muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17356, Karar No: 2016/12772, Tarih: 29.09.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17356 E.  ,  2016/12772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin ithalatçı konumunda olduğu akreditif işlemini davalı bankanın ...Bölge Şubesi aracılığı ile gerçekleştirdiğini, akreditif işlemi için sunulan evrakların akreditif şartlarına ve hukuka aykırı ibrazına rağmen davalı banka tarafından uygun bulunan ve amire teslim edildikten sonra söz konusu belgelerle ... Cumhuriyetinden... ve ithal edilen "..." isimli malların ilgili gümrükten çekildikten sonra oluşan şüphe üzerine mallar üzerinde yapılan kimyasal analizler sonucunda gelen malların adı geçen kimyasal ürünler olmadığının tespit edildiğini, akreditif konusu evraklarda hukuka ve akreditif şartlarına aykırılıklar olduğunu, davalının akreditif belgelerinin incelenmesi, uygun bulunması ve satıcıya ödemelerin yapılmasında ihmal ve özensizlik sergileyerek müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, 25.840,05 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, akreditifle ilgili uluslararası kurallara uyduklarını, sözleşmeye aykırı davranmadıklarını, akreditif belgelerinin incelenmesinde herhangi bir ihmal, özensizlik ve kusurlu davranışlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, davalı bankanın akreditif işleminde ilgili işleme dair akreditif kurallarına uygun davranıp davranmadığı noktasında bilirkişi kurulundan alınan raporda davalı bankanın akreditif ilişkisinde ... kuralları çerçevesinde hareket etmediği, belgelerde rezervli evrak bulunduğu, bu nedenle ödeme yapmaması gerektiğinin belirtildiği, ancak davalı tarafın bilirkişi kurulu raporuna olan itirazları uygun bulunarak bilirkişi heyetine... listesinden dış ticaret uzmanı bilirkişi eklenerek ek rapor alındığı, benimsenip hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporuyla da rezerve konu olayın sadece paket listesindeki ağırlıkların brüt ve net olanının birbiri yerine yazılmış olmasından ibaret bulunduğu, bu hususun ise rezerv sebebi olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, paket listesindeki bu husus dışında hiçbir evrakın rezervli olmadığı ve davalı bankanın akreditif kurallarına uygun hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14935, Karar No: 2024/7479, Tarih: 18.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14935 E.  ,  2024/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/136 E., 2015/190 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'ın, şikayetçinin damadı olduğu, olay tarihinden yaklaşık 8 ay öncesine kadar sanık ile eşi arasında bir anlaşmazlığın bulunduğu, hatta eşine karşı yaralama eyleminde bulunan sanığın eşe karşı yaralama suçundan ceza da aldığı, sanığın bu eylemini eşinin annesi olan şikayetçinin ilgili makamlara bildirdiği için sanığın şikayetçiye karşı da bir kızgınlığının bulunduğu, ancak olay tarihi itibariyle sanık ile eşi dolayısıyla şikayetçiyle aralarındaki anlaşmazlığın son bulduğu, birlikte sanığın evinde piknik yapmayı bile düşündükleri, olay akşamı da sanığın evinde yapılacak piknik için yapılacak masrafları karşılamayı kabul eden şikayetçiden borç parayı almak hem de şikayetçinin evindeki bazayı tamir etmek için sanığın tek başına şikayetçinin evine gittiği, şikayetçinin bu sırada evinde tek başına olduğu, bazaya biraz baktıktan sonra bu baza tamir olmaz diyerek bazayı bırakan sanığın, başını kapatmak ve mangal parası getirmek için cüzdanını almak üzere yatak odasına geçen şikayetçinin arkasından takip ederek yatak odasına girdiği ve şikayetçiye "Anne seninle konuşmamız lazım" dediği, salonda konuşalım diyerek odadan çıkmak isteyen şikayetçiyi yatağın üzerine iterek "Savcılığa ödediğim para cezalarından sen sorumlusun, şikayet etmeseydin bu paraları ödemeyecektim, bakalım götün 5.000 TL edecek mi, seni sikeceğim" diyerek şikayetçinin göğüslerine ve kalçasına dokunmaya başladığı, astım hastası olan şikayetçinin nefesinin kesilmesi sebebiyle su almasına izin verdiği, şikayetçi sakinleştikten sonra tekrar şikayetçinin göğüslerine ve vücudunun değişik yerlerini okşadığı, sonra şikayetçinin alt çamaşırlarını çıkararak "5.000 TL'lk götünü görelim" dediği, şikayetçinin "Ben annen sayılırım, bunları yapmaya utanmıyor musun" diyerek sanıktan durmasını istediği, bunun üzerine şikayetçiyi bırakan sanığın Kur'an getirerek şikayet etmemesi için şikayetçiye el bastırdığı, şikayetçinin oğlunun okuldan eve gelmesi üzerine de hep beraber evden çıkarak sanığın evine gittikleri, şikayetçinin bu olayı kimseye anlatamadığı, sanığın ertesi sabah 28.05.2015 tarihinde sabah 9

.000 TL'lk götünü görelim" dediği, şikayetçinin "Ben annen sayılırım, bunları yapmaya utanmıyor musun" diyerek sanıktan durmasını istediği, bunun üzerine şikayetçiyi bırakan sanığın Kur'an getirerek şikayet etmemesi için şikayetçiye el bastırdığı, şikayetçinin oğlunun okuldan eve gelmesi üzerine de hep beraber evden çıkarak sanığın evine gittikleri, şikayetçinin bu olayı kimseye anlatamadığı, sanığın ertesi sabah 28.05.2015 tarihinde sabah 9.30 civarında poğaça almak için yalnız başına evden çıktığı, daha sonra yine şikayetçinin evine giderek kapıyı çaldığı, şikayetçinin kapıda sanığı görünce "Evime girmeni istemiyorum" diyerek rızasının olmadığını bildirdiği ancak sanığın, şikayetçiyi iterek eve girdiği, ağlayan şikayetçiye "Sen hala dünde mi kaldın, dün yapamadığım şeyi bugün yaptırtma" diyerek şikayetçiyi ağlamaması konusunda uyardığı, şikayetçinin mutfağa geçerek eşyaları yerleştirdiği sırada sanığın, şikayetçinin arkasından sarılarak cinsel organını şikayetçinin kalçasına dayadığı ve göğüslerini tuttuğu, bu sırada şikayetçiyi soymaya çalıştığı, şikayetçiye "Sen ağladıkça ben zevke geliyorum, bugün senin işini halledeceğim benim olacaksın" diyerek kendi gömleğini çıkarmaya başladığı, bu esnada şikayetçinin çekmeceden bıçağı alarak "Sakın bana dokunma, seni öldürürüm" diyerek kendisini savunduğu, balkona çıkarak yardım istediği ancak kimseye sesini duyuramadığı, sonra kızını arayarak yardım istediği şeklinde kabul edilen olayda; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-c, 43, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, şikayetçinin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 116. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk olayda sanığın şikayetçiye saldırdığı, şikayetçinin göğüslerine ve kalçasına dokunmaya başladığı, astım hastası olan şikayetçinin nefesinin kesilmesi sebebiyle su almasına izin verdiği, şikayetçi sakinleştikten sonra tekrar şikayetçinin göğüslerine ve vücudunun değişik yerlerini okşadığı, sonra şikayetçinin alt çamaşırlarını çıkararak "5.000 TL'lik götünü görelim" dediği, şikayetçinin "Ben annen sayılırım, bunları yapmaya utanmıyor musun" diyerek sanıktan durmasını istediği, bunun üzerine şikayetçiyi bırakan sanığın Kur'an getirerek şikayet etmemesi için şikayetçiye el bastırdığı; ikinci olayda şikayetçinin mutfağa geçerek eşyaları yerleştirdiği sırada sanığın, şikayetçinin arkasından sarılarak cinsel organını şikayetçinin kalçasına dayadığı ve göğüslerini tuttuğu, bu sırada şikayetçiyi soymaya çalıştığı, şikayetçiye "Sen ağladıkça ben zevke geliyorum, bugün senin işini halledeceğim benim olacaksın" diyerek kendi gömleğini çıkarmaya başladığı, bu esnada şikayetçinin çekmeceden bıçağı alarak "Sakın bana dokunma, seni öldürürüm" diyerek kendisini savunduğu, balkona çıkarak yardım istediği ancak kimseye sesini duyuramadığı, sonra kızını arayarak yardım istediği, sanığın organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde katılanın aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33349, Karar No: 2013/40738, Tarih: 19.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33349 E.  ,  2013/40738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu limited şirket aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak  imzaya ve borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

TTK'nun 542. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321.maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539. maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545. maddesine göre de, sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda takip dayanağı bonodaki imzanın şirket yetkilisi ......'e ait olmadığı yetki verilen ......'e ait olduğu taraflar arasında çekişmesizdir. Ancak, bonoyu  imzaladığı iddia olunan ve şirket yetkilisi tarafından vekaletname ile yetki verilen Mehmet Sökmen'in şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından imzalanan bono nedeniyle borçlu şirket sorumlu tutulamaz. Kaldı ki, söz konusu vekaletnamede .....'e bono düzenleme konusunda özel bir yetki de verilmemiştir.

O halde mahkemece borçlunun borca itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16945, Karar No: 2014/2358, Tarih: 05.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16945 E.  ,  2014/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4791, Karar No: 2016/5522, Tarih: 30.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4791 E.  ,  2016/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, ayrıca 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin de zimmet suçunun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ve kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın, Hazinenin ve kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık, Hazine ve kooperatif tüzel kişiliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin, verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5220, Karar No: 2016/5226, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5220 E.  ,  2016/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece ek kararda temyiz isteminin reddine karar verilmiş, red kararı asıl hükümle birlikte davacı vekilince temyiz edilmiş; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalıdan tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesine yönelik olarak verilen,.. Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 11.05.2012 tarih ve 370 no.lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın, kayıp-kaçak bedelinin tüketici aboneye iadesine ilişkin Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz (iptal) davası olduğu, faturada belirtilen kayıp-kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılması ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayıldığı gibi hem tarife belirlenirken hem de belirlenen tarife üzerinden alınması açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, adaletle bağdaşmayacağı, dava değeri ve usul ekonomisi de nazara alınarak ayrıca rapor aldırılmasına gerek görülmeyerek, davanın basit yargılama usulüne tabi olup 6100 sayılı HMK’nın 320/1. maddesi uyarınca mahkeme, mümkün olan hâllerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verilebileceği gerekçesiyle davacı ... şirketinin davasının reddine karar vermiştir.

İşbu kararın davacı vekili tarafından süresinde temyizi üzerine, esas kararın, dava değerinin karar tarihi itibarıyla HUMK’nun 426/A ve 4077 sayılı Yasanın 22/5. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı içinde kaldığından, temyiz kabiliyeti olmadığından davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine yönelik ek karar da süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.-

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenlenme biçimine de etkisi olacağını, başka bir deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla dava konusu istemin ve yerel mahkemece verilen kararın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, temyiz isteminin yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın oybirliğiyle kaldırılmasına karar verilerek, esas kararın incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle kayıp-kaçak bedeline ilişkin olarak, HGK’nun 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile Dairemizin, kayıp-kaçak bedeline ilişkin yerleşmiş ve kararlılık kazanmış uygulamasına göre, davacı vekilinin (davanın esasına ilişkin) yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 05.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.