muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1634, Karar No: 2024/7556, Tarih: 09.10.2024

Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler.

Kurum, bu Kanun gereği verilecek her türlü belge veya bilginin internet, elektronik ve benzeri ortamda gönderilmesi hususunda, gerçek ve tüzel kişileri zorunlu tutmaya, Kuruma verilmesi gereken her türlü belge, bildirge ve taahhütnameyi diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirmeye, söz konusu belgeleri kamu idarelerinin internet ve elektronik bilgi işlem ortamından almaya, bu idarelere yapılacak bildirimleri Kuruma verilmiş saymaya, bu Kanunun uygulaması ile ilgili işveren, sigortalı ve diğer kurum, kuruluş ve kişilerin talepleri üzerine veya re’sen düzenleyeceği her türlü bilgi ve belgeyi bilgi işlem ortamında oluşturmaya, bu şekilde hazırlanacak olan bilgi ve belgelerin sadece internet ve benzeri iletişim ortamından ilgili kişilere verilmesini kararlaştırmaya yetkilidir. Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir.

Belge veya bilgileri internet, elektronik ve benzeri ortamda göndermekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun bilgi işlem sistemlerinin herhangi bir nedenle hizmet dışı kalması sonucu belge ve bilgiyi, bu Kanunda öngörülen sürenin son gününde Kuruma gönderememesi ve muhteviyatı primleri de yasal süresi içinde ödeyememesi halinde, sorunların ortadan kalktığı tarihi takip eden beşinci işgününün sonuna kadar belge veya bilgiyi gönderir ve muhteviyatı primleri de aynı sürede Kuruma öder ise bu yükümlülükleri Kanunda öngörülen sürede yerine getirmiş kabul edilir.

Bu maddenin uygulanması ile ilgili usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesi;

"100 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile; Kurumun, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilerden bilgi ve belge isteme yetkisine imkan tanınması sağlanmış, Kuruma verilmesi gereken her türlü belgenin diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirilmesi, internet ve elektronik bilgi işlem ortamında alınması, bu idarelere yapılacak bildirimlerin Kuruma verilmiş sayılması, Kanundaki bildirim ve prim ödeme sürelerinin yeniden belirlenmesi, işveren ve sigortalılar ile ilgili her türlü bilgi ve belgenin bilgi işlem ortamında oluşturulması hususunda Kurum yetkili kılınmakta, ayrıca elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin, adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğine sahip olduğu düzenlenmiştir." şeklindedir.

Görüldüğü üzere bu madde, Sosyal Güvenlik Kurumunun bilgi ve belge isteme ... ile bunların hangi yöntemle Kuruma verileceğine ilişkin hükümleri içermektedir. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşlarla gerçek ve tüzel kişiler, 6183 ve 5510 sayılı Kanun'un uygulamasıyla sınırlı kalmak koşuluyla, Kurumca istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli veya belirli aralıklarla Kuruma vermeye, elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya ve görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler.

-5510 sayılı Kanun'un "Sigortalı bildirimi ve tescili" başlıklı 8 inci maddesinin son fıkrası;

"Sigortalı işe giriş bildirgesinin şekli ve içeriği, bildirgenin verilme yöntemleri ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindedir.

5510 sayılı Kanun'da yer alan bu düzenlemelerle; Sosyal Güvenlik Kurumu görevlileri tarafından elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olacağı, başlangıçta sosyal güvenlik kurumu görevlilerine yazılı olarak verilen işe giriş bildirgelerinin elektronik ortamda verilmesinin zorunluluk haline getirildiği görülmektedir.

5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında; açıkça elektronik ortamda yetkili kişilerce hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olduğu belirtildiğinden, usulüne uygun düzenlenmiş işe giriş bildirgesinin resmi belge niteliğinde olduğu açıktır.

Kamu kurumu olan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sisteme giriş yetkisi verilen kişinin bu yetkisinin hukuka ve usule uygun veri girişi ile sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Davaya konu oluşturan fiil, işyeri sahibi veya yetkili kıldığı kişi tarafından katılan Sosyal Güvenlik Kurumu ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle sisteme girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri Sosyal Güvenlik Kurumuna ait bilgi işlem ortamının veri tabanına yerleştirerek 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluşturulmasından ibarettir. Bu haliyle kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir beyanı iletmekten ibaret ...; 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden olan kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme tipik fiilini oluşturmaktadır.

Ancak 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Ancak 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca resmi belge sayılan elektronik işe giriş bildirgesinin içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde oluşturulmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi tipiklik hareketini oluşturduğu kabul edilmelidir.

Gerçeğe aykırı elektronik işe giriş bildirgesi düzenlenmesi hâlinde bu durumda eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddenin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu mu yoksa 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sisteme veri yerleştirme suçunu mu oluşturduğu tartışması ortaya çıkmaktadır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2020 tarihli ve 2017/11-1122 Esas, 2020/381 Karar sayılı ilamında; doktrinde benimsenen görünüşte içtima halinde hangi kanunun uygulanacağı hususunda özel normun önceliği ilkesinin de belirleyici olduğu,genel norm ile aynı hukuki yararı koruyan özel norm, genel normun tüm unsurlarını taşımakla birlikte genel normda yer almayan özel bazı unsurları da ihtiva ettiği,böyle bir durumda "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca olaya genel normun değil özel normun uygulanacağının belirtildiği,

TCK'nın 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki bu düzenlemenin elektronik belgelerde yapılacak sahtecilik eylemlerine ilişkin özel norm niteliğinde olduğu ve özel normun önceliği ilkesi gereğince de genel normun değil özel normun uygulanması gerektiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, işveren veya yetki verdiği kişi tarafından elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin TCK’nın 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mali müşaviri olduğu ... firmasında çalışmadığı halde 22 kişiyi e-bildirge yoluyla çalışmış gibi göstererek Sosyal Güvenlik Kurumunun bilişim sistemine gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği, bu suretle bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Bu açıklamalar ışığında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mali müşaviri olduğu ... firmasında çalışmadığı halde 22 kişiyi e-bildirge yoluyla çalışmış gibi göstererek Sosyal Güvenlik Kurumunun bilişim sistemine gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği, bu suretle bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın, gerçekleştirilen tüm işlemlerden işyeri sahibi tanık Y.C.'nin bilgisi olduğunu ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında; Sosyal Güvenlik Kurumundan iş yerinde çalışacak kişilerin sigorta giriş bildirgesini düzenlemesi amacıyla kurumun sistemine veri girişini sağlayacak internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi kime teslim edildiğinin sorulması ve dosyada mevcut işe giriş bildirgelerinin yapıldığı IP adreslerinin suç tarihlerinde kim tarafından kullanıldığının tespiti suretiyle maddi gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın kendisine verilen internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresiyle katılan kurumun sistemine veri yüklemesi halinde eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasındaki kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin (2.heyet) 08.03.2023 tarihli ve 2022/3652 Esas, 2023/651 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarıncaAntalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin iseAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine (2.heyete) gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE GEREKÇESİ

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlık sanığa isnat edilen Sosyal Güvenlik Kurumuna elektronik ortamda sunulan ise giriş bilgileri konusunda gerçeğe aykırı beyanda bulunma eyleminin TCK.nın 204/1 maddesi kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunu mu yoksa TCK.nın 244 maddesinde belirtilen suçu mu oluşturduğu hususundadır.

Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için konu ile ilgili 5510 sayılı Kanununun 100 üncü maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 244 üncü maddesi ve Türk Ceza Kanun'un 204 üncü maddesi ile diğer kanunlarda yer alan konu ile ilgili düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için konu ile ilgili 5510 sayılı Kanununun 100 üncü maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 244 üncü maddesi ve Türk Ceza Kanun'un 204 üncü maddesi ile diğer kanunlarda yer alan konu ile ilgili düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

-Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 244. maddesinde düzenlenmiştir.

"(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile

cezalandırılır.

(2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması hâlinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiştir.

-5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinde ise Resmî belgede sahtecilik suçu düzenlenmiştir.

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Buna göre Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için; resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması gerekir.

-Sahtelikten söz edebilmek için de, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda muhattabı aldatıcı nitelikte olması gerekir. Ayrıca sanal ortamda oluşturulan bilgilerin çıktısı alınıp yazı somut hale

getirilse bile, belgedeki imza ancak veri taşıyıcısı üzerinde bulunan yazılım aracılığıyla doğrulanabileceği hukuki sonuç doğuran bir belgeden bahsedebilmek için düzenleyenin de belli olması şartı aranmıştır.

-Sahtelikten söz edebilmek için de, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda muhattabı aldatıcı nitelikte olması gerekir. Ayrıca sanal ortamda oluşturulan bilgilerin çıktısı alınıp yazı somut hale

getirilse bile, belgedeki imza ancak veri taşıyıcısı üzerinde bulunan yazılım aracılığıyla doğrulanabileceği hukuki sonuç doğuran bir belgeden bahsedebilmek için düzenleyenin de belli olması şartı aranmıştır.

-Öte yandan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda,; sahtecilik suçunun maddi konusu olan "belge" yada "elektronik belge" kavramı tanımlanmamıştır.Kanunda Bu konuda bir sınırlama yapılmamış ve belgenin tanımlanması uygulamaya bırakılmıştır.

Özellikle gelişen toplumsal yaşam ve bilim ve teknolojideki gelişmeler nedeni ile özel ve kamudaki yazışmaların elektronik ortamda yapılıyor olması nedenleri ile “belge” kavramının Türk Ceza Kanununda tanımı yapılmamış ve uygulamaya bırakılmıştır.

-Uygulamada ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarında ise; hukuki değer taşıyan içeriğe sahip,hukuki hüküm ifade eden,bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan,taşınabilen bir şey üzerine yazılan ve düzenleyeni belli olan yazılar belge olarak tanımlanmıştır.

-Her ne kadar belgeden söz edilen durumlarda yazılı bir kağıdın varlığı akla gelse de bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması da gerekmez.

Elektronik ortamda yapılan işlemlerin "belge niteliği" ve "elektronik ortamda yapılan veri girişleri" ve değişiklikleri ile ilgili işlem ve eylemlerin belge niteliğinde olup olmadığının nitelendirilebilmesi bakımından Türk Hukukundaki diğer düzenlemelere de bakmak gerekmektedir.

-Bu kapsamda 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir.

-5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır.

-5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 5 inci maddesinde ise;''Güvenli elektronik imza, elle atılan

imza ile aynı hukukî sonucu doğurur. Kanunların resmî şekle veya özel bir merasime tabi tuttuğu hukukî işlemler ile banka teminat mektupları dışındaki teminat sözleşmeleri, güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemez'' hükmü uyarınca, istisnalar dışında güvenli elektronik imza ile ıslak imzanın aynı hukuki değere sahip oldukları belirtilmiştir.

-Kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği başka özel düzenlemelerde yapmıştır. Bu bağlamda Uyuşmazlık konusu ile de doğrudan ilgili olması nedeniyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme ..., Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine yakından bakmak gerekmektedir.

-5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi;

-Kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği başka özel düzenlemelerde yapmıştır. Bu bağlamda Uyuşmazlık konusu ile de doğrudan ilgili olması nedeniyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme ..., Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine yakından bakmak gerekmektedir.

-5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi;

"5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve ... dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar.

Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler.

Kurum, bu Kanun gereği verilecek her türlü belge veya bilginin internet, elektronik ve benzeri ortamda gönderilmesi hususunda, gerçek ve tüzel kişileri zorunlu tutmaya, Kuruma verilmesi gereken her türlü belge, bildirge ve taahhütnameyi diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirmeye, söz konusu belgeleri kamu idarelerinin internet ve elektronik bilgi işlem ortamından almaya, bu idarelere yapılacak bildirimleri Kuruma verilmiş saymaya, bu Kanunun uygulaması ile ilgili işveren, sigortalı ve diğer kurum, kuruluş ve kişilerin talepleri üzerine veya re’sen düzenleyeceği her türlü bilgi ve belgeyi bilgi işlem ortamında oluşturmaya, bu şekilde hazırlanacak olan bilgi ve belgelerin sadece internet ve benzeri iletişim ortamından ilgili kişilere verilmesini kararlaştırmaya yetkilidir. Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir.

Belge veya bilgileri internet, elektronik ve benzeri ortamda göndermekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun bilgi işlem sistemlerinin herhangi bir nedenle hizmet dışı kalması sonucu belge ve bilgiyi, bu Kanunda öngörülen sürenin son gününde Kuruma gönderememesi ve muhteviyatı primleri de yasal süresi içinde ödeyememesi halinde, sorunların ortadan kalktığı tarihi takip eden beşinci işgününün sonuna kadar belge veya bilgiyi gönderir ve muhteviyatı primleri de aynı sürede Kuruma öder ise bu yükümlülükleri Kanunda öngörülen sürede yerine getirmiş kabul edilir.

Bu maddenin uygulanması ile ilgili usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlenme içermektedir.

Madde gerekçesinde de;

"100 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile; Kurumun, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilerden bilgi ve belge isteme yetkisine imkan tanınması sağlanmış, Kuruma verilmesi gereken her türlü belgenin diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirilmesi, internet ve elektronik bilgi işlem ortamında alınması, bu idarelere yapılacak bildirimlerin Kuruma verilmiş sayılması, Kanundaki bildirim ve prim ödeme sürelerinin yeniden belirlenmesi, işveren ve sigortalılar ile ilgili her türlü bilgi ve belgenin bilgi işlem ortamında oluşturulması hususunda Kurum yetkili kılınmakta, ayrıca elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin, adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğine sahip olduğu düzenlenmiştir."

6183 ve 5510 sayılı Kanun'un uygulamasıyla sınırlı kalmak koşuluyla, Kurumca istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli veya belirli aralıklarla Kuruma vermeye, elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya ve görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler, şeklinde açıklama yapılmıştır.

-5510 sayılı Kanun'un "Sigortalı bildirimi ve tescili" başlıklı 8 inci maddesinin son fıkrası da;

"Sigortalı işe giriş bildirgesinin şekli ve içeriği, bildirgenin verilme yöntemleri ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindedir.

Burada 5510 sayılı Kanun'un 100. maddesinde önemle vurgulanması gereken husus Sosyal Güvenlik Kurumu görevlileri tarafından elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olacağı, başlangıçta sosyal güvenlik kurumu görevlilerine yazılı olarak verilen işe giriş bildirgelerinin elektronik ortamda verilmesinin zorunluluk haline getirildiğidir.

-Her ne kadar Türk Ceza Kanununda belgenin ve verinin tanımı yapılmamış ise de Türk Hukuk sisteminde belgenin tanımı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yapılmıştır.