muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21730, Karar No: 2013/10266, Tarih: 08.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/21730 E.  ,  2013/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

27.....2008 tarihli ... tatil ve tespit zaptı ile 18.02.2009 tarihli bilirkişi raporundan, sanığın ... katta bulunan, daha önce depo ve sığınak olarak kullanılan yerde bölme duvarlar örerek 1 adet oda, banyo ve tuvalet yaptığının anlaşılması karşısında, yapılan bu tadilatların taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın suça konu binayı satın aldığını savunduğu ...'ın tanık olarak ifadesinin alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de,

a-Koşulları bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4752, Karar No: 2010/2820, Tarih: 16.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/4752 E.  ,  2010/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2009

Davacı,  02.05.1978 tarihli işe giriş bildirgesinin kendisine ait olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının SSK kayıtlarında ... sicil numarası ile "S." olarak geçen isminin "S." olarak düzeltilmesi, 02.05.1978 tarihli işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının son celsedeki beyanı dikkate alınarak 02.05.1978 tarihli işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede 02.05.1978 tarihli resimli ve imzalı işe giriş bildirgesinde ... sigorta sicili ile işveren H.ve C.G.'e ait Konfeksiyon atölyesindeki işyerinden "10.09.1961 P. doğumlu, M...Hane,  Cilt ..., Sayfa ... no'da kayıtlı O. oğlu S. Ç." nın işe girişinin bildirildiği, 1978/2. dönem bordrosunda da aynı sigorta sicil numarası ile kayıtlı S.Ç. isminin yer aldığı, davacının "P., B., Cilt ...., H .....No'da kayıtlı O.ile S.oğlu P.10.09.1961 doğumlu S. Ç." olduğu, aynı nüfusta P., B.köyü Cilt ... Hane ...de kayıtlı R. ve E.den olma P.01.05.1959 doğumlu S.Ç.adlı bir şahsın da bulunduğu, P.Nüfus Müdürlüğünden alınan 25.06.2008 tarihli yazıda ise B. Köyü ...Hane,...Cilt .. Sayfada O.oğlu S.dan olma 10.09.1961 doğumlu S.Ç.kaydına rastlanmadığı, ancak kayıtlarda B.köyü, Cilt .., Hane ..., BSN ...de kayıtlı O.ve S.dan olma P.10.09.1961 doğumlu S.Ç. adına rastlanıldığının bildirildiği, bildirgedeki imza ile fotoğrafın ise grafolojik incelemesinde davacıya ait olduğunun anlaşıldığı, dinlenen davacı tanıklarınca da davacı isminin "Sebahattin" olarak bildiklerini söyledikleri, zabıta araştırmasında da B.Köyünde O.oğlu 10.09.1961 doğumlu S.Ç.adında bir şahsın yaşadığının tespit edildiğinin bildirildiği görülmüştür.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için; Mahkemece yapılacak araştırmanın yanında yapılacak iş;  ayrıca, davacının 02.05.1978 tarihli işe giriş bildirgesinde ..hane, cilt .., Sayfa ... de M.nüfusuna kayıtlı gösterildiği nazara alınarak M.Nüfus Müdürlüğünden böyle bir  şahsın olup olmadığını araştırmak, kayıtlar getirtilerek inceleme yaptırmak, ayrıca R.ve E. oğlu 1959 doğumlu S.Ç.'nın ve işyerinde çalışan bordro tanıklarının beyanları alınarak bu işyerinde çalışan kişinin davacı olup olmadığını kesin olarak saptamak suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.03. 2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23611, Karar No: 2017/16281, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23611 E.  ,  2017/16281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin bedeli yönünden alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 21 ada 52 parsel sayılı taşınmaz ile benzer özelliklere sahip, yakın konumda bulunan 105 ada 15 ve 1492 parsel sayılı taşınmazlara ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/269 -2015/211 E/K sayılı dosyasında değerlendirme tarihi 2014 yılı itibariyle 185.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2016/2813-2017/6597 E/K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6769, Karar No: 2018/4247, Tarih: 05.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6769 E.  ,  2018/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32470, Karar No: 2013/25756, Tarih: 10.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32470 E.  ,  2013/25756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete ait ... Otel iş yerinde müdür olarak çalıştığını, davalının kendi bünyesinde bulunan farklı iş yerlerinden SGK'lı gösterildiğini, primlerinin hiç bir zaman aldığı ücret üzerinden yatırılmadığını, asgari ücret üzerinden ödendiğini, işe başladığı 26.03.2003 tarihi ile iş akdinin haksız olarak feshedildiği 13.10.2009 tarihi arasındaki dönemde Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart , Nisan ayları için herhangi bir ücret ödenmediğini, iş akdinin davalı şirket tarafından hiç bir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini ileri sürerek 50 TL ücret alacağı, 50 TL yıllık izin ücreti, 50 TL fazla mesai ücreti, 50 TL ulusal bayram genel tatil ücreti, 50 TL kıdem tazminatı, 300 TL ihbar tazminatının iş akdinin fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ön muhasebe elemanı olarak asgari ücret üzerinden çalıştığını, çalıştığı otelin sezonluk olup Ekim-Nisan ayları içinde faaliyette olmadığını, ancak yöneticilerin iyi niyetli olmaları nedeniyle sigortasını kışında yatırdıklarını sürekli eleman olduğu düşüncesi ile de ücretlerinin ödendiğini, fazla çalışma yapmadığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, yöneticilerin ısrarlarına rağmen işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait otel iş yerinde müdür olarak 6 yıl 3 ay 16 gün süreyle çalıştığı, davacının iş akdinin işe terk etmek suretiyle davacı tarafından feshedildiği yönündeki davalı iddiasının ispatlanamaması nedeniyle davacının iş akdinin davalı tarafça haklı bir neden olmaksızın ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde feshedildiği, haftada 39 saat fazla çalışma yaptığı, sezona rastlayan genel tatil günlerinde çalıştığı, bu ücretlerin kendisine ödendiğinin kanıtlanamadığı, ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu,bu ücretlerin kendisine ödendiğinin davalı tarafça ispatlanamadı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalının 04.02.2011 tarihinde yaptığı gecikmiş zaman aşımı itirazına ilişkin dilekçenin davacıya tebliğ edilmediği, davanın yürütüldüğü tarih itibarı ile İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulandığı, sözlü yargılama usulünde yapılacak usulü itirazların öğrenme tarihini takip eden ilk duruşmaya ( ilk duruşma dahil ) kadar yapılabileceği, davacının gecikmiş zaman aşımı itirazını dilekçenin okunduğu 31.03.2011 tarihli celsede öğrendiği ve gecikmiş zaman aşımı itirazına bir sonraki 28.04.2011 tarihli duruşmadan önce 11.04.2011 tarihli dilekçesi ile karşı çıktığı, bu karşı çıkış nedeni ile davalının gecikmiş zaman aşımı itirazının hükümsüz olduğu, bu nedenle Mahkeme’ nin gecikmiş zaman aşımı itirazına değer vermemesinin yasaya uygun oluşuna nazaran davalının zaman aşımına yönelik temyiz itirazı ile aşağıdaki sebepler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .) Somut olayda davalı şirkete ait otelde müdür olarak çalıştığı dosya içeriğinde mevcut yazılı belgelerle kanıtlanan davacının, tanık beyanlarına itibarla 1 Mayıs 30 Ekim tarihleri arasında ki sezonda 08.30- 22.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenmesi yaptığı kabul edilerek hafta da 39 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanarak hükme esas alınmıştır. Davacı ile birlikte restaurant şefi olarak çalışan ve davacı tanığı olan ... davacının 17-19 saatleri arasında oteldeki odasında dinlendiğini belirtirken, diğer tanıklar ara dinlenme süresine ilişkin beyanda bulunmamışlardır. İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır. Bu sebeple davacı tarafından yapılan işin niteliği, davacı tanığının beyanı birlikte değerlendirildiğinde davacının günlük çalışması sırasında 2 saat ara dinlenmesi yaparak çalıştığı kabul edilmeli fazla çalışma ücreti buna göre hesaplanmalıdır. Ara dinlenme süresinin 1.5 saat olarak hesaplanması dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

3- Davacının şikayeti üzerine ... Vergi Dairesi tarafından davalı şirketin defterleri, ücret bordoları ,işyeri kayıtları üzerinde yapılan inceleme neticesi düzenlenen raporda 2006 yılı Mayıs ayından 2008 yılı Ekim ayına kadar olan dönem için davacıya yapılan ücret ödemelerinden bahsedilmiştir. Ancak söz konusu rapor değerlendirilmeden ücret alacakları hüküm altına alınmıştır. Davacının sezon dışında çalıştığı Kasım-Nisan ayları arasında işveren tarafından ödendiği denetim raporunda belirlenen aylara ilişkin ücretler bilirkişi raporunda hesaplanan miktardan mahsup edilerek hüküm kurulmalıdır.

4- Davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi HUMK. nun 74. ( HMK. nun 26. ) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13012, Karar No: 2010/13715, Tarih: 15.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/13012 E.  ,  2010/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suç ortağı ...’un şifrelerini aldıkları katılana ait kredi kartlarını kullanarak kendilerine yarar sağladıklarının anlaşılması karşısında; suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 525/b-2. maddesi (01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesinde öngörülen Kredi Kartlarının Kötüye kullanılması) suçu ile ilgili zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanık ve arkadaşının olay günü katılanı götürdükleri evde silah zoruyla üzerindeki para ve kredi kartlarıyla bankamatik kartlarını, cep telefonunu, aracının anahtarını alarak ellerini, ayaklarını bağlayıp kapının önündeki vasıtayla gitmeleri şeklinde gelişen somut olayda; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasaya göre 499/1. fıkra 2. cümle kapsamında olup, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada ise 149/1. maddesinin (a),(c) ve (d) bentlerinde belirtilen yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2-3-a-b maddesindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğunun, bu bağlamda anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususların da değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Sanığın, arkadaşıyla birlikte, katılana ait suça konu aracın anahtarını yağmalamak suretiyle elde edip bu anahtarla kapının önündeki aracı da alıp olay yerinden ayrılması şeklinde gelişen eyleminin, bir bütün olarak yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrıca hırsızlık suçundan da hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.