muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13325, Karar No: 2012/4317, Tarih: 21.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13325 E.  ,  2012/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2009/539-2010/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı BÖSEV Tekstil Deri Konf. Parfümeri Gıda Mad. Paz. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, genel kredi sözleşmesine istinaden Türkiye Halk Bankası A.Ş.'nden kullandığı kredi borcunun, müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla müvekkili tarafından ödendiğini, ödenen borcun davalı ve dava dışı kefillerin hisselerine isabet eden kısmının rücuen tahsili için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini, oysa davalının ödenen borç nedeniyle hissesi oranında müvekkiline karşı sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.120,40 TL'nin takip tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kefilin kefile rücu hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların dava dışı kefillerle birlikte dava dışı asıl borçlunun aldığı kredinin kefili oldukları, 60.602.-TL olan kredi borcunun tamamının davacı kefil tarafından ödendiği, B.K'nun 496 maddesi gereğince davacının, ödediği miktardan payına düşen kısmını davalı kefilden talep edebileceği, davalının payına düşen miktarın ise dava edilen kadar olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, 12.120,40.-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 540,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2259, Karar No: 2014/2283, Tarih: 13.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2259 E.  ,  2014/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2010/497-2012/1211

Davacı, 29/04/2008-31/08/2008 tarihleri arasındaki fiili çalışmasının sigortalı çalışma olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Avukat avukatlık bürosunda 29.04.2008-31.08.2008 tarihleri arasında işyerinde geçen ancak Kurum kontrol memuru raporu doğrultusunda iptaline karar verilen sigortalı çalışmalarının tespiti ve kurum işleminin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı SGK tarafından iptal edilen 2008 yılına ait 4-5-6-7-8. aylara ilişkin çalışmalarının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 2. ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Ayrıca Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde de fiilen çalışmadığı veya sigortalılık taşımadığı halde gerçek dışı bildirime dayalı olarak yersiz yapıldığı anlaşılan tescil işlemlerinin iptal olacağı belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 27.04.1993 doğumlu olduğu, S. T. 1131226 s.s. nolu avukatlık bürosu mahiyetinde işyerinden 28.04.2008 tarihinde davacı adına işe girdiğine dair bildirimde bulunulduğu, dönem bordrolarından 2008 yılının 4, 5, 6, 7, 8. aylarına dair 8 gün üzerinden primlerin yatırıldığı, 30.6.2009 tarihli Kontrol Memuru Raporunda S. T. işyeri adresi olarak verdiği yerin ev olarak kullanıldığı, davacı ve S. T. arasında akrabalık olduğu, davacının okul müdürü ile yapılan görüşmede hizmet bildiriminde bulunulan dönemde devamsızlığının olmadığı, işyerinin ve işyerinden yapılan bildirimlerin iptali gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının, davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın 2 ve 6. maddelerine göre eylemli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının, davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın 2 ve 6. maddelerine göre eylemli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, davacının 2008/4-5-6-7-8. ayları arasında S. T. işyerinde geçen çalışmalarının eylemli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de 506 sayılı Yasa'nın 130.maddesine göre aksi kanıtlanana kadar geçerli olan kontrol memuru raporundaki tespitlerin doğru olmadığını kanıtlayacak yazılı belgenin olması gerekir. Ayrıca davacının çalıştığını iddia ettiği tarihte 15 yaşında olması, öğrenci olması ve 5510 sayılı yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girecek olması Kontrol Memuru Raporunun doğruluğunu güçlendirmektedir. Her ne kadar davacı kısmi süreli çalıştığını iddia etmekte ise de iddia edilen çalışma hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacı avukatlık bürosunda çalıştığını iddia etmekteyse de iddiada bulunduğu dönem için işverenine gelen tebligatı alması gerekir. Avukatlık bürosu olduğuna göre komşu işyerlerinin olması, bunların resmi belgelerle tespit edilerek davacıyı tanıyıp tanımadıklarının araştırılması, S. T. avukatlık ruhsatının dosya arasına alınması ve davacının okul kaydı ile devamsızlık durumunun araştırılması gerekir. Dosyada delil olarak davacı tarafından sunulan çalıştığını iddia ettiği dönem için eylemli çalışmayı kanıtlayacak yazılı belge bulunmamaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda;yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9655, Karar No: 2020/2552, Tarih: 08.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9655 E.  ,  2020/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu şirket hakkında İstanbul 18. İcra Müdürlüğünün 2010/17000 E. sayılı dosyasında takip başlattıklarını, şirkete ait gemi tasfiye bedeli üzerine 12.01.2011 tarihinde haciz koyduklarını, gemi tasfiye bedelinin paylaşımı için şikayet olunanın alacaklısı olduğu İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2013/28725 E. sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, ilk sırada şikayet olunan alacaklının olduğunu ve bedelin şikayet olunana verildiğini, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında gemi tasfiye bedeli üzerine 18.01.2007 tarihinde haciz konulduğunu, İİK’nın 106 ve 110. maddelerinde belirtilen sürelerde tasfiye bedelinin gönderilmesine dair talebinin bulunmadığını, bu nedenle haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın haczinin geçerli olduğu, düşmediği ve şikayetçinin haciz tarihinden önceki tarihli olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25331, Karar No: 2015/3852, Tarih: 05.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25331 E.  ,  2015/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 03.10.1971-24.06.1998 tarihleri arasında....'da Türk Vatandaşı olarak çalıştığı süreler ile bu süreler arasında ve sonunda 1 yıla kadar olan boşlukları borçlanma hakkı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ....... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20961, Karar No: 2018/3043, Tarih: 07.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20961 E.  ,  2018/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza uygulanan 15.11.1931 tarih, 54 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1986/24 Esas, 1986/855 ... ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/786 Esas sayılı dava dosyalarının,

3- Dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 06.04.1987 tarih 1442 yevmiye numarası ile "649,90 metrekaresi Hazineye aittir" şeklinde şerh konulduğu anlaşılmasına göre, bu şerhin neye istinaden konulduğu sorularak alınacak cevabi yazının dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27198, Karar No: 2015/45447, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27198 E.  ,  2015/45447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/121736

MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2011/87 (E) ve 2011/222 (K)

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “498,00.-TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında Yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suçun mağduru aleyhine suç işlenen kimse yani suçun kurbanıdır ve suçtan doğrudan zarar görendir. Şikayetçi resen kovuşturulan suçlar dahil bir suçu devletin soruşturma ve kovuşturma makamlarına duyuran kişi olarak da anlaşılmalıdır.

Sanığın fiilinden haklı çıkarları zedelenen kişi fiil ile ilgili yetkili mercilere olayı intikal ettirebileceği gibi fiilin failinin yargılanmasında bu hali ile aktif ve etkin bir rol alması tartışmasızdır. Zaten bu nieliği nedeniyle kamu davasında taraf olma hakkına sahiptir.

Maddi gerçeği araştırma en çok güvenilen mahkemelere verilmiştir. Bir olayın normlar karşısında durumunun tespiti hususu çıkan uyuşmazlığın yargılama makamı önüne getirilmesidir ki buna da dava denir.

Sanığın fiilinden haklı çıkarları zedelenen kişi fiil ile ilgili yetkili mercilere olayı intikal ettirebileceği gibi fiilin failinin yargılanmasında bu hali ile aktif ve etkin bir rol alması tartışmasızdır. Zaten bu nieliği nedeniyle kamu davasında taraf olma hakkına sahiptir.

Maddi gerçeği araştırma en çok güvenilen mahkemelere verilmiştir. Bir olayın normlar karşısında durumunun tespiti hususu çıkan uyuşmazlığın yargılama makamı önüne getirilmesidir ki buna da dava denir.

Bu durumda yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikleri vardır.

O halde önce olay öğrenilmelidir.

Sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi modeli mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak, yani nasıl meydana geldiği belirlenmelidir. Olay belirlendikten sonra buna uygulanacak norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi olayın durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faili ve bunun ceza hukuku karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesi ile mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımdan bir ihtimaldir. İhtimal belli dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır.

Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Ceza Mahkemesinin asıl amacı, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Buna ulaştıracak araç ile delillerdir. Deliller; samimi açıklamalar, tanık beyanları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, tutanaklar özel yazılı açıklamalar görüntü ve/veya ses kayıt eden açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilinir. Suç konusu ve/veya alet olayın parçası iken, olay yerinde kalan her türlü iz ve eser belirti delil olup, olayı temsil eden dolaylı delildir. Bütün isnakt araçları delildir. Soyut olarak deliller eşdeğerdedir. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için eylemin olup olmadığı kanıtların yorumu ile saptanır. Hakim, hangi kanıtı nasıl yorumladığı ve sonuca ulaştığını gerekçede açıklar. Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizi ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm ve bunun yorumu ile ulaşılan sonuçla hüküm şeklinde olmalıdır.

Delil hukuku sıkı ispat kuralları kabul edilmiştir. Deliller zümresinde tanık, ceza muhakemesinde anlatımı önemli bir yer işgal etmektedir. Tanık olayın taraflarından olmayan ve olay ile ilgili olarak beş duyusu ile edindiği bilgileri açıklayan kimsedir.

Tanık gördüğünü, müşahede ettiği hususlar ve öğrendiği bilgileri açıklar. Tanık beyanının önemi gözlemlenen maddi vakaları bizzat açığa kavuşturabilirliğinden kaynaklanır.

Delil hukuku sıkı ispat kuralları kabul edilmiştir. Deliller zümresinde tanık, ceza muhakemesinde anlatımı önemli bir yer işgal etmektedir. Tanık olayın taraflarından olmayan ve olay ile ilgili olarak beş duyusu ile edindiği bilgileri açıklayan kimsedir.

Tanık gördüğünü, müşahede ettiği hususlar ve öğrendiği bilgileri açıklar. Tanık beyanının önemi gözlemlenen maddi vakaları bizzat açığa kavuşturabilirliğinden kaynaklanır.

Tanık bazen kendisinin veya yakınlarına menfaat sağlama, tehlikeyi önleme, bazen toplumsal etki, bazen de duyduğu veya gördüğünü yanlış algılaması ve böylede inanması ile yanılgılı anlatımlara da yönelebilir. Hakim tecrübelerine dayanarak tanığın beyanlarının sağlamlığını değerlendirir bu özellik ise delil olarak sayılabilir.

Tanık olmak ile onun beyanına yüklenen ispat gücü farklıdır. Hakim ispat konusunda mantık kuralları ile de bağladır.

Somut olaya gelince;

Olay tarihinde katılan M.. K.. ve C.. Ö..'ın tarafı bulunduğu sanığın kardeşi olan K..D..'in silahla yaralanması eyleminin vermiş olduğu elem ile sanığın, katılanların iş yerine doğru silahla ateş ettiği, duruma müdahale etmek üzere olay yerine güvenlik güçleri intikal ettiği sırada, sanığın daha önceden tanıdığı olan yakınan Ö.. Ş..'e ait ticari taksiyi durdurarak olay yerinden uzaklaştığı somut olayda,

Ticari taksi sürücüsü olan ve yağma suçunun doğrudan zarar göreni konumunda bulunan yakınan Önder'in aşamalı anlatımlarında istikrarlı olarak sanığı daha önceden tanıdığını olay yerinden geçerken sanığın aracını istemesi üzerine herhangi bir tehdit, cebir ve/veya silah teşhiri bulunmaksızın aracını hastaneye gideceğini tahmin ettiği için verdiğini, olayın birden gerçekleştiğini, sanıkta silah görmediğini iddia edip ileri sürdüğü, buna karşılık olaya müdahale eden bir kısım güvenlik görevlisi tanıkların ise sanığın ticari taksi sürücüsü olan yakınanın aracını silah teşhiri ile durdurup aracını alarak olay yerinden kaçtığına dair anlatımlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, anlatımlar arasındaki farklılığın ne suretle sanık aleyhine değerlendirilerek bunlara üstünlük tanındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11286, Karar No: 2023/1138, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11286 E.  ,  2023/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Yalova ili, ... ilçesi, ... Köyü 166 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Yalova İmes Makina İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; idarece takdir edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın niteliği itibarıyla arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Yalova İmes Makina İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın değerinin yüksek belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olarak alınması gerektiğini, münavebe ürünlerinin verimlerinin yüksek hesaplandığını, taşınmazın niteliklerine göre uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, arazi olarak değerlendirilmesi durumunda münavebe ürünlerinin doğru tespit edilmediğini, kapitalizasyon faizi oranının %3 olarak alınması gerektiğini, objektif değer artışının düşük belirlendiğini bu sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç