muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26260, Karar No: 2019/24443, Tarih: 26.12.2019

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı kurum ile diğer davalı ...Ş. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı kurum bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiği belirtilerek, aylık ücret,ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım,yemek ve gıda yardımı,kömür yardımı,giyim eşyası ve koruyucu malzeme yardımı,sendika üyeliğinden kaynaklanan sendikal farklar talep edilmiştir.Mahkemece,dava konusu talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26319, Karar No: 2015/7943, Tarih: 14.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26319 E.  ,  2015/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/461-2013/437

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20103, Karar No: 2008/5999, Tarih: 15.04.2008

21. Hukuk Dairesi 2007/20103 E., 2008/5999 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/20103 E., 2008/5999 K.**

**- BAĞ-KUR SİGORTALILIĞININ TESBİTİ**- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 10 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 1988 yılından 2.4.2007 tarihine kadar kısa süreli SSK sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının 1988 yılından dava tarihi olan 2.4.2007 tarihine kadar kısa süreli SSK sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının kısa süreli SSK sigortalılık süreleri dışlanarak 01.04.1988-02.04.2007 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36. ve 10. maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulünün gerekeceği, ancak tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılabilmesi için tarımsal faaliyetin devam ettiğinin ispatı gerekecektir. Somut olayda davacının 1.4.1988 tarihi itibariyle re'sen tescil edildiği, 1988 yılında 103, 1991 yılında 62, 1996 yılında 90, 1997 yılında 288, 1999 yılında 40, 2000 yılında 106, 2006 yılında 97 gün 506sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak çalıştığı, davalı kurumca ilk defa 506 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten 1 gün önce 9.8.1988 tarihinde terkin edildiği zirai taşınmazının bulunmadığı, ziraat odasına kaydının 15.08.2001 tarihinde başladığı, 1988-2007 yılları arasında tarımsal kredi kullanmadığı ve tarım kredi kooperatifine ortak olmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar zabıta araştırmasında davacının babasından kalma arazide kardeşiyle ortak olarak tarımsal faaliyette bulunduğu, faaliyetin devamlı ve sürekli olduğu belirtilmiş ise de babasının tarlasının olup olmadığı sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığı konusunda araştırma yapılmadan sonuca gidildiği görülmektedir.

Mahkemece davacı davalı kurumaca 1.4.1988-9.8.1988 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edildiğinden bu dönem istemle ilgili tespit kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmadığı halde bu dönemle ilgili tespit kararı verilmesi ayrıca davacının SSK çalışmasının sona erdiği 9.8.1988 tarihinden sonra tarımsal faaliyetinin devam ettiği kanıtlanamadığı halde eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu 9.8.1988-2.4.2007 tarihleri arasındaki dönemde sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; ihtilaf konusu olan dönemde davacının zilyetliğinde babasından kalma zirai taşınmaz bulunup bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığı araştırılarak 9.8.1988-2.4.2007 tarihleri arasında tarımsal faaliyetinin devam edip etmediği, belirlenerek çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11858, Karar No: 2019/3769, Tarih: 11.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11858 E.  ,  2019/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “defter ve belge gizleme” ve “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığın, Anıl Türkeli isimli arkadaşı ile birlikte iş yer kurmak için konuştuklarını, kendisine imza sirküleri ve noterden vekaletname verdiğini, daha sonra o yıl içinde arkadaşının öldüğünü, kendisinin iş yeri açmadığını Tuğ tekstil isimli iş yerinden haberi olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini söylemesi, incelemesi yapılan faturalar, kira kontratı ve vergi dairesine sunulan bildirim dilekçesindeki ve işe başlama dilekçesindeki imzaların sanığa ait olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edilmesi, tanık sıfatıyla dinlenen dükkan sahibi ...’un sanığı hiç görmediğini, kendisinden iş yerini kiralayanın sanık olmadığını söylemesi karşısında; sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- İş yerinin muhasebecisi olan ve tanık sıfatıyla dinlenen ...’un defter ve belgeleri sanığa teslimine dair 03.03.2011 tarihli defter ve belgelerin teslimi tutanağındaki imzanın sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılması,

2-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6- Kabule göre de;

a- Defter ve belge gizleme suçu yönünden;

aa) 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren .... sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 1 yıl olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

bb) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

b-Tüm suçlar yönünden ise; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, .... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4507, Karar No: 2024/1344, Tarih: 21.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4507 E.  ,  2024/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/885 Esas, 2022/580 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/308 E., 2020/47 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait Ankara ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 46435 ada, 1 parselde kayıtlı 1 no.lu bağımsız bölümü dava dışı Şekerbank T.A.Ş. ile davalı Arda Grup Gıda Turizm İnş. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden teminat amaçlı ipotek olarak verildiğini, müvekkilinin davalı şirket ortaklığından 30.09.2014 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile çıktığını, hisse devir sözleşmesinde diğer ortak ... tarafından 01.10.2014 tarihi itibariyle müvekkiline ait taşınmaz üzerindeki ipoteğin fek edileceğinin taahhüt edildiğini, ancak taahhüdün yerine getirilmediğini, ipoteğin kaldırılması için müvekkilinin hem davalı şirkete hem de Şekerbank'a ayrı ayrı ihtarname çektiğini, ipoteğin kaldırılmadığını, müvekkiline ait olan bu taşınmazın banka ekspertiz değerinin yaklaşık 230.000,00 TL olduğunu ve söz konusu bu bedel kadar davalılara ait gayri menkul ve menkuller üzerine ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve adı geçen taşınmaz bedelinin ipoteğin kaldırılması gereken tarihteki değeri ile bu değere 01.12.2014 tarihinden itibaren günümüze kadar işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının talep sonucunun açıklanması gerektiğini, eksik harç bulunduğu için bunun tamamlattırılması gerektiğini, ipoteğin süresinde kaldırılmamış olması nedeni ile oluşmuş davacı zararı var ise bunun ispat edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının talep sonucunun açıklanması gerektiğini, eksik harç bulunduğu için bunun tamamlattırılması gerektiğini, ipoteğin süresinde kaldırılmamış olması nedeni ile oluşmuş davacı zararı var ise bunun ispat edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait taşınmaz üzerindeki ipoteğin 01.12.2014 tarihine kadar kaldırılmadığı tartışmasız olup, davacı tarafın taşınmazı üzerindeki ipoteğin kaldırılmamış olması nedeni ile uğramış olduğu zarar var ise bu zararın yine davacı tarafından kanıtlanması gerektiği, taşınmazın üzerinde ipoteğin devam etmesi nedeni ile davacının kaçırdığı şans ve bu nedenle oluşan zararının kanıtlanması halinde ancak davalıların sorumluluğundan söz edilebileceği, davacı her ne kadar kaçırdığı şansları tanık ile ispat etmek istemiş ise de, uyuşmazlığın niteliği gereği zararın tanık delili ile ispat edilmesi mümkün olmadığı için tanıkların beyanlarının alınmadığı, davacı kayıtları üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu da ipoteğin süresinde kaldırılmamış olması nedeni ile ve sırf bu nedenle davacı zararının oluştuğuna ilişkin somut zararı ortaya koyan herhangi bir delil sunulmadığı için davacının davasının her iki davalı yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait Ankara ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 46435 ada, 1 parselde kayıtlı 1 no.lu bağımsız bölümü dava dışı Şekerbank T.A.Ş. ile davalı Arda Grup Gıda Turizm İnş. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan Genel Kredi sözleşmesine istinaden teminat amaçlı ipotek olarak verildiğini, müvekkilinin davalı şirket ortaklığından 30.09.2014 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile hisselerini şirketin diğer ortağı olan ...'ya devrettiğini, hisse devir sözleşmesinin 5 inci maddesi gereğince müvekkiline ait taşınmaz üzerindeki ipoteğin 01.12.2014 tarihine kadar kaldırılacağının davalı ...'nın hem de şirket adına hem de şahsen taahhüt ettiği halde taahhüdünü yerine getirilmediğini, müvekkili tarafından ihtarname çekildiğini, ihtara rağmen ipoteğin kaldırılmadığını,