muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9106, Karar No: 2010/1408, Tarih: 09.02.2010

Mahkemece, davacının onarım hakkını kullandığı, araçtaki arızaların gizli ayıp olmayıp sonradan ortaya çıkabilecek arızalardan olduğu, süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporuda benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 3.8.2006 tarihinde satın aldığı araçta direksiyondan ses gelmesi şikayetiyle ilk olarak 4.12.2006 tarihinde yetkili servise gittiği, direksiyon EPS sistemi için servis tarafından sipariş verildiği ve 26.12.2006 tarihinde, siparişi verilen sistemin araca takıldığı ve ayrıca ön aks mafsal takımınında değiştiği, davacının akabinde 13.1.2007, 27.2.2007, 19.3.2007 tarihlerinde direksiyondan gelen ses nedeniyle tekrar yetkili servise müracaat ettiği ve her müracatında araç üzerinde işlem yapılarak bir takim malzemelerin değiştiği, 31.7.2007 tarihli müracaatı sonrasında da aks ve yağ keçeleri ile birlikte EPS ünitesinin değiştirildiği anlaşılmaktadır. Davacının bu müracaatlarının direksiyondan kaynaklanan sorunun çözümüne yönelik olduğu sabittir. Bilirkişi kuruluda, araçta meydana gelen arızaların gizli ayıp olmamasına rağmen araçta sonradan meydana gelen arızalar olduğunu bildirmiştir. Davacının araçta sonradan oluşan ve kullanım hatasından kaynaklanmayan bu arızadan dolayı ilk defa 4.12.2006 tarihinde yetkili servise müracaat ettiği ve bu nedenle süresi içinde ayıp ihbarında bulunduğunun kabulü zorunludur. ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14.maddesinde "tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen tüketiciye teslim edildiği tarihten itibaren, belirlenen ... süresi içinde kalmak kaydıyla bir yıl içinde aynı arızanın ikiden fazla tekrarlanması .... halinde tüketicinin malın ücretsiz değiştirilmesini, bedel iadesi veya ayıp oranında bedel indirimi talep edebileceği" hükme bağlanmıştır. Dosyada bulunan servis fişlerinin incelenmesinde davacının ... süresi içinde ve bir yıllık sürede direksiyondan gelen ses nedeniyle ikiden fazla yetkili servise müracaat ettiği ve yetkili servisinde arızanın varlığını kabul ederek tamire yönelik parça değişimleri yaptığı ve bu suretle az yukarıda belirtilen yönetmelik hükmü uyarınca davacının bedel iadesi talebinde bulunma hakkının doğduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının bedel iadesi talebinde bulunabileceği kabul edilerek, davalı WW...Tüketici Finansmanı A.Ş tarafından davacıya kullandırılan kredinin 4077 sayılı yasanın 10.maddesinde belirtilen bağlı kredi olup olmadığı ve davacının davalılardan talep edebileceği miktar tartışılıp değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7727, Karar No: 2021/8373, Tarih: 05.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/7727 E.  ,  2021/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun 25.08.2020 tarihli ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince davanın reddi ile ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedildiği, karara karşı davacı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak para cezası yönünden gerekçe değiştirilerek davanın sadece 12 nolu bağımsız bölüm için açıldığı ve para cezasının 12 nolu bağımsız bölüm ihale bedeli olan 230.000,00-TL'nin %10‘una tekabül eden 23.000,00-TL oranında para cezasına mahkumiyetine şeklinde anlaşılması gerektiğinin belirtildiği görülmüştür.

Somut olayda, şikayetçinin 25.08.2020 tarihli ihaleye konu iki adet taşınmazın maliki olduğu, 25.08.2020 tarihli artırmada her iki taşınmazın da ihale edildiği, dava dilekçesinin açıklama başlıklı ilk paragrafında ve netice-i talep kısmında 25.08.2020 tarihli ihalenin feshinin talep edildiği, ihale günü her iki taşınmazın da satışının gerçekleştiği görülmekle, davanın her iki taşınmaz için açıldığının kabulü gerektiği, sonuç olarak ilk derece mahkemesince kurulan hükmün para cezası yönünden de doğru olduğu görülmektedir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddi gerekirken para cezasına ilişkin gerekçe değiştirilerek reddi isabetsiz olup bahse konu para cezası kamu düzenine ilişkin olmakla re'sen gözetilmesi gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile para cezası yönünden re'sen yapılan incelemede Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28/04/2021 tarih ve 2021/337 E.- 2021/682 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/186, Karar No: 2016/13690, Tarih: 30.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/186 E.  ,  2016/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11200810 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, 15.12.2004 tarihinden 10.12.2009 tarihine kadar, bu dönemde davacıdan kayıp kaçak bedeli adı altında fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 31.08.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 22.121,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 22.121,00 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9210, Karar No: 2024/4960, Tarih: 15.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/9210 E.  ,  2024/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/137 E., 2016/459 K.

