muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2001/199, Karar No: 2001/244, Tarih: 14.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/11-199 E., 2001/244 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/11-199 E., 2001/244 K.**

**- CİRO

- İSTİRDAT DAVASI

- LEHDARIN ÖZELLİKLERİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "istirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.4.2000 gün ve 2000/18 E- 397 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 11.9.2000 gün ve 2000/5669-6542 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili,müvekkilin keşidecisi olduğu ve davalının ciro yoluyla sahip olduğu senedin lehdarın gerçek veya tüzel kişiliği bulunmaması, cirodaki imzanın da yetkili şahsa ait olmaması nedeniyle kambiyo senedi vasfında olmadığını,ancak, davalının icra takibi ile müvekkilinden 65.700.000 lira tahsil ettiğini ileri sürerek, bu meblağın %80 faizi ile istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, senedin geçerliliğinin merci hakimliğince belirlenip, kararın kesinleştiğini, davacının cirosunun sahteliğine dayanamayacağını,kaldı ki,cironun geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere nazaