muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1436, Karar No: 2016/5233, Tarih: 28.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1436 E.  ,  2016/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.05.2015 gün ve 2015/439 esas 2015/389 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 03.11.2015 gün ve 15215-12578 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davacılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 261.00.-'er TL para cezası ile 60.80.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24555, Karar No: 2014/10755, Tarih: 02.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24555 E.  ,  2014/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/193066

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2008/152 (E) ve 2011/87 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanığın 2005 takvim yılında D.. ve İ.. C.. şirketlerinden aldığı sahte faturaları KDV indiriminde kullandığının iddia olunması, dosya içerisinde sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporunun bulunmaması nedeniyle faturaların hangi tarihte ve hangi vergi indiriminde kullanıldığının anlaşılamaması karşısında, suç tarihi ve buna bağlı olarak zamanaşımı süresinin tespiti bakımından sahteliği iddia olunan faturaların hangi dönemde ve hangi vergi indiriminde kullanıldığı, buna ilişkin vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorulması vergi inceleme raporları ve eklerinin getirtilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12508, Karar No: 2017/8175, Tarih: 21.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/12508 E.  ,  2017/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile yersiz sosyal destek ödemesi nedeniyle Kuruma karşı broçlu olmadığının tespiti ve yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.02.1988 tarihi itbari ile 1479 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacıya 06.06.1988 tarihinden itibaren de kocasının sigortalılığından aynı Kanun kapsamında ölüm aylığı bağlandığı, her iki tahsis dosyasından sosyal yardım zammı ve sosyal destek ödemesi yapılamayacağının belirlenmesi üzerine, yersiz ödenen ödemelerin borç kaydedilerek aylıklarından kesinti yapılması sonucu, eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun Ek 7. Maddesi ile 4784 sayılı Kanunun 1. maddesi ve bu maddeye dayalı çıkarılan Bakanlar Kurulunun 2003/5145 sayılı kararının 3. Maddesidir.

1479 sayılı Kanunun Ek 7. maddesinde sigortalılara ödenecek sosyal yardım zammı düzenlenerek, üçüncü fıkra hükmü ile sosyal güvenlik kanunlarına göre bağlanan iki ayrı aylığı birlikte alanlara, 1479 sayılı Kanuna göre ayrı ayrı bağlanan iki aylığı birlikte alanlara veya iki sigortalıdan da ayrı ayrı ölüm aylığı alan hak sahiplerine yalnız bir aylık üzerinden sosyal yardım zammı ödeneceği belirtilmiştir.

4784 sayılı Kanunun 1. maddesine dayalı olarak çıkarılan 15.01.2003 tarihli ve 2003/5145 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında da, yaşlılık, malullük ve ölüm aylığı alanlara ödenecek sosyal destek ödemesi düzenlendikten sonra, aynı kararın 3. Maddesinde 1479 ve 2926 sayılı Kanunlara göre iki aylığı birlikte alanlara bu aylıklardan birisi için sosyal destek ödemesi yapılacağı belirtilmiştir.

Yukarıda geçen yasal düzenlemeler çerçevesinde eldeki davaya konu uyuşmazlık irdelendiğinde, 1479 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık ve ölüm aylığı alan davacının, her iki aylık üzerinden sosyal yardım zammı ve sosyal destek ödemesi

alması mümkün olmadığından Kurumun borç tahakkuku işleminde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasanın 96. maddesi, “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b)Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren (Değişik ibare:13.02.2011-6111 S.K./44.mad) yirmi dört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, (Değişik ibare:13.02.2011 - 6111 S.K./44.mad) yirmi dört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” hükmünü içermektedir. 5510 sayılı Yasanın geçici maddelerinde ise, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kural yer almamaktadır.

Belirtilen nedenlerle; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi hükmünün, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacakları konusunda süren uyuşmazlıklara uygulanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, davacının iki ayrı tahsis dosyası üzerinden sosyal yardım zammı ve sosyal destek ödemesi alması konusunda Kurumu yanıltıcı bir eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacıya yapılan yersiz ödemelerin Kurumun hatalı işlemine dayandığı ve bu halde 5510 sayılı Kanunun 96. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendinin davacı hakkında uygulanması gerektiği gözetilerek, davacıya bu çerçevede yersiz ödenen ve istirdadı gereken sosyal yardım zammı ve sosyal destek ödemesi tutarı belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16849, Karar No: 2008/2495, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16849 E.  ,  2008/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-... KTK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların içinde içinde bulunduğu ... Köyü R36-a-08-b numaralı orijinal fotogrometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasının,

2) Dava konusu taşınmazlara en yakın kadastro parsel numaraları keşifte görev alan ... bilirkişiye kroki üzerinde işaretlettirilerek, kadastro tutanak örneklerinin kesinleşme şerhli olarak Kadastro Müdürlüğünden, dayanak tapu ve vergi kayıtlarının ilgili yerlerden istenerek dosya arasına konulması,

3) Arazi Kadastrosu yapılırken 228 nolu genelge hükümlerine göre orman sınırı belirlenip belirlenmediği Orman Yönetimi ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak varsa harita ve ilgili evrakın gönderilmesinin istenmesine,

4) Arazi kadastrosu yapılırken dava konusu taşınmazların niçin tescil harici bırakıldığı ve davalı yeri gösteren orijinal kadastro paftası fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenmesi,

5) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde bu güne kadar orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, yapıldı ise; orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

6) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu kadastro parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte, (en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde) haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

7) Orman Yönetiminin temyiz harcı yatırdığına dair harç makbuzu dosyada bulunmadığından, yatırdı ise dosyaya konulması, yatırmadı ise HUMY’nın 434. maddesi gereğince işlem yapılarak makbuzun dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/163, Karar No: 2014/10682, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/163 E.  ,  2014/10682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/302780

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04.05.2011

NUMARASI : 2010/161 Esas, 2011/105 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Malkara Devlet Hastanesi’nin 05.07.2010 tarihli raporuna dayanak olan ultrason sonucuna göre mağdurenin 31 haftalık gebeliğinin bulunduğu belirtilmiş ise de; mağdurenin kollukta alınan ifadesinde; sanıkla ilk cinsel ilişki tarihini hatırlamasa da 2009 yılı içerisinde olduğunu beyan ettiği, Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında ise sanık E. ile ilk kez cinsel ilişkiye yılın sonuna doğru doğum günü olan 15.12.2009 tarihinde doğum gününü kutladıktan sonra girdiğine dair anlatımda bulunduğu, sanığın kollukta alınan ifadesinde; mağdurenin kendisine üçüncü kez kaçışında ilk cinsel ilişkinin gerçekleştiğini beyan ettiği, Cumhuriyet Başsavcılığı ve mahkeme aşamalarında ise ilk kez cinsel ilişkinin 2009 yılı Aralık ayı sonuna doğru gerçekleştiği yönünde anlatımda bulunduğu, her ne kadar suç tarihinin belirlenmesinde Malkara Devlet Hastanesinin 31 haftalık gebelik bulunduğu raporuna dayanılarak hafta hesaplaması esas alınmış ise de mağdure ve sanık beyanlarında ilişkinin mağdure 15 yaşını doldurduğu 15.12.2009 tarihinden sonra gerçekleştiğine dair anlatımların bulunduğu, 15.12.2009 tarihinden sonra yaşanan bir ilişki nedeniyle de ultrasonun 31 haftalık gebelik sonucunu bulup bulamayacağı yönünde ayrıca bir açıklama veya tıbbi görüşe yer verilmediği, mağdurenin yaşı da nazara alındığında 15.12.2009 tarihinden sonra ilk cinsel ilişkinin yaşandığının belirlenmesi halinde suç vasıflarını değiştirebileceği gözetilerek 15.12.2009 tarihinden sonra yaşanan bir ilişkinin 05.07.2010 tarihli ultrason hesaplamasında 31 haftalık gebelik tespiti sonucuna yol açıp açamayacağı konusunda Adli Tıp Kurumundan görüş istenerek suç tarihinin netleştirilmesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24814, Karar No: 2015/3152, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24814 E.  ,  2015/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5288, Karar No: 2013/6122, Tarih: 07.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5288 E.  ,  2013/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının müflis şirketten 430.445,00 TL alacaklı olduğunu, ancak iflas müdürlüğünce 192.426,50 TL'sinin kabul edildiğini, kalan kısmın ise gerekçe gösterilmeksizin reddolunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; İİK'nın 235. maddesi uyarınca sıra cetveline ilân tarihinden itibaren ... gün içinde itiraz edilebileceği, İİK'nın 223. maddesine göre masraf yatırıldığı takdirde sürenin tebliğden itibaren başlayacağı, davacının tebliğ masrafı yatırmadığı, kendisine yapılan tebligatın bilgi mahiyetinde olduğu, bu nedenle sürenin ilân tarihi olan ........2011'den itibaren işlemeye başlayacağı, davanın ise ... günlük süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle son ilanın yayınlandığı ticaret sicil gazetesinin ........2011 tarihli olması nedeniyle İİK'nın 235. maddesinde öngörülen ... günlük dava açma süresinin bu tarihten itibaren başlamasına karşın, karar gerekçesinde dava açma süresinin başlangıcına esas ilân tarihinin ........2011 olarak gösterilmesinin sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15792, Karar No: 2014/2932, Tarih: 06.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15792 E.  ,  2014/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2011/67-2013/258

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı vekili, 574 sayılı parselin 1/15 payının davalıların murisi Ç.. Ü.. ile birlikte satın alındığını belirterek, bu konuda adi yazılı satış sözleşmesi başlıklı belgenin düzenlendiğini ileri sürmüştür. Davalılar tarafından bu belgenin murisleri tarafından düzenlenmediğinin ileri sürülmesi üzerine mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda alınan 23.01.2012 tarihli grafoloji uzmanı raporunda belgedeki imzanın Ç.. Ü..'e ait olmadığı bildirilmiştir. El yazısı örneğine ilişkin herhangi bir incelemeyi de içermeyen bu rapora itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu itibarla öncelikle muris Ç.. Ü..'in el yazısı örnekleri ve tatbike elverişli imza örneklerinin ilgili yerlerden getirtilmesinden sonra dosyanın

Adli Tıp Kurumuna gönderilerek satış sözleşmesi başlıklı belgedeki imzanın ve el yazısının muris Ç.. Ü..'in eli mahsulü olup olmadığının tespiti gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3797, Karar No: 2012/50, Tarih: 16.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3797 E.  ,  2012/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 59/23 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ... vekili ve bir kısım davalılar ... ve müşterekleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,00 TL'nin temyiz eden davalı ... ve bir kısım davalılardan ayrı ayrı alınmasına 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15842, Karar No: 2017/134, Tarih: 10.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15842 E.  ,  2017/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2/d, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve temyiz taleplerinin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler ile temyiz talebinin reddine dair ek kararlar sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda 18.02.2015 tarihinde TCK'nın 89/1-2-d, 52. maddeleri gereğince hükmedilen 2700 TL. adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün sanığa 28.04.2015 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 05.05.2015 tarihli temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olduğu nedeniyle reddine ilişkin 12.05.2015 tarihli ek kararın 21.05.2015 tarihinde sanık müdafine usulüne uygun tebliğ edildiği, sanık müdafinin ek kararı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 29.05.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında TCK'nın 89/1- 2-d, 52. maddeleri uygulanmak suretiyle hükmedilen 2700- TL adli para cezasının miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu vasfa yönelik bir temyiz de bulunmadığı nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.