muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2085, Karar No: 2022/4133, Tarih: 26.05.2022

." Emtiaları ile 35. sınıf 06. Alt grup içerisinde yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar (gübreler ve topraklar dahil ). Ev ve kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden “MIDWOOD” ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının ''MITRE WOOD'' ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde bu mallar/hizmetler yönünden her iki markanın aynı işletmeye ait marka, yani idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı işletmelere ait markalar olduğu konusunda izlenim doğurabileceği (yanılgı yaşabileceği) bu açıdan bu mallar/hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas tehlikesi koşulları oluştuğu kanaatine varıldığı, diğer yönden davacı markası tanınmış olduğu kanıtlanmadığından iltibas oluşturmayan kısımlar yönünden de davalı başvuru markası nedeniyle davacının" tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği" somut olayda gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasının da sözkonusu olmadığı, neticeden iltibas oluşturan kısımlar yönünden dava kısmen kabul edilmesi gerektiği, iltibas oluşturmayan kısımlar yönünden ise davanın kısmen reddedilmesi gerektiği,dava dilekçesinde marka iptali veya marka hükümsüzlüğü ibaresi geçmediğinden HMK 26. madde ( taleple bağlılık ) kapsamında kabul edilen kısımlar yönünden bu konuda karar verilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalı şirket ile davalı TPMK'ya iadesine, 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18762, Karar No: 2017/7878, Tarih: 21.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18762 E.  ,  2017/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 21.04.2016 gün ve 14214-8234 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı kadın, davalı erkeğin ... Aile Mahkemesinin 2014/82 esas, 2014/382 karar numaralı dosyası ile boşanma davası açtığını, ancak yapılan tebligatların usulsuz olarak tebliği ile davadan haberi olmadan karar verildiğini belirterek yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir.

Toplanan delillerden; davalı erkek tarafından 18.02.2014 tarihinde boşanma davası açıldığı, dava dilekçesinin inceleme duruşma günü,tahkikat duruşma günü ve gerekçeli kararın davacı erkeğin bildirdiği "... " adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince, mahalle muhtarına tebliğ edildiği, yapılan dava dilekçesi, ön inceleme duruşma günü ve tahkikat duruşma günü tebligatlarına ilişkin mazbatalarda "adreste kimsenin bulunmadığı, en yakın komşu ,kapıcı .yöneticiye sorulduğu muhatabın dışarı gittiği beyan etmesi üzerine, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı yine en yakın komşuya haber bırakıldığı” yazılıdır. Muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden ve haber bırakılan komşu, kapıcı veya yöneticinin ismi bulunmamaktadır. Davalı kadının yokluğunda yargılama yapılıp, davanın kabulüne karar verilmiştir. Gerekçeli karar da aynı adrese Tebligat Kanunu 21.maddesine göre yapılmış, adreste kimsenin bulunmadığı, en yakın komşu, kapıcı, yöneticiye sorulduğu muhatabın dışarı gittiği beyan etmesi üzerine, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı yine en yakın komşuya haber bırakıldığı" yazılıdır. Muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden ve haber bırakılan komşu, kapıcı veya yöneticinin ismi ve imzası bulunmadığı gibi imzadan imtina ettiğine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Bu şekilde kararın 16.09.2014 tarihinde usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın iadesi, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebilir (HMK m. 374/1). Kanun yolu denetimi açık ve henüz kesinleşmemiş olan kararlara karşı yargılamanın yenilenmesi istenemez. Çünkü, kanun yolu açık ve kesinleşmemiş olan hükümdeki ağır yargılama hatalarının, kanun yolu denetiminde giderilmesi olanağı mevcuttur. Bu bakımdan. yargılamanın iadesi yolu. kesinleşmiş olan hükümlere karşı başvurulan istisnai ve olağanüstü bir yoldur. ... Aile Mahkemesi'nin 18.02.2014 tarih, 2014/82 esas ve 2014/382 sayılı kararı davalı kadına usulsüz olarak tebliğ edilmiş olması ve kadının davadan kararın kesinleşmesinden sonra haberdar olduğunu bildirdiğinden henüz kesinleşmemiştir. Davacı kadının bu dilekçesi temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, bahsi geçen dilekçe yargılamanın iadesi olarak yanlış nitelendirilerek ayrı esasa kayıt edilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından, davacı kadının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 21.04.2016 tarihli 2015/14214 esas ve 2016/8234 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Davacı kadının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince KABULÜNE, Dairemizin 21.04.2016 tarih, 2015/14214 esas ve 2016/8234 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.21.06.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5337, Karar No: 2016/7235, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/5337 E.  ,  2016/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin uyarlanması

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin uyarlanması davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istem kira bedelinin uyarlanması davası olarak nitelendirilerek davanın kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık kira bedellerinin 01.01.2013 tarihinden geçerli olarak aylık 4.600 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı şirket vekili dava dilekçesinde; davalıların 1/2'sine sahip oldukları otel olarak işletilen taşınmazda 01.01.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile kiracı olan davacının davalıların payına karşılık halen aylık 7.884 TL kira bedeli ödediğini, ödenen bu bedelin emsallerinin çok üstünde kaldığını belirterek çevredeki rayiçler, değişen ekonomik koşullar gözönünde tutularak 01.01.2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 4.600 TL olarak tespitini istemiştir. Davalılar vekili, davacı tarafından sunulan emsal otel kira bedellerinin gerçeği yansıtmadığını, 5 katlı bir otel için ödenen kira bedelinin düşük kaldığını kira bedelinin tespiti şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sözleşme hukukuna egemen olan sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa) ilkesi, hukukumuzda da kabul edilmiştir. Bu ilkeye göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, kararlaştırılan edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeniyle değişmiş olsa bile borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında olan denge, sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ve sözleşme adaleti ilkeleri arasında bir çelişki hâsıl olur ve artık bu ilkeye sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır.

Tarafların iradelerini etkileyip sözleşmeyi yapmalarına neden olan şartlar daha sonra önemli surette değişmişse artık taraflar akitle bağlı tutulmazlar, değişen koşullar karşısında TMK. nun 2. maddesi uyarınca sözleşmenin yeniden düzenlenmesi imkânı hâsıl olur. Sözleşmenin edimleri arasındaki dengeyi bozan olağanüstü hallere harp, ülkeyi sarsan ekonomik krizler, enflasyon grafiğindeki aşırı yükselmeler, şok devalüasyon, para değerinin önemli ölçüde düşmesi gibi sözleşmeye bağlılığın beklenemeyeceği durumlar örnek olarak gösterilebilir. Akit yapılırken öngörülemeyen değişikliklerin borcun ifasını güçleştirmesi halinde “işlem temelinin çökmesi” gündeme gelir. İşlem temelinin çöktüğünü kabul eden hâkim; duruma göre, alacaklı lehine borçlunun edimini yükseltmeye, borçlu lehine (onun tamamen veya kısmen) akit yapıldığı andaki dengeyi sağlayacak biçimde, edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar vermek suretiyle sözleşmeyi değişen şartlara uydurur.

Sözleşmenin yeni durumlara uyarlanması yapılırken önce sözleşmede, daha sonra kanunda bu hususta intibak (uyarlama) hükümlerinin bulunup bulunmadığına bakılır. Sözleşmede ve kanunda hüküm bulunmadığı takdirde sözleşmenin değişen hal ve şartlara uydurulmasının gerekip gerekmeyeceği incelenir. Bazen de sözleşmede olumlu ve olumsuz intibak (uyarlama) kaydı bulunmakla beraber, bu kayda dayanılarak sözleşmenin kayıtla birlikte aynen uygulanmasını talep etmek TMK. nun 2/2 maddesi hükmü anlamında hakkın kötüye kullanılması manasına gelebilir. Böyle bir durumda sözleşmedeki intibak kaydına rağmen edimler arasında aşırı bir isabetsizlik çıkmışsa uyarlama yine yapılmalıdır. İşlem temelinin çöküşüne ilişkin uyuşmazlıkların giderilmesinde kaynak olarak TMK.nun 1, 2 ve 4.maddelerinden yararlanılacaktır. İşlem temelinin çöktüğünün dikkate alınması dürüstlük kuralının gereğidir. Diğer bir anlatımla durumun değişmesi halinde sözleşmede ısrar etmek dürüstlük kuralına aykırı bir tutum olur. Değişen durumların, sözleşmede kendiliğinden bulunan sözleşme adaletini bozması halinde, taraflar bu haller için bir tedbir almadıklarından, sözleşmede bir boşluk vardır. Bu boşluk, sözleşmenin anlamına ve taraf iradelerine önem verilerek yorum ile ve dürüstlük kuralına uygun olarak doldurulur (TMK md. 1). Bu yönteme o sözleşmenin yorum yoluyla düzeltilmesi veya değişen hal ve şartlara uyarlanması denilir. Uyarlama daha çok ve önemli ölçüde uzun ve sürekli borç ilişkilerinde söz konusu olur.

Sözleşmeye bağlılık ve saygı esastır. Her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan “irade özgürlüğü”, “sözleşme serbestliği” ve “sözleşmeye bağlılık” ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale (uyarlama) müessesesi, istisnai, tali (ikinci derecede) ve yardımcı niteliktedir.

Sözleşmeye bağlılık ve saygı esastır. Her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan “irade özgürlüğü”, “sözleşme serbestliği” ve “sözleşmeye bağlılık” ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale (uyarlama) müessesesi, istisnai, tali (ikinci derecede) ve yardımcı niteliktedir.

Sözleşmeye müdahale için, gerekli olan esaslara gelince; Sözleşme kurulduktan sonra ifası sırasında ortaya çıkan olaylar olağanüstü ve objektif nitelikte olmalıdır. Değişen hal ve şartlar taraflar bakımından önceden öngörülebilir, beklenebilir, olağan ve hesaba katılabilir nitelikte olmamalı veya olaylar öngörülebilir olmakla beraber bunların sözleşmeye etkileri kapsam ve biçim bakımından bu derece tahmin edilmemelidir.

Sözleşmeye bağlılık esas olduğundan, uyarlama daima yardımcı bir çözüm olarak düşünülmelidir. Sözleşmeye yazılan özel hükümler yorumlanıp, bunların taraflara sağladığı hak ve yararlar ile ekonomik değişikliklerin etkileri, kiralananın nitelikleri gibi somut olayın özelliği ile belirlenecek tüm objektif ve sübjektif hal ve koşullar değerlendirilmeli, uyarlama yapılması kanaatine varılırsa, sözleşmedeki intibak boşluğu, hak ve nesafet, doğruluk, dürüstlük kuralları (TMK. 2/1, 4. md) ışığında yasa boşluğunda olduğu gibi TMK. nun 1. maddesindeki yetkiye dayanılarak hâkim tarafından doldurulmalıdır. Sözleşmenin değişen hal ve şartlara intibakını öngören veya görmeyen her türlü karar yukarıda açıklanan esasların, toplanan delillerin ret ve kabul edilen yönlerini, dayanaklarını içerir şekilde gerekçeli ve Yargıtay denetimine uygun olmalıdır. Burada önemle belirtilmesi gereken husus uyarlama davalarına özgü temel kurallar gözetilmeksizin salt kira parasının tesbitine ilişkin davalarda izlenen yöntemlerle, örneğin sadece taşınmazın cinsi, yüzölçümü, bulunduğu mevki, emsal taşınmazların kira bedelleri gibi verilerle intibak boşluğu doldurulup, sözleşme düzeltilemez. Değerlendirmede bunlar ancak yardımcı kaynak olarak gözetilebilir. Diğer bir anlatımla, sözleşmede yüklenilen edimleri tamamen başka bir anlam verilecek hale getirmek suretiyle bir tarafa beklenmedik şekilde olağanüstü yararlar sağlanamaz, sözleşme yeni bir hale dönüştürülemez. Yine sözleşmenin kurulması sırasında tarafların sözleşmeyi uzun süreli yapmalarına ilişkin birleşen amaç ve iradeleri hiçbir zaman gözden kaçırılmaması gereken vazgeçilmez bir olgudur. Gerçekten de uzun bir süreyle kira akdine bağlanmış kiracı ve kiralayanın hak ve vecibelerini, kısa süreli kira sözleşmesinin tarafları ile bir konumda görmenin sözleşme serbestîsi ilkesine, adalet ve mantık kurallarına aykırı olacağında duraksamaya yer olmamalıdır. Aksinin düşünülmesi halinde sözleşmenin fesih edildiği, yeni bir sözleşmenin ortaya çıktığı sonucuna kavuşmak gerekir ki hükümlerini sürdüren bağlayıcı ve ayakta duran sözleşme karşısında bunu kabul etmek mümkün değildir.

Olayımızda ise;Taraflar arasındaki 01.01.2002 başlangıç tarihli 5 yıl süreli sözleşme süresi 01.01.2007 tarihinde dolmuştur. Davacı kiracı uzayan kira döneminde kira bedelinin tespitini istemiştir. Mahkemece davanın uyarlama davası olarak kabul edilerek kira bedeli tespiti yoluna gidilmesi doğru değildir. Ancak bu husus davacı tarafından temyiz edilmediği için davalılar lehine usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır. Bu durumda, davacı kiracı şirket tarafından, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda, sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü bir durumun, borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıktığının iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/463, Karar No: 2012/1023, Tarih: 14.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/463 E.  ,  2012/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 01.11.2011 gün ve 2011/631 Esas 2011/1471 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ...vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, davalı borçlunun dava dışı üçüncü kişi ... ...’dan olan alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının her iki takip dosyasındaki haciz tarihlerinin hatalı yazıldığını, üçüncü kişinin haciz ihbarnamelerine itiraz ettiğini, davalının haciz ihbarnamesi tarihinde üçüncü kişi nezdinde mevcut bir alacağın da bulunmadığını,doğması muhtemel alacaklar üzerine haciz konulamayacağını, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin gönderilmemesine rağmen dağıtımda davalının dikkate alınmasının hatalı olduğunu, davalı yanca konulan haczin 29.09.2006 tarihinde konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ...vekili, borçlu şirketin haciz ihbarnamesi gönderilen tarihte ...' tan alacağı bulunduğunu, ilk kesin haczin müvekkilince konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunan, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece ,uyulmasına karar verilen bozma ilamı gereğince ,şikayet olunan ...hakkındaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/631-2011/1471 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır .

Bu kez, şikayetçi olanan ...vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ...vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6277, Karar No: 2019/16779, Tarih: 31.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6277 E.  ,  2019/16779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16/04/2015 tarihli tutanağa göre müştekiye ait eşyaların bır kısmının iş yerinin yanından geçen dere yatağının içinde bulunduğunun ve müştekinin beyanına göre ise, bir kısım eşyanın da çuval içerisine konularak iş yerinin 3. katında bırakıldığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Menderes Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2013 tarih, 2012/91 E, 2013/283 K. sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Menderes Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2013 tarih, 2012/91 E, 2013/283 K. sayılı ilamında 5237 saylı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6310, Karar No: 2012/13469, Tarih: 17.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6310 E.  ,  2012/13469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2004/874-2010/755 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin iki ortağından biri olduğunu, 17.05.2004 tarihli genel kurulda alınan 2, 3, 4, 5 ve 6 nolu kararların yasaya, ana sözleşmeye ve MK'nun 2. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iptal gerekçelerinin haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirket defter ve kayıtlarının içeriğine göre şahsi bir harcamanın söz konusu olmadığı, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, hisselerin neredeyse tamamına sahip ortağın kendi ibrasında oy kullanmasının TTK'nun 374/2. maddesi hükmüne göre yasak kapsamında bulunduğu, müdür seçimine ilişkin kararın yasanın öngördüğü nisapla alındığı, hissedarların rüçhan hakkı kaldırılarak sermayenin artırılmasına yönelik kararın iptalinin gerektiği, davacının ortaklıktan çıkarılmasını temin etmek amacıyla alınan kararın sebep içermemesi nedeniyle yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şirket müdürünün ibrası, sermaye artırımı ve davacının ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin kararların iptaline, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ve katılma yoluyla davacı'dan ayrı ayrı alınmasına, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.