muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9704, Karar No: 2007/7750, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/9704 E.  ,  2007/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.kişi) .... Eğlence Hizm. Tuy. Tur. İnş. Deri Teks. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat....... ile davalılar (Alacaklı) 1-Güney Dericilik San. Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. Arif Karabağ aralarındaki İstihkak davası hakkında Antalya 3. İcra Mahkemesinden verilen 20.03.2007 gün ve 741-190 sayılı hükmün davacı (3.Kişi) tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2006 yılında bu parasal sınır 3.120.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.12.2006 gün ve 26382 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 364 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2007 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.360.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.800.00.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı (3.kişi) vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18591, Karar No: 2015/25318, Tarih: 23.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18591 E.  ,  2015/25318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erbaa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2009

NUMARASI : 2008/560-2009/206

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde yer alan ön koşullar yerine getirilmeden dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalılardan Emine Fındıkçı, Haluk ve N.. U.. yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalılardan Y.. B.., S.. A.., Mustafa ve V.. U..' ya ilişkin dava dilekçesi tebligatına dosya arasında rastlanmamıştır. Davalılardan F.. İ.., A.. B.., Mehmet, İkramiye, Hasan, Fatih ,Asım, Abdullah, Salice, Halit, Türkan ve H.. U..'ya yapılan tebligatların ise usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda adı geçen davalıların (ölü olduğu tespiti halinde sunulacak veraset belgelerine göre mirasçılarının); Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davaya dahil edilmesinden sonra açık adresleri aynı Kanunun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma ile belirlenip, Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalıya tebliğ edilip, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14940, Karar No: 2023/2927, Tarih: 08.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/14940 E.  ,  2023/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolvadin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, kamulaştırma kararı olsa bile bu karar suçun işlenmesinden sonraki bir tarihte alınmış olacağı için suçun unsurlarının oluştuğuna, sanıkların malikmiş gibi katılanın arazisini işgal ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ..., ..., ... ve ... ve ...'in Osmangazi Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin Afyonkarahisar ilinde çalışan görevlileri oldukları ve Bolvadin Çay ilçeleri arası 13 kilometrelik alanda enerji nakil hattı yapım işi için Aykon Elektrik Dağıtım Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi sahibi olan ... ile taşeronluk sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme kapsamında katılana ait olan araziye sanık ...'ın herhangi bir kamulaştırma kararı ve işlemi olmaksızın fiili durum yaratmak suretiyle elektrik direği dikerek Osmangazi Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi yetkilisi olan diğer sanıkların da yer gösterme suretiyle sanık ...'ı azmettirerek işgal ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında alınan 20.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ve kolluk tarafından tanzim edilen 19.11.2013 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

3. Suça konu 573 ada 67 ve 68 parsel nolu taşınmaz tapuda katılan adına kayıtlıdır.

4. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiştir.

2. Soruşturma aşamasında alınan 20.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ve kolluk tarafından tanzim edilen 19.11.2013 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

3. Suça konu 573 ada 67 ve 68 parsel nolu taşınmaz tapuda katılan adına kayıtlıdır.

4. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiştir.

5. Osmangazi Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi yazısında, Enerji Piyasası Denetleme Kurulu tarafından alınan kamu yararı kararının 23.11.2015 tarihinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca onaylandığı ve katılan ... ile suça konu 67 ve 68 parsel nolu taşınmazlar üzerindeki tesisler için uzlaşma sağlandığı bildirmiş ve kamulaştırma evraklarını göndermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, iddianame anlatımı, sanıkların savunması, katılanın aşamalardaki beyanı ve tüm dosya kapsamı göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş'nin Afyonkarahisar ilinde çalışan görevlileri oldukları, sanık ...'ın ise Aykon Elektrik Dağıtım Limited Şirketinin yetkilisi olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından 18.06.2012 tarihinde kamu yararı kararı alındığı, bu itibarla acilen yeni hat çekilmesine karar verildiği, yeni hat çekilme işinin de Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş tarfından yüklenici Aykon Elektrik Limited Şirketine 02.05.2013 tarihinde yapım sözleşmesi ile devredildiği, EPDK tarafından alınan kamu yararı kararının 23.11.2015 tarihinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca onaylandığının ve katılan ile suça konu 67 ve 68 parsel nolu taşınmazlar üzerindeki tesisler için uzlaşma sağlandığının Osmangazi Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi tarafından bildirildiği, sanıkların kendilerine yetkili kurumlar tarafından verilen görev nedeniyle ve yapılan sözleşme neticesinde suça konu yerde enerji nakil hattını döşedikleri, yargılama aşamasında kamulaştırma işlemlerin tamamlandığı ve katılan ile uzlaşma yoluna gidildiği, sanıkların kamu hizmeti sağlamak amacıyla ve kamulaştırma işleminin devam ettiğini düşünerek görevlerini ifa ettikleri, suça konu katılana ait taşınmaza malikmiş gibi işgal etme kasıtlarının bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin eksik araştırma ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanıkların malikmiş gibi katılanın arazisini işgal ettiklerine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19964, Karar No: 2015/2825, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19964 E.  ,  2015/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7342, Karar No: 2017/2931, Tarih: 26.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7342 E.  ,  2017/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.06.2015 gün ve 2014/9306 Esas, 2015/4561 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili,... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/127 Esas sayılı takip dosyası kapsamında dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, satıştan elde edilen bedelin bir kısmının öncelikle ipotek alacaklısına ödendiğini, arta kalan miktarın ise kendi takip dosyalarına ödenmesi gerekirken sıra cetveli yapılmaksızın satışın yapıldığı takip dosyası alacaklısına ödendiğini ancak kendi hacizlerinin bu dosya haczinden önce olduğunu ileri sürerek, icra müdürlüğünün satış bedelinin dosya alacaklısına ödenmesine ilişkin işleminin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 18.07.2014 tarih ve 2014/378 E., 2014/454 K. sayılı ilamı ile şikayetin kabulüne, sıra cetveli mahiyetindeki icra müdürlüğü işleminin iptaline dair kararın şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 15.06.2015 tarih ve 2014/9306 E., 2015/4561K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21396, Karar No: 2014/22211, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21396 E.  ,  2014/22211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2014

NUMARASI : 2013/753-2014/327

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17991, Karar No: 2017/8430, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17991 E.  ,  2017/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2008/2 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/7 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında teknisyen olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 Sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.