muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8694, Karar No: 2010/9349, Tarih: 06.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8694 E.  ,  2010/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; basit zimmet suçundan mahkümiyetine dair, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2007 gün ve 2006/24 Esas, 2007/141 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnameleriyle daireye gönderilmekle incelendi;

... Tarım Kredi Kooperatifinin 1380 sıra nolu ortağı olup suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında katılma istemi reddedilen müşteki ...'ın CMK.nun 237/2 ve 265/1. maddeleri uyarınca katılma talebinin kabulüne; sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin ise, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine, incelemenin katılan vekili ile sanık müdafiin temyizlerine istinaden ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tarım kredi kooperatifinde müdür olan sanığın, kooperatif ortakları adına sahte borç senedi düzenleyerek aldığı parayı zimmetine geçirdiği, sanık emekli olduktan sonra yeni gelen müdürün borçlu gözüken ortaklara ödeme emri göndermesi üzerine eylemin ortaya çıktığının anlaşılması karşısında, suça konu sahte senetler ile ilgili olarak soruşturma aşamasında ... Polis Kriminal Laboratuvarından 19.04.1995 tarihli müzekkere ile aldırılan, ancak daha sonra dosya içinde bulunamayan raporun ilgili kurumdan getirtilip, altı adet borç senedinin ortakların ölmesinden sonra düzenlendiği de nazara alınarak, Tarım Kredi Kooperatifleri müfettişlerince düzenlenen 20.04.1994 tarihli soruşturma raporu ile 23.08.1994 tarihli bilirkişi raporları da değerlendirilip, zimmet eyleminin nitelikli olup olmadığı karar yerinde tartışılmadan, 12.10.1998 tarihli dosya kapsamına uymayan ve çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak, düzenlenen borç senetlerinin resmi evrak olduğu da gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanığın 27.10.2004 tarihli karardaki kazanılmış hakkı da nazara alınarak, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6574, Karar No: 2011/16263, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6574 E.  ,  2011/16263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, munzam zarara ilişkin olup, taraflar arasında görülen Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1995/611 Esas 1998/1045 Karar sayılı hükmün temyiz incelemesinin Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3763, Karar No: 2006/10168, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3763 E.  ,  2006/10168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 351,352,353,354,355,356,357,358,359 ve 363 nolu parsellerdeki taşınmazlara başkasından kiralamak suretiyle pamuk ekimi yaptığını, sulama amaçlı olarak kurduğu elektrik tesisleri için elektrik teminine ilişkin davalı idareye abone olduğunu, davalının taahhüdüne güvenerek de sondaj kuyusundan sağladığı su ile pamuk ekimi yaptığını, ancak sık sık yaşanan elektrik kesintisi ve voltajdaki dalgalanmalar nedeni ile, gerekli enerji verilemediğinden ektiği ürüne zamanında yeterli su veremediğini ve zarara uğradığını, zarar oranlarının tesbit raporu ile belirlendiğini, ürün kaybı nedeni ile devletten aldığı destekleme priminden de yararlanamadığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak, 5.500 YTL. zararın tesbit tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini, 24.10.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile de 30.284,13 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yersiz olan davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de davacının elektrik borcu 1.702,54 YTL.nın faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ürün kaybı ve doğrudan gelir desteği kaybı toplamından %10 oranında davacının kusur indirimi yapılarak 27.255.723.000 TL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, karşı dava harçlan- dırılmadığından bu dava açısından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davaya konu taşınmazı kiraladığını açıklamıştır. Mahkemece bu konu üzerinde durulmamış, herhangi bir araştırma yapılmamıştır. ... İlçe Tarım Müdürlüğü’nden bildirilen 2004 pamuk ürünü için sayılan girdiler arasında tarla kirası da sayılmıştır. Bu nedenle, davacının kiraladığı taşınmazlar için kira ödemelerinin maliyet hesabına dahil edilmesi ve zarar hesabının bu girdi de dahil edildikten sonra bulunması gerekir. Bu hususların göz ardı edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacı dava dilekçesinde, elektrik kesintisi ve yetersizliği probleminin ilde sıkça yaşanan ve herkesçe bilenen bir durum olduğunu, davalı idarenin de elektrik kesintilerinin kaçak elektrik kullanımından ve çiftçinin ...’a olan borcundan kaynaklandığını belirterek sorunun varlığını kabul ettiğini açıklamıştır. Davacının dava konusu sulama aboneliği de 2003 yılına ilişkindir. Davacının elektrik kesintisinden haberdar olduğu ve bu yörede sık sık voltaj dalgalanmalarının meydana geldiği bir gerçek olduğuna göre, davacının da en azından 3-4 yıldır da tarım ürünleri ekimi yaptığı gözetildiğinde, buna rağmen 189 dekar tarlaya sulu ekim yapması halinde zararın oluşacağını öngörmesi gerektiğinin kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece davacının B.K.nun 44. maddesi gereğince müterafik kusurunun % 10’la sınırlı tutulması doğru değildir. Mahkemenin hükmüne dayanarak yaptığı bilirkişi raporunda, davanın, mahsullerin ekim döneminden sonra elektrik kesintisini açıklaması kusura kıstas alınmış olup, geçmiş yıllardaki elektrikle ilgili sıkıntının davacı tarafından bilindiği ve bununda davacı yönünden kusurunu daha da ağırlaştıracağı gözardı edilmiştir. Böyle olunca, mahkemece davacının müterafik kusurunun daha fazla olduğu üzerinde durulmalı buna göre karar verilmelidir. Kusur izafesinin de, yanlış değerlendirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Davacı, dava dilekçesi ile fazla hakları saklı kalarak 5.500 YTL.nın ödetilmesini istemiş, 24.10.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile harcını ikmal ederek, talebini 30.284,13 YTL.na çıkarmıştır. Davacının yapmış olduğu ıslah kısmi ıslah olup, ferileri ıslah tarihi itibariyle uygulanmalıdır. Bu nedenle, kısmi ıslah halinde ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulabilir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek kabul edilen alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2,3 ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15879, Karar No: 2017/23976, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15879 E.  ,  2017/23976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 742 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5413, Karar No: 2017/3042, Tarih: 14.09.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5413 E.  ,  2017/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCY'nın 62, 52. Maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK.nın 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde; 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel adli para cezası belirlenirken 6136 sayılı yasada öngörülen üst sınırın aşılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6136 sayılı Yasanın 13/1.maddesi uyarınca hükmolunan “...120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesi hüküm kısmından çıkartılarak yerine "....100 gün adli para cezası"; TCK.nın 62/1.maddesi uyarınca cezasının takdiren 1/6 oranında indirilmesinden sonraki "...100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesi hüküm kısmından çıkartılarak yerine "...83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına"; TCK’nın 52.maddesi uyarınca paraya çevrilmesinden sonraki netice 2000.-TL adli para cezasının 1660.-TL’ye indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/700, Karar No: 2014/10263, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/700 E.  ,  2014/10263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 31. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/376-2013/50

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, sefer primi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, sefer primi ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 11/09/2013 tarih ve 2013/376 E – 2013/50 K sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kısa kararın tefhiminden sonra ancak gerekçeli karar taraf vekillerine tebliğ edilmeden önce davacı vekili tavzih/tashih talebinde bulunmuş ve iş bu dosya ile 2013/375 esas numaralı dosyaların karıştırıldığını ileri sürerek kararın tavzih/tashih edilmesini istemiştir.

Davacı vekilinin tavzih/tashih talebi mahkemece bir ek kararla reddedilmiştir. Red gerekçesinde, iş bu dosya ile 2013/375 esas numaralı dosyaların karşıtırıldığı, bu yanlışlığın tavzih/tashih suretiyle giderilmesinin mümkün olmadığı, bu hatanın ancak Yargıtay tarafından kararın bozulması suretiyle düzeltilebileceği belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, 11/09/2013 tarih ve 2013/376 E – 2013/50 K sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece karar verildikten sonra tutulan 24/10/2013 tarihli tutanakta özetle, iş bu dosya ile 2013/375 esas numaralı dosyaların karşıtırıldığı, 2013/375 esas sayılı dosyaya ait olması gereken kararın iş bu dosya için yazıldığı ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasında esaslı yanılgıya düşüldüğü belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, 11/09/2013 tarih ve 2013/376 E – 2013/50 K sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece karar verildikten sonra tutulan 24/10/2013 tarihli tutanakta özetle, iş bu dosya ile 2013/375 esas numaralı dosyaların karşıtırıldığı, 2013/375 esas sayılı dosyaya ait olması gereken kararın iş bu dosya için yazıldığı ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasında esaslı yanılgıya düşüldüğü belirtilmiştir.

Mahkemece tutulan yukarıda belirtilen tutanak içeriği, davacı vekilinin tavzih/tashih talebinin reddine dair ek karar ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, iş bu dosyada mahkemece verilen gerekçeli kararın karar başlığı hariç, diğer tüm kısımları yani duruşmada tefhim olunan kısa karar, gerekçeli kararın gerekçe kısmı ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrası (hüküm sonucu) kısımları 2013/375 esas numaralı davada verilen gerekçeli karara ait olduğu açıkça anlaşılmıştır. Başka bir anlatımla, iş bu dava hakkında verilen kararın, bu davanın davacısı, davalısı ve dava konusu ile bir ilgisi yoktur. Gerekçeli kararın sadece karar başlığı kısmı doğru olup, gerekçeli kararın gerekçe kısmı ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrası (hüküm sonucu) kısmı ile duruşmada tefhim olunan kısa karar hatalı olup bir başka davaya aittir.

Bu yapılan tespitler kapsamında başki bir dosyaya ait gerekçeyi taşıyan kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2045, Karar No: 2020/4509, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2045 E.  ,  2020/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından 19/12/2010 tarihli ve Tarım Kredi Kooperatifine hitaben yazılan belgenin sahte olarak düzenlenip sanık ... tarafından Tarım Kredi Kooperatifine kredi talebi için verilerek kullanıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'un altı adet büyükbaş hayvanı ...'den aldığını Tarım Kredi Kooperatifine bir adet kredi talep dilekçesi yazarak müracaat ettiğini başka evrak vermediğini sahtecilik yapmadığını savunduğu; katılanın aşamalarda kendisinin Tarım Kredi Kooperatifine üyelik amacı dışında hiçbir amaçla veya alım satım için dilekçe vermediğini, hayvanlarını üzerlerine devrederek kredi kullanan ve suça konu belge üzerinde kendisi adına imza atanlardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, suç tarihinde tarım kredi kooperatifi müdürü olarak görev yapan tanık...'in beyanında ise sanık ve katılan anlatımlarının aksine ...'un kullandığı krediye ilişkin hayvanların sonradan ... adına kaydırıldığını görünce kendisini çağırdıklarını, ...'ün, bu hayvanları sattığına dair ıslak imzasıyla beyanda bulunduğunu beyan ettiği ayrıca 07/07/2011 tarihli kriminal raporda da imzanın katılana ait olup olmadığı yönünde bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından ,

1- Sanık tarafından kullanılan Tarım kredi kooperatifi kredi dosyasının birbütün halinde dosyaya celbi ile suça konu katılan adına verilmiş dilekçenin kredi verilmeden önce kredi dosyasına sunulup sunulmadığı ve suça konu dilekçenin kredi dosyasına sunulmuş olmasının kredi verilmesinde etkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi,

2- Tanık ... davet edilerek CMK'nin 48. maddesi uyarınca hakları hatırlatılmak sureti ile suça konu belgenin kim tarafından ve ne zaman kredi dosyasına sunulduğunun sorulması, katılan ve tanık Selahhattin Aydemir'in suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte; suça konu belge üzerindeki yazı ve imzanın katılan ve tanık Selahhattin Aydemir'in ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1645, Karar No: 2018/4551, Tarih: 29.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1645 E.  ,  2018/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 18/04/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin, 29/01/2008 tarihinde davalıların sürücü ve işleteni olduğu 34 AS 451 plaka sayılı aracın çarpması neticesinde hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, olayda davalılardan ...’nın tam kusurlu olduğunun Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporu ile tespit edilip Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1795 esas 2013/625 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğini iddia ederek, müvekkilinin bu olay nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin kusur raporu ile iş gücü kaybına ilişkin alınan hesap raporu benimsenerek, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre; hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

./...

-2-

Dosya kapsamından; olay tarihi, olayın oluş şekli, davacının yaralanma derecesi, davalı sürücü ...’nın olayda tam kusurlu olması, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı az olup daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17414, Karar No: 2022/3676, Tarih: 02.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17414 E.  ,  2022/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin temyiz isteminin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla; vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. madde ve fıkrası uyarınca tek maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup; sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 19/02/2020 tarihli 2019/839 Esas, 2020/489 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanunun 302'nci maddesinin (2)'nci fıkrası gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303'üncü maddesinin (1)'inci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına "hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 2.180,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın 5271 sayılı CMK.nın 304/1. madde ve fıkrası gereğince Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.