muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25307, Karar No: 2015/748, Tarih: 19.01.2015

Mahkemece resen araştırma ilkesi doğrultusunda, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar (diğer apartmanların kapıcıları, komşu market ve bakkal işleten ve çalışanları) ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle

muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, dava konusu dönemi kapsar şekilde ateşçi belgesi olup olmadığı sorulmalı, varlığının tespiti halinde dosya içerisine yöntemince celbi sağlanmalı, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında davaya konusu binada davacının; kalorifer yakımı dışında, her gün çöp toplama, bina sakinleri için alışveriş yapma, ekmek vesaire ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği ve yaptığı işlerin gün içinde aldığı zaman dilimi belirlenmeli, davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı kim tarafından yapıldığı, binada bu işleri yapan başka biri olup olmadığı, başka yerlere kalorifer yakımı vs. gibi işlere gidip gitmediği tespit edilmeli; buna göre tam zamanlı mı yoksa part time çalışma mı olup olmadığının tespiti ile, part-time çalışmanın kabulü halinde günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, buna ilişkin olarak gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde Kuruma bildirimi olmayan davacının çalışma süresi açıklığa kavuşturularak yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı)

Ayrıca dosya kapsamından davalılar ... ve ...'ın aynı kişi olduğu anlaşıldığından, dava konusu binaya ilişkin tedavüllü tapu kayıtları celp edilerek davalı olarak gösterilen ...'ın kat maliki olup olmadığı saptanarak taraf sıfatının değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum ve... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı...'e iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12114, Karar No: 2019/3494, Tarih: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12114 E.  ,  2019/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... Vergi Dairesince 13.08.2012 tarih ve 18688 sayılı haciz ihbarnamesi ile davalı ...'in müvekkilinde olan tüm hak ve alacaklarına haciz konulduğunu, ...'e olan borcun vergi dairesine gönderilmesi gerektiğini amme borçlusuna borcun olmadığını yada ödendiği itirazlarının 7 gün içinde vergi dairesi müdürlüğüne bildirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, müvekkilinin 7 günlük süreyi geçirmesi nedeniyle vergi dairesince kendisine ödeme emirleri gönderildiğini, vergi dairesi başkanlığının haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarihte müvekkilinin davalı ...'e borcu bulunmadığını belirterek müvekkilinin ...'e borcunun bulunmadığının tespiti ile Gökpınar Vergi Dairesince ...'in borcu nedeniyle davacıya gönderilen tüm ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkili Vergi Dairesinin hükmi şahsiyet olmadığını, davanın Maliye Bakanlığı hasım gösterilmek suretiyle açılması gerektiğinden davanın öncelikle husumetten reddine, ayrıca esas yönünden de davacının talebinin yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacıya haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi 13.09.2012 tarihi itibariyle vergi borçlusu davalı ...'e 6.000,00 TL borçlu olduğunun tespitine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1751, Karar No: 2021/8944, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1751 E.  ,  2021/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairenin 01/12/2020 tarih, 2020/6638 esas ve 2020/17225 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakekemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında uygulanır.

6100 sayılı Kanun'da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce incelemesi yapılan ve maddi hata dilekçesine konu edilen 2020/ 6551 esas ve 2020/7280 esas sayılı dosyalarda bilirkişi raporunda ikramiye hesaplamasında dava dilekçesindeki yılda iki kez beşer yevmiye alındığına ilişkin davacı beyanı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve davacının talebinin aşılmadığının anlaşılması karşısında; temyiz incelemesi sonucunda verilen maddi hata talebine konu kararda ise dava dilekçesindeki davacının yılda 2 kez 5'er yevmiyenin ödendiği talebi ve bilirkişi raporunda davacı talebi dikkate alınmaksızın 60 yevmiye üzerinden hesaplanıp Mahkemece bu hesaplamanın hükme esas alınması nedeniyle maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereği iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE , 29.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17840, Karar No: 2022/9305, Tarih: 22.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17840 E.  ,  2022/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Çatalca ilçesi ...Mahallesi çalışma alanında 2613 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında, 182 ada 7 parsel sayılı 568,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, eğrek yeri niteliği ile Çatalca Belediyesi adına tespit edilmiştir.

İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı Hazine, taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olduğunu ileri sürerek adına tescil istemiyle, hakem sıfatı ile Asliye Hukuk Mahkemesine dava açmış ve hakem sıfatıyla verilen davanın reddine ilişkin hükmün, Yargıtayca davanın genel mahkemelerde görülmesi gereğine değinilerek bozulması üzerine görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde verilen davanın reddine dair hüküm Yargıtayca, davanın komisyon kararına karşı süresi içinde açılan kadastro tespitinin iptali istemine ilişkin olduğu ve bu neden Kadastro Mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş ve bozma ilamı doğrultusunda görevsizlik kararı verilerek dava dosyası ... Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, dava konusu 182 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro ek komisyon kararındaki gibi Çatalca Belediyesi adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/144, Karar No: 2022/1606, Tarih: 08.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/144 E.  ,  2022/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.12.2019 tarih ve 2019/100 E. - 2019/213 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin gübre, kimyasal solüsyonlar üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, “Nitro-Sul” ibareli 2003/12433 nolu markasının 1, 5 ve 32. sınıfta 22/05/2003’den beri tescilli olduğunu, davalıların davacıların “Nitro-Sul” markası ile iltibas yaratan marka ve tanıtım gereçleri kullandığını ileri sürerek, tedbiren bu tür ürünlerin toplanmasını, haksızlığın önlenmesini, marka tecavüzüne ilişkin haksız eylemin tespitini, önlenmesini, sonuçlarının giderilmesini, kaldırılmasını, internetten satışlarının önlenmesini, tecavüz nedeniyle doğan zarar dikkate alınarak 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini, hüküm kesinleştiğinde ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı F.A.S. Tar. Ür. Yem Gübre İlaç Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, “NİTRO” sözcüğünün bir kimyasal bileşimi belirttiğini, “N” sözcüğünün azotu, “O” harfinin ise oksijeni ifade ettiğini, her iki elementin de gübre içinde yer aldığını, ayırt edicilik taşımadığını, davalının markasının “F.A.S. Nitro” şeklinde farklı bir ibareden oluştuğunu, ortalama tüketicinin taraf markalarını karıştırmayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Aze Tarım Ürünleri Zirai İlaç Gübre Narenciye Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalının üretim yapmadığını, söz konusu markayı kullanmadığını, “NİTRO” markasını taşıyan ürünleri satın aldığını, diğer davalının Tarım Bakanlığından aldığı belgelere itibar ettiğini, sadece satıcı konumunda bulunduğundan kusurunun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Aze Tarım Ürünleri Zirai İlaç Gübre Narenciye Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalının üretim yapmadığını, söz konusu markayı kullanmadığını, “NİTRO” markasını taşıyan ürünleri satın aldığını, diğer davalının Tarım Bakanlığından aldığı belgelere itibar ettiğini, sadece satıcı konumunda bulunduğundan kusurunun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın "F.A.S. NİTRO" şeklindeki marka kullanımında yer alan "NİTRO" ibaresini NO2 kodlu kimyasalı ifade ettiği ve 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca ayırt edici olmadığı, marka olamayacağı, dolayısıyla davalının "NİTRO" kullanımının marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı, "NİTRO" ibaresinin marka olma kapasitesi gübre ürünleri için bulunmadığı, davacının markasının "Nitro-Sul" olduğu, davalının kullanımında, davacı markasından farklı olarak NİTRO ibaresi öne çıkarıldığı, köşede ise küçük harflerle koyu renk üçgen zemin üzerinde F.A.S. ibaresi yer aldığı, ilgili tüketicinin gözüne öncelikle NİTRO ibaresinin çarptığı, iki tarafın markaları arasında tanımlayıcı unsur dışında çakışma söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9214, Karar No: 2009/6647, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9214 E.  ,  2009/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,21.10.1992 tarihinden itibaren ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 21.10.1992 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkeme istemin reddine karar vermiştir.

Uyuşmazlık,davacının sigortalılığın 1479 sayılı Yasa'nın geçici 18.maddesi gereğince 4.10.2000 tarihinden itibaren mi yoksa mevcut delillere göre 21.10.1992 tarihinden itibaren mi başlayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacının,deri giyim tamir ve dikim işi nedeniyle 27.5.1992 tarihinden vergi mükellefiyet kaydının,15.6.1992 tarihinden de oda kaydının başlayarak devam ettiği,Kurum'a başvurusu üzerine 21.10.1992 tarihli Bağ\_Kur başvuru belgesinin düzenlendiği ve kendisine 0572 400 224 sayılı Bağ numarasının verildiği,davacının bu numara üzerinden 1992,1998,1999,2000,2001 ve 2002 yıllarında prim ödemelerinde bulunduğu Kurum'un bilgi işlem kayıtlarında bu numaraya rastlanılmadığının belirterek 15.6.1992 tarihinden başlangıcı kabul etmeyerek 24.3.2006 tarihli yazı ile yapılan ödemelerin iade edileceğini bildirdiği ve 1479 sayılı Yasa'nın geçici 18.maddesi uyarınca sigortalılık niteliğini taşıdığı halde 4.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmadığı gerekçesi sigortalılığı 4.10.2000 tarihinden başlattığı dosyadaki yazı ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Başvuru belgesi,prim ödemeleri,prim makbuzlarını ve vergi ile oda kayıtları birlikte değerlendirildiğinde davacının ... sigortalılığının 21.10.1992 tarihinden itibaren başlaması gerektiği ortadadır.Kurum başvurusu yapılmış,numara alınmış ve bu numaraya da primler yatırılmıştır.Davacının 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesinde belirtilen kayıtlarının bulunması ve kayıtların başlamasından kısa süre sonra Kuruma başvuruda bulunması da mevcut belgeleri teyit etmektedir.Deliller yok sayılarak,primler ve kayıtlar göz ardı edilerek Kurum kayıtlarında sicile rastlanılmadığı gerekçesi ve yetersiz bilirkişinin görüşleri doğrultusunda istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak istemin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12737, Karar No: 2015/2554, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12737 E.  ,  2015/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18479, Karar No: 2025/4218, Tarih: 17.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18479 E.  ,  2025/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/10 E., 2023/82 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18696, Karar No: 2011/21850, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18696 E.  ,  2011/21850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12531, Karar No: 2024/4351, Tarih: 11.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12531 E.  ,  2024/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1611 E., 2022/1301 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/345 Esas, 2021/237 Karar sayılı bozma üzerine kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/1611 Esas, 2022/1301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık müdafiinin, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfının yaralama olduğuna, sanığın öldürme kastı olmadığına, meşru savunma şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, beraat karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE