muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13158, Karar No: 2022/6943, Tarih: 06.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13158 E.  ,  2022/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 21/12/2017 günü meydana gelen kazada otobüste muavin olarak görevli bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı ... tarafından kazaya karışan aracın Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesinin düzenlendiğini belirterek, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 66.500,00 TL maluliyet tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile 52.500,00 TL maddi tazminatın 30/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazını reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurusu ksımen kabul edilen ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 6.125,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davalı vekili tarafından davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti de itiraza konu edilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davalının vekalet ücretine ilişkin itirazının reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti için yukarıda adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilerek AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve İtiraz Hakem Heyetince davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin itiraz başvurusunun reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup bu husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370. maddesinin 2. fıkrası uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm kısmının 3. numaralı bendinde yer alan “... 6.125,00 TL” ibaresinin çıkarılarak, yerine “...2.725,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15492, Karar No: 2010/123, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15492 E.  ,  2010/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3004, Karar No: 2014/13607, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3004 E.  ,  2014/13607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14499, Karar No: 2014/17753, Tarih: 02.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14499 E.  ,  2014/17753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/355-2013/592

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E.S.tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 20/04/1998 tarihinden itibaren 15 yılı aşkın süredir davalı işyerinde çalıştığını, 10/06/2013 tarih ve 1470 sayılı yazı ile herhangi bir sebep gösterilmeksizin ve savunması alınmaksızın işten çıkarıldığını, yapılan feshin haksız olduğunu beyanla müvekkilinin işe iadesine, işe iade kararı verilmesi halinde 4-8 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için 4 aylık ücret tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 22.10.2013 tarihli yazıyla davacının başvurusu üzerine Üst Disiplin Kurulu kararı ile görevine iade edildiğini ve davacının Malatya Kayısı Araştırma Komisyonu Müdürlüğü emrinde görevine başladığını belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının yargılama sırasında işe başlatıldığı gerekçesiyle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava devam ederken, davacının işe başlatılmış olması, aksi ileri sürülmedikçe, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını kabul ettiği şeklinde değerlendirilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunun 21. maddesinin 3. ve 5. fıkralarına göre, boşta geçen süre ücreti, feshin geçersizliğine ilişkin karar verilmesi ve işe başlatılmak için işverene süresinde başvurulması şartına bağlıdır. Somut olayda, boşta geçen süre ücretine ilişkin bu şartların yargılama sırasında davacının işe başlatılmasıyla önceden gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu durumda davacı işçi, açıkça feragat etmemiş veya talebini geri almamış ise boşta geçen en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacıya davalı kurum tarafından 10.06.2013 tarih 53196857.03/1470 sayılı “Disiplin İhraç Kararı” konulu yazı ile davacının 29.05.2013 tarihi itibariyle işyeriyle ilişiğinin kesildiği bildirilmiştir. Davacıya tebliğ edilen yazı fesih bildirimi olduğundan davacı süresi içerisinde işe iade davası açmış, ancak Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca disiplin kurulu kararına ayrıca itirazda bulunması üzerine Üst Disiplin Kurulu’nun 29.08.2013 tarihli kararıyla alt disiplin kurulunun kararı kaldırılıp davacı tekrar işe başlatılmıştır. Davacıya tebliğ edilen yazı dikkate alındığında işe iade davası açmasında hukuki yararı bulunmaktadır. Davacının yargılama sırasında tekrar işe başlatıldığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. Bu nedenle işe iade talebi ve işe başlatmama tazminatı konusuz hale gelmiştir. Ancak davacının boşta geçen süre alacağı konusunda mahkemece hüküm kurulması gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması hatalıdır.

4857 Sayılı Kanun’un 20/3. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davalı işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE; davacının dava devam ederken davalı işverence işe başlatılmış olması nedeniyle işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

3-Davacının işe başlatıldığı tarihe kadar geçen çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre için ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiğinin tespitine,

4-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

6- Davalı harçtan muaf olduğundan hakkında harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı 24,30 TL peşin harcın davacıya İADESİNE, davacının yaptığı harç hariç 214.05 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

7-Temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 02.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6226, Karar No: 2021/630, Tarih: 03.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6226 E.  ,  2021/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yapı Malz. San. ve Tic. A.Ş. ile davalılar ... Yapı Mal. Oto Yık. Yağ. Ak. Yakıt Nak. ve Tic. A.Ş. ve ...Entegre Gıda San. ve Tic. A.Ş aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/10/2015 gün ve 2014/433-2015/247 sayılı hükmün Dairenin 18/03/2019 gün ve 2016/11491 -2019/3072 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Entegre Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 520,95 TL para cezasının davalı ... Entegre Gıda San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... Entegre Gıda San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına 03/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6463, Karar No: 2006/13384, Tarih: 09.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6463 E.  ,  2006/13384 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine  göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/15265, Karar No: 2013/14884, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15265 E.  ,  2013/14884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki isim tashihine ilişkin talepte Çatalca 2 Asliye Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının "Fikriye" olan isminin "Fikriye Selin" olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, soyadın değiştirilmesi isteminin 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-2'de çekişmesiz yargı işi olarak düzenlendiği, HMK 383. maddeye göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi gereğince ad ve soyada ilişkin düzeltme davalarının Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevinde olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.'nın 382. maddesinde, çekişmesiz yargı işleri düzenlenmiş aynı maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde, Kişiler hukukundaki çekişmesiz yargı işleri başlığı altında 2. madde olarak ad ve soyadın değiştirilmesi hususuna ilişkin taleplerin çekişmesiz yargı işi olduğu belirtilmiş aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece Sulh Hukuk Mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

HMK.'nın 383. maddesine göre çekişmesiz yargıda sulh hukuk mahkemesinin görevi asıl olup asliye hukuk mahkemesinin görevi istisna olduğundan yalnız mahkeme veya hâkim terimlerinin kullanıldığı bütün çekişmesiz yargı işleri için sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılmaktadır. (Prof. Dr. B.Kuru/Prof. Dr. A.C.Budak İstanbul Barosu Dergisi, Cilt: 85, Sayı: 5, Yıl: 2011 sh: 33-36)

Somut olayda, uyuşmazlık 22.06.2012 tarihinde yani 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra mahkeme önüne getirilmiştir. Bu durumda, isim değiştirilmesine ilişkin uyuşmazlık 6100 sayılı HMK'nun 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra açılan çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/15109, Karar No: 2018/1652, Tarih: 13.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15109 E.  ,  2018/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile el atılan ağaç bedelleri ve ürün kaybının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/02/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile el atılan ağaç bedelleri ve ürün kaybının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama nar niteliğindeki dava konusu 146 ada 9 parsel sayılı taşınmazın zeminine nar gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerindeki yapıya da Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Kapama nar niteliğindeki 146 ada 9 parsel sayılı taşınmazın özellikleri dikkate alındığında kapitalizasyon faizinin % 4 yerine % 5 oranında alınmak suretiyle aza hükmedilmesi,

2-Dosya içeriğinden; dava konusu 146 ada 9 parselin kuzeyinde kalan kısımdaki nar ağaçlarının davacıya ait olduğu anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen tanıklar tarafından bu kısımda bulunan 54 adet 25-30 yaşlarındaki nar ağaçlarının 2011-2012 yıllarında Karayolları tarafından kesildiği beyan edildiği, hükme esas alınan 29.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda da ağaçların yol çalışması ./..

sırasında tamamen tahrip edildiği belirtildiği halde, mahkeme gözleminde bu kısımdaki ağaçların kesilmediği yazılı olmasına göre, bu husustaki çelişki giderilip 146 ada 9 parselin kuzeyinde bulunan kısımda bulunan 54 tane nar ağacının, davalı ... tarafından kesilip kesilmediği kesin olarak tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7053, Karar No: 2012/586, Tarih: 03.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/7053 E.  ,  2012/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı bakiye alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalılar, sözleşmenin varlığını inkâr etmişler, davacının alacağına dayanak gösterdiği belgenin kendilerinin hulûs ve saffetinden yararlanarak ruhsat alımında kullanılacağı gerekçesiyle boş kağıda imzalatılarak alındığını, kaldı ki inşaatın da yarım bırakıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelenmesine göre davacının inşa ettiği binanın yapım tarihi olan 2007 yılı itibariyle 28.000,00 TL bedelle yapılabileceğinin anlaşılmasına göre davacının 100.000,00 TL istemde bulunmasının yaklaşık dört kata yakın fark yaratması nedeniyle büyük oransızlık bulunduğundan ve bu nedenle ticari teammüllere aykırı anlaşma olup, davalıların tecrübesizliği ile BK’nın 21. maddesi uyarınca aşırı yararlanma sözkonusu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan tarihsiz protokolde, evin toplam 100.000,00 TL+KDV bedelle yapımının kararlaştırıldığı, tamamlanmış olarak sahiplerine teslim edildiği, yapılan ödemelerin mahsubundan sonra kalan 37.800,00 TL + KDV borcun 31.12.2007 tarihine kadar taksitler halinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalılar bu belgenin boş kağıda imzaları alınmak suretiyle sonradan doldurulduğunu 12.06.2009 tarihinde davaya verdikleri cevap dilekçelerinde ileri sürmüşlerdir. Gerek protokolde gerekse yine taraflar arasında imzalanan hesap dökümüne ilişkin tarihsiz belgede, ödemelerin 26.03.2007 tarihinde başladığı anlaşılmaktadır. Anlaşmanın bu tarihten itibaren yapıldığı gözetildiğinde cevap

dilekçesinin tarihi itibariyle BK’nın 21. maddesi hükmünce 1 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçirilmiş olduğu ortadadır. Bu nedenle davalıların hak düşürücü süre geçtikten sonra ileri sürdükleri gabin iddiasının dinlenmesi mümkün değildir. Ne var ki, davalılar boş kağıda imza atılmak suretiyle sonradan doldurulduğunu savunduklarına göre ve cevap dilekçelerinde “vs. delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandıkları kabul edileceğinden davalılara yemin teklif etme hakları olduğu hatırlatılmalı ve sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ve hukukî değerlendirmede yanılgıya düşülerek verilen karar, usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ve hukukî değerlendirmede yanılgıya düşülerek verilen karar, usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.