muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9358, Karar No: 2012/12222, Tarih: 11.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9358 E.  ,  2012/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2011 gün ve 2011/414-2011/638 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/04/2011 gün ve 2011/15467-2012/6792 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı şirketi kurduklarını, davalının 5 yıllığına şirket müdürlüğüne seçildiğini, davalının şirketi iyi yönetemediğini, şirket müdürünün değiştirilmesi gündemi ile ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması için şirket müdürüne uyarı gönderildiğini, yeterli süre geçmesine rağmen müdür tarafından ortaklar kurulunun toplantıya çağrılmadığını ileri sürerek, ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması için izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması için davanın doğrudan ortaklığa açılması gerektiğini, şirket müdürü aleyhine dava açılamayacağını, müvekkilinin müdürlükten azlini gerektirecek bir durumun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ortaklar kurulunu toplantıya çağırması için TTK'nun 538/3. maddesi uyarınca izin verilmesine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3211, Karar No: 2022/15617, Tarih: 31.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3211 E.  ,  2022/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, köy tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle suçtan zarar görme olasılığı bulunan Çatalca Belediye Başkanlığı ve Maliye Hazinesi'ne tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Çatalca Belediye Başkanlığı ve Maliye Hazinesi'ne tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan ...'ün temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21109, Karar No: 2015/9702, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21109 E.  ,  2015/9702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/229337

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2011/749 (E) ve 2012/516 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanıkla ilgili olarak Vergi Dairesi Başkanlığının 19.10.2011 gün ve 8931 sayılı yazısı ile; düzenlendiği anlaşılan 09.10.2011 tarih ve VDK-I/689 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası dosya içine konulmadan, Vergi Dairesi Başkanlığı' nın 19.10.2011 tarihli mütalaası ile yetinilerek davaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Yargıtay denetimine esas olması ve defter ile belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespiti bakımından, sanık hakkında, düzenlenen vergi raporuna dayanak teşkil eden ve var olduğu anlaşılan 21.07.2011 gün, VDENY-2011-2612/87 sayılı defter ve belge isteme yazısının dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9449, Karar No: 2013/13902, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9449 E.  ,  2013/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davalı ...'dan dükkan satın aldığını, bu dükkanın satış bedeli olan 6000 USD'yi davalının ... Bankası ... ... Şubesi... nolu hesabına 22/01/2003 tarihinde açıklama bölümünde dükkan bedeli olarak yazılmak suretiyle havale edildiğini, ancak davalı tarafça dükkan üzerinde haciz olduğundan tapu devrinin yapılamadığını, davacının elinde düzenleme şeklinde satış vaadi sözleşmesi olmadığından tapu iptali tescil davası açamadığı için bu güne kadar beklenildiğini, davalı taraftan tüm uğraşılara rağmen tapu devrinden kaçınıldığı ve oyalandığı kanaatine varan davacının verilen paranın tahsili için ... 4.İcra Müdürlüğünün 2011/6075 Esas sayılı dosyası üzerinden 10.596,66 USD tahsili için icra takibi yapıldığını, davalı tarafın 15/08/2011 tarihinde borcun zamanaşımına uğradığı iddiasıyla takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek davalı tarafından ... 4. İcra Müdürlüğünün 2011/6075 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya göndermiş olduğu 6.000,00 USD'nin belirtildiği gibi dükkan bedeli değil, 1996 yılından o güne kadar dükkanda kiracı olan davacının ödemesi gereken kira bedeli olduğunu, davacı ile davalı arasında bu dükkanın satışı ile ilgili olarak yazılı yada sözlü hiçbir anlaşma olmadığını belirterek yeterli delil olmadığından davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının, davalıya havale ile gönderdiği paranın bir borcun ödenmesinden başka bir amaca yönelik olduğunu alacak miktarı itibariyle kesin delille ispat etmesi gerektiğinden bahisle, davacı vekiline son celse yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmasına rağmen davacı vekilinin bu haklarını kullanmayacağını beyan ettiğinden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

... 4. İcra Müdürlüğünün 2011/6075 Esas sayılı dosyasının celp edilerek incelenmesinde alacaklısının ... borçlusunun ise ... olduğu, 10.596,66 USD tahsili için icra takibi yapıldığını, davalı tarafın 15/08/2011 tarihinde borcun zamanaşımına uğradığı iddiasıyla takibe itiraz ettiği ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecinde, Yapı Kredi Bankasına müzekkere yazılarak davaya konu ödemenin yapıldığını gösteren dekont aslı celp edilmiş, 6.000,00 USD'nin davalının....Bankası ... .. Şubesi .... .. nolu hesabına 22/01/2003 tarihinde açıklama bölümünde dükkan bedeli olarak yazılmak suretiyle havale edildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecinde, Yapı Kredi Bankasına müzekkere yazılarak davaya konu ödemenin yapıldığını gösteren dekont aslı celp edilmiş, 6.000,00 USD'nin davalının....Bankası ... .. Şubesi .... .. nolu hesabına 22/01/2003 tarihinde açıklama bölümünde dükkan bedeli olarak yazılmak suretiyle havale edildiği anlaşılmıştır.

TMK.nun 6.maddesine göre “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.”

Davalı taraf, davacının banka havalesiyle para gönderdiğini kabul etmekle birlikte, sözkonusu meblağın dükkan kirası olarak yatırıldığını iddia etmektedir.

Bu durumda, davalı; davacı tarafından kendisine ödenen meblağın, kira akti nedeniyle yatırıldığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Her ne kadar, davacı vekiline yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış; davacı vekili bu hakkını kullanmayacağını beyan ettiğinden davanın reddi cihetine gidilmişse de; somut olayda ispat külfeti yer değiştirdimiş olup, banka havalesiyle gönderilen paranın dükkan kirasına ilişkin olduğunu ispatla mükellef taraf davalıdır. Kendisine ispat yükü düşmeyen tarafa yemin teklifi de yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

Başka bir anlatımla; ispat külfeti kendisinde olmayan tarafa yöneltilen yemin teklifi hakkı hiç bir hukuki sonuç doğurmaz .

Mahkemece, ispat külfeti kendisine düşen davalıya, iddiasını doğrulayan delillerini sunması için mehil verilmeli, savunmasını ispat etme imkanı tanınmalı, ve oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8881, Karar No: 2013/17862, Tarih: 09.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8881 E.  ,  2013/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlu vekilinin İİKnun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak takibin dayanağı olan 19.05.2011 tanzim, 01.06.2011 vade tarihli senedin bedel kısmında tahrifat yapılarak 35.000,00 TL iken 135.000,00 TL olarak değiştirilerek, senet bedelinde tahrifat yapıldığına yönelik itirazda bulunduğu görülmüştür.

TTK.nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 588/1. maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakamla değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı iddiası olup bu husus açıklığa kavuşturulmadığı için bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Ancak, bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gerekir (HGK. 14.05.2003 T. 2003/12-347 E. 2003/345 K.).

İcra takibinin dayanağı olan bonoların bedel bölümünün 35.000,00 TL iken tahrifatla başına “1” rakamı eklenerek 135.000,00 TL haline dönüştürüldüğü  01.11.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu incelemesi ile tespit edilmiştir. Bu durumda alacaklının tahrifat öncesine ait senet bedeli üzerinden takibe devam hakkı vardır. Borçlu, İİKnun 169/a maddesinde belirlenen koşullarda takip alacaklısına herhangi bir ödeme yaptığını da ispatlayamadığına göre mahkemece takibin, borçlunun da kabulünde olan 35.000 TL ve ferileri üzerindeki miktar yönünden devamına karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12767, Karar No: 2025/4271, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12767 E.  ,  2025/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/965 E. 2021/1833 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 30.11.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2454, Karar No: 2014/679, Tarih: 21.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/7-2454 E.  ,  2014/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesi  (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “hakem heyeti kararını şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.06.2012 gün ve 2012/383 E., 2012/383 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 11.07.2013 gün ve 2013/814  E-2013/13167  K. sayılı ilamı ile;

(...Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması  bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın  kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi  amacıyla  belirlenen  bir  bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4.maddesinin 2.fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...)

gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması ile dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı, davalı elektrik abonesi tarafından 2011/4-2012/2 arasındaki dönem faturalarında 26,64 TL lik kayıp/kaçak bedelinin tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 26,64 TL nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, Tüketici Hakem Heyeti Kararı’nın hukuka aykırı olduğunu belirterek, Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 17.04.2012 tarih ve 306 no'lu kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, abonelerden kayıp/kaçak bedeli adı altında tahsil edilen bedelin, 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkındaki Tebliğ” gereğince davacı tarafından tahakkuk ve tahsil edildiğini, anılan düzenlemenin 4077 sayılı Kanun’un 6.maddesi gereğince haksız şart niteliği taşıdığını belirterek davanın reddine karar verilmiş;  hükmün, davalı  tarafın temyizi üzerine, mahkemece verilen kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hem asıl kararın hem de ek kararın davacı tarafından temyizi üzerine; Özel Dairece, metni yukarıda aynen yazılı gerekçeler ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle hem hükmün kesin olduğuna hem de esas yönünden direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını, davacı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı Kurum’un abonelerinden kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararını’nın iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

İşin esasına geçilmeden önce, mahkemece verilen kararın kesin olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre Özel Daire’nin ve Hukuk Genel Kurulu’nun işin esasını inceleyip inceleyemeyeceği hususu önsorun olarak tartışılmıştır.