muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13496, Karar No: 2016/4186, Tarih: 08.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13496 E.  ,  2016/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında uzun yıllardan beri ticari ilişki olduğunu, bu kapsamda müvekkilinin davalının siparişlerine ve talimatlarına uygun olarak bir kısım kimyasal malzemeleri serbest bölge rejimine uygun olarak davalıya sattığını, ancak davalının noterden gizli ayıp ihbarında bulunduğunu, müvekkilinin ayıp iddiasını reddederek karşı ihtar çektiğini ve borçlarının ödenmesini istemelerine rağmen borcun ödenmediğini, davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sattığı ürünlerin gizli ayıplı olduğunu, konu ile ilgili olarak özel laboratuvarda yaptırdıkları analizlerde malların etken maddesinin düşük olduğunun anlaşıldığını, sonucu teyit için İTÜ Kimya Fakültesinde analiz yaptırdıklarını, burada da malların MSDS verileri ile uyumlu olmadığı görülünce delil tespiti yaptırmaya karar verdiklerini, bu kapsamda TÜBİTAK sonuçlarının tüm kimyasalların aktif maddelerinin düşük olduğunu ortaya koyduğunu, davacı mallarının ayıplı olması nedeniyle müvekkilinin bundan dolayı zarara uğradığını, bu zararın mahsup edilmesi sonucu müvekkilinin borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, davaya konu ürünlerde herhangi bir gizli ayıbın tespit edilemediği ve davalının bu yöndeki itirazının haksız olduğu, davacının davalıdan takip talebinde belirtilen surette 65.319,90 Euro alacağının bulunduğu, ancak takip tarihinde önce temerrüt söz konusu olmadığından birikmiş faiz talebinin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11472, Karar No: 2020/340, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11472 E.  ,  2020/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/05/2019 gün ve 2019/1519 Esas - 2019/11099 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 29.05.2019 gün ve 2019/1519 esas 2019/11099 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 133 ada 167 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2. bendinde (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

b-2 nolu bendinin 2. paragrafında (karar tarihine) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

c-7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6155, Karar No: 2019/8220, Tarih: 16.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6155 E.  ,  2019/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/08/2018 tarihli ve 2018/288 değişik iş sayılı içtima kararı ile 12 yıl 10 ay 30 gün hapis cezasına hükümlü ... hakkında Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01/11/2018 tarihli ve 2018/7073-7286-7287-7288 sayılı müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine mahkemenin yetkisizlik ve görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/223 değişik iş sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair merci Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin tarihsiz ve 2018/1412 Değişik iş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/12334 esas, 2018/9189 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, her ne kadar söz konusu müddetname Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenmiş ise de, hükümlünün talebinin müddetnameye itiraz niteliğinde olması karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesinde yer alan, "Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir." şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlü hakkında tanzim edilen müddetname ile tespit edilmiş olan infaza konu hapis cezalarına karşı yapılan itiraz hakkında karar verme görev ve yetkisinin içtima kararını veren Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05/07/2019 gün ve 94660652-105-15-6380-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/288 Değişik iş sayılı ilamıyla verilen içtima kararı üzerine Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen müddetnameye hükümlü tarafından itiraz edilmesi sonrası Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/223 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazı, müddetnamenin dayanağını oluşturan içtima kararını veren Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin incelemesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verildiği, bu karara Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine kanun yararına bozma talebinin konusunu oluşturan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2018/1412 Değişik iş sayılı Kararıyla itirazın kabulüne ve görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, devamında ise görevsizlik kararı kaldırılan Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyayı tekrar ele alarak 10/01/2019 tarihli ve 2018/223 Değişik iş sayılı Kararıyla hükümlünün itirazının reddine karar verdiği, bu kararın hükümlüye tebliğ edildiği ve itiraz edilmeden kesinleştiği, müddetnameye itirazın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesi uyarınca içtima kararını veren mahkemece incelenmesi gerekirken, kanun yararına bozma isteminde bulunulan karar sonrası verilen hükmün de görevsiz mahkeme tarafından verildiğinden kanuna aykırı olduğu ve açıklanan noksanlığın bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşıldığından, bu yönden de kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde olduğundan, belirtilen hususlar değerlendirildikten sonra 05/07/2019 gün ve 94660652-105-15-6380-2019-Kyb sayılı yazıda belirtilen kanun yararına bozma istemi ile birlikte bir karar verilmesi için Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4933, Karar No: 2012/6913, Tarih: 23.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4933 E.  ,  2012/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin, bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu...’ya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili banka lehine tesis olunan rehnin dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.04.2006 tarih ve 1535 Esas, 4280 Karar sayılı ilamı ile; mahkemece devre ilişkin protokolün ibrazı sağlanarak kapsamının belirlenmesi ve rehnin borçlunun bankaya olan diğer borçlarının da teminatını teşkil ettiği iddiası karşısında rehin sözleşmesinin celbi ile tüm delillerin bir arada değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece direnilmesi üzerine bu kez Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca bozma kararı yerinde görülmekle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, dosya kapsamına göre, borçlunun araç rehnine konu araç kredi hesabını ödeyerek kapattığı, rehnin borçlunun bankaya olan diğer borçlarının da teminatını teşkil ettiği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/94, Karar No: 2011/2445, Tarih: 29.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/94 E.  ,  2011/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sırasında; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 gün ve 2007/111 E. 2008/495 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17442, Karar No: 2014/19111, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17442 E.  ,  2014/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhtelif suçlardan hükümlü ...’ün, cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak toplanmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2013 tarihli ve 2013/333 değişik iş sayılı kararının infazı sırasında, 31/01/2013 tarihli ve 28545 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un geçici 1. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinden yararlandırılması talebinin reddine ilişkin Elazığ İnfaz Hakimliğinin 13/11/2013 tarihli ve 2013/1449 esas, 2013/1438 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2013 tarihli ve 2013/1349 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.03.2014 tarih ve 2013/5657 - 20155 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.04.2014 tarih ve 2014/113985 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15/01/2014 tarih ve 2013/36984 esas, 2014/563 ilam sayılı kararında da belirtildiği üzere, 11/04/2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’a eklenen 105/A maddesindeki... a) Açık ceza infaz kurumanda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren...koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az sure kalan iyi halli hükümlülerin talebi halinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi halli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları halinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler.” şeklindeki düzenleme ile 31/01/2013 tarihli ve 28545 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 4. maddesindeki; (1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, koşullu salıverilmesine bir yıldan az süre kalan iyi halli hükümlünün talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmının 1. maddesi ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/453, Karar No: 2010/14057, Tarih: 09.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/453 E.  ,  2010/14057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (suç vasfındaki değişiklik nedeniyle yalan beyan)

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 206/1, 62/1, 52. maddeleri gereğince 80.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik bir temyiz bulunması halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikâyetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, usul ve yasaya aykırı bulunan Mahkemenin 26.06.2008 gün ve 81/268 sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü’nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumdan çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılamayanlara 2090 sayılı “Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun” gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 06.11.2006 tarihli taahhütnamesinde SSK.dan emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının iddia olunması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17802, Karar No: 2019/14920, Tarih: 03.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/17802 E.  ,  2019/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağının olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; hükme esas bilirkişi raporunda davacı ve davalı tanıklarının beyanları doğrultusunda davacının hafta içi 09.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı kabulüyle hafta içi davacının 12 saat çalıştığı belirtilmiştir. Ancak, söz konusu saatler arasındaki davacının çalışma süresinin 12 saat olduğunun belirtilmesi hatalı olup bir saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük çalışma süresinin 9 saat olduğu açıktır. Bu nedenle, fazla çalışma hesabında davacının günlük çalışma süresinin 9 saat olarak dikkate alınması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.