muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2145, Karar No: 2019/7088, Tarih: 10.04.2019

5326 sayılı Kanun'un 25. maddesi '' (1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. '' şeklinde düzenleme içerdiği, idari para cezasına dayanak teşkil eden 13.07.2016 tutanakta 3039 sayılı Kanun'un 21. maddesine aykırılık tespit edildiğinin belirtildiği, 26.07.2016 tarih, 55 sayılı idari yaptırım kararında idari yaptırım nedeni olarak çeltik ekimi yapıldığı belirtilmekle birlikte yasal dayanak olarak 3039 sayılı Kanun'un 11. ve 21. maddelerinin gösterildiği, anılan Kanun'un 21/3. maddesinin ''(Değişik üçüncü fıkra: 23/1/2008-5728/84 md.) Sıhhi zararı olduğu hâlde istenildiği zaman sularının tamamen ve az zamanda boşaltılmasını temin edecek savakları olan bendlerin uzaklığı kesik sulama usulünde olduğu gibidir. Bu bendlerin çeltik arkları gibi muayyen zamanlarda açılıp sulara serbest akıntı verilmesi gerekir. Bu hükümlere aykırı hareket edenlere, ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Çeltik biçildikten sonra ertesi yıl ekim hazırlıklarına başlanıncaya kadar çeltikliklerin yine su altında bırakılması yasaktır. Ancak milleme, zararlı hayvanların öldürülmesi gibi maksadlarla sıtma sürfelerinin yaşamayacağı kış ayları içinde bu yerlerin su altında bırakılmasına komisyonca izin verilebilir. Başka zamanlarda ise bir haftaya kadar izin verilebilir. Bunun aksini yapanlara her dekar için on Türk Lirası idarî para cezası verilir. şeklinde düzenleme içerdiği ve iki farklı eylem için farklı farklı idari para cezası öngördüğü, yine anılan Kanun'un 11. maddesinin ''Çeltikliklerde kullanılacak su kime aid olursa olsun yukarıda yazılı şekilde izin kağıdı almadan hiç kimse çeltik ekemez. (Değişik ikinci fıkra: 23/1/2008-5728/83 md.) İzinsiz ve fakat kanunun hükümlerine uygun olarak çeltik ekenlere ektikleri her dekar için elli Türk Lirası idarî para cezası verilir. İzinsiz yapılan çeltik ekimi aynı zamanda bu Kanunun ve bu Kanuna göre yapılacak idarî ve fenni tali-matların hükümlerine uygun olmazsa, ekilen her dekar için yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, komisyonca gerek görülmesi ve karar verilmesi hâlinde zabıta kuvvetleriyle bu gibi çeltikliklerin suyu da kesilir. '' şeklinde düzenleme içerdiği ve bu düzenlemede de iki farklı eylem için ayrı ayrı iki farklı idari para cezası öngörüldüğü, idari yaptırım kararında anılan Kanun'un 11. maddesinde belirtilen hangi eyleme muhalefet edildiği ile 21

. Ayrıca, komisyonca gerek görülmesi ve karar verilmesi hâlinde zabıta kuvvetleriyle bu gibi çeltikliklerin suyu da kesilir. '' şeklinde düzenleme içerdiği ve bu düzenlemede de iki farklı eylem için ayrı ayrı iki farklı idari para cezası öngörüldüğü, idari yaptırım kararında anılan Kanun'un 11. maddesinde belirtilen hangi eyleme muhalefet edildiği ile 21. maddesinde düzenlenen hangi eyleme muhalefet edildiği hususları açıkça belirtilmediği gibi, hangi maddeye aykırılık nedeni ile ne miktarda idari para cezası uygulandığı ve hesaplamanın ne şekilde yapıldığı da gösterilmeden toplam idari para cezası miktarının tutanakta belirtildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2017 tarihli ve 2017/1959 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/257, Karar No: 2015/903, Tarih: 04.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/257 E.  ,  2015/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/565-2014/792

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 04/03/2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5923, Karar No: 2016/5345, Tarih: 31.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5923 E.  ,  2016/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/331, Karar No: 2014/373, Tarih: 20.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/331 E.  ,  2014/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödendiği anlaşılırsa kararı veren mahkeme tarafından, verilecek yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir.

02/11/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58 inci maddesi ile 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunun eki (I) sayılı cetvelin 48’inci ve 51’inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler”bölümünün 19 uncu sırasının yürürlükten kaldırılması suretiyle anılan Kanunun eki (II) sayılı 3/3 cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne “42) ...” sırasına eklenmiş ve yapılan bu düzenleme ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün özel bütçeli idareler kapsamına alınarak 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kaldırılmıştır.

Dosya içeriğine göre kararı temyiz eden davalı ...'nden temyiz yoluna başvuru harcı ve peşin alınması gereken nispi temyiz karar harcı alınmamıştır .Davalı tarafa temyiz yoluna başvuru harcı ve peşin alınması gereken nispi temyiz karar harcını yasada öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432, 426/D maddeleri uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15985, Karar No: 2018/2890, Tarih: 27.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15985 E.  ,  2018/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu bedensel bütünlüğü zedelenen sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Sosyal Güvenlik Kurumu'na davaya konu olayın bildirilip bildirilmediğinin anlaşılamadığı ve yine davacıda meydana gelen meslekte güç kayıp oranının belirlenmesinde yukarıda belirtilen yasal prosedüre uyulmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sonucu sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranın saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuruda bulunması giderek kurum aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, prosedüre uygun biçimde olayın iş kazası sonucu meydana gelip gelmediği ve meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Ltd. Şti.'ne iadesine 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/449, Karar No: 2017/3644, Tarih: 04.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/449 E.  ,  2017/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... Hazinesi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan ... Hazinesinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılan EPDK vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

İstihbari çalışmalar neticesi ...'nin işyerinde arama yapıldığı adrese ilişkin vergi levhasının incelenmesinde vergi levhasının yaklaşık 2 ... kadar önce yıkılan iş yerine ait olduğunun belirlenmesi üzerine, sanığın eski yıkılan iş yerinin bulunduğu arsada kendisine ait kapalı kasa kamyonet ile sanık ...'ın madeni yağ satışı yaptığını dile getirmesi üzerine adı geçen kamyonetin bulunduğu adreste arama yapıldığı ve 128 adet (teneke) Optimal Oil marka tahmini 13 kğ gelen 10 numara madeni yağ , 22 adet (teneke) renksiz içeriği belli olmayan üzerinde Hilal Madeni Yağ Sanayii ibaresi yazılı kimyasal sıvı ve ayaklı vaziyette saçtan yapılmış, ucunda hortum bağlı aparat ele geçirildiği, alınan MAM RAPORU ile optimal oil marka tenekelerde TS standardına uygun olmayan baz yağ olduğu, kimyasal sıvının ise mineral yağ ve organik çözücü - white spirit olduğunun tespit edildiği, sanığın hazırlık aşamasında verdiği ve mahkemede doğruladığı ifadesinde müşterilerin istemesi halinde aparat yardımı ile madeni yağ tenekelerinde bulunan karışımlı akaryakıtı araçların depolarına aktardıklarını söylemesi karşısında, sanığın kaçak akaryakıt ticareti yaptığı sübuta erdiği halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15866, Karar No: 2018/4972, Tarih: 14.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15866 E.  ,  2018/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... Yerlice vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlular ... ve ... aleyhine yönetim kurulunda bulundukları dava dışı şirket vergi borçlarından dolayı ... takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçluların, dava konusu taşınmazdaki hisselerini davalı olan babaları Vedat Asım’a onun da taşınmazı bir bütün halinde davalı Şevket’e satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire’mizin 13/11/2012 tarih ve 2012/592 Esas 2012/12442 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin 2006/284 Esas, 2011/221 Karar sayılı 14/07/2011 tarihli kararında kararın 1 numaralı bendinde "davanın konusu olan ..., 2 pafta, 411 ada, 1 parselde kayıtlı taşınmazın satışının ... 6.... Müdürlüğü'nün 2004/489 sayılı talimatı üzerine Şişli 3.... Müdürlüğü'nün 2007/419 sayılı talimat dosyası üzerinden gerçekleştiği ihale bedelinin borcu karşılamadığı, dolayısı ile tapu malikine artan miktarın olmadığı anlaşıldığından, bu parselle ilgili açılan davanın reddine" ilişkin karar kesinleşmiş bulunduğundan bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, dava konusu olan Şişli Merkez 944 ada, 31 parselde bulunan 2 nolu depolu dükkan ile ilgili tasarrufun iptali davasında "davalı ... payı ile ilgili tasarrufun iptali davasının reddine" dair karar kesinleşmiş bulunduğundan bu konuda yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına, davalı ... Muavaffak Yerlice payı ile ilgili dava konusu taşınmazda bu davalı ile ... arasındaki tasarruf konusu 3/8 payın elden çıkarılmış olması nedeniyle davacı alacağı ile sınırlı olmak üzere tasarruf tarihindeki değer olan 164.881,14 TL'nin davalı ...'den tahsiline, ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Yerlice vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına reddedilen tasarrufa ilişkin taşınmaz yargılama sırasında cebri ... yoluyla satıldığından bu taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilip, davacı da davasında haklı olduğundan bu taşınmaz yönünden red vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine göre;davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Yerlice vekilinin aşağıdaki bendin dışında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı Yasa'nın 79/6.maddesine göre açılan itirazın iptali davasına ilişkindir.2-1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı Yasa'nın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalarda vekalet ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince taraflar yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Yerlice vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4.ve 5. bentlerindeki “15.092,87 TL vekalet" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerlerine "1.500,00 TL maktu vekalet“ ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ... Yerlice'ye geri verilmesine 14.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8387, Karar No: 2010/9800, Tarih: 16.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8387 E.  ,  2010/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'nın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemleri ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 29.07.2008 gün ve 2008/111 E. 2008/569 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...