muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31672, Karar No: 2013/19664, Tarih: 03.10.2013

..., ..., ..., ..., ..., Mustafa Kepekçi, ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyada bulunan ve ayrıca UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hükümden sonra 21/06/2012 tarihinde öldüğü anlaşıldğından 5237 sayılı TCK'nun 64.maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

3- Sanık ...'ın Burgaz Alkollü İçkiler Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin yönetim kurulu başkanı,sanık ...'in yönetim kurulu başkan yardımcısı,sanık ...'in 21.08.2008 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi bu tarihten sonra muhasebeci, sanık ...'nun da ...'in yönetim kurulu üyeliğinden ayrılmasından sonra yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği ve görev yaptığı, sanık ...'in ise üretimden sorumlu fabrika işletme müdürü olduğu, alınan ihbar üzerine ülkemiz genelinde başlatılan soruşturmalar ve yapılan denetimlerde; Burgaz Alkollü İçkiler Sanayi ve Ticaret A.Ş 'nin ... fabrikalarında üretilen alkollü içki şişelerindeki bandroller Sicpa Assan mobil cihazıyla kontrol edildiğinde; hacmi büyük olan şişeye düşük hacimli içki bandrolünün yapıştırıldığı, bir kısım şişelerde içerdiği ürün ile yapıştırıldığı bandrole ilişkin ürünün farklı olduğu,yine bir kısım içkinin Ürün İzleme Sisteminin değiştirildiği 10.07.2008 tarihinden sonra üretildiği ve hacim bilgisinin rakam olarak belirmesi gerektiği halde "diğer/diğer" ibaresi olarak beliren bandrollerin kullanıldığı, yine bir kısım şişeye tamamıyla sahte bandrol yapıştırıldığı, bandrollerin üretim aşamasında aktive edilmesi gerektiği halde bir kısım içki şişesinde kullanılan önceden aktive edilmiş bandroller olduğu ya da aktive edilmemiş bandrol yapıştırıldığı bu suretle ele geçen içkilerde niteliğine uygun olmayan bandrol kullanılarak ürünlerin izlenemez, kontrol edilemez hale getirildiği, bunun da ancak fabrikada üretim aşamasında gerçekleştirilebileceği, ele geçen dava konusu alkollü içkilerin sayısı da dikkate alındığında bu hususun hatadan kaynaklanamayacağı ve sanıkların aynı kast altında atılı suçu birlikte işledikleri gözetilmeden yerinde ve yasal olmayan gerekçelerle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, katılan mal sorumlusu Bestem Gıda Meş.Tur.Tic.Ltd.Şti vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11237, Karar No: 2014/1610, Tarih: 26.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11237 E.  ,  2014/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ..., S. S. ... Yapı Koop. vekili Avukat , ... vekili Avukat ..., ... mirasçıları vekili Avukat ... ile aleyhine ile temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ...geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "552 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan ve 29.06.1951 tarihinde düzenlenen tapulama tutanağı ekindeki orijinal krokide doğu sınırını gösteren çizginin eğimi ile sonradan dosya arasında gönderilen ve Tapulama Müdürlüğü tarafından iki paftanın birleştirilmesi ile oluşturulduğu bildirilen paftadaki 552 parselin doğu sınırını oluşturan çizginin eğimi arasındaki farklılığın nereden kaynaklandığının, her hangi bir hukuki dayanağının bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa buna ilişkin dayanağın dosyaya konulması, buna ilişkin hukuki dayanak bulunamaması durumunda bu krokinin doğru olduğu kabul edilmek suretiyle numara verilmiş olan poligon taşlarından ve kırılma noktalarından yararlanılarak kadastro parselinin kapsadığı alan ve yüzölçümü uzman teknik bilirkişi ve harita mühendisleri aracılığıyla duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, başka bir ifade ile orijinal paftadaki 552 sayılı parselin geometrik durumuna göre miktarı ile tapulama tutanağı içinde bulunan aynı parsele ait krokinin yüzölçümü teknik bilirkişilere ayrı ayrı hesaplattırılmalı, farklılığın nereden ve neden kaynaklandığının açıklığa kavuşturulması; ayrıca 552 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan tapulama tutanağının yüzölçüm sütununda yazılı "181.600" m2 olan miktarın sonradan üzeri çizilerek "131.600" m2 olarak yazılmasının yasal dayanağı da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma

ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, aynı yer hakkında daha önce açmış olduğu tescil davası reddedilen ve aleyhindeki karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ... Yapı Kooperatifinin vekili, çekişmeli bölümün davacı kooperatife ait 552 parsel sayılı taşınmaz içinde kalıp kooperatife ait olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Yapılan yargılama sonunda davacılar ve katılan kooperatifin davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve karşı davalılar Hatice Baştüzel ve (6) müştereği vekili, ... vekili ile davalılar ... ve (5) müştereği vekili, davacılar ... ve müşterekleri vekili, davacılar... ve ... vekili ile katılan ve davalı S. S. ... Yapı Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1100.00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31562, Karar No: 2013/21973, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31562 E.  ,  2013/21973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin aynı Kanunun 132/1-2. cümlesinde; başkalarının haberleşme içeriklerinin, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin aynı Kanunun 132/2; kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa etmesi eyleminin aynı Kanunun 132/3. maddelerinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; eşi olan katılanın sadakatinden kuşkulanan ve aldatıldığını düşünen sanığın, 01.03.2007 tarihinde, katılan tarafından aleyhine boşanma davası açılması üzerine, boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının bulunmadığını, aksine, geçimsizliğin kaynağının katılanın bir başka bayanla duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisine girmesi olduğunu belirtip, iddialarına ispat olarak, tuğçe isimli bir bayan tarafından, 05.04.2007 tarihinde katılanın elektronik adresine gönderilen, “Canım üzgünüm ya. Düşünüyorum. Ben seni seviyorum. Sana zarar vermek istemiyorum. Dedin ya konuşmamızda o seninle konuşmasını kayda bile almıştır. Sana çektiğim her SMS ya da aramada sana zarar veriyor. Ben bunu istemiyorum. Bu ne biçim bir iş onu da anlamadım ki. Tek bildiğim hayatta zarar vereceğim son insansın” şeklindeki elektronik iletiyi içerir yazının dökümünü alıp, boşanma davasının görüldüğü mahkemeye, vekili aracılığıyla, 19.06.2007 tarihli duruşmada verdiği iddiasına konu olayda,

Sanığın eylemlerinin, kanıtlanması halinde, TCK'nın 132/1 ve aynı Kanunun 132/2. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği, TCK'nın 132/2. maddesinde, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 79. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki düzenlemeye göre, “bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9100, Karar No: 2010/487, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9100 E.  ,  2010/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. MAhkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Vakıf senedinin 3. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişikliğin yasa metnine uygun olarak "Bu vakfın amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan, kanunla kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağıtımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Ancak sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerin kurumlarca karşılanamayan kısmı vakıfça karşılanabilir." şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkate edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13576, Karar No: 2017/911, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13576 E.  ,  2017/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12287, Karar No: 2020/9908, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12287 E.  ,  2020/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle el atılan taşınmazdaki muhdesat bedelinin bedel arttırım davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle el atılan taşınmazdaki muhdesat bedelinin bedel arttırım davasıdır.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 356 maddesi uyarınca duruşma yapılarak kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki sopalıçiftliği mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davacı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5543, Karar No: 2022/8382, Tarih: 19.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5543 E.  ,  2022/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhe hükmedilen tazminatlar, nafakalar ile velâyet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı ile nafakalar için ÜFE artışına hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı-davacı kadın yararına aylık 5000TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Dosyanın tetkikinden, kadının İstanbul ...’de 1 adet mesken, ...’te “Sosyal tesis ve havuz” niteliğinde bağımsız bölüm, Tekirdağ’da 1 mesken, 2 adet ... kerpiç ev, 3 adet tarla ve 1 adet bağının bulunduğu ve maliki olduğu taşınmazlardan kira gelirleri elde ettiği anlaşılmakta olup; kadının tespit edilen sosyal ve ekonomik durumuna göre boşanma sebebiyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesindeki “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşme” koşulu kadın yönünden oluşmamıştır. Bu durumda, davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Melis ... yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Melis ... yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, tarafların bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple reddi ile bozma kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.19.10.2022 (Çrş.)