muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2791, Karar No: 2024/197, Tarih: 11.01.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların Almanya'da yaşadıklarını, erkeğin emekli olup, eşiyle beraber Türkiye'ye dönme hazırlığı yaptığında, kadının asla Türkiye'ye gelmeyeceğini söylediğini, evliliklerinin başlangıcından beri ortak amaçlarının Türkiye'ye dönmek olduğunu, kendisinin de en başından itibaren bunu kabul ettiğini hatırlatmışsa da, kadının gelmekten vazgeçtiğini, müvekkilimin tek başına Türkiye'ye dönmek zorunda kaldığını, 1,5 yıldır burada yaşamasına ve kadına sürekli çağrıda bulunmasına rağmen, kadının Türkiye'ye asla dönmeyeceğini belirttiğini, yine kadının Almanya'da, kendilerini dini cemaat olarak tanıtan bir gruba katıldığını ve tamamen bu grubun etkisi altına girdiğini, erkeği hiçe saydığını ve erkeğin de katılması için baskı kurduğunu, evlilik birliğine ait paraları bu gruba aktadığını, erkeğe cephe aldığını ve kötü davrandığını, evlilik birliği içerisindeki görevlerini asla yerine getirmediğini, evlilik birliği ve erkek ile olan bağlarını tamamen kopardığını, erkek ile cinsel hayatını sonlandırdığını, ona sürekli "namaz kılmalısın, dua etmelisin" şeklinde baskı yaptığını, zaman zaman evi terk edip kendine müvekkilimin maddî imkanlarını kullanarak ayrı düzen kurduğunu, evi habersizce, ortada bir sebep yokken terk ettiğini, bu olayların en sonuncusunda, müvekkilim işten eve yorgun şekilde geldiğinde evdeki bütün eşyaların gittiğini gördüğünü, kadının müvekkilimin telefonlarına dahi cevap vermediğini, Bunun akabinde davalı tarafça, Taşova Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2014/706 E. 2017/239 K. Sayılı dosyasıyla müvekkilim aleyhine boşanma davası açıldığını, erkeğin 2016 yılında felç geçirmiş, bir süre yatalak ve bakıma muhtaç halde kaldığını, kadının ilgilenmediğini ve ona bakmadığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde: iddiaları kabul etmediklerini, erkeğin 1987 yılında Almanya'da müvekkilin komşusu olan dul bir kadınla yasak ilişki yaşadığını ancak kadının evliliğe devam ettiğini, 1991 yılında Alman bir kadınla yasak ilişki yaşadığını, 2008 yılında ise müvekkilin komşusu ile yasak ilişki yaşadığını, kaıdnın çocukları için çalışmaya başladığını, erkekten maddî ve manevî hiç bir destek de görmediğini, 2013 yılında da erkeğin aynı şekilde yakalandığını, müvekkil kendisine "artık kadınlık gururumla oynama, sürekli yasak ilişki yaşayıp hiç bir şey yokmuş gibi eve dönme," dediğinde erkeğin "benim hayatıma karışmazsın, eğer istemiyorsan evden çekip gidebilirsin" şeklinde cevap verdiğimi, kadının başka eve taşınmak zorunda kaldığını, Alman devletinin verdiği yardımla yaşamaya devam ettiğini, erkeğin 2016 yılında felç geçirdiğini, müvekkilin küçük kızları hastaneye götürül ilgilendiğini, taburcu olduktan sonra yine de erkeği kendi evine götürerek kendi evinde bakımını üstlendiğini, kızı ile sürekli tedavisi için uğraştıklarını, iyileşen erkeğin hasta olmadan önce birlikte yaşadığı kadınla dost hayatı kurmaya başladığını, erkeğin bu süreçte malulen emekli olduğunu, kadına da "memlekete izne gidiyorum" diyerek Türkiye'ye döndüğünü, belli bir süre davacı Almanya'ya dönmeyince erkeğin yabancı uyruklu bir kadınla yasak ilişki yaşamaya başladığını öğrendiğini, erkeğin evliliği kendisine bir yük olarak görmekte başka kadınlarla hayatını devam ettirmeye çalıştığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davacı taraf davalının Türkiye'ye dönmek istemediğini, dini cemaate katıldığını ve etki altında kaldığını, cinsel hayatın cemaat yüzünden sonlandığını, dini baskı kurulduğu, cemaat için kendisinden para talep edildiğini, felç geçirdiğinde davalının kendisi ile ilgilenmediğini iddia etmişse de dayanmış olduğu tanık beyanları ile bu hususları ispat edemediği, yine erkeğin dava dilekçesinde dayanmış olduğu 2014/706 Esas sayılı dosyanın HMK 150. Hükümleri doğrultusunda işlemden kaldırıldığı ve neticeten davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kadın tanık anlatımları ve kadının sunmuş olduğu ekran fotoğrafları ile erkeğin dava dışı bir kadın ile birlikteliğinin bulunduğu, davacının başka bir kadın ile ilişkisinin bulunması sebebiyle ağır ve tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla kusur belirlemesi, reddedilen davası yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla kusur belirlemesi, reddedilen davası yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; müvekkil hakkında boşanma davasının kesinleşmesine kadar tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde bu talebin reddedildiği gerekçesiyle tedbir nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle kadının tedbir nafakası yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle dava tarihinden hüküm kesinleşinceye kadar aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, erkeğin istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla, hükmedilen tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren başlamasının ve hükmedilen nafaka miktarı da müvekkilimin maddî koşullarına uygun olmadığını, kadının tedbir nafakasına ihtiyacının olmadığını ileri sürerek kusur belirlemesi, reddedilen davası ve tedbir nafakası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin Euro üzerinden ciddi bir maaş almakta aylık 30-40.000,00 TL civarında gelir elde ettiğini, kadın lehine hükmedilen nafaka miktarının çok düşük miktarda kaldığını, Bu anlamda nafaka miktarının 5.000,00 TL olarak güncellenmesi ile bu miktara hükmedilmesini talep ettiklerini, yine yeniden hüküm kurulduğundan güncel vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek tedbir nafakasının miktarı ile vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14679, Karar No: 2017/5182, Tarih: 28.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14679 E.  ,  2017/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde

bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11844, Karar No: 2015/8884, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11844 E.  ,  2015/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20144, Karar No: 2015/3566, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20144 E.  ,  2015/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3267, Karar No: 2019/7915, Tarih: 27.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/3267 E.  ,  2019/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalılardan ...'un davacıya olan borcundan dolayı Burdur İcra Müdürlüğünün 2008/3911 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, borçlunun murisi ... adına kayıtlı ... ili, ... ilçesi ... ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 parsel, 278 ada 1, 2 ve 4 parsel, ... ada 1 parsel, 587 ada 1 parsel ve 588 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda borçlunun hissesine alacak nedeniyle haciz konulduğunu ve icra mahkemesinden iş bu davayı açmak üzere yetki verildiğini belirterek dava konusu 13 adet taşınmazda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekili ile bir kısım davalıların aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Davalı ... vekili ile bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Ortaklığın giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının, satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a) Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, bu görevlendirme yapılırken isim belirtilmemesi gerekmektedir.

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, bu görevlendirme yapılırken isim belirtilmemesi gerekmektedir.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınması gerekir.

Mahkemece, ortaklığın “Genel açık arttırma yöntemi ile yapılacak satışla” ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, satış yönteminin belirtilmemesi, elbirliği mülkiyet hükümlerine konu taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilirken satış bedeli üzerinden alınacak harcın paydaşların “Tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında” hesap edilerek hisselerinden alınması gerekirken, nasıl tahsil edileceğinin yazılmamış olması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... vekili ile bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... vekili ile bir kısmı davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun (1.) bendinde “Birlikte” sözcüğünden sonra gelmek üzere “Genel" sözcüğünün eklenmesine, hükmün (5.) bendinin çıkarılarak yerine "Satış bedeli üzerinden % 11,38 (binde onbir, otuzsekiz) oranında ilam harcının paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak hazineye gelir kaydına,” ibaresinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8510, Karar No: 2018/642, Tarih: 25.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8510 E.  ,  2018/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16249, Karar No: 2012/6091, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16249 E.  ,  2012/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati Haciz isteyen ... Emlak Yön.A.Ş vek.Av.... ile Karşı Taraflar 1-... Şarap San.ve Tic. A.Ş 2-... 3-... Konut Yapı Kop.vek.Av.... 4-Sinop Vergi Dairesi Müd. 5-... 6-... 7-Yedi Tepe Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi 8-Nuruosmaniye Vergi Dairesi Müdürlüğü 9-... vek.Av.... aralarındaki tevdii mahali tayini davası hakkında Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.09.2011 gün ve 263-263 sayılı hükmün itiraz edenler 1-... 2-Nuruosmaniye Vergi Dairesi Müdürlüğü 3Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğü 4-... 5-... vek.Av.Mehtap Köseali tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

HUMK'un 427. maddesine göre mahkemece verilecek nihai kararlar temyiz edilebileceğinden, bu nitelikte olmayan tevdi mahalli tayinine dair mahkeme kararının temyizi mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle ..., ..., Nuriosmaniye Vergi Dairesi Mdürülüğü, ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7998, Karar No: 2025/2379, Tarih: 17.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/7998 E.  ,  2025/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/295 E., 2024/515 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ölüm nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 16.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında ölüm nedeniyle kamu davasının düşmesine ve dosya kapsamına göre gümrük kaçağı olduğu anlaşılan eşyaların müsaderesine ve nakil aracı üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.