muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12526, Karar No: 2016/5183, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12526 E.  ,  2016/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle reddedilen boşanma davasının kesinleşmesinden sonraki ayrılık süresinde de davalı kadının kusurlu bir davranışının varlığının kanıtlanamamasına, ret edilen boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan ve birlikte yaşamaktan kaçınan davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunmasına göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 10.07.2013 tarihinde açılmış, davalı cevap dilekçesinde tazminat talebinde bulunmamış, ön inceleme duruşmasından sonra verdiği 23.09.2014 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalının, ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen maddi ve manevi tazminat istekleri, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Aynı oturumda hazır bulunan davacı, bu isteğe açıkça muvafakat vermemiştir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalının maddi ve manevi tazminat talepleri artık incelenemez. Açıklanan nedenlerle davalının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, isteğin esasına ilişkin hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/427, Karar No: 2013/4659, Tarih: 26.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/427 E.  ,  2013/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, suç üstlenmeye azmettirme, silahla kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : 1.a-Katılan sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

b-Katılan-sanık ... hakkında; katılan sanık ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

c-Katılan-sanık ... hakkında; katılan sanık ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

d-Katılan-sanık ... hakkında oğlu katılan suça sürüklenen çocuk ...'ı suç üstlenmeye azmettirme suçundan: cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; suça sürüklenen çocuk İlyas'ın bu suçu üst soyunu cezadan kurtarmak amacıyla işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, 5237 sayılı

TCK.nun 270/1-son cümle gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.

2-Katılan-sanıklar ..., ... ve ... hakkında; katılan sanıklar ..., ... ve ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: Üçer kez cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden katılan sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

3-Katılan-sanık ... hakkında; katılan sanıklar ... ve ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: İki kez cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden katılan sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

4-Katılan-sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 151/1 maddesi gereğince cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden katılan sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

5-Katılan sanıklar ..., Ramazan, Kenan ve ... hakkında; katılan sanıklar ... ve ...'a ait konuta zarar verme suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.

6-Katılan-sanıklar ..., ... ve ... haklarında; katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: Dörder kez cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil

elde edilemediğinden katılan sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

6-Katılan-sanıklar ..., ... ve ... haklarında; katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: Dörder kez cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil

elde edilemediğinden katılan sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

7-Katılan-sanık ... hakkında; katılan-sanıklar ..., ... ve ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: Üçer kez cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden katılan sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

8-Katılan-sanıklar ... ve ... haklarında; katılan sanıklar ... ve ... aleyhine silahla kasten yaralama suçundan: İkişer kez cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; katılan sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden katılan sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii Av. ...'nin 08.12.2012 tarihli süre tutum dilekçesiyle katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili sıfatıyla hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla; hüküm tarihinden önce katılanlar tarafından verilmiş vekaletname, yetki belgesi olup olmadığı Av.... ve katılanlardan araştırılarak varsa eklenmesi, ayrıca gerekçeli hükmün katılan sanık ...'a tebliği ile tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 26/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14427, Karar No: 2014/13374, Tarih: 14.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14427 E.  ,  2014/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/75904

Mahkemesi :FETHİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :07/11/2012

Numarası :2012/630 E -2012/807 K

Suç :Hırsızlık

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından sanıklar T.. B.., İ.. S.. ve O.. B..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, maddeleri gereğince 5 yıl ve 15 ay hapis, 4 yıl ve 12 ay hapis, 4 yıl ve 12 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair, FETHİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 tarihli ve 2012/630 esas, 2012/807 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.02.2014 gün ve 2014/3404/11543 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2014 gün ve 2014/5904 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mahkemece, sanıkların birlikte işledikleri kabul edilen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, sanıklardan T.. B..'in 09/11/2012 tarihli dilekçesiyle kararı temyiz ettiği, diğer sanıklardan İ.. S..'un 29/01/2013 tarihli, O.. B..'in ise 15/01/2013 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettikleri, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2013/13606 Esas 2013/16683 sayılı kararı ile sanık T.. B.. hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmü onadığı, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ise suçun yasal öğelerinin oluşmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verdiği dikkate alındığında;

Eylemi birlikte gerçekleştirdikleri kabul edilen ve haklarındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanıklar İ.. S.. ve O.. B..'in işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2013/13606 esas 2013/16683 sayılı kararında belirtildiği üzere somut olayda 'inşaatın faaliyetinin sonlanması nedeniyle katılana ait şantiyede herhangi bir işçinin kalmaması karşısında, sanığa atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı' cihetle, sanıkların bu suç yönünden beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkumiyetlerine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (FETHİYE) 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 07.11.2012 gün ve 2012/630-807 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, sanıklar O.. B.. ve İ.. S..'un iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan BERAATLERİNE, bu suçtan hükmolunan cezaların ÇEKTİRİLMEMESİNE, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8734, Karar No: 2014/8287, Tarih: 15.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/8734 E.  ,  2014/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık... hakkında basit yaralama ve silahla tehdit, sanıklar ...haklarında basit yaralama, sanık ... hakkında basit yaralama, tasarlayarak öldürme, silahla tehdit, kasten öldürmeye azmettirmeye yardım etme, sanıklar ..., tasarlayarak öldürme, kasten öldürmeye yardım etme, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... haklarında suçluyu kayırma, sanıklar ...haklarında mala zarar verme, tasarlayarak öldürme, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması, bulundurulması ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık... hakkında mala zarar verme, tasarlayarak öldürme, kasten öldürmeye teşebbüse iştirak, sanıkla... haklarında tasarlayarak öldürme, suç delillerini yok etme gizleme veya değiştirme, kasten öldürmeye yardım etme suçlarından ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2014/300 Esas sayılı kamu davasının CMK.nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer ağır ceza mahkemesine nakli istemini içeren ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/09/2014 günlü ve 75723908-104-0710-2014-3405/ 57324 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 10/09/2014 günlü ve ND-2014/311788 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki ... İl Emniyet Müdürlüğü, ... Valiliği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının dosya içerisinde yer alan ayrıntılı görüşleri ve ... Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alınarak kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği anlaşılmakla CMK.nın 19/2. maddesi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/300 Esasında kayıtlı kamu davasının ... Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23902, Karar No: 2013/23979, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23902 E.  ,  2013/23979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacının temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/18291, Karar No: 2015/33670, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18291 E.  ,  2015/33670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/28445

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/481 (E) ve 2013/761 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur sanık Hamit'in hükmü "sanık" sıfatıyla temyiz ettiği; sanık Serkan'ın hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği dilekçelerinden anlaşılmakla sınırlı yapılan incelemeye göre;

1)Sanık Serkan'ın mağdur Hamit'e karşı; sanık Hamit'in mağdur Ümit'e karşı işledikleri yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık Hamit hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık Serkan'ın olaydan sonra emanete alınan 2 adet bıçağı polise teslim ettiği, olay yeri tespit tutanağına göre bıçaklardan birini sanık Hamit'in olay yerinde düşürdüğünü ve ona ait olduğunu söylediği ancak hangi bıçağın hangi sanığa ait olduğu hususunda kovuşturma ve soruşturma evresinde bir tespit ve delilin bulunmadığı, ekspertiz raporuna göre bıçaklardan birinin 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan bıçak olduğunun bildirildiği, sanık Hamit'in ise olayda bıçak kullanmadığını savunması karşısında taşınması ve bulundurulması yasak bıçağın kime ait olduğunun dosya kapsamına göre kesin olarak tespit edilememesi karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanık Hanif'in kesici bir aletle mağdur Ümit'i yaraladığı, Ümit'in arkadaşı olan sanık Serkan'ın da kesici bir aletle mağdur Hanif'i yaralaması ile sonuçlanan olayda;

Görevliler tarafından düzenlenen 26.09.2010 tarihli Olay Yakalama Tutanağına göre sanık Hamit'in elindeki bıçağı yere düşürmesi üzerine sanık Serkan'ın bu bıçağı yerden alıp kendi bıçağı ile birlikte her iki bıçağı görevli polislere teslim ettiği dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Sanık Hamit bıçağın kendisine ait olmadığını, mağdur Ümit'e karşı bir bira şişesi attığını iddia etmiş ancak olay yerinde herhangi bir bira şişesi ele geçmemiştir.

Görevliler tarafından düzenlenen 26.09.2010 tarihli Olay Yakalama Tutanağına göre sanık Hamit'in elindeki bıçağı yere düşürmesi üzerine sanık Serkan'ın bu bıçağı yerden alıp kendi bıçağı ile birlikte her iki bıçağı görevli polislere teslim ettiği dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Sanık Hamit bıçağın kendisine ait olmadığını, mağdur Ümit'e karşı bir bira şişesi attığını iddia etmiş ancak olay yerinde herhangi bir bira şişesi ele geçmemiştir.

Cumhuriyet savcısı E..Y..z'ın düzenlediği iddianamede emanete kayıtlı bulunan iki adet bıçaklardan yalnız bir tanesinin 12.10.2010 tarihli expertiz raporuna göre sustalı bıçak olup 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamına girdiğini ve bu sustalı bıçağın sanık Hamit'e ait olduğunu bildirmiş ve sanık Hamit hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçundan kamu davası açılmıştır.

Sanık Hamit, sustalı bıçağın kendisine ait olmadığını iddia edip, suçu inkar ettiğine göre emanete kayıtlı bulunan sustalı bıçağın sanık Hamit'e ait olup olmadığı hususu etraflıca tüm sanıklar, mağdurlar ve evrakı düzenleyen görevlilerden sorulmadığı anlaşılmakla, bu husus sorulup sonucuna göre hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, olayda kullanılan ve emanette kayıtlı bulunan sustalı bıçak yönünden sanık hakkında bozma yerine beraat kararı öneren çoğunluk görüşünün düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/5628, Karar No: 2015/12797, Tarih: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5628 E.  ,  2015/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum ve şirket vekilleri ile ...Mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, ...'ın davalı işverenler nezdinde 1977 Aralık ayından itibaren tam gün ve asgari ücret ile çalışmaya başladığını, çalışmalarının 24/04/2011 tarihine kadar devam ettiğini, Kurum tarafından yapılan denetimlerde sigortasız çalıştığıldığının tespitiyle 25/04/2011 tarihinden itibaren davalı işveren nezdinde çalıştığına dair resen bildirim yapıldığını, bu nedenle 01/01/1978 ile 24/04/2011 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak davalı işverenler nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi

edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, incelenen dava dosyasında; mahkemenin davanın kabulüne yönelik hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Davacıların murisi ...'ın talep konusu tarihlerde davalı işverenler nezdinde çalışma iddiasının tespiti amacıyla, öncelikle davalı işyerlerinin kapsamı, davacının davalı işyerlerinde hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, çalışmanın varlığı ve süresi yöntemince araştırılmalıdır. Sadece tarafların bildirdikleri tanıklarla yetinilmeyerek, dosyada mevcut dönem bordrolarında tespiti istenilen tarihlerde ismi bulunan ve mahkemece resen seçilecek tanıkların davaya konu uyuşmazlık ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı işverenlerin iş yaptıkları işverenler ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı otobüs şöförü, muavin,yazhane çalışanları vb. kişiler, komşu işyeri tanıkları re’sen saptanarak dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki meydana gelmesi halinde, ortaya çıkan çelişki usulünce giderilmelidir. Mahkemece dinlenen tanıkların beyanları arasındaki çelişki de usulünce giderlmeli, davalı tanıklarının davacılar murisi ...'ın her gün işe gelmediği yönündeki beyanları da usulünce araştırılmalıdır. Davalı işverenlerin bulunduğu terminal yönetimine müzekkere yazılarak, davacıların mirasçıları ...'a ilişkin herhangi bir bilgi, belge veya kayıt olup olmadığı sorulmalıdır. Dosya içerisinde bulunan ve askerlik sevk tarihlerine ilişkin Askerlik Şubesinden alınan yazının, başka bir şahsa ait olduğu anlaşıldığından, davacıların mirasçıları ...'a ait askerlik sevk ve terhis tarihlerini gösterir yazı Askerlik Şubesinden istenilmelidir. Uyuşmazlık konusu husus, davacının işe başlama tarihi, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar Kurum ve şirket vekilleri ile Bahtiyar Ata Mirasçılarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde Kurum haricindeki davalılara iadesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.