muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4165, Karar No: 2012/9816, Tarih: 24.12.2012

O halde, mahkemece davacının borçlu olduğu tutarın da bulunduğu gözetilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tümünün kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının esasa yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 24.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkeme kararlarının temyiz yöntemi HUMK'nun 434.maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre temyiz isteği harca tabi ise temyiz harcının yatırıldığı tarihte karar temyiz edilmiş sayılır.

HUMK'nun 432.maddesinde ise temyiz süresinin 15 gün olduğu ve sürenin taraflardan herbirine tebliğ ile işlemeye başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Davalı vekili 07.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinde mahkemenin gerekçeli kararını 20.02.2012 tarihinde tebellüğ ettiğini açıkça belirtmiştir.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararının davalı vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçası incelendiğinde tebliğin 20.02.2012 tarihinde yapıldığı görülmüştür.

(Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararında davalı vekilinin gerekçeli kararı tebellüğ tarihini 21.02.2012 olarak yazmasının yanlışlık sonucu olduğu yukarıdaki saptamalar ile anlaşılmıştır.)

Davalı vekili temyiz dilekçesini 07.03.2012 tarihinde mahkeme Yazı İşleri Müdürüne havale ettirmiştir.

Temyiz harç ve giderlerini ise 13.03.2012 tarihinde yatırmıştır.

Hem temyiz dilekçesinin havale ettirildiği tarihte ve hem de temyiz harç ve giderlerinin yatırıldığı tarihte temyiz süresi geçirilmiş olduğundan yerel mahkemenin 19.03.2012 tarihli temyiz isteminin süreden reddi kararının doğru olduğu ve onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/6480, Karar No: 2016/84, Tarih: 13.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6480 E.  ,  2016/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin üyesi olduğunu, 2008-2009-2010 yıllarına ait aidat borcundan dolayı davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/4079 E. sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişiler tarafından sunulan 17.06.2013 tarihli ön raporda alacağın hesaplanabilmesi için 2008, 2009, 2010, 2011 yıllarında yapılan genel kurul toplantı tutanakları, hazirûn cetvelleri ve davalı ...'ın muavin defter dökümü ile 2008 ila 2011 yılları arasındaki kooperatif kayıtlarının gerekli olduğunun bildirildiği, bu doğrultuda davacı kooperatife 14.01.2013 tarihli celsenin 1 no'lu ara kararı doğrultusunda eksik hususların ikmali için kesin süre verildiği, yeniden aldırılan ek rapor da davacı tarafından dosyaya sunulan belgeler içerisinde 2008 ve 2009 yılı aidatlarını belirleyecek herhangi bir belgenin olmadığı, söz konusu liste ile bu belgeler arasında uyum sağlanamadığı dosyaya sunulan bilançoların dava konusunu aydınlatıcı bir niteliğinin olmadığı, bu bakımdan davacı tarafça kooperatife ait defter ve belgeler sunulmadığı için davacının alacağının tespitinin mümkün olmadığının belirtildiği, davacının takibe girişirken kötüniyetli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine, davacı aleyhine % 20 kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif aidat alacağı ve işlemiş faizlerinin tahslili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı yanca istenen defter ve kayıtların ibraz edilmediği dolayısıyla davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, mahkemece 14.11.2013 tarihli celsenin 1 no'lu ara kararında belirtilen belgelerin bir kısmı dosya kapsamında mevcut olduğu gibi, bu ara kararı uyarınca davacı kooperatife gönderilen müzekkere tebliğ edilememiştir. Buna rağmen ve belirtilen ara kararından dönülmediği halde, yeniden tebliğ işlemine tevessül edilmeksizin davacının istenen defter ve kayıtları ibraz etmemesi sebebiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kaldı ki, davalı dava sırasında icra takibine konu alacağın ''miktarına'' yönelik bir itirazda bulunmamış olup, davalı savunması, kooperatif genel kurullarında alınan aidat tutarına yönelik kararların yersiz olduğuna ilişkindir. Öte yandan, bu genel kurulların iptal edildiği ileri sürülüp kanıtlanmışta değildir. Keza, kooperatifçe yapılan inşaatın imar mevzuatına aykırı ve Hazine arazisi işgal edilerek kaçak olarak yapıldığına dair savunma da ileri sürülmesine rağmen bu konuda dava dosyasında somut bir delil bulunmadığı, gibi yine bu sebeple kooperatifin yöneticileri hakkında yapılmış bir işlem ve alınmış bir kararın varlığına da dosya kapsamında rastlanmadığı görülmektedir.

Bu itibarla; dosyada mevcut genel kurul tutanaklarından yararlanılarak itiraz edilmeyen aidat tutarları yönünden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi göz önünde bulundurularak işlemiş faiz hesabı yaptırılıp, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; İİK'nın 67. maddesi uyarınca davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için davacının icra takibinde haksız çıkması yeterli olmayıp, takibinde açıkça kötüniyetli olduğunun da kanıtlanması gerektiği halde, davacının takibinde kötüniyetli olduğuna dair dava dosyası kapsamında bir delil bulunmamasına karşın davanın ispatlanamaması sebebiyle kötüniyet tazminatına da hükmedilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda beliritilen sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15593, Karar No: 2010/712, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15593 E.  ,  2010/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20465, Karar No: 2015/2197, Tarih: 12.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20465 E.  ,  2015/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 12/06/2008 tarihinde uğradığı kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı ... işyerinde müteahhit olarak çalışan diğer davalılar ....nin taşeronu olan diğer davalı (Tuha Elektrik) ...'in yanında elektrik montaj işinde çalışırken, 12/06/2008 tarihinde iskeleye dayalı merdivenden düşerek sağ ayağının parçalı olarak kırıldığını beyanla, 12/06/2008 tarihinde uğradığı kazanın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına verilmiş 30.05.2008 tarihli işe giriş bildirgesinin bulunduğu, davacının, 12.06.2008 günü çalıştığı sırada kaza geçirdiğini iddia ettiği, hükme esas alınan 16.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise, anılan iş kazasına ilişkin iş müfettişi raporundaki verilere dayanıldığı, mahkemece bu müfettiş raporu ile yetinildiği ancak anılan müfettiş raporu dosyada bulunmadığı gibi, davalı ...’nun, anılan iş kazasına ilişkin kaydın kendilerinde bulunmadığını bildirdiği, mevcut delil durumunun taraflar arasındaki ilişkinin ortaya konması bakımından yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, öncelikle davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını davalı Kurumdan istemek, ardından bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak anılan iş kazası ile ilgili olarak bunların bilgilerine başvurmak, davaya konu kazaya ilişkin olarak

... tarafından müfettiş incelemesi yapılmış ise, bu rapor ve eklerini celbederek ve gerektiğinde sözü edilen raporda dinlendiği anlaşılan tanıkları dinlemek, davacının geçirdiği kaza ile ilgili olarak savcılık soruşturması veya ceza dosyası olup olmadığını araştırarak ve celbedilecek bu dosyalar ile tedavi evrakını da dikkate alarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan .... ve ...’nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ne iadesine, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2801, Karar No: 2012/5334, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2801 E.  ,  2012/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarında mahkûmiyetine dair Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.07.2006 gün ve 2006/113 Esas, 2006/325 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, tanık açıklamaları ve tüm dosya içeriğine göre, zorla mağdurenin yalnız bulunduğu eve giren sanığın, onun karşı koymasına rağmen vücuduna el atıp alt tarafını çıkardığı, kendisi de penisini çıkartmış bulunduğu sırada kapı zili çalması üzerine eylemi tamamlayamayacağını anlayarak, bu engel nedeniyle eylemine son verip, bırakıp kaçması biçimindeki eyleminin TCK.nın 102/2 ve 35. maddesinde tanımlanan nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde basit cinsel saldırıdan hüküm kurulması,

Sanık hakkındaki cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümle ilgili olarak;

Oluşa göre, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu silahla işlediği konusunda herhangi bir iddia ve kanıt bulunmadığı halde, bu suçtan verilen cezanın TCK.nın 119/1-a maddesi ile artırılması,TCK.nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılırken koşullu salıvermeye kadar 53/1-c bendindeki haklar ile cezanın infazı tamamlanıncaya kadar e bendindeki haklardan yoksunluğa karar verilmemesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek, CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5415, Karar No: 2019/5301, Tarih: 12.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5415 E.  ,  2019/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 11 İcra Müdürlüğü'nün 2012/10054 Esas sayılı dosyasından borçlu ... Tur...Ltd Şti adına kayıtlı ... plakalı araç üzerine 20/11/2012 tarihinde haciz konulduğunu, 13/12/2013 tarihinde yenileme talebi gönderildiğini ancak icra dairesince hatalı sorgu yapılarak kayıt bulunmadığı bildirilerek haczin yenilenmediğini, ... 13 İcra Müdürlüğü'nün 2014/1951 Esas sayılı dosyasından 26/12/2014 tarihinde İİK 100.maddeye yarar bilgi istendiğini, haczin 20/11/2012 tarihinde düştüğünün bildirildiğini, hacizli araç üzerine konulan ilk haczin kendilerine ait olmasına rağmen hak kaybına uğradıklarını, birinci sıradaki haczin kendi dosyaları olduğunu ileri sürerek ... 13 İcra Müdürlüğü'nün 2014/1951 Esas sayılı dosyasından hazırlanan sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri ayrı ayrı şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın alacaklı olduğu ... 11 İcra Müdürlüğü'nün 2012/10054 Esas sayılı dosyasından borçlu ... Tur...Ltd Şti adına kayıtlı ... plaka sayılı araç üzerine 30/11/2012 tarihinde haciz konulduğu, süresinde satış talep edilmediğinden araç üzerindeki haczin düştüğü, akabinde davacı alacaklı vekilinin 13/12/2013 tarihli talebi doğrultusunda icra müdürlüğünce 16/12/2013 tarihinde yapılan sorgulama sonucu ise, borçlu şirket adına kayıtlı araç bulunmadığından bahisle haciz talebinin uygulanmadığı, bu hususa ilişkin davacı alacaklı tarafça da şikayet yoluna başvurulmadığı, dolayısıyla sıra cetveli yapıldığı tarih itibari ile davacı tarafın alacaklı olduğu icra dosyasında geçerli bir haczi bulunmadığı, İİK'nun 106 ve 110 maddelerinde düzenlenen sürelerin dolduğu, bu şekilde davacı alacaklı tarafça süresinde satış talebi yapılmadığından ve herhangi bir avans yatırılmadığından satış isteme süresinin durmayarak konulan haczin düştüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17162, Karar No: 2012/5850, Tarih: 26.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17162 E.  ,  2012/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına tutulan sigortalı için yapılan sağlık giderlerinin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 2.262,96 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 956,10 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 30.06.2010 günlü karar, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddedilen 1.306,86 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2015/3094, Karar No: 2016/3479, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/3094 E.  ,  2016/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3094

KARAR NO : 2016/3479 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : ...

DAVACI : ...

DAVALILAR : ... v.d.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalı .... vekili görev, yetki, derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın kabulü halinde davalı Hazinenin harçtan muaf tutulması gerektiğini ve dava konusu taşınmazın ilköğretim alanı olarak ayrılmasından dolayı ortaklığın giderilmesi kararı verilemiyeceğini savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalılardan .... ve ..... davaya ilişkin bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz hakkındaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ..... vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, satışın genel açık arttırma suretiyle yapılmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca ne şekilde yapılacağının hüküm sonucunda gösterilmemesi ve Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması doğru değil ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 1. bendinin 3. satırındaki "giderilmesine" sözcüğünden sonra "satışın genel açık arttırma suretiyle yapılmasına" sözcüklerinin eklenmesine, yine hüküm sonucundan harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine "satış bedeli üzerinden alınacak harcın davalı Hazine hissesine düşen kısım çıkarıldıktan sonra geri kalan harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran bir kısım davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12137, Karar No: 2014/13547, Tarih: 20.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12137 E.  ,  2014/13547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/229-2014/52

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ..Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 135 ada 15 parsel sayılı 526,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1990 yılından itibaren S.. S..'nın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Z.. F.., taşınmazın 500,00 m2'lik bölümünün kendi kullanımında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı A.. S..'ya açılan dava yönünden davanın kabulü ile; çekişmeli 135 ada 15 nolu parselin tapu kaydının ve zilyetlik şerhinin kısmen iptali ile fen bilirkişisinin 17.01.2014 tarihli raporu ve Ek-2 sayılı ekinde 1/A ile gösterilen 325,58 m2'lik kısmın tapusunun iptali ile ayrı bir parsel numarası verilerek Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu kısmın zilyetliğinin davacı Z.. F.. olduğunun tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı A.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.