muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4931, Karar No: 2025/1872, Tarih: 12.02.2025

2. 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 inci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında, adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Suç tarihinin, defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin yazının tebliğ edildiği 05.03.2013 tarihini izleyen 15 günlük sürenin bitiminden sonraki "21.03.2013" tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında "03.03.2013" olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10360, Karar No: 2012/5878, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10360 E.  ,  2012/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı Yasa kapsamında 20/04/1982-01/10/2000 tarihleri arasındaki vergi kaydı bulunan döneme ilişkin yaptığı borçlanma işleminin iptaline yönelik Kurum işleminin iptaliyle, Kurumca belirlenen meblağın ödenmesi karşılığında vergi borçlanmasının geçerli sayılması ve aynı dönemde Esnaf ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında 20.04.1982-01.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kaydı bulunan döneme ilişkin yaptığı borçlanma işleminin iptaline yönelik Kurum işleminin iptali ile Kurumca belirlenen meblağın ödenmesi karşılığında vergi borçlanmasının geçerli sayılması ve aynı dönemde Esnaf ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının kısmen kabulü ile, borçlanma bedeli olarak 2.225,00 TL'sını Kuruma ödemesi şartı ile davacının 20.04.1982 tarihinden itibaren 930 gün sigortalı hizmetinin geçerli olduğunun tespitine,fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 389. maddesinde, mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir. Hüküm, davanın açıldığı tarihteki maddi ve hukuki duruma göre verileceğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na göre, ileriye dönük olarak ve şarta bağlı biçimde karar tesis edilmesi mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacının kendisine iade edilen borçlanma bedelini ödemesi için davacıya mehil vermek, davacının iade edilen borçlanma bedelini yatırması halinde, 20.04.1982 tarihinden itibaren 930 gün süre ile sigortalı olduğunun tespitine, aksi halde yani, verilen mehil içinde borçlanma bedelinin yatırılmaması halinde ise, davanın reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15667, Karar No: 2010/171, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15667 E.  ,  2010/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin muhtesat malikine ödenmesine, itiraz olursa ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8035, Karar No: 2017/951, Tarih: 23.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/8035 E.  ,  2017/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kötü muamele (üç kez)

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13575, Karar No: 2017/907, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13575 E.  ,  2017/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10971, Karar No: 2020/10104, Tarih: 18.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10971 E.  ,  2020/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davacı idare adının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,18/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9379, Karar No: 2019/1628, Tarih: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9379 E.  ,  2019/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; yüklenen suçun maddi konusunun fatura olması; sanıkların ortağı olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna göre, 2010 takvim yılında mal veya hizmet satışına ilişkin herhangi bir bildirimin bulunmaması nedeniyle, aynı dönemde kim adına, hangi sayı ve tutarda fatura düzenlendiğine ilişkin bir tespitin yapılamaması; bilirkişi ... tarafından düzenlenen 12.09.2013 tarihli raporda, dosyada örneği bulunan faturaların sahte basım belge niteliğinde olduğunun belirtilmesi; sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-2010 takvim yılında fatura düzenlendiğine ilişkin tespit bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesinden sorularak, tespit var ise kim adına, hangi sayı ve tutarda fatura düzenlendiğine ilişkin listenin istenmesi,

2-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilip sanıklara gösterilerek, yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturaların temin edilememesi hâlinde;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Vergi tekniği raporunda adı geçen muhasebeci ... ’nün, CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sanıkları tanıyıp tanımadığının, beyannameleri kimin talimatı ile düzenlediğinin, muhasebecilik ücretini kimden aldığının sorulması;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4. Kabule göre;

d)Vergi tekniği raporunda adı geçen muhasebeci ... ’nün, CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sanıkları tanıyıp tanımadığının, beyannameleri kimin talimatı ile düzenlediğinin, muhasebecilik ücretini kimden aldığının sorulması;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4. Kabule göre;

a)Sanıklar hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak yanlış hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5195, Karar No: 2016/1620, Tarih: 18.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5195 E.  ,  2016/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (Her iki suçtan da)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Metal Enjeksiyon Kalıp ve Döküm Sanayi Ticaret Limited Şirketine ait ... Bankası Çorlu/Tekirdağ Şubesi tarafından verilme 9014868 seri numaralı 3750 Avro bedelli çek yaprağını bir şekilde ele geçirip, ciro ettikten sonra aldığı mal karşılığında katılan şirket yetkililerine verdiği, katılan şirket yetkilileri tarafından bankaya ibraz edilen çek üzerinde banka görevlilerince yapılan inceleme neticesinde çekteki keşideci imzasının çekte keşideci olarak gözüken... Metal Enjeksiyon Kalıp ve Döküm Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkililerine ait olmadığının tespit edildiği, bu nedenle bu çeke istinaden herhangi bir ödemenin yapılmadığı, bu şekilde sanığın söz konusu sahte çeki ödeme aracı olarak kullanıp kendisine haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı “nitelikli dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; “üzerine atılı suçu kabul etmediğini, çekteki keşideci ve ciro imzalarının kendisine ait olmadığını, çekte birinci ciranta olarak gözüken ... Alüminyum Enjeksiyon Döküm Pazarlama ve Satış Sanayi Ticaret Limited Şirketinin hissedarı olsa da bu şirketin genel müdürünün aynı zamanda çekte keşideci olarak gözüken ... Metal Enjeksiyon Kalıp ve Döküm Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortakları arasında yer alan Gürsoy Soylu isimli kişi olduğunu, imza yetkisinin de bu kişiye ait olduğunu” beyan etmiş olması, suça konu çekte keşideci olarak gözüken ... Metal Enjeksiyon Kalıp ve Döküm Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortakları olan ...’nun ifadeleri alınmadan, çekteki keşideci ve 1. ciranta imzalarının bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı yönünde herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hüküm kurulmuş olması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle ... Metal Enjeksiyon Kalıp ve Döküm Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortakları olan...’nun duruşmaya davet edilerek uyuşmazlığa konu olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, ifadelerinde bu kişilere katılan şirketle herhangi bir ticari ilişkilerinin bulunup bulunmadığının, suça konu çekten haberdar olup olmadıklarının, çekteki keşideci ve 1. ciranta imzalarının kendilerine ait olup olmadığının, çekte 1. ciranta olarak gözüken ... Alüminyum Enjeksiyon Döküm Pazarlama ve Satış Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile herhangi bir irtibatlarının bulunmadığının, bu şirketin yönetiminde yer alıp almadıklarının sorulması, bilahare çekteki keşideci ve 1. ciranta imzalarının ...’nun eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılarak toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7208, Karar No: 2011/7909, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7208 E.  ,  2011/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava konusu 145 ada 15 ve 457 ada 4 sayılı parsellerin paylı maliki olduğunu, taşınmazların tapu kayıtlarında soyadının yanlış yazıldığını, düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın 457 ada 4 sayılı parsel yönünden kabulüne, 145 ada 15 sayılı parsel yönünden ise reddine karar verilmiştir. Ancak hüküm fkrasında neyin düzeltildiği açıkça yazılmamıştır. HUMK'nun 388. maddesine göre, ... hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK'nun 389. maddeside de kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerekmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup, kanunda "hüküm" kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verildiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yalnızca davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1.fıkrasının 1.satırında "457 ada 4 parsel yönünden kabulüne" cümlesinden sonra gelmek üzere "dava konusu parselin tapu kaydında 1220/4758 hisse sahibi Mehmet kızı Telli Tuncel'in, Tuncel olan soyadının nüfus kaydına göre Ulukul olarak tashihen tesciline" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 16.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.