muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15515, Karar No: 2010/140, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15515 E.  ,  2010/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22978, Karar No: 2016/15974, Tarih: 14.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/22978 E.  ,  2016/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda kişisel ilişkiye yönelik olumlu yada olumsuz hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kişisel ilişki düzenlemesine dair hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m. 298/2). Buna göre, tefhim edilen hükmün sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde, mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.12.2016(Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2012/12577, Karar No: 2014/1889, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12577 E.  ,  2014/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20258, Karar No: 2014/11940, Tarih: 15.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20258 E.  ,  2014/11940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 89/1,2-e, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereği mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kavun-karpuz alım satım işiyle uğraşan katılanın, olay tarihinde gündüz saat 17.30 sıralarında kavun satın almak amacıyla şüpheli ...'a ait tarlaya gelerek yolun kenarından tarlaya doğru yaklaşık 30-40 metre içeri girerek kavunları incelediği sırada, biribirini takip eden komşu tarlaların sahibi olan tüm sanıkların tarlalarında kullandıkları ve kendilerine ait olan sulama kuyularına giden ve bakım ve onarımından da birlikte sorumlu oldukları özel hat konumundaki elektrik hattının, sanık ...'ın tarlası içinde kalan başlangıç bölümünde elektrik tellerinden birinin, bakım onarım eksikliği sonucu aşağı doğru 1.5 m mesafeye kadar sarkmasından dolayı elektrik telini farkedemeyerek veya altından geçerken çok yaklaşmasıyla mıknatıs etkisiyle elektrik akımına kapılması sonucu hayati tehlike geçirecek ve sağ gözünün organ işlevinin sürekli zayıflamasına ve organlardan birinin (sağ alt ekstremite ve deri bütünlüğü kaybı) işlevinin yitirilmesine neden olur şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların olayda tam kusurlu oluşu ve katılanın yaralanmasının ağırlığı dikkate alınarak, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve olayda mağdurun yaşamını tehlikeye sokan durumun yanında duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanması da söz konusu olduğu ve bu yaralanmasının TCK'nın 89/3-b maddesi kapsamında kalıp, sanıklar hakkında belirlenen temel cezalarda bu madde uyarınca 1 kat arttırım yapılması gerektiği halde, aynı kanunun 89/2-e maddesi uyarınca ½ arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın olayın meydana gelmesine neden olan elektrik hattından yararlanmadığı, hattın bakım ve onarımından sorumlu olmadığı ve diğer sanıklar müdafiinin sanıkların olayın meydana geldiği elektrik hattının bakımını ve onarımını düzenli olarak yaptırdığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16481, Karar No: 2022/3289, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16481 E.  ,  2022/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarih ve 2017/389 - 2018/190 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi TCK'nın 53/1-2-3, 62/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 286. maddesine eklenen üçüncü fıkra uyarınca "ikinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir. " şeklindeki düzenleme, yine 5271 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendi ile de "286. maddenin üçüncü fıkrasında yapılan düzenleme, bu maddenin yayımlandığıtarihten itibaren onbeş gün içinde talep edilmek koşuluyla aynı suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanır" şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık ve müdafiinin vermiş olduğu temyiz dilekçeleri ve suç tipi nazara alındığında hükmün temyiz yasa yolu denetimine tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "08/01/2015" yerine ilk derece mahkemesinin karar başlığında " 2016", İstanbul Bölge Adliyesi 2. Ceza Dairesinin karar başlığında "24/01/2014" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek,

Örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanının yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet,tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği değerlendirilmiştir.

Örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanının yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet,tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği değerlendirilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde: sanığın dosya içindeki 30.01.2018 tarihli bilir kişi raporuna göre; mevcut Bank ... hesap hareketleri ve tarihleri incelendiğinde , örgütün finans kaynaklarından olan Bank Asyaya, örgütün talimatı sonrasında; 24/01/2014 tarihinde 8.511,72 TL'lik hurda altın alımı yaparak para yatırdığı, devam eden süreçte de Ekim 2014 tarihinde de döviz alım ve 08.01.2015 tarihinde katılım hesabı açmak suretiyle bankaya para yatırdığı bu şekilde silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin; kararın gerekçeyi içermediğine, 2016 yılında Türkiye Cumhuriyetinin tekafülü altında bulunan yasal bir bankaya para yatırmanın suç oluşturmayacağına, kararın bozulmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİ,

Ancak;

a- Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu bakımından; tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesiyle yetinilmesi,

b- Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin atıf maddeleri olarak gösterilmemesi,

c-Sanık hakkında ceza hükmü tesis edilirken tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uygulanarak 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hataya düşülerek 2 yıl 6 ay, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasında ise 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

d-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASI,

Ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASI,

Ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

aa)Sanık hakkındaki hükmün 1.paragrafında ‘’5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun’’ cümlesinden sonra gelmek üzere ‘’314/3 ve220/7’’ ibaresinin eklenmesi,

bb) Hükmün ikinci fıkrasından “3. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine "5. maddesinin 1. fıkrası” eklenmesi,

cc) Hükmün birinci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "2 yıl 1 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 13 ay" ibaresinin eklenmesi,

dd) Hükmün beşinci fıkrasında ‘TCK'nın 53. maddesine dair kısımlarının çıkarılarak yerine ''sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilerek TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesii suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20574, Karar No: 2015/2857, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20574 E.  ,  2015/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4744, Karar No: 2012/3841, Tarih: 31.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4744 E.  ,  2012/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen kayıt kabul davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, müflis....'in Nakil Vasıtaları Vergi Dairesi'ne olan borcunun tamamının, ... Veraset ve Harçlar Vergi Dairesine olan 8.419,31 TL. borcunun 2.463,11 TL'lik kısmının kaydı taleplerini iflas masasınca reddedildiğini ileri sürerek bu alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili birleşen davada, Hazinenin müflisin ortağı ve yöneticisi olduğu şirketlere ait vergi borçlarının müflisin iflas masasına kaydına ilişkin başvurularının reddedildiğini ileri sürerek bu alacaklarının kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada ve birleşen davada talep edilen alacağın vergi alacağı olduğu,iflas idaresinin vergi alacağını inceleme yetkisi bulunmadığı,iflas idaresinin vergi alacağını masaya kayıt ve kabul ederek söz konusu vergi alacağına yönelik itirazları bulunduğu takdirde itirazlarını vergi mahkemesinde ileri sürmesi gerektiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl davada 22.086,27 TL alacağın, birleşen davada ise 8.775.516,71 TL alacağın müflis...'in iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirecek sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin asıl dava yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazları yönünden;

Birleşen dava, müflisin ortağı ya da yöneticisi olduğu şirketlere ait vergi borçlarının iflas masasına kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

Mahkemece birleşen dava yönünden yapılan inceleme yeterli değildir.213 Sayılı VUY'nın 10/2. maddesine göre “Yukarıda yazılı olanların bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınmayan vergi ve buna bağlı alacaklar, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınır. Bu hüküm Türkiye'de bulunmayan mükelleflerin Türkiye'deki temsilcileri hakkında da uygulanır.” denilmiştir. 6183 Sayılı Yasa'nın 35. maddesinde ise

Mahkemece birleşen dava yönünden yapılan inceleme yeterli değildir.213 Sayılı VUY'nın 10/2. maddesine göre “Yukarıda yazılı olanların bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınmayan vergi ve buna bağlı alacaklar, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınır. Bu hüküm Türkiye'de bulunmayan mükelleflerin Türkiye'deki temsilcileri hakkında da uygulanır.” denilmiştir. 6183 Sayılı Yasa'nın 35. maddesinde ise

“Limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.” Aynı yasanın mükerrer 35. maddesinde ise “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir,” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece vergi borcunun asıl borçluları olan şirketler hakkında yukarıda özetlenen kanun maddelerine uygun işlem yapılıp yapılmadığı, müflis borçluya ödeme emirlerinin tebliğ edilip edilmediği araştırarak hasıl olacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dava yönünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dava yönünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/268, Karar No: 2006/268, Tarih: 28.11.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-268 E., 2006/268 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-268 E., 2006/268 K.**

**- MAHKEMENİN KARAR VERME YETKİSİ

- YOLCULAR TARAFINDAN İŞLENEN SUÇLAR**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın M... Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

M... Gümrük Komisyonu da; sanığın eyleminin 4926 sayılı Kanunun 13/3. fıkrasına temas ettiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, M... Gümrük Komisyonunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, M... Gümrük Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 294-838 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 294-838 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.11.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.