muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11403, Karar No: 2015/24105, Tarih: 22.04.2015

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın ... beldesinde bulunan Töre isimli sitenin bulunduğu taşınmazdan yol açmak istediği, sitenin yöneticisi olan katılanın sanığa izin vermediği ve yol açılmak istenen yolun özel mülkiyet olduğunu belirttiği, taraflar arasında bu nedenle tartışma çıktığı, sanığın katılana ''bu yolu buradan geçireceğim, gerekirse senin üzerinden geçiririm''dediği, yanındaki kepçeyi kullanan şahsa dönerek oradaki taşları ve toprağı gösterip, '' dök bu pezevengin üstüne, gebersin gitsin, göm buraya, zaten gıcığım buna'' diyerek tehdit ve hakaret ettiği, sonrasında sanığın katılanın üzerine yürüyerek yumrukla vurduğu, bunun sonucunda katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı somut olayda, kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı olan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan sekiz yıllık asli dava zamanaşımının; sanığın sorgusunun yapıldığı 02.04.2007 tarihinden, inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık haklarındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5297, Karar No: 2019/5518, Tarih: 24.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5297 E.  ,  2019/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçları ile ilgili olarak düzenlenen Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı‘nın 21.06.2011 tarihli ve VDENR-2011-790/36 sayılı vergi suçu raporuna istinaden, Yozgat Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğü'nün 14.09.2011 tarihli ve 3124 sayılı mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu dikkate alınıp, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa istenmesi, dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12589, Karar No: 2024/14352, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12589 E.  ,  2024/14352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.08.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.08.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin dava tarihi itibarıyla sona erdiği ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.08.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7274, Karar No: 2014/27123, Tarih: 30.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7274 E.  ,  2014/27123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanığın katılanlar ..., ... ve mağdur ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanığın katılan ...'a ve müşteki ...'e karşı karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin tüm mağdurlarn evlerinin birbirine yakın olması, olay saatlerinin yakın ve suçların işlenme şekillerinin de benzer olması dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9938, Karar No: 2024/21192, Tarih: 26.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9938 E.  ,  2024/21192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/135 E., 2016/294 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.06.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece

araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6802, Karar No: 2021/11210, Tarih: 25.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6802 E.  ,  2021/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'un, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak, bulundurmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü ...'ın, kumar ve benzeri oyunlar oynamak veya oynatmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-f maddesi uyarınca 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 20/09/2019 tarihli ve 2019/2005 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddi ile söz konusu cezaların onaylanmasına ilişkin Alanya İnfaz Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/2406 esas, 2019/2635 karar sayılı kararına yönelik hükümlü ... tarafından yapılan itirazın reddine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli ve 2019/1671 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.12.2014 tarihli 2014/22045 esas, 2014/20591 karar sayılı ilâmında, "...5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-f bendinde "kumar ve benzeri oyunlar oynamak veya oynatmak." şeklinde düzenlendiği, söz konusu düzenlemede, kumar ve benzeri oyun oynamak veya oynatmak şeklindeki eylemin menfaat karşılığında olması gerektiği hususunda bir ibarenin bulunmadığı, söz konusu uygulamanın kurumun düzenini bozabileceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş.... ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine" şeklinde belirtildiği üzere, hükümlü ..., iskambil kağıtlarını havalandırma bahçesine attığını, iskambil kağıtlarının kendisine ait olmadığını beyan etmesine rağmen şikayetinin Alanya İnfaz Hakimliğinin 01/11/2019 tarihli 2019/2406 esas, 2019/2635 karar sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, somut olayda hükümlünün kumar ve benzeri oyun oynamak veya oynatmak şeklindeki eyleminin menfaat karşılığında olduğuna dair dosyada mevcut delil olmadığı gözetilmeden, hükümlü ... yönünden şikayetin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi sebebiyle, Alanya İnfaz Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/2406 esas, 2019/2635 karar sayılı kararında,

2-14/09/2019 tarihinde Ceza İnfaz Kurumu'nda yapılan kısmi arama sonucunda görevlilerce "...4 adet kantinde satılan çatal, kaşık v.b. nesnelerden bozma kesici aletin yapılıp amaç dışı kullanıldığı, 2 adet kantinde satılan ucu kesik meyve bıçağının amacı dışında kullanıldığına..." dair tutanak tutulduğu, ancak Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6. Maddesi "Koğuş, oda ve eklentilerinde, her hükümlü için kantinden temin edilmek şartıyla bir adet uç kısmı sivri olmayan on santimetre uzunluğunda bıçak, plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş çatal, yemek ve çay kaşığı, 0.50 mm. kalınlığında iki adet metal yemek tabağı ve ikişer adet cam su bardağı ile çay bardağı ve tabağı bulundurulabilir." şeklinde olduğu, bu nedenle kantinden temin edilmiş, ucu kesik bıçakların kullanılabileceği anlaşılmakla; hükümlü ... hakkında disiplin cezasını gerektirecek eylemin unsurları oluşmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli ve 2019/1671 değişik iş sayılı kararında,

3-4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hakimi, inceleme sonunda şikayeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikayetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına karar verildiği cihetle, hükümlü ... yönünden Alanya İnfaz Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/2406 esas, 2019/2635 karar sayılı kararında, hükümlü ... yönünden ise Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli ve 2019/1671 değişik iş sayılı kararında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29/12/2020 gün ve 94660652-105-07-8127-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...’ın kumar ve benzeri oyunları oynadığına ya da oynattığına dair savunmasının aksine delil bulunmaması, hükümlü ...’un kantinden temin edilmiş ucu kesik bıçakları kullanması şeklindeki eyleminin disiplin cezasını gerektirecek nitelikte olmaması nedeniyle kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Alanya İnfaz Hâkimliğinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/2406 esas, 2019/2635 karar sayılı kararı ile Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarihli ve 2019/1671 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/276, Karar No: 2017/1263, Tarih: 14.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/276 E.  ,  2017/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 14.02.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sözleşmelerde açıklık bulunmasa da davaya konu taşınmazı davalıların müştereken kullandıkları, sözleşmeyi imzalayan şirket temsilcilerinin dahi aynı şahıs olduğunun anlaşılmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.927.00.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16460, Karar No: 2024/3183, Tarih: 04.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/16460 E.  ,  2024/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/655 E., 2022/373 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/199 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/655 Esas, 2022/373 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.06.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanığın Bank Asyaya ilişkin faaliyetlerinin rutin bankacılık işlemlerinden ibaret olduğu

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanığın Bank Asyaya ilişkin faaliyetlerinin rutin bankacılık işlemlerinden ibaret olduğu

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Örgüt hiyerarşisine girdiğinin tam olarak tespit edilemediği kabul olunan ve örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemeyen sanığın savunmasının aksine örgüt liderinin talimatıyla örgüte müzahir bankaya para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/655 Esas, 2022/373 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak , oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4590, Karar No: 2015/18378, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4590 E.  ,  2015/18378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacı vekili, davacının anne-baba adı hanesine evlat edinenlerin isminin yazılması istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı 14.05.1992 doğumlu olup, 1998 tarihinde . . . tarafından 18.08.2009 tarihinde de .. kocası .. tarafından evlat edinilmiştir.

Davacı evlatlık ilişkisine dayanarak nüfus kaydına anne ve baba adı olarak evlat edinen eşlerin yazılmasını istediğine göre dava; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesine dayanan "nüfus kaydının düzeltilmesi" niteliğinde olmayıp, Türk Medeni Kanununun 314'üncü maddesine dayanmaktadır. Mahkemece de bu şekilde vasıflandırılmıştır. Davanın yasal dayanağını teşkil eden Türk Medeni Kanunu'nun 314'üncü maddesi, aynı Kanunun "aile hukuku" başlığını taşıyan ikinci kitabı kapsamındadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 4/1 maddesine göre, aile hukukundan doğan dava ve işlerde aile mahkemeleri görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir ve dava şartıdır. Dava şartlarının mevcut olup olmadığı da mahkemece, davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir.(HMK 115 /2 )

Bu açıklama karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.

Davacının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden kabulu ile usul ve yasaya aykrı olan hükmün yukarıda gösterilne sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.