muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16421, Karar No: 2014/458, Tarih: 16.01.2014

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.

Davacı tarafından takibe dayanak yapılan ve iş bu davaya konu sözleşmeye ilişkin davalı itirazında, sözleşmenin davacı tarafından zorla imzalattırıldığını beyan etmiştir. Yargılama sırasında da davalı tarafın bu konuda Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğu, bu hususta soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu hususu ihtilaflıdır.

Hal böyle olunca, öncelikle taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin bulunup bulunmadığı araştırılması, bu hususta taraf delilleri toplanması, taraflar arasında adi ortaklık bulunduğunun anlaşılması durumunda mahkemece; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri dikkate alınması, Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerine göre tasfiye işlemi gerçekleştirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13330, Karar No: 2012/13960, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13330 E.  ,  2012/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 23. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacı ... idaresindeki araç ile davalı ... idaresindeki aracın çarpışması sonucu, ... ve ...'un yaralandığını, araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalan anne ... ve kız kardeş ... için ayrı ayrı 3.000,00.-TL destek tazminatı baba ... için 2000 TL destek tazminatı, 750 TL defin gideri, 250 TL ulaşım, konaklama vs gideri ile anne ve babanın her biri için 40.000,00.-TL, kız kardeş için 20.000,00.-TL manevi tazminat, yaralılar ... ve ...'nin her biri için geçici çalışma gücü kaybı, tedavi giderleri, ev değiştirme harcaması, yemek kartı ücreti ve ailesinin yanına gitmek için ulaşım gideri toplam 500,00.-TL maddi tazminat ile yine her biri için 5.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah ile maddi tazminat miktarı artırılmıştır.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili, davacı ... ve ...'e destek tazminatı ödemesi yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İsviçre Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı yönünden trafik sigortası limiti yeterli olduğundan talebin reddine, kız kardeşi ...'un destek tazminatı talebinin reddine, defin giderine ilişkin 435,00.-TL'lik talebin kabulüne, baba ... ... için 24.217,56.-TL, anne ... için 25.382,65.-TL destek tazminatı, ... için 200,00.-TL, ... için 250,00.-TL tedavi gideri ile baba ve anne için ayrı ayrı 12.000,00.-TL, kız kardeş için 3.000,00.-TL, yaralı ... için 3.000,00.-TL, yaralı ... için 5.000,00.-TL manevi tazminatın (manevi tazminattan işleten ve sürücü sorumlu tutularak) zorunlu mali sorumluluk sigortası yönünden dava tarihi, işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bedin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararın tazmini ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararın tazmini ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını

etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, mahkemece anne ... ve baba ... ...'nin her biri için 12.000,00.-TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacılar ... ... ve ... için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken somut olay ile bağdaşmayacak şekilde düşük manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17889, Karar No: 2015/2702, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17889 E.  ,  2015/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24788, Karar No: 2018/21069, Tarih: 21.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24788 E.  ,  2018/21069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının istihdamında işten çıkartıldığı, mağaza sorumlusu olarak kesintisiz çalıştığını, işveren tarafından hiçbir sebep gösterilmeksizin iş akdinin sona erdirildiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zaman aşımı itirazları olduğunu, davacının iş akdinin İş Kanunu uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının çalıştığı mağazada yapılan denetlemede davacının bir takım usulsüz işlemler yaparak müvekkili şirketin güvenini kötüye kullandığı ve zarara uğrattığının ortaya çıktığını savunarak davanın reddini davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, envanter döneminde yapılan sayımlar sırasında Mahkememizin 2014/419 esas sayılı dosyasında davacı olan ve aynı nedenle işakdi feshedilen mağaza sorumlusu ...'ın görevli olduğu mağazada bir üründe eksik çıktığı, açığı kapatmak için davacının görevli olduğu mağazadan ürün alındığı, bu işlemin kayıtlara geçirilmeksizin yapıldığı, netice olarak her iki mağazadaki mağaza sorumlularının işine son verildiği anlaşılmış ise de; özellikle davacı tanığı beyanlarından mağazalarda bu şekilde eksiklik olduğunda diğer mağazalarla karşılıklı olarak bu işlemin yapıldığı, genellikle ürünlerde açığın ortaya çıktığı, bölge sorumlularının da bunu bildikleri, bölge sorumlularının bilgisi dahilinde bu tür transferlerin yapıldığı, davacının bu davranışı sonucu işveren bakımından herhangi bir zararın meydana gelmediği, davalı işyerinde fiilen uygulanagelen bir işlem olduğu, iş akdinin feshinde ancak geçerli neden olarak kabul edilebileceği, gerçekleştirilen davranış ile yaptırım arasında ölçülülük bulunmadığı, haklı fesih nedeni olarak kabul edilemeyeceği değerlendirilmiş, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, sunulan kayıtlardan ve tanık beyanlarından davacının fazla çalışmalarının bulunduğu, buna karşılık fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin davalı işverence ispatlanamadığı, bayram ve genel tatillere ilişkin tahakkukların ise bordrolarda gösterilerek davacıya ödenmiş olduğundan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, envanter döneminde yapılan sayımlar sırasında farklı işyerinde çalışan mağaza sorumlusu ...'ın görevli olduğu mağazada bir üründe eksik çıktığı, açığı kapatmak için davacının görevli olduğu mağazadan ürün alındığı, bu işlemin kayıtlara geçirilmeksizin ve envanter primi almak amacıyla yapıldığı, davacının savunmasında da bu durumu kabul ettiği anlaşılmakla İş Kanunu'nun 25/2-e maddesinde düzenlenen doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışları nedeniyle davalı tarafından yapılan feshin haklı olduğu anlaşılmaktadır. Fakat Mahkemece ürünlerde açığın ortaya çıktığı, bölge sorumlularının da bunu bildikleri, bölge sorumlularının bilgisi dahilinde bu tür transferlerin yapıldığı, davacının bu davranışı sonucu işveren bakımından herhangi bir zararın meydana gelmediği, davalı işyerinde fiilen uygulanagelen bir işlem olduğu, feshin ancak geçerli neden olarak kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiş ise de bu gerekçe yerinde olmayıp, kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4604, Karar No: 2021/14039, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4604 E.  ,  2021/14039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulüne HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8866, Karar No: 2016/1172, Tarih: 29.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8866 E.  ,  2016/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2-Kenevir ekme

Hükümler : 1-Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri (Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak)

2-Mahkûmiyet (Kenevir ekme suçuna ilişkin olarak)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/4, 5, 6. fıkralarında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.” hükmünü düzenlemiştir. Buna göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir. Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi ve hükümlüye rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilmesi ile üçer aylık süre ile rapor düzenlenmesinin istenmesi,

2-... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerde yer alan "Ayrıca cezanın infazından sonra başlamak üzere 5275 sayılı yasanın 108/4. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile Denetimli Serbestlik Tedbirinin uygulanacağının BİLDİRİLMESİNE, (Bildirim yapılamadı) ,TCK 58/8. madde uyarınca mahkum olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının 5275 sayılı kanunda gösterildiği şekilde YAPILMASINA, denetim süresi içerisinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişinin görevlendirilmesi ile hükümlünün davranışı, sosyal uyumu, sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık süre ile mahkememize RAPOR DÜZENLENMESİNİN İSTENMESİNE,” ibarelerinin çıkarılması, hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin kısmında "...infaz rejimine ÇEKTİRİLMESİ" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ve müsadereye ilişkin kısmında "... kenevir bitkisinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunelerin" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15372, Karar No: 2020/3480, Tarih: 28.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15372 E.  ,  2020/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 3220 parsel sayılı 3.509,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 2 parsel numarasıyla ve 3.639,69 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 3197 parsel sayılı 930,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 3 parsel numarasıyla ve 688,53 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı bulunan 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu aynı ada 2 parsel sayılı taşınmazda kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, “dava konusu 120 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların” uygulama tespiti gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı bulunan 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu aynı ada 2 parsel sayılı taşınmazda kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece dava konusu 148 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar hakkında araştırma ve inceleme yapılıp deliller toplanmış ancak, tefhim edilen kısa kararda “davanın reddine, dava konusu 148 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tescillerine” karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “davanın reddine, dava konusu 120 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tescillerine” karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gibi gerekçeli kararda, tarafların ve vekillerinin kimlik bilgileri ile adres bilgileri dışında kalan kısımda, yine dava konusu olmayan 120 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin değerlendirme yapılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9193, Karar No: 2010/5012, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9193 E.  ,  2010/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2008 tarih ve 2005/183 - 2008/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ile davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davalılar avukatı ... gelip, davacılar avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: