muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/78, Karar No: 2010/7456, Tarih: 17.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/78 E.  ,  2010/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :31.7.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava önalıma konu payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu Tekirdağ Çorlu’da bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmazda müvekkillerinin miras bırakanlarının hissedar olduğunu, taşınmazın bir kısım hisselerinin davalıya satıldığını, satıştan haberleri olmadığını belirterek önalım hakkı nedeniyle davalı payının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir. Davalı vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Önalım hakkının kullanılmasında davacının dayandığı pay elbirliği mülkiyetine konu ise tüm ortakların birlikte dava açması veya birinin açtığı davaya diğerlerinin muvafakat etmesi gerekir.Çünkü bu gibi hallerde 11.10.1982 gün 3/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın tereke adına açıldığının kabulü gerekir.Muvafakat duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunmakla veya imzası noterce onaylı muvafakat belgesi ibraz edilmesi suretiyle yahut davacı adına davayı takip eden avukata vekalet verilmesi ile sağlanabilir. Bu yolda ortakların tümünün muvafakati sağlanamazsa Türk Medeni Kanununun 640.maddesi hükmü uyarınca miras bırakanın terekesine görevli mahkemede temsilci atanması için davacıya süre verilir.Temsilci davacı dışında biri olursa davacının sıfatı biter davayı temsilci takip eder. Dava hakkına ilişkin olan bu hususun hakim tarafından kendiliğinden öncelikle nazara alınması gerekir.

Olayımıza gelince: Önalıma konu payın bulunduğu ... ada ... parsel nolu taşınmazın tapu kaydında davacıların kendi adına müstakil payları bulunmamaktadır. Davacıların tapu paydaşlarından Mahmut oğlu ... ile Mehmet kızı ...’in mirasçıları olduğu ve davacılar dışında başka mirasçıların da bulunduğu dosya içinde bulunan mirasçılık belgelerinden anlaşılmaktadır. Davacıların dayandığı pay elbirliği halinde mülkiyete konu olduğundan,tüm mirasçıların birlikte dava açması yada birinin açtığı davaya diğerlerinin de katılması yada muvafakat etmesi, mümkün olmadığı takdirde terekeye bir mümessil tayin edilerek davaya mümessil huzuruyla bakılması gerekir. Bu hususlar üzerinde

durulmadan ve taraf teşkili sağlanmadan işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı olarak davada yer alan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in de dava konusu taşınmazla bağlantıları kurulamamış olup, bu kişilerin dava konusu taşınmazla ilişkilerinin belirlenmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

durulmadan ve taraf teşkili sağlanmadan işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı olarak davada yer alan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in de dava konusu taşınmazla bağlantıları kurulamamış olup, bu kişilerin dava konusu taşınmazla ilişkilerinin belirlenmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7045, Karar No: 2016/14600, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7045 E.  ,  2016/14600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ... şirketinin murislerine ait elektrik aboneliklerine ilişkin düzenlediği faturalar ile kendilerinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere abone tarihi ile sınırlı olmak üzere 10 yıl geriye dönük olarak 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler; 09.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 12.293,94 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı,kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,11202975 ve 11200361 tesisat no'lu abonelikler bakımından toplam 12.293,94 TL kayıp kaçak bedelinin davacıların miras payları dikkate alınarak 3.073,49 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya;1.317,20'şer TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar ...,...,Müslime Korkmaz,...,...,...,...'a ayrı ayrı verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16852, Karar No: 2023/5737, Tarih: 05.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/16852 E.  ,  2023/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/117 E., 2019/44 K.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2012/142 Esas, 2012/46 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2012/142 Esas, 2012/46 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.02.2017 tarihli ve 2014/16887Esas, 2017/6025 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.05.2019 tarihli ve 2019/50055 sayılı, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden onama, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden ise "sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü delil şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin" bozma görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in süre tutum dilekçesi verdiği ve gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği üzerine atılı suçları işlemediğine, sanık ...'in, mağdur ... yerine imza attığını bilmediğine ve suça konu çekle ilgili yapılan icra takibi neticesinde evine ev iş yerine haciz geldiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in AS Gıda Toptan Ticaret isimli firmanın sahibi olduğu, sanık ...'in ise bu firmada çalıştığı, sanıkların ortak olarak tekstil işi yapmaya karar verdikleri ve katılanlardan satın aldıkları tekstil makinesi karşılığında suça konu 23.000,00 TL bedelli çeki birinci cirantanın ..., ikinci cirantanın AS Gıda Toptan Ticaret ... olduğu haliyle verdikleri, çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine katılan ...'ın mağdur ..., keşideci .... ve sanık ... aleyhine icra takibine giriştiği, icra takibi üzerine mağdur ...'in çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, sahte olduğunu belirterek şikayetçi olduğu, sanıkların da bu cironun sanık ... tarafından yapıldığını kabul ettikleri, sanıkların bu suretle resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık ... savunmasında sanık ... ve mağdur ... ile birlikte tekstil üzerine iş yeri açmaya karar verdiklerini, suça konu çeki ...'in bilgisi ve rızası dahilinde onun yerine imzaladığını, bu çek karşılığında katılanlardan tekstil makinesi satın aldıklarını ancak çeki süresinde ödeyemediklerini, ...'in hakkında icra takibi başlatılması üzerine imza inkarında bulunduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Sanık ... savunmasında sanık ... ve mağdur ... ile birlikte tekstil üzerine iş yeri açmaya karar verdiklerini, sanık ...'in suça konu çeki mağdur ...'den aldığını söyleyerek getirdiğini, çekin arkasında ...'in cirosunun da bulunduğunu, bu çeki kendisinin de imzalamasından sonra tekstil malzemesi satın aldıkları katılanlara verdiğini, çeki süresinde ödeyemedikleri için başlatılan icra takibi neticesinde evine ve iş yerine haciz geldiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Sanık ... savunmasında sanık ... ve mağdur ... ile birlikte tekstil üzerine iş yeri açmaya karar verdiklerini, sanık ...'in suça konu çeki mağdur ...'den aldığını söyleyerek getirdiğini, çekin arkasında ...'in cirosunun da bulunduğunu, bu çeki kendisinin de imzalamasından sonra tekstil malzemesi satın aldıkları katılanlara verdiğini, çeki süresinde ödeyemedikleri için başlatılan icra takibi neticesinde evine ve iş yerine haciz geldiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Mağdur ... ifadesinde suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, sanık ...'e de suça konu çeki yerine imzalaması konusunda rıza göstermediğini, işsiz kaldığı bir dönemde sanık ...'in yardım edeceğini söyleyerek kendisini yanına çağırdığını, bu dönemde sanık ...'e nüfus cüzdanının fotokopisi verdiğini, sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

5. Katılanlar ... ve ... ifadelerinde sanıklar ... ve ...'in birlikte gelerek satın aldıkları makine karşılığında suça konu çeki verdiklerini beyan etmişlerdir.

6. Mahkemece suça konu çek aslı 14.06.2012 tarihli celsede incelenmiş, yasal unsurlarının tam olduğu tespit edilmiştir.

7. 25.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çekin ön yüzündeki yazılar ve arka yüzünde 1.ciranta konumunda bulunan ... adına atılı bulunan imzanın sanık ...’in el ürünü olduğu belirtilmiştir.

8. Mahkemece sanıkların bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların savunması, katılanlar ve mağdur beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

3. Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi "27.07.2011" olarak yanlış yazılmış ise de; dosya kapsamından, sanıkların suça konu çeki "30.04.2011" tarihinde katılanlara verip karşılığında tekstil makinesi satın aldıkları anlaşılmakla, suç tarihinin ''30.04.2011'' olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Suç tarihinin 30.04.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3382, Karar No: 2024/3681, Tarih: 09.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3382 E.  ,  2024/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1682 E., 2024/1578 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/255 E., 2023/685 K.

Taraflar arasındaki geçit hakkı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Yargılama sırasında belirlenen dava değeri ve hükme esas alınan miktar 16.270,00 TL olup karar tarihi itibarıyla geçerli olan 378.290,00 TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.