muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8124, Karar No: 2018/240, Tarih: 05.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8124 E.  ,  2018/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili idarenin dava dışı borçludan olan alcağı nedeniyle araçlarına haciz konulduğunu ve satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde paranın davalı ile garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, müvekkil idarece genel bütçeye gelir kaydedilen vergi, resim, harç ile vergi cezaları ve bunlara bağlı zam ve faizleri tahsile yetkili olduğunu, müvekkil idarece konulan hacizlerde 1. sırada olması halinde satışa konu menkul ve gayri menkullerde takip ve eşyanın aynından doğan borçlar hariç olmak üzere kalan tüm tutarın müvekkil hesaplarına gönderilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, itirazın süresinde olmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının itirazının sıraya ilişkin olduğu ve bu durumda görevli mahkemenin icra hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c madde hükmü gereğince anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi de hatalı olmuştur.

Ne var ki, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle, kararın gerekçesinin kısmen değiştirilmesine, “HÜKÜM” bölümünün 1. paragrafında yer alan "Mahkememizin görevsizliğine” ibaresinin çıkarılmasına ve 1. paragrafına "Mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5666, Karar No: 2012/15265, Tarih: 07.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5666 E.  ,  2012/15265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanığın baba isminin ''...'' olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16934, Karar No: 2013/21810, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16934 E.  ,  2013/21810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret (Kadıköy 3. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 28/03/2012 tarih ve 2012/392-2012/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 08.02.2012 tarihli kararın davacı taraf savunmaları değerlendirilmeksizin verildiğini, HMK 439/f fıkrasındaki tarafların eşitliği ve hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediğini ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; iptali talep edilen Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kararı ile davacının 3.600 TL tutarındaki işsizlik tazminatı talebinin reddine karar verildiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12. fıkrası uyarınca kararın kesin olduğunun belirtildiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12.maddesinde “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırkbin Türk Lirası'na kadar olan kararların her iki taraf için kesin olduğunun” düzenlendiği, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen kesin nitelikteki kararlara karşı 6100 sayılı HMK ile getirtilen kanun yolu olan iptal davası açma imkanının bulunmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Sigortacılık Yasası gereğince verilen hakem kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen kesin nitelikteki kararlara karşı iptal davası açma imkanının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak Sigortacılık Kanunu'nun değişik 30/12. maddesi uyarınca, aynı yasa gereğince verilen hakem kararlarına ilişkin temyiz yolu açık olup, bu tür hakem kararları iptal davasına konu olamaz. Bu itibarla temyiz yolu açık olan hakem kararı ile ilgili iptal davasının dinlenmesi mümkün bulunmadığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değilse de, sonucu itibari ile doğru olan kararın açıklanan bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5573, Karar No: 2016/5952, Tarih: 15.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5573 E.  ,  2016/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden, bu eksiklik bozma nedeni yapılmamış ve hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2828, Karar No: 2014/6372, Tarih: 18.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2828 E.  ,  2014/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Tehdit

HÜKÜM : TCK'nun 106/2-a-c, 43 ve 62.maddeleri uyarınca sanıkların 2'şer yıl 7'şer ay 7'şer gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in mağdurlar ... birden fazla kişiyle, silahla tehdit etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafıinin sübuta vesaireye ilişen, sanık ... müdafıinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden

yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıklardan tahsiline karar verilen müdafii ücretinden ibaret yargılama giderlerinin hükümlerden çıkartılarak, sanık ... hakkında toplam " 523,75 TL" olarak tesbit olunan miktarın "195,75 TL" olarak, sanık ... hakkında toplam " 505,75 TL" olarak tesbit olunan miktarın "195,75 TL" olarak, sanık ... hakkında toplam " 1235,75 TL" olarak tesbit olunan miktarın "195,75 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24650, Karar No: 2014/1514, Tarih: 28.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24650 E.  ,  2014/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.07.2011

No : 2009/581-2011/637

Dava, rucücan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan İ.. Çelik En. Ter. ve Ul. San. A.Ş. avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Davalı şirkete ait işyerinde, eritildikten sonra pota ocağında bulunan sıvı çelikte oluşan patlama ile etrafa sıçrayan sıvı çeliğin isabet etmesi ile sigortalı R.. Ç..vefat etmiş, K..T..ise yaralanmış, iş bu dava da; vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler talep edilmiş, iş kazasında, davalı işvereni %85, sigortalıyı %15 oranında kusurlu, davalı Alper’i kusursuz bulan 31.01.2011 rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Sigortalının hak sahipleri tarafından açılan Bakırköy 6. İş Mahkemesinin 2008/73 Esas 2011/329 Karar sayılı tazminat davasında alınan kusur raporunda işveren %100 oranında kusurlu bulunmuş, manevi tazminat hüküm altına alınmış ve karar taraflarca temyiz edilmemiştir.

Davalı şirkete ait işyerinde iş güvenliği müdürü olarak çalışan A.. G.. hakkında Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, tali oranda kusurlu bulunduğu sonucuna varılmakla taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ceza dosyasının aynı olayda sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini için açılan Bakırköy 9. İş Mahkemesinin 2009/798 Esas sayılı dava dosyasının içine gönderildiği anlaşılmıştır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 506 sayılı Yasanın 26. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde, güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/10-10 Esas, 2010/14 Karar sayılı Kararı)

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, olayda sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı Kurum tarafından açılan Bakırköy 9. İş Mahkemesinin 2009/798 Esas sayılı dava dosyasının sonucu araştırılmalı, ilgili dosyada tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda oluşan çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. Maddesinde “Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri….Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesinde belirtilen unsurları içeren, birleşen dava dosyasındaki talep dikkate alınarak yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereği gözetilmeksizin, yazılı şekilde davalı A.. G.. hakkında karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde davacı ile davalı İ.. Çelik En. Ter. ve Ul. San. A.Ş. velilerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan İ.. Çelik En. Ter. ve Ul. San. A.Ş.'ye iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14105, Karar No: 2017/778, Tarih: 06.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14105 E.  ,  2017/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hükme yönelik davalı vekilinin temyiz talebinin reddi

Davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarih ve 2015/52-2015/168 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3451, Karar No: 2017/8456, Tarih: 07.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3451 E.  ,  2017/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava; kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanun'unun 10. maddesi "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliği işleminde, tebligatın bila tebliğ iade geldiği anlaşılmış olmasına rağmen kira sözleşmesinde kiracının ikametgahı adresi olarak yer alan yani bilinen son adrese tebliğ çıkarılmadan davalının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine tebliğ çıkarılmasının usulsüz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan verilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alman harcın istek halinde iadesine 07/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2012/5718, Karar No: 2012/10863, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5718 E.  ,  2012/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.