muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2163, Karar No: 2016/23192, Tarih: 11.10.2016

Fazla çalışma, ulusal bayram... genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre... alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği ... konusu olduğundan... hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, ... konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı... yıllık izin ücreti alacakları bakımından ..., davacı, çalışma süresini, kendisine... ... ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete... para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, fesihten önce kendisine tanınması gereken ihbar süresini, ... kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. ...halde, asıl davada talep edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı... yıllık izin ücreti alacakları gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğundan belirsiz alacak davasına konu edilemezler.

Anılan sebeplerle, asıl davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı... ...davada ileri sürülen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ... yıllık izin ücreti alacaklarının somut olayın özelliğine göre, gerçekte belirlenebilir alacaklar olup, belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, asıl dava bakımından anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, esastan karar verilmesi hatalıdır.

3-4857 sayılı... Kanunu'... .... maddesine...6552 sayılı Kanun... ...maddesi ... eklenen fıkralarda, ....2002 tarihli... 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'... 62. maddesinin birinci fıkrasının...) bendi kapsamında ... işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; ... işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ... işyerlerinde çalışmış olanların... şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ... işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan ... ... işverenleri ... yapılmış olan... sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun... .... maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı... Kanunu'... 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ... ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun... ...maddesi ... değişik 4857 sayılı Kanun... .... maddesinde, kamu işverenleri arasındaki rücu işlemine ilişkin düzenlemeye... ... verilmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin ... işverenlere rücu işlemine dair herhangi ... düzenlemeye ... verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı... Kanunu'... .... maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince, asıl işveren ... işveren ilişkisinde, asıl işveren, ... işverenin işçilerine karşı...işyeri ... ilgili olarak... Kanundan, ...sözleşmesinden veya ... işverenin taraf olduğu toplu... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden ... işveren ... birlikte sorumludur.

Somut olayda; mahkemece 4857 sayılı Kanun... .... maddesi gereğince, davacının kıdem tazminatından yalnızca davalı asıl işveren ...’... sorumlu olduğu kabul edilmiştir. .... ki, 4857 sayılı Kanun... .... maddesindeki yeni düzenleme, aynı Kanun... .... maddesinde ... alan asıl işveren... ... işverenin işçiye karşı birlikte sorumlu olduğuna ilişkin hükmü ortadan kaldırmamaktadır. .... nazara alınmadan, kıdem tazminatından sadece davalı asıl işveren ...’... sorumlu olduğunun kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

4-Mahkemece, davacı tanıkları anlatımlarına itibarla...fazla çalışma, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmış ... de, davacı tanıklarının... davalı aleyhine dava açtığı anlaşılmaktadır. ...halde, salt husumetli tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi mümkün değildir. Dosya kapsamında, fazla çalışma yapıldığına, ulusal bayram... genel tatil günlerinde çalışıldığına dair itibar edilmesi mümkün başkaca delil... bulunmamaktadır. Anılan sebeple, fazla çalışma, ulusal bayram... genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21639, Karar No: 2015/2907, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21639 E.  ,  2015/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3209, Karar No: 2021/18592, Tarih: 01.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3209 E.  ,  2021/18592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

"Nitelikli hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin ikinci fıkrasının "g" bendinde 28.06.2014 yürürlük tarihli, 6545 sayılı Kanundan önce;

"Barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında,"

Değişiklikten sonra ise; “Büyük veya küçükbaş hayvan hakkında” ... cezalandırılır, düzenlemesine yer verilmiştir.

6545 sayılı Kanun değişikliği ile bu bendin uygulama alanı genişletilmiştir. TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâllerin, 28.06.2014 öncesinde üç yıldan yedi yıla, 28.06.2014 sonrasında işlenmesi hali ise; beş yıldan on yıla kadar hapis cezasını müstelzimdir.

5237 sayılı TCK’nın esas aldığı “Yeni suç teorisi”ne göre suçun maddi unsurları; fiil, netice, nedensellik bağı, fail, mağdur ve konu’dan oluşmaktadır. TCK m. 141. hükmüne göre hırsızlık suçunun konusu, taşınır maldır. Sahipli hayvan, taşınır mal (eşya) olarak kabul edildiğinden hırsızlık suçunun konusunu oluşturabilir.

Bu itibarla sahipli eşeğin büyükbaş hayvan olup olmadığının öncelikle açıklığa kavuşturulması gerekir.

Eşek, tavşan ve benzeri bazı hayvanların büyük veya küçükbaş hayvan sayılıp sayılmaması hususu tartışmalıdır.

Bazı müellifler, 765 sayılı TCK döneminde yürürlükte bulunan 5617 sayılı Kanun 3488 sayılı Kanun ile yürürlükten kalkmış olsa bile, büyük ve küçükbaş hayvanları; 5617 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki tanıma göre belirlemek gerektiği görüşündedirler. Bu görüşe göre; “Deve, at, eşek, katır, manda, sığır ve bunların yavruları” büyükbaş, “Koyun ve keçi ile bunların yavruları” ise; küçükbaş hayvandır.

Kimi müelliflere göre ise; 05.01.2005 tarihli RG.'de yayımlanan "Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik"in 4. maddesine göre, büyük ve küçükbaş hayvanı belirlemek gerekir. Bu Yönetmeliğe göre de, “Sığır, manda, at, deve, devekuşu ve domuz” büyükbaş; “Koyun, keçi ve tavşan” ise küçükbaş hayvandır.

Tavuk, horoz, ördek, kaz, hindi gibi kümes hayvanları ile, güvercin, arı, köpek, kedi, papağan büyük veya küçükbaş hayvan olmadıkları için 5237 sayılı TCK.'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının "g" bendi kapsamında değerlendirilmeleri mümkün değildir.

Tavuk, horoz, ördek, kaz, hindi gibi kümes hayvanları ile, güvercin, arı, köpek, kedi, papağan büyük veya küçükbaş hayvan olmadıkları için 5237 sayılı TCK.'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının "g" bendi kapsamında değerlendirilmeleri mümkün değildir.

Dairemizin çoğunluğu; Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik, gıda maddesi olarak tüketilecek olan etlerin, üretim tesislerinin çalışma ve denetleme esaslarını belirlemek amacıyla hazırlanmış olup, bu Yönetmelikteki tanımdan hareketle eşeğin, büyük veya küçükbaş hayvan olmadığını kabul etmek yerine, her ne kadar 5617 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış ise de, 5237 sayılı TCK’da da büyük veya küçükbaş hayvanın çalınması fiili, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâl olarak kabul edildiğinden sözü edilen Kanun’un tanımından hareketle, sahipli eşeğin büyükbaş hayvan olarak kabul edilmesinin daha isabetli olacağı görüşündedir.

Bu açıklamalardan sonra, 12.04.2015 tarihinde, gündüz vakti, ağılın önünde bağlı olan sahipli eşeğin çalınması fiilinin, TCK'nın 142/2-g bendi kapsamındaki nitelikli hırsızlık olarak nitelendirilmesinde hukuka aykırı bir cihet bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ...’in TCK'nın 142/2-g, 31/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulandığında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olması gerekirken, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ :

TCK'nın 142/2-g maddesi sadece "Büyük ve küçükbaş hayvanlar" hakkında hırsızlık suçunu düzenlemiş ama hangi hayvanların bu kapsama girdiği düzenlenmemiştir.

Daha önce yani TCK'da böyle bir hüküm yok iken, hayvan hırsızlığına verilen önem ve hayvanları koruma adına 5617 sayılı Kanun ile düzenleme yapılmıştır. Söz konusu kanunun 2. maddesi büyük ve küçükbaş hayvanları saymıştır. Bu kanun özel bir artırım maddesi öngörmüştür. 5237 sayılı TCK 142/2-g maddesi bu amaçla metne eklendikten sonra söz konusu kanun 3488 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır. Büyük ve küçükbaş hayvanların nelerden ibaret olduğu hususunda boşluk oluşması üzerine 05.01.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan "Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına dair Yönetmeliğin" 4. maddesi Türk Dil Kurumu sözlüğüne uygun olarak düzenleme yapmıştır. Buna göre büyükbaş hayvanlar "manda, sığır, öküz, inek, deve, domuz, at, deve kuşu ve bunların yavrularıdır."

Küçükbaş hayvanlar ise koyun, keçi ve tavşandır.

Türk Dil Kurumu sözlüğünde büyükbaş hayvanlar “sığır, manda vb. gibi kasaplık hayvanlara verilen genel ad” olarak tanımlanmaktadır. (TDK Türkçe sözlük Ankara 2005 s. 337. 388)

Aynı sözlükte küçükbaş hayvanlar "kasaplık hayvanlardan koyun ve keçiye verilen ortak ad" olarak tanımlanmaktadır. (TDK Türkçe sözlük Ankara 2005 s. 1277 )

Görüldüğü gibi hem Türk Dil Kurumu sözlüğü hemde yönetmelik "Kasaplık olma" ve dolayısıyla et üretimi bazlı olarak tanım ve isimlendirme yapmaktadır. Eti yenmeyen, kasaplık olmayan hayvanlar; mesela köpek, kedi, zebra, zürafa, bizon vb. hayvanları saymadığı gibi ülkemizde kasaplık kabul edilmeyen eşek ve katırı da yönetmelik saymamıştır.

Diğer bir husus da kanunsuz suç ve ceza olmaz. Yorum veya kıyas yoluyla ceza verilemez veya artırılmaz.

TCK "büyük ve küçükbaş” hayvanlar tabirini cezalandırma şartı olarak yazmış içinin doldurulmasını idari tasarruf ve doktrine bırakmıştır.

Teknik bir konu olması nedeniyle uzman görüşünün öne çıkması gerekmektedir. Türk Dil Kurumu sözlüğü açıkça kullanılan kelimelerin ne anlama geldiğini belirtirken "kasaplık olmayı” esas almıştır.

İdari tasarruf olarak çıkarılan yönetmelikte bu tanıma uygun "kasaplık” hayvanları büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar olarak tek tek yazmıştır. Bunun dışındaki hayvanları, en azından “kasaplık olmayan” hayvanları bu listeye kıyas yoluyla dahil etmek sanıklara haksız ceza artırımı oluşturacaktır. Çünkü bu listede açıkça sayılmayan "Eşek" in açıktan çalınması halinde uzlaşmaya tabi TCK 141. maddeden yargılanarak sanık 1-3 yıl arası ceza alacaktır. Oysa listeye yürürlükte olmayan, kalkmış bir kanunun saydığı eşeği dahil eder ve büyükbaş sayarsak bu kez sanık uzlaşmaya tabi olmayan TCK 142/2-g maddelerinden yargılanacak ve 5-10 yıl arası ceza alacaktır. Burda kısasen ve yorumla sanığa ilave ceza verilmiş olacaktır.

Bu nedenlerle Türk Dil Kurumu ve Yönetmelikteki tanımlara uymayan ve dolayısıyla büyükbaş hayvan sayılmayan eşeği kesimhanenin dışında bağlı iken çalınma eyleminin TCK 141 md. kapsamında uzlaşmaya tabi hırsızlık suçunu oluşturduğundan Yerel Mahkeme kararı bu nedenle bozulmalı idi aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/19182, Karar No: 2014/1331, Tarih: 23.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19182 E.  ,  2014/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı tarafından ise, hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada; davacı vekiline harcın tamamlattırılması için muhtıra çıkarıldığı, ancak dosyada harcın ikmal edildiğine ilişkin makbuzun bulunmadığı gibi davacının temyiz talebi yönünden de ek karar verilmediği anlaşılmakla, yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin geciktirilmesine mahal bırakılmaksızın, muhtıranın gereğinin davacı vekili tarafından yerine getirilip getirilmediğinin tespiti ile şayet muhtıranın gereği olan harç tamamlatılmamış ise temyiz talebi yönünden ek karar verilip (HUMK.md.434) ek kararın davacı vekiline tebliği ile ek karar temyiz edilmemiş olsa bile diğer tarafın temizinin incelenmesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/36743, Karar No: 2018/2124, Tarih: 19.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/36743 E.  ,  2018/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, demiryolları hattında bulunan hemzemin geçitte meydana gelen kazaların can ve mal güvenliğinin sağlanması, karayolu araçlarının hemzemin geçitlerden geçiş konforunun arttırılması amacıyla bekçili bariyerli hemzemin geçitte bekçilik hizmetlerinin sorumlu olan davalı tarafından yerine getirilmemesi üzerine Ocak-Aralık 2008 ve Ocak-Aralık 2011 yılı dönemleri arasındaki bu geçitteki bekçilik hizmetlerinin B.K.'nun vekaletsiz iş görme hükümlerine istinaden müvekkili kuruluşça yerine getirildiğini, davalının sorumluluğunda bulunan Km.287+223'deki geçidin bekçilik hizmeti için KDV dahil toplam 112.829,72 TL harcandığını, bu alacağın 28.3.2012 tebliğ tarihli yazı ile davalıdan talep edildiğini ancak ödenmediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 112.829,72 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama devam ederken sunmuş olduğu dilekçe ile talebini 122.829,72 TL'ye yükseltmiş ve 27.03.2015 tarihinde de ıslah harcını yatırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kabulü ile, 122.829,72 TL'nin 28.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece; davacının davasının kabulü ile, 122.829,72 TL'nin 28.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, kararın hüküm başlıklı 1. bendinde''... Davacının Davasının Kabulü ile,122.829,72 TL nin 28.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ...'' şeklinde hüküm kurulmuşsa da davacı tarafından davalıya hitaben yazılan 23.03.2012 tarihli yazıda özetle; hemzemin geçitlerde gerekli tedbirlerin alınması hususu Karayolunun bağlı bulunduğu kurum ve kuruluşlara ait olduğundan kuruluşları alacağı olan 122.829,72 TL'nin ... Bankası ... Şubesi'ndeki hesaplarına yatırılmasını talep ettikleri, yazının 28.03.2012 tarihinde davalı belediyeye tebliğ edildiği anlaşılmışsa da söz konusu yazı içeriği incelendiğinde usulüne uygun şekilde temerrüt ihtarının özelliklerini taşımadığı, böylece davalının yazının tebliği tarihinde değil ancak dava açıldığı tarihte temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır. Böylece, 122.829,72 TL'lik alacağın fazinin başlangıç tarihinde hata yapılmıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davalının sair temyiz itirazının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 1. bendinde yer alan "Davacının davasının kabulü ile, 122.829,72 TL'nin 28.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" sözlerinin "Davacının davasının kabulü ile, 122.829,72 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine, mahkeme kararının bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22827, Karar No: 2012/28654, Tarih: 26.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22827 E.  ,  2012/28654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksikliğin giderilmesinden,

2) Dava konusu 275 parsel (ifrazen 772,773) sayılı taşınmazın kamulaştırılması ile ilgili olarak taşınmaz maliklerinden ...’a kamulaştırma işleminin tebliğ edilip edilmediğinin davalı idareden sorulması, edilmiş ise tebliğ mazbatasının onaylı örneğinin ilgili Noterlikten veya tebliğ tarihini gösterir yazısının davalı idareden istenmesinden,

3) Bloke edilen kamulaştırma bedelinin maliklerine ödenip ödenmediğinin ilgili Banka Şubesinden ve şubenin bağlı olduğu Bölge Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4) Davacı ile tapu maliki ... arasındaki hukuki ilişkiyi gösteren veraset ilamına dosya içindeki belgeler arasında rastlanmamıştır. Söz konusu belgenin konulmasından,

5) Dava konusu 275 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tüm geldileri, gittileri, tedavülleri ve dayanak belgeleri ile birlikte ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14934, Karar No: 2011/7414, Tarih: 20.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14934 E.  ,  2011/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2006/863-2008/779 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile kartlı ödemeler sözleşmesi imzaladığını, dava dışı ... isimli müşterinin satış bedeli olan 7.700,00 TL’yi kredi kartı ile ödediğini, davalı bankaya ait pos cihazının satışa onay verdiğini ve parayı müvekkiline ait hesaba intikal ettirdiği halde daha sonda hesaplara bloke koyarak bu miktarı geri almasının haksız olduğunu ileri sürerek, anılan miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sahte kredi kartıyla yapılan satış nedeniyle müvekkilinin gerçek kart sahibine ödeme yaptığını, davacının kusuru nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararı tahsil etmesinin aralarındaki sözleşmeye de uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kredi kartı ile satış yaptığı müşterinin kimliğindeki fotoğrafını, ismini ve imzasını karşılaştırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davaya konu satış işleminde sahte kredi kartı kullanılmasından davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davalı tarafın savunmasında, satış işlemi esnasında kredi kartı kullanan kişinin kimliğinin kontrol edildiğini, gerekli özeni gösterdiğini, bankanın da satış işlemine onay verdiğini ileri sürülmesi ve dosyaya ibraz edilen slipdeki isim hanesinde ... yazmasına rağmen gerçek kart sahibinin ... olması karşısında kredi kartındaki sahtecilik eyleminin nasıl gerçekleştirildiğini izahtan uzak olan ve bilişim konusunda uzman olmayan kişilerce hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceği açıktır.

Bu durumda mahkemece, davaya konu kredi kartında sahteciliğin ne suretle yapıldığı ile bu satış işleminin gerçekleştirilmesinde tarafların kusurlarının hangi işlemlerle oluştuğunun taraf delilleri nazara alınarak konusunda uzman bilirkişiden alınacak raporla belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.