muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4636, Karar No: 2014/6475, Tarih: 21.03.2014

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, davalı işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

2)Davacı Kurum tarafından, davalılar aleyhine rücuan alacak talebi ile açılmış olan davanın yargılaması sırasında yine aynı davalılara karşı açılmış ve kesinleşmiş olan ceza davasında alınan kusur raporunda, davalı Yıldıray'ın 3/8, davalı Dursun'un 3/8, davalı Mahmut Ali'nin 1/8, sigortalının 1/8 oranında kusurlu bulunduğu, dosyada alınan hükme esas kusur raporunda ise; davalı Ç.'ın %60, davalı Yıldıray'ın %20, sigortalının %20 oranında kusurlu olduğu, davalılar D. ile M. A.'nin kusurunun bulunmadığının ifade edildiği anlaşılmakta olup, kusura ilişkin tüm bu tespitler incelendiğinde açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Bu nedenle, olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun, ceza davası ile belirlenen maddi olgu da gözetilerek uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile çelişki giderilerek sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalılar M.. Y.. ile Y.. L.. yönünden davacı Kurum lehine oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu gözetilmelidir.

O hâlde, temyiz eden taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ç. Mad. İnş. San. Tic. A.Ş. ile D.. Ç..'a iadesine, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9542, Karar No: 2013/5218, Tarih: 19.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9542 E.  ,  2013/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 175,51 TL ve 427,31 TL tutarlarındaki iki ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

09.12.2012 tarihli hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkim ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece hüküm altına alınan 602,72 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.03.2013gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/8630, Karar No: 2012/11751, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8630 E.  ,  2012/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2008 tarihli ve 2005/970 Esas, 2008/88 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen 06.07.2005 tarihli iddianamede anlatılan ve sevk maddesi ayrıca belirtilen, mağdure ...'ye yönelik fuhuş eyleminden dolayı zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüş, mağdure ...'nin isminin gerekçeli karar başlığında ... olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, mağdure ...'in onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmeden karar verilmiş olması da, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla bu kayıt temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3087, Karar No: 2024/4539, Tarih: 03.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3087 E.  ,  2024/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/829 E., 2023/654 K.

KARAR : Asıl Davada Davalı ... Karşı Davada Davacılar Vekilinin İstinaf Başvurusunun Kabulü ile Davalı ... ve önünden Husumetten Reddine, Davalı ... Yönünden Kabulü Karşı Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/819 E., 2021/57 K.

1) İlk Derece Mahkemesince eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemli asıl ve karşı davada; taraflar arasında birbirinin devamı niteliğinde iki ayrı sözleşme bulunduğu, ödemelerin ikinci sözleşmeye göre yapıldığı, ilk sözleşmede inşaata ilişkin sürelerin tayin edildiği, her iki sözleşmenin de taraflar arasında bağlayıcılığı bulunduğundan uygulanması gerektiği, davacının ek süre ile birlikte inşaatı 02.08.2014 tarihinde bitirerek yapı kullanma izin belgesi alınmış şekilde teslim etme yükümlülüğünde bulunduğunun tespit edildiği, sözleşmenin davalı iş sahipleri tarafından 17/04/2014 tarihli irade ile feshedildiği, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile işin tamamlanma oranın %40,48 olarak belirlendiği, davacı tarafından yapılan ve tahsil edilmeyen iş bedelleri toplamının 278.774,83 TL olduğu, davacı tarafından faturaları ibraz edilen keresteler kullanılmış olduğundan bunların bedeli olan 12.885,28 TL'nin davacı tarafından talep edilebileceği, davacının sözleşmeyi fesih etme yönünde bir iradesi olmadığı, davalı tarafın engelleri ve fesih iradesi ile sözleşmenin sonlandırıldığı ve davalı tarafın sözleşme konusu işin yapımını sonlandırdığı ve taraflar arasından bağlayıcı olan sözleşmeye göre belirlenen 50.000,00 TL ceza-i şartın davacı lehine değerlendirilmesi gerektiği, ödemelere ilişkin sözleşmede davalı ...'nun taraf olmadığı, ödemelerden sorumlu kişinin davalı ... olduğu, davalı tarafça fazla ödeme yapılmadığı ve cezai şart istenemeyeceği gerekçesiyle, asıl dava yönünden davalılar ... ve...... yönünden husumet nedeniyle reddine, ... yönünden ıslah dilekçesi nazara alınarak davanın kabulü ile; 10.000,00 TL'nin dava tarihi olan 28/04/2014 tarihinden, 341,659.66 TL'nin ıslah tarihi olan 15/06/2020 tarihinden itibaren işlemiş kanuni faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

2) Mahkeme kararının süresinde asıl davada davalı ... - karşı davada davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; mahkemece, asıl davada davalı ...- karşı davacılar vekilinin karşı dava yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl dava yönünden ise davacı vekilince dava ve ıslahla birlikte harcı yatırılarak talep edilen alacak miktarının toplam 341.659,66 TL olduğu ancak mahkemece asıl davada talep aşılarak 10.000,00 TL'nin dava tarihinden, 341.659,66 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilerek toplam 351.659,66 TL'ye karar verildiği ve bu suretle talebin aşıldığı anlaşılmakla, asıl dava yönünden verilen kararın bu nedenle usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, asıl davada davalı ... vekilinin istinafının sadece bu nedenle kabulüne, mahkeme kararının kaldırılarak, asıl davanın davalılar ... ve ...yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihi olan 28/04/2014 tarihinden, 331.659,66 TL'nin ıslah tarihi olan 15/06/2020 tarihinden itibaren işlemiş kanuni faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı süresi içinde asıl davada davalı - karşı davacı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından asıl davada davalı - karşı davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin ası davada davalı - karşı davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20694, Karar No: 2014/23555, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20694 E.  ,  2014/23555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2014

NUMARASI : 2014/43-2014/506

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin (11/12/1976 ) tarihi olarak tespitine, 01/10/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 11.12.1958 doğumlu davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 11.12.1976 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin yurtdışında çalışmaya başladığı 11.12.1976 tarihi olduğunun tespiti ile, davacıya 01.10.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.05.2004-02.03.2007 (512gün)ve 01.08.2007-01.01.2008(75gün) tarihleri arasında 2925 sayılı yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 03.03.2007-20.07.2007(139gün) tarih aralığında 506 sayılı yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu,01.03.2008-30.09.2008(210gün) arasında506 sayılı yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğu,01.10.2008-31.12.2011(1140gün)arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 26.01.2012-30.09.2013 tarih aralığında 950 gün 5510sayılı yasanın 4/1-a kapsamında geçen sigortalılığının bulunduğu, yurtdışında 11.12.1976-31.07.1979 tarihleri arasında geçen 950 günü borçlanarak, bedelini 13.12.2006 tarihinde ödediği ve 30.09.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu toplam prim gün sayısının 3632 gün olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 11.12.1976 olduğu anlaşılmakla, davacının yaşlılık aylığı şartlarının 23.5.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C madde hükümlerine göre belirlenmesinin gerekmesi karşısında; 01.10.2013 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine şeklindeki karar doğru olmamıştır.

Somut olayda; davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 11.12.1976 olduğu anlaşılmakla, davacının yaşlılık aylığı şartlarının 23.5.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C madde hükümlerine göre belirlenmesinin gerekmesi karşısında; 01.10.2013 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine şeklindeki karar doğru olmamıştır.

Çünkü; tahsis tarihi itibari ile 36yıl 9 ay 19 gün sigortalılığı bulunan davacının, 3600 gün prim ödeme gün şartını 2013/8.ayında ve 50 yaş şartını da 11.12.2008 tarihinde tamamladığı, buna göre 506 sayılı Kanunun Geçici 81/C-b-bd maddesi uyarınca 58 yaşını doldurmuş olması şartıyla yaşlılık aylığına hak kazanacağı anlaşılmaktadır.11.12.1958 doğumlu olan davacı, 58 yaşını 11.12.2016 tarihi itibari ile tamamlayacağından tahsis talep tarihi itibariyle aylığa hak kazanamadığı gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10284, Karar No: 2013/9756, Tarih: 22.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10284 E.  ,  2013/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, Kesmeköprü Köyü Urganlı Mezrası çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazlar hakkında kazandırıcı zamanışımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu tespit harici bırakılan ve fen bilirkişi raporunda (B) harfi ve Kendalı Gewr Mevki olarak adlandırılan taşınmaz ile aynı raporda (C) harfi ve Devi Sabaha Mevki olarak adlandırılan taşınmazın davacı tarafça hiç kullanılmadığı, imar-ihya edilmediği; (A) harfi ve Guhiski Mevki olarak adlandırılan taşınmazın ise imar ve ihyasının tamamlanmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm verilmiştir. Dosya kapsamına göre, (B) (Kendalı gewr) ve (C) (Devi Sabaha) harfleri ile gösterilen taşınmazlar üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı, ziraat, jeoloji bilirkişi raporları ile hava fotoğrafları ve keşifte çekilen zemine ait fotoğraflardan anlaşılmakla, davacı tarafın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazlar yönünden temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davalı Hazine vekili 08.12.2011 havale tarihli cevap dilekçesi ile, dava konusu taşınmazların Hazine adına tescilini talep etmesine (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bu taşınmazların ekonomik yarar sağlayacak yerlerden olmasına karşın, MK 713/5. maddesi gereğince Hazine adına tescillerine karar vermek gerekirken, Hazinenin bu talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle, (B) ve (C) harfleri ile adlandırılan taşınmazlar yönünden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazlara ilişkin hükmün bu nedenle BOZULMASINA,

Dava konusu, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ve Gukiski mevki olarak adlandırlan taşınmaz bakımından temyiz itirazlarına gelince, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, imar-ihyasının 30-35 yıl önce tamamlandığı, alınan uzman bilirkişi raporları,dinlenen tanık ve yerel bilirkişilerin beyanları ve keşifte çekilen fotoğraflar ile saptandığı ve (A) bölümü yönünden davacı yararına zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğu halde bu bölüm hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile (A) harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3620, Karar No: 2018/7441, Tarih: 21.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3620 E.  ,  2018/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fark sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davaya konu talepler bakımından, dava belirsiz alacak olarak açılmasına rağmen kısmi dava olarak değerlendirilerek bu şekilde sonuçlandırılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.