muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18751, Karar No: 2017/9071, Tarih: 04.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18751 E.  ,  2017/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş; davalı ... temyiz harçlarını yatırdıktan sonra maddi durumunun elverişli bulunmadığını gerekli temyiz giderlerini ödeyemeyeceğini bildirerek adli yardım isteminde bulunmuştur.

Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında temyiz incelemesini yapacak Daire tarafından bir karar verilecektir.

Diğer taraftan; HUMK’nın 434. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344. maddesi), temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmesi gerektiği; ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344. maddeleri), temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Somut olayda;

1-Dosyada mevcut delil durumuna, davalının temyiz harçlarını mahkeme veznesine ödediğinin ve dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan

binanın kendisine ait olduğunu beyan etmiş olduğunun anlaşılmasına göre davalı ...’in temyiz giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK'nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, davalının adli yardım talebinin reddine,

Temyiz giderlerinin tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

2-Gerekçeli karar tebligatının davalı ..., ... ve ...’in bilinen en son adresine çıkarılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilip tebligatın buraya yapılacağı hükmü gözardı edilerek, davalılara ilk seferde doğrudan Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun olmadığından adı geçen davalıların adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak yasal temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1458, Karar No: 2011/1452, Tarih: 20.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1458 E.  ,  2011/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, taraflar arasında uzlaşma gerçekleşmediğinden ve dolayısıyla zarar giderilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 4. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu yönünde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Bu kapsamda sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak suç tarihi itibariyle hapis cezası ile birlikte 440 TL adli para cezası yerine 450 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın 4040 TL adli para cezası yerine 4050 TL adli para cezası olarak tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan "adli para cezasının 440 TL tayini, bu cezanın hapisten çevrilen 3600 TL apc ile TCK 72. maddesi uyarınca içtiması ile sonuç olarak 4040 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usül ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33720, Karar No: 2015/30166, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/33720 E.  ,  2015/30166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 3500 km'de satın aldığı aracın gereğinden çok fazla yağ yakması şikayetiyle birçok kez servise başvurduğunu, araçta motor revizyonu dahi yapılmasına rağmen sorunun çözülemediğini ileri sürerek, sözleşmenin feshiyle ödediği bedelin iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ayıplı olduğu anlaşılan 31/10/2011 tarihli faturaya konu olan 2011 ....... 1.4 TSI 180HP ........ DSG SC Şeker Beyazı marka model aracın davalıya üzerindeki her türlü kısıtlama, vergi ve trafik cezalarından arındırılmış olarak iadesi ile davacının ödemiş olduğu fatura bedeli olan 42.250,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan ikinci el olarak 3500km de satın aldığı aracın normalden fazla yağ yakması sorununun olduğundan bahisle, sözleşmenin feshini istemiş; davalı, aracın tükettiği yağın kullanma kılavuzundaki yağ tüketim değerlerine uygun olduğunu savunmuş; mahkeme ise aldığı 31.01.2014 tarihli bilirkişi raporunu benimseyerek davanın kabulüne karar vermiştir. Davaya dayanak yapılan bilirkişi raporuna davalının itirazları incelendiğinde, davalının, davaya konu aracın yağ kapasitesinin üreticinin belirlemiş olduğu standartlara göre filtre değişimi ile birlikte 3.6/L olduğunu belirttiği görülmektedir. Oysa, bilirkişi incelemesi sırasında araca 4 litre motor yağı konulduğu belirtilmektedir. Hassas ölçüm yapılan incelemede, 0.4/L yağın öneminin büyük olabileceği düşünüldüğünde, mahkemece, mevcut bilirkişi raporuna yapılan itirazların da değerlendirilmesi suretiyle konuyu aydınlatmak için ek rapor alınması yahut yeniden, ehil ve donanımlı 3 kişilik başka bir bilirkişi heyetinden, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 722,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20233, Karar No: 2014/22134, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20233 E.  ,  2014/22134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/382-2014/373

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13527, Karar No: 2018/9249, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13527 E.  ,  2018/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2949, Karar No: 2009/3622, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2949 E.  ,  2009/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.2.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, köy boşluğu olarak köy tüzel kişiliği adına tescilinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 4.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8081, Karar No: 2023/2991, Tarih: 31.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8081 E.  ,  2023/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1774 E., 2022/2372 K.

TALEP TARİHİ :26.12.2018-18.04.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 E., 2019/107 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın talep eden davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı ... Ltd. vekili Av. ... ve talep eden davalılar vekili Av. ...'ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00' te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalılar Hızır ile ... vekili; yargılamanın iadesi yoluyla kaldırılması istenilen Mahkeme kararının dayanağı olan dava konusu protokolün gerçek ve geçerli olmadığını, diğer davalı ... ile davalılar aralarında husumet bulunduğunu, sahteliği iddia edilen ve davalı ...'ın imzasını taşıyan protokolün sözde bir senaryonun, ürünü olduğunu, protokoldeki imzanın geçerli olmadığını, dava konusu para transferine dayanak olan sözleşmenin sonradan hile ile düzenlendiğini, davaya konu ihtilafın ana kaynağı olup davacı tarafından ileri sürülen ve davalılardan ... imzası bulunduğu varsayılan sözleşmenin aslı dosyaya ibraz edilmediği gibi davacı vekili tarafından da aslı gibidir tasdiğinin yapılmadığını, yapılan sulh görüşmelerinde davalı ...'ın diğer konularda anlaşabilirlerse bu dava konusunda da anlaşabileceklerine ve zaten dosyadaki imzanın sahte olduğuna ilişkin beyanda bulunması üzerine Mahkeme kararının dayanağı olan sözleşmedeki imzanın sahte olduğuna dair belgeleri sunduklarını, ayrıca davacının sunduğu sözleşmedeki imza sahiplerinin sözleşmenin imza tarihinde ...'ya giriş çıkış kayıtları olmadığına dair ... Büyükelçiliğinden alınan yazıları da ibraz ettiklerini, davacı ile diğer davalı ...'ın hileli davranışları sonucu aleyhlerine hüküm tesis edildiğini ileri sürerek; yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davacı vekili; davalı tarafın hileye ve tüm diğer iddialara dair beyanlarını kabul anlamına gelmemekle, yargılamanın iadesi başvurusunun, hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olup bunun ötesinde Kanunda öngörülen 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığını, davalı tarafın dava konusu protokolün gerçek ve geçerli olmadığını yargılama sırasında defalarca ileri sürmüş olduğunu, bu ve benzeri iddialarının gerek Mahkemece gerekse Yargıtay tarafından esasa etkili görülmediğini ve bu doğrultuda verilen kararın kesinleştiğini, davalı tarafın yargılamanın iadesi talebine dayanak kıldığı protokolün; dava açıldığı tarihten bu yana davalının elinde bulunan bir belge olduğunu, bu belgenin sahteliğinin aradan yıllar geçtikten ve Mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması olması bir yana aynı zamanda Kanunda düzenlenen sürelerin aşılması anlamına geldiğini, davalı tarafın diğer davalı ...’ın sözde hileli davranışlarını iddiasına dayanak kılmakta olduğunu ve fakat davacının hilesine dair hiçbir somut delil sunamadığını, böyle bir hileli davranışın da söz konusu olmadığını belirterek, yargılamanın iadesi talebinin esasa girilmeden reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; yargılamanın iadesi talebi noktasında hem fikir olunduğunu ancak dilekçe içeriğinde atfedilen hususlara dair gerçeklerin ortaya konması gerektiğini, dosyaya sunulan Büyükelçilik kayıtlarının gerçek dışı olduğunu, davalının protokol tarihinde ... Federasyonunda olduğuna dair Büyükelçilikten alınan gerçek kaydın ekte sunulduğunu, ayrıca diğer davalıların bu protokolden haberi bulunduğu gibi tüm süreci yönetenin büyük ağabey Hızır olduğunu, bu protokolün daha önceki beyanlarda da ifade ettikleri üzere kısmi şekilde yapılmamış olması nedeniyle geçersiz bulunduğunu, bu davada delil olarak gösterilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu banka havalesi ile gelen meblağın davalının imzası taklit edilerek diğer davalılar tarafından grup şirket hesaplarına gönderildiğini belirterek, yargılamanın iadesi kararı verilerek tekrar yargılama yapılmasını, istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yargılamanın iadesi talep edilen dosyada verilen hükmün 04.07.2017 tarihinde Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, karar düzeltme talebinin ise 26.06.2018 tarihinde reddedildiği, yargılamanın iadesi talebine dayanak gösterilen belgelerin (yargılamanın iadesini isteyen davalının dilekçesinde sunmuş olduğu ... Üniversitesi ... Adli Tıp Enstitüsü 14.09.2018 tarihli raporu, ...'ın 2008 yılında ... Federasyonuna herhangi bir tarihte giriş çıkışının olmadığına ilişkin ... Federasyonu Büyükelçiliği nezdinde yapılan müracaat üzerine 26.09.2018 tarihli verilen cevap), ise bu tarihler sonrasında Eylül 2018 tarihinde düzenlenmiş belgeler olduğu, bu hali ile yargılamanın iadesi talep eden tarafın kendi kusuru ile hükümden sonra oluşturulmuş belgelere dayanarak talepte bulunduğu anlaşılmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) ve (h) bentleri kapsamında aleyhlerine hüküm verildikten sonra ellerinde olmayan neden ile elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması ve lehine karar verilen davacı tarafın karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmasına dair yargılamanın iadesi sebepleri vasfını taşımadığı, ayrıca davalı ...'ın susmasının hileli davranış olarak yorumlanamayacağı, zira hiç kimsenin bir davada aleyhine beyanda bulunma yükümlülüğü altına sokulamayacağını, aleyhine yargılamanın iadesi talep edilen davacının hükme tesir eden hileli bir davranışının olmadığı gerekçesiyle; yargılamanın iadesi isteminin davanın esasına girilmeden ön inceleme aşamasında reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep eden davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri