muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10982, Karar No: 2019/7781, Tarih: 04.04.2019

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2229, Karar No: 2020/7549, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2229 E.  ,  2020/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesinin

Suç : Nitelikli dolandırıcılık

Hükümlü ...'ın, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 04.12.2009 tarihli, 2009/153-494 Esas- Karar sayılı ilamının sanık, Cumhuriyet savcısı ve katılan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 24.11.2010 tarihli, 2010/13056 esas, 2010/13318 karar sayılı "onama ve düzelterek onama" kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.07.2020 tarihli, KD-2020/51326 sayılı dilekçesi ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin 24.11.2010 tarihli, 2010/13056 esas, 2010/13318 karar sayılı kararının, dolandırıcılık suçlarına ilişkin 2 ve 3 numaralı bentlerindeki "onama ve düzelterek onama" kararının KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan ... vekinin, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, Ancak;

Dairemizin 24.11.2010 tarihli, 2010/13056 esas, 2010/13318 karar sayılı kararının, dolandırıcılık suçlarına ilişkin 2 ve 3 numaralı bentlerindeki "onama ve düzelterek onama" kararının KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan ... vekinin, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, Ancak;

1- Sanığın, sigortalı hak sahiplerine ait TC kimlik numarası ve doktorlara ait daha önce düzenlenmiş reçete ve raporlardaki bilgileri kullanarak oluşturduğu sahte reçete ve raporlarla koah ve astım tedavisinde kullanılan ilaçları serbest eczanelerden temin ettiği, bu kapsamda, Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doktor olan ...'ın kaşesini sahte olarak yaptırıp, ... isimli kişi adına düzenlenmiş sahte sağlık raporu ve ... isimli kişi adına düzenlenmiş sahte reçetelerle müşteki ... tarafından işletilen ... Eczanesinden, katılan ... tarafından işletilen ... Eczanesinden, katılan ... tarafından işletilen ... eczanesinden ve katılan ... tarafından işletilen ... Eczanesinden, sahte belgelerde yazılı ilaçları aldığı; müşteki ... tarafından işletilen eczaneye giderek sahte reçete ve sağlık raporuna dayanarak ilaç almak istediği, müştekinin, ilaçların hazırda bulunmadığını, bir buçuk saat sonra temin edebebileceğini beyan etmesi üzerine eczaneden ayrıldığı, müştekinin reçetede ismi yazılı doktoru araması üzerine sahteciliğin ortaya çıktığı ve ilaçları almaya gittiğinde kolluk kuvvetlerince yakalandığı olaylarda; dosya arasında bulunan ... inceleme raporundan ve müştekiler ile katılanların beyanlarından, sahte reçeteler sebebiyle ... tarafından eczanelere ödeme yapılmadığının, kurumun bir zararının bulunmadığının, sanığın, kamu kurumuna ait sahte reçeteleri ve raporları kullanmak suretiyle eczacıları zarara uğrattığının anlaşılması karşısında; sanığın müşteki ... ile katılanlar ..., ... ve ... ...’a karşı eylemleri nedeniyle dört kez, TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçundan; müşteki ...’a karşı eylemi nedeni ile ise teşebbüs aşamasında kalan kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken, TCK’nin 158/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İNFAZIN DURDURULMASINA, infaz kurumuna alınmış ise başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı taktirde salıverilmesi için müzekkere yazılmasına, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5035, Karar No: 2018/12341, Tarih: 22.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5035 E.  ,  2018/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

12/09/2010 günü yapılan referandumda ... Köyü ... nolu sandıkta sandık görevlileri ve köy muhtarının oyunu kullanmaya gelmeyen kişilerin yerine imza atıp oy kullandıkları yönünde 14/09/2010 tarihinde ihbarda bulunan ...'ın oy kullanmaya giderek önce imza attığını, oy kullanmak istediğinde köy muhtarı olan ...'nun biz senin yerine oyunu kullandık demesi üzerine oy kullanmadan sandıktan ayrıldığını, diğer aile bireylerinin yerine de oy kullanıldığını görmesi üzerine onları arayarak "oy kullanmaya gelmeyin, oyunuz kullanıldı" dediğini beyan ettiği, 16/09/2010 tarihinde ise yazılı dilekçesi ve Cumhuriyet Savcılığına vermiş olduğu ifadesinde köy muhtarına kızgınlığı sebebiyle ihbarda bulunduğunu, herhangi bir usulsüzlük görmediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise imza attığını ancak görevlilerden birinin yerine oy kullanıldığını söylemesi üzerine oy kullanmadan ayrıldığını beyan ettiği, seçmen sandık listesindeki 46. sıradaki ...'ın, 78. sıradaki ...'ın, 71. sıradaki ...'ın, 27. sıradaki ...'nin, 70. sıradaki ...'ın, 81. sıradaki ...'ın, 83. sıradaki ...'ın, 80. sıradaki ...'ın, 72. sıradaki ...'ın ve 147. sıradaki ...'nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan beyanlarında seçimde oy kullanmadıklarını ve imza da atmadıklarını beyan ettikleri, 213. sıradaki ...'ın, 197. sıradaki ...'ın ve 209. sıradaki ...'ın ise soruşturma aşamasında alınan beyanlarında oy kullanmadıklarını ve imza atmadıklarını beyan ettikleri ancak kovuşturma aşamasında ise seçimde oy kullandıklarını ve imza da attıklarını beyan ettikleri, 30. sıradaki ...'nın soruşturma aşamasında alınan beyanında oy kullandığını, imzanın kendisine ait olmadığını, imza atıp atmadığını hatırlamadığını, kovuşturma aşamasında ise; oy kullandığını, imza da attığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 27/10/2011 gün ve BLG-2011/3072 sayılı ekspertiz raporuna göre; sandık kurulu başkanı ..., sandık kurulu memur üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu seçmen üye ... ve köy muhtarı ...'nun imzaları ve yukarıda adı geçen şahısların mevcut imza örnekleri ile seçmen listesinde mevcut imzaları arasında yapılan karşılaştırmada;

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 27/10/2011 gün ve BLG-2011/3072 sayılı ekspertiz raporuna göre; sandık kurulu başkanı ..., sandık kurulu memur üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu partili üye ..., sandık kurulu seçmen üye ... ve köy muhtarı ...'nun imzaları ve yukarıda adı geçen şahısların mevcut imza örnekleri ile seçmen listesinde mevcut imzaları arasında yapılan karşılaştırmada;

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli şahısların seçmen sandık listesindeki isimleri karşısındaki imzaların adı geçenlerin elinden çıkmadığı, ..., ... ve ... isimli şahısların seçmen sandık listesindeki isimleri karşısındaki imzalarının herkes tarafından tersim edilebilecek basit el hareketlerinden olmaları ve şahıs tespitine elverir nitelikte yeterli kaligrafik ve karekteristik unsur ihtiva etmemeleri nedeniyle imzaların adı geçen şahısların elinden çıkıp çıkmadığı hususunda müspet veya menfi bir kanaat beyanında bulunulamadığı, seçmen sandık listesindeki yukarıda adları geçen şahısların adlarına atılı bulunan imzalarla sanıkların imza örneklerinin karşılaştırılması sonucunda, ... ve ... adlarına atılı bulunan imzalar ile sanık ...'un mukayese imzaları arasında kısmi benzerlik görülmüş ise de, söz konusu sandık seçmen listesindeki ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına atılı bulunan imzaların, mevcut mukayese imzalarına atfen, ..., ..., ..., ..., ...., ... ve ... ellerinden çıktığının beyanına imkan verir nitelik ve yeterlilikte uygun kaligrafik-karakteristik bulgular tespit edilemediği belirlenmiştir.

Sanık ...'ün tüm aşamalarda alınan savunmalarında başkası yerine imza atmadığı ve attırmadığı şeklinde atılı suçu inkar ettiği, sanığın başkası yerine imza attığına ilişkin sanığa yönelmiş bir iddianın bulunmadığı, diğer sanıkların da alınan savunmalarında başkası yerine imza atmadıklarını ve attırmadıklarını beyan ettikleri, ihbarda bulunan ...'ın beyanında kendisine köy muhtarı ...'nun yerine oy kullandıklarını söylediğini ifade ettiği, köy muhtarının sanık ...'e sahte imza atarak oy atma veya attırmaya yardım ettiği iddiasına ilişkin yapılan yargılama sonucu beraat ettiği ve kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; her ne kadar ... Köyü ... nolu sandıkta oyunu kullanması gereken yukarıda adı geçen seçmenler yerine sahte imza atılarak oy atıldığı veya attırıldığı eylemi sabit ise de; bu eylemin sandık görevlilerinden kimin yaptığının kesin olarak ispat edilemediği, sanık imzaları ile ... ve ... adlarına atılı bulunan imzalar arasında kısmi benzerlik bulunduğu ancak sandık seçmen listesindeki imzaların sanığın elinden çıktığının beyanına imkan verir nitelik ve yeterlilikte uygun kaligrafik-karakteristik bulgular tespit edilemediği, tüm dosya kapsamından ve özellikle ekspertiz raporundan sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27109, Karar No: 2013/13456, Tarih: 02.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27109 E.  ,  2013/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele ve yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

HÜKÜM : -Sanıklar ... ve ...'ın kötü muamele suçundan,

-Sanıklar ... ve Yasemin Ünal'ın yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

06.09.2010 tarihli Yargıtay C.Başsavcılığının dosya gönderme formunda, sanık ...'in 23.12.2008 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin belirtilmesine rağmen dosya arasında sanığa ait temyiz dilekçesine rastlanılmadığından, sanık ... tarafından verilen bir temyiz dilekçesi bulunup bulunmadığı araştırılarak gerektiğinde sanıktan istenip dosya içerisine alınması ve mahkeme temyiz defteri kontrol edilerek hükmün temyiz edilip edilmediği, temyiz edilmişse hangi tarihte deftere kaydedildiği tespit edilerek defterin buna ilişkin onaylı fotokopisi konulduktan sonra iade edilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Baş- savcılığına (TEVDİİNE), 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26171, Karar No: 2013/19317, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26171 E.  ,  2013/19317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, evlilik sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda belediye başkanı özel kalem müdür sekreteri olarak çalışan davacı iş sözleşmesini evlilik sebebi ile feshetmiştir. 10.09.2008 tarihili ihtarnamede 14 gün izin karşılığı 251,56 TL ücretini talep etmiştir. Dava dilekçesinde ihtarnamede talep edilen alacaklarını ödenmediğini beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 28 gün izin ücretine hak kazandığı belirtilerek hesaplama yapılmış ve mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 28 gün izin ücretine hak kazandığı kabul edilmiştir. Yapılan hesaplama, 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14980, Karar No: 2013/2043, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14980 E.  ,  2013/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12-Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11840, Karar No: 2013/1349, Tarih: 29.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/11840 E.  ,  2013/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak; sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasının 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükmün gerekçesinde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği belirtilerek ve bu karar doğrultusunda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince

T.C. -2-

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adlı para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.