 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 3000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 2500 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle ve resmi belegede sahtecilik suçundan kurulan hükümden TCK.nun 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin 1 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin bölümden 1 yılın çıkartılarak denetim süresinin de 1 yıl 8 ay olarak düzeltilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2747, Karar No: 2017/6514, Tarih: 23.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2747 E.  ,  2017/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30/09/2014 gün ve 2009/498 - 2014/486 sayılı kararı bozan Daire'nin 16/11/2015 gün ve 2015/3730 - 2015/12029 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; ... Tekstil ve Ticaret Limited Şirketine ait ... İlçesi ... Köyü 106 ada 1 parselde kayıtlı olan 6, 7, 18 ve 19 nolu bağımsız bölümlerin 09/02/2009 tarihinde davalılara satılıp devredildiğini, şirketin ortaklarının ... ve ... olduğunu, şirket adına taşınmaz devrini yapan ...'ın yetkisiz olduğunu, ortaklardan ...'ın 05/01/2009 tarihinde kendini münferit imza ile temsile yetkili müdür atadığını, ancak ...'ın şirket mallarını kaçırmaya matuf bir çok işlemine dayanak yaptığı 05/01/2009 tarihli ortaklar kurulu kararı altındaki imzanın diğer ortak ...'a ait olmayıp sahte olduğunu, söz konusu devir işleminin yetkisizlik yanında ayrıca taşınmazların gerçek değerinin de tapuda gösterilen değerin çok üstünde olması sebebiyle muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümlerin davalılara devrine ilişkin işlemlerin iptaline, taşınmazların şirkete iadesine ve şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise davalıların taşınmazları kiraya vererek haksız şekilde tahsil ettiği kira paralarının davalılardan alınarak davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; 05/01/2009 tarihli ortaklar kurulu kararı sahte olsa dahi bu durumun tapu kaydının da iptali sonucunu doğurmayacağını, tapu kaydına itimat eden müvekkillerinin ediniminin korunması gerektiğini, müvekkillerinin söz konusu gayrimenkulün meşru malikleri olduğundan mülkiyet hakkının gereği elde ettikleri kira bedelleri üzerinden de yalnızca kendilerinin hak sahibi olduklarını savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25851, Karar No: 2010/15031, Tarih: 20.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/25851 E.  ,  2010/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., beraatlerine, diğer sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraate dair hükümde sanıklar müdafisinin şahsi hakka yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafisinin şahsi hakka yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

ATK 2. ihtisas dairesinin hükme esas alınan raporuna göre, katılandaki beyin kanamasının travmatik kökenli olmayıp, hipertansiyona bağlı olarak gelişmiş bir kanama olduğunun belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan sopanın meydana gelen bu ağır sonuç bakımından bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sopanın 86/3-e maddesi kapsamında silah olarak kabulüyle hapis cezasının artırılması mümkün görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Soruşturma sırasında öldüğü anlaşılan sanık ...’nun hazırlık soruşturmasında polise verdiği 13.06.2004 tarihli ayrıntılı ifadesinin 21. ve 22. sayfalarında katılan ...’nün yaralanması olayını anlatarak, katılan ...’ye telefon açarak yazıhaneye çağırdığını, burada ... ile tartışıp sonrasında eline geçirdiği keser sapı ile katılanın önce kafasına sonra ayağına vurduğunu beyan etmesine, sanığın aynı ifadesini C.Savcısına verdiği 14.06.2004 tarihli savunmasında doğrulamasına, sanık hakkında yürütülen başka bir soruşturma nedeniyle iletişimin dinlenilmesi kararı bulunup sanık ... ile sanık ... arasında yapılan 16.03.2004 ve 17.03.2004 tarihli telefon görüşme tutanaklarının içeriklerine, oluşa, iddiaya ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...’nın diğer sanık ... ile birlikte katılanı yaralamaktan dolayı mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9087, Karar No: 2021/2242, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9087 E.  ,  2021/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14/03/2012 tarih, 2012/3965 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı, açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, belirtilen suç yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

... Otomotiv Metal İnş. Pet.Ür.San.Tic.Ltd.Şti'nin 30/07/2010 tarihinden itibaren yetkili ortağı olan sanığın 2010-2011 takvim yılllarında sahte fatura düzenleme suçlarından yargılandığı temyiz incelemesinde, Dairemizin 2019/1960 esasına kayıtlı 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan yargılanan ve suça konu şirketin 19/11/2009-30/07/2010 tarihleri arasında yetkili ortağı olan ... hakkındaki dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında “2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirket ile hiçbir ilgisinin olmadığını, kendisinin günlük yevmiyeli işçi olduğunu beyan ederek atılı suçlamaları reddettiği ancak vergi incelemesi sırasında beyanı alınan şirket muhasebecisi ...'nün defter ve belgeleri ...'a tutanak ile teslim ettiğini belirterek teslim tutanağını sunması ile şirketin diğer ortağı ... ve şirket muhasebecilerinin beyanlarının alınmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dairemizin 2019/1960 esasına kayıtlı 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından yargılanan ve suça konu şirketin 19/11/2009-30/07/2010 tarihleri arasında yetkili ortağı olan ... hakkında görülmekte olan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/275 Esas ve 2015/555 Karar sayılı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, temyize konu dosya ile birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde delil olabilecek belgelerin dosya arasına alınması,

2- Suça konu fatura asıllarının kullanan şirketlerden veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip, faturalar ve vergi tekniği raporuna ekli 30/07/2010 tarihli muhasebeci ... ve ... adına imzalı bulunan devir teslim tutanağı sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;

3- Sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzalar ile 30/07/2010 tarihli muhasebeci ... ve ... adına imzalı bulunan devir teslim tutanağındaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturalardaki ve devir teslim tutanağındaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;