muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5406, Karar No: 2023/4436, Tarih: 27.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5406 E.  ,  2023/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2001/417 E., 2011/372 K.

DAVA TARİHİ : 03.05.2001

KARAR : Davanın reddi

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

SAYISI : 2001/ 2569 E.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 03.05.2001 tarihli asıl dava dilekçesinde ve birleşen dava dilekçesinde; TURBAN AŞ Genel Müdürlüğü ile ilgili yolsuzluk iddialarının ortaya atılması üzerine ... Büyük Millet Meclisi (TBMM) 10/2 nolu Meclis Araştırma Komisyonu tarafından söz konusu usulsüzlük ve yolsuzlukların araştırıldığını, yapılan inceleme sonucunda rapor düzenlendiğini, bu rapor kapsamına göre TURBAN AŞ Genel Müdürlüğü ve işletmelerinde 1994 ve 1995 yıllarında çeşitli mal ve hizmet alımlarının fiilen yapılmadığı hâlde, bu mal ve hizmet alımı yapılmış gibi gösterilerek mevcut veya hayali firmalarda naylon veya mahiyeti itibarıyla yanıltıcı faturalar kullanılmak suretiyle bir kısım görevlilerin ödenmiş gibi gösterilen bu paraları zimmetlerine geçirdikleri saptanıp suç duyurularında bulunulduğunu, davalıların müvekkiline ait işletmelerde yöneticilik yaptıklarını, TBMM 10/2 Meclis Araştırma Komisyonunca 1996 yılında hazırlanan rapora istinaden Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulunca vergi incelemesi yapıldığını, 13.12.1999 tarih 11 sayılı rapora göre; 1994 Kasım/Aralık aylarına ait Şirkete kesilen faturalardan dolayı vergi aslı, kaçakçılık cezası ve gecikme faizli ile birlikte 32.706.120.000 TL'nin 28.01.2000 tarihinde vergi dairesine ödendiğini, TURBAN Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığınca 31.10.2000 tarih 2000/7 sayılı raporuna göre 32.706.120.000 TL kurum zararının tespit edildiğini, TURBAN Yalova Termal İşletmesinde 1994 yılında kullanılan sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı, Mahmut Çomoğlu ile ... Dahili Ticaret Firmasının 3.563.850.000 TL tutarındaki faturaları nedeniyle Çankaya Vergi Dairesine verilen KDV beyannamelerinde indirim konusu yapılan 464.850.000 TL KDV nedeniyle 2.920.856.400 TL vergi aslı, gecikme zammı ve kaçakçılık cezası ödemek zorunda kaldıklarını, bunların sorumlusunun davalılar olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek 2.920.856.400 TL tutarındaki müvekkili Şirket zararının 28.01.2000 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... ve ... cevap dilekçesinde; görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, her bir davalının sorumlu tutulduğu zarar miktarının açıklanması gerektiğini eksik araştırmalarla sonuca gidilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; her bir davalının davacı Kuruma verdiği zarar miktarının belirtilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile sonuca gidilemeyeceğini, davada herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/21 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde; görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

4. Davalı ...'e ilanen tebliğat yapılmış olup, davalı ... ve diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; açılan davanın, davalılarca verilen zararın tahsili istemine ilişkin olduğu, taraflarca bildirilen delillerin toplandığı, bu davaya konu olan eylemlerden dolayı davalılar hakkında açılan ceza davalarının beraat ya da zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırıldığı, davalıların mahkum olduğu bir ceza mahkemesi kararının bulunmadığı, keza davalıların yöneticilik yaptığı işletmelerde ... Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan incelemelerde de faturalara konu harcamaların yapıldığının tespit edildiği, dolayısıyla haksız bir menfaat ve davalıların zimmetine geçmiş bir alacağın tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dosyada mübrez bilirkişi raporunda sorumlulukları bulunduğu tespit edilen davalı ..., ... ve ... hakkında davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, Genel Müdürlükte görevli davalılar ... ve ...'in olurunu verdiği ihaleye ilişkin denetleme ve kontrol yetkisini yeterli derecede kullanmadığı için diğer davalıların birden çok kez yanıltıcı fatura ve belgelerle müvekkili zarara uğratmasına, zararın artmasına neden olduklarını, Genel Müdürlüğün denetleme, kontrol görevini yerine getirmesi hâlinde bu zararın ortaya çıkmayacağını, bu nedenle zarardan oluru veren ve ödemeyi yapan Genel Müdürlük makamının ve Mali İşler Daire Başkanının da sorumlu olduğunu, bilirkişi raporunda birleşen davadaki 16 takım garson ve komi elbisesinin satın alındığı, yapılan incelemede bu 16 takım elbisenin 11 adedinin var olduğu, 5 adedinin ise nerede olduğunun belirli olmadığının yazıldığını, müvekkili Şirketin yapılan alım işleminde kayıp 5 takım garson-komi kıyafeti nedeni ile zarara uğradığını, bu zararın sorumlusunun satışı yapan Mehmet Nevzat Gürlek ve davalılar ..., S.Erhan ..., ..., ..., ..., ... ve ... olduğunu, zira alımı yapılan 16 kalemden 5 adedinin nerede olduğunun belirsiz olduğunu, müvekkil Şirketin bedelini ödediği 5 takım garson-komi elbisesi için zarara uğradığını, bilirkişinin açık olan zarar karşısında zararın doğmadığına ilişkin raporu ve Mahkemenin bu yönde davanın reddine karar vermesinin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı Şirket işyerinde yönetici olarak çalışan davalıların iddia edilen usulsüz eylemleri sonucunda davacı Şirketin ödemek zorunda kaldığını ileri sürdüğü zararın tazminine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 396 ve 400 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacı Şirket vekili davalıların müvekkiline ait işletmelerde yöneticilik yaptıklarını, fiilen gerçekleşmediği hâlde hizmet alımı yapılmış gibi gösterilerek hayali firmalardan naylon veya yanıltıcı faturalar aldıklarını, buralara yapılan harcamaları zimmetlerine geçirdiklerini, bundan dolayı haklarında suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek müvekkili Şirketin uğradığı zararın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalı ...'in işe başladığı Sait Halim Paşa Yalısında 21.....1993-30.07.1996 tarihleri arasında müdür yardımcılığı, şef, yardımcı şeflik görevlerini icra ettiği, zarara sebep olunan eylemlerin gerçekleştirildiği tarihlerde davalı ...'in ... Bölge Müdür Yardımcısı olduğu, davalı ...'ın 22.05.1992-........1996 tarihleri arasında şef, genel müdür yardımcılığı görevlerinde çalıştığı, davalı ...'in ise Turban Yalova İşletme Müdürü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

4. Dava konusu Yalova Termal İşletmesi Soğuk Su Göletinin ... ve çamurunun temizlenmesi ile gölet duvarının onarım ve izolasyonu için yapılan ihaleler sonucunda, ihaleyi alan şirketler ihale verilen işi bitirmedikleri, sözleşmeye uygun olarak tamamlamadıkları hâlde bu Şirketlere ödeme yapılması suretiyle davacı Şirketin zarara uğratıldığı, yanıltıcı veya sahte faturalar ile ödeme yapıldığı sabittir. Bu sahte ve yanıltıcı faturalar nedeniyle davacı Şirket tarafından ödenen vergi ve vergi cezalarından dolayı, davacı Şirketin zarara uğradığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

5. Söz konusu faturaların davacı Şirkete verildiği ve davacı Şirket tarafından ödemenin yapıldığı tarihte, davalılardan ... ve müteveffa ... yukarıda belirtilen görevleri ifa etmektedir. Bu davalılar hakkında açılan ceza davalarında her ne kadar zamanaşımından düşme kararı verilse de nitelikli zimmet suçunu işledikleri sabittir. Yine dosyada mübrez bilirkişi raporunda ... ve müteveffa ...'ın yanında sorumlu olduğu belirtilen diğer davalı ...'in ise o dönemde Turban Yalova İşletme Müdürü olarak çalıştığı açıktır. Şu hâlde gerek ceza davaları, gerekse tüm dosya kapsamı dikkate alındığında yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda adı geçen davalılar ..., ... ve müteveffa ...'ın oluşan zarardan sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece davacı Şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan 2.920.856.400 TL tutarındaki vergi aslı, gecikme zammı ve kaçakçılık cezası tutarının davalılar ..., ... ve müteveffa ...'dan (davaya dâhil edilen mirasçılarından) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12910, Karar No: 2023/1015, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/12910 E.  ,  2023/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/757 E., 2022/1740 K.

DAVALILAR : 1-... Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 09.12.2020

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/546 E., 2022/51 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ambalaj fabrikası işyerinde baskı makinesi operatörü olarak üretim bölümünde çalıştığını belirterek, bu çalışmalarından dolayı yapılan bildirimlerine karşılık 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, işyerinin basım ve gazetecilik işkolunda faaliyet göstermediğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesindeki koşullara sahip olmadığını, işyerinde yeterli havalandırma sistemi bulunduğunu ve davacının yaptığı iş itibariyle mürekkep ve kimyasallarla temasının söz konusu olmadığını, aynı konuda açılan davalarda şirket lehine bozma kararları verildiğini beyanla, basın iş kolunda olmayan ve maddenin aradığı etkenlere maruziyetin bulunmadığı işyeri ortamındaki çalışmaya ilişkin davanın reddi gereğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, basım ve gazetecilik işyerinde geçen çalışmaya dayalı talep yönünden, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı için gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirkette yapılan gıda ambalaj baskı işinin, yasada belirtilen basım ve gazetecilik işinden anlaşılan gazete, dergi, kitap ve benzeri materyal basımını öngören işkolundaki işlerle ilgisinin bulunmadığını, çalışma dönemine ilişkin fotoğraf ve raporlar konusunda yeterli irdeleme içermeyen bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayalı değerlendirme içerdiğini, davacının çalışma koşulları yönünden bireyselleştirme yapılmadığını, havalandırma sisteminin yetersizliğinden söz etme olanağı bulunmadığını; ayrıca makinelerin özel emiş ve üfleme sistemlerinin bulunduğunu; suni ışık altında çalışma yapılmadığı, davacının kimyasallarla muhatap olmadığını, kimyasallardan rahatsızlık yaşayan çalışan bulunmadığını, 2008 yılına kadar günde 12 saat çalışıldığı ve bunun itibari hizmetten yararlanma koşullarını oluşturmadığını, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve raporlu günlerin dışlanması gereği üzerinde durulmadığını beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtiği için reddi gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı yönünden gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, kanıtlar toplanmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı Kurum vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtiği için reddi gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı yönünden gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, kanıtlar toplanmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, üretim bölümünde baskı makinesi operatörü konumunda geçen çalışmasının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulu katılımıyla işyerinde keşif yapılarak tarafların bildirdiği tanıklar da dinlenip; bilirkişi kurulundan, konuya ilişkin yargısal denetime elverişli irdeleme içeren rapor alındığı; hükme dayanak alınan rapor içeriğinde, dava konusu uyuşmazlık yönünden, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda söz konusu yasal düzenlemede sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerinin teknik özellikleri ortaya konularak belirlendiği, bu kapsamda, kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyeri kapalı alanında baskılı ambalaj malzemesi üretim işinin firmanın ana işi olduğu, baskı bölümü, kesme bölümü, plastik torba bölümü ve yardımcı tesislerden oluşan işyerinde tifdruk rotatif baskı makineleri, flekso rotatif baskı makineleri ile laminasyon makinelerinin baskı bölümü olarak adlandırılan kısımda ve aynı çatı altında yer aldığı, baskı bölümü ile diğer bölümler arasında duvar bölme omadığı, makinelerin çalışması esnasında ortaya çıkan solvent gaz ve buharı, mürekkep, boya, tutkal kokusunun tüm bölümlere yayıldığı tespitinin yapılan işyerinde, çeşitli gıda, kimyevi ve hijyen malzemelerinin değişik ebatta ambalajlanmasını sağlayan metaryaller üzerine baskı ve laminasyon işi yapılması esnasında, mürekkep, etil alkol, izopropil alkol, etil asetat, toluen gibi kimyasallar kullanıldığı, baskı işinin gravür tekniği ile silindir üzerine uygulandığı, makina temizliğinin solventle yapıldığına ilişkin tespitler ışığında, davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçeleri ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Yargıtay — Esas No: 2013/9691, Karar No: 2014/5765, Tarih: 03.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9691 E.  ,  2014/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

NUMARASI : 2009/295-2010/173

Davacı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından, davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı aleyhine 07/08/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı Hazine Müsteşarlığı'nın davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının 2. Bendinin silinerek yerine "...Davalı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 594,20 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine..." ifadelerinin yazılmasına, 3. Bendinin silinerek yerine “…Davacı tarafından mahkeme masrafı olarak yatırılan 700,00 TL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine…” ifadelerinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17365, Karar No: 2014/3266, Tarih: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/17365 E.  ,  2014/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/109522

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2010/109 (E) ve 2012/53 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanıklar S.. A.. ve M.. Y..'ın Açılım Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcileri oldukları, sanık S.. D..'ın ise tüm muhasebe işleri yerine getirdiği, 2008 yılı hesaplarının yapılan denetiminde şirketin soruşturma dosyasında bulunan vergi inceleme raporunda ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere yine aynı kişilere ait diğer şirketler arasında komisyon karşılığı olmaksızın ve satış faturalarının gerçek bir muamele ya da alışveriş olmadığı halde varmış gibi sahte fatura düzenlediklerinin, kullandıklarının ve muhasebe hilesi yaptıklarının iddia olunması, 26.06.2009 tarih ve 2009-2245/52 sayılı vergi tekniği raporunda “A. İnş. San. Ltd. Şti., S. İnş. San. Ltd. Şti., Ç. Tıp Hizmetleri A.Ş., D. Gıda A.Ş. ve K. Özel Eğitim Öğretim A.Ş.”'nin ortaklarının aynı olduğu, bu beş şirketin fatura konusu kendi aralarındaki alışveriş dışındaki muhtelif demir alımının 3.807.902,00 TL olup A. İnş. San. Ltd. Şti. tarafından alındığı, fakat firmalarca düzenlenen fatura toplamının 2.438.379.903,00 TL olduğu, fatura konusu malzemelerin nakliyesine ve ödenmesine ilişkin belge bulunmadığı, beş şirket yetkilisininde demir imalatlarının bulunmayıp kendi firmalarından temin ettikleri demirleri yine kendileri içerisinde sattıklarını belirtmeleri karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, belirtilen 5 şirketin defter ve belgeleri getirtilip A. Ltd. Şti. tarafından 2008 yılında düzenlenen muhtelif demir içerikli faturaların usulüne uygun kayıt edilip edilmediği, ödeme ve nakliyelerin ne şekilde kim tarafından yapıldığı, sanık S. D.'ın görevlendirilmesine ilişkin bir iş bölümünün bulunup bulunmadığı hususları araştırılıp 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı gözetilip 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu, vergi tekniği raporlarına ve mütalaaya uygun olarak 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” “muhasebe hilesi yapmak” suçlarından açıldığı, düzenlemek, kulanmak ve muhasebe hilesi yapmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu da dikkate alınarak sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.