muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4381, Karar No: 2022/8784, Tarih: 03.11.2022

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Milli park olarak ilan ve tescil edilen alan içinde kalan yerlerin 2873 sayılı Milli Parklar Kanun'un 15. maddesi uyarınca özel mülkiyete konu teşkil edecek biçimde tapuya tescilinin ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağının bulunmadığı, ne var ki, milli park olarak ilan edilen tarihe kadar zilyet lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşmesi halinde, sonradan milli park olarak ilan edilen ve statüsü değişen taşınmazda kazanılmış hakların korunması ilkesi gereğince kazanılmış hakların korunacağının kuşkusuz olduğu, HGK' nın 06.11.2015 tarih ve 2014/8-201 Esas, 2015/2436 Karar sayılı kararının da bu yönde olduğu, Orman Bakanlığının 21.12.1971 tarih ve 6320 sayılı oluruyla 6831 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince ... Vadisi ve çevresindeki 42 bin hektarlık alanın Milli Park olarak tefrik edildiği, ...'nin Sesi isimli yerel gazetede 25.09.1972 tarihinde, ... İlçesi ... Köyünde ise 20.10.1972 tarihinde ilan edildiği, çekişmeli taşınmazın ... Vadisi Milli Park sınırları içinde kaldığı sabit ise de taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ... ... ve ... ... ve kadastro tespit bilirkişileri ... ve ... ...ile davalıların tanığı ... ...' ın, çekişmeli taşınmazın 1947 yılından itibaren davalıların babası ... tarafından ölene kadar kullanıldığını, ölümünden sonra da oğlu ... tarafından ekilip biçildiğini bildirdikleri, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın üzerinde söğüt ve kavak ağaçlarının bulunduğunun, 1961 baskı tarihli memleket haritasında ve 1951 tarihli hava fotoğrafında açık alanda gözüktüğünün, orman sayılmayan yerlerden olduğunun açıklandığı, ziraat bilirkişi raporunda da, taşınmaz üzerinde söğüt ve kavak ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, Orman İdaresinin dayandığı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/69 Esas ve 1957/53 Karar sayılı dava dosyası incelendiğinde, Günahkarlar (...) Köyü muhtarı ... tarafından 27.09.1956 tarihli dilekçe ile ...'ün elatmasının önlenmesi istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açıldığının, orman yönetiminin davaya katıldığının, mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve davalı ...'ün elatmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğinin, davalı ...'ün temyizi üzerine hükmün, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.07.1958 tarih ve 1958/4121 Esas, 1958/4548 Karar sayılı ilamıyla; "Çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının Ziraat Vekaletinden sorulup sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulduğunun, bozma kararından sonra dosyada işlem yapılmadığının ve anılan dava dosyasında hükme dayanak yapılan fen bilirkişi Ata Akova tarafından düzenlenen 09.09

...'ün temyizi üzerine hükmün, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.07.1958 tarih ve 1958/4121 Esas, 1958/4548 Karar sayılı ilamıyla; "Çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının Ziraat Vekaletinden sorulup sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulduğunun, bozma kararından sonra dosyada işlem yapılmadığının ve anılan dava dosyasında hükme dayanak yapılan fen bilirkişi Ata Akova tarafından düzenlenen 09.09.1956 tarihli krokili raporda 1 rakamı ile işaretlenen taşınmazın davalı yere ilişkin olduğunun anlaşıldığı, bu durumda çekişme konusu taşınmazın malik hanesi açık olup 3402 sayılı Kanun'un 30/2 maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin kadastro mahkemesince belirlenmesi gerektiği açıklanarak, Hazineye ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/69 Esas ve 1957/53 Karar sayılı dava dosyasının davacısı Günahkarlar (...) Köyü Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi ve duruşma günününü bildirir davetiye tebliğ edilip delil ve belgelerinin istenmesi, gerekli inceleme ve araştırmaların yapılması ve bundan sonra, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek yukarıda değinilen hususlar gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 6100 sayılı HMK' nin 115/2. maddesi gereğince dava koşulu yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 24.10.2019 tarihli duruşmada verilen bilirkişi ücreti ile talimat masraflarının verilen iki haftalık süre içinde yatırılmadığından bahisle davanın 6100 sayılı HMK'nin 115/2. maddesi gereğince dava koşulu yokluğundan usulden reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesinde, kadastro komisyonlarından gönderilen tutanaklar ile mahalli mahkemelerden devredilen dosyaların muhtevasından malik tespiti yapılamadığı veya dava açan mirasçının dışında başka mirasçıların da bulunduğu anlaşıldığı takdirde, hakimin resen lüzum gördüğü diğer delilleri toplayarak taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlü olduğu, taşınmaz malın ölü bir şahsa ait olduğu anlaşılır ve mirasçıları da tespit edilemezse, ölü olduğu yazılmak suretiyle o şahsın adına tescil kararı verileceği; yine anılan Kanun’un 36. maddesinde, taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacı hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince resen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı ifade edilmiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın malik hanesi açık olduğundan, 3402 sayılı Kanun’un 30/2 maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin re'sen belirlenmesi gerektiği gözetilerek, yatırılması istenen bilirkişi ücreti ile talimat giderlerine ilişkin masrafın ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneğinden karşılanması ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller çerçevesinde esasa ilişkin bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın 6100 sayılı HMK'nin 115/2. maddesi gereğince dava koşulu yokluğundan usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8973, Karar No: 2022/8430, Tarih: 24.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8973 E.  ,  2022/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay`a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`un adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`un temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nın 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. Elazığ`da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

b) Kabule göre;

b) Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ...`un adli yardım talebinin KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 24.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6626, Karar No: 2012/8683, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6626 E.  ,  2012/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan narenciyenin 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimine, üretim giderine (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg başına ortalama satış fiyatına ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, aksi takdirde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26231, Karar No: 2014/35379, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26231 E.  ,  2014/35379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2010/499-2013/218

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ve ödenmeyen ücret alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun'un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K,).

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8.i maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece 09.04.2013 tarihli celsede taraf vekillerine tefhim edilen kısa kararda kıdem tazminatı alacağı hakkında hüküm kurulmamışken, gerekçeli kararda söz konusu alacağın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Böylece belirtilen 6100 sayılı Kanun'un 297, 298 ve 321. Maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın salt bu sebeple sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece 09.04.2013 tarihli celsede taraf vekillerine tefhim edilen kısa kararda kıdem tazminatı alacağı hakkında hüküm kurulmamışken, gerekçeli kararda söz konusu alacağın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Böylece belirtilen 6100 sayılı Kanun'un 297, 298 ve 321. Maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın salt bu sebeple sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı salt sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10629, Karar No: 2016/12071, Tarih: 04.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10629 E.  ,  2016/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

D...Ş... vekili Av. N...A...ile davalılar 1-S...B...vekili Av. N... E..., 2-K... Ö... 3-Y... Ö... vekili Av. H...H... A... arasındaki dava hakkında As. Huk. (İş) Mahkemesinden verilen 25.03.2016 günlü ve .../... E. .../...K. sayılı hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü,

1-Davalı K...Ö... adına hüküm tefhim edilen Av. H...H... A...için davalı K...Ö... tarafından verilmiş vekaletname dosya içerisinde bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince, anılan avukata, K... Ö... vekili olarak vekaletname ibrazı için muhtıra çıkartılması, ikmalinin sağlanamaması durumunda, anılan davalıya gerekçeli hükmün yöntemince tebliğ edilmesi gerekmektedir.

2-Yargıtaya dosya gönderme kontrol formunda, K... Ö...’in de hükmü temyiz ettiği, ne var ki; dosyada temyiz talep dilekçesi bulunmadığı gibi temyiz harcının da yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davalı K... Ö... adına temyiz talep ve harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılmalı, talep bulunması halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, muhtıraya rağmen eksik harcın ödenmemesi durumunda temyiz harcının tamamını ödemeyen davalı yönünden şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan ret kararının hükmü temyiz eden ilgili davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12695, Karar No: 2016/6174, Tarih: 02.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12695 E.  ,  2016/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2012/85-2014/193

Taraflar arasında görülen davada ...... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.09.2014 gün ve 2012/85-2014/193 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.06.2015 gün ve 2015/2539-2015/7874 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacılar H.. Ş... ile S.. I.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin tekstil sektöründe ..... markasıyla faaliyet gösterdiğini, ürettiği ürünlere ilişkin tasarım tescillerinin bulunduğunu, müvekkilinin tescilli tasarımına konu ürünün ....... markası altında davalılar tarafından üretilip satıldığını, bu durumun öğrenilmesi sonrasında müvekkilince ....... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/4 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti yaptırıldığını, alınan rapor uyarınca davalıların müvekkilinin tescilli tasarımına konu eteğin ayniyet derecesinde benzerini sattığının belirlendiği, gerçek kişi davalıların ise davalı şirketin ortağı ve yöneticileri olduğunu, davalıların eylemleri nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek davalıların tasarım hakkına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespiti ve men'ine 554 sayılı KHK'nın 52/a maddesi gereğince 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 20.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, gerçek kişi müvekkilerine bu davada husumet yöneltilemeyeceğini, dava dilekçesinde dayanılan tespit bilirkişisi raporuna müvekkilince itiraz edildiğini, bu dosyada alınan raporun ve tutanağın hükme esas alınamayacağını, dava konusu ürünün müvekkilinin iş yerinde satıldığına dair dosyada delil bulunmadığını, davacı tarafından ibraz edilen faturaların bu hususu kanıtlamaya yeterli olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında davacı-karşı davalı adına ..... nezdinde 2012/05540-28 numarada tescilli etek tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek söz konusu tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.