muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6999, Karar No: 2011/3346, Tarih: 24.10.2011

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle dairece benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5. Maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için davalı işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Bu ilkeler ışığı altında davalı belediye ile 5393 sayılı Yasa kapsamında uzlaşmaya gidilip gidilmediği, uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintisi ve nemaların bulunup bulunmadığı, SSK kurumunca uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintilerinin tahsil edilip edilmediği SGK dan sorulmalı, gerçekten uzlaşma kapsamında kesintilerin ve nemaların tahsil edilmesi durumunda sorumluluğun hazineye geçtiği kabul edilerek davalı hakkında dava reddedilmelidir. Şayet uzlaşma yoksa aşağıdaki bendin kapsamında araştırılma yapılarak davalı hakkında hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava dilekçesi ile kendisine tasarrufu teşvik kartı ve numarası verildiğini belirtmiştir. Gerçekten de Belediyenin ibraz ettiği belgelerden davacının 1305588936 numaralı tasarrufu teşvik hesabının olduğu, bir kısım kesinti ve işveren katkı paylarının Ziraat Bankası hesabına yattığı anlaşılmaktadır. Ziraat Bankasından davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmaması ve davacıya ödeme yapılmışsa bu ödemelerin mahsup edilmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5477, Karar No: 2025/3676, Tarih: 07.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5477 E.  ,  2025/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1012 E., 2023/90 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/539 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar... ve .... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/1012 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneklerine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 26.04.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Sanıklar .... ve ... hakkında kurulan hükümlerde, teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik cezalar tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, eksik incelemenin bulunmadığı, dosya kapsamı itibariyle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ellerindeki tabanca ve tüfeklerle katılana birden fazla kez ateş ederek hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıklarının anlaşıldığı, suç vasfının isabetli olarak belirlendiği, katılandan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanık ... yönünden ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemece takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, sonuç ceza miktarları itibariyle lehe olan diğer hükümlerinin yasal olarak uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Katılana Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/1012 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılana Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/1012 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9729, Karar No: 2014/15811, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9729 E.  ,  2014/15811 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ...; 2- ... ... Gübre San. AŞ. Adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 5. İş Mahkemesince verilen 19.02.2014 günlü ve 2013/297 - 2014/47 sayılı hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9130, Karar No: 2007/12259, Tarih: 19.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9130 E.  ,  2007/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.3.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 7.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının dava konusu 114 ada 10, 116 ada 3, 180 ada 8, 185 ada 2 ve 170 ada 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında babasının adının “...” olmasına rağmen “...” “...” “...” olarak yazıldığını belirterek baba adının nüfus kaydına göre düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu 114 ada 10, 116 ada 3, 185 ada 2 ve 170 ada 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesine 180 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının düzeltilmesine ilişkin davacının talebinin reddine karar vermiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılama ve toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin dava konusu 114 ada 10, 116 ada 3 ve 170 ada 6 parsellere yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin 185 ada 2 parsele yönelik temyizine gelince mahkemece yapılan araştırma ve inceleme bu parsel yönünden hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacının dava konusu yaptığı parsellerden 185 ada 2 parselin kadastro tutanağının incelenmesinde; tespitin 04.01.1940 tarih 201 numaralı tapu kaydına dayanılarak yapıldığı anlaşılmıştır. Tespite dayanak tapu kaydı dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde Fransızların yapmış olduğu kadastro ile oluşmuştur. Fransız kadastro tespit tutanağının incelenmesinde dava konusu taşınmazın kazandığı zamanaşımı zilyetliği ile ... oğlu ...’in malı iken ölümü ile mirasçıları eşi ... kızı ... çocukları ..., ..., ... ve Sıddıka adlarına miras payları oranında tespit ve tescil edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Davacıya ait nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesinde ... ve ... isminde kardeşlerin bulunduğu ... (...) isminde kardeşinin bulunmadığı görülmektedir. ... kızı ... (...) isminde bir kişi vardır ve hayattadır. Davacı ... oğlu ... 185 ada 2 parselde ... kızı ... (...)’nin 7/48 payını 19.10.1994 tarih 3718 yevmiye numaralı resmi işlemle bedeli karşılığı satın almış tapu kaydında pay dağılımı; ... (...) 6/48, ... (...) 14/48, ... (...) 14/48, ... (...) 7/48 ve satın alma yolu ilede davacı ... (...)’in 7/48 pay şeklinde oluşmuştur. Ayrıca mahkemenin davacının davasının kabul etmiş olduğu parsellerden 170 ada 6 parselin tespit tutanağının incelenmesinde ... oğlu ... mirasçılarından ..., ..., ... ve ...’nın 1954 yılında haricen bedeli karşılığında paylarını davacı ... oğlu ...’e satmış oldukları anlaşılmaktadır. Davacı ... oğlu ... kendisi olduğunu ileri sürdüğü ... oğlu ...’in payını 170 ada 6 parselde satın almıştır. Ayrıca tanıkların beyanları ile nüfus kayıtları çelişmekte olup mahkemece bu çelişkiler giderilmemiş nüfus ve zabıta araştırmalarıda hüküm vermeye yeterli biçimde yaptırılmamıştır. Mülkiyet nakline yol açmamak için tapu maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Verilen kararda ise bu yönde sağlıklı bir incelemenin yapılmadığı görülmektedir. O halde mahkemece tapu kayıtları tespit tutanakları ve bunların dayanağını oluşturan Fransız Kadastrosu tespit tutanakları bir bütün halinde değerlendirilmeli tespit bilirkişilerinden hayatta olanlar varsa tanık sıfatıyla ve gerekirse taşınmaz başında dinlenmeli ... kızı ... ... hayatta ise tanık sıfatıyla tapu kayıt maliki ve kardeşi olarak gözüken ... oğlu ... ile baba adı düzeltilmesi istemiyle dava açan ... oğlu ...’ün aynı kişiler olup olmadığı konusunda dinlenmeli ve onun nüfus bilgilerinden faydalanarak babası olan ... oğlu ...’in kaydına ulaşılmalı elde edilecek bilgiler doğrultusunda yeniden nüfus ve zabıta araştırılması yaptırılmalıdır. Tespit bilirkişilerinin hayatta ise ... kızı ... (...) ..

... kızı ... ... hayatta ise tanık sıfatıyla tapu kayıt maliki ve kardeşi olarak gözüken ... oğlu ... ile baba adı düzeltilmesi istemiyle dava açan ... oğlu ...’ün aynı kişiler olup olmadığı konusunda dinlenmeli ve onun nüfus bilgilerinden faydalanarak babası olan ... oğlu ...’in kaydına ulaşılmalı elde edilecek bilgiler doğrultusunda yeniden nüfus ve zabıta araştırılması yaptırılmalıdır. Tespit bilirkişilerinin hayatta ise ... kızı ... (...) ...’ın beyanları nüfus kayıtları nüfus ve zabıta araştırması sonuçları alındıktan sonra kayıt maliki ile baba adı düzeltilecek kişinin aynı kişi olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde 185 ada 2 parsele ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenler ile hükmün 185 ada 2 parsel yönünden BOZULMASINA, 19.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4707, Karar No: 2013/25061, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4707 E.  ,  2013/25061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup , sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün 1 nolu fıkrasının 6.bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin çıkarılması,

Aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 YTL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına..." cümlesinin çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili

adli para cezalarının TCK'nun 52/4.maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin yazılması ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5991, Karar No: 2022/14339, Tarih: 20.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5991 E.  ,  2022/14339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kastamonu İli, Araç İlçesi, Alınören Köyü 143 ada 192, 205, 208 ve 210 parsel sayılı taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden tespit edilerek derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.