muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16156, Karar No: 2016/4536, Tarih: 26.02.2016

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının da belirlenmesini talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup, davacı vekilinin 21/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini arttırması üzerine davalı tarafça 25/11/2014 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun 317/2 ve 319. maddeler uyarınca iki haftalık süre içinde usul ve süresinde zamanaşımı definde bulunduğu halde bu savunmanın değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı tarafından süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunması ile ilgili ek hesap raporu almak ve sonucuna göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14829, Karar No: 2016/16207, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14829 E.  ,  2016/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden TRT payı ve enerji fonu bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 11/04/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 265.040,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı ve enerji fonu bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10256, Karar No: 2018/2913, Tarih: 19.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10256 E.  ,  2018/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2015 gün ve 2012/503-2015/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/06/2016 gün ve 2015/14600-2016/6272 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı...Yatırım İnş. Emlak Tur. Ltd'nin ortağı olduğunu, diğer ortak ve müdürler olan ..., ..., ...birlikte hareket ederek şirketin aktiflerini azaltıp, pasiflerini çoğaltıp, mallarını kaçırdıklarını, usulsüz işlemlerin düzeltilmesi için şirkete ihtarname gönderdiklerini, ihtarnamenin tebliğinden sonra şirkete ait olan 32 adet taşınmazın tapuda davalı ... Emlak Ltd. Şti.’ne devredildiğini, davalı şirketin kurucularının diğer ortaklarla bağlantılarının olduğunu, sermayesi 50.000 TL olarak 08.06.2012 tarihinde kurulan davalı şirketin ilk icraat olarak...Ltd'ye ait 32 adet taşınmazı satın aldığını, bu satış nedeniyle...Ltd'nin kasasına para girmediğini ileri sürerek, taşınmazların tapularının iptalini, şirket adına tescilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında taşınmazların el değiştirmesi nedeniyle diğer davalılar davaya dahil edilmiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1897, Karar No: 2012/36246, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1897 E.  ,  2012/36246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2009 tarihli ve 2008/319 esas, 2009/970 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/10/2011 gün ve 2011/13675/55851 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2012 gün ve 2011/375620 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." ve 52/2. maddesinde yer alan " En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bu­gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. " şeklindeki düzenleme karşısında birim gün adlî para cezasının günlük bir miktar üzerinden hesaplanarak sonuç adli para cezası miktarı belirlenmesi gerektiği hâlde, cezanın 100 gün adlî para cezasında bırakılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2009 gün ve 2008/319 esas 2009/970 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, mahkemenin kabul ve takdiri de dikkate alınarak “hükümlüye tayin edilen 100 gün karşılığı adli para cezasının aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 2000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine diğer hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3513, Karar No: 2016/2570, Tarih: 16.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/3513 E.  ,  2016/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

.

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, şikayetçi ..., sanıklar ... ve ... müdafi, sanıklar ... ve ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... ile katılanın ...l Turizm İnşaat Taahhüt Anonim Şirketinin ortakları ve yönetim kurulu üyeleri oldukları, sanıklar ... ve ...'in ise şirketin genel kurul üyesi ve ortağı oldukları, şirketi temsil ve ilzama yönetim kurulu başkanı sanık ... ile başkan yardımcısı sanık ... ya da yönetim kurulu üyesi olan katılandan birisinin atacağı imza ile yetkili oldukları ancak şirketin 18/04/2008, 22/04/2008 ve 24/04/2008 tarihlerinde gerçekleştirilen yönetim kurulu toplantılarına ve 24/04/2008 tarihinde gerçekleştirilen genel kurul toplantısında katılanın iştiraki olmamasına rağmen, katılanın imzalarının sahte olarak atıldığı ve 22/04/2008 tarihli yönetim kurulu toplantısıyla şirketi temsil ve ilzama sanıklar ... ve ...'in müşterek imzası ile yetkili kılındıkları ayrıca şirket ile .... arasında 29/07/2009 tarihli .... düzenlenerek, sanıklar ... ve ... tarafından taahhütnamenin imzalandığı ancak müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla katılanın imzasının sahte olarak atıldığı, bu sözleşmenin banka görevlisi sanık ...'in huzurunda hazırlandığı, bunun haricinde şirket ile .... arasında 30/09/2009 tarihinde tanzim edilen ...Taahhütnamesinde katılanın imzasının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla taklit edilerek atıldığı ve taahhütnameye bağlı olarak düzenlenen 30/09/2009 tarihli ve 1.000.000 TL bedelli emre muharrer senette katılanın aval veren olarak atılan imzasının katılanın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, bu sözleşmenin banka görevlileri olan sanıklar ... ve ... tarafından düzenlendiği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Katılma talebinin reddine karar verilen ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanıkların üzerlerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma hakkı ve hükmü temyiz etme yetkisi olmadığı anlaşılmakla, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesİ uyarınca REDDİNE,

1-Katılma talebinin reddine karar verilen ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanıkların üzerlerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma hakkı ve hükmü temyiz etme yetkisi olmadığı anlaşılmakla, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesİ uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında şirket yönetim kurulu tutanakları nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın banka görevlisi oldukları ve görevlerinin ifası sırasında suç teşkil eden eylemlerinin varlığı hususunda mahkumiyetlerine yeterli somut delil bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'in şirket yönetim kurulu üyesi olmalarıyla birlikte şirket karar defterinin bir süre kaybolması ve daha sonra katılan tarafından .... Müdürlüğüne postalanması, defterde yapılan sahtecilik eylemlerinin sanıkların eli ürünü olduğuna dair yeterli kaligrafik bulgunun da tespit edilememiş olması karşısında, mahkemenin beraate yönelik kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ve kredi sözleşmeleri nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ve kredi sözleşmeleri nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

a)Sanıklar ... ve ...'in, yönetim kurulu üyesi olmadıkları ve yönetim kurulu toplantılarına katılmadıkları, iddianamede de şirketin 18/04/2008, 22/04/2008 ve 24/04/2008 tarihlerinde yönetim kurulu toplantı tutanaklarında gerçekleştirilen sahteciliklerle ilgili sanıklara atılı eylem bulunmadığı, ancak sanıkların şirketin ortağı olarak 24/04/2008 tarihinde gerçekleştirlen genel kurul toplantısına katıldıkları, dosyada bulunan bilirkişi incelemeleri ve kriminal raporlar göz önünde bulundurulduğunda 24/04/2008 tarihinde gerçekleştirlen genel kurul toplantısına ilişkin hazırun cetvelinde atılmış olan sahte katılan imzasının sanıklar tarafından atıldığını gösteren her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı ve sahte imzanın sanıklar elinden çıktığı gösterir kaligrafik ve grafolojik bulgu tespit edilemediği, bunun dışında bu belgelerdeki sahte imza fiillerinin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı, bu itibarla cezanın şahsileştirilemediği katılan dışındaki pay sahiplerinin oyları ile de aynı kararların alınmasının mümkün olduğu, katılanın toplantıya katılarak aksi yönde oy kullanması halinde dahi

çoğunluk hisselerinin diğer sanıklarda olması nedeniyle oylamanın sonucunun etkilenmeyeceği anlaşılmakla, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

b)Genel kredi sözleşmeleri bütün normal sözleşmelerde olduğu gibi (BK md 1-10) icap ve kabul irade açıklamaları ile kurulmaktadır. Bu sebeple genel kredi sözleşmelerinin kurulması, taraflarının hak ve borçları, sözleşmenin ihlali, sona ermesi konularında bankacılık mevzuatı ile birlikte Borçlar Kanunu hükümleri de uygulanacaktır. Genel kredi sözleşmesi ile kredi müşterisine belirli bir süre için veya süresiz olarak belirlenen limit içerisinde, limit kadar bir krediyi bir defada, veya kısım kısım kullanma ya da hiç kullanmama hakkı verilmektedir. Bu şekilde genel kredi sözleşmesi de kredi kullanma koşulları belirlenmiş olur. Öyle ki, kredi müşterisi genel kredi sözleşmesi çerçevesinde kredi kullanma talebinin bankaya ilettiğinde, ayrı bir kredi sözleşmesi kurulur, fakat bu kredi sözleşmesinin koşulları genel kredi sözleşmesindeki koşullar olarak kabul edilir. Genel kredi sözleşmeşmelerinde taraflar arasında uzun süreli bir hukuki ilişki kurulmaktadır. Bu hukuki ilişki kredi kuruluşunu, kredi müşterisinin talep etmesi halinde genel kredi sözleşmesinde belirlenen koşullarda belirli bir limite kadar krediyi kullandırtma yükümlülüğü altına sokmaktadır. Burada da görüldüğü gibi ilk bakışta genel kredi sözleşmelerinin, kredi müşterisinin her kredi kullanma talebi ile ayrı ayrı kurulmuş olan bir sözleşmeler topluğunun, fakat bir bütünlük içerisinde oluşturduğu da bir an için düşünülebilir. Ancak eğer genel kredi sözleşmeleri bir sözleşmeler topluluğu olsaydı, bankanın kullanılan her kredi için ayrı ayrı fesih açıklaması yapması gerekecekti. Oysa uygulamada banka veya müşteri tek bir fesih açıklaması yaparak, genel kredi sözleşmelerini ve kullanılan bütün kredilerle ilgili sözleşmelerin tümünü birden feshetmektedir. Genel kredi sözleşmelerinin imzalanması sadece kredi kuruluşuna bir borç yüklemektedir; bu da eğer bütün koşullar mevcutsa krediyi tamamen veya kısmen kullandırtma borcudur. Kredi müşterisi ise sadece genel kredi sözleşmesini imzalamakla her hangi bir borç altına girmiş olmamaktadır, örneğin genel kredi sözleşmesinde öngörülen krediyi kullanmak zorunluluğu yoktur, faiz ödemek zorunda değildir, kararlaştırılan teminatı (mesela ipotek temini) yerine getirmek zorunda değildir. Kredinin teminatını yerine getirmek, talep edilen kredinin müşteriye ödenebilmesi koşuludur ve ancak kredi kullanılması somut olarak talep edildiğinde yerine getirilecektir. Bu açıklama kapsamında, sanıklar ... ve ... hakkında genel kredi sözleşmelerinde katılan adına sahte imza attıkları kabul edilerek nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuşsa da, sanıkların bu eylemle herhangi bir menfaat temin etmedikleri, bu sözleşmelere bağlı olarak herhangi bir kredi kullanmadıkları, kaldı ki bu sözleşmelerin katılanın imzası olmaksızın da yapılabileceği anlaşılmakla, sanıkların üzerilerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde iki kez mahkumiyet hükmü kurulması,