muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3870, Karar No: 2015/8763, Tarih: 01.10.2015

Suça sürüklenen çocuklar ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk...hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Aralarında fikir ve eylem birliği olan suça sürüklenen çocuklar; ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerini katılan mağdureye karşı aynı mekanda, birbirini takiben gerçekleştirdikleri ve her bir suça sürüklenen çocuğun kendi eyleminden ayrı olarak diğerinin işlediği eyleme de katılan mağdure üzerinde ortak hakimiyet kurup direncini kırmak suretiyle TCK'nın 37. maddesi anlamında katılmasından dolayı müşterek fail oldukları anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar haklarında TCK'nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri gereğince belirlenen cezaların koşulları oluştuğu halde aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuk ...'in diğer suça sürüklenen çocuklar ..... ve ...la birlikte katılan ..ağdureyi fil.. izle..e bahanesiyle eve götürdükten sonra basit cinsel istis..arda bulun..asının ardından ...ile ...'ın gerçekleştirdikleri nitelikli cinsel istis..ar eyle..lerine de başlangıçta katılarak ..ağdurenin direncini kır..ak suretiyle diğer suça sürüklenen çocukların eyle..lerine asli iştirakte bulunduğu tü.. dosya içeriğinden anlaşıldığından, ...'in çocuğun nitelikli cinsel istis..arı suçundan ..ahkû..iyeti yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istis..arı suçundan cezalandırıl..asına karar veril..esi.

Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuklar ... ..üdafilerinin te..yiz itirazları ile .. ..üdafiin duruş..alı incele..e sırasındaki sözlü savun..ası bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükü..lerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. ..addesi gözetilerek 1412 sayılı C..UK'nın 321. ..addesi uyarınca BOZUL..ASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

01.10.2015 tarihinde verilen işbu karar 07.10.2015 tarihinde Yargıtay Cu..huriyet Savcılarından hazır olduğu halde sanık ..üdafiin gıyabında tefhi.. olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/3638, Karar No: 2017/10529, Tarih: 13.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/3638 E.  ,  2017/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre; Atatürk Havalimanı dış hatlar yolcu karşılama salonunda durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın valizinde her pakette 8 adet bulunan 100 paket Colts marka sigarillo, her pakette 20 adet bulunan 30 paket Meharis marka sigarillo, her biri 50 gr olmak üzere 75 adet pipo tütünü ve 8 tane 70'lik Tekirdağ marka rakı ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; dava konusu ele geçen eşyalar yolcu beraberi eşya statüsünde olup, sanığın ele geçen eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat ve dava konusu eşya yönünden de, 11.04.2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasanın 12. maddesi ile değişik 4458 sayılı Yasanın 235. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere ...'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, tutanaklara yansıyan olumsuz bir davranışı olmayan, uluslararası istinabe alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep edip etmediği sorulmayan ve evrak ekinde KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmayan sanığa, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan

miktarların kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken "Sanığın meydana gelen kamu zararını gidermediği gibi, kişilik özelliklerine göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat da oluşmadığından" şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 SK hükümlerine göre hapse çevrilerek infazına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 SK hükümlerine göre hapse çevrilerek infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24, Karar No: 2021/632, Tarih: 28.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/24 E.  ,  2021/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili ve Güler vekili tarafından ayrı ayrı duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 5298 parselde tarafların paydaş olduklarını, Çifteler Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/192 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmaz üzerinde vekil edenlerine ait muhdesatlar olduğunu belirterek, muhdesatların müvekkillerine aidiyetine ve muhdesatların değerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, ortaklığın giderilmesi davasında taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacılar tarafından yapıldığını kabul ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile A ve B ile gösterilen muhdesatın davacı ...’e, C ile gösterilen muhdesatın davacı ...’ye, D ile gösterilen muhdesatın davacı ...’ye ait olduğunun tespitine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizce geri çevirme kararı verilerek, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi dava dosyasının bir sureti dosya içerisine alınmıştır.

Eldeki dosyada davalılar Ayşe, Hayriye ve Halil tarafından açılan ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinde açıkça davalıların bir kısmının dava konusu taşınmazı bina yapmak suretiyle kullandığı belirtilmiştir. Ayrıca incelenen dosyada cevap dilekçesinde bu hususu tekrar belirtmişlerdir. Eldeki dosyada davacılar ve davalı ... ortaklığın giderilmesi davasında aynı vekil ile temsil edilmiş, aynı zamanda muhdesatın tespiti davası da aynı vekil tarafından açılmıştır. Öte yandan ortaklığın giderilmesi dosyasında davalı ...’in davacıların taşınmaza ev yapmalarına muvafakat ettiğine ilişkin belgeler sunulmuştur.

Görüldüğü üzere davalılar, davacıların muhdesat iddialarını kabul etmiş herhangi bir itirazda bulunmamıştır. O halde Mahkemece, temyiz eden davalılar yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34614, Karar No: 2015/37239, Tarih: 21.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/34614 E.  ,  2015/37239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalanan 08.08.2007 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin 3. maddesi gereğince davalıdan satın aldığı dairenin teslim süresinin 18 ay olduğunu, konutun 2009 yılı başında teslim edilmesi gerekirken 2011 yılında teslimin gerçekleştiğini, 4.858,00 TL gecikme tazminatı zararının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.858,00 TL tazminat alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu tutarın 4.000,00 TL' sine dava tarihinden geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, geç teslimden doğan tazminat talebine ilişkindir. Taraflar arasında 08.08.2007 tarihinde ... gayrimenkul satış sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı, dava dilekçesi ile her ne kadar sözleşmenin 3. maddesine göre geç teslimden dolayı kira tazminatı talep etmiş ise de, dosyaya ibraz edilen belgelerin tetkiki neticesinde, davacının 10.04.2012 tarihinde verdiği dilekçe ile konutunu davalıya iade ederek ödediği bedellerinde tarafına iade edilmesini talep ettiği, bunun üzerine 12.07.2012 tarihinde talebinin kabul edilerek konut iade tutanağı düzenlendiği ve ödediği satış bedelinin hesabına davalı tarafça havale edildiği anlaşılmıştır. Akdi fesheden taraf 6098 sayılı TBK. nun 125. maddesi gereği menfi zararını talep edebilir. Menfi zarar; yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zarardır. Bu bağlamda, sözleşme yapılması için yapılan giderler (harç, noter masrafı vs.), sözleşmenin yerine getirilmesi için yapılan masraflar, sözleşmenin geçerliliğine inanılarak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması gibi zararlar menfi zararlar kapsamına girer. Konutun zamanında teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan kira kaybı tazminatı müspet zarar olup, sözleşmenin ayakta tutulduğu durumlarda istenebilir.Sözleşmenin feshi halinde davacı tarafça kira kaybına ilişkin talepte bulunulamaz. Somut olayda, sözleşme davacı tarafça feshedildiğine göre, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken müspet zarar olan kira kaybına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11822, Karar No: 2021/2979, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11822 E.  ,  2021/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’ın, müşteki...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000 TL hapisten çevrili adli para cezası, 2.000 TL adli para cezası ile yine diğer müştekilere karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 6.240 TL adli para cezası cezalandırılmasına dair Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2013 tarihli ve 2010/726 esas , 2013/539 karar sayılı kararı ve yine sanık ...’ın, müşteki...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000 TL hapisten çevrili adli para cezası ,80 TL adli para cezası ile yine diğer müştekilere karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 2.080 TL adli para cezası cezalandırılmasına dair Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2017/343 esas, 2018/763 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2020 gün ve 94660652-105-77-12433-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2020 gün ve 2020/94603 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-) Sanık ... hakkında 01/02/2010 tarihinde işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 2010/6585 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, müşteki...'a karşı dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, diğer müştekilere yönelik dolandırıcılık suçundan, 6.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2013 tarihli ve 2010/726 esas, 2013/539 sayılı kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anılan kararın sanıkla birlikte suç işleyen dosyanın diğer sanıkları tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24/05/2017 tarihli ve 2015/12801 esas, 2017/11731 karar sayılı ilâmı ile sanıklar lehine bozma kararı verildiği, bunun üzerine yeniden yapılan yargılama ile sanık... hakkında verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğu halde, bozma sonrası karara dahil edilip sanık... hakkında mükerrer olacak şekilde ile yeniden karar verilmesinde,

Anılan kararın sanıkla birlikte suç işleyen dosyanın diğer sanıkları tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24/05/2017 tarihli ve 2015/12801 esas, 2017/11731 karar sayılı ilâmı ile sanıklar lehine bozma kararı verildiği, bunun üzerine yeniden yapılan yargılama ile sanık... hakkında verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğu halde, bozma sonrası karara dahil edilip sanık... hakkında mükerrer olacak şekilde ile yeniden karar verilmesinde,

2-) Sanık ... hakkında 01/02/2010 tarihinde işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 2010/6585 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, müşteki...'a karşı dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2013 tarihli ve 2010/726 esas, 2013/539 sayılı kararında, sanığın...'a yönelik eylemi nedeniyle hükmün kurulması sırasında hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının hiç bir gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısı yönünden asgari hadden uzaklaşılıp belirlenmesinde,

İsabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın iştirak halinde başka sanıklar ile gerçekleştirdiği dolandırıcılık eyleminden sonra iki ayrı dolandırıcılık suçundan mahkum olduğu ancak hükmün sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklar yönünden ise Yargıtay 15. Ceza Dairesinin ilamı ile uzlaştırma kurumunun uygunlanması yönünden bozulduğu, akabinde mahkeme tarafından diğer sanıklar yönünden uzlaştırma sağlanamadığından bahisle yeniden hüküm kurulurken sanık ... içinde tekrar hüküm kurulduğu ve sanık ...'nın da diğer sanıklarında bu yeni hükmü temyiz ettiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından ise sanık ... yönünden eski kesinleşmiş hükmünün olduğu ve mükerrer hüküm yönünden infaza ilişkin bir durum olduğundan bahisle ret kararı verildiği, diğer sanıkların hükümlerinin ise onandığı, mahal mahkemesi tarafından ise sanık ... yönünden verilen ikinci kere mahkumiyet kararının kanun yararına bozma talebine konu edildiği ve dairemize geldiği anlaşılmakla. Sanık ... hakkında ilk kurulan hükmün kesinleştiği ve infazda esas alınması gerektiği, ikinci kurulan hükmün kesinleşen hükümden sonra yok hükmünde olduğu ve CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma konusu olamayacağı, bu nedenle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2017/343 esas, 2018/763 sayılı kararı ile ilgili tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmeyerek (2) no'lu bent yönünden yapılan incelemede ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında müşteki...'e yönelik 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği hâlde, adlî para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 120 gün adlî para cezasına gerekçe gösterilmeksizin hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (2) no'lu düşünce yerinde görüldüğünden, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2013 tarihli ve 2010/726 esas, 2013/539 karar sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümden adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamaların çıkartılarak yerine; Sanığın ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK 62 gereğince verilen cezada 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den hesap edilmek suretiyle sonuç olarak 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına''; ibarelerinin eklenmesine, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1586, Karar No: 2015/12144, Tarih: 28.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1586 E.  ,  2015/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9623, Karar No: 2016/12914, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9623 E.  ,  2016/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ;müvekkilinin 11400164 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, elektriği ticari faaliyetlerde kullandığını, aboneliğin tesis edildiği 10.07.2006 tarihinden dava tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle istemini 15.311,64 'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun Medaş olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.