muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9606, Karar No: 2016/10809, Tarih: 29.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9606 E.  ,  2016/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... Mahallesi 6393 ada 10 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el koyma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ...Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2010 tarihli satışının somut emsal alınarak incelendiği belirtilmiş ise de; Dairemizce incelenen başka bir dava dosyasında (.. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/377-2013/269 E.K, Dairenin 2014/10949-2014/14402 E.K.) aynı emsalin 03.08.2010 tarihli 140/64800 payının 5.800,00 TL bedelle satıldığına ilişkin satış akit tablosunun bulunduğu, yine Dairemizce 11.12.2014 tarihinde incelenen... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/203-2013/595 E-K Dairenin 2014/15493-2014/18055E-K) sayılı dosyasında yer alan bilirkişi raporunda Haziran 2010 tarihli satışının somut emsal alındığı,

emsalin dava tarihi değerinin 178 TL olarak tespit edildiği, aynı emsalin Aralık 2009 ve Mart 2011 satışlarının da incelendiği, bu satışlarda emsalin dava tarihi m² değerinin 74 TL ve 78 TL olarak tespit edildiği anlaşılmıştır. Buna göre tüm satışları birbirine yakın tarihlerde ve birbirinden farklı bedellerle yapılmış olan bu emsalin incelenen satışının gerçeği yansıtmadığı dikkate alındığında dava konusu taşınmaz ile karşılaştırma açısından uygun emsal olmadığı izlenimi uyandırdığından sözü edilen taşınmazın somut emsal alınarak değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

Ayrıca;

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkaraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının nispi olarak uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21590, Karar No: 2012/6453, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21590 E.  ,  2012/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 100.maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Yine aynı kanunun 140.maddesi uyarınca, satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar. Haciz sahibi alacaklılar sıra cetvelinde tarih sırasıyla yer alırlar.

Somut olayda alacaklı İş Bankası A.Ş.tarafından borçlu .... Ltd. Şti. hakkında menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlaktılmıştır. haczedilen aracın ihalesi Kartal 1.İcra Müdürlüğünün 2011/854 talimat sayılı dosyası ile gerçekleştirilmiştir. Kanuni rehin hakkı sahibi olduğu ileri sürülen üçüncü kişinin talebi üzerine, asıl icra müdürlünce hazırlanan 13.5.2011 tarihli yazıda "satışın kesinleşmesi halinde 7.214,12 TL (kanuni rehin tutarının) üçüncü kişiye ödenmesi istenmiş ve talimat icra müdürlüğünce bu doğrultuda işlem yapılması üzerine icra müdürlüğünün anılan işlemi şikayete konu edilmiştir.

Mahkemece şikayetin yukarıda yazılı İİK.nun 100 ve 140.maddeleri koşullarında incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken  icra müdürlüğünce henüz sıra cetveli yapılmadığı gözetildiğinde "mahkemenin görevsizliğine" şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1321, Karar No: 2017/10096, Tarih: 16.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1321 E.  ,  2017/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 05/04/2013 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185.maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Müşteki ...'ın aşamalardaki beyanlarında olay sırasında arkadaşı ...ile iş yerinin imalat bölümünde bulunduklarını, satış bölümünden gelen sesleri duymaları üzerine bu bölüme geçtiğinde iki şahsın kaçtıklarını gördüğünü belirtmesi karşısında müştekilerden suç saatinde iş yerinin açık olup olmadığı ve iş yerinde ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, para çalınan yerin herhangi bir izin alınmadan girilecek yer olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5239, Karar No: 2016/5441, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5239 E.  ,  2016/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01.05.1989-10.07.2000 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve N.. L.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.05.1989 – 10.07.2000 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalılar . aleyhine açılan davaların reddine, davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.01.1994 – 10.07.2000 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı 'nde çalıştığının tespitine, bu dönemde sigortasının bulunmadığı tarihlerde Şti. sigortalısı olarak tescilinin yapılmasına ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalılardan Şti. adına tescilli sicil numaralı işyerinin 08.05.2000 tarihinde, davalılardan adına tescilli sicil numaralı işyerinin 20.05.1996 tarihinde 560 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davalılardan Şti. adına tescilli sicil numaralı işyerinden 01.03.1995 tarihinde, sicil numaralı işyerinden 16.05.1995 tarihinde, sicil numaralı işyerinden 19.01.1996 tarihinde, sicil numaralı işyerinden 01.07.1996 tarihinde, adına tescilli sicil numaralı işyerinden 26.6.1992 tarihinde, sicil numaralı işyerinden 08.05.2000 tarihinde, davalılardan Şti adına tescilli işyerinden de 25.04.1997 tarihinde işe giriş bildirgelerinin verildiği ve buna bağlı olarak kesintili şekilde çalışmaların bildirildiği, ihtilaflı dönemde 1997/1. ve 2. dönemlerinde kime ait olduğu dosyadan anlaşılamayan sicil numaralı işyerinden davacı adına çalışmaların bildirildiği, ’nin sicil no’lu işyerinin 07.02.1997 – 24.04.1997 dönemine ilişkin ve sicil numaralı işyerinin de 08.05.2000 – 10.07.2000 tarih aralığına ilişkin imzalı ücret bordrolarının olduğu, davacının 17.07.2000 tarihinde 02.1992 – 10.07.2000 tarihleri arasında çalıştığını ancak ücretini alamadığını belirterek Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına şikayette bulunduğu, bunun üzerine tutulan 05.09.2000 tarihli tutanakta; davacının çalışmalarının geçtiği işyerinin Şti. tarafından alındığı, daha sonra 08.05.2000 tarihinde işin işçiler ve tüm hak ve borçları ile Şti. ye devredildiği, işyeri kayıtlarına göre davacının 01.01.1994 tarihinde işe girdiği, işverene ait birçok işyerinde çalıştığı, 08.05.2000 tarihinde işten bildirimsiz olarak çıkarıldığının belirtildiği, K. sayılı Dosyası üzerinde görülen davada davacının, 01.01.1994 – 10.07.2000 tarih aralığındaki çalışmalarına haksız olarak son verilmesi nedeniyle açtığı ihbar ve kıdem tazminatı ile izin alacakları davasında talepteki çalışmalara göre alacağa hükmedildiği, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının çalışmalarının geçtiği şirketler arasındaki irtibatın araştırılmadığı, buna bağlı olarak davacının çalışmalarının kesintili olup olmadığı ve buna göre hak düşürücü sürenin geçip geçmediğinin tartışılmadığı, imzalı ücret bordrolarının olduğu dönemlerdeki eksik çalışmalarının da tamamlandığı, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarının getirtilerek resen tanık araştırılarak beyanı alınmadan davacı tanıklarının beyanları ile yetinildiği, buna göre eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş; davalı şirketler arasında organik bağ olup olmadığını ve ihtilaflı dönemde davacı adına çalışma bildirilen işyerleri arasındaki irtibatı araştırmak, buna göre davacının çalışmalarında kesinti meydana gelip gelmediğini ve buna bağlı olarak hak düşürücü sürenin dolup dolmadığını bildirilen çalışmaları da göz önünde bulundurarak dönem dönem tartışmak, davalı işverenlerin her bir işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirtmek, ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, imzalı ücret bordrolarındaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığını davacıya sormak, davacının imza inkârı halinde bu bordrodaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, imzanın davacının eli ürünü olması halinde bordroda yer alan süre kadar aksi halde tespit edilen duruma göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan . Şti'ye iadesine

29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2987, Karar No: 2023/6725, Tarih: 02.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2987 E.  ,  2023/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2912 E., 2022/2957 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 Tarihli ve 2022/49 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 36 ncı maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a ve b) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin

birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, mahsuba ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.12.2022 Tarihli ve 2022/2912 Esas, 2022/2957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, meşru savunmaya, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, takdiri indirime, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulandığına, adli muayene raporlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanığın daveti üzerine katılan ... ve tanık ....'nin alkol almak üzere sanığın ait ikamete gittikleri ve beraber alkol almaya başladıkları, alkol alma sırasında sanığın çekyatın altında bulunan ruhsatsız tabancasını çıkarıp diğerlerine gösterdiği, doldur boşalt yapıp silahı katılana vererek 'sök bakalım bak bakalım' dediği, daha sonra sanığın silahtan anlar diyerek tanık ....'yü çağırdığı, devam eden saatlerde tanık ....'nün de geldiği ve silaha baktığı akabinde silahın mekanizmasının laçka olduğunu ve bu silahla çok mermi atıldığını söyleyerek silahtaki mermileri aldıktan sonra kanepeye bıraktığı, ancak sanığın tanık ....'nün silah hakkındaki yorumlarını beğenmeyerek mermileri tanık ....'den aldıktan sonra şarjöre takarak oda içerisinde havaya doğru 4-5 el ateş ettiği, sanığın bu eylemi nedeniyle katılan ve tanıkların tedirgin olduğu ve sanığa tepki gösterdikleri, katılanın sanığa "böyle iş olmaz, biri ihbar etse sıkıntı yaşarız, böyle ortam olmaz, böyle ortamı sinkaf ederim ben gidiyorum" diyerek ayağa kalkması üzerine sanığın katılana sarılarak evden ayrılmasını engellediği, tarafların alkol alırken silah hakkında konuşmaya devam ettikleri, sanığın asabileşerek katılana hitaben "ben senin babanla silah muhabbeti yaptım" dediği, katılanın silah mevzusundan sıkılarak sanığa "sikerim seni de senin silahını da" diyerek hakarette bulunması üzerine katılan ile sanığın birbirlerinin yakalarına yapıştıkları, tanık .... tarafından ayrıldıkları, daha sonra tekrar birbirlerine sarıldıkları sırada katılanın sanığa kafa atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, bu olay sırasında sanığın dayısı olan tanık ....'.yü arayarak "...ile kavga ettik bana vurdu gel dayı" diyerek yanına çağırdığı, ancak tanık Ş.Ö.'nün çalışıyor olmasını mazeret göstererek gelemeyeceğini söylediği, sanığın tekrar telefonla arayarak "ben bunu vuracağım muhakkak gel" dedikten sonra telefonu kapattığı, tanık ....,.'nün oğlu tanık ......'yü arayarak sanığın evine gönderdiği, daha sonra sanığın tanık .... ile birlikte silahı gönderdiği, bir müddet sonra sanığın halasının oğlu olan tanık....'nün eve geldiği, sanığın yüzünde kan görünce katılana hitaben ''sen niye vuruyorsun bu çocuğa'' diye elini

kaldırarak tepki gösterdiği, katılanın da bunun üzerine ayağa kalkarak tanık....'ye "sen kimsin senin yaşın kaç" vs. şeklinde sözler söyleyerek tepki gösterdiği, bu esnada ayağa kalkan sanığın arkadan bir eliyle katılanın başını arkaya çekerken diğer eliyle de boğaz kısmına bıçakla vurmak suretiyle katılanı boynunun sağ kısmına bir darbe, yine sağ yanak kısmından bir darbe olacak şekilde yaraladığı, katılanın yaralaması sonucunda boynundan kan fışkırması üzerine tarafların panikledikleri, tanık....'nün olay yerinden sanığın olayda kullanmış olduğu bıçağı da alarak uzaklaştığı, sanığın yerde kanlar içinde yatan katılanın yanına oturarak kan akmaması için baskı yapmak suretiyle kanamayı durdurmaya çalıştığı, sanığın tanık ....'den ambulansı aramasını istediği, tanık ....'nin korku ile evden ayrılmasının akabinde sanığın tanık ....'nün evine giderek yardım istediği, katılanın yanına döndüğünde 112 ve 155'i aradığı ve katılanın yarasına tampon yaptığı, sanığın öldürmeye yönelik kasıtla başladığı icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçtiği ve ölümün gerçekleşmesini önlediği kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmaları, tanık ve katılan beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri inceleme raporu, olay tarihli kolluk tutanağı, katılanın yaralanmasına ilişkin Gümüşhane Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.09.2022 ve 18.10.2022 tarihli raporlar, sanığın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu, Kriminal Laboratuvarlık tarafından düzenlenen raporlar dosya kapsamında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargıtay — Esas No: 2012/15714, Karar No: 2013/3292, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15714 E.  ,  2013/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu maluliyete uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Bu tür davalarda sigortalıda oluşan iş göremezlik oranının tazminat miktarını doğrudan etkileyeceği açıktır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken