muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2126, Karar No: 2021/4429, Tarih: 26.05.2021

Kararı, davalı Bank Mellat vekili ve davalı ... Arıca vekili temyiz etmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, aşağıda belirtilen hususlar dışında dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmamasına göre davalı ... Arıca vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı şirket müdürünün yetkisini aşarak dava dışı şirket lehine verilen akreditifin vadesinden önce bozdurulmasından kaynaklanan şirket zararının dava dışı şirkete ödenmesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince alınan ek bilirkişi raporunda, dava dışı şirketin, akreditifin vadesinden önce bozdurulma tarihinde, ortaklarına 600.664,00 TL borçlu olduğunun ve kasada bu miktarı ödemeye yeterli miktarın bulunmadığı tespit edilmiş, İlk Derece Mahkemesince de işbu rapor hükme esas alınarak akreditifin bozdurulmasının ekonomik olarak gerekli olması nedeniyle şirketin zararının bulunmadığından bahisle yukarıda yazılı şekilde karar verilmiştir. Davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince akreditifin vadesinden önce bozdurulmasının gerekli olup olmadığı hususunda şirketin mali durumuna ilişkin yeni rapor aldırılmış, alınan bilirkişi raporunda akreditifin bozdurulması tarihinde dava dışı şirketin ortaklara borcu dışında başkaca bir borcu bulunmadığı, bu anlamda ortaklar cari hesabında davalı ortak ve müdür olan ...’ya 250.644,00 TL, borçlu olduğu, davacı ortak Arshia AŞ’ye ise 350.000,00 TL borçlu olduğu, akreditifin vadesinden önce bozdurulmasından sonra adı geçenlere muhtelif tarihlerde ödeme yapılarak hesapların kapatıldığı saptanmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince işbu rapor benimsenerek ortaklara olan borcun akreditifin vadesinden önce bozdurulmasını gerektirecek bir borç olmadığı, bu durumda davalı Bank Mellat tarafından tahsil edilen iskonto tutarının şirket zararı olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle yukarıda yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, somut olayda olduğu gibi, bir sermaye şirketinin ortaklarına olan vadesi gelmiş borçlarını ödemiş olması, kural olarak, zarar doğuran bir eylem olarak nitelendirilemeyeceği gibi şirketin başkaca borcunun bulunmadığı da saptandığına göre, borçlar arasında öncelik-sonralık değerlendirmesi yapılmasını gerektirir bir hal olmadığı da anlaşılmaktadır. Öte yandan, şirketin vadesi gelmiş borçlarının ödenmesi bakımından alacaklının kim olduğu gözetilerek bir işleme tabi tutulabilmesi de kurumsal şirket yönetiminin tercihleri arasında bulunamaz. Bu anlamda, Bölge Adliye Mahkemesince benimsenen raporda, bilirkişilerin, şirketin ortaklarına olan borçlarını ödemesi olgusuna yaklaşımı kabul edilebilir bir yöntem değildir. Şirketin vadesi gelmiş borçları ise, şirketin temerrüde düşmesini önlemek maksadıyla, şirketin elinde üzerinde her an tasarruf edilebilecek likidite olmaması yahut şirket faaliyeti ile kısa dönemde elde edilecek bir hasıla ihtimalinin bulunmaması halinde ancak dışardan kredi temin edilmesi veya elde vadeli bir senet yahut buna benzer nitelikte alacak doğuran bir belgenin varlığı halinde, bu senedin yahut belgenin vadesinden önce çeşitli piyasa enstrümanları kullanılmak suretiyle likide dönüştürülmesi ile elde olunan para ile ödenebilir

. Bu gibi hallerde, şirket yöneticilerinin seçenekler arasında şirketin lehine olan hangisi ise o yola giderek temin ettiği likidite ile borçlarını ödemesi halinde kendilerine bir sorumluluk yüklenmesi mümkün değildir. Bir başka söyleyişle, yöneticinin, likiditesi bulunmayan şirkete en az maliyetle temin etmiş olduğu para ile vadesi gelen borçları ödemiş olması halinde, bu yöntemin ekonomik ve şirket yönetiminin gerektirdiği bir karar olarak kabul edilmesi, bu durumda ise bir zarar ve sorumluluğun söz konusu olmaması gerekir. Davalı şirket müdürünün, ortaklar kurulu kararına aykırı bir işlem tesis etmesi, diğer ortakların kendisine karşı olan emniyet ve güvenini sarsıcı ve bu nedenle de şirket müdürlüğünden azlini gerektirse dahi, TBK’nın 74/2. maddesi de gözönünde bulundurulduğunda yapılan işlemle şirkete verilmiş bir zarar bulunmadığı takdirde müdürün tazmin sorumluluğundan söz edilemez.

Hal böyle olmakla, mahkemece yapılacak iş, şirketin ortaklarına olan borçlarının muaccel olup olmadığını belirleyerek muaccel bir borcun varlığının saptanması halinde, söz konusu borcun ödenmesi için tercih edilen yöntem dışında başkaca yöntemlerle şirkete para girişi sağlanıp sağlanamayacağının belirlenmesi, kredi alma vs. gibi yöntemlerle para girişinin sağlanabileceğinin saptanması halinde, borcun ödenmesi için gereken meblağın şirkete olan maliyetinin hesaplanması, saptanacak bu maliyet ile davalı ... tarafından gerçekleştirilen yöntemle para girişi sağlanmış olmasının şirkete olan maliyeti ile karşılaştırılması ve burada yapılacak hesaplama sonucuna göre davalı yönetici hakkındaki tazminat istemiyle ilgili bir karar verilmesinden ibarettir. Şu halde, açıklanan hususlara açıklık getirmeyen yetersiz bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davalı yönetici ... hakkında yazılı şekilde tazminat kararı verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu yönden mümeyyiz davalı ... Arıca yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı Bank Mellat vekilinin temyiz itirazlarına gelince, Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı limited şirketin ortaklar kurulunun 27.04.2011 tarihinde şirketin bankalarla olan işlemlerinin çift imza ile yapılacağına ilişkin olarak aldığı kararın Ticaret Sicil Gazetesi’nde 05.05.2011 tarihinde yayınlandığı, zaman itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nin 38. ve 39. maddeleri uyarınca davalı Bank Mellat’ın çift imza ile işlemin yapılması gerektiğini bilmesi ve bu hususu gözetmesi gerektiğinden bahisle anılan davalı bankanın da dava dışı şirketin zararından sorumlu olduğuna karar verilmiştir. Ancak, her ne kadar dava konusu işlem çift imza ile yapılması gereken bir işlem niteliğinde ise de, limited şirketlerde temsil yetkisi 6762 sayılı Kanun’un 540 ve 541. maddeleri uyarınca şirket müdür yahut müdürlerine aittir. Davadışı limited şirket ortaklar kurulu tarafından alınan ve tescil-ilan edilen 27.4.2011 tarihli karar ise, şirketi tek başına temsil etmeye yetkili davalı müdür yanında yeni bir müdür atanması ve şirketin, müdürlerin müştereken atacağı imza ile temsiline ilişkin bir karar niteliğinde değildir. Bu anlamda, anılan kararın 6762 sayılı Kanun’un 542. maddesi atfıyla uygulanması gereken aynı kanunun 321/2. maddesinin ikinci cümlesinde belirtilen şekliyle üçüncü kişiler bakımından da muteber bir karar olmadığı, bu kararın aynı maddenin birinci cümlesi uyarınca hüsnüniyet sahibi üçüncü kişilere karşı bir hüküm ifade etmeyeceği açıktır. Somut olayda, akreditif işlemi için davalı Bank Mellat’a 13.05.2010 tarihli imza sirkülerinin verildiği ve akreditife ilişkin tüm işlemlerin bu imza sirkülerine istinaden yapıldığı anlaşılmakta olup işlemin çift imza ile yapılabileceğine dair davadışı şirket yahut davalı şirket müdürü tarafından bankaya bir bildirim de yapılmadığına, yapılan işlem sonucu elde olunan hasılanın öncelikle şirket hesabına aktarıldığının anlaşılmasına göre aksi ispatlanamadığından hüsnüniyetli addedilmesi gereken davalı Bank Mellat’ın akreditifin bozdurulması işleminden ötürü sorumlu tutulması doğru değildir. Şu halde davalı Bank Mellat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı Bank Mellat yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Arıca vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Arıca vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Arıca yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Bank Mellat vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Bank Mellat yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4005, Karar No: 2015/4807, Tarih: 23.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/4005 E.  ,  2015/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6302, Karar No: 2021/641, Tarih: 27.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6302 E.  ,  2021/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Çocuğun Annesinin Soyadını Kullanmaya İzin

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne dava dilekçesinde; ... ile olan evlilik dışı birlikteliğinden ortak çocuk ...'in dünyaya geldiğini, çocuğun velayetinin yasa gereği kendisinde olduğunu, Afyonkarahisar Aile Mahkemesi’nin 2016/145 esas, 2016/400 karar sayılı ilamı ile ortak çocuğun anneye teslimine karar verildiğini, çocuğun biyolojik baba ... tarafından kendisinden habersiz olarak nüfusa ... adıyla kaydedildiğini, çocuğun isim ve soyisminin aslında "Belinay Işık" olması gerektiğini beyanla ortak çocuğun soyadının kendi soyadı olan ‘Işık’ olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında biyolojik babanın halen bir başkası ile evli olduğunu, cezaevinde bulunduğunu, ortak çocukla aralarında baba kız ilişkilerinin bulunmadığını, çocuğun babayı hiç tanımadığını, bu durumun yasal işlemlerde sıkıntılara neden olabileceğini beyan etmiştir. Biyolojik baba davaya dahil edilmiştir. Afyonkarahisar 1. Aile Mahkemesi'nin 26.11.2019 tarihli ilamı ile davacının iş bu davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu ve davasında haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar üzerine davalı ... idaresi tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarih 2020/312 esas, 2020/1062 karar sayılı ilamı ile çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesi yönünde çocuğun üstün yararının ispatlanmadığı gerekçesi ile davalı ... idaresinin istinaf talebi kabul edilmiş, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmiştir,

Dava münhasıran velayet hakkına sahip davacı annenin ortak çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesine yöneliktir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; ortak çocuğun davacı anne ... ile dahili davalı baba ...'in evlilik dışı ilişkisinden doğduğu, tanıma yoluyla biyolojik baba tarafından nüfusa tescil edildiği, Afyonkarahisar Aile Mahkemesi'nin 2016/145 esas, 2016/400 karar sayılı ilamı ile ortak çocuğun anneye teslimine karar verildiği, biyolojik babanın dava tarihi itibariyle başka bir kadın ile evli olduğu ve de yargılama sırasında ceza evinde bulunduğu, ortak çocuğun halen davacı annenin velayet hak ve sorumluluğunda olduğu anlaşılmaktadır.

Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulur. Çocuk ile baba arasında soybağı, ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlât edinme yoluyla da kurulur (TMK m. 282). Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi hâlinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tâbi olur (TMK m. 292). Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır. Ancak, ana önceki evliliğinden dolayı çifte soyadı taşıyorsa çocuk onun bekârlık soyadını taşır (TMK m. 321).

Adın değiştirilmesi, ancak haklı sebeplere dayanılarak hâkimden istenebilir. Adın değiştirildiği nüfus siciline kayıt ve ilân olunur. Ad değişmekle kişisel durum değişmez. Adın değiştirilmesinden zarar gören kimse, bunu öğrendiği günden başlayarak bir yıl içinde değiştirme kararının kaldırılmasını dava edebilir (TMK m. 27). Soyadı, bireyin yaşamıyla özdeşleşen ve kişiliğinin ayrılmaz bir unsuru hâline gelen, birey olarak kimliğin belirlenmesinde en önemli unsurlardan biri ve vazgeçilmez, devredilmez, kişiye sıkı surette bağlı bir kişilik hakkıdır.

Velayet; ana veya babanın, ergin olmayan çocuklarının veya kısıtlanmış ergin çocuklarının kişi varlığına, malvarlığına ve bu iki husus hakkında onları temsiline ilişkin sahip oldukları hakların ve yükümlülüklerin bütününe denir (Akıntück, Turgut: Türk Medeni Kanunu C.2, Aile Hukuku, İstanbul 2002, s. 400). Velayet, çocuk ergin oluncaya kadar onunla ilgili alınması zorunlu kararları alma hususunda veliye sorumluluk yükler ve onları yetkili kılar. Bu bakımdan modern hukukta velayet, bir hak olduğu kadar aslında çocuğun üstün yararının sağlanması bakımından yetki ve sorumluluk da içerdiğinden, hak ve yükümlülüklerin toplamı olarak kabul edilmektedir. Velayetin nihai amacı, henüz erginliğe ulaşmamış küçüğün, ileride bir yetişkin olarak gelecekteki hayata hazırlanmasını sağlamaktadır (Akyüz, Emine Çocuk Hukuku Çocuk Haklarının Korunması, 2012 s.220). 4721 sayılı Kanun'un velayet hakkına ilişkin 335 maddesinde, ergin olmayan çocuğun ana ve babasının velayeti altında olduğu, yasal sebep olmadıkça velayetin ana ve babadan alınamayacağı belirtilmek suretiyle evlilik ilişkisi süresince velayet hakkının ve bu kapsamdaki yetkilerin ortak kullanımına işaret edilmiş; 336. maddesinde evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın velayeti birlikte kullanacağı, ortak hayata son verilmesi veya ayrılık hâlinde hâkimin velayeti eşlerden birine verebileceği, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde velayetin sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa ait olduğu hüküm altına alınmış, velayet hakkı ve içerdiği yetkilerin kullanımı noktasında da eşlerin eşitliği prensibi yansıtılmaya çalışılmıştır.

Evliliğin feshi veya boşanma hallerinde, velayet hakkı kapsamındaki yetkiler dâhilinde olan çocuğun soyadının belirlenmesi hususunun düzenlendiği 21.6.1934 tarihli ve 2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 4. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği adı alır." şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı gerekçesinde, kadın ve erkeğin evlilik süresince ve evliliğin sona ermesinde eşit hak ve sorumluluklara sahip olmaları gereğine yer veren uluslararası sözleşme hükümlerine de atıf yapılmak ve eşlerin, evliliğin devamı boyunca ve boşanmada sahip oldukları hak ve yükümlülükler bakımından aynı hukuksal konumda oldukları, erkeğe velayet hakkı kapsamında tanınan çocuğun soyadını seçme hakkının kadına tanınmamasının, velayet hakkının kullanılması bakımından cinsiyete göre ayırım yapılması sonucunu doğuracağı belirtilmek suretiyle itiraz konusu kuralın, Anayasa’nın 10. ve 41. maddelerine aykırı görülmesi nedeniyle iptaline karar verildiği belirtilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2015 ve 2013/3434 numaralı, 11.11.2015 tarih ve 2013/9880 numaralı, 20.07.2017 tarih ve 2014/1826 numaralı bireysel başvuru kararlarında ise; velayet hakkı tevdi edilen çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebin, velayet hakkı ve bu kapsamdaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olması sebebiyle Anayasa’nın 20. maddesi kapsamında ele alınması gereken bir hukuki değer olduğunu, koruma, bakım ve gözetim hakkı veya benzer terimlerle ifade edilen velayet hakkı kapsamında, çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığını, eşlerin evliliğin devamı boyunca ve boşanmada sahip oldukları hak ve yükümlülükler bakımından aynı hukuksal konumda olduğunu, erkeğe velayet hakkı kapsamında tanınan çocuğun soyadını belirleme hakkının kadına tanınmamasının, velayet hakkının kullanılması bakımından cinsiyete dayalı farklı bir muamele teşkil ettiğini, çocuğun bir aileye mensubiyetinin belirlenmesi amacıyla bir soyadı taşıması ile nüfus kütüklerindeki kayıtların güvenilirliği ve istikrarının sağlanmasında, çocuğun ve kamunun açık bir menfaati bulunmakla birlikte, annenin soyadının çocuğa verilmesinin söz konusu menfaatlerin tesisine olumsuz etkilerinin kesin olarak saptanması gerektiğini ve başvurulara konu yargısal uygulamaların ölçülü olduğunun kabul edilemeyeceğini belirterek, eldeki somut olaya benzer nitelikteki başvurulara konu yargısal kararlarda Anayasa’nın 20. maddesi ile birlikte değerlendirilen Anayasa'nın 10. maddesinde güvence altına alınan ayrımcılık yasağının ihlal edildiğine karar verilmiş, aynı kararlarında ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilgili mahkemesine gönderilmesini de kararlaştırmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti adına 14 Mart 1985 tarihinde imzalanan "11 nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 nolu Protokol", 6684 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunarak, 25.03.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe girmiş ve iç hukukumuz halini almıştır. Ek 7 nolu Protokol’ün 5. maddesi "Eşler, evlilik bakımından, evlilik süresince ve evliliğin bitmesi halde, kendi aralarındaki ve çocuklarıyla olan ilişkilerinde, özel hukuk niteliği taşıyan hak ve sorumluluklar açısından eşittir. Bu madde, devletlerin çocuklar yararına gereken tedbirleri almalarına engel değildir." hükmünü içermektedir.

Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda Milletlerarası Antlaşma hükümleri esas alınır (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası m.90/son).

Kuşkusuz velayet kendisinde bulunan anne veya babanın, çocukla ilgili yapacağı her türlü iş ve işlemde çocuğun üstün yararını koruması gerektiği tartışmasızdır.

Çocuğun üstün yararı, çocuğu ilgilendiren her işte göz önüne alınması zorunlu olan ve belirli bir somut olayda çocuk için en iyisinin ne olduğunu belirlemede dikkate alınan bir ölçüt bir kılavuzdur. Çocuğun üstün yararı çocuğun haklarını garanti altına alan bir işlev de üstlenmektedir (Yücel, Özge Ufuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt 1 Sayı 2, Aralık 2013, s. 117-137). Esasın da çocuğun üstün yararına gereken önemin verilmesi, yalnızca çocuğun ya da ana babanın değil, toplumun da menfaatinedir. Çünkü çocuğun sosyal, kültürel, fiziksel ve psikolojik yönden olumlu gelişimi, ilerde toplumda zararlı davranışlarının ortaya çıkmasını da engelleyecektir (Baktır, Çetiner Selma, Velayet Hukuku, Ankara 2000 s.33).

Çocuğun üstün yararı gereği, anne hiçbir gerekçe göstermeden, sırf velayetin kendisinde olduğunu ileri sürerek çocuğa kendi kızlık soyadının verilmesini isteyemez. Anne tarafından çocuğun soyadının değiştirilmesi davası açıldığında, çocuğun üstün yararına bakılır. Eğer çocuğun üstün yararı varsa annenin kızlık soyadı çocuğa verilebilir. Üstün yarar yoksa davanın reddine karar verilmelidir.

Çocuğun üstün yararı gereği, anne hiçbir gerekçe göstermeden, sırf velayetin kendisinde olduğunu ileri sürerek çocuğa kendi kızlık soyadının verilmesini isteyemez. Anne tarafından çocuğun soyadının değiştirilmesi davası açıldığında, çocuğun üstün yararına bakılır. Eğer çocuğun üstün yararı varsa annenin kızlık soyadı çocuğa verilebilir. Üstün yarar yoksa davanın reddine karar verilmelidir.

Somut olayda, kanun gereği velayet hakkına sahip davacı anne, ortak çocuğun dahili davalı ... ile olan kısa süreli evlilik dışı ilişkisinden doğduğunu, biyolojik babanın tanıma yoluyla kendisinden habersiz olarak çocuğu nüfusa ... ismiyle tescil ettirdiğini, aslında çocuğun isminin "Belinay Işık" olması gerektiğini, ortak çocuğun Atyonkarahisar Aile Mahkemesi’nin 2016/145 esas, 2016/400 karar sayılı ilamı ile kendisine teslimine karar verildiğini, biyolojik babanın dava tarihi itibariyle başka bir kadın ile evli olduğunu, yargılama sırasında cezaevinde bulunduğunu, çocuğun babayı hiç tanımadığını, çocuk ile baba arasında baba kız ilişkisinin bulunmadığını, bu durumun ileride çocuğun yasal işlemlerinde de sıkıntıya neden olabileceğini, ortak çocuğun halen kendi yanında olduğunu ileri sürmüş, davacı tanıkları da ortak çocuğun anne yanında olup biyolojik babanın ise arayıp sormadığını beyan etmişlerdir. Çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesi halinde, üstün yararı bakımından ruhsal gelişiminin olumsuz etkileneceği ileri sürülmediği gibi, aksine çocuğun soyadının annenin soyadıyla değiştirilmesinde çocuğun üstün yararının bulunduğu anlaşılmaktadır. Anayasa Mahkemesinin benzer olaylarda verdiği hak ihlaline ilişkin kararları da gözetilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.01.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2009/17845, Karar No: 2010/17504, Tarih: 22.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/17845 E.  ,  2010/17504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Oluşa, sanığın imzasına havi aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç zabıt varakasının muhteviyatı, mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen orman bilirkişisinin ayrıntılı raporunda suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun belirtilmesine, sanık tarafından geçerli bir mülkiyet belgesi ibraz edilmemesine, sanığın suç zaptındaki ifadesinde "bu yayla evini 1950 yılında yaylacılık faaliyetlerini yürütmek için yaptırdık. Şimdi ise kar tipi nedeniyle bozulmuştur, kullanılacak durumda değildir" dediği daha sonraki aşamalarda ise suç konusu yerde bulunan babadan kalma evin 1975 yılında tipide yıkıldığını daha sonra İbrahim Kesimal isimli şahsın yıkılan bu yerin enkazı üzerine baraka yapıp bu güne kadar kullandığını, kendisinin bu yapıyı kullanmadığını savunması nedeniyle çelişkili ifade verdiği, sanığın savunmasında adı geçen İbrahim Kesimal'inde dinlenmemiş bulunması nedeniyle öncelikle İbrahim Kesimal ile bu yerin bulunduğu köyün muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ve varsa komşu taşınmaz sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu yapıyı kimin yapıp sahiplendiği, kullandığı hususlarında tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilip sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahilidare temsilcisi ile Mahalli Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.11 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.