muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12536, Karar No: 2017/10049, Tarih: 19.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12536 E.  ,  2017/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hortum takmak suretiyle kaçak su kullandığına dair tutanak düzenlenmesi karşısında, mahallinde keşif yapılarak suç tarihinde ne kadar su kullandığının tespiti ile kaçak kullanım bedeline ilişkin vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin rapor alındıktan sonra; 5237 Sayılı TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir. Yapılacak keşif neticesinde kaçak kullanım bedeline ilişkin belirlenen vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin bedelde belirtilmek suretiyle sanığa makul bir süre verilerek ve ''bilirkişi tarafından belirlenen zararı tazmin etmesi halinde kamu davasının düşeceğine'' dair bildirimde bulunarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6849, Karar No: 2019/6981, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6849 E.  ,  2019/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde usta öğretici olarak çalıştığı dönemlerde 30'ar gün çalıştırıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı işverene ait işyerinde usta öğretici olarak çalıştığı dönemlerde tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, yazılı şekilde "bozma ilamına uyulmakla davalı tarafın usûli kazanılmış hakkı bulunduğu düşünüldüğünden davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Bozmaya uyulduğu halde, mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Uyuşmazlığın çözümü, “usuli kazanılmış hak” kavramının açıklanması ve bu kapsamndaki olgular karşısında somut olay ve taraflar yönünden şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmesini gerekli kılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan "Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir" hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK.nun 21.01.2004 gün, 2004/10-44 E, 19 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001)

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya Mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı ilamı).

Somut olayda yukarıda izah edildiği anlamda usuli kazanılmış haktan bahsedilemez. Bozma ilamında mahkemece yapılması gereken işlemler sayılmış ve sonucuna göre bir karar verilmesi istenmiştir. Mahkeme bozma ilamındaki araştırmaları yapıp yeni bir karar vermek yerine usuli kazanılmış haktan bahisle karar vermekten imtina etmiştir.

Somut olayda yukarıda izah edildiği anlamda usuli kazanılmış haktan bahsedilemez. Bozma ilamında mahkemece yapılması gereken işlemler sayılmış ve sonucuna göre bir karar verilmesi istenmiştir. Mahkeme bozma ilamındaki araştırmaları yapıp yeni bir karar vermek yerine usuli kazanılmış haktan bahisle karar vermekten imtina etmiştir.

Yapılacak iş, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

18/11/2019 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12720, Karar No: 2017/14985, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12720 E.  ,  2017/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... mahallesi 453 ada 5 ve 12 parsel ve 580 ada 31 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Alınan rapor, zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı emsalle aynı mahallede ve yakın mevkiideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza aynı ifadelerle yola da cepheli olmasından bahisle emsalden 2,10 kat değerli bulunarak 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, şimdiki davada ise hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu 453 ada 5 ve 12 parsel sayılı taşınmazların, emsal alınan taşınmaza göre yola ve il merkezine daha yakın olduğu belirtildiği halde başkaca bir gerekçe gösterilmeden emsal parselden (1,30) kat, 580 ada 31 parsel sayılı taşınmazın ise (1,05) kat daha değersiz olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18741, Karar No: 2014/28186, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18741 E.  ,  2014/28186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 09/09/1986-01/05/1987 ve 14/07/1987-28/06/1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık başlangıç tarihinin 09.09.1986 olduğunun ve davacının 09.09.1986 – 01.05.1987 ve 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 10.06.2013 Tarih ve 2013/9582 E, 2013/12144 K sayılı kararı ile; her ne kadar mahkemece, davacının 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde ise de; 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmayan ve başlangıçta sigortalılık koşullarını taşımayan davacının, prim ödemelerinin MK 2. madde gereğince, davacıya sigortalılık koşulu sağlamayacağı gözardı edilerek, bu tarihler arasında da sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece 22.10.2013 Tarih ve 2013/414 E, 2013/431 K sayılı karar ile; davanın kısmen kabulü ile davacının 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tespitine, 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında sigortalı sayılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak; 22.10.2013 Tarih ve 2013/414 E, 2013/431 K sayılı kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemede dosyada; davalı Kurum tarafından gönderilen 25.03.2013 tarihli yazının Dairemizin bozma ilamından sonra dosya içerisine girdiği, söz konusu yazıda; ... Vergi Dairesi'nden davacı hakkında bilgi istenildiği ve vergi dairesinin yazısının gönderildiğinin belirtildiği, ... Vergi Dairesi'nin yazısının ise 13.05.2013 tarihli olduğu, davacının vergi kaydı hususunda daha önce vergi kaydı bulunmadığının bildirilmiş olmasına rağmen yazı içeriğinde; davacının ... Vergi Dairesi'nde 01.05.1985 – 14.07.1987 tarihleri arasında kaydının olduğunun bildirildiği anlaşılmış, söz konusu çelişkinin giderilmesi için bu kez Dairemizin 11.02.2014 Tarih ve 2013/22141 E, 2014/2048 K sayılı geri çevirme kararı ile davacının doğru vergi kayıt tarihlerinin ilgili vergi dairelerinden sorularak bildirilmesi istenilmiş, ... Vergi Dairesi davacının, 01.05.1987 – 14.07.1987 ( taksi işletmesi ) ve 08.04.2008 – devam ( hazır yemek imalatı ) tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu, ... Vergi Dairesi ise davacının; 08.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında ( ticari taksi işletmesi ) vergi kaydının bulunduğunu bildirmiştir.

İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Bu durumda; her ne kadar Dairemizin 10.06.2013 Tarih ve 2013/9582 E, 2013/12144 K sayılı kararı ile; 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmayan ve başlangıçta sigortalılık koşullarını taşımayan davacının, prim ödemelerinin MK 2. madde gereğince, davacıya sigortalılık koşulu sağlamayacağı belirtilmiş ve bozma kararına uyan mahkemece de 22.10.2013 Tarih ve 2013/414 E, 2013/431 K sayılı karar ile davacının 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında sigortalı sayılması talebinin reddine karar verilmişse de; ... Vergi Dairesi'nce gönderilip bozma kararından önce dosya içerisine girmeyen yazı ile en son geri çevirme kararından sonra gönderilen yazılardan davacının anılan tarihler arasında da vergi kaydının bulunduğu bildirildiğinden Dairemize ait anılan bozma kararının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Dairemizin mahkeme kararının bozulmasına ilişkin 10.06.2013 Tarih ve 2013/9582 esas, 2013/12144 karar sayılı kararı ilamının KALDIRILMASINA,

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Dairemizin mahkeme kararının bozulmasına ilişkin 10.06.2013 Tarih ve 2013/9582 esas, 2013/12144 karar sayılı kararı ilamının KALDIRILMASINA,

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, ... Vergi Dairesi'nde 08.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu anlaşıldığından mahkemece bu tarihler arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespitine ilişkin talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı HMK’nın gecici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bendleri silinerek yerine; “ Davanın Kabulü ile; davacının 09.09.1986 – 01.05.1987 ve 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 23/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8198, Karar No: 2009/9539, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8198 E.  ,  2009/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyadı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu .... ilçesi, .... mahallesi 112 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “..... oğlu ....” yazılı kaydında soyadının “....” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında taşınmaz malikinin 1938 doğumlu olduğu görülmektedir. Davacı ... .... ise 1952 doğumludur.

Mahkemece; kadastro tutanağı ile davacının nüfus kaydı arasındaki doğum tarihindeki bu çelişki üzerinde durularak ayrıca ... ilçesi, .... mahallesi cilt:..., hane:..., BSN:...’de nüfusa kayıtlı olan davacının, babası .... ile annesi ...’nin, anne-baba-kardeş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıtları getirtilip, kadastro tutanağı nüfus kayıtları ile denetlenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru değildir. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27158, Karar No: 2015/3202, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27158 E.  ,  2015/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.