muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14489, Karar No: 2014/27687, Tarih: 27.11.2014

2-Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Ölü tapu malikinin veraset ilamının incelenmesinde davalı S.. A.. mirascı olmadığı halde, gerekcesi gösterilmeden karar başlığında davalı alarak gösterildiği gibi, hüküm fıkrasında da bedelin dosyada mevcut veraset ilamına göre S.. A.. haricindeki davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 21.04.2011 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4427, Karar No: 2018/5311, Tarih: 10.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4427 E.  ,  2018/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 23.05.2014

Ek Karar Tarihi : 04.12.2015

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanık ... hakkında TCK nın 89/1, 89/3-b, 62,52. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm ile sanık ... Kaptanın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde;

TCK'nın 89/1,89/3-b,62,52 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Yusufeli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.12.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA;

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10880, Karar No: 2015/6329, Tarih: 07.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10880 E.  ,  2015/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2012/475-2014/607

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, dava dışı L....ait aracın müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin uzuv kaybı oluşacak şekilde yaralandığını, bu konuda açılan tazminat davasında hükmedilen bedelin tahsil edildiğini, akabinde borçlu aleyhine ek tazminat davası açıldığını, dava açıldıktan sonra satışa konu bağımsız bölüm üzerine davalı lehine 29.12.2004 tarihinde 65.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, mahkemece yapılan yargılamada müvekkili lehine tazminata hükmedildiğini, bedelin tahsili amacıyla Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5790 esas sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığını, borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulduğunu ve taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, bedelin alacaklılara yetmemesi üzerine düzenlenen sıra cetvelinde davalı ipotek alacaklısı E.. A..'nın 1. sırada, müvekkilin ise 2. sırada yer aldığını, müvekkilinin ilama dayalı alacağının dava açma tarihinin ipotek tesis tarihinden önce olduğunu, ipoteğe konu alacağın gerçek olmadığını, borçlu L....ile davalı E.. A.. arasında gerçek bir alacak ilişkisi bulunmadığını, ipotek tesis işleminin muvazaalı olduğunu, ipotek tesisinin 2004 yılında yapılmasına karşın, ipotek alacaklısının 65.000,00 TL bedelli bir alacağını tahsil için uzun süre herhangi bir girişimde bulunmadığını, davalı tarafın 65.000,00 TL bedelli alacağının dayandığı hukuki ilişki ile birlikte şüpheye mahal vermeyecek şekilde ortaya koyması, borçlunun bu parayı aldığını ve kendisinin de bu parayı verebilecek ekonomik güce sahip olduğunun ispatı gerektiğini, ispat yükünün davalı tarafta olduğunu ileri sürerek, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5790 esas sayılı dosyası üzerinden düzenlenen 10.08.2012 tarihli derece kararına gerek sıra, gerekse alacağın gerçekte var olmadığına ilişkin itirazlarının kabulü ile, davalı tarafın sıra cetvelinden silinmesine, sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek, müvekkilinin alacağının 1. sıraya konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 7 günlük yasal süre içinde açılmadığını, müvekkili ile asıl borçlu L.... arasında yapılan ipotek tesis işleminin muvazaalı olmadığını, davacı tarafın iddialarını yazılı delillerle ispatı gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın 7 günlük yasal süre içinde açılmadığını, müvekkili ile asıl borçlu L.... arasında yapılan ipotek tesis işleminin muvazaalı olmadığını, davacı tarafın iddialarını yazılı delillerle ispatı gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafça davanın yasal 7 günlük süre içinde açılmadığı itirazında bulunulmuş ise de, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5790 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan 10.08.2012 tarihli sıra cetvelinin taraflara ayrıca tebliğe çıkarıldığına ilişkin bir bilgi ve belge bulunmadığı, davacı vekilinin sıra cetvelini 03.09.2012 tarihinde tebliğ aldığına ilişkin derece kararı altına şerh düşüldüğü, davanın 10.09.2012 tarihinde açıldığı, bu durumda davalı vekilinin davanın süresi içinde açılmadığına ilişkin itirazının yerinde olmadığı, davacı tarafça ek tazminat davası açıldıktan sonra dava dışı borçlu L.... adına kayıtlı bulunan satışa konu taşınmaza davalı lehine 29.12.2004 tarihinde 65.000,00 TL bedel ile ipotek tesis edildiği, davalı tarafça ipotek tesisine dayanak olabilecek inandırıcı bir kayıt veya belge sunulmadığı, davalının ipotek tesis edildiği tarihte vergi mükellefi olmasına karşın, vergi dairesi müdürlüğüne vermiş olduğu gelir vergisi beyannamelerindeki kazanç ile ipotek tesis bedelinin örtüşmediği, başka bir ifadeyle davalı asilin o tarihte ekonomik durum itibariyle böyle bir miktarı borç verebilecek durumunun bulunmadığı, bağımsız bölüm üzerinde 2004 yılında ipotek tesis edilmesine karşın, ipotek alacaklısı tarafından alacağının tahsili konusunda herhangi bir usulü işlem yapılmadığı, davalı lehine 65.000,00 TL bedel ile tesis edilen ipoteğin muvazaalı olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20107, Karar No: 2014/3509, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20107 E.  ,  2014/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın 25.3.2006 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkillerinin çocuğu ...'in yaralandığını belirterek, toplam 3.000,00 TL maddi tazminat ve toplam 125.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için 3.500,00 er TL manevi tazminata, davacı ... için 8.000,00 TL manevi tazminata, davacı Hediye için 2.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Bu karar, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yerel mahkeme kararı davacılar yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminata ilişkin talebin feragat nedeniyle reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden bu hususta tekrar hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı anne ve baba için 5.000,00 er TL, Hilal için 15.000,00 TL, Hediye için 3.500,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.459,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14859, Karar No: 2017/24772, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14859 E.  ,  2017/24772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindekiağaçlara yaş,cins,verim durumuna göre maktuen deger biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 117 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 19-20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700 TL/m2 bedel belirlendiği gözetildiğinde idarece 81,80 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 650 TL/m2 gibi yüksek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29305, Karar No: 2015/30938, Tarih: 16.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29305 E.  ,  2015/30938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, fak ücret alacağı, yıpranma prim farkı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalı idareye bağlı ...... kargo işlem merkezinde altişveren işçisi olarak çalıştığını belirterek ücret farkı, yıpranma prim farkı, akdi ücretler (yemet ücreti, yol ücreti ve benzeri), yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ve davalılar arasındaki ilk sorun davanın somutlaştırılması yükümlülüğünün yerine getirilip getirilmediği konusundadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde, somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi sözkonusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 119/1-e. maddesi uyarınca da, davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin dava dilekçesinde yer alması zorunludur. 6100 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince de hâkim, tarafların ileri sürmediği vakıaları ve söylemediği bir şeyi dikkate alamaz, hatırlatmada dahi bulunamaz ve hâkimin kendiliğinden delil toplaması da mümkün değildir. Kanunda vakıaların açık ve somut olarak gösterilmesi yeterli görülmemiş, 6100 sayılı Kanun’un 119/1-f. madde hükmünde ayrıca, açık ve somut olarak gösterilmesi gereken her bir vakıanın hangi delille ispat edileceğinin de belirtilmesi aranmıştır. Keza, bu durum, yukarıda açıklanan 194. maddenin ikinci fıkrasının da tereddüt uyandırmayacak derecede açık hükmünün bir gereğidir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, davacı, dilekçesinde talebinin dayanağı olan vakıaları tek tek, açık ve somut olarak göstermek ve her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini de somut olarak belirtmek durumundadır. Bu eksiklikleri gidermenin yolu, 119. maddenin 2. fıkrasındaki süreyi vermek değildir. Zira, 6100 sayılı Kanun'un madde 119’da dilekçedeki eksiklik halinde ne yapılması gerektiği maddenin 2. fıkrasında belirtilmiştir. Bu fıkraya ve maddenin gerekçesine bakıldığında, Kanun koyucunun, dilekçedeki bazı eksikliklerin bir haftalık kesin süre verilerek tamamlanması, tamamlanmadığı takdirde de davanın açılmamış sayılması gerektiğini kabul ettiği görülmektedir. Bunlar, 119. maddenin 1. fikrasının (b), (c), (ç), (ğ), (h) bentlerindeki hallerdir. Bunun dışındaki hallerde ne yapılacağı 119. maddede belirtilmeyip ya ilgili özel kanun hükmüne (örneğin, dava değerinin gösterilmemesi halinde Harçlar Kanunu hükümleri) veya diğer hükümlere başvurulması gerekmektedir. Dilekçede vakıaların hiç ya da somut olarak gösterilmemesi ve delillerle bağlantı kurulmaması halindeki özel düzenleme ise 194. maddedir. Dolayısıyla bu hükümden hareketle sorun çözülmelidir.

Daha önce doktrinde ve kısmen yargı kararlarında zikredilen somutlaştırma yükü, 6100 sayılı Kanun ile birlikte açık bir kanunî düzenlemeye kavuşmuştur. Ancak, bu noktada iddia yükü ile somutlaştırma yükünü birbirinden ayırdetmek de gerekir. Dilekçede hiçbir vakıaya veya hukukî nitelikte vakıa sayılacak iddialara yer verilmemişse, o zaman "iddia yükünün" yerine getirilmemesinden; belirli vakıa iddiaları mevcut olmakla birlikte, bunların somut ve açık şekilde gösterilmemesi (ve delillerle bağlantı kurulmaması) halinde ise, somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilir (O. Atalay, Menfi Vakıaların İspatı, İzmir 2001, s. 22 vd.; H.Pekcanıtez/O.Atalay/M. Özekes, Medenî Usûl Hukuku, 14. Bası, ...... 2013, s. 664 vd.). Bu her iki yük de usûlî yükler olmakla birlikte, sonuçları ayrı değerlendirilmelidir. İddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, gerçek anlamda bir vakıa iddiası mevcut değildir ve 6100 sayılı Kanun'un madde 25 gereğince hâkimin mevcut olmayan bir vakıaya dayanması, hatta bunu hatırlatması mümkün olmayacaktır. İddia edilmeyen bir şeyin ispatına yönelik faaliyetten de söz edilemez. Kısaca, iddia yoksa, ispat da yoktur (Atalay, s. 27-29; B. Umar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, 2. Baskı, ...... 2014, s. 139, 144). Bu sebeple, iddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, dilekçeler teatisi aşamasında bu eksiklik tamamlanmamışsa (ki iş yargılamasında basit yargılama usûlü uygulandığından dilekçeler teatisi olarak ancak birer defa dilekçe vermek mümkündür), bu aşamadan sonra başkaca bir inceleme yapmadan, işin esasına girmeden, davanın "iddia yükü yerine getirilmediğinden usûlden reddi" gerekir (Umar, s. 139). Çünkü, esasa girip ne ön inceleme ne tahkikat konusu yapılacak bir vakıa mevcuttur.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur. Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten 6100 sayılı Kanun'un madde 297 gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır. Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilebilir (Atalay, s. 31 vd.; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, s. 665). Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtay'ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır. Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.