muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6130, Karar No: 2011/13094, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6130 E.  ,  2011/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1405, Karar No: 2016/4757, Tarih: 10.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1405 E.  ,  2016/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure Semiha vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6203, Karar No: 2015/13552, Tarih: 16.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6203 E.  ,  2015/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ..FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/224

Taraflar arasında görülen davada .... .. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2014/52-2014/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "...." ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek TPE 2013-M-6771 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın 5. Sınıftaki bir kısım mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... .... vekili; davalı başvuru ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirkete usulune uygun tebligat yapılmış, ancak davaya cevap vermemiş ve yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun büyük harflerle yazılmış, uçları uzatılmış "..." harflerinden oluştuğu, tescil kapsamında 3,5 16 ve 32. sınıfta malların bulunduğu, ancak itiraz ve hükümsüzlük talepleri bakımından davacının taleplerinin 5. sınıfta yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler, tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" malları ile sınırlı olduğu, itiraza mesnet markanın ise "...." ibaresinden oluştuğu, tescil

kapsamında itirazda sınırlandırılan 5. Sınıftaki malların yer aldığı, çekişmeli malların tüketicilerinin anılan ürünleri seçip satın alma kararı verilirken günümüzde sık kullanılan ürünlere göre üst düzeyde özen gösterdikleri, yine ürünlerin üretim, satış ve pazarlama kanallarının makul düzeyde bilgilendirmeyi doğası gereği içeren nitelikte ürünler bulundukları, ayrıca markaların görsel işitsel ve anlamsal olarak farklılık arz ettiği, çekişmeli mal/hizmetlerin yeterince özenli ortalama tüketicileri yönünden başvuru ile itiraza dayanak marka/markaların bağlantı kurulması dahil karıştırma ihtimalinden söz edilemeyeceği, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16765, Karar No: 2015/24785, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16765 E.  ,  2015/24785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/268-2015/71

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın idarenin kıymet takdirinde kuru tarla vasfında olduğu belirlenmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda ise, taşınmazın sulanma durumuna ilişkin değerlendirme yapılmadan tarla sebzeciliği münavebesi yapılmıştır.

Krokilerden taşınmazın kenarından dere geçtiği anlaşılmakta ise de; mahkemece yapılan keşifte taşınmazın niteliği, sulanma durumuna ilişkin gözlem yapılmamıştır.

Mahallinde yeniden yapılacak keşifle taşınmazın sulu mu kuru mu olduğu, nereden ne şekilde sulandığı, sulama kaynağının yeterli olup olmadığı ve diğer nitelikleri gözlemlenip zapta yazılmak ve sulu tarım yapıldığının tespiti halinde, değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup, gelecek cevaplara göre bilirkişi raporu denetlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, söz konusu çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması, --/--

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2708, Karar No: 2007/5209, Tarih: 27.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/2708 E.  ,  2007/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Gebze 1.İş Mahkemesi

Tarih               : 12.12.2006

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 38.283.03.-YTL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.03.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat Y.Ş. ile karşı taraf vekili Av. S. A. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu her iki el 1.parmaklarının kısmen ampute olması nedeniyle % 24 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu her iki el 1.parmaklarının kısmen ampute olması nedeniyle % 24 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

27.02.2002 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmıştır.22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere bedensel zarara uğrayanın müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, mahkemece kazalının %30 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, davacının kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre, davacının müterafik kusuru gözetilerek talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.3-Maddi tazminata yönelik temyize gelince: Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dâhil edilmesi gerekir.

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dâhil edilmesi gerekir.

Mahkemece davacının pasif devre zararının oluştuğunun kabulüne ilişkin hüküm yerindedir. Sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Pasif dönemde herhangi bir işte çalışılmasa bile, ekonomik bir değer taşıyan salt yaşamsal faaliyetlerinin sürdürülmesi nedeniyle emsallerine göre fazla güç sarf edeceği ve bu durumun sigortalı bakımından asgari ücret düzeyinde bir zarar oluşturacağı açıktır. Bu nedenlerle pasif devre zararının da asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir. Pasif devre zararı hesaplanırken, hesap tarihindeki asgari ücretin bakiye ömrüne kadar her yıl için %10 artırılıp %10 ıskonto uygulanmak suretiyle bulunacak ücretlerin pasif devre zararının belirlenmesinde esas alınması gerekirken, hesap tarihindeki  yaşlılık aylığının %20 fazlası devre başı geliri kabul edilmek suretiyle pasif devre zararının hesaplanması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 450.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

27.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1784, Karar No: 2019/4790, Tarih: 21.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1784 E.  ,  2019/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 01/11/2018 günlü direnme kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, 6763 sayılı Kanun'un 45.maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, vergi oranının hatalı hesaplanması nedeniyle fazla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, açılan davanın yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin tesislerinde tüketilen elektrik enerjisinden fazla kesilen belediye tüketim vergisi oranının durdurulması ve kesilen fazla miktarın davacıya iade edilmesi amacıyla ... Belediyesi aleyhine ... Vergi Mahkemesinde davalar açtıklarını ve davaların müvekkilinin lehine sonuçlandığını, kesinleşen dava sonuçlarıyla birlikte davalı idareye başvurarak BTV oranlarının düzeltilmesini talep ettiklerini, 2013 yılı Ağustos ayına ait dönem faturalarına ilişkin düzeltme yapıldığını, ancak 2011 yılı Eylül ayı ile 2013 yılı Ağustos ayına kadar kesilen BTV miktarıyla ilgili bir düzeltme yapılmadığını ve ödeme yapılmak zorunda kalındığını ileri sürerek, belirtilen tarihler arasında fazla kesilen Belediye Tüketim Vergisi bedelinin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 116. ve 117. maddeleri uyarınca vergi hatalarından dolayı verginin terkinine ve faizi ile iadesine karar verilmesinin 2576 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca vergi mahkemelerinin görev alanına girdiğini belirterek, davanın yargı yolu nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; uyuşmazlığın idari yargının görev alanı içerisinde kaldığından bahisle davanın yargı yolu bakımından usulden reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 08/02/2018 gün, 2017/4689 esas ve 2018/683 karar sayılı ilamı ile davacı, elektrik tüketimi nedeniyle ödemesi gereken vergi oranının yasal oranın daha da üzerinde hesaplanması nedeniyle fazla ödediği elektrik tüketim bedelinin iadesini talep ettiğinden uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemece işin esasına girilerek, uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararı üzerine yerel mahkemece, 01/11/2018 gün, 2018/215 esas ve 2018/267 sayılı kararıyla 2576 sayılı Kanun 6/1-a ve 213 sayılı Kanun 116 ve devamı maddeleri uyarınca uyuşmazlığın idari yargının görev alanında olduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Vergi mahkemesi; idarenin vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin iptal ve tam yargı davalarına bakmakla görevli idari mahkemedir. Vergi mahkemesi, görev alanı kanunda sınırlı bir şekilde sayılan özel bir ilk derece mahkemesidir ve idari yargı alanında görev yapan özel mahkeme niteliğinde olduğundan, görevleri kanun yoluyla 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 6. maddesinde açıkça belirlenmiştir. Buna göre, genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar vergi mahkemelerinde görülecektir.

Somut davada; uyuşmazlık Belediye tüketim vergisi oranının hatalı uygulanması nedeniyle fazla yapılan ödemenin iadesi istemine ilişkindir. Şu halde; davacının kullanmış olduğu elektrik yönünden uygulanması gereken vergi oranının belirlenmesi ve hatalı bir tahsilat yapılmışsa öncelikle hatalı tahsilata sebebiyet veren idari işlemin terkin edilmesi ve ardından tespit edilen bedelin iadesine karar verilmesi gerekeceğinden, uyuşmazlığın idari yargı yerinde incelenip değerlendirilerek dava konusu hakkında karar verilmesi gerekeceğinden, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine dair direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 4/4 madde ve fıkrası gereği Dairemizin bozma kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA 21/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5159, Karar No: 2007/178, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5159 E.  ,  2007/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle, Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.8.1952 tarih 1948/140 esas 1948/159 karar sayılı veraset ilamında meseleyi mirasiyenin 140 sehim addedilmesine karşın mahkemece 144 sehim kabul edilip bundan da 125 payın hak sahipleri adına tesciline karar verilmesine karşın, kalan 19 payın kim adına tesciline karar verildiğinin hüküm yerinde gösterilmeyerek infazda duraksama yaratılmış olmasının doğru olmadığı gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, taşınmazın kök muris ... ağa mirasçıları adlarına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.90.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10289, Karar No: 2014/3670, Tarih: 19.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10289 E.  ,  2014/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/220977

MAHKEMESİ : İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2010

NUMARASI : 2008/558 (E) ve 2010/1829 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan kuru-sıkı tabanca ile beraber sadece ses fişeği ele geçirilmiş olması ve özel nitelikli fişek ele geçmemiş olması, sanığın ifadesinde silahın kuru-sıkı olduğunu belirtmiş olması, ayrıca dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın “namlusunun içerisinde gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, orijinal halini muhafaza ettiği ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek, uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye ya da kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiği” belirtilmiş olmakla; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulan- ması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.