muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3774, Karar No: 2015/12011, Tarih: 25.03.2015

Bir alacağın davanın açıldığı anda belirli mi belirsiz mi, tartışmalı mı tartışmasız mı olduğu konusunda yukarda belirtilen hükümlerden hareketle uygulamada bazı ölçütler getirilmiştir.

Bunların başında gelen en önemli kriter alacağın likit olup olmadığı ölçütüdür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu likit alacak kavramını açıklamıştır. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez. Diğer bir anlatımla, icra inkar tazminatı, alacaklının genel mahkemede açtığı itirazın iptali davası sonucunda borçlunun itirazının haksızlığına karar verilmesi durumunda alacaklı yararına hükmolunan icra hukukuna özgü bir tazminattır. Borçlunun ne kadar borçlu olduğunun saptanması ve itirazında haklı olup olmadığının belirlenmesi ön koşuldur. Borçlunun ödeme emrine karşı itirazın yapıldığı andaki durumu itibariyle haksızlığı saptanacak ancak haklı çıkma durumuna uygun alacak miktarı esas alınarak alacaklı yararına icra inkar tazminata hükmedilmesi gerekecektir(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK)”.

Görüldüğü gibi likit olma ölçütünde Yargıtay; “Alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olmasını ya da belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olmasını aramaktadır. Kısaca davacının yalnız başına ne kadar alacaklı olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Diğer taraftan yargılama (tahkikat aşamasında) sırasında hesap raporu alınmasını gerektiren her alacak belirsiz kabul edilmelidir. Davacının talep ettiği dava konusu alacağın miktarı veya değeri belirli ise hesap raporu alınmasına da gerek yoktur. Zira bu durumda hak kazanma veya ispat olgusu ayrık olmak üzere tartışmalı bir alacaktan söz edilemez. Zaten kanunun 107/2 maddesinde bu olgu “tahkikat sonucu belirlenme” olarak vurgulanmıştır. İş uyuşmazlıklarında genel olarak alacağın kesin ve net tutarı, ancak bir yargılama sürecinden ve bilirkişi incelemesinden sonra tam olarak tespit edilebilmektedir. Bu anlamda kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı giydirilmiş ücretten hesaplanır. Giydirilmiş ücrete işçinin çıplak ücreti yanında, ücret eklentileri ve sosyal yardımlar dahil edilir. (17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Keza, dava konusu alacak miktarının veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun (ki bu işçilik alacakların çalışma olgusu, tazminat ve alacaklara esas süre ve ücret yönünden kendini gösterir) tespitini gerektirdiği durumlarda alacak belirsiz ve tartışmalı kabul edilmelidir.

Keza, dava konusu alacak miktarının veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun (ki bu işçilik alacakların çalışma olgusu, tazminat ve alacaklara esas süre ve ücret yönünden kendini gösterir) tespitini gerektirdiği durumlarda alacak belirsiz ve tartışmalı kabul edilmelidir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir(Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2012/1757 Esas 2012/5742 Karar sayılı kararı).

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir. Yıllık ücretli izin alacağı, izin defterinin; fazla mesai ve tatil çalışmaları kayda dayandığında puantaj (işe devam çizelgeleri) kayıtlarının işveren tarafından sunulması ile belirlenebilecektir. İş Hukukunda maddi hukuk kuralları içinde işverene kayıt tutma yükümlülüğü getirilmiştir. Bu belgelerle ilgili yükümlülükleri yerine getirmeyen işverenin açılacak davada alacağın belirlenebilir olduğu savunması yerinde olmayacaktır. İşçinin alacağının belirlenmesi kayda dayandığında, kayıtlı belgeleri sunmayan veya işçiye vermeyen işveren, belirsiz alacak davası açılmasının sonuçlarına katlanmak zorundadır.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 Esas, 2012/715 Karar sayılı kararında “ “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirtmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir(HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Somut olayda, talep edilen alacakların davanın açıldığı tarihte belirsiz olduğu anlaşılmıştır. Davacıdan davanın açıldığı tarihte talep ettiği alacakların miktarlarını veya değerlerini tam ve kesin olarak belirlemesini beklemek mümkün değildir. Yargılama aşamasında mahkemece celbedilecek bilgi ve belgeler ile tarafların sunacağı delillerin birlikte değerlendirilmesi ve gerekirse aldırılacak olan bilirkişi raporu sonucunda talep edilen alacakların miktarları tam ve kesin olarak belirlenecektir. Bu nedenle, davacının talep ettiği alacakların dava açıldığı anda belirlenebilir olmadığı, dolayısıyla davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açmasında hukuki yararının bulunduğu açıkça anlaşılmıştır. Mahkemece davacının tüm talepleri hakkında esastan olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken, davacının talep ettiği alacakları belirsiz alacak davasına konu yapmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, bir an için alacakların belirli olduğu ve davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını kabul edelim. Bu ihtimalde mahkemece, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davacı tarafa dava şartı noksanlığını gidermesi, alacaklarını miktar olarak belirli hale getirmesi için kesin süre verilmesi, verilen bu kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Dosyanın incelenmesinde, mahkemece davacı tarafa bu şekilde bir süre verilmediği görülmüştür. Dolayısıyla mahkemece verilen karar, bu yönden de hatalıdır.

Yine bir an için talep edilen alacakların belirli olduğu ve davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı kabul edelim. Davacı tarafından dava açıldığı sırada belirlenebilir olmadığı ileri sürülen alacaklar (alacak miktarları) bilirkişi raporu ile belirlenmiş, davacı vekili davasını ıslah ederek talep ettiği alacak miktarlarını rapor ile tespit edilen miktarlara yükseltmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilmiştir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Son olarak, 6100 sayılı HMK'nun 114 üncü maddesinde, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, olumlu ve dava açıldıktan sonra tamamlanabilir bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. Yasanın 115 inci maddesinde dava şartının bulunmaması yahut mahkemece verilen kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu bağlamda, mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın usulden reddedildiği belirtilmeksizin hüküm kurulması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/862, Karar No: 2014/20292, Tarih: 18.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/862 E.  ,  2014/20292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanıklara hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasından “sanıkların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak adli para cezasının günlüğü 20 TL’den çarpılmasına, bu suretle (154x20)=3.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanı- ğın sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle

hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29932, Karar No: 2024/3319, Tarih: 28.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29932 E.  ,  2024/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/503 E., 2023/439 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık amacıyla girdiği okulun müdür yardımcısı odasında bulunan masanın çekmecesinin kapağını çekiç, kontrol kalemi ve tornavida kullanmak suretiyle sökerek zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 152/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, ilk hükmün verildiği 26.01.2016 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 03.10.2023 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1820, Karar No: 2020/7564, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1820 E.  ,  2020/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin, hükmü sadece katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “dilekçe yazım ücreti olan 450,00 TL'nin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ilişkin bölümün çıkartılmasına, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16484, Karar No: 2015/1378, Tarih: 06.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16484 E.  ,  2015/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada sliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2014 tarih ve 2012/395-2014/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının işlettiği oteli 29/01/2007 tarihinde davalıya devir ettiğini, karşılığında 21.000,00 TL miktarında senet düzenlendiğini, ancak senedin arkasına devir edilen iş yerinin devir tarihine kadar su, elektrik ve belediye borçları ödenmeden senedin geçerliliği yoktur şeklinde şerh verildiğini, alacağın ödenmemesi üzerine tahsili hususunda ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/4488 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını ancak davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine 3 İcra Hukuk Mahkemesi'ne açmış bulundukları davanın kabulüne dair kararın Yargıtay 12. Hukuk Dairesince senedin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden itirazın kaldırılması yönündeki kararın bozulmasına dair karar verildiğini ileri sürerek, iş yerinin devrinden dolayı 21.000.00 TL alacağının vade tarihi olan 28.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 12.12.2011 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporunda davalının davacıya 11.547,24 TL borçlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, bilirkişi tarafından en son sunulan 03.02.2014 tarihli ek raporda davacının dönemine ait olup davalının ödemiş olduğu miktarlarının toplamının 10.112,32 TL olduğunu ortaya koyduğu, bu durumda davalının Marmaris ... otelini devir alması nedeniyle tanzim edilmiş olan 28.02.2007 ve 21.000,00 TL'lik bonodan dolayı davalının 11.547,24 TL borçlu olduğu, ancak bilirkişi davalı tarafından ödenen davacı dönemindeki 10.112,32 TL'lik miktarın icra dosyasındaki asıl alacak olan 21.000,00 TL ile işlemiş faiz olan 859,56 TL'nin toplamından çıkarıldığı, davacı vekilinin ise senet tanzim tarihinden itibaren faiz talep ettiği, bilirkişinin bu durumda faizi de alacağa dahil etmesinin mükerrer ödemeye neden olacağı, bu nedenle 21.000,00 TL üzerinden bu miktar çıkarılarak davacının 10.887,68 TL üzerinden davasının kabulüne karar verilmesinin gerektiği, her ne kadar davacı tarafça ticari faiz talep edilmiş ise de, alacağa ilişkin olan bononun ... otel ve resturanta ait elektrik ve belediye borçları ödenmeden senedin geçerli olmayacağı, senede yazıldığından senedin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemesinden dolayı bono vasfında olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.887,68 TL'nin 28/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Davacı vekili, dava dilekçesinde reeskont faiz uygulanmasını talep etmiş, mahkemece davaya konu senedin bono niteliğini haiz olmadığı gerekçesiyle kabul edilen miktara yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki ilişkinin ticari işletme devrinden kaynaklandığı ve bu hali ile uyuşmazlığın ticari iş ve mutlak ticari dava olduğu göz önüne alınmaksızın hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U.M.K'nın 438/7 maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “yasal faizi” ibaresinin çıkartılarak, yerine “reeskont faizi” ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16318, Karar No: 2015/14170, Tarih: 07.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16318 E.  ,  2015/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/382-2014/654

Taraflar arasında görülen davada;Davacı ................... olan isminin paydaşı olduğu, Çatalca İlçesi, Çanakça Köyü 917 parsel sayılı taşınmaz kaydında yanlışlıkla N......Ç..........olarak yazılı olduğunu ileri sürüp tapu kaydındaki isminin düzeltilmesini istemiştir.Davalı, Tapu Müdürlüğü vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, İstanbul ili,Çatalca ilçesi Çanakça köyü 917 parsel sayılı taşınmazın paydaşı Halil İbrahim kızı Nebiş'in adının H....... İ............ kızı N.. S.. olarak düzeltilmesine bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6203, Karar No: 2013/6462, Tarih: 07.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6203 E.  ,  2013/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Aydın 1.İcra Müdürlüğünün 2011/1233 sayılı takip dosyasından, borçlu şirkete ait işyerinde yapılan haciz sırasında 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek İİK'nin 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlunun haciz tarihinde haciz adresi ile bir ilgisinin olmadığını, davacının işyerinde 2010 yılı Eylül ayında işe başladığını, daha önce bu işyerinde çalışan borçlunun kızının iş deneyiminden yararlanmak için işe alındığını, mülkiyet karinesinin davacı yararına olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmada işyerini 2008 krizinde kapattığını, daha sonra davalı 3.kişinin faaliyete başladığını işyeri ile bir ilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, davalı borçlunun haciz adresinde deri mamülü çanta üzerine faaliyette bulunduğu, daha sonra içindeki eşyalarla davalı 3.kişiye devrettiği ve borçlunun kızının işyerinde çalışmaya devam ettiği, borçlu ve davalı 3.kişinin kayınbirader-enişte olduğu, yapılan bu işlemlerin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile yapıldığından bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, delilerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borcun doğumundan sonra borçlunun kayınbiraderinin borçluya ait işyerinde faaliye başlaması ve borçlunun kızını da aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi danışıklı işyeri devri niteliğinde olduğundan alacaklının haklarını etkilemeyceğine göre davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.071,81 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişi ...'den alınmasına 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.