muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18394, Karar No: 2023/13754, Tarih: 19.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/18394 E.  ,  2023/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/333 E., 2020/405 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi

Sıfatıyla)

TARİH : 25.01.2018

SAYISI : 2016/379 Esas, 2018/21 Karar

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.03.2021 tarihli ek karar ile temyize konu edilen kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hayat sigortası meblağ sigortası olup teminat bedeli poliçe ile sabittir.

Dosya içeriğine göre ıslah dilekçesi ve poliçe teminatı dikkate alınarak reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 18.572,86 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.03.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3779, Karar No: 2011/6007, Tarih: 17.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3779 E.  ,  2011/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'nu kasten öldürmekten, ... ile ...'nu kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu suçlara yardımdan sanık ..., suçluyu kayırmaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, sanık ...'un izinsiz silah taşımaktan beraatine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/02/2010 gün ve 512/32 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar ... ve ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, C.Savcısı ile müdahilin temyizleri üzerine, sanık ...'ın temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Katılanlar vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından,

b)Sanık ... müdafiinin sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelmeyen temyizinde hukuki menfaati olmadığından,

Temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

c)Sanık ... müdafiilerinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un maktullere yönelik kasten öldürme, mağdur katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ...’ın maktuller ve mağdur katılanlara yönelik suçları ile sanık ...’in suçluyu kayırma suçunun sübutu kabul,oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ... ve ...’in suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin

duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik soruşturmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine, TCK.nun 25, 27. maddeleri ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç niteliğine vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta, eksik soruşturmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine, teşebbüs uygulamasında alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine vesaireye, mağdur katılanlar ve katılanlar vekilinin eylemin tasarlayarak öldürme ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve sanık ...’in tasarlayarak öldürmeye yardım ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından cezalandırılması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ...’ın suçlarının sübut bulmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık Çoşkun’un maktuller ... ve Çağdaş’ı kasten öldürme, mağdur katılanlar Bahattin ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları ile sanık ...’in suçluyu kayırma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; yurtdışında yakalanan sanık ...’ın ülkemize getirilmesi için yapılan 3.019,29 TL yargılama giderinin sanıktan tahsil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ilgili bölümde yer alan yargılama giderinin sanık ...’dan tahsiline ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Sarf ücreti gideri, Adli Tıp rapor ve posta gideri 1685 TL ile sanığın yurt dışından ülkemize getirilmesi için yapılan 3.019,29 TL toplam 4704,29 TL yargılama giderinin sanık ...’dan tahsili ile hazineye ödenmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN,kısmen re’sen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’ın maktullere yönelik kasten öldürmeye yardım, mağdur katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçları yönünden;

a)Oluşa, dosya içeriğine, olay yeri inceleme ve ekspertiz raporlarına göre; mağdur katılanlar Bahattin ve ...’in sanık ...’ın olay sırasında diğer sanık ...’la birlikte kendilerine silahla ateş ettiğini beyan etmeleri ve olay yerinde iki farklı silaha ait boş kovanlar ve mermi çekirdeklerinin bulunması, özellikle başka bir silahtan atıldığı anlaşılan mermi çekirdeğinin maktul ...’nın üzerinden elde edilmesi karşısında, olay sırasında iki farklı silahın kullanıldığı ve sanık ...’ın fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek maktullere yönelik kasten öldürme, mağdur katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına asli fail olarak katıldığı sabit olduğundan, sanık hakkında yardım etmeyi düzenleyen TCK.nun 39. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)Kabule göre;

Sanığın maktullere yönelik kasten öldürmeye yardım suçları yönünden; 5237 Sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak, suçlara yardım eden olarak katılmaktan dolayı 10 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 39. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı sırada, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine alt sınırdan 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mağdur katılanlar ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık ...’a verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine 17/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, mağdur katılanlar ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık ...’a verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine 17/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

17/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Özdamar'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ... ile Murat Yıldız'ın yokluklarında 20/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/11820, Karar No: 2013/6363, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11820 E.  ,  2013/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, bir kısım davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1222, Karar No: 2006/2110, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1222 E.  ,  2006/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.5.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı ve doğum tarihi tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kütüğünün malik sütununda yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkindir. Mahkemece, davacı murisi babasının tapu kaydında ... olan baba adının Mevlüt, yanlış yazılan doğum tarihinin de 1941 doğumlu olarak yazılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin kurulan karar, kadastro tesbiti sırasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi ile ilgilidir. Gerçekten, Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesi gereğince doğum tarihi kütük sayfasının malik sütununda yer alması gerekmeyen bilgilerdendir. Kadastro tesbiti sırasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi gerekiyor ise, bu talebi karşılayacak yer mahkeme değil, Tüzüğün 87.maddesinde vurgulandığı üzere ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüdür. Davacının doğum tarihi ile ilgili talebinin reddi yerine hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmişse de, düşülen yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmedi-

ğinden kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın hüküm fıkrasındaki (yanlış yazılan doğum tarihinin de "1941" oğumlu olarak düzeltilmesine) cümlesinin bütünüyle hükümden çıkartılarak temyiz olunan hükmün H.U.M.K.nun 438/VII.maddesince DÜZELTİLEREK değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3668, Karar No: 2020/7585, Tarih: 23.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3668 E.  ,  2020/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen Aksaray 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/828 Esas, 2015/970 Karar sayılı dosyasının öncelikle 2016/13456 Esas numarası aldığı, 24.02.2020 tarihinde noksan ikmali için mahal mahkemesine gönderildiği, eksiklikler tamamlandıktan sonra 2020/2032 Esas numarasıyla Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığı, 21.09.2020 tarihinde hükmün onanmasına karar verilerek dosyanın mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın ilam üzerine hiçbir işlem yapılmaksızın sehven yeniden noksan ikmali incelemesi için Dairemize gönderildiği ve 2020/3668 Esas numarasını aldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mükerrer olarak kayda giren 2020/3668 Esas sayılı dosyanın yeniden incelenmesine gerek olmadığından TETKİKSİZ İADESİNE, 23.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8066, Karar No: 2013/8596, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8066 E.  ,  2013/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak, kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu 152 parsel sayılı taşınmaza acele el konulmasına dair acele el koyma dosyasının mahkemesinden temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4986, Karar No: 2016/2572, Tarih: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4986 E.  ,  2016/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu aleyhine Kazan İcra Müdürlüğü'nün 2013/540 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibin kesinleşmesini müteakip borçlunun taşınmazlarına haciz konulduğunu ve talep edilen satış sonucunda bir adet taşınmazının paraya çevrildiğini, taşınmazlara ilk haciz tatbik ettiren müvekkili olduğu halde, 28.04.2014 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin Yenimahalle Vergi Dairesine ödenmesine karar verildiğini, bu sebeple Yenimahalle Vergi Dairesi'nin sırasına itiraz ettiğini, ilk sırada alacaklı olan müvekkiline satış bedelinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan vergi dairesince 6183 sayılı Yasa'nın 35 ve 54. maddeleri uyarınca şirket ve borçlu ortağı-yöneticisi hakkında herhangi bir takip yapılmadığı, şirketin acz halinde olduğuna ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığına ilişkin de delil sunulmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3630, Karar No: 2015/6107, Tarih: 10.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3630 E.  ,  2015/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/202653

Hükümlü Ş.. K..'ın Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2009 tarih ve 2009/260 esas ve 2009/317 sayılı kararıyla töre saikiyle kasten adam öldürmek suçundan müebbet hapis cezasına mahkum olduğu, hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 02/02/2011 tarihli ve 2011/5-380 sayılı müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 20/07/2040, koşullu salıverilme tarihinin 27/07/2020 olarak belirlenmesine ilişkin Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/205 tarihli ve 2015/53 Değişik iş sayılı kararına karşı Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz konusunda anılan kararın yerinde olduğuna dair Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2015/63 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18/09/2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği gibi infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Adı geçen hükümlü hakkında düzenlenen müddetnamede Şubat ayının 29 gün olduğu yıllar dikkate alınmaksızın koşullu salıverilme tarihinin 31/07/2020 olarak belirlendiği, ancak müddetnameye itirazı üzerine Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince Şubat ayının 29 gün olduğu yılların 366 gün sayılması ve bu fazladan 1 günün de müddetname hesabına katılması gerektiği gerekçesiyle itirazının kabulüyle, infaz sürecinde Şubat ayının 29 gün olduğu 4 yıl bulunduğundan koşullu salıverilme tarihinin 4 gün geriye çekilmesi suretiyle 27/07/2020 olarak belirlenmesine karar verdiği,

Bu karara yönelik itirazı inceleyen ve reddeden Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2015/63 Değişik iş sayılı kararının bozulması gerektiğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27/05/2015 gün ve 94660652-105-41-3244-2015-10762/34476 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2015 tarih, 2015/202653 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü Ş.. K..'a ait Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/5-380 nolu ilamat dosyası incelendiğinde;

Hükümlü'nün Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2009 tarih ve 2009/260 esas ve 2009/317 sayılı kararıyla verilen müebbet hapis cezasının infazı amacı ile 29/07/2004 tarihinde cezaevine alındığı, dosya kapsamına göre hükümlüye ilişkin infaz hesap tablosunun düzenlenmesinde 5237 sayılı TCK.nun 61/6, 765 sayılı TCK'nun 30. maddesinin dayanak yapıldığı anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCK'nun 30/1 md.: "Muvakkat cezalar, gün, ay ve sene hesabiyle tatbik olunur, Bir gün 24 saat, bir ay 30 gündür. Sene, resmi takvime göre hesap edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

765 sayılı TCK'nun 30/1 md.: "Muvakkat cezalar, gün, ay ve sene hesabiyle tatbik olunur, Bir gün 24 saat, bir ay 30 gündür. Sene, resmi takvime göre hesap edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 61/6 md. ise : "Hapis cezasının süresi, gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmi takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adli para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2015/63 Değişik iş sayılı red kararına dayanak yapılan gerekçede "....5237 sayılı TCK'nun 61/6, 765 sayılı TCK'nun 30. maddesi gereğince resmi takvim yılı esas alındığında artık senelerin de nazara alınması ve Şubat ayının 29 gün olduğu yılların müdetname tanziminde nazara alınması gerekeceği, bu haliyle hükümlünün itirazı üzerine yeniden tanzim edilen müddetnamenin hükümlü lehine olduğu" belirtilmiştir.

Oysa, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında; müddetlerin hesabında yılın resmi takvim yılı olarak belirlenmesi, artık yıl dahi olsa bu yılların da l yıl olarak hesap edilmesi gerekeceği, bu durum karşısında, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 31/07/2020 olacağı, aksine kabulün eksik infaza yol açacağı açıkça ortadadır.

SONUÇ VE KARAR;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2015/63 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.