muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21726, Karar No: 2019/2766, Tarih: 21.02.2019

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili ......... Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki; halı saha idari binası, kantar...... şeklindeki kapalı halı saha bölümü olarak kullanılan yapıların dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre yapı sınıfı 2/B olarak değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, 3/A ve 3/B sınıfında kabul edilmesi ve yaşlarına, sınıflarına, eksik imalat oranına, yıpranma payına dair herhangi bir açıklama, tespit yapılmadan denetime elverişli olmayan rapora göre yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16544, Karar No: 2012/2142, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16544 E.  ,  2012/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 149/1. maddesinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 21.00 sıralarında kararı temyiz etmeyen diğer sanık ... ile birlikte mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayarak cebindeki cep telefonu ve 10 TL parasını yağmalayan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 149/1- a-c-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2-3-a-b maddelerine uyan kişi hürriyetini yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, yağma suçunun gece saat 23.00 sıralarında işlendiği anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (a) ve (c) bendlerinin yanı sıra (h) bendinin de uygulanması ve olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 61.maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, sanığın gerekçeli karar başlığındaki isminin "Hasan" yerine "Hasana" olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9662, Karar No: 2013/523, Tarih: 04.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9662 E.  ,  2013/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davacı tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tespit harici bırakılan 400 metrekare alanındaki taşınmazın adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 12.05.2011 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 172,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile, (B) harfi ile gösterilen 279,90 metrekare yüzölçümlü taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafca dayanılan tapu kaydının bilirkişi raporunda belirtilen taşınmaz bölümlerine uyduğu ve bu bölümler üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, tutunulan tapu kayıtları tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, kayıtların kapsamı, yöntemine uygun şekilde araştırılmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle 1930 tarih 1 ve 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri (eski yazı olanların Tapu Daire Başkanlığından) getirtilmeli, 205 ada 22 parsel ile söz konusu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve oluşan tapu kayıtları ile bu parselleri bir arada gösterir pafta harita örneği getirtilmeli, çekişmeli taşınmazda yol ve kamulaştırma çalışması yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Bu şekilde dosya keşfe hazır hale geldikten sonra mahallinde yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve jeolog bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılarak dayanak tapu kayıtlarının kapsamı yöntemince belirlenmeli, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı sağlanmalı, gösterilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, kapsam belirlenirken kaydın revizyon gördüğü parseller de dikkate alınmalıdır. Jeoloji mühendisinden çekişmeli taşınmaz bölümlerinin dere yatağı olup olmadığı hususunda, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş rapor alınmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın hüküm tesisi isabetsizdir. Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13647, Karar No: 2014/1487, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/13647 E.  ,  2014/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

NUMARASI : 2011/65-2012/111

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu M.. S..'ın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 4.10.2006 tarihli boşanma ilamındaki protokol gereğince 13.10.2006 tarihinde eşi davalı S.. S..'a devrettiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili,müvekkilinin dava dışı borçlu şirketteki hisselerini 2004 yılında devrettiğini,takip konusu sözleşmelerdeki bazı imzaların müvekkiline ait olmadığını,borcun ipotek ile teminat altında bulunduğunu ,dava konusu evin aile konutu olması nedeniyle boşanma tazminatı olarak davalı Sema'ya devredildiğini, tasarrufun borçtan önce yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.. S.. vekili, Kuşadası mahkemelerinin yetkili olduğunu, 23.11.2004 tarihli kredi sözleşmesindeki imzanın borçluya ait olmadığını, tasarrufun borçtan önce yapıldığını, dava konusu taşınmazın aile konutu olup müvekkilinin katkıları le alındığını, boşanmanın muvazaalı olmadığını, takip konusu alacağın ipotekler nedeniyle teminat altında olduğunu belirterek davanı reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre;davalıların ayrı yaşadığı,boşanma tarihinde borçlu hakkında yapılmış bir icra takibi bulunmadığından borçlunun alacaklılarını zarara uğratma kastıyla hareket ettiğinden bahsedilemeyeceği, davalılar arasında yine bir mahkeme kararına dayalı tasarrufun iptali yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. İİK'nun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz yada iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1). Bu yasal nedenle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir dava olup; tasarrufa konu malların aynı ile ilgili değildir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için, davacının borçludaki alacağının gerçek olması, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş olması, iptali istenen tasarrufun takip konusu borçtan sonra yapılmış olması ve borçlu hakkında alınmış kesin veya geçici aciz belgesinin (İİK.nun 277 md) bulunması gerekir.Bu ön koşulların bulunması halinde ise İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Özellikle İİK.nun 278.maddesinde akdin yapıldığı sırada kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği ve yasanın bağışlama hükmünde olarak iptale tâbi tuttuğu tasarrufların iptali gerektiğinden mahkemece ivazlar arasında fark bulunup bulunmadığı incelenmelidir. Aynı maddede sayılan akrabalık derecesi vs. araştırılmalıdır. Keza İİK.nun 280.maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir. Öte yandan İİK.nun 279.maddesinde de iptal nedenleri sayılmış olup bu maddede yazılan iptal nedenlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği de takdir olunmalıdır.

İİK.nun 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, kötü niyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir.

Dava koşulları yönünden dosya incelendiğinde, davacının alacağının 29.12.2003-23.11.2004 tarihleri arasında düzenlenen kredi sözleşmelerinden doğduğu, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleştiği, 2.5.2011 tarihli kati aciz belgesinin sunulduğu, iptali istenen 13.10.2006 tarihli tasarrufun takip konusu borçtan sonra yapıldığı, davanın 5 yıllık süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz davalı Sema tarafından davalı borçluya karşı 20.9.2006 tarihinde açılan ve 10.10.2006 tarihinde kesinleşen boşanma davası sırasında sunulan boşanma protokolü gereğince 13.10.2006 tarihinde devredilmiştir.İlke olarak taraflar arasında bir anlaşmazlığı hükme bağlayan ilamlara karşı tasarrufun iptali davası açılamaz ise de, boşanma davasında tarafların mal bölüşümü mahkeme tarafından belirlenmediğinden, tarafların mahkemeye anlaşma şeklinde bildirdikleri iradeleri ile mal paylaşımı mahkemece yapılmış olduğundan alacaklısından mal kaçırma amacında olan borçlu bu yolla amacına uygun olarak bir mahkeme kararı elde edebileceğinden, tasarrufun tarafları karı koca olduğundan, boşanma protokolü ile borçlu koca tarafından karısına anlaşmalı boşanma sonucu düzenlenen boşanma protokolü gereğince boşanan eşe devredilen taşınmazlar hakkında iptal davası açılabilir.

Somut olayda da dava önkoşulları mevcut olduğunundan davalı S.. S..'ın davalı borçlunun karısı olması ve kocasının durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olması nedeniyle dava konusu 13.10.2006 tarihli tasarrufun İİK 278/3-1 ve 280/1 maddeler gereğince takip konusu alacak ve ferileriyle sınırlı olarak iptaline karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13549, Karar No: 2015/5975, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13549 E.  ,  2015/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2012(EK KARAR: 02.08.2012)

NUMARASI : 2012/184-2012/342

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri toplamı olan 64,37 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15761, Karar No: 2020/3178, Tarih: 03.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15761 E.  ,  2020/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıkların 03.02.1999 tarihli acentelik sözleşmesi ile katılan Ak Sigorta şirketinin alt acentesi olarak sigortacılık ... sigorta şirketi’nin sahip ve yetkilileri oldukları, olay döneminde taraflarınca tahsil edilen 527,002,52 TL poliçe tutarını katılan şirkete teslim etmeyerek mal edindikleri iddia olunan olayda; sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve sanıkların atılı suçu işlediğine dair kuşku oluştuğundan ve bu kuşku sanıklar lehine yorumlanmak suretiyle ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince her bir sanığın ayrı ayrı delil yetersizliği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23299, Karar No: 2014/33620, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/23299 E.  ,  2014/33620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/386-2013/256

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından kar edemedikleri gerekçesi ile son verildiğini belirterek ihbar tazminatı ile prim ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının satış ve pazarlama müdürü olarak kısa bir dönem çalıştığını ancak herhangi bir başarı sağlayamadığından ve hatta şirketi zarara uğrattığından iş sözleşmesinin feshedildiğini, prim ödeneceği hususunda yazılı veya sözlü bir anlaşma bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacının işyerinde satıştan sorumlu müdür olarak çalıştığı, taraflar arasında imzalanan protokolde davacıya yaptığı satış miktarına bağlı olarak prim ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Alınan hesap raporlarında davacının prim alacağı hesaplanmış ise de, mahkemece davacının çalıştığı dönem itibari ile hangi araçları pazarladığı, hangisinden ne kadar kar edildiği ayrıntısı ile bilinmediği, bu konuda davacı tarafından da delil sunulmadığı gerekçesi ile davacının prim alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut protokolde davacının yapacağı satış karşılığında kendisine prim ödeneceğine ilişkin hüküm bulunduğu dikkate alındığında öncelikle davacının çalışma süresince yaptığı satış tutarlarının açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu itibarla davalı şirkete ait işyeri kayıtları üzerinde bilirkişi aracılığı inceleme yapılarak davacı tarafından yapılan satış tutarı belirlenerek prim alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3462, Karar No: 2014/24529, Tarih: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3462 E.  ,  2014/24529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 5275 sayılı Kanun'un 106/3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kasıtlı hareket etmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ,ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- İnfazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılmasıyla yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, “adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.