muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9176, Karar No: 2021/13832, Tarih: 06.10.2021

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta; davalı işverenler, davacı işçinin sadece yurtdışında çalıştığını, Türkiye’de çalışmasının bulunmadığı hususu göz önünde bulundurulduğunda Rusya Hukuku’nun uygulanması gerektiğini savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; yabancılık unsuru taşıyan bu tür uyuşmazlıkların Türk vatandaşı olan işçinin kamu düzeni de dikkate alınarak yurt dışına gönderilmesinde gönderen kişi ya da şirketin yurt dışındaki yabancı şirket ile organik bağı delillendirildiğinde Türk İş Hukukuna göre çözümlenmesinde ve davacının taleplerinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasında isabetsizlik görülmediği belirtilmiştir.

Davacı işçi ile davalı işverenler arasında imzalanan 25/06/2003 tarihli Rusya bireysel iş sözleşmesinin tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin fesih, yıllık ücretli izin, çalışma süresi, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği, yine sözleşmenin 18. maddesinde de anlaşmazlık durumlarında uygulanacak mevzuata ilişkin ihtilaf durumunda çalışılan ülkenin idari ve adli makamlarının yetkili olduğunun ifade edildiği ve bu suretle tarafların bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmektedir.

Davacı, talep konusu yapılan alacakların ilişkin olduğu çalışma dönemi içerisinde iş sözleşmesi kapsamında 25/06/2003-05/05/2016 tarihleri arasında Rusya’da bulunan davalılara ait işyerinde çalışmış, bu dönemde sadece 12/03/2012-02/01/2013 tarihleri arasında davalıların Türkmenistan’da bulunan işyerinde çalışmıştır. Dosya içeriğine göre, davacı işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği, işini ifa etmek üzere daha çok zaman geçirdiği ve işin ağırlıklı bölümünün yapıldığı yerin Rusya ülkesi olduğu anlaşılmakta olup, bu durumda mutad işyerinin de Rusya olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Rusya Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. Rusya Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse Rusya Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30597, Karar No: 2013/3099, Tarih: 31.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30597 E.  ,  2013/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçilerden borçlu satış ilanının 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istenildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır. Madde bu haliyle, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir” hükmü öngörülmüştür.

Burada Tüzüğün 28. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp,  bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Burada Tüzüğün 28. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp,  bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir. Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün tespiti halinde ise Tüzüğün 28. maddesinin 2., 3., 4. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır.

Bu itibarla; Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, imzadan çekinmeleri halinde, bu husus da belirtilerek, muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat

Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır.

21. maddeye göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, iki numaralı fişin, yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır (HGK'nun 25.01.2006 tarih ve 2005/2-772/17 sayılı kararı).

Somut olayda tebliğ işleminin, "adresin kapalı olması nedeniyle yan komşunun beyanına göre muhatabın uzun süredir eve gelmemesi" nedeni ile tebligatın mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 no'lu formülün kapısına yapıştırılarak beyanda bulunan yan komşunun imzadan imtina ettiği belirtilmek suretiyle yapıldığı görülmektedir.

Görüldüğü üzere muhatabın tevziat saatlerinden sonra adresine dönüp dönmeyeceği, dönecekse ne zaman döneceği tevsik edilmediğinden, beyanı  alınan komşunun kim olduğu, orada oturan olup olmadığı, hangi dairede oturduğu belirlenmediğinden satış ilanı tebliğ işlemi 7201 Sayılı Kanun'un 21.maddesi ile Tebligat Tüzüğü'nün 28.maddesi hükümlerine aykırı olduğundan usulsüzdür.

Görüldüğü üzere muhatabın tevziat saatlerinden sonra adresine dönüp dönmeyeceği, dönecekse ne zaman döneceği tevsik edilmediğinden, beyanı  alınan komşunun kim olduğu, orada oturan olup olmadığı, hangi dairede oturduğu belirlenmediğinden satış ilanı tebliğ işlemi 7201 Sayılı Kanun'un 21.maddesi ile Tebligat Tüzüğü'nün 28.maddesi hükümlerine aykırı olduğundan usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince satış ilanının bir suretinin alakadarlara tebliği zorunludur. Yukarıda belirtildiği üzere tebliğ, Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak yapıldığından, dolayısıyla satış ilanı tebliği zorunluluğu bu hali ile yerine getirilmediğinden, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir. O halde mahkemece şikayetin borçlu Güven Aldemir yönünden kabulü ile adı geçen borçlu hakkında ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken istemin süre aşımından reddi isabetsizdir.

Bununla birlikte, İİK.nun 134/2. maddesinde "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurtiçinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir.

İİK.nun 134/7.maddesi gereğince de, satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada vakıf olunmuşsa şikayet müddeti ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.

Somut olayda, borçlu  dışındaki diğer şikayetçiler ihale konusu taşınmaz üzerindeki muhdesat sahibinin mirasçıları olduklarını ileri sürdüklerine ve adı geçenlere satış ilanı tebliğ edilmediğine göre bu şikayetçiler bakımından İİK'nun 134/2. maddesinde sayılan ihalenin feshini isteyebilecek ilgililerden olup olmadıklarının araştırılarak aktif husumet ehliyetinin ve şikayet süresinin değerlendirilmesi,  oluşacak sonuca göre aktif husumet ehliyetlerinin bulunduğu sonucuna varılırsa, ihale tarihinin 23.9.2011, şikayet tarihinin 13.12.2011 olduğu nazara alınarak 1 yıllık hak düşürücü süre geçmemiş olduğundan istemin esasının incelenmesi gerekirken, eksik inceleme ile  istemin süre aşımından reddine dair karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6254, Karar No: 2021/7662, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6254 E.  ,  2021/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekilleri de temyiz dilekçelerinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekillerinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 1. bendinde yer alan (karar tarihi olan 03.09.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 1. bendinde yer alan (karar tarihi olan 03.09.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yer alan (214.509,27- TL fark bedelin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/ipotek vb. şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3790, Karar No: 2024/787, Tarih: 11.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/3790 E.  ,  2024/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1171 E., 2019/2681 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.08.2015 tarihli ve 2014/132229 Soruşturma No'lu iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan sanıklar ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c, 39/1, 53, 54; ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c, 37/1, 53, 54; sanık ... hakkında 149/1-a, b, c, 37/1, 53, 54 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2017/86 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, b, c, 168/3, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, b, c,168/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararı ile;

"...1-)Sanıklar ... ve ... haklarında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;

İlk derece mahkemesince sanıklar ... ve ... haklarında NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan hükümlerde ve hükümlere esas teşkil eden hukuki işlemlerde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılığa rastlanmadığından bu suça ilişkin istinaf başvurusunun İSTİNAF BAŞVURULARININ CMK.nın 280/1-a MADDESİ GEREĞİNCE AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

2-)Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;

İlk derece mahkemesince Sanık ... hakkında NİTELİKLİ YAĞMA suçundan kurulan hükümde,

2-)Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;

İlk derece mahkemesince Sanık ... hakkında NİTELİKLİ YAĞMA suçundan kurulan hükümde,

Hüküm bölümünde 7. Bend 2. Fıkrada yer alan;

"Sanık ...’ın sabıkası esas Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/386 E. 2015/89 K. sayılı 09.03.2015 kesinleşme tarihli ilamı ile verilen cezanın kesinleşme ve infaz tarihleriyle suç ve ceza nevi itibariyle koşulları oluştuğundan5237 sayılı TCK m. 58/7 maddesi gereğince cezasının mükerrire özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına,"

Paragrafının HÜKÜM METNİNDEN ÇIKARTILARAK;

İlk derece mahkemesince Sanık ... hakkında NİTELİKLİ YAĞMA suçundan kurulan hükümde ve hükme esas teşkil eden hukuki işlemlerinde eleştirilen hususlar ve yukarıda düzeltilmesine karar verilen hususlar dışında hukuka aykırılığa rastlanmadığından İSTİNAF BAŞVURULARININ CMK.nın 303/1. maddesi delaleti ile CMK.nın 280/1-a MADDESİ GEREĞİNCE AYRI AYRI DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,..." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık ...'nin asılsız beyanlarına dayalı karar verildiğine, yeterli delil bulunmadığına,

B-Sanık ... Vasisi ve Müdafiiinin Temyiz Sebepleri

Suçun unsurlarının oluşmadığına, zararın tazmin edildiğine

C-Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Yeterli delil olmadığına, tek delil'in sanık ...'ın beyanı olduğuna, suçu inkar eden sanığa indirim uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'nin asılsız beyanlarına dayalı karar verildiğine, yeterli delil bulunmadığına,

B-Sanık ... Vasisi ve Müdafiiinin Temyiz Sebepleri

Suçun unsurlarının oluşmadığına, zararın tazmin edildiğine

C-Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Yeterli delil olmadığına, tek delil'in sanık ...'ın beyanı olduğuna, suçu inkar eden sanığa indirim uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 16.00 sıralarında, sanıklardan ... yönetimindeki 34 .. .... plaka sayılı siyah renkli ... marka araçla suç mahalline gittikleri, araçlarını ... Yayalar mahallesi ... sokak üzerinde bulunan ... market önünde park halinde bulunan katılan ...'ün kullanmış olduğu ... Meşrubat'a ait 34 .. .... plakalı ... marka sigara dağıtım aracının yakınında yol üzerine park ettikleri, sanık ...'ın araçta beklediği sırada diğer iki sanıkların araçtan inerek sigara dağıtım aracının sağ tarafındaki sürgülü kapının önünde bulunan katılana yaklaştıkları, sanık ...'ın, yüzünde maske olduğu halde, katılanın boğazına bıçak dayayarak "Canını ve aileni seviyorsan arkanı dön, ses çıkarma." dediği, hemen ardından diğer sanık ...'ün katılanı araç içerisinde yere yatırarak halen adli emanetin 2014/ sırasında muhafaza altında bulundurulan kelepçeyi taktığı ve katılanın cebinde bulunun 2.000,00 TL para ile araç içerisinde bulunan 39 karton kısa Malboro sigarayı aldıkları, ayrıca sanık ...'ın yanında getirmiş olduğu levye ile araçta bulunan kasayı açmaya çalıştığı ancak başaramadığı ve sonrasında da her iki sanığın eylemlerine son vererek katılana ait minibüsü terk edip olay yerine geldikleri ve kendilerini beklemekte olan ... yönetimindeki araçla uzaklaştıkları maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık ...'nin soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan savunmasında olayı tüm ayrıntısıyla anlattığı, atılı suçu diğer sanıklarla birlikte işlediğini ileri sürmüştür.

3. Sanık ...'ün çelişkili beyanlarda bulunduğu, ayrıca İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.03.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; 34 .. .... plakalı araçtan edilen gömlek üzerinden alınan genotipin ...'e ait olduğu tespit edilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, cd izleme tutanağı ve sanık ...'ın parmak izinin kendisinin sol el yüzük parmak izi ile uyumlu olduğuna dair ekspertiz raporu dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararı ile;

"...1-)Sanıklar ... ve ... haklarında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;