muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25829, Karar No: 2013/3437, Tarih: 14.02.2013

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı karşı davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kararın gerekçesinde, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "Karşı davanın kısmen kabulü ile; 15.307,77 TL yıllık izin alacağı, 1.739,52 TL Nisan ayına ait ücret alacağının karşı davacı-karşı davalıdan tahsiline, 2.700,00 TL için karşı dava tarihi 24/06/2010 tarihinden, 12.607,77 TL için 01/12/2011 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verildikten sonra, gerekçeli kararda "karşı davanın kısmen kabulü ile; 15.307,77 TL yıllık izin alacağı, 1.739,52 TL Nisan ayına ait ücret alacağının karşı davalıdan tahsiline, 2.700,00 TL için karşı dava tarihi 24/06/2010 tarihinden, 12.607,77 TL (14.347,29TL olması gerekirken sehven 12.607,77TL tefhim edildiğinden ve tefhime aykırı hüküm verilemeyeceğinden) için 01/12/2011 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" karar verildiğinin açıklanması, kısa kararda fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş iken sehven faiz başlangıcı yönünden hüküm tesis edildiği sırada miktarın hatalı belirlenmesi ve kısa kararda belirlenenden fazlasına karar verilmesi gerektiğinin açıklanması suretiyle kısa karar ile kararın gerekçesi ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2- Bozma sebebine göre davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- Bozma sebebine göre davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle bozma sebebine göre davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/340, Karar No: 2017/2615, Tarih: 07.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/340 E.  ,  2017/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 07.03.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.784.00.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.

2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1934, Karar No: 2021/215, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1934 E.  ,  2021/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçu ile ilgili olarak düzenlenen 30.04.2011 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, Manisa Vergi Dairesi Başkanlığının 12.05.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne göre, mütalaa tarihi itibarıyla “rapor değerlendirme komisyonunun” mütalaasının zorunlu olması nedeniyle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7489, Karar No: 2011/5650, Tarih: 03.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7489 E.  ,  2011/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yetersiz olduğundan duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

1 ada 30 parsel sayılı 20.327,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına dere yatağı niteliği ile tespit edilerek 3.3.1987 gününde kesinleşmiştir. Dava konusu 1 ada 110 ve 111 parsel sayılı taşınmazlar 1 ada 30 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen arsa niteliği ile dava konusu 1 ada 109 parsel sayılı taşınmaz ise tespit harici yoldan ihdasen arsa niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı Hazine, ... Belediyesi Tüzel Kişiliği, ..., ... ve ... İnşaat Şirketi aleyhine tapu iptal ve tescil, tazminat ile ecri-misil davaları açmıştır. Yargılama sırasında 1 ada 102 parsel sayılı taşınmazın tamamı, 1 ada 101 ve 109 parsel sayılı taşınmazların birer bölümlerinin dava ve temyize konu olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davaların 10 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin kesinleştiği 3.3.1987 günü ile davacı tarafından tapu iptal ve tescil davasının açıldığı 18.2.1999 günü arasında 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Tapu iptal ve tescil davası hak düşürücü süreye ulaştığına ve davacı taraf da dava konusu taşınmazlarda ... kalmadığına göre, artık davacı taraf dava konusu taşınmazlar için maddi tazminat ve ecri-misil bedeli isteyemez. Bu durumda yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 03.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4670, Karar No: 2008/5944, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4670 E.  ,  2008/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekili temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, ...’a ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun bulunmadığını; araç malikinin karşı yanca girişilen takip dosyasında 11.03.2006 günü icra kefili olduğunu ancak yasal süre dolmadan 15.03.2006 günü araç üzerine haciz konulduğunu, icra emrinin 24.04.2006’da tebliği üzerine kefaletin 02.05.2006 günü kesinleştiğini; kefaletle aynı gün ödeme taahhüdü alındığını, haciz geçerli sayılsa bile satış isteme süresinin geçtiğini ve karşı yanın haczinin düştüğünü ileri sürerek kendi takip dosyalarının birinci sıraya alınması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan vekili araç malikinin icra kefili olduğunu ve borcun 35.000,-YTL.lik kısmını ödemeyi taahhüt ettiğini, 10.05.2006 tarihli taksidin ödenmemesi nedeniyle satış isteme süresinin bu dönemde durduğunu, kefaletin de 11.03.2006 günü kesinleştiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince icra emrinin kefile 24.03.2006 günü tebliğ edildiği, takibin kefil açısından 02.04.2006 günü kesinleşmekle, davalı haczinin bu tarih itibariyle konulduğu kabul edilerek şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekili yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20361, Karar No: 2015/2853, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20361 E.  ,  2015/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6406, Karar No: 2016/9712, Tarih: 23.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6406 E.  ,  2016/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 16/02/2016 gün ve 2008/239- 2009/115 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11896, Karar No: 2017/3937, Tarih: 16.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11896 E.  ,  2017/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlarına gelince :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; petrol şirketine veresiye fişi olarak verilen mazota karşılık teminat niteliğinde olan senedin, veresiye fişinin alt kısmından koparılmak ve alacaklı tarafından üzeri doldurulmak suretiyle takip yapıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/2196 Sor. sayılı dosyasında alınan ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.07.2015 tarihli rapora istinaden takibe dayanak senedin veresiye fişi aslından koparıldığının tespit edildiği, bu haliyle takibe konu senedin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra mahkemeleri, şikâyet ve itirazları belli bir usule uyarak yargılayan ve objektif hukuk kurallarını şikayet ve itirazlara uygulamak suretiyle bunları takip hukuku bakımından kesin hükme bağlayan mahkemelerdir. Bu mahkemeler, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıkları çözme görevini yerine getirirken, kural olarak tanık dinleyemeyeceklerinden dar (sınırlı) yetkili olup, sahtelik iddiasını inceleme yetkileri de genel mahkemeye göre daha kısıtlıdır. Genel mahkemeler, senetteki sahtelik iddiasını, Hukuk Muhakemeleri Kanununun verdiği yetkiyle daha detaylı bir biçimde inceleme olanağına sahip bulunmaktadırlar.

Borçlunun, teminat amacı ile boş olarak imzalayıp dava dışı şirkete verdiği senedin, alacaklı tarafından anlaşmaya aykırı olarak doldurulup takibe konulduğu iddiası, İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olup, anılan itirazın ise icra mahkemesince aynı Yasanın 169/a maddesi uyarınca incelenerek sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, borçlu, takibe dayanak senetteki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmiştir. Borçlunun, takibe dayanak senedin, veresiye fişi aslından koparıldığına ilişkin sahtelik iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı gerekçeyle takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda, borçlu, takibe dayanak senetteki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmiştir. Borçlunun, takibe dayanak senedin, veresiye fişi aslından koparıldığına ilişkin sahtelik iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı gerekçeyle takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Karşı Oy

Borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun örnek 10 nolu ödeme emrine karşı süresi içinde icra mahkemesine verdiği dilekçede, aldığı mazota karşılık veresiye fişi olarak verilen teminat senedini asıl alacaklı olan petrol şirketinden alan takip alacaklısının senedin üzerini doldurarak takibe koyduğunu, alacaklıya borcu olmadığını, sahtecilik nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığında soruşturmanın devam ettiğini, imzanın kendine ait olduğunu veresiye fişinin alt kısmında bononun olduğunu, veresiye fişinden kesilip hukuka aykırı olarak doldurularak takibe konulduğunu ileri sürerek takibin iptalini, %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatının tarafına verilmesini talep etmiştir.

Borçlunun bu anlatımına göre borçlu veresiye fişinin alt kısmında olan boş kısmı imzaladığı, imzayı boş bono olduğunu bilerek attığı anlaşılmaktadır.

Borçlunun bu anlatımına göre borçlu veresiye fişinin alt kısmında olan boş kısmı imzaladığı, imzayı boş bono olduğunu bilerek attığı anlaşılmaktadır.

TTK'nun 778/2-f maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken TTK'nun 680. maddesine göre; "Tedavüle çıkarılırken tamamen doldurulmamış bulunan poliçe, aradaki anlaşmalara aykırı bir şekilde doldurulur ise, bu anlaşmalara uyulmadığı iddiası hamile karşı ileri sürülemez; meğerki hamil poliçeyi kötüniyetle iktisap etmiş veya iktisap sırasında kendisine ağır bir kusur isnadı mümkün bulunmuş olsun". Bu hükme göre, boş olarak verilen senet söz konusu ise, borçlunun bonoyu anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğunu yazılı delille ispatlaması zorunludur. Sahte senet tazmini ise borçlanma iradesi olmaksızın başka bir amaçla atılan imzanın üzerinin doldurularak senet haline getirilmesidir. Bu durumda bono unsurlarından olan kayıtsız şartsız borç ikrarı unsuru olmadığı için bono niteliğinde sayılmaz. Sahtelik iddiası Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre İİK'nun 169/a maddesi kapsamında borca itiraz olup, icra mahkemesinde incelenmesi mümkündür. HGK'nun 8.6.2016 tarih 2014/12-1128 E, 2016/774 Karar sayılı kararı da bu yöndedir. Ancak, senet metnindeki (yazıda) sahtelik iddiası niteliği itibariyle İİK'nun 169/a maddesinde yazılı belgelerle ispatı çok zordur. İmzada sahtelikte olduğu gibi senet metnindeki (yazıda) sahteliğin ispati ancak bilirkişi raporu ile mümkün olabilir. Bilirkişi raporu ile imza borçluya ait olsa bile bononun sahte olarak oluşturulduğu, başka amaçlarla atılan imzanın senet haline getirildiği tespit edilir ise, senedin kayıtsız şartsız borç ikrarı içermeyeceği ve dolayısı ile bono niteliğinde sayılamayacağından İİK'nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekir. Bu halde alacağın tahsili yargılamaya muhtaç hale gelmiş olup, genel hükümlere göre dava açmak ve alacağın varlığı ile miktarının kanıtlayıp hüküm altına aldırmak yükümlülüğü ispat yükü kendisinde olan alacaklıya aittir. Yargıtay HGK'nun 27.6.2001 tarih ve 2001/12-545, 2001/548 sayılı kararı ile 12 H.D.'nin 12.5.2009 tarih ve 2009/2863 E.-2009/10455 K.; 12 H.D. 28.10.2009 tarih ve 2009/12213 E.-2009/20964 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Somut olayda yukarıda belirtildiği üzere veresiye fişi verme amacı ile imzalanarak verilen belgenin kesilerek alt kısmının bono haline getirilmek sureti ile sahte olarak tanzim edilmesi değil, boş olarak teminattan verilen senedin anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğu iddiası mevcut olduğundan borçlunun bonoyu anlaşmalara aykırı doldurulduğunu yazılı delille kanıtlayamadığı için itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bononun sahte olarak tanzim edildiği TTK'nun 766. maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulması yönündeki Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum. 16.03.2017
Yargıtay — Esas No: 2014/21165, Karar No: 2014/22198, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21165 E.  ,  2014/22198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/613-2013/158

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.