muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/974, Karar No: 2012/6123, Tarih: 05.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/974 E.  ,  2012/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Burhaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17.10.2011 tarih, 2011-7818  2011-19067  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 38.20 TL ilam harcının mahsubuna, bakiye 5.70 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına,

2-İİK.nun 134/2. maddesine göre talebin reddine karar verilmesi halinde icra

mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.

Somut olayda; mahkemece ihalenin feshi nedenleri yerinde olmadığından istemin esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesine rağmen borçlu aleyhine % 10 para cezasına hükmedilmemesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin para cezasına hasren kabulüne karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ  : Karar düzeltme itirazının kısmen kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011-7818 Esas 2011-19067 Karar sayılı onama kararının para cezasına hasren kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca para cezası yönünden  (BOZULMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6585, Karar No: 2018/9718, Tarih: 03.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6585 E.  ,  2018/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.10.2018 tarih ve 2018/12372 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.11.2018 tarih ve KYB-2018/89017 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'ın anılan Kanu'nun 359/a-2, 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün ve 18 ay 22 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, 18 ay 22 gün hapis cezalarına ilişkin hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2017 tarihli ve 2010/415 esas, 2017/39 sayılı kararının "Dosya kapsamına göre, katılan kurumun 23/06/2010 tarihli yazısı ekinde ... Ortaklığı hakkında düzenlenmiş 1 adet vergi tekniği raporu, 2 adet vergi inceleme raporu, 1 adet vergi suçu raporu bulunduğu ancak 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kamu davası açılmasının dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmadığı, vergi suçu raporu içeriğine bakıldığında sonuç kısmında sanıklar İsmail ve Ali Cengiz hakkında Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 ve 359/b maddelerine muhalefet suçlarından anılan Kanun'un 367. maddesi uyarınca kamu davası açılması için Aydın Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaasıyla Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesinin rapor edilmesi karşısında, Mahkemesince Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılarak, dosyadaki vergi suçu raporunun içeriğine göre sanıklar hakkındaki mütalaanın araştırılması, komisyon mütalaası olup olmadığı, bu rapora göre dava açılıp açılmadığı, dava açılmamış ve rapor yönünde işlemler tamamlanmamış ise anılan yazı ekinde gönderilen vergi suçu, vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarına göre mütalaa verilip verilmeyeceği ve mütalaa verilirse dava açılıp açılmayacağının dava zamanaşımı süresi de nazara alınarak araştırılıp gereğinin takdiri için bildirimde bulunulmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.07.2010 tarihli 2010/2576 soruşturma ve 2010/1227 Esas sayılı iddianamesinde belirtilen, sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte müstahsil makbuzu düzenleme suçundan yürütülen Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2010/3402 soruşturma sayılı dosya aslı veya mümkün olmaması halinde onaylı bir suretinin dosya içerisinde bulunmadığı, dosyanın bu haliyle kanun yararına bozma talebini incelemeye elverişli olmadığı anlaşılmakla, talep edilen soruşturma dosyası aslının gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5506, Karar No: 2022/8558, Tarih: 30.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5506 E.  ,  2022/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Davacı, ödenmeyen işçilik alacaklarını talep etmesi üzerine iş sözleşmesine işverence haksız yere son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılarca cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı ... (...) vekili tarafından temyizi üzerine 07.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı ... (...) vekili temyiz talebinin reddine dair 07.03.2022 kararı kanuni süre içinde temyiz etmiştir.

7201 sayılı Kanun'un (7201 sayılı Kanun)“Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası” kenar başlıklı 17 nci maddesine göre “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in “Meslek ve sanat erbabına tebligat” kenar başlıklı 26 ncı maddesine göre ise; “(1) Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. (2) Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. (3) Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiçbirinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Somut olayda davalının temyiz talebi gerekçeli kararın davalıya usulüne uygun şekilde 12.06.2009 tarihinde tebliğ edildiği ancak davalı vekilinin 19.01.2022 tarihinde kanuni süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz harçlarını yatırdığı, buna göre temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir. Dosya kapsamından gerekçeli kararın, davalının çarşıda olduğu belirtilmek suretiyle aynı işyerinde ortağı sıfatıyla ... adına ve imzasına 12.06.2009 tarihinde tebliğ edildiği ancak bu kişinin daimi memur veya müstahdem sıfatını haiz olmadığı anlaşılmaktadır. Bu hâlde gerekçeli kararın tebliği usulüne uygun değildir. Mahkemece davalı ... (...) bakımından temyiz isteminin reddine karar verilmesi hatalı olup 07.03.2022 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı davalılara ait işyerinde 01.07.2003 tarihinde hamal olarak çalışmaya başladığını, ancak 01.08.2004 tarihinde sigortalı yapıldığını, işyerinden uzun süredir ücretini gecikmeli olarak alan davacının ücretlerinin zamanında ödenmesini istediğinde "burada böyle beğenmiyorsanız terk edip gidin" denilerek işyerinden kovulduğunu ve 28.01.2008 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini, davacının haftanın 6 günü, sabah saat 07.30'da çalışmaya başlayıp gece geç saatlere kadar çalıştığını, bazı geceler sabah saat 01.00'e kadar çalışmak durumunda kaldığı halde fazla çalışma ücretinin hiç ödenmediğini, yıllık izin haklarının da kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar tarafından cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalılara ait işyerinde 01.07.2003-28.01.2008 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, davacının işyerinde haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, ancak söz konusu çalışmasının karşılığının ödendiğinin işverence ispatlanmadığı, davacının çalışma süresine göre hak kazandığı yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının veya izin ücretlerinin ödendiğini gösterir imzalı belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı ... (...) tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davada hukuki dinlenilme haklarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasamızın "hak arama hürriyeti" başlıklı 36 ncı maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "hukuki dinlenilme" haklı başlıklı 27 nci maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

6100 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinde yer bulan Hukuki Dinlenilme Hakkı gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukuki dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasa'nın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın  her  aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme ve beyanda bulunabilmelerini sağlar.

Somut olayda, davalı ... (...) vekili dosyadaki tebligatların usulüne uygun yapılmadığını, alacak davasına ilişkin olarak yapılan yargılamadan, müvekkili hakkında başlatılan icra takibi üzerine 13.01.2022 tarihinde haberdar olduğunu iddia etmiştir.

Somut olayda, davalı ... (...) vekili dosyadaki tebligatların usulüne uygun yapılmadığını, alacak davasına ilişkin olarak yapılan yargılamadan, müvekkili hakkında başlatılan icra takibi üzerine 13.01.2022 tarihinde haberdar olduğunu iddia etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalıya yapılan tebligatlar şu şekildedir: Davalı ... (...) adına tebliğe çıkartılan dava dilekçesi “kendisine verilmek üzere aynı adreste daimi işçisi ...” adına ve imzasına 16.04.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekilince yargılamanın takip edilmemesi üzerine Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup davacı tarafça verilen dosyanın yeniden işleme konulması dilekçesi, 11.06.2008 tarihinde “kendisine verilmek üzere aynı adreste daimi işçisi Sebahattin Gümüşalan” adına ve imzasına tebliğ edilmiştir. Dosyada yer alan mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun ise davalıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen 05.05.2009 tarihli gerekçeli karar tebliği ise davalının çarşıda olduğu bildirilmek suretiyle “kendisine verilmek üzere aynı işyerinde ortağı olan ...” adına ve imzasına tebliğ edilmiştir.

Görüldüğü üzere, dava dilekçesinin tebliğine ilişkin 16.04.2008 tarihli tebliğ mazbatasında ...'ın davalının daimi işçisi olduğu belirtilmesine rağmen; gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasında bu kişinin davacının ortağı olarak tebligatı aldığı ifade edilmiştir. Davacı dava açarken davalı ...'ın yanında ...’a da husumet yöneltmiştir. Ayrıca Dairemizin eksiklik talep yazısına verilen cevabi yazı içeriğine göre davacının 01.08.2004-01.02.2008 tarihleri arasında, ... VE ORT. unvanı ile 1091838 sicil numaralı işyerinden bildiriminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla 16.04.2008 tarihli dava dilekçesinin tebliğinde daimi işçi olarak belirtilen ... isimli şahsın bu sıfatı haiz olmadığı, 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğe yetkili diğer kişilerden de olmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre bu kişiye yapılan tebligat usulsüzdür.

Öte yandan, dosyanın yeniden işleme konulması dilekçesinin tebliğine ilişkin 11.06.2008 tarihli tebliğ mazbatasında ismi geçen “Sebahattin Gümüşalan” isimli kişinin tebliğe yetkili olup olmadığı hususu da anlaşılamamaktadır. Davalının yargılamadan yeni haberdar olduğuna ilişkin savunması karşısında, dosyanın yeniden işleme konulması dilekçesinin tebliğinin yapıldığı “Sebahattin Gümüşalan” isimli kişinin 7201 sayılı Kanun’un 17 nci maddesi uyarınca davalı bakımından tebliğe yetkili kişi olup olmadığının araştırılması; tebliğe yetkili olmadığının anlaşılması hâlinde davalı vekiline tebliği sağlanarak kanunen tanınan süre geçtikten sonra ve varsa davalının itirazları Mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında yer alan 23.03.2009 tarihli bilirkişi raporunun ise davalıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre, bilirkişi raporunun da davalı vekiline tebliği sağlanarak kanunen tanınan süre geçtikten sonra ve varsa davalının itirazları Mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalıya bilirkişi raporu tebliğ edilmeden ve bu itibarla davalının hukuki dinlenilme hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) sicil dosyasının kapsamda olduğu belirtilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davacının SGK sicil dosyasının kapsamda bulunmadığı anlaşılmış olup; Dairemizin 20.06.2022 tarihli “Dosyanın Eksiklik Talebi” başlıklı yazısı ile davacıya ait SGK dosyasının gönderilmesi talep edilmiştir. Ayrıca Dairemizin 27.06.2022 tarihli yazısı ile davacının 01.08.2004-01.02.2008 tarihleri arasında çalışmasının bildirildiği 1091838 sicil numaralı ... VE ORT. unvanlı işyerinin davalı ... (Erdal) ile fiili ve/veya hukuki irtibatının bulunup bulunmadığının tespitine yarar ticaret sicil kaydı ve sigorta kayıtlarının ilgili birimlerden temini talep edilmiş ise de bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalı ... (Erdal) vekili, temyiz dilekçesindeki beyanlarında davacının kesintili ve düzensiz olarak 2-2,5 yıl kadar çalıştığını beyan etmiş olup davacının davalı ... nezdindeki hizmet süresine ilişkin Mahkeme kabulü, davalı ... (Erdal) isimli işyerinin SGK kayıtlarında gözüken ... VE ORT. unvanlı işyeri ile bağlantısına ilişkin evrak dosyada mevcut olmadığı için denetlenememektedir. Yapılacak yargılama sırasında, eksiklik talep yazısı ile istenildiği hâlde gönderilmeyen kayıt ve belgelerin eksiksiz şekilde temin edilmesi ve dosyaya eklenmesi gerektiği hususu ayrıca göz önünde bulundurulmalıdır.

Sonuç olarak Mahkemece davalılardan ...'un savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yargılama yapıldığı ve hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup temyiz edilen kararın sair sebepler incelenmeksizin salt bu gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11505, Karar No: 2014/21046, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11505 E.  ,  2014/21046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/375-2014/141

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.