muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/401, Karar No: 2014/6830, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/401 E.  ,  2014/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PATNOS ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2013/250-2013/221

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; şirkete abone sözleşmesi ile bağlı olan müşterilerin kullanmış oldukları elektrik bedellerinin belirlenmesinde tek başına ve münhasır yetki ile hareket etmediğini, yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde durum değerlendirilecek olursa 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 1 ve 2. maddeleri gereğince elektrik enerjisinin sarfiyatının değerlendirilmesi ve tüketiciye faturalandırılmasında EPDK kararlarının bağlayıcılık arzettiğini, davacı şirketin EPDK kararına uygun olarak tarifelendirildiğini, tüketici faturasına yansıyan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış bedeli, hizmet bedeli ve iletim sistemi kullanma bedelinin tüketiciye sunulan bir hizmet karşılığı olduğundan bunun bedel olarak faturaya yansımasının hukukî olduğunu belirterek, davalı tarafın kayıp kaçak bedellerinin iadesi talebine ilişkin olarak Patnos Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 20.02.2012 tarih ve 2012/6 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahalli mahkemece taraf delilleri toplanmış, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kayıp kaçak bedeline ilişkin hakem heyeti tarafından iadesine karar verilen kayıp kaçak bedelinin iptaline ilişkin açılmış dava olduğunu, hakem heyeti kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre kayıp kaçak bedeli alınması uygulamasının mevzuata uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüketici M.. A.. 17.01.2012 tarihli dilekçesi ile 2011/8,9,10,11,12 ve 2012/1. dönem faturalarında yer alan toplam 19,35 TL kayıp kaçak bedelinin tarafına iadesine ve aboneliği süresince faturalara kayıp kaçak bedelinin yansıtılmamasına karar verilmesini için Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’ne başvurmuştur. Patnos Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti 20/02/2012 tarih 2012/6 sayılı kararı ile; kayıp kaçak bedeli adı altında dağıtım şirketi tarafından tüketiciye yansıtılan bedelin tüketici aleyhine haksız olduğu belirtilerek “talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen toplam 19,35 TL'nin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine” karar vermiştir.

Davacı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemiyle tüketici mahkemesine iptal davası açmıştır. Yerel mahkemece kayıp-kaçak bedeli adı altında alınan ücretin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olduğu belirtilerek davacı kurumun davasının reddine karar verilmiş ve kararın kesin olduğu da belirtilmiştir. Davacı kurum iş bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece esas kararın kesin olarak verildiğinden bahisle davacının temyiz istemini 04/09/2013 tarihli ek kararla reddetmiştir. Davacı kurum temyiz isteminin reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 20/02/2012 tarih ve 2012/6 sayılı kararına bakıldığında; kayıp kaçak bedeli adı altında dağıtım şirketi tarafından tüketiciye yansıtılan bedelin tüketici aleyhine haksız olduğu belirtilerek talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen toplam 19,35 TL'nin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verildiği görülmektedir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen 04/09/2013 tarihli ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlanması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

Öncelikle konunun aydınlanması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c) Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır.

01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12. maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1. aynı kanunun geçici 9. maddelerine ve EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. Kurulun yaptırım kararlarına karşı, kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. Tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korumaktadırlar. Kanun ve EPDK kurul kararları gereğince alınan kayıp-kaçak bedelinin haksız şart olarak kabulü olanaklı da değildir.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin kayıp-kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp-kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle; davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13272, Karar No: 2012/13997, Tarih: 30.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13272 E.  ,  2012/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... kızı ...'nin annesi ...'nin anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14442, Karar No: 2015/20096, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14442 E.  ,  2015/20096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan Belediye başkanlığında 1989/7.ay ile 20.10.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak gerçek ücret ile çalıştığının tespitine, eksik ödenen tazminat bedelinin ödenmesine, gerçek ücret üzerinden emekli işlemlerin yapılmasına ve eksik ödenen aylığının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1989/7.ay-20.10.2006 tarihleri arası sigorta primine esas ücretin belirlenmesi, emekli aylığının yeniden belirlenecek SPEK kazanca göre,asgari ücretin 1.81 katı oranında tekrar hesaplanması ve eksik yatırılan emekli maaş farklarının olarak yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davacının

a) davalı ... de 1989/7 ay 20.10.2006 arasında kesintisiz çalışması nedeniyle bu sürede sigortalı gösterilmeyen dönemlerde çalıştığının tespitine,

b) asgari ücretin 2-3 katı maaş almasına , asgari ücret üzerinden gösterildiğinden 32.400 TL eksik ödenen tazminat bedelinin(emekli ikramiyesi) fazla haklarımız saklı kalarak davalı belediyeden alınmasına,

c) Kurumca asgari ücretli gibi emekli edilmekle sigortalı gösterilemeyen dönemlerin de sigortalı sayılarak aldığı son 1555,93 TL brüt maaş üzerinden emekli işlemlerinin yapılması, emekli maaşının buna göre hesaplanması,sair taleplerin saklı tutulmasına,

d) Eksik ödenen emekli maaş farklarının 20.10.2006 tarihi itibariyle fazla haklar saklı kalarak 5600 TL olarak her ay ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile davalı Belediyeden alınarak, davacıya ödenmesine(emekli olmadan aldığı 1555,93 TL brüt maaşı üzerinden),

e) Fazla mesai ücreti olarak da fazlaya ilişkin hakkımız saklı kalmak kaydıyla 2000 TL nin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte belediyeden alınarak davacıya ödenmesini talep etmiş, 01.03.2012 tarihli dilekçe ile (a) bendindeki hizmet tespitine ilişkin talep tefrik edilen dosyada kesinleştiği, (b) ve (e) bentlerindeki talepleri atiye bıraktığı (c) bendindeki talebin bilirkişi raporuna göre prime esas kazancın asgari ücretin 1,81 katı oranında hesaplanarak yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması olarak devam ettiği, (d) bendindeki talebin devam ettiği davanın bu talepler yönünden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 1-Davacı vekilinin 05.03.2012 havale tarihli dilekçesiyle dava dilekçesinin (b) ve (e) bentlerinde talep ettiği kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti taleplerini atiye bıraktığı anlaşılmakla, bu taleplerle ilgili olarak 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere dosyanın işlemden kaldırılmasına, bu taleplerle ilgili 3 aylık süre dolmuş olduğundan davanın açılmamış sayılmasına,

2-Davacının dilekçesinin (c) bendinde öngörülen talebinin kabulüyle; sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödenmiş olması nedeniyle yaşlılık aylığında kaybının bulunduğu ve bu kayıpların asgari ücret üzerinden 1,81 ile çarpılarak bu işlemin SGK’ca yapılarak SPEK’nin yeniden belirlenip bağlanacak yaşlılık aylığının da yeniden bu miktar üzerinden tespit edilmesi gerektiğinin tespitine,

3-Davacının dilekçesinin (d) bendinde belirttiği emekli maaş farklarının ödenmesine ilişkin talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına(davacıya Kurum tarafından ödendiği gerekçesiyle), karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı Belediyede 1989-2006 tarihleri arasında çalıştığı, eksik bildirilen günlerin tefrik edilen 2008/412 esasa sayılı dosya ile karar altına alındığı veKurum denetimi sonrasında 2011 tarihli rapor sonucu primlerin eksik bildirildiği ve eksik bildirilen primler için ek bildirge istendiği, eksik bildirilen primlerin ek bildirge ile bildirilip hizmet cetveline yansıdığı, 20.10.2006 tarihinde emekli olduğu, kurumun cevabi yazısında davalı belediyenin düzenlediği ek kazanca istinaden 15.11.2006-19.02.2012 tarihleri arasında 5707,77 TL fark aylık hesaplndığı ve davacya ödendiğinin bildirildiği, olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yaşlılık aylığı bağlanmasında 506 sayılı Yasa'ya 3395 sayılı Yasa ile eklenen ve 3869 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek-34. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yaşlılık aylığı için 1998 ve daha sonraki yıllarıda başvuranlara işten ayrıldığı tarihten geriye doğru son 10 yıllık ortalama kazanç miktarına göre gösterge ve katsayı saptama yöntemi uygulanarak yaşlılık aylığının 61. maddeye göre hesaplanması gerekir.

Yaşlılık aylığı bağlanmasında 506 sayılı Yasa'ya 3395 sayılı Yasa ile eklenen ve 3869 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek-34. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yaşlılık aylığı için 1998 ve daha sonraki yıllarıda başvuranlara işten ayrıldığı tarihten geriye doğru son 10 yıllık ortalama kazanç miktarına göre gösterge ve katsayı saptama yöntemi uygulanarak yaşlılık aylığının 61. maddeye göre hesaplanması gerekir.

HMK’nun 297/son maddesi gereğince, hüküm kısmında gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.Diğer bir söyleşiyle,yasanın amacı hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetinide sağlamaktır.Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar,hükmün hedefine ulaşmasını engeller. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. (HGK, 3.10.2007 tarih, Esas No:2007/l 8-809, Karar No: 2007/703)

Somut olayda; tarafların anlaştığı ve anlaşmadığı noktalar tam olarak belirlenmeden, Kurum tarafından davacının hangi taleplerinin karşılandığı hangilerinin karşılanmadığı açıklığa kavuşturulmadan, davacının taleplerinin konusuz kalıp kalmadığı belirlenmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Öte yandan kabul edilen kısım yönünden ise asgari ücretin 1.81 ile çarpılarak bu işlemin...tarafından yapılarak ...in yeniden belirlenip yaşlılık aylığının da bu miktar üzerinden yeniden tespit edilmesine ilişkin hükmün hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenlerle hüküm HMK ’nun 297. maddesine aykırıdır.

Mahkemece bu durumda yapılacak iş; öncelikle tarafların anlaştığı ve anlaşamadığı konular belirlenip, davacıya yaşlılık aylığının yeniden düzenlenmesine ilişkin tüm Kurum evraklarının celbi ile, Kurum tarafından...ve fark yaşlılık aylıkları yeniden belirlenerek ödendiğinden taleplrin konusuz kalıp kalmadığını değerlendirmek, oluşacak sonuca göre gerekirse uzman bilirkişi vasıtasıyla saptanarak aylık bağlama oranı tesbit edilerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yönünden BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalılardan .... Belediye Bşk.'na iadesine

12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7277, Karar No: 2019/11966, Tarih: 04.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7277 E.  ,  2019/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından itirazın iptali talebi ile açılan davada mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 1 ve 2. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan 6100 s. HMK'nun 114/1-e ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, 6100 s. HMK'nun 20/1. maddesi gereğince kararın kesinleşmesinden itibaren iki (2) hafta içerisinde taraflarca başvurulduğu takdirde işbu dava dosyasının görevli ve yetkili aile mahkemesine gönderilmesine, 6100 s. HMK'nun 331/2. maddesi gereğince yargılama gideri, vekalet ücreti ve harcın görevli mahkemece karar altına alınmasına karar verilmiştir. Davalı erkek tarafından vekalet ücreti yönünden kararın istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı erkek vekalet ücreti yönünden bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmiştir. Davalı erkeğin temyiz talebinde bulunduğu husus görevsizlik kararı verilen hükümdeki vekalet ücretine ilişkin olsa da, verilen asıl hüküm görevsizlik kararıdır. Bölge adliye mahkemelerince verilen bu tür kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-c maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı erkeğin temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2019 (Çrş.)