muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12727, Karar No: 2012/21470, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12727 E.  ,  2012/21470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeline irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeline irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın daha önceden kamulaştırılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24648, Karar No: 2015/3023, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24648 E.  ,  2015/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6343, Karar No: 2014/10612, Tarih: 29.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6343 E.  ,  2014/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/501-2013/854

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın satılması suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, tapu maliki S.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 536 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydından S.. Ö..'in taşınmazda 9/12

hiseye sahibi olduğu ve davaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece adı geçen kişi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar vermek gerekirken belirtilen husus gözardı edilerek davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1137, Karar No: 2009/3710, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1137 E.  ,  2009/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Eceabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.2.2007 tarih ve 26-15 sayılı hükmün Dairenin 8.4.2008 tarih ve 15785-4983 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, dava konusu 3094 sayılı parseli 23.9.1998 tarihli noter tanzimli satış vaadi sözleşmesi ile 1.400,00 YTL ye davalıdan satın aldığını, 1.000,00 YTL sini peşin kalanı devirde vermek üzere anlaşıldığını, davalının devri vermediği gibi taşınmazı 3. şahsa 8.000,00 YTL ye satıp devrettiğini öğrendiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutarak ödediği 1.000,00 YTL ile, 8.000,00 YTL tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin sözleşme gereklerini yerine getirdiğini, davacının 10.12.2004 tarihli ihtara rağmen devri almadığını, bu nedenle 3. şahsa sattığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, noter satış vaadi sözleşmesinde davalının mal sahibi dava dışı ... vekili sıfatı ile satış yapmış olması ve vekil aleyhine dava açılmasının mümkün olmaması nedeniyle davanın husumetten reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine hüküm Dairemizin 8.4.2008 gün 2007/15785 esas,2008/4893 karar sayılı ilamı ile onanmış; davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı dava konusu taşınmazı noter satış vaadi sözleşmesi ile davalıdan satın aldığını, ancak davalının taşınmazı 3. şahsa satıp devrettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, taşınmazı kendisinin sattığını kabul etmekte, ancak davacının sözleşmedeki edimleri ihtara rağmen yerine getirmediğini bildirmektedir. Davalının kendisine yöneltilen husumeti kabul etmiş olmasına rağmen, Mahkemece taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 23.9.1998 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde davalının satışı ... vekili olarak gerçekleştirmiş olduğuna dayanılarak

2009/1137-3710

2009/1137-3710

davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de; dosyaya ibraz ettirilen 16.1.1992 tarihli noterde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi sözleşmesinde mal sahibi olan dava dışı ...’ın taşınmazı davalı ...’na sattığı ve devir için kendisine vekaletname verdiği anlaşılmaktadır. Sonuç olarak davalı taşınmazı vekaleten değil, kendi adına davacıya satmıştır. Vekaletnamenin sadece davalı tarafından 3.şahsa satış ve tapuda devir için gerekli işlemlerin yapılması amacı ile verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece husumetin davalıda olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek taraflardan delil ve belgeleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle bozulması gerekirken, mahkeme kararının daha önce yapılan incelemede zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek Dairemiz onama kararı kaldırılarak mahkeme kararı bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 8.4.2008 gün, 2007/15785 esas, 2008/4983 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının az yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11951, Karar No: 2021/2053, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11951 E.  ,  2021/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2020 tarihli ve 2020/21801 soruşturma, 2020/1558 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/06/2020 tarihli ve 2020/2609 soruşturma, 2020/126 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2020 tarihli ve 2020/999 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/10/2020 gün ve 94660652-105-33-13325-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/92277 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından gönderilen paranın Yapıkredi Bankası Kemalpaşa/İzmir'de bulunan 101921 nolu ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2020 tarihli ve 2020/999 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13388, Karar No: 2010/1031, Tarih: 15.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13388 E.  ,  2010/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; ... 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2008 gün ve 2008/464 E. 2008/677 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3192, Karar No: 2015/17966, Tarih: 09.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3192 E.  ,  2015/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, davalı kadın yararına hükmedilen manevi tazminat ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı kadın tarafından ise, yararına hükmedilen manevi tazminat ve iştirak nafakasının miktarı, tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası isteğinin reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersi zdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca, hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md 186/1), geçimine (TMK md. 185/3), malların yönetimine (TMK. m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Usulüne uygun tebligat üzerine süresinde cevap dilekçesi veren ve yine usulüne uygun davetiye tebliği üzerine, 12.11.2013 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasına da katılan, fakat yoksulluk nafakası ve manevi tazminat isteğinde bulunmayan davalı, ilk kez 03.01.2014 tarihinde vermiş olduğu dilekçeyle 300 TL. yoksulluk nafakası ve 10.000 TL. manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "taraflar cevaba cevap dilekçesi ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir veya değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükmünü içermektedir. Belirtilen kanun maddesinden açıkça anlaşılabileceği gibi, davalı yoksulluk nafakası ve manevi tazminat konusunda iddiasını (talep sonucunu) süresinden sonra genişletmiş olup; davacının bu konuda açık muvafakati olmadığı gibi bu konuda usulünce yapılmış bir "ıslah" işlemi de mevcut değildir. O halde davalının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebi hakkında usulüne uygun olarak yapılmış bir talep bulunmadığından, "karar verilmesine yer olmadığı kararı" verilecek yerde, yoksulluk nafakasına yönelik isteğinin reddedilmesi ve manevi tazminata yönelik isteğinin kabul edilip, davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2020/2594, Karar No: 2020/4775, Tarih: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2594 E.  ,  2020/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.10.2017 tarih ve 2016/1135 E- 2017/1044 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen 02.11.2018 tarih ve 2018/659 E- 2018/983 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/84245 sayılı hazırlık dosyasının akıbetinin sorularak, dava açılmış ise iddianame örneği, duruşma tutanaklarının onaylı örneği, takipsizlik kararı verilmiş ise kesinleşmiş takipsizlik kararı, soruşturma devam ediyor ise soruşturma evraklarının onaylı örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13516, Karar No: 2011/18209, Tarih: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/13516 E.  ,  2011/18209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ...'un, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 119/5, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4.maddeleri uyarınca 588.090.000 Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair, Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 05.05.2005 tarihli ve 2004/903 esas, 2005/308 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, önceki cezanın daha lehe olduğundan bahisle aynen infazına dair, Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2005 tarihli ve 2004/903 esas, 2005/308 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.06.2008 gün ve 35428 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2008 gün ve KYB. 2008-138682 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanunla "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilmiş olup, aynı maddenin 1. fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür", hükmüne yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1.maddeleri uyarınca 5252 sayılı Kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu ve idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/903-2005/308 sayılı ek kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığa verilen 588 TL adli para cezasının idari para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3335, Karar No: 2008/5431, Tarih: 30.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3335 E.  ,  2008/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OF ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro öncesi 9.8.1987 tarih ve 13 sıra nolu tapu kaydıyla paydaş olduğu yerin bir bölümünün Karayolları idaresince kamulaştırıldığını, kalan kısım 1500 m2 olduğu halde 90.19 m2 lik yerin adlarına tespit gördüğünü, geri kalan yerin tespit harici bırakıldığını ileri sürerek tespitin iptali ile tespit harici yerlerin adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kadastro tespitinin doğru yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli yerin dere yatağı olduğu ve davacıya ait tapu kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,tespit harici bırakılan yerin tescili isteğiyle Kadastro Mahkemesine açılmış; Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin ..12/07/2006. tarihinde kesinleşmiştir.

Bilindiği üzere, görevsizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden (re’sen) görevli mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesi ve davaya görevli mahkemede devam edilebilmesi için görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde taraflardan birinin görevli mahkemeye başvurarak tebligat yaptırması gerekir. (H.U.M.K.’nun 193. maddesi) 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re’sen gözetilir.

Somut olaya gelince, davacı B..tarafından hazine aleyhine açılan ve Of Kadastro Mahkemesinin 2006-1 Esas,2006-2 Karar sayılı dosyasında verilen görevsizlik kararı 1./07/2006 tarihinde kesinleşmiştir. HUMK Md.193 e göre dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için taraflardan biri tarafından 10 günlük süre içerisinde dilekçe verilmemiştir.

Hal böyle olunca, H.U.M.K.’nun 193. maddesi dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.