muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/66444, Karar No: 2013/9882, Tarih: 28.05.2013

5237 sayılı TCK'nın 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.Hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2357, Karar No: 2018/7794, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2357 E.  ,  2018/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/130, Karar No: 2010/803, Tarih: 15.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/130 E.  ,  2010/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2008 gün ve 323/230 sayılı karar re'sen temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda uyarlama isteminin reddine dair verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 15/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15058, Karar No: 2009/20676, Tarih: 02.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15058 E.  ,  2009/20676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :18.04.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün  temyiz eden vekili Av. B.Ç. ile karşı taraf A.Ö. B.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece her iki tarafında davası kabul edildiğine göre hükümde Türk Medeni Kanununun 166/1. ve 166/son maddesi  yazılması gerekirken yalnız Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinin yazılmasının maddi hatadan kaynaklanmış olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı vekili 24.10.2005 tarihli dilekçesinde tazminat talebini açıklamış 40.000  TL. manevi tazminat, 10.000 TL. maddi tazminat istemiştir. Davacı-davalı kadın 10.000 TL. maddi tazminat istediği halde talep aşılarak 20.000 TL. maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Katkı payına ilişkin usulüne uygun harcı verilerek açılmış bir dava bulunmadığından bu istekle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin A.den alınıp R.ya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 02.12.2009

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında  tefrik edilen dava  konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında  tefrik edilen dava  konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve  tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı  görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2013/3618, Karar No: 2014/14670, Tarih: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3618 E.  ,  2014/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/291218

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2010/1014 (E) ve 2011/190 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklar Yusuf ve S..C..’in sanık Mustafa Kemal’in öz oğlu oldukları, diğer sanık Celal’in de amca tarafından akrabaları olduğu, sanık M.. K..’in kereste işi ile uğraştığı, işlerinin kötü gitmesi sonucu sanıkların katılan Halit’ten 95.000 TL borç aldıkları, bu borç karşılığında sanıkların katılana 95.000 TL bedelli senet imzalayarak verdikleri, sanık S..C..’in söz konusu senede ön ismini kullanmayarak "C.. A.. " olarak imza attığı, katılanın borcun ödememesi üzerine sanıklar hakkında icra takibi başlattığı, sanıkların bonodaki adresleri olan iş yerine gönderilen ödeme emrini yine bu adreste işçi olarak çalışan ve akrabaları sanık Celal’in aldığı, sanık Celal’in ödeme emrini aldıktan sonra icra dairesine başvurarak kendisinin böyle bir borcunun olmadığını, alacaklıları tanımadığın beyan ederek borca ve takibe itiraz ettiği, Borçlu sanıklar aleyhine icrai haciz aşamasına geçildiğinde sanık S..C..’in tespit edilen adreslerine değişik zamanlarda gidildiği, her defasında sanığın belirtilen adreslerde olmadığının tespit edildiği, 13/11/2007 tarihinde yapılan haciz işleminde tespit edilen adreste sanık S..C..’e ait bazı fatura ve belgelerin tespit edildiği, bu fatura ve belgelerdeki imza ile sanık S..C..’in imzalamış olduğu bonodaki imzaların birbiriyle benzerliğinin zapta geçirildiği, haciz işlemleri ve yürütülen sair icra takiplerine rağmen sanıkların borçlarını ödememek ve takibi karşılıksız bırakmak için her yolu denedikleri ve katılanı mağdur ettikleri iddia edilen olayda;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/12/1986 gün 477/634, 21/09/1992 gün 225/236 ve 12/06/2001 gün 177/119 sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanıkların sorgusu yapılıp savunması saptanmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMUK'nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanıklar Yusuf, M.. K.. ve Cemal hakkında sorgusu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı dikkate alınarak, sanığın suça konu senedi önceden doğmuş borç için verip vermediği hususları kesin olarak belirlenip, Mersin İcra Müdürlüğü’nün 2007/5048 esas sayılı dosya aslı veya onaylı örneği denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12439, Karar No: 2023/9426, Tarih: 30.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12439 E.  ,  2023/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1890 E., 2018/1879 K.

SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER: Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2018 tarihli mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanıkların atılı suçtan beraatlerine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Yeşilova Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2017 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanıkların mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçu işlediklerine ve bu nedenle cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların, kamuya ait yol boşluğu olarak geçen alana inşaat kumu dökmek ve tarım aletleri koymak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanıkların sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların eylemlerinin devamlılık arzetmediği, zapt ve tasarruf amacı taşımadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide belirlendiği üzere köy yoluna bırakıldığı belirtilen römork ve pulluğun yoldan araç ya da insan geçişini engelleyen bir durumda olmadığı, yol kenarında yol boşluğunun bulunduğu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların eylemlerinin devamlılık arzetmediği, zapt ve tasarruf amacı taşımadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide belirlendiği üzere köy yoluna bırakıldığı belirtilen römork ve pulluğun yoldan araç ya da insan geçişini engelleyen bir durumda olmadığı, yol kenarında yol boşluğunun bulunduğu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İddianamede isnat edilen eylemlerin sanık ... için "sıva işlerinde kullanılmak üzere yola kum dökmek", sanık ... için ise "kendisine ait römork ve pulluğu yol kenarını bırakmak" olarak belirlendiği, mahkeme kararında mahkumiyet gerekçesi olarak belirtilen ağaç ya da çalı çırpının iddianame anlatımında bulunmadığı ve bu konuda bir dava olmadığı, ilk derece mahkemesince sadece iddianamede belirtilen olaylarla bağlı kalınarak yargılama yapılabileceği hususu gözetilerek yapılan incelemede; sanıklara isnat edilen eylemin oluşabilmesi için sanıkların kastlarının el atma ve sahiplenme amacına yönelik olması ve süreklilik arzetmesi gerektiğine; olayımızda ise eylemlerin devamlılık arzetmediği, zapt ve tasarruf amacı taşımadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide belirlendiği üzere köy yoluna bırakıldığı belirtilen römork ve pulluğun araç ya da insan geçişini engelleyen bir durumda olmadığına, yol kenarında yol boşluğunun bulunduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2018 tarihli kararında katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13237, Karar No: 2023/1432, Tarih: 07.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13237 E.  ,  2023/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile itirazın 80.000,00 TL asıl alacak ve 1.930 TL işlemiş faiz yönünden kaldırılmasına ve davalının tahliyesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili ile aralarında imzalanmış olan kira sözleşmesi gereği borcunu ödemediğini, bu alacak sebebi ile davacının icra takibi başlattığını, davalının 2018 yılı kira borcundan kalan bedel olan 50.000,00 TL yi mayıs 2019 sonu ödeyeceği ve 01.01.2019 tarihinden itibaren kira bedelinin 10.000,00 TL olarak yatırılacağı hususunda sözleşme yapıldığı, sözleşme altındaki imzaya itiraz edilmediği, davalının yapılan icra takibine haksız ve hukuka aykırı bir şekilde usulsüz olarak borcu olmadığını belirterek itiraz ettiği iddiaları ile cra dosyasına yapılan itirazın kaldırılmasını, davalının icra takibine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğinden İİK'da öngörülen icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, davalının tahliyesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalandığı söylenen ve takibe dayanak olarak gösterilen 10.12.2018 tarihli kira sözleşmesinin mülk sahibinin oğlu tarafından imzalandığını, taraflar arasındaki kira sözleşmesinde taraf teşkili sağlanmadığını, mülk sahibi olan ...'ın oğluna ilişkin bir temsil yetkisi ya da vekaletname vermesi ve bu belgeyi sözleşmeye ek olarak sayılmasının gerektiğini, ayrıca taraflar arasında yapılan 01.02.2017 tarihli kira kontratının 10 yıl süre ile imzalandığını, bu nedenle açılan davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddine, davacıya red olunan miktarın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI