muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6002, Karar No: 2019/7222, Tarih: 30.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6002 E.  ,  2019/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ... icra mahkemesine başvurusunda; müşterek çocuğun okul giderleri ve servis giderleri olarak toplam 17.290 TL’nin baba ... tarafından ödenmesi yönünde ... 2. Aile Mahkemesi’nin 27.05.2015 2013/1118 E.-2015/668 K. dosyasında hüküm kurulduğunu, ilamın icrası için ... 35. İcra Müdürlüğünün 2015/19897 esas sayılı dosyasından ilamlı takip başlattığını, aynı ilamdan kaynaklanan vekalet ücret alacağının tahsili için baba ...’ın başlatmış olduğu ... 23. İcra Müdürlüğü' nün 2015/22175 E. sayılı dosyasından ... 35. İcra Müdürlüğünün 2015/19897 E.sayılı dosya alacağı üzerine haciz konulduğunu, alacaklı olduğu icra dosyasındaki alacağının konusunun nafaka alacağı olan eğitim giderlerine ilişkin olduğu iddiası ile 29/09/2015 tarihli dilekçesi ile haciz talebinin reddi yönünde karar verilmesi ve haczin kaldırılması için icra müdürlüğünden talepte bulunduklarını, müdürlükçe taleplerinin reddedildiğini, red kararının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek 30/09/2015 tarihli hukuka aykırı kararın iptali istemi ile başvurduğu, icra mahkemesince şikayetin kabulüne, icra müdürlüğünün 30/09/2015 tarihli kararının kaldırılmasına hükmolunduğu görülmüştür.

... 2. Aile Mah’nin 2011/1183 E.-2011/204 K .sayılı ilamında tarafların boşanmalarına, taraflar arasında düzenlenen 16.03.2011 tarihli boşanma protokolünün tasdikine karar verildiği, bahsi geçen protokolde borçlu ...’nun aylık 500,00 TL iştirak nafakası ödemesine, kararlaştırılan nitelikte ev kiralaması ve ev kirası, doğalgaz, su, elektrik ve apartman genel giderinin karşılamasına hükmedildiği, protokol ve hükümde borçlu ...’nun çocuğun eğitim giderlerini karşılayacağının yer almadığı görülmüştür.

... 2. Aile Mahkemesi’nin 27.05.2015 2013/1118 E.-2015/668 K. sayılı ilamında davacının ... davalının ... olduğu hüküm kısmında davanın kısmen kabulü ile ....Mahkememizce bu dava dosyası ile birleştirilen 2013/1119 E sayılı dava dosyasına ilişkin olarak davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 17.290 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, ... 2.074,80 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 17.917,32 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ” karar verilmiştir.

5510 Sayılı Yasa'nın 93. maddesinde; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, alacaklı ... tarafından başlatılan ... 35. İcra Müdürlüğünün 2015/19897 E. sayılı dosyasının dayanağı olan ilamın konusunun okul ve servis giderleri alacağı olduğu, bu alacağın boşanma ilamı ve protokolünde yer almadığı, sonuç itibariyle nafaka alacağı niteliğinde olmadığı anlaşılmakla borçlu ...’nun ...’dan alacağı için başlattığı ... 23. İcra Müdürlüğü' nün 2015/22175 E. sayılı dosyasından ...’nın alacaklı olduğu ... 35. İcra Müdürlüğünün 2015/19897 E. sayılı dosya alacağına haciz konulmasında yasal bir engel olmadığından, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3791, Karar No: 2021/9002, Tarih: 20.12.2021

bebeğin takip tedavisini yapan Çocuk Doktoru ...’in kusurlu olduğu, ancak yenidoğanda Hyalen membran hastalığı ve bronkopnömoninin mortalitesi yüksek bir hastalık olup her türlü müdahale zamanında yapılmış olsa bile bebeğin kurtulmasının kesin olmadığı oy birliğiyle mütalaa olunur." görüşünün bildirildiği, İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 12/06/2013 tarihli 2513 karar nolu kararında da; “....Tüp bebek yöntemi ile 19/12/2011 tarihinde saat 09:30 da sezeryanla dünyaya getirilen,20/12/2011 tarihinde sabah sularında aniden fenalaşarak öldüğü bildirilen İsmail oğlu, 2011 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli belgelerde ve otopsi raporunda bulunan veriler değerlendirildiğinde;

1-Tıbbi belgelerinde kayıtlı bulgular ile otopsisinde makroskopide el ve ayak tırnak yataklarında morumtrak renkte görünüm, akciğerlerin orta hatta midklaviküler hattın gerisinde olduğu, kalbi tam olarak örtmediği, akciğer kıvamının ellemekle karaciğer kıvamında olduğu, yüzeylerinde yer yer kanama noktaları bulunduğu, histopatolojik tetkikinde akciğerlerde hyalen membran hastalığı, bronkopnömoni saptandığı, tespit edildiği bildirildiğine göre bebeğin ölümünün Respiratuar Distress Sendromu (Hyalen Membran Hastalığı) ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği,
Yargıtay — Esas No: 2014/21824, Karar No: 2015/5488, Tarih: 24.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21824 E.  ,  2015/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/379 Karar no:2014/329

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan Halkbank A.Ş tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, eşi adına kayıtlı taşınmazın aile konutu olduğunu ileri sürerek tapu kütüğüne açık rızası alınmadan davalı banka yararına konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, davanın açılması sırasında dava değeri olarak belirttiği 5.000,00 TL. üzerinden hesaplanan nispi peşin harcı yatırmıştır. İpoteğin kaldırılmasına ilişkin istekler ayni hakla ilgili olduğundan ipotek akit tablosunda gösterilen bedel üzerinden hesaplanacak nispi harca tabi olup nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar Kanunu md.30-32). Toplanan delillerden dava konusu taşınmazla ilgili ipotek miktarının 250.000,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle nispi peşin harç noksanlığı tamamlattırılmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.03.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/12564, Karar No: 2017/3147, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12564 E.  ,  2017/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5777, Karar No: 2010/12822, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5777 E.  ,  2010/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.03.2009 tarih ve 2007/487 - 2009/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki 16.06.1992 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle davalı kooperatifin (44) veya daha fazla bağımsız bölüm inşa etmesi halinde müvekkiline ek ortaklık hakkı tanınmasının kararlaştırıldığını, ancak davalının bağımsız bölüm alanlarını geniş yaparak müvekkili ek ortaklık kazanma olanağından yoksun bıraktığını ileri sürerek, ek ortaklık hakkına tekabül eden 12/514 payın müvekkili adına tefrik ve tahsisini veya üç adet dükkanın müvekkiline aidiyetinin tespitini ve 2/514 pay bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan satın alınan 3805 m2 arsanın 283,75 m2’sinin yola terk edilmesi nedeniyle 125 m2’lik konut yapımının olanaksız hale geldiğini, daha sonra belediyeden satın alınan 542,75 m2 parselin birleştirilerek yeni bir inşaat alanı elde edildiğini, daire alanının büyümesinden davacının da yararlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararların davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce iki kez bozulması sonrasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, davacının ek ortaklığa hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatif adına kayıtlı A Blok 1.bodrum kattaki 4/514 arsa paylı 15 nolu, 5/514 arsa paylı 16 nolu ve 2/514 arsa paylı 17 nolu bağımsız bölümlerin davacıya aidiyetine, bunlar bir daireye karşılık geldiğinden davacıya fark üyeliği tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 427,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13466, Karar No: 2012/19697, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13466 E.  ,  2012/19697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2010 tarih ve 2010/114-2010/489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sahibi olduğu “şekil+....” markasını, 27.06.2007 tarihinde, şirketin o tarihteki genel müdürü ...’nun, yönetim kurulunun marka devri konusunda aldığı bir karar ve genel kurul onayı olmadığı halde, oğlunu vekil tayin etmek suretiyle, marka devir sözleşmesi ile çoğunluk hissesi ve yönetimi kendisinde olan davalı şirkete devrettiğini, bunun üzerine marka devrinin iptaline yönelik açılan davada mahkemece marka devrinin iptaline karar verildiğini, ancak karar henüz kesinleşmeden davalı şirket adına “eser” ibareli marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, bu başvurunun marka bülteninde yayınlanması üzerine müvekkili tarafından itiraz edildiğini, TPE Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından yapılan inceleme sonucunda; itiraza konu marka başvurusunun, markanın müvekkili şirket adına değil de başvuru sahibi adına tescilli olduğundan bahisle itirazlarının reddedildiğini, YİDK’na yapılan başvurunun da itiraza konu markanın başvuru sahibi adına kayıtlı olduğu ve itiraz sahibi tarafından marka devrinin usulsüz olduğuna ilişkin olarak açılan davada verilen mahkeme kararının itirazın incelendiği tarihte kesinleşme şerhinin de sunulmamış olduğu gerekçesiyle, itirazlarının reddine karar verildiğini, YİDK’nın, markanın devrine ilişkin kararın kesinleşmesini beklemesi gerektiğini, markanın gerçek ve ilk hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, davalı marka başvurusunun reddine ve marka tescil edilmişse hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "Eser" ibaresinin kullanımında hem ticari unvan hem de markasal olarak eskiye dayalı hakkı bulunduğunu, ticari unvanı da "Eser" olan müvekkili şirket tarafından bu ibarenin marka olarak kullanılması ve tescil edilmesine engel olunamayacağını, YİDK kararı tarihinde itiraza mesnet markanın davacı adına kayıtlı olmadığını, kurul kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davacı tarafından iptali istenen YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davacı tarafından iptali istenen YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava dışı ...’nun ortaklıktan ayrılmadan önceki tarihte her iki şirketin de münferit imzayla yetkili yöneticisi olduğu, taraflar arasında ticari ihtilaf başladıktan sonra oğlu ...’na şirket varlığına dahil bazı mal ve hakları satabilmeyi de kapsayacak şekilde genel vekaletname verdiği, ...’ın da davacı şirketin mülkiyetinde bulunan markayı davacı şirket adına davalı şirkete 27.07.2007 tarihli sözleşme ile devrettiği, bu defa ...’nun davalı şirketin temsilcisi sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığı ve markayı devraldığı, mahkemece anılan devir işleminin iptaline ve tekrar davacı şirket adına tesciline karar verildiği ve verilen bu kararın Yargıtay tarafından onandığı, “şekil+....” markası üzerinde yegane hak sahibinin davacı şirket olduğunun mahkeme kararıyla sabit olduğu, dava konusu başvuru ile tescili istenen “eser” ibareli marka ve davacı markası arasında KHK’nin 7/1(b) maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davalı şirketin sonraki başvurusunda kötüniyetli olduğu, zira mahkeme tarafından marka devir işleminin iptaline karar verilmesinden hemen sonra mahkeme kararını işlevsiz hale getirmek için yeni marka başvurusunda bulunduğu, marka başvuru tarihi itibariyle Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin iptal kararının henüz kesinleşmediği için TPE YİDK’nın bu başvuruyu davalının seri marka çabası görmesinde hukuka aykırılık görülmediği, zira mahkeme kararının ne yönde kesinleşeceğinin YİDK kararının verildiği tarih itibariyle belli olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının iptali isteminin reddine, davalı adına tescil olunan markanın KHK’nin 42/1 a ve 7/1 b maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20508, Karar No: 2017/652, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20508 E.  ,  2017/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 09/12/2013 tarih 2013/14639 Esas 2013/19554 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/8776, Karar No: 2014/9782, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/8776 E.  ,  2014/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/8776

KARAR NO : 2014/9782

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/205-2013/71

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.05.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M. Ü. ile temyiz edilenler vekili Avukat U. C. Y. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı şirket pay devrinin iptali ile miras payları oranında tescil ya da tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanın kanser hastası olduğu dönemde ortağı olduğu şirketteki paylarını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; muris K. Ü.l G.'in 4.10.2007 tarihinde noterde düzenlenen pay devir sözleşmesi ile G. İ. İnşaat Malz. Tic. Ltd Şirketindeki 600 payını davalı Raziye'ye, 1200 payını diğer davalı Asım'a sattığı, murisin 23.12.2009 tarihinde ölümü sonucu mirasçı olarak önceki eşten olma çocukları davacı ve davalı Asım ile dava dışı iki çocuğu ve ikinci eşinin kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Davada, ehliyetsizlik hukuki sebebi yanında muris muvazaası hukuki sebebine de dayanıldığına göre, hukuki ehliyetin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek önemine binaen öncelikle incelenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik yönünden araştırma ve değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2013/669, Karar No: 2013/14417, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/669 E.  ,  2013/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ihbar olunan tarafından istenilmiş olup, temyiz istemlerinin süresinde olduğu anlaşılmakla;dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine, yargılama sonunda davanın hükümle birlikte EPDK’ya ihbarına karar verilmiş; hüküm davacı ... ihbar olunan tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun bu doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Somut olaya dönersek; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun ... amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.