muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6623, Karar No: 2012/8691, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6623 E.  ,  2012/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan narenciyenin 2011 yılı itibariyle dekar başına ortalama verimine, üretim giderine (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg başına ortalama satış fiyatına ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, aksi takdirde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16278, Karar No: 2013/1605, Tarih: 08.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16278 E.  ,  2013/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü tarafların avukatlarının, temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın davalının avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesine göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların, 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Gıyabi hükmün davalıya yöntemince tebliğ edilmediği anlaşıldığından ve bu yönde davalının temyiz itirazının 8 günlük yasal süre içerisinde olduğu kabul edilmesi gerektiğinden, temyiz süresi geçtiğinden bahisle verilen davalının avukatının temyiz itirazının reddine ilişkin 11.10.2011 tarihli ek kararın BOZULMASINA;

2-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının REDDİNE;

3-)Davalının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk

Peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. Bu maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre somut olayda, 1994 yılından beri B sürücü belgesine sahip olan sigortalının, 14.09.2006 tarihinde, kullandığı 2005 model aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yol kenarındaki bariyerlere çarparak

hayatını kaybetmesine neden olan trafik işkazasında; önlemesi mümkün olmayan ve sonuçla illiyet bağı bulunmayan, sigortalıya eğitim verilmediği gerekçesiyle davalı işverenin % 30 kusurlu olduğu belirlenen bilirkişi raporunun maddi veri ve olgulara açıkça aykırı olduğu belirgindir. Açıklanan haliyle davaya konu trafik işkazasında davalı işverenin kusuru bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10242, Karar No: 2022/16947, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10242 E.  ,  2022/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adıyaman 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince reddi ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Adıyaman İli, Merkez İlçesi, Battalhöyük Mahallesi 1082 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen kararın davacı idare lehine oluşan usulî kazanılmış hak nedeniyle kaldırılmak suretiyle HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin davalılar tarafından bankadan çekilmişse çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş nemaları ile davalıdan alınarak davacıya iadesine, çekilmemişse işlemiş nemalarıyla davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde iade hükmü kurulması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin düşüldükten sonra bulunan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz hükmünün kurulması,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2021/1955 Esas, 2022/1588 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (II). bendinin;

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin düşüldükten sonra bulunan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz hükmünün kurulması,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2021/1955 Esas, 2022/1588 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (II). bendinin;

a) 3. alt bendinin (b) bölümünde yer alan (derhal ödenmesine) ibaresinden sonra gelen kısmının hükümden çıkartılmasına, yerine (fazla tespit edilen ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 2.474,52 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan hisseleri oranında alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. alt bendinin (c) bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 67.418,03 TL kamulaştırma bedelinden, acele el koyma sırasında davalılara ödenen 36.832,66 TL bedel düştükten sonra kalan ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 30.585,37 TL fark kamulaştırma bedeline 15.07.2018 tarihinden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/541, Karar No: 2011/4494, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/541 E.  ,  2011/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs, ırz ve namusa tasaddide bulunma ve kaçırma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2005 gün ve 2005/159 Esas, 2005/202 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmekle dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümlerden sonra 14.03.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nun 64 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2012/3800, Karar No: 2012/7824, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3800 E.  ,  2012/7824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan ... Kimyasal Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12225, Karar No: 2013/18352, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12225 E.  ,  2013/18352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 02.10.2000-28.03.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının hizmet tespiti talebinin kabulü ile, 02.10.2000-28.03.2006 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz davalı işyerinde davacının çalıştığının tespitine, kuruma bildirilen sürelere ilaveten bildirilmesi gereken 446 günün de bu süreye eklenmesine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 02/10/2000-28/03/2006 tarihleri arasında 1550 gün 1002389 sicil numaralı davalı şirkete ait işyerinden bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının bulunmadığı, 2001 Mart-Nisan-Mayıs, 2004 Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim-Kasım-Aralık, 2005 Şubat-Haziran aylarına ait imzalı ücret bordrolarının sunulduğu, 2004/1-5-6-7-8-9-10-11-12, 2005/1-2-3-4-5. aylara ait eksik gün bildirim formlarının bulunduğu, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, mahkemenin gerekçeli kararında; imza incelemesi yapıldığının ve bilirkişinin verdiği raporda da davalı tarafın sunduğu belgelerdeki bu imzaların sahte olduğunun rapor edildiğinin ve ... Bakanlığı tarafından hazırlanan rapor bulunduğunun bildirilmiş olmasına rağmen dosya içerisinde bu bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, mahkemenin gerekçeli kararında; imza incelemesi yapıldığının ve bilirkişinin verdiği raporda da davalı tarafın sunduğu belgelerdeki bu imzaların sahte olduğunun rapor edildiğinin ve ... Bakanlığı tarafından hazırlanan rapor bulunduğunun bildirilmiş olmasına rağmen dosya içerisinde bu bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından 2001-Mart-Nisan-Mayıs,2004Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim-Kasım-Aralık, 2005 Şubat-Haziran ayları ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların hepsinin imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylardaki bildirilmeyen süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Yapılacak iş, mahkemenin gerekçeli kararında belirtilen ve dosyada bulunmayan imza incelemesine yönelik bilirkişi raporunu ve ... Bakanlığı raporunu getirtmek, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarihi araştırmak, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..., meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alıp çalışmanın niteliğini ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14547, Karar No: 2020/2671, Tarih: 06.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14547 E.  ,  2020/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 15 parsel sayılı 2.815,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle eşit payla ..., ..., ... , ... , ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, davalılar ile baba bir anne ayrı kardeş olduklarını, dava konusu taşınmaza babaları Hayrullah ve anneleri Hanım’ın malik olduğunu, ancak davalılar ile davacılara sadece babaları malik imiş gibi pay verildiğini ve tespit yapılırken mirasçı davacı ...’e pay verilmediğini ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras hisseleri oranında iptali ile, taşınmazın 12/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 6/96 hisse ..., 6/96 hisse ..., 20/96 hisse ..., 20/96 hisse ..., 20/96 hisse ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili ve davacılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda "davanın kabulüne, "çekişmeli 101 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras hisseleri oranında iptali ile, taşınmazın 12/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 3/96 hisse ..., 6/96 hisse ..., 6/96 hisse ..., 20/96 hisse ..., 20/96 hisse ..., 20/96 hisse ... adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda davanın reddine şeklinde açıklama yapılmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedeni olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.