muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2318, Karar No: 2021/3011, Tarih: 22.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2318 E.  ,  2021/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davaya konu kaza tarihi itibariyle trafik sigortası bulunmayan motosikleti sevk ve idare eden davacının eşi Mehmet Yıldırım'ın yaptığı tek taraflı kaza sonucu öldüğünü, davacının destekten yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.06.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 125.830,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 125.830,18 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.04.2019 tarih, 2016/8950 Esas ve 2019/4815 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 125.830,18 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

TBK'nun 53. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce, destek alma hakkı olan kişinin destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; ölenin eşi sıfatıyla destek alan kişinin yeniden evlenmesi halinde, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan eşinden dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı açıktır.

Somut olaya bakıldığında; davaya konu kazada ölen Mehmet'in eşi davacı ...'ın, ölen eşinin desteğinden yoksun kaldığı iddiası ile tazminat talep ettiği; davalı yanın temyiz dilekçesinin kapsamı gereği UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde, davacı ...'ın 18.02.2016 tarihinde yeniden evlendiğinin tespit edildiği; mahkemenin hükme esas aldığı 09.12.2019 tarihli hesap raporunda, davacı ...'ın muhtemel bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesabı yapıldığı; mahkemenin de bu raporla hesaplanan bedeli (ilk kararla oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek) hüküm altına aldığı görülmektedir.

Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda açıklanan amaç ve kapsamı; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; destek alacaklısı davacı eşin ancak eşinin ölümü ile kendisinin yeniden evlendiği tarih aralığı için tazminata hak kazanabileceği gözetilip hesaplama yapılmalıdır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacı ... için, davaya konu kazada eşi ... öldüğü 03.09.2014 tarihi ile davacının yeniden evlendiği 18.02.2016 tarihi arasındaki süre için tazminatın hesaplanması konusunda, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor

alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5054, Karar No: 2013/9272, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5054 E.  ,  2013/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müşteki ... tarafından davaname ile babalık davası açılması için yapılan talep üzerine, Cumhuriyet Savcılığının baba ile çocuk arasındaki soybağının belirlenmesi hususunda davaname ile dava açma görevinin bulunmadığından bahisle Cizre Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.05.2010 tarihli ve 2010/1543 soruşturma, 2010/428 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile davaname açılması yönünde dosyanın Cizre Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin, mercii Siirt Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 08.07.2010 tarihli ve 2010/414 D.İş sayılı kararı kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Mercii Siirt Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/a maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının kayıt düzeltme davası açma görevi bulunduğundan bahisle itirazın kabulü ile davaname açılması yönünde dosyanın Cizre Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de,

Müştekinin 2004 yılında Cizre Asliye Hukuk Mahkemesine babalık davası açarak, babası olduğunu iddia ettiği ... ile dini nikahla evli olan annesi ... çocukları olduğunu iddia ettiği, ancak babalık davasının reddine karar verilerek, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06.06.2005 tarihli ve 2005/7905 Esas, 2005/8740 sayılı ilamı ile kararın onanarak kesinleştiği, bu kez müşteki ...'nin Cizre Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 13.05.2010 tarihli dilekçesinde, kendi nüfus kaydına göre baba adının ... anne adının ... olarak gözükmesine rağmen, babası olduğu iddia ettiği ... ait nüfus kaydında kendisinin ... çocuğu olarak yer almadığını, davaname açılmak suretiyle kaydın düzeltilmesini talep ettiği,

Cizre Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin talebinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olmadığı, baba ile çocuk arasındaki soybağının belirlenmesi hususunun 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 301. maddesinde düzenlenen babalık davası ile çözümlenebilecek bir mesele olduğu, bu konuda da hukuk mahkemesine açılmış bir dava bulunduğu ve davanın Cizre Asliye Hukuk Mahkemesince reddedilerek kesinleştiği, soy bağının belirlenmesi hususunda savcılığın davaname ile dava açma görevinin bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği nazara alındığında, itirazın

reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27.05.2013 gün ve B.03.0.CiG.0.00.00.04-105-73-7497-2010/12287/64863 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla yapılan incelemede;

reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27.05.2013 gün ve B.03.0.CiG.0.00.00.04-105-73-7497-2010/12287/64863 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla yapılan incelemede;

Müşteki ... tarafından, kendi nüfus kaydında babası olarak belirtilen ... adlı kişinin gerçek babası olup olmadığına ilişkin değerlendirmenin Türk Medeni Kanununun 301. maddesi uyarınca açılarak bir babalık davası ile çözümlenebileceği, bunun 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde öngörülen bir nüfus kaydı düzeltme davası olmadığı, tanımaya ilişkin bir özel hukuk sorunu olduğu anlaşıldığından ihbarname içeriğindeki düşünce yerinde görülmüş olmakla Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2010 tarih ve 2010/414 D.İş sayılı kararının; CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına ve dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/548, Karar No: 2015/3122, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/548 E.  ,  2015/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21877, Karar No: 2024/803, Tarih: 23.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21877 E.  ,  2024/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/835 E., 2016/109 K.

SUÇLAR : Çevrenin kasten kirletilmesi

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 17.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 26.05.2016 tarihli ek kararıyla suçtan zarar göre vekilinin temyiz başvurusu hakkında, ""temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteğinin, suçtan zarar görene de kanun yoluna başvurma hakkı tanındığı bu nedenle mahkemenin değerlendirmesinin yerinde olmadığı, asıl kararın kesinleşmediği zira kendilerine tebligat yapılmadığı, keşiften haberdar olmadıkları, katılma taleplerinin bulunmamasının keşiften haberdar edilmeye engel olmadığı, mahkemece davanın esası yönünden verilen kararın da usul ve yasaya aykırı olduğu bu nedenlerle ve resen gözetilecek sebeplerle ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Suçtan zarar gören kurumun usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmesine karşın, yöntemince kamu davasına katılmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatı bulunmayan suçtan zarar gören ve vekilinin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, suçtan zarar gören vekilinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, suçtan zarar gören vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22687, Karar No: 2014/6297, Tarih: 07.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22687 E.  ,  2014/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/128293

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2008

NUMARASI : 2008/55 (E) ve 2008/396 (K)

SUÇLAR : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü minibüsüyle seyir halinde olan katılanı durdurup kendisini de götürmesini söyledikten sonra araca bindiği, bir süre gittikten sonra sanığın katılana ele geçirilemeyen bıçak çekerek “Buradan dön, Bor yoluna çık, Ağabeyin Ahmet'in bana 9-10 milyar TL borcu var, ödemiyor, bunu sen ödeyeceksin.” dediği, katılanın sanığın dediği yöne sürüp borcu ödemeyi kabul etmeyerek aracı yakıt istasyonuna yakın bir yerde durdurduğu, sanığın iki adet boş senet çıkarıp “Bu iki senedi de imzala!” dediği, bir anda sanığı itip kendisini araçtan atan katılanın yakındaki yakıt istasyonundan yardım istediği, minibüsün içinde kalan sanığın katılana ait evrak çantasını da alıp olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; eylemin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan H.. Y.. ve sanık T.. C.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1774, Karar No: 2008/3005, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1774 E.  ,  2008/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   :  Zonguldak 1.İş Mahkemesi

Tarih               : 1.11.2007

Davacı  meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik  oranında  % 42,80 artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.08.2007 gün ve 1875 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 12.04.1989 tarihinde % 16,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 58,00 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine,  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28656, Karar No: 2014/11923, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28656 E.  ,  2014/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/207970

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

NUMARASI : 2009/250 (E) ve 2010/81 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Araç muayenesinde sahtecilik yaptığı iddia edilen sanığın suçlamayı kabul etmemesi, araç sahibi İ..G.. in sanık olarak yargılandığı davada muayene işleminin araç sürücüsü tanık M.. A.. tarafından yapıldığını beyan etmesi, M.. A.. un ise suça konu araç ile kendisine ait .. plakalı aracın muayenesinin sanık tarafından yapıldığını belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; suça konu belge üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak sanık ve tanık M.. A..' un eli ürünü olup olmadığı araştırılıp, sanığın eli ürünü çıkmadığı takdirde sanığı mahkumiyete götüren sübut delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14363, Karar No: 2013/14945, Tarih: 02.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14363 E.  ,  2013/14945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/289-2012/181

Dava, davacı aleyhine düzenlenen ödeme emrinin iptali ile içeriği borcun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda davanın esasına dair mahkeme kabulünde isabetsizlik yok ise de;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “...... Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak ...... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye,..................ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” içerikli yasal düzenlemeye rağmen, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan davada, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereği gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının, vekalet ücretine dair 4. bendinde yer alan “38.796,08 TL” ‘nin silinmesine, yerine “1.200 TL” yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3945, Karar No: 2013/13941, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3945 E.  ,  2013/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkta ele geçen silahın, 10.10.2011 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğü ekspertiz raporuna göre, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle ses ve gaz fişeklerinden tadil özel şekil ve nitelikteki fişekleri de atabilme imkanına sahip bulunduğu, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan göz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde kararı verilmesi,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de;

a- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 59/son maddesi uyarınca takdiri indirime karar verilmesi,

b- Sanığa hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı adli para cezasına çevrilirken, dayanağı olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

c- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.