muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4146, Karar No: 2020/936, Tarih: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/4146 E.  ,  2020/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 28/06/2019 gün 2019/1291E. 2019/1784K. sayılı kararına ilişkin sanık süresi içerisinde verdiği 01/07/2019 tarihli dilekçesi ile karara itiraz ettiğini belirtmişse de hangi husulara itiraz ettiğini göstermemek suretiyle temyiz sebeblerinin açıkça bildirilmemiş olduğundan sanığın temyiz isteminin CMK'nin 298. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında maktulü kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Ceza Dairesi 28.06.2019 gün ve 2019/1291E. 2019/1784 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne,haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2514, Karar No: 2014/17995, Tarih: 04.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2514 E.  ,  2014/17995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın arkadaşı olan sanığın laptop ihtiyacı olduğunu katılana söylemesi üzerine katılanın Acer AS6933 5G-644G32 marka XABX0X029911031272300 seri nolu laptopunu iki gün süreyle kullanması için sanığa verdiği, ancak iki günün ardından sanığın katılana laptopu iade etmediği ve devir olgusunu reddedip bir başkasına satarak üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, sanığın ikrarı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde TCK 155/1. maddesi gereği hapis cezasının yanında para cezası da hükmedilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23526, Karar No: 2014/21950, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23526 E.  ,  2014/21950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/399-2014/338

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3192, Karar No: 2007/3914, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3192 E.  ,  2007/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Köyü 343 sayılı parsele komşu bulunan ve tapulama dışı bırakıldığı anlaşılan taşınmazların hangi nedenle tapulama dışı bırakıldığını açıklar resmi yazının,

2) Bu parsele komşu bulunan 152, 156, 222 ve 223 parseller ile doğu ve batı hududunda bulunup parsel numarası anlaşılamayan taşınmazlara ait kesinleşme şerhi de bulunan tespit tutanak örnekleri ile varsa dayanaklarının, davalı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

3) Gerçek kişilerin dayandığı Mart 314 tarih 94 nolu tapu kaydının sıra izler biçimde tüm gittileri ile herhangi bir parsele revizyon görmüş ise, buna ait tutanak örneklerinin,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/03/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9606, Karar No: 2016/7241, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9606 E.  ,  2016/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı... vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin ,Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, okunaksız tarandığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ..Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9856, Karar No: 2012/10889, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9856 E.  ,  2012/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43. md.leri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

Başka suçtan Tekirdağ 2 nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın talimat mahkemesi tarafından alınan 21.01.2008 tarihli savunmasında duruşmadan vareste tutulmak istediğini beyan ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine muhalefet edildiğine ilişen tebliğnamedeki 2 nolu, yine sanığın savunmasından dosya kapsamından ve dosya arasında mevcut ekspertiz raporundan suça konu hüviyet cüzdanının olay tarihinden önce tamamen sahte düzenlenip kullanılması ve suçun işlendiği 31.08.2006 tarihinde de trafik kontrolü yapan görevli polis memurlarına bu kimlikle birlikte askeri kimliğin de ibraz edilerek kullanılması, ekpertiz raporunun hüküm kurmaya yeterli olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmaması nedeniyle 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan ceza süresi ve daha önce kasıtlı suçtan sabıkası bulunması nedenleriyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, taktiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından TCK.nun 53. maddesinin takibine ilişkin parağraf çıkartılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23660, Karar No: 2014/18023, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23660 E.  ,  2014/18023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, suç tarihinde ana fabrikada müdür olarak görevli sanığa kusur izafe edilemeyeceğine, bilirkişi raporuna, takdiri indirime, ceza miktarına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, meydana gelen kazada kusursuz olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, olayda bir kişinin ölmüş olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hükme esas bilirkişi raporuna göre tali kusurlu olduğu belirlenen sanık hakkında, asgari hadden ayrılmak ve TCK'nın 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, asli kusurlu sanık hakkında tayin edilen cezayla aynı cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34911, Karar No: 2014/6262, Tarih: 07.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34911 E.  ,  2014/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/239216

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/376 (E) ve 2013/35 (K)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 14.Ceza Dairesinin 09/10/2013 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana ait, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 23.12.2003 tarihli raporda üç sene önce başvurusunda da ilaç tedavisi uygulandığı, intihar girişimlerinin bulunmuş olduğu, distimik bozukluk, irritabilite, anksiyete, suisidal düşünce, borderline kişilik bozukluğu, mental retardasyon tanılarının konulduğunun belirtildiği;

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 22.01.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda "Cinsel saldırı nedeniyle ruh ve beden sağlığında bozulma olup olmadığı yönünden değerlendirilmesi istenilen E. T.'in yapılan ruhsal değerlendirilmesinde kişiye 'Akut Stres Bozukluğu', 'Hafif Mental Retardasyon' ve 'Distimik Bozukluk (kronik minör depresif belirtilerle seyreden)' tanılarının konduğu, mental retardasyon nedeniyle davranışlarının sonuçlarını öngörme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısıtlı olduğu ve bu durumun istismara zemin hazırlayabileceği, maruz kaldığı cinsel saldırı eylemi sonrasında kişinin ruh sağlığının bozulduğunun kanaatine varılmıştır" şeklinde açıklamada bulunulduğunun, aynı raporda 2009 yılı ve öncesine ait olaylardan bahsedilmesi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığında meydana geldiği bildirilen distimik bozukluğun iddianamede anlatılan olaydan mı, yoksa tüm olayların birleşmesinden mi kaynaklandığı, sanığın eylemi nedeniyle mevcut ruh sağlığındaki bozulmanın artıp artmadığı konusunda bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılanın Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kuruluna sevki sağlanarak, olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, akıl hastalığı var ise akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı ve özellikle beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. T.. savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15463, Karar No: 2011/2386, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15463 E.  ,  2011/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8336, Karar No: 2016/99, Tarih: 11.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8336 E.  ,  2016/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/347250

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bulancak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/271, 2013/234

SANIKLAR : K.. C.., H.. N..

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve sanık Kadir Coşkun tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık H.. N.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek, sanıklardan K.. C.. hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama; H.. N.. yönünden ise, mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklardan K.. C..’un, katılana ait aracın tezgahının önünü kapatması nedeniyle aralarında çıkan tartışma esnasında katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı ve diğer sanık H.. N.. ile birlikte hareket ederek katılanın aracına vurmak suretiyle zarar verdikleri anlaşıldığından, sanıklardan Kadircan’ın eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama; H.. N..’in ise, mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140-2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Kadircan’ın üzerine atılı suçları işlemediğine, tanık Asım’ın beyanlarının doğru olmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve Cumhuriyet savcısının, mala zarar verme suçunun sanık Halil tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6895, Karar No: 2018/1864, Tarih: 01.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6895 E.  ,  2018/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat