muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24367, Karar No: 2017/10961, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24367 E.  ,  2017/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait döviz bürosunda mesul müdür olduğu ve olay günü kasada bulunan bir miktar parayı alarak yurtdışına kaçtığı iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın tevilli ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanı, kamera kayıtları, bilirkişi raporu, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılan beyanı, sanık savunması, tutanaklar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın uhdesine geçirdiği menfaatin miktarı nazara alınarak 1 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasını gerektiren hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılarak ve bu kriterler esas alınarak hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine göre hapis cezasının tayin edilmesi gerekirken yetersiz gerekçelerle alt sınırdan hüküm verilmesi,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12836, Karar No: 2015/42185, Tarih: 01.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12836 E.  ,  2015/42185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

NUMARASI : 2010/293 (E) ve 2010/373 (K)

SUÇ : Yağma, Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasten işlemiş olduğu, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçları nedeniyle mahkum olan sanık M.. S.. hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık M.. S.. hakkında mağdurlar C.. B.. ve E.. B..'a yönelik silahla yaralama suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine 5560 sayılı Yasa ile 9. fıkra olarak eklenen ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz”

biçimindeki düzenleme karşında suç tarihine göre sanığa 120 gün adli para cezası verilmesi gerekirken eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık M.. S.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6058, Karar No: 2015/11295, Tarih: 05.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6058 E.  ,  2015/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/86073

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanıklar C.. K.. ve A.. K..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2014 gün ve 2014/529 E. 2014/413 K. sayılı görevsizlik kararının itirazen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenip kesin olarak kaldırılmış olmasına ve Bursa'da birden fazla Ağır Ceza Mahkemesi bulunmasına göre ortada çözümü gereken görev uyumazlığının doğmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1427, Karar No: 2019/10278, Tarih: 15.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1427 E.  ,  2019/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a. maddesi yerine TCK'nın 50/3, 50/1-a. maddeleri olarak yanlış gösterilmesi;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3606, Karar No: 2016/7362, Tarih: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3606 E.  ,  2016/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 74/1, TCK'nın 53, 54. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Olay günü öğlen saatlerinde kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetleri olay mahalline gittiklerinde, 1. derece doğal ve 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli Tribenna Antik Kenti sınırları içerisinde yeni kazılmış bölgenin 6-7 metre yakınlarında sanıklar ... ve ... gördükleri, kazılan bölgeye 15-20 metre mesafede sanık ...'in elinde murç, kazma, manivela ve çekiç ile yakalandığı, burada da kazı yapıldığının tespit edildiği, kazıların derinliklerinin 1,70 cm ve 20 cm derinliğinde oldukları anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/309, Karar No: 2019/11186, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/309 E.  ,  2019/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kocaeli ili, Kartepe ilçesi, Sarımeşe mahallesi, 151 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/222, Karar No: 2010/1823, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/222 E.  ,  2010/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 12.04.2006 tarihli derin kuyu sondajı sözleşmesine dayalı bakiye alacağın tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı kuyudan su çıkmadığı için kalan bedelin ödenmeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında hizmet sözleşmesi olduğu, davacı işçinin sonucu taahhüt etmediğinden BK’nın 313 vd. madde hükümlerince uyuşmazlık değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmede davacı 40-50 m. derinliğinde ve teknik şartlara uygun şekilde kuyu açmayı yükümlenmiş, iş bedeli 100 YTL/m3 olarak kararlaştırılmıştır. Davada 45 m. kuyu açıldığı belirtilerek 18.05.2006 tarihli fatura bedelinden kalan alacağın ödenmesi istenmiştir. Sözleşme içeriğine göre uyuşmazlık BK’nın 355 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Kural olarak yüklenici, edimini sözleşmeye, tekniğine ve amacına uygun imal ederek teslimle yükümlüdür. İş sahibi ise kararlaştırılan eser bedelini, aksine hüküm bulunmadığı takdirde işin tesliminde ödemekle yükümlüdür. Yine BK’nın 357. maddesi uyarınca yüklenici işin uzmanı sayılacağından, yükümlülüğünü özen borcu gereği amacına uygun ifa etmelidir. Davada kuyudan su çıkmadığı, kısaca eserin reddi gerektiği belirtilerek iş bedelinden kalan alacağın ödenmeyeceği savunulduğuna göre, konusunda uzman bilirkişi ile gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle sözleşmeye uygun imalât yapılıp yapılmadığı ve bu haliyle eserin kabule icbar edilip edilmeyeceği, bedelden indirim gerekip

gerekmediği BK’nın 360. madde uyarınca değerlendirilerek dava sonuçlandırılmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek hizmet sözleşmesi hükümlerine göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Kabule göre de, uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden, likid bir alacak bulunmadığı, davalının itirazında haklı olduğu gözetilmeden inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması da İİK’nın 67. maddesine aykırıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3678, Karar No: 2010/6271, Tarih: 03.08.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3678 E.  ,  2010/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'nin yargılanması sırasında; ... 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle; adli ara verme nedeniyle CMK.nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi ceza heyetince incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, aynı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinde bulunan ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yerinin CMK.nun 17. maddesi uyarınca müşterek görevli Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/08/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23743, Karar No: 2015/2977, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23743 E.  ,  2015/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3298, Karar No: 2018/17139, Tarih: 11.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3298 E.  ,  2018/17139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

1)Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 198 ada 182 parsel sayılı taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektirdiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8707, Karar No: 2019/1142, Tarih: 24.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8707 E.  ,  2019/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇULAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın gece vakti müştekinin müdür yardımcısı olduğu Gazipaşa İlkokuluna girdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulanan yasa maddesi olarak TCK 152/1-a yerine fıkra gösterilmeden 152/1. maddesi yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçunun gerçekleştiği yerin ilkokul binası olduğunun anlaşılması karşısında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.