muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21316, Karar No: 2014/4521, Tarih: 17.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21316 E.  ,  2014/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kasten yaralama

HÜKÜM : ..., ...: 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-d, 35/2, 150/2, 62, 63/1. Maddeleri, 1 yıl 3 ay hapis cezası

...: 5237 sayılı TCK'nun 25, 5271 sayılı CMK'nun 223/3. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan-sanık ... ve sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Yakınanın işyerine giderek şarap ve sigara isteyen sanıkların “ ne parası lan,biz eski mahkumuz” diyerek parayı vermediği ve yazarkasaya doğru yönelmeleri üzerine yakınanın engellemesi şeklinde gelişen eylemde, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı dikkate alındığında, somut olayda sanıkların yağma kastını “gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylere” özgülemediği ve bu nedenle haklarında 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı Yasa maddesi ile cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan-sanık ... savunmanı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Katılan-sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmememiştir.

Ancak;

Katılan-sanık ...'ın, sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen kişi tarafından ellerinde bıçaklarla işyeri dışına çıkarılıp zorla götürüldüğü sırada, mahalledeki insanların da gelmesi üzerine, aldığı cesaretle yaptığı hamle ile ellerinden kurtulduğu sanık ... ve diğer şahsın kaçtığı, aldığı alkolün etkisiyle ayakta duramayan katılan-sanık ...'ın elindeki satırı sallaması üzerine katılan-sanık ...'ın kafa atarak yere düşürdüğü,yere düşen katılan-sanık ...'a vurmaya devam ederek sol femur kemiğini hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; eylemde meşru savunma koşullarının gerçekleşmediği ancak haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan-sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17109, Karar No: 2013/16811, Tarih: 30.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/17109 E.  ,  2013/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyada bulunan sanığa ait aile nüfus kaydına göre mağdur ...'ın sanığın kardeşi olduğu ve gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen eşi Sevim Akın'ın, ...'ın işte çalıştığını belirtmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23154, Karar No: 2014/200, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23154 E.  ,  2014/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/304206

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/09/2013 gün ve 2013/14178/56117 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/09/2013 gün ve KYB.2013/304206 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık A.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 43/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2013 tarihli ve 2012/1045 Esas, 2013/391 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın suça konu ruhsatsız işlettiği işyerinin belediyece mühürlenmesine rağmen 06/05/2008 ve 15/04/2009 tarihlerinde yapılan kontrollerde mührün bozulduğu tespit edilerek mühür bozma eylemleri nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19/09/2008 ve 16/06/2009 tarihlerinde kamu davaları açılmış olduğu, davaya konu işyerinin 13/01/2009 tarihinde yeniden mührünün bozularak işletildiği iddiasıyla 24/12/2012 tarihli iddianame ile açılan davada yapılan yargılama sonucunda, her bir iddianame ile açılan davada ayrı bir mühür bozma suçu oluşturduğu gözetilmeden, hukuki kesintiyi oluşturan iddianameden önceki suçların zincirleme suç niteliğinde olduğundan bahisle 26/10/2009 tarihli ve 2009/988/1552 sayılı kararda verilen 3.000,00 Türk Lirası adli para cezasının, 3.740,00 Türk Lirası adli para cezasından düşülmesi suretiyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün 06.05.2008 tarihinde işlediği iddia olunan mühür bozma suçu nedeniyle 19.09.2008 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2009 gün ve 2008/1003 Esas, 1009/174 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 62/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yine 15.04.2009 tarihinde işlediği iddia olunan mühür bozma suçu nedeniyle 16.06.2009 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün ve 2009/988 Esas, 2009/1662 sayılı kararıyla beraatine hükmolunduğu, keza kanun yararına bozma isteminin konusunu oluşturan 13.01.2009 tarihinde işlediği mühür bozma suçu nedeniyle 24.12.2012 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılamasında Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2013 gün ve 2012/1045 Esas, 2013/391 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 43/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan 3.740,00 TL adli para cezasından Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün ve 2009/988 Esas, 2009/1662 sayılı kararı ile verilen 3.000,00 TL adli para cezası düşülerek, 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün ve 2009/988 Esas, 2009/1662 sayılı ilamına konu 15.04.2009 tarihinde işlenen suçtan sanığın beraatine hükmolunduğu bu nedenle kanun yararına bozma istemine konu 13.01.2009 tarihinde işlenen suçun müstakil bir suç olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2013 gün ve 2012/1045 Esas, 2013/391 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5776, Karar No: 2014/8484, Tarih: 29.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5776 E.  ,  2014/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3.SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2011/993-2012/1161

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen faturalarda da herhangi bir hizmet karşılığı olmadığı belli olan kayıp kaçak bedeli adı altında 3.380,97 TL bedelin haksız olarak tahsil edildiğini öne sürerek, ödenen bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin EPDK'nın belirlediği tarifelere uymak zorunda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, abonelerden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tahsilinin yönetmelikler ve EPDK kararlarına dayandığı, mevzuatın yürürlükte olduğu sürece kayıp kaçak bedelinin tahsilinin yasal olduğu, ayrıca fatura bedelinin belirlenmesine yönelik tarifelerin EPDK tarafından belirlendiği, davalı şirketin EPDK tarafından belirlenen tarifeleri uygulamakla yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin yasa ve yönetmeliklere aykırı olduğu belirtilerek, bu bedelin istirdadı istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2662, Karar No: 2009/5170, Tarih: 20.07.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2662 E.  ,  2009/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 74 ada 14 parsel sayılı 1156 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle Hazine, ... ... ..., ... kızları ... ve ... ile ... evlatları ... ve İsmet adına payları oranında tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ... ... mirasçıları, eski tapu kaydına göre paylarının eksik tespit edildiğini, zemine ve kullanım durumuna uygun olarak taşınmazda 1/4 payları bulunduğundan buna uygun olarak yeniden belirlenen pay oranlarının adlarına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında ... ... ... mirasçıları, kadastro tespiti sonucu oluşan tapu kaydındaki 15008/266800 paylarını Hayati Budakoğluna kayden satmışlardır. ... satın aldıktan sonra ... ... ...’ın 50-60 yıl önce inşa ettiği binanın bulunduğu yere kendisinin yeni bina inşa ettiği zemine ve kullanım durumuna göre pay oranının daha fazla olduğunu ileri sürerek aynı davayı açmıştır. Davacı ... ve ilk tapu maliklerinin açtığı dava dosyası birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sırasında davacı ... davasını ıslah ederek tapudaki paya karşılık gelen ve keşif sonucu ibraz edilen teknik bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterdiği kısmın taşınmazdan ifraz edilerek ayrı parsel altında adına tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulü ile; çekişme konusu 74 ada 14 sayılı parsel tapu kaydındaki davalı ..., ..., ... ve İsmet'e ait payların iptaline, 74 ada 14 sayılı parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde yeşile boyalı (A) harfi ile gösterilen 392.70 metrekarelik kısmının ifrazı ile ayrı parsel altında davacı ... adına, 74 ada 14 sayılı parselin yüzölçümü 763.30 metrekare olarak düzeltilerek aynı parsel altında davalı ... adına, karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın öncesinin Mayıs 1324 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/8 panının ... ... ... ile davalılar ..., İsmet, ..., ... ve ...’e ait olduğu, ancak taşınmazda ..., İsmet, ..., ..., ve ...’in hiçbir mülkiyet ... ve zilyetliklerinin bulunmadığı, tapu kaydının nizalı parsel ile birlikte dava dışı 83 ada 1 sayılı parselin bir kısmını da kapsadığı, buna göre 1/8 paya daha fazla yer düşmesine rağmen talep ile bağlı kalınarak krokide gösterilen 392.70 metrekarelik bölümünün ifraz edilerek tapu maliki ... ... mirasçılarının yargılama sırasındaki satışı nedeniyle yeni malik ... adına, kalan 763.30 metrekarelik bölümünün kadastro tespitinde uygulanan tapu kaydına göre 7/8 payı bulunan Hazine adına tesciline karar verilmiş ise; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağında ..., ... kızı ... , ... kızı ..., ... oğlu ... ve ... oğlu İsmet’in eski tapu kayıtlarına göre Hazine ve ... ... ... ile birlikte paydaş olarak yazıldıkları, ancak soy isimlerinin bulunmadığı, baba isimlerinin ... ve ... olarak yazıldığı ve bu şekilde de tapu kaydı oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Oysa dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde davalı bu şahısların baba adları yanlışlıkla soy adları sanılarak ve davalı tapu malikleri ... ..., ... , olarak yazıldığı ve bu isimle dava dilekçesi ile islah dilekçesi tebligatlarının çıkartıldığı ancak usulüne uygun tebliğ edilmediği dosyadaki tebliğ belgelerinden anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazda tespite dayanak yapılan tapu kayıtlarının edinme sebebine ve söz edilen veraset ilamlarına göre tespit ve tapu maliki davalı ’ın kök tapu maliki ... oğlu ... Baba mirasçısı ...’in kızı olduğu, ...’in ...’in ölü kızı ...’nın kızı olduğu, ...’nin kök muris mirasçısı ...’in oğlu ...’in eşi ... kızı olduğu, İsmet ve ...’ın ise ...’in ölü kızı ...’nin çocukları olduğu anlaşılmaktadır. Böylece çekişme konusu taşınmazda tespit ve tapu maliki olarak hissesi bulunan davalılar , ... ve ...’in kim olduğu soy isimlerinin ne olduğu, sağ olup olmadıkları anlaşılamadığından ve yapılan tebligatlar geçersiz olduğundan davada taraf koşulu sağlanmamıştır. Davada taraf teşkilinin sağlanması, davanın görülebilmesinin ön şartıdır. O halde çekişme konusu taşınmaza uygulanan 7.12.1961 tarih 11, 17.11.1961 tarih 30, 15.11.1961 tarih 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebebinde adı geçen ... oğlu ... Baba mirasçısı ... ve ...’in murislerine ait D.Beyazıt Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.4.1952 tarih 11/35 ve Ağrı Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.7.1960 tarih 120/154 sayılı ve 6.12

. Davada taraf teşkilinin sağlanması, davanın görülebilmesinin ön şartıdır. O halde çekişme konusu taşınmaza uygulanan 7.12.1961 tarih 11, 17.11.1961 tarih 30, 15.11.1961 tarih 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebebinde adı geçen ... oğlu ... Baba mirasçısı ... ve ...’in murislerine ait D.Beyazıt Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.4.1952 tarih 11/35 ve Ağrı Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.7.1960 tarih 120/154 sayılı ve 6.12.1961 tarih 332/277 sayılı veraset ilamlarına ilişkin dava dosyaları, dava dosyalarının bulunamaması halinde veraset ilamlarının onaylı örnekleri getirtilmeli, veraset ilamlarından faydalanılarak bu şahısların nüfus kayıt örnekleri getirtilerek kim oldukları, soy isimleri ve adresleri tespit edilerek dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili tamamlanmalı, davalıların davaya karşı diyeceklerini bildirmek ve delillerini ibraz etmelerine olanak sağlanmalı, bundan sonra toplanacak tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Taraf teşkili tamamlanmadan davanın esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA,20.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20518, Karar No: 2024/1307, Tarih: 13.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20518 E.  ,  2024/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/381 E., 2020/451 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/381 Esas, 2020/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 30.11.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.04.2021 tarihli ve 94660652-105-46-7241-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2021 tarihli ve KYB-2021/58885 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2021 tarihli ve KYB-2021/58885 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki düzenleme uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/381 Esas, 2020/451 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/381 Esas, 2020/451 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükmün (1) numaralı bendinin dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki amir hükme göre, aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adlî para cezasına çevrilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" paragrafının eklenerek, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde mündemiç bulunan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin kısmının ve beşinci paragrafta yer alan TCK 50 ibaresinin hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5407, Karar No: 2014/25095, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5407 E.  ,  2014/25095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/138-2013/605

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.