muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5383, Karar No: 2011/22115, Tarih: 15.11.2011

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında ise; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aym kanunun; " .. resmi dairelerin mecburiyetilı başlığım taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir. Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince, KDV ve Damga Vergisine yönelik şikayet bakımından, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 15/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4893, Karar No: 2012/3681, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4893 E.  ,  2012/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülme- yen sair itirazların reddine, ancak:

Sanıklar hakkında hapis cezasının, suçun işleniş biçimi, kastlarının yoğun- luğu gözönünde bulundurularak asgari hadden tayin edilmesine karşın, hapis cezası yanında hükmolunan temel adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 5 gün yerine 60 gün olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında temel adli para cezasına esas alınan her bir suç için tayin edilen 60 birim gün sayısının 5'er güne ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca tayin olunan 50 gün adli para cezasının 4'er güne indiril- mesi ve her suç için 4'er gün karşılığı yirmi liradan para cezasına çevrilerek 1500 TL sonuç adli para cezasının yerine 80'er TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13708, Karar No: 2013/5748, Tarih: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13708 E.  ,  2013/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/.../2011 tarih ve 2011/845-2011/845 D.İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz edenler (davalılar) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... vekili, tarafından davalılar aleyhine açılan davada, davacının, davalı şirketlerdeki hisselerini ivazsız olarak ....08.2001 tarihli miras mukavelesi başlıklı sözleşme ile çocukları olan davalı şahıslara devrettiğini, ancak sağlığında bu hisselerdeki tüm gelir ve kar paylarının kendisine ait olacağını ve bu hisselerin devredilmemesini mükellefiyet olarak koyduğunu, 2001-2005 yılları arasında davalıların bu mükellefiyetlere uyduklarını ancak 2005 yılından itibaren hak ettiği hisse gelirlerinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, ödenmeyen hisse gelirlerinin davalılardan tahsilini, dava sonuna kadar davalıların, davalı şirketlerdeki hisselerinin devrinin önlenmesi ve davalılara devredilen hisselerden kaynaklı gelir ve ödemelerin yapılmaması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 08...2011 tarihinde tedbir isteminin kabulü ile davalılar ..., Hazin Hakkı Haskaraman ve ... .../.08.2001 tarihli mukavelename ile babaları olan davacı ... tarafından devredilmiş olan davalı şirket hisselerinin devrinin teminatsız olarak ihtiyati tedbir yoluyla önlenmesine, hisselerden kaynaklı tüm gelir ve ödemelerin ihtiyati tedbir yoluyla davalılara yapılmamasına tensiben karar verilmiştir.

Davalı vekili söz konusu tedbir kararına itirazında, davacının davasının haksız olduğunu, müvekkillerinin imzasını taşımayan sözleşmeden sorumlu tutulamayacaklarını, herhangi bir şarta bağlı olmaksızın gerçekleştirilen hisse devirleri karşısında verilen tedbir kararının haksız ve kanuna aykırı bulunduğunu, hisse devirlerinin davacının dayanak almış olduğu müvekkillerinin imzasını taşımayan ....08.2001 tarihli sözleşmeye göre değil tarafların karşılıklı olarak gerçekleştirmiş oldukları hisse devir sözleşmelerine dayandığını, hisse devir sözleşmelerinin herhangi bir şart ve mükellefiyet içermediğini, hisselerin her türlü hak ve vecibeleri ile birlikte müvekkilleri gerçek şahıslara ve davacının evlilik dışı

çocuklarına devredildiğinin açıkça beyan ve kabul edilmiş olması karşısında devre konu hisselerden kaynaklı tüm gelir ve ödemeler hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesinin de doğru olmadığını, bu kararın tek gelirleri hisse senetlerinden elde ettikleri gelir olan müvekkillerinin mağduriyetine neden olduğunu ileri sürerek, tedbir kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

çocuklarına devredildiğinin açıkça beyan ve kabul edilmiş olması karşısında devre konu hisselerden kaynaklı tüm gelir ve ödemeler hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesinin de doğru olmadığını, bu kararın tek gelirleri hisse senetlerinden elde ettikleri gelir olan müvekkillerinin mağduriyetine neden olduğunu ileri sürerek, tedbir kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, itirazın murafaalı olarak incelenmesi sonucu 11.06.2012 tarihinde verilen kararda tedbir koşullarının mevcut olduğu ve devam ettiği, davalı tarafın itiraz sebeplerinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı itiraz edenler vekili temyiz etmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 389. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için dava konusu hakkın elde edilmesinin zorlaşması ya da imkansız hale gelmesi veya gecikme sebebiyle ciddi bir sakınca yahut zararın doğmasının söz konusu olması gerekir. Yasal düzenleme içeriğinden anlaşılacağı üzere, dava konusunun ihtilaflı olması halinde ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün olup ihtiyati haciz gibi ihtiyati tedbir kararı verilemez.

Somut uyuşmazlıkta verilen ihtiyati tedbir kararı davacıya en son ödemenin yapıldığı 2005 tarihinden dava tarihine kadar geçen dönem için davalılara geçerli bir hukuki dayanağı olmadan ödendiği iddia edilen 458.958 TL'nın tahsili istemine ilişkin olup dava tarihinden sonraki gelir ve ödemelerin davalılara yapılmaması ve hisselerin devrinin önlenmesi konusunda verilen ihtiyati tedbir kararının, dava tarihine kadar yapılan ödemelerin istirdadına ilişkin dava konusu edilen taleple ilgisi bulunmadığı gibi davacının talebinin alacak olması, hisselerin aynına yönelik bir talebin de söz konusu olmaması gözetilmeksizin ve ayrıca alacak davasında ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği ancak şartları varsa ihtiyati haciz kararı verilebileceği dikkate alınmaksızın ihtiyati tedbire itirazın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, itiraz edenler (davalılar) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26716, Karar No: 2010/26931, Tarih: 29.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26716 E.  ,  2010/26931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/223656

MAHKEMESİ : Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007

NUMARASI : 2007/433

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

765 Sayılı TCK.nun 95/2.maddesi gereğince erteli cezanın aynen infazına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun (BEDAŞ) 12.12.2005 tarihli yazı cevabında ''mühürleme tutanağı ektedir'' denildiği halde dosya içerisinde rastlanmadığından, suça konu sayaca ilişkin varsa mühürleme tutanağının gönderilmesi için katılan kuruma yeniden yazı yazılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12839, Karar No: 2010/9601, Tarih: 06.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/12839 E.  ,  2010/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE,

06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15760, Karar No: 2014/5026, Tarih: 14.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15760 E.  ,  2014/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada25/06/2013 tarih ve 2012/157-2013/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahilvekilinin tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.11.1999 tarihinde parasını vadeli olarak yatırdığını, bu paranın müvekkilinin bilgisi dışında off shore hesaplarına aktarıldığını, ancak esasen mevduat hesabına aktarılan paraların Balkaner Grubu şirketlere kredi olarak kullandırıldığını ileri sürerek, 7.941,43 TL'nin 26.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek %84 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait paranıne hesabına aktarılarak grup şirketlere kredi olarak kullandırılıp tüketildiği, yapılan ceza yargılaması sonunda sanıkların bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık eylemleri nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiği, bankaların basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğu ve objektif özen borcunun sonucu olarak hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.941,43 TL'nin 26.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1 - Davanın ihbarı ve davaya müdahale HMK’nın 61. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Yasa'nın 68. maddesine göre, feri müdahil lehine müdahale ettiği taraf ile birlikte hareket edebilir. Dava, ihbar olunan arafından ihbar edilmiş veekilinin davalının yanında fer'i müdahile talebi olmamıştır. İhbar olunanın aleyhine hüküm kurulmadığı gibi, tek başına kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından, ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

2 – Davalı ile fer'i müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

2 – Davalı ile fer'i müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3 - Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ile devren birleştirildiği, yine . (sonraki unvanı) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekili ile fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2-a bendinin çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'', 2-b bendinde yer alan ''davacı tarafça yapılan peşin harç gideri 117,95 TL’nin davalı bankadan alınıp davacıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “davacı tarafça yapılan peşin harç gideri 117,95 TL’nin istek halinde karar kesinleştiğinde davacıya iadesine” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1468, Karar No: 2022/10039, Tarih: 29.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1468 E.  ,  2022/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi Kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı vekili tarafından herhangi bir belge sunulmadığından gerekli şartları taşımadığı anlaşılan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesi gereğince, istinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılarak tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Anılan Kanunun 366. maddesine göre de "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352’nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır."

Böyle olunca, HMK’nın 344. maddesinde öngörülen prosedürün davacı yönünden işletilerek, temyiz yoluna başvuru harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılmasının temini, şayet temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması yoluna gidilirse bu yöndeki ek kararının hükmü temyiz eden davacı vekiline tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18220, Karar No: 2023/2518, Tarih: 22.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18220 E.  ,  2023/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik tedbiri kararının tebliğinden haberi olmadığına, ısrar etmediğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, adli para cezasını ödeyecek maddi gücünün bulunmadığına, sabıkasının bulunmadığına, suç işleyeceği konusunda niçin kanaat oluştuğunu anlayamadığına, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; adli sicil kaydına göre mahkûmiyet hükmü bulunmayan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel bulunmayan sanık hakkında yasal olmayan ve dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR