muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12019, Karar No: 2017/14986, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12019 E.  ,  2017/14986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar...vd vekillince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... mahallesi 454 ada 1 parsel ve 580 ada 35 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Alınan rapor, zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı emsalle aynı mahallede ve yakın mevkiideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza aynı ifadelerle yola da cepheli olmasından bahisle emsalden 2,10 kat değerli bulunarak 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, dosyamızda ise hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların, emsal alınan taşınmaza göre yola ve il merkezine daha yakın olduğu belirtildiği halde başkaca bir gerekçe gösterilmeden emsal parselden (1,05) kat daha değersiz olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27556, Karar No: 2018/1029, Tarih: 23.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27556 E.  ,  2018/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan .......vukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı ...... bünyesinde 21/04/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiği 19/09/2011 tarihine kadar çalıştığını, davalılar arasındaki 14.04.2010 tarihli anlaşma ile davalı ....... devredildiğini, her iki davalı arasında organik bağ bulunduğunu, şirket mallarının devredildiğini ancak çalışanların aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, işyeri devrinin söz konusu olması sebebi ile her iki davalının müşterek müteselsil sorumlu olduğunu, davacının 6 aylık ücretinin ödenmediğini, haksız tutanaklarla iş akdini sona erdirmeye çalıştığını davacının satış ve pazarlama müdürü olduğunu, net 3.500,00 TL ücret aldığını, işyerin 09-20 arası haftada 6 gün çalışma yapıldığını, Pazar günleri de sık sık çalışma yapıldığını, haftada 3-4 gün gece çalışması olduğunu, hiç yıllık izin kullanılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..... vekili; davalı ...... ile işyeri devrini olmadığını davacının işvereni olmadıklarını, davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, ayrıca iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...... vekili; davacının 17/06/2006-10/08/2011 tarihine kadar aralıklı şekilde çalıştığını, iş akdinin devamsızlık sebebi ile haklı feshedildiğini, 14/04/2010 tarihli sözleşmenin davalıya ait bir kısım gayrimenkullerin devrine ilişkin olduğunu, işyeri devri olmadığını, davalılar arasında organik bağ olmadığını, şirket ortakları, faaliyet alanlarının farklı olduğunu, kaldı ki......devredilmediğini, tapu devri olmadığını, tüm ücretlerin elden makbuz karşılığı verildiğini, fazla mesai, bayram izni ve yıllık izinlerin kullandırıldığını işe gelmediğini ve mazeret bildirmediğini iş akdinin bu sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacının 11/04/2008- 19/09/2011 tarihleri arasında davalı ...... Grup'a ait ........ müdürlük yaptığı, feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı işverenliğin bu şartı yerine getiremediği, konuyla ilgili dinlenen tanıkların beyanları ve dosyada mübrez müfettiş raporunun tetkikinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca kendisine ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının bulunduğu anlaşılmakla dosyanın hesap bilirkişisine tevdi edildiğini, bilirkişisi ..... . 23/07/2014 tarihli raporunun verilere uygun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğundan benimsenerek davacının hak kazandığı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ücret alacağı, fazla mesai ile genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalılardan...... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...... tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücreti uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerinde fesih tarihi olan 19.09.2011 tarihi itibariyle müdür olarak çalıştığı sabittir. Dosya içeriğindeki 24.01.2009 tarihli ve 2009-2 sayılı Şirket ortaklarının kararı ile davacıya alış veriş merkezinin işleyişi ile ilgili tüm yetkilerin verilmesine ve unvanının ..... müdürü olarak onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Davacı tarafça en son aylık 3.500,00 TL. net ücret aldığı iddia edilmiş, hükme dayanak bilirkişi raporunda ise, iddianın ispat edilemediğinden bahisle kayıtlara itibarla bu ücret miktarı net 1.409,69 TL. brüt 2.093,40 TL. olarak belirlenmiştir.

Dosya içeriğine maaş avans ve ödemelerini gösterir makbuzlar ibraz edilmiştir. Bu makbuzların 500,00 ilâ 3.000,00 TL. arasında değişen miktarlar olduğu, 2009 yılında maaş ödemesi altında 1.500,00 TL., 2009 yılı içinden de muhtelif tarihlerde 2.000,00 TL.’lik ödemeler yapıldığı, öyle ki 2009 Ağustos ayında maaş ödemesi adı altında 2.050,00 TL. ödemenin yapıldığı görülmüştür.

Bu itibarla, 3 yılı aşkın kıdemi olup yetki ve sorumluluğu geniş bir müdür olarak çalışan davacının, son aylık ücretinin 3.500,00 TL. brüt olduğunun kabulü dosya içeriğine uyun olacaktır.

Hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde aylık ücret miktarının saptanması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/668, Karar No: 2013/14408, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/668 E.  ,  2013/14408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ve ek kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun ... amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10668, Karar No: 2015/10277, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10668 E.  ,  2015/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 8. Aile ve Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 24.03.2014 tarihli dilekçe ile; 27.07.2008 doğumlu ... ...'ün, evlilik dışı ilişkilerinden dünyaya geldiğini, biyolojik ana-babanın kendileri olduğunu, ...'in, ... ve ... ... üzerine kaydedildiğini belirterek soybağının düzeltilerek anne adının ... ..., baba adının ... ... olarak kendi nüfuslarına kaydedilmesi istemiyle Aile Mahkemesinde dava açmışlardır.

Antalya 8. Aile Mahkemesi; "nüfus kaydındaki ana adının değiştirilmesi ve baba adının silinmesi istemi tefrik edilip ayrı esasa kayıt edildikten sonra tefrik edilen davanın yanlış yanıltıcı beyan ve işlemle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesine ilişkin olduğu, Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Babalık davası yönünden ise, aile mahkemesi davaya devam etmiştir.

Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, "Davanın soybağına ilişkin bulunduğu" gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, eldeki davadaki istek soybağına ilişkin bulunmayıp hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. Yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesi istemi nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca davanın, asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8169, Karar No: 2012/8261, Tarih: 12.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8169 E.  ,  2012/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2012 gün ve 2012/56 E. 2012/232 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/474, Karar No: 2018/1358, Tarih: 04.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/474 E.  ,  2018/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde araç tamiri sebebiyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekilince temyiz olunmuştur.Davacı vekili, müvekkiline ait olan ... plaka sayılı aracın genel bakımı için yetkili servis olan davalıya götürdüğünü ve bütün bakımlarının yapılması sonucu 01.09.2014 tarihinde teslim edildiğini, müvekkilinin oğlunun sevk ve idaresinde iken 10.11.2014 tarihinde seyir halinde iken arızalandığını, ...'da bulunan servise çekilerek mekanik işlemler ve çekici hizmeti için toplam 460,20 TL ödediğini, hasar tespiti sırasında aracın şanzımanının içerisinde yarım litreden az çapaklı yağ çıktığını, şanzımanın yağsız çalışması sebebiyle dişlilerin kullanılamaz hale geldiğini, oysa bakım ve yağ değişim kartında aracın yağları ve birçok parçasının şanzımanının da kontrol edildiğinin bildirildiğini ileri sürerek oluşan zararın tahsilini istemiştir. Davacı tarafından yaptırılan tespit sonucunda alınan 28.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, aracın şanzıman dişlilerinin yağsız çalışmaları sebebiyle dişli malzemelerin mukavemetinin düştüğü ve bunun sonucu olarak şanzıman dişlerinde kırılmalar meydana geldiğini, tamirinin uygun olmadığı ve yenisiyle değiştirilmesinin gerektiğini, aracın kasko sorgulamasında trafikten çekme tipli olması sebebiyle garantisinin bulunmadığı, şanzıman karteri üzerinde yapılan incelemede herhangi bir çatlamanın veya hasarın olmadığının saptandığı ve yetkili servislerde bahse konu şanzıman yağ değişimi veya yaptıkları şanzıman yağ miktarı kontrollerinden sonra yağ ilavesinin yapılmamasının mümkün olmadığı, ancak yağ değişimi yapılan şanzımanın boşaltma tapalarının uygun takılmaması veya tapa contasının def ormasyonlu olması veya servis elemanının dikkatsiz davranması durumunda bahse konu şanzımanda yağ miktarının tapalardan sızdırma oluşmasıyla azalmış olabileceğini bildirmiştir. Mahkemece talimat yoluyla alınan 30.10.2015 tarihli raporda ise; bahse konu aracın bakım tarihinden önce 17.12.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu ağır hasar görmesi ve standart dışı tamir edilmesi sebebbiyle giriş (prizdirek) mili veya çıkış milinde bulunan yağ keçelerinden ya da yağ doldurma ve boşaltma tapaları çevresinden yağın sızması nedeniyle yağının eksildiği, açıklanmıştır.Bu durumda mahkemece, tespit raporu ile mahkemece alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğu kabul edilmeli ve yeniden seçilecek bilirkişi vasıtasıyla davacıya ait aracın bakımı ile oluşan hasar arasında illiyet bağı olup olmadığı konusunda rapor alınmalı ve özellikle, davacının servise bakım için başvurduğu da gözetilerek yapılması gereken ve yapılan işlerin neler olduğu, servis iş emirleri ve bakım ve yağ değişim kartı incelenerek, şanzıman yağının kontrolünün gerekip gerekmediği ve özellikle 17.12

.12.2012 tarihinde meydana gelen kaza sonucu aracın tamiri hususunun da irdelenerek ve aracın bakımdan sonra yapmış olduğu kilometre de gözetilip servisin bir kusuru bulunup bulunmadığı, iş sahibinin de kusurlu olup olmadığı, hasar ile bakım arasında illiyet bağının kesilip kesilmediği hususları da değerlendirilerek her iki raporda değinilen hususlar da tartışılıp alınacak rapora itirazlar karşılanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.Eksik inceleme ve çelişkili raporla karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13268, Karar No: 2023/11606, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/13268 E.  ,  2023/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/8 E., 2022/202 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmesi üzerine, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; bu defa davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı davalılar ... vekili, ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ...ile davalı ... vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Taraflar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 31.10.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını, ancak dava konusu taşınmazını alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla ...'a devrettiğini, onun tarafından da davalı borçlunun eşinin yeğeni olan ...'a devredildiğini belirterek bu tasarrufun iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde Vakıfbank lehine ipotek bulunduğunu, ipoteğe konu banka borçlarını ödediğini, bu nedenle devrin gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ve diğer davalı ........,'ın aynı kredi sözleşmesinin kefilleri durumunda olduklarını, Borçlar Kanunu ve ilgili mevzuata göre kefillerden birisinin borcu ödemesi halinde alacaklı ile borçlu ve kefiller arasındaki borç - alacak ilişkisinin sona erdiğini, davacı, davalı ... ... ile birlikte kefil olduğuna göre, borcun davacı diğer kefil tarafından ödenmesi ile kefaletin sona ereceğini, kefilin takip alacaklısından alacağı temlik almasının kefil ... ... yönünden hukuken önem taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI