muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9898, Karar No: 2013/18186, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9898 E.  ,  2013/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kalan kısımlara mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan ... Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerl....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14813, Karar No: 2015/3328, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14813 E.  ,  2015/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8371, Karar No: 2021/11568, Tarih: 06.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/8371 E.  ,  2021/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek inceleme yapılmış, Mahkemece sahte fatura kullanma suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; dosya içerisinde sanık hakkında düzenlenmiş herhangi bir vergi suçu raporu ve VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarına ilişkin olarak komisyon mütalaası düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması ve düzenlendiğinin tespiti halinde dosya içerisine getirtilmesi; komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması halinde ise, iddianame konusu yapılan eylemleri yönünden mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesi başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 06.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1629, Karar No: 2019/3488, Tarih: 27.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1629 E.  ,  2019/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Gıda Tar. Hayv. Süt Ürün. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar 1-... vek. Av. ... 2-... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 05/07/2017 gün ve 2014/766 E. - 2015/1304 K. sayılı ek kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 14/11/2018 gün ve 2017/4014 E. - 2018/5779 K. sayılı ilamına karşı davalı ... tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Yerel mahkemenin 2014/766 esas – 2015/1304 karar sayılı ve 28.12.2015 tarihli kararının davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/6320 esas – 2017/2927 karar sayılı ve 10.04.2017 tarihli kararıyla davalı ...’nın adli yardım talebinin reddine karar verilerek temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için kendisine muhtıra gönderilmek üzere dosya geri çevrilmiştir. Bu durumda Mahkemece davalı ...’ya önce Dairemizin geri çevirme kararı tebliğ edilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/2 maddesinde öngörülen itiraz süresi beklenerek itiraz edilmediği yahut itirazı Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından reddedildiği takdirde temyiz harç ve giderlerini yatırması için muhtıra çıkarılması gerekirken, geri çevirmeye ilişkin Yargıtay ilamı ile muhtıranın aynı anda tebliğ edilmiş olması nedeniyle muhtıra usulüne uygun tebliğ edilmiş sayılmayacağından yerel mahkemenin 05.07.2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı ve bu kararın Dairemizce onanması doğru olmamıştır.

Davalı ...’nın, ek kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/4014 Esas – 2018/5779 Karar sayılı ve 14.11.2018 tarihli kararına karşı karar düzeltme talebi, kendisine ek kararın onanmasına ilişkin kararın tebliği usulsüz olduğundan, süresinde kabul edilerek; Dairemizin onama kararı kaldırılarak ve daha sonra yerel mahkemenin 05.07.2017 tarihli ek kararı kaldırılarak; Dairemizin 2016/6320 Esas – 2017/2927 Karar sayılı ve 10.04.2017 tarihli kararı davalı ...’ya tebliğ edilerek tebligata HMK’nın 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin karara tebliğden itibaren 1 (bir) hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceği şerh olarak yazılıp itiraz ederse itiraz sonucu beklenip itiraz sonunda davalıya adli yardım hakkı tanınırsa dosyanın mevcut hali ile yeniden Dairemize gönderilmesi, davalının itirazı reddedilirse bu kerre anılan 2016/6320 Esas – 2017/2927 Karar sayılı ve 10.04.2017 tarihli geri çevirme kararımızın 2. maddesinde belirtilen şekilde temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlemlerin tekemmül ettirilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11694, Karar No: 2022/5832, Tarih: 24.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11694 E.  ,  2022/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ...’ın 16/08//2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, davacı vekilinin feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4711, Karar No: 2017/1164, Tarih: 27.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/4711 E.  ,  2017/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 552 parsel sayılı 9840 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 124 ada ... parsel numarasıyla ve ....892,76 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 551 parsel sayılı 1720 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 124 ada ... parsel numarasıyla ve ....753,74 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 969 parsel sayılı 793 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 156 ada ... parsel numarasıyla ve 798,... metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 973 parsel sayılı 747 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 156 ada ... parsel numarasıyla ve 751,47 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı 1776 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 161 ada ... parsel numarasıyla ve ....850,... metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... ... adına kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı 5080 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 163 ada ... parsel numarasıyla ve ....053,36 metrekare yüzölçümlü olarak ve tapuda ... ve ... ... adına kayıtlı bulunan eski 38 parsel sayılı ....440,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 163 ada ... parsel numarasıyla ve ....305,03 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... ve ..., dava konusu taşınmazların müşterek muristen geldiği ve muvazalı olarak davalılar adına tespit yapıldığı ve ayrıca ölçüm hatası bulunduğu iddiasına dayanarak hatanın düzeltilerek miras payları oranında tapuda tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 161 ada ..., 163 ada ..., 163 ada ..., 156 ada ..., 156 ada ..., 124 ada ... ve 124 ada ... parsel sayılı taşınmazların yenileme kadastrosundaki tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar Durdunaz ve ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin, 09.02.2015 tarih 2014/13585 Esas, 2015/820 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine, tekrar davacılar ... ve ... tarafından bu kez de karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

...- Dava konusu 156 ada ..., ..., 161 ada ..., 163 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden; dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

...- Dava konusu 156 ada ..., ..., 161 ada ..., 163 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden; dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

...- Dava konusu 124 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise; Mahkemece dava konusu taşınmazların paftasındaki sınırları ile uygulama kadastrosu sonucu oluşan sınırlarının birebir aynı olduğu kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ve verilen hüküm Dairemizce onanmıştır.

Mahkemece tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, ölçü cetveli, krokileri ve diğer belgelere göre tesis kadastro paftasının doğru çizilip çizilmediğinin denetlenmesi gerekirken tesis kadastrosu paftasının kapsamının belirlenmesi ile yetinilmiş, hükme esas alınan teknik raporda ölçü krokisi, ölçü çizelgesi ve hesap cetveli değerlendirilerek kadastro paftasının bunlara uygun olarak tersim edilip edilmediği araştırılmamış, tersimat hatası var ise nedenleri ayrı ayrı denetime uygun şekilde gösterilmemiş, tersimat hatası yok ise tesis kadastrosu sırasında ölçü hatası yapılıp yapılmadığı teknik bilgiler, hava ve uydu fotoğrafları esas alınarak belirlenmemiş, özellikle davacılar adına kayıtlı olan eski 551, yeni 124 ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin, 551 parsel sınırları içerisinde bulunurken, uygulama kadastrosu sonucunda bir bölümünün eski 552 yeni 124 ada ... parsel içerisinde kalma sebebi teknik bilirkişi raporunda tartışılmamıştır.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen eksiklikler nedeniyle mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yine az yukarıda açıklanan ilkelere uygun olduğundan söz edilemez. O halde, mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen ilkeler ışığında inceleme ve araştırma yapılarak bilirkişilerden rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği halde sehven onandığı anlaşıldığından, davacılar ... ve ...'in yerinde görülen karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 09.02.2015 tarih 2014/13585 Esas, 2015/820 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17059, Karar No: 2014/8701, Tarih: 09.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17059 E.  ,  2014/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/181558

Mahkemesi :Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi :03.04.2012

Numarası :2011/311 - 2012/101

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna ve sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine; katılan vekilinin, aşırı derecede alkollü olan sanığın asli kusurlu olduğuna, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay günü gece saat 03:30 sularında, yağmurlu havada, meskun mahal dışında, tek yönlü, yüzeyi ıslak, asfalt kaplama, 6 metre genişliğindeki eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille 192 promil alkjollü bir şekilde seyir halinde bulunan sanığın, önünde, aynı istikamete doğru idaresindeki otomobille bölünmüş yolun sağ şeridi üzerinde seyir halinde olan ve orta refüj aralığını kullanarak U dönüşü yapmak için sola yönelen Cenk Y..i'nin idaresindeki araca, kendi seyir şeridi üzerinde, 24 metre fren izi bırakarak çarpması şeklinde gelişen ve her iki aracın soldan yol dışı kalması neticesi öndeki araç sürücüsü Cenk Y.. ile bu araçta yolcu olarak bulunan S.. S..'ın ölümüyle sonuçlanan olayda; daha önce alkollü araç kullanması nedeniyle sürücü belgesi 08.03.2010 tarihinde 6 ay süreyle; 07.04.2011 tarihinde 2 yıl süreyle geri alınan sanığın, olaydan 2,5 saat sonra kan numunesi üzerinde yapılan inceleme sonucuna göre 192,2 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi, kaza sonucunda iki kişinin ölmesi gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2- Kazanın oluş şekli ve sanıktaki alkol derecesi itibariyle eylemin bilinçli taksirle işlendiği gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, taksire dayalı kusurun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,