muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3206, Karar No: 2021/13106, Tarih: 11.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3206 E.  ,  2021/13106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine, Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarih ve 2018/104, 2020/39 sayılı iptal kararına istinaden kamulaştırma bedelinin davalıya derhal ödenmesi yönünden düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Barbaros mahallesi, 6314 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarih ve 2018/104, 2020/39 sayılı iptal kararına istinaden kamulaştırma bedelinin davalıya derhal ödenmesine ilişkin bendinin ise düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7507, Karar No: 2017/6459, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7507 E.  ,  2017/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6036, Karar No: 2009/5527, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6036 E.  ,  2009/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada 03.11.2003 tarihli sözleşme konusu imalâtın 31.11.2003 tarihinde bitirilmesi gerekirken tamamlanmaması sebebiyle akdîn feshedildiği ileri sürülerek 90 günlük cezaî şart tutarı 13.500,00 YTL ile ... işinin kalanının başkasına yaptırılması nedeniyle bedel farkı olarak ödenen 8.750,00 YTL’nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerçekten de akdîn feshi halinde ifaya bağlı müsbet zararların ve cezaî şartın talep edilmesi mümkün olmayıp BK’nın 108. maddesi uyarınca menfi zararlar talep edilebilir ise de; bu yasa hükmünün aksine sözleşmeye hüküm konulması mümkün olup, yanlar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde de buna aykırı düzenleme yapılmış, teslimi gereken tarihte teslim vâki olmaz ise sonraki 90 gün için akdîn feshedilemeyeceği bundan sonrası için ise akdîn ifasının beklenebileceği veya akdîn feshedilebileceği hususunda düzenleme yapılmıştır. Bu nedenle davacı akdîn feshedilemeyeceği 90 gün için gecikme cezasını talep edebileceği gibi kalan işin başkasına yaptırmasından dolayı uğradığı zararları da sözleşme uyarınca isteyebilecektir. Bu nedenle mahkemece; davacının ... işinin başkasına yaptırılması sebebiyle uğradığı ve ödetilmesini isteği bedel farkının kadri marufunda olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak belirlenecek miktar ile 90 günlük cezaî şart alacağının toplamına bu konuda davalının temerrüde düşürüldüğü tarihlerden itibaren ticari faiziyle birlikte hükmedilmesi gerekirken mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/843, Karar No: 2015/3634, Tarih: 03.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/843 E.  ,  2015/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'un eyleminin sübutu kabul, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanığın eylemini kardeşi olan mağdura karşı gerçekleştirdiği gözetilerek TCK’nun 82/1-d, 35 maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 81, 35 maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

2- Şizofreni hastası olup sık sık alkol alarak sanıkla annesine rahatsızlık veren, olay günü annesini bastonla döven mağdurun haksız eylemlerinin ulaştığı boyuta göre, 1/4'ten 3/4’e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda bir ceza indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden asgari oranda indirim yapılması,

3- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK'nun 326. maddesi gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 03/06/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9297, Karar No: 2020/2855, Tarih: 26.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/9297 E.  ,  2020/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri uyarınca

2-TCK'nın 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığından 07/04/2008 olarak yazılan suç tarihinin 14/04/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın akrabası olan katılan ...’dan ... Şubesinde bulunan hesabını 1 ay süre ile kullanmak için izin istediği, bu süre içerisinde bankanın teftiş geçireceğini, geçmiş tarihli bir yazı ve imza sirkülerini bankaya göndermesini istediği,katılanın imza sirkülerini verdiği, sanığın bu şekilde katılandan habersiz çek karneleri aldığı ve 07/04/2008 keşide tarihli, 6 200 TL bedelli, 10/04/2008 keşide tarihli 5 000 TL bedelli, 30/04/2008 keşide tarihli, 9 500 TL bedelli ve 18/05/2008 keşide tarihli 7 .700 TL bedelli 4 adet çeki sahte olarak düzenleyerek ortak cafe açmak üzere daha önceden para aldığı ...’ye verdiği, ...’nün ise suça konu çekleri sanığa vermek üzere 80.000 TL ‘yi aldığı ...’e verdiği, ... tarafından çeklerin bankaya ibrazında ödemeden men talimatı bulunduğu ve çeklerde yer alan imzaların katılan ...’a ait olmadığının ortaya çıktığının iddia edildiği olayda,

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede, tanık ...’nün alınan beyanında,sanığı uzun zamandan beri tanıdığını, sanığın eski firması olan ... Dekorasyon isimli firmadan mal aldığını, sanığın kendisine cafe açmak üzere ortaklık teklif ettiğini, ortaklık işi için katılan ...'den 80.000 TL borç aldığını ve ...’e 80.000 TL miktarlı bono verdiğini, daha sonra sanığın ortaklıktan vazgeçtiğini söyleyerek kendisinden almış olduğu 80.000 TL para karşılığında suça konu 4 adet çeki verdiğini, kendisinin de çekleri alınca katılan ...'e verdiği 80.000 TL miktarlı bonoyu geri alarak sanığın verdiği 4 adet çeki katılan ...'e verdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın suça konu çekleri önceden doğan borç kapsamında verdiği anlaşılmakla, atılı suçtan beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul edilemeyeceğinden hareketle, sanığın savunmasında katılan ...’ın kuzeni olduğunu, ... semtinde ...Turizm Yatçılık San ve Tic.Ltd.Ştİ.isimli bir şirkete ortak olduğunu, bu şirketin işlemlerinde kendisinden yardım istediğini, o nedenle bazı çekleri imzalı olarak kendisine bıraktığını, ...’ın ... isimli kişiden para aldığını ve ...’nün katılan ...’a verdiği paraların vadesi geldiğinde faiz hesabı da yaptıktan sonra bir miktar belirlediğini, kendisinin de bu miktarı çekin ön yüzüne katılanın isteği doğrultusunda imzalayıp bıraktığı çeklere yazmış olduğunu ve çekleri ... isimli kişiye verdiğini, katılan ...’ın ...ile para alışverişi nedeniyle ... tarafından hesabına para ödemeleri yapıldığını savunması, yine Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu Denetim Daire Başkanlığının dosya kapsamında mevcut 07.01.2011 tarihli denetim raporu içeriğinden bahse konu çek hesabından ödenmiş çok sayıda çek bulunduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu çeklerin de yer aldığı çek karnesinde bulunan çeklerden katılan tarafından ödenmiş çekler olup olmadığı, katılan ...’ın hesap ekstreleri incelenerek... tarafından katılan hesabına yatırılan para olup olmadığının belirlenmesi, ayrıca ... vekilinin dilekçesinde belirttiği ve 2010/129357 nolu soruşturma numarası ile takip edilen ve kamu davası açıldığı belirtilen 19/06/2008 tarihli 9.950 TL bedelli,09/04/2008 tarihli 4.000 TL bedelli, 27/05/2008 tarihli 4.150 TL bedelli çekler nedeniyle açılan kamu davası nedeniyle her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması bakımından; açılan davanın akıbetinin sorulması, dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, imkan olduğu takdirde irtibatlı olan her iki dava dosyasının birleştirilmesi, birleştirme imkanı olmaz ise esasa etkili belgelerin onaylı birer örneğinin dosya arasına alınması ve suça konu evraklarda yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetine haiz olup olmadığının tespit edilmemiş olması ve sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, suça konu evrakların duruşmaya getirtilerek mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucu sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10734, Karar No: 2023/4129, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10734 E.  ,  2023/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla yaralamaya teşebbüs, silahla yaralama, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Onama, Bozma

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden, sanık müdafii tarafınından temyizi üzerine ön inceleme yapılarak temyiz isteminin reddi nedeni gerekçe bölümünün (A) bendinde gösterilmek suretiyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında diğer suçlardan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2011 tarihli iddianamesi ile, sanığın;

a. Mağdur ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası,

b. Mağdur ...'ye karşı silahla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi,

c. Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında;

a. Mağdur ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan, ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 1.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Mağdur ...'ye karşı silahla yaralama suçundan, ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Mağdur ...'ye karşı silahla yaralama suçundan, ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c. Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sank müdafiinin temyiz isteği, sanığın kastının olmadığına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı mağdur sanık ... ve mağdur ... ile aralarında çıkan kavga sırasında, temyiz dışı mağdur sanık ...'a ait ruhsatsız silahla mağdur sanık ...'ın ayaklarına doğru iki kez ateş ettiği, mağdur sanık ...'a isabet etmeyen kurşunun, yoldan geçmekte olan mağdur ...'nin koluna gelerek yaraladığı ve genel güvenliği tehlikeye düşürdüğü iddiasına ilişkindir.

2. 04.09.2011 tarihli olay yeri inceleme raporu, kroki ve 05.09.2011 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve savcı görüşme tutanakları ile 06.09.2011 tarihli tutanağa göre, kavga sırasında kullanılan bir adet 7.65 mm çaplı silah, bu silaha ait şarjöre basılı iki adet fişek, iki adet bıçak, bir adet 7.65 mm çaplı kovan ve mağdur ...'in kolundan çıkarılan bir adet deforme mermi çekirdeği elde edilmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 07.09.2011 tarihli, BLS-2011/9683 ve 15.09.2011 tarihli BLS-2011/10057 sayılı raporları ile, silah ve fişeklerin 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) kapsamında yasak nitelikte oldukları ve olay yerinden elde edilen bir adet deforme mermi çekirdeği ve kovanın bu silahtan atılmış olduğu tespit edilmiştir.

4. İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.09.2011 tarihli ve 3771 sayılı raporuna göre, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

5. Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.09.2011 tarihli ve 14889 sayılı raporuna göre, mağdur sanık ...'ta darp-cebir izi bulunmamaktadır.

6. Tanık ..., mağdur sanık ...'ın elinde bıçak olduğunu, kavgada bir adet silah sesi duyduğunu beyan etmiştir.

7. Tanık ..., mağdur sanık ...'ın elinde bıçak olduğunu, sanığın silah çektiğini ve bir el silah sesi duyduğunu beyan etmiştir.

8. Tanık Hüseyin Benli, iki el silah sesi duyduğunu, elinde bıçak olan şahsın silah sesinden sonra kaçtığını beyan etmiştir.

9. Mağdur sanık ..., sanığın, ayaklarını hedef alarak silahla ateş ettiğini beyan etmiştir. Temyiz dışı sanık ... da benzer beyanda bulunmuştur.

7. Tanık ..., mağdur sanık ...'ın elinde bıçak olduğunu, sanığın silah çektiğini ve bir el silah sesi duyduğunu beyan etmiştir.

8. Tanık Hüseyin Benli, iki el silah sesi duyduğunu, elinde bıçak olan şahsın silah sesinden sonra kaçtığını beyan etmiştir.

9. Mağdur sanık ..., sanığın, ayaklarını hedef alarak silahla ateş ettiğini beyan etmiştir. Temyiz dışı sanık ... da benzer beyanda bulunmuştur.

10. Sanık savunmasında, mağdur sanık ...'ın bıçakla üzerine geldiğini, korunma amaçlı olarak ve mağdur ...'in üzerinde de kan görünce korku ile yere doğru bir iki kez ateş ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında mağdur ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı dikkate alındığında, hükmün kesin nitelikte olduğu, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı silahla yaralama suçu ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükümlere yönelik;

Oluşa, tanık ifadelerine, mağdur beyanları ile tüm dava dosyası içeriğine göre, sanığın, kavga sırasında, yaralama kastıyla temyiz dışı mağdur sanık ...'ın ayaklarına doğru ateş etmesi sonucu, olayla ilgisi olmayan ve tesadüfen oradan geçmekte olan mağdur ...'i yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e), 21 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında olası kastla silahla kasten yaralama suçunu ve genel güvenliği tehlikeye sokmak suçunu oluşturmaktadır. Aynı Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında, suçun işleniş şekline göre, kasten yaralama suçundan kurulacak hükümde, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerektiği gözetilmeden, sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek, hem kasten yaralama hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında mağdur ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik;

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı silahla yaralama suçu ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükümlere yönelik;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.