muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21688, Karar No: 2011/21379, Tarih: 02.11.2011

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden sanığın halen vergi borcunu ödememesi nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2023/14270, Karar No: 2024/16866, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14270 E.  ,  2024/16866 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/227 E., 2023/120 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2020/26728 Esas, 2022/3272 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 26.02.2016 tarihli kararda sanığın adlî sicil kaydında yer alan Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2012 kesinleşme tarihli ve 2010/224 Esas, 2010/261 Karar sayılı kararı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/171 Esas, 2013/683 Karar sayılı mahkûmiyet kararı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak ''CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18164, Karar No: 2016/12355, Tarih: 01.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18164 E.  ,  2016/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 01.11.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14:00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.150.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5309, Karar No: 2018/2510, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5309 E.  ,  2018/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9815, Karar No: 2014/19434, Tarih: 10.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9815 E.  ,  2014/19434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2014 tarih ve 2013/16-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş'nin %25 hissedarı olduğunu,diğer şirket ortakları ile müvekkili arasında yapılan 19/11/2007 tarihli protokol ile davacının şirket hissesini diğer ortaklara devrettiğini, bu protokole göre müvekkilinin 30/06/2010 tarihinde sözleşmede yazılı bulunan kıymet takdir komisyonunun belirlediği rakama göre müvekkilinin hisssesinin değerinin belirleneceğini, ancak bu protokole rağmen, davalıların komisyonun belirlediği fiyatı kabul etmeyerek müvekkilinin hissesini satın almaya yanaşmadıklarını, bu şartlar altında müvekkilinin ortaklığının devam ettiğini, protokolün 5. maddesi uyarınca, müvekkiline 2007 tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL ödenmesi gerektiği halde bu bedelin ödenmemesi nedeniyle davalılar hakkında ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12170 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, davalıların takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, davalı borçlunun itirazlarının iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında imzalanan 19/11/2007 tarihli sözleşme uyarınca belirlenen bilirkişi heyetinin kısa bir süre içinde anlaşmazlığa düşmesi nedeniyle bu protokolün uygulanmasının imkansız hale geldiğini, buna rağmen müvekkili şirket tarafından davacıya 03/12/2007 tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL ödeme yapıldığını, bu hususun davalı şirketin 28/01/2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında bilançonun b maddesinde ortaklardan alacaklar olarak açıklanan 56.500,00 TL'nin, ...'den alacak olarak yazılması sebebiyle anlaşıldığını, genel kurul toplantı tutanağının bu şekilde imzalandığını, buna rağmen davacının almış olduğu ödemeleri tekrar istediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 19.11.2007 tarihli hisse devrine ilişkin protokolun 5. maddesi uyarınca "... A.Ş. hissedarı ...'e 2007 ilk ayından 01/11/2007 tarihine kadar aylık 750,00 YTL'den birikmiş olan kararlaştırılmış ödeneği peşin olarak ödeyecektir. Ayrıca bu tarihten sonra hissenin satılacağı 30/06/2010 tarihine kadar da aylık 1.500,00 YTL'sini her ayın başında ödemeyi kabul ve taahhüt ederler. Bu ödenek satışla birlikte sona erer" şeklindeki sözleşme maddesinden tarafların hisse devri için anlaştıkları, devir tarihinin 30.06.2010 tarihi olarak belirlendiği ve bu tarihin ödemenin yapılacağı son tarih olarak öngörüldüğü, aksi takdirde hissesini kasten devretmeyen davacının şirket ortaklığı devam ettiğinden hem şirketle ilgili mali haklara sahip olup, hemde davacıya şirketten sonsuza kadar ödeme yapılması söz konusu olacağı, zira bunu tarafların, özellikle davalının istemeyeceği ve bu şekilde sözleşme tanzim etmeyeceği ve sözleşmede kastedilenin yukarıda açıklandığı gibi olduğu kanaatine varıldığı ve sözleşmede belirlenen 30.06.2010 tarihine kadar olan miktarın davacıya ödenmiş olması nedeniyle davacının başkaca bir alacağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı , davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket yönünden davanın reddedilmesi doğru olup; davaya konu 19/11/2007 tarihli hisse devrine ilişkin protokolün 5. maddesindeki edimden kaynaklanan sorumluluk davalı şirketçe üstlenildiğinden, diğer davalı ortaklar, bu maddedeki edimden davacıya karşı sorumlu olmadığı gibi bu sorumluluğa bir kefaletleri de bulunmadığından, davalı ortaklara karşı yapılan takip ortaklar yönünden doğru hasma yöneltilmediği için mesmu bir takip olmayıp, davalı ortaklar hakkındaki davanın bu nedenle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, davalı ortaklar hakkındaki ret kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/12/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/12/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Taraflar arasında akdedilen protokolün 5. maddesinde öngörülen ödemeler, bizatihi protokolde de -yerel mahkemenin ve Daire çoğunluğunun kabulünün aksine- açıkça belirtildiği üzere, davacının hisselerinin davalı gerçek kişilere devredileceği tarihe değin sürdürülecek şekilde kararlaştırılmıştır. Söz konusu ödemelerin, davacıya hisse devir protokolünden önce de yapılageldiği anlaşılmaktadır. Bu anlamda, mevcut ödemelerin kesilmesinin, sözü geçen protokol ile, 818 sayılı BK'nın 152. maddesinde düzenlendiği biçimiyle infisahi şarta bağlandığı, infisahi şartın ise davacı üzerindeki hisselerin davalı gerçek kişilere devri olarak belirlendiği, bir diğer söyleyişle ödemelerin sonlanmasının davalı gerçek kişilerin de tarafı olduğu protokolle negatif bir vadeye bağlandığı ortadadır. Dosya kapsamı uyarınca, davalı gerçek kişilerin, davacı üzerindeki hisseleri, yine protokolde belirlenen biçimde saptanan devir bedelini ödemeye yanaşmamaları nedeniyle devir almadıkları, bundan kaçındıkları da sabittir. Bu durumda, ödemelerin sonlanması için gereken şartın tahakkukuna bizzat davalıların engel oldukları açık olup aylık ödemelerin hisselerin devir tarihi olarak kararlaştırılan 30.06.2010 günü sona ermesi gerektiği yolundaki davalı yan savunması, aşikar biçimde MK'nın 2. maddesine aykırı kabul olunmalıdır. Bu nedenle, davanın tüm davalılar bakımından kabulü gerektiği düşüncesinde olduğumdan aksi yönde tecelli eden çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2024/15142, Karar No: 2025/2484, Tarih: 10.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/15142 E.  ,  2025/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2930 E., 2024/3284 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/147 E., 2023/300 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacının dava konusu dönemde Samsun Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde fiilen yaptığı işe ilişkin evraklar ile davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçmeden evvel bünyesinde istihdam edildiği son alt işveren olan dava dışı Maxtep Servis ve Yönetim Limited Şirketi ile davalı Bakanlık arasındaki son hizmet alım sözleşmesi, ekleri teknik ve idari şartnamelerin kül hâlinde dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2256, Karar No: 2021/3776, Tarih: 03.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/2256 E.  ,  2021/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne dair karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince 11.02.2021 tarihinde davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2021 tarihli ek kararı ile temyiz başvuru harcının yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; davalı vekili tarafından temyiz başvurusu sırasında temyiz başvurma harcı ödenmemiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz başvurma harcının verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen 01.04.2021 tarihli muhtıra, davalı vekiline 06.04.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı vekili verilen kesin süre içerisinde temyiz başvurma harcını yatırmadığından temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 27.04.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3735, Karar No: 2015/4286, Tarih: 10.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/3735 E.  ,  2015/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... İnş. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 2... İnş. Mak. Nak. Gıda Teks. İletişim Tic. San. Ltd. Şti. İhbar Olunan... Sigorta A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 26.09.2013 günlü ve 2011/210-2013/378 sayılı hükmün, davacı Kurum ve ... İnş. ve Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre, “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.

Somut olayda, gıyabi hükmün, aleyhine hüküm verilen... İnş Mak Nak Gıda Teks İletişim Tic Ltd Şti'ne Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işlemi yapıldığı halde tebliğ adresinin Ticaret Sicili'inden belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Gıyabî hüküm, anılan davalının adresi, ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünde araştırılıp tespit edilen adresine, adresi tespit edilemediğinde ilanen tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 10.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20461, Karar No: 2017/718, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20461 E.  ,  2017/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 14/11/2013 tarih 2013/13921 Esas 2013/18008 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6535, Karar No: 2010/1310, Tarih: 25.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6535 E.  ,  2010/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Karadeniz Ereğli 1.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 05.03.2009 gün ve 548/76 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, harici satın alma ve zilyetlik nedeniyle 1591 parselin davalılar üzerindeki tapu kaydının kısmen iptali ile 1386/ 5083 payın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve müşterekleri vekili, tapuya kayıtlı taşınmazların devrinin resmi şekle tabi olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu 1591 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişinin 31.10.2008 tarihli rapor ve krokisinde gösterilen 1386 m2 bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında bulunan mirasçılık belgelerine göre, davalılar 23.11.2006 tarihinde ölen Kazım Dilaver mirasçılarıdır. Davacı ile davalıların yakın miras bırakanı Kazım Dilaver ise 18.8.1989 tarihinde ölen ... mirasçılarındandır. Uyuşmazlığa konu 1591 parsel 9.7.1986 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmalarında kök muris ... adına tescil edilmiş, bilahare 30.10.1987 tarihinde tapuda ölünceye kadar bakım akdi ile davalılar yakın miras bırakanı Kazım Dilaver’e devredilmiş, onun da ölümü üzerine 8.1.2007 tarihinde davalı mirasçılarına verasette iştirak halinde intikal yapılmıştır. Dava, satın alma ve zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazın 1386 m2 bölümünü 12.9.2006 tarihli harici senetle davalıların yakın miras bırakanı kendisinin kardeşi Kazım Dilaver’den satın ve devraldığını açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davacının dayandığı 12.09.2006 tarihinde yapılan sözleşme tapulu bir taşınmazın haricen satışına ilişkindir. Tapuda kayıtlı bulunan bir taşınmazın haricen satışı Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26.maddesi hükümleri karşısında geçersizdir. Davanın bu nedenle reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 296,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.