muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3513, Karar No: 2016/2570, Tarih: 16.03.2016

c)Sanıklar ... şirket adına ... ile genel kredi taahhütnamesi imzaladıkları, .... taahhüte ek olarak katılanın müşterek borçlu müteselsil kefil olduğu 1.000.000 TL değerinde resmi belge niteliğinde olan emre muharrer senet verildiği, her iki sözleşmedeki ve senet üzerindeki katılan adına atılı imzaların katılanın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, banka görevlisi sanık ...'ın Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında, ... ve .... sözleşmeyi katılana imzalatarak getirdiklerini, bu imzanın katılanın daha önceki imzalarına benzemediğini farketmesi üzerine sanıklara durumu sorduğunda, katılanın yaşlı olması nedeniyle bu şekilde imza attığını söylediklerini beyan ettiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, adli emanette bulunan sahte senet ve genel kredi sözleşmesi asıllarının duruşmaya getirtilerek, özelliklerinin zapta yazılması ve aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı mahkeme heyeti tarafından tespit edildikten sonra, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 43 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

aa)Sanıklar ... ve ...'in, katılanın yerine sahte imza kullandıklarının sabit olması halinde dahi, eylemin şirkete ait belgede gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 204/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü verilmesi,

bb)Sanıklar ... eylemlerinin sabit olduğu kabul edildiğinde, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j maddesinde belirtilen tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 158/1-f maddesi gereğince mahkumiyet hükmü verilmesi,

cc)Sanıklar ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince, adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16747, Karar No: 2014/5779, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16747 E.  ,  2014/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/81213

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/293 (E) ve 2012/43 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümde TCK'nin 53/1-c maddesinde düzenlenen hakların koşuulu salıverilmeye kadar uygulanmasına karar verildiğinden tebliğnamenin düzelterek onama talepli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur hakkında düzenlenen 25.10.2011 tarihli kat'i raporda kulak burun boğaz hastalıkları anabilim dalınca düzenlenen kısımda temparomandibuler bölgede ekimoz, ağız açıklığında kısıtlılık, travma ile ilşkili olabilecek bir patolojik bulgu tespit edilemediği, psikiyatri anabilim dalınca düzenlenen kısımda ise akut stres bozukluğu olduğu tespiti yapılarak, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği belirtildiğinden mağdurda meydana gelen yaralanmanın durumu gözetildiğinde en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğüne sevkinin sağlanarak yeniden rapor aldırılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1214, Karar No: 2008/2932, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1214 E.  ,  2008/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2003/150 E.,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... duruşma istemiş ise de davetiye pulu olmadığından duruşma isteğinin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait yolcu otobüsüne, davalıların ilgilisi oldukları kamyonun hatalı sollama yaparak çarpması sonucu ağır hasar meydana geldiğini belirterek, 50.000.00 YTL değer kaybı, 19.000.00 YTL kazanç kaybı ve 600.00 YTL çekici ücreti toplamı olan 69.600.00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen, Şereflikoçhisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/150 Esas, 2003/234 Karar sayılı dosyasında

davacı vekili, aynı kazaya karışan diğer aracın sürücüsü ve maliki aleyhine açtığı davada,değer kaybı ve kazanç kaybı olarak toplam 1.000.00 YTL tazminat talep etmiştir.

Davalılar Asım,Ahmet ve Sinan vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Güven Sigorta A.Ş. vekili, değer kaybı ve kazanç kaybının trafik sigortası poliçe teminat kapsamı dışında olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, poliçenin kaza tarihini kapsamadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 20.02.2007 tarih, 2007/400-503 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine; diğer davalılar aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile, 1.000.00 YTL’nin davalılar Sinan ve Ahmet’ten tahsiline, 28.500.00 YTL’nin davalı ...’dan, 2.060.50 YTL’nin Koç Allianz Sigorta A.Ş.’den, 1.500.00 YTL’nin davalı Güven Sigorta A.Ş.’den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, tüm davalıların sorumlu tutuldukları tazminat miktarı ile müşterek ve müteselsil borçlu olduklarına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş.’nin temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş.’nin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı ... AŞ. vekili poliçe teminatının davacının kasko sigortacısı Ak Sigorta AŞ.'ne ödendiğini savunarak, temyiz dilekçesine ekli ödeme belgesi ibraz etmiştir. Bu nedenle ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak gerektiğinde davacının kasko sigorta şirketinden de sorularak poliçe teminatının tamamı ödenmişse bu davalı hakkında davanın reddine karar verilmek gerekir. Herhangi bir ödemesinin bulunmadığı anlaşılması durumunda davalı ...Ş.’nin davacının istek kalemlerinden değer kaybından sorumlu olacağı, kazanç kaybından sorumlu olmayacağı da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.394.00.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6053, Karar No: 2014/9170, Tarih: 08.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6053 E.  ,  2014/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/856-2013/1310

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine yönelik olup, Mahkemece tarafların sıfatına göre 3533 sayılı yasa uyarınca davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1 inci maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler, belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.

Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. 5502 sayılı Yasanın 1 inci maddesi gereğince, K.. M.. 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, olayda mecburi tahkim hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7471, Karar No: 2016/6661, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/7471 E.  ,  2016/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... arasında bir münakaşa olduğunu, davalı ...'un kullandığı diğer davalı ... ait ... plakalı araç ile davacıya çarptığını sonra davacı yerde yatarken, kullandığı kamyonet ile vekil edenin sol bacağının üzerinden geçtiğini, tek taraflı kusur ile vekil edenin vücut bütünlüğünü kemik kınğı oluşacak şekilde ihlal eden eylem nedeni ile 70.000.- TL manevi lazminatın 19.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkil aracı ile olay yerinden uzaklaşmak üzere iken davacı ...'ın hızla koşarak araca tekme atması sonucu yaralandığını, müvekkilin kastının da kusurrun da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; açılan davanın kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar ve ayrıca dosyada mübrez ...'nün 12.11.2013 tarihli belgesinde davacının kurumları nezdinde judo antrenörü olduğu ve 1,5 yıl süre ile müsabakalara katılamadığı bildirilen davacının yaralanmasının ayağından olması dikkate alındığında, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34982, Karar No: 2013/11737, Tarih: 12.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34982 E.  ,  2013/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 16.09.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (BAKIRKÖY) 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2012 gün, 2008/816 esas, 2009/572 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkında, duruşma açılarak ve sanığın usulüne uygun duruşmaya çağrılarak, hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve hükmün açıklanmasına karar verilirken; denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeni hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Oluş ve dosya kapsamına göre, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçasının olduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. Cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahınların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1771, Karar No: 2015/4600, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/1771 E.  ,  2015/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Cumhuriyet Mahallesi 322 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulmuşsa da gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dosyaya getirtilen kayıtlara göre dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değerinin 79,90 TL, emsal taşınmazın ise 199.70 TL olduğu ve buna göre dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha az olduğunun anlaşılması karşısında dava konusu taşınmazın değerinin en fazla emsal taşınmazın değeri kadar olabileceği gözetilmeden vergi değerlerine ters düşecek şekilde dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığı belirtilerek bozma yapılmış mahkemece bozmaya uyulmuştur. Bozma sonrası alınan ek raporlarda ... Belediye Başkanlığınca dosyaya gönderilen yazıda dava konusu taşınmazın 1982 Sokağa göre vergi değeri 79,90 TL bildirilmiş ise de, dava konusu taşınmazın 1982 Sokak ile ilgisinin olmadığı, ... Bulvarı üzerinde bulunduğu bulvara göre vergi değerinin 188,30 TL olduğu, bu değeri esas aldıklarını, dava konusu taşınmazla somut emsalin vergi değerleri arasında fahiş ölçüde farklılık bulunmadığını, dava konusu taşınmaz ile somut emsalin arsa birim m² değerlerinin eşdeğer olduğunu ancak belediyelerce asgari emlak beyan değerine esas kriterlerin tam objektif unsurlar gözetilerek yapılmadığı belirtilerek dava konusu taşınmaz ile somut emsalin karşılaştırılmasında dava konusu taşınmazın somut emsalden daha değerli kabul ederek kamulaştırma bedelini hesapladıkları, en son alınan 13.11.2013 tarihli ek raporda ise, mahkemenin ara kararı gereğince dava konusu taşınmazın m² fiyatının somut emsalin vergi değeri olan 199,70 TL alarak ayrıca terditli bir hesaplama yaptıkları, mahkemece de bu hesaplama yöntemine göre bulunan kamulaştırma bedeline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın ... Bulvarına göre de vergi değeri (188,30 TL/m²) yine somut emsalin vergi değerinden (199,70 TL/m²) az olduğundan bozma ilamında belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın değeri en fazla somut emsal taşınmazın değeri kadar olabilecektir. Buna göre; somut emsal alınan 6506 ada 2 parselin değerlendirme (dava) tarihindeki m² fiyatının (404,79 TL/m²) esas alınarak yukarıda belirtildiği üzere vergi değerlerine ters düşmeyecek şekilde dava konusu taşınmaz ile somut emsalin karşılaştırması yapılması gerekirken bozma kapsamının anlaşılamayarak somut emsalin emlak vergisine esas asgari m² değeri olan 199,70 TL nin dava konusu taşınmazın m² fiyatı olarak kabul edilerek hesaplama yapılması istenen ek bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3007, Karar No: 2016/14133, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3007 E.  ,  2016/14133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 09.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 8.669,61 TL yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne,9.669,61 TL kayıp kaçak bedelinden 1.000,00 TL'lik kısmı bakımından dava tarihinden, 8.669,61 TL'lik kısmı bakımından ıslah tarihi olan 09/07/2015 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.