muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28659, Karar No: 2020/12928, Tarih: 21.10.2020

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, 1. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmî dava için söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun Mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanım vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, fazla çalışma ücreti alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına ilişkin davacı taleplerinin belirsiz alacak davasına konu edilebileceği anlaşılmakla; ilgili alacaklar bakımından mahkemece, talepler kısmi davaya konu edilmişcesine davalı tarafça ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı definin dikkate alınması suretiyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesaplanması hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

3- Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesaplanması hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde işyerinde servis uygulaması bulunduğunu beyan ederek, giydirilmiş ücret hesabında bu yardımın da ücret eki olarak dikkate alınmasını talep etmiş ise de, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan değerlendirmede, davacının işe başlama ve işten çıkış saatleri dikkate alındığında tanık beyanlarında belirtilmiş olsa dahi davacının servis imkanından yararlanmadığı gerekçesiyle servis yardımının giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınmadığı görülmektedir. Ancak, davacı tanığı Recep beyanında, “...servis imkanı vardı, davacı bazen servisle bazen otobüsle gelirdi, çoğunlukla servisle gelirdi,...”; davalı tanığı Zeynel dahi beyanında “...davacıyı akşam veya bazen sabah servisiyle getirdiğim olmuştur...” şeklinde açıklamada bulunduğundan, işyerinde ayni olarak servis yardımının bulunduğu ispatlanmış kabul edilerek, davacının giydirilmiş ücretinin hesabında bu yardımın parasal değerinin işverene maliyeti de dikkate alarak belirlendikten sonra giydirilmiş ücretin hesaplanmasında dikkate alınması gerekmektedir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında davacının ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde, 20.09.2013 tarihinde davalı ... tarafından işten çıkartıldığını, ancak bu tarihten sonra da fiilen o işyerinde çalışmasa da saha elemanı olarak çalışmaya devam ettiğini, müşteriler bulup işyerine götürerek satış yaptırdığını, bu süreç içerisinde amcası olan diğer davalı ... ile iletişim halinde olduğunu, ancak bu dönem çalışmasına ilişkin ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek 2013/9-2014/11. ayları arasındaki ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 20.09.2013'te sonlandırıldığı, bu tarihten sonra da davacının çalışmasının olmadığı dikkate alınarak ücret alacağının reddine karar verilmiş ise de; dosyada davalı tarafça düzenlenmiş ve yine davalı tarafça ibraz edilmiş, davacıya ilişkin 2013/9-2014/11. aylara ilişkin imzasız ücret bordrolarının bulunduğu, ayrıca hizmet döküm cetveline göre de, davacının 20.11.2014 tarihine kadar çalışmalarının davalılarca bildirildiği ve bu tarih itibariyle davacının çıkışının yapıldığı anlaşılmakla, davacının talep konusu döneme ilişkin ödendiği ispatlanmayan ücret alacağının kabulü gerekir iken, reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2740, Karar No: 2024/4647, Tarih: 25.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2740 E.  ,  2024/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/385 E., 2022/139 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin hükmedilen ceza miktarları bakımından yerinde görülmemesi nedeni ile 1412 sayılı Kanun' un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2018/187 Esas, 2019/379 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/3687 Esas, 2021/13967 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'in maktule yönelik kasten öldürme ve katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri gözetilmeksizin haklarında fail sıfatıyla hükümler kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/385 Esas, 2022/139 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/1, 29/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 39/1, 29/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl 8'er ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'nın temyiz istemi, hükümleri temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, haksız tahrik indirim oranına, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'nın temyiz istemi, hükümleri temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, haksız tahrik indirim oranına, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir,

4. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

5. Sanık Hayreddin müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ... ile inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve ...'in bir tarafta; kendilerine yönelik eylemler inceleme kapsamında bulunmayan maktuller ... ve ... ile inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... diğer tarafta olmak üzere iki ayrı grup oldukları, maktulün bulunduğu grup ile maktuller ... ve ...'in bulunduğu grubun aynı zamanda akraba oldukları, tarafların olay günü Batman İl merkezinde bulunan bir çay evinin yakınlarında aralarında meydana gelebilecek muhtemel bir kavgayı da öngörerek ve herhangi bir kolluk gücünden yardım istemeksizin toplanmaya başladıkları, bir süre sonra her iki grubun da olay yeri olan çay evinde karşılaştıkları, aralarında yaşanan, kavga sırasında ilk grupta bulunan maktul ...'in 8 bıçak darbesine bağlı, sanık ...'nın ise 2 bıçak darbesine bağlı olarak yaralandıkları, maktul ...'in kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar delinmesinden gelişen iç kanama sonucu hayatını kaybettiği, katılan ...'in ise batına nafız kesici delici alet darbesin nedeniyle hayati tehlike oluşturacak biçimde yaralandığı, olay yerine gelen kolluk güçlerinin müdahalesi üzerine kesici delici aletlerin yanı sıra ateşli silahlarında da kullanıldığı kavganın sonlandırıldığı anlaşılan olayda, sanıklar ..., ..., ... ve ...' in olay sırasında yanında bulundukları maktuller ..., ..., sanıklar ..., ..., ... ile birlikte karşılıklı grupların kavga amacıyla toplanmaya başladıklarını bilmelerine rağmen akrabaları olan maktuller, sanıklar ..., ... ve ...'ın yanında bulunmak suretiyle adı geçen sanıklardan mevcut olan suç işleme kararını kuvvetlendirdikleri ve bu suretle atılı suçların işlenişine "yardım eden" sıfatıyla katıldıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin, sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıkların eylemlerine yardım eden sıfatıyla iştirak etmek suretiyle gerçekleştirildiklerinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, karşılıklı yaralananların bulunduğu ve silahların kullanıldığı olayda ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanıklar hakkında makul oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı sanıkların karşılıklı grupların kavga amacıyla toplanmaya başladığını bilmelerine rağmen olay sırasında akrabaları olan maktuller ... ve ... ile sanıklar ... ve ...'ın yanında bulunmak suretiyle onlarda mevcut olan suç işleme kararını kuvvetlendirdikleri, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/385 Esas, 2022/139 Karar sayılı kararında katılan ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15496, Karar No: 2010/129, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15496 E.  ,  2010/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2773, Karar No: 2012/5847, Tarih: 21.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2773 E.  ,  2012/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1670 parselin tamamı, 2024 nolu parselin ½ payı, 1805 nolu parselin 41/42 payı elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olarak davacı ve davalı ile dava dışı kişiler adına kayıtlı iken, dava konusu olmayan başka parsellerle birlikte, Bolu 3. Noterliğinin 28.06.2010 tarihli vekaletnamesi ile davacı tarafından vekil tayin edilen davalı S.'in davacıya vekaleten 08.07.2010 tarihinde tapuda yapmış olduğu rızai taksim neticesinde, 2024 nolu parselin 1/4'er paylı olarak dava dışı N. ve davalı S.'e, 1805 nolu parselin 41/168'er payının dava dışı D. ve N.'e, 41/84 payının davalı S.'e, 1670 nolu parselinde tamamının davalı S.'e isabet ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 2024 nolu parselin ½ payının yarısı olan ¼ payının, 1085 nolu parselin 41/168 payının, 1670 nolu parselin de 1/5 payının kendi adına tescilinin yapılması gerekirken tapuda yapılan rızai taksimin iradesine uygun olmayarak davalının vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle anılan payları kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı 1805 nolu parseldeki davacı payını satın aldığını bu parsel yönünden davayı kabul etmediğini, ancak diğer parseller yönünden davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalının kabul beyanı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alınarak davalının yapılan taksim sırasında vekalet görevini kötüye kullanıldığı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Diğer taraftan, 1670 nolu parsel yönünden verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmediği de görülmektedir.

Ne var ki, davacının davasının kabulüne karar verildiği halde, çekişme konusu taşınmazlarda davacının dava dilekçesi ile iptalini talep ettiği paylar dışında ve 1805 parsel dışındaki 2024 ve 1670 parseller yönünden davalının davayı kabul ettiği beyanı da göz ardı edilerek, 1085, 2024 parselde davacının miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10033, Karar No: 2014/7227, Tarih: 29.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10033 E.  ,  2014/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7950, Karar No: 2023/15973, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/7950 E.  ,  2023/15973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiş ve temyizinde gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan ... adlı hesabında yazdığı iletide katılana yönelik olarak "Biri bana karaktersizliğin tanımını yaptırsa sadece ... derim karakter eklemeyi unutmuşlar adama acik ve net." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik olarak yazdığı iletideki sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmakla, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsiz görülmemiş ve katılan vekilinin bir gerekçeye dayanmayan temyizinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekilinin gerekçeye dayanmayan temyizine göre ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8856, Karar No: 2022/18330, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8856 E.  ,  2022/18330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; bu karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/936 E. - 2021/236 K. sayılı ilamı incelendiğinde;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Nakkas Mahallesi 270 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedele 07.04.2020 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına yasal faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 numaralı bendindeki (kamulaştırma bedeline) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 99.632,06 TL'ye) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.