muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/28582, Karar No: 2011/8795, Tarih: 09.05.2011

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV ve Damga Vergisi yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

2- Tellaliye harcına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin tellaliye harcına hasren reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle  İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), (2) nolu bentte yazılı nedenle de tellaliye harcı yönünden temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 09/05/2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/910, Karar No: 2022/5878, Tarih: 15.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/910 E.  ,  2022/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 6292 Sayılı Kanun Gereğince Yapılan Satış Sonucu Oluşan Tapu Kaydının İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmesi üzerine davacılar vekilinin duruşma istemi değer bakımından reddedilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Sancaktepe İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 851 ada 1, 2, 7 ve 9 parsel sayılı 341,63; 512,88; 631,89 ve 300,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 851 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 28.11.2013 ve 12.03.2014 tarihlerinde ... ... Ulu ve ...'a; 851 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 11.3.2014 tarihinde Asım ...'e; 851 ada 7 parsel sayılı taşınmaz 06.03.2014 tarihinde Hayrettin ve ... Kayacı'ya ve 851 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ise 10.12.2013, 27.02.2014 ve 28.02.2014 tarihlerinde ..., ... ve ...'a 6292 sayılı kanun uyarınca satılarak bu kişiler adına kayden intikal ettirilmiş, 851 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki ... Kayacı payı bilahare 18.03.2015 tarihinde satış nedeni ile ... adına tescil edilmiştir.

Davacı ... ve müşterekleri, 06.12.2016 tarihinde, lehlerine kullanıcı şerhi verilip, bilahare satın aldıkları 851 ada 8 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik belirlendiğini, eksik kısımların 851 ada 1, 2, 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarda kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine yönünden davanın sıfat yokluğundan, diğer davalılar yönünden ise esastan reddine karar verilmiş; hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Hükmü temyiz yetkisi, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir. Somut olayda, davalı Hazine vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmadığından, hüküm davalı Hazine yönünden kesinleşmiş olup, davacılar vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararla davalı Hazine aleyhine yeni bir durum da yaratılmadığı anlaşıldığından, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle katılma yoluyla temyiz eden davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteğinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,70 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2233, Karar No: 2016/2153, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2233 E.  ,  2016/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin ".. Mah. ...Cad. No:... ... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının nüfus aile kayıt tablosuna göre yerleşim yerinin “... Mah. ...Sok. No:..... No:,, ........” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Davacının dava dilekçesinden kısıtlı adayının ikamet adresinin “.. Mah. 2.... Sok. No:.. No:.. ...” olduğu ve bu adresin aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1508, Karar No: 2011/2875, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1508 E.  ,  2011/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararının davacıya tebliğine ilişkin evraka dosya içerisinde rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise ilgili evrakın aksi halde Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebligat yapılarak yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3376, Karar No: 2019/3822, Tarih: 08.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3376 E.  ,  2019/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekilince tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, hüküm fıkrasında yer verilen "....16.03.2015 tarihli krokinin...." tefrik kararı verilen aynı Mahkemenin 2014/422 Esas, 2015/299 Karar sayılı dosyasında alınan 16.03.2015 tarihli fen bilirkişileri Selman Akın ve Adil Aslan tarafndan hazırlanan rapor ve eki kroki olduğu anlaşıldığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 85,38 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 256,70 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4144, Karar No: 2018/4864, Tarih: 18.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4144 E.  ,  2018/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17101, Karar No: 2017/8852, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17101 E.  ,  2017/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, geriye dönük 10 yıla kadar hiçbir hukuki mesnede dayanamaksızın aldığı bedellerin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 120.469,62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 42.124,72 TL kayıp kaçak bedeli, 10.387,78 TL iletim bedeli, 40.833,30 TL dağıtım bedeli, 5.651,56 TL PSH bedeli, 731,46 TL sayaç okuma bedeli, 367,02 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan fon, 868,31 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı, 1.128,74 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan BTV, 18.376,73 TL KDV olmak üzere toplam 120.469,62 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

./..

-2-

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15927, Karar No: 2012/14521, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15927 E.  ,  2012/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

6284 sayılı yasa uyarınca uygulanan tedbire itiraza ilişkin davada Kocaeli 2 Aile Mahkemesi ve Körfez Asliye(Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Korunması Yasası uyarınca verilen tedbir kararına itiraz istemine ilişkindir.

6284 sayılı yasanın 9. maddesinde ilgilinin tedbir kararına itiraz edebileceği ve itiraz üzerine birden fazla aile mahkemesi varsa numara olarak kendisini izleyen mahkeme, tek daire varsa asliye hukuk mahkemesi ve aile mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi hakiminin aynı olması halinde en yakın yer asliye hukuk mahkemesinin görevli ve yetkili olduğu belirtilmiştir.

Buna göre tedbir kararı Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilmiş olup ayrı numaralı bir Asliye Mahkemesi ya da Aile Mahkemesi bulunmaması nedeni ile en yakın yer Asliye Hukuk Mahkemesi olan Kocaeli Aile Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Kocaeli 2.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1013, Karar No: 2012/4722, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1013 E.  ,  2012/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/13714 sayılı Takip dosyasında yapılan 07.10.2010 günlü hacze konu ay çiçeği ürününü borçlunun eşinden satın aldığını, parasını hacizden önce ödediğini, borçlunun alacaklı ile birlikte hareket ederek ürününü muhafaza altına aldırdığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davacı üçüncü kişinin haciz sırasında istihkak iddiasını kanıtlamaya yönelik bir belge sunamadığını, müstahsil makbuzunun sonradan temin edilmesinin mümkün bulunduğunu, ayrıca hacze konu malın yerde bulunduğunu tartılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş, 10.05.2011 günlü oturumda ise borcun ödendiğini ve davanın konusuz kaldığını belirtmiştir.

Davalı (borçlu), kendisine ait olan ürünün oğlu tarafından habersizce üçüncü kişiye satıldığını, bununla ilgili oğlu hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, ürünü ilgili kooperatiften izin alarak haciz mahalline döktüğünü belirterek istihkak iddiasını kabul etmediğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu ayçiçeği mahsulünün takip borçlusunun eşi ya da oğlu tarafından üçüncü kişiye satıldığının sunulan deliller ve dinlenen tanık anlatımları ile kanıtlandığı, öte yandan söz konusu ürünün borçlunun zilyetliğinde haczedilmediği, mülkiyet karinesinden yararlanmasını sağlayacak bir delilin bulunmadığı“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Davalı alacaklı vekili 10.05.2011 günlü oturumda borcun haricen ödendiğini davanın konusuz kaldığını savunmuştur. İcra takip dosyası içerisinde de 31.03.2011 itibarı ile borcun haricen ödenmesi nedeni ile dosyadaki tüm hacizlerin fekkine karar verildiği görülmüştür.

İstihkak davalarında geçerli bir haczin bulunması dava şartı olup, haciz ortadan kalktığına göre davanın konusuz kaldığı dikkate alınmadan işin esasına yönelik yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verip, maktu karar ve ilam harcı ile dava değeri üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesinden ibarettir.

İstihkak davalarında geçerli bir haczin bulunması dava şartı olup, haciz ortadan kalktığına göre davanın konusuz kaldığı dikkate alınmadan işin esasına yönelik yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verip, maktu karar ve ilam harcı ile dava değeri üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı borçluya geri verilmesine 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.