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/47 Esas, 2016/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 209 uncu maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, hakkında HAGB hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz isteği usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in sanık ...'dan 12.000,00 TL borç para aldığı ve karşılığında 17.000,00 TL bedelli keşide yeri yazılı olmayan senet düzenlediği, katılan ...'in de kefil olduğu, sonradan rakamın önüne (1) rakamının eklenerek 117.000,00 TL şeklindeki tahrif edilen senedin sanık tarafından 50.000,00 TL kısmı için alacaklı olarak Afyonkarahisar 6. İcra Müdürlüğünün 2015/41241 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine konu edildiği, sanığın alınan savunmasında rakamı kendisinin eklediğini belirttiği somut olayda, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 688 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan "keşide yerinin" bulunmadığı senedin özel belge niteliğinde olduğu ve sanığın atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılmak suretiyle açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan dolayı kurulan hükümden sonra 16.03.2021 tarihinde 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2021/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/47 Esas, 2016/228 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8919, Karar No: 2015/9879, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8919 E.  ,  2015/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/341-2013/593

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2013 tarih ve 2012/341-2013/593 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankanın kredi kartını kullandığını, 07.12.2008- 12.12.2008 tarihleri arasında Mustafa Demir isminde birinin müvekkilinden habersiz bu kredi kartı ile internet üzerinden 4.436 TL tutarında alışveriş yaptığının öğrenildiğini, bankanın cep telefonuna onay bilgilerini göndermediğini, gerekli güvenlik önlemlerini almadığını ileri sürerek 4.436 TL'nin en yüksek banka iskonto faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işlemlerin sadece kart hamilinin bildiği kredi kartı şifresi, güvenlik kodu ve 3 boyutlu güvenlik şifresi ile yapıldığını, işlemlerden önce müvekkiline çalıntı bildiriminin yapılmadığını, bu tür bir bildirim yapılmadan, doğru şifre ve kodlarla yapılan işlemleri müvekkilinin engelleyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait telefona davalının SMS göndermediği, bu itibarla 3 boyutlu güvenlik sisteminden 1 ayağının çalışmadığı, davacıya bir SMS gönderilmediğinden bu SMS'in bir başka kişiyle paylaşıldığından da söz edilemeyeceği, davacıya isnat edilebilecek bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabülüne, 4.436 TL'nin Bankaya ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye, 65,88 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13736, Karar No: 2015/16270, Tarih: 16.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13736 E.  ,  2015/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/395822

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2010/1431 Esas, 2011/1465 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür ve şef olarak görevli olan sanıkların, mülk sahibi katılan H.. K..'nu bizzat görmeden, banka tarafından ibraz edilen ve sonradan sahte olduğu tespit edilen vekaletnamenin noterden teyidini yapmadan, ilgiliyi bizzat çağırmadan ve vekaletname üzerinde şekil, yazım ve yetki yokluğunu yeterince incelemeden genelgeye aykırı davranarak ipotek işlemi yapmak suretiyle görevi kötüye kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; mahkemece, talebin banka aracılığıyla gelmesi nedeniyle sanıklarda oluşan olağan güven hali, ancak şüphe oluştuğunda araştırma yapılmasına yönelen ve her evrakta araştırma yapılması zorunluluğu taşımayan kurum genelgeleri ve hayatın olağan akışına göre sanıkların rutin işlemleri yaptıkları kabul edilerek beraatlerine karar verilmiş ise de; Tapu Sicil Tüzüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün 1431 sayılı Sahteciliğin Önlenmesine İlişkin Genelgesinin konuya ilişkin hükümlerine göre, sanıkların sunulan vekaletnamenin ikinci sayfasında tarih kısmında yazı ile ''ikibin yedi yılı Ekim ayının on dokuzuncu günü'' rakamla ise 22/10/2007 tarihi yazıldığından vekaletnamenin düzenlendiği tarihle ilgili çelişki bulunması ayrıca inceleme raporundaki şüphe çeken diğer hususları da nazara alıp, çelişki ve eksiklikler üzerinde durarak, vekaletnamenin düzenlendiği noterden vekaletnamenin gerçekliği hakkında teyit alındıktan sonra işlem yapmaları gerekirken, bu incelemeyi yapmayarak taşınmaz üzerine ipotek tesisini gerçekleştirmek suretiyle katılanın mağduriyetine neden olmaları ve lehine ipotek tesis edilen ilgililere de haksız menfaat sağlamaları şeklinde sübut bulan eylemlerinin, TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3314, Karar No: 2019/4370, Tarih: 03.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3314 E.  ,  2019/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıkların iştiraken özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada; sanıklardan ...'ın katılanın çalıştığı Paluri Otel'i işleten ... Turizm Otelcilik A.Ş. ortağı ve yetkilisi olduğu, diğer sanık ...'ın ise otelin iç muhasebesinden sorumlu personeli olduğu, katılanın 2012 yılının haziran ayında izin talebi olmadığı ve çalıştığı, maaşını da tam olarak aldığı halde, ücretsiz izinli olarak gösterildiğinden haziran ayına ait sigorta primi ödenmemiş olduğunu SGK Müdürlüğüne müracatı sonunda öğrenmesi üzerine şikayetçi olduğu; sanıkların suçlamayı kabul etmemeleri ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporuna göre, “Ücretsiz İzin İstek Formu” başlıklı davaya konu dilekçede katılan ve onay makamı adına atılı bulunan imzaların katılan ile birlikte sanıkların eli ürünü olduğuna dair tespitte bulunulamamasına karşın; dosya kapsamında bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 24.07.2013 tarihli Araştırma -İnceleme Raporu ve ekindeki kayıt inceleme tutanağında, şirketin Mayıs ayına ait prim ödemesinin işveren kurumca yanlış yapıldığı ve Haziran ayına ücretsiz izin belgesi düzenlenerek söz konusu yanlışlık giderilmeye çalışıldığının belirtilmesi; sanıkların aşamalardaki savunmaları ve tanık beyanları değerlendirildiğinde çalışanlara ait ücretsiz izin istek formunun şirket sahibi ve muhasebe denetimi olmadan işleme konulamayacağının anlaşılması karşısında; Şirket ortaklarından ...'ında tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile hükümler kurulması, Yasaya aykırı, katılanın temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 03.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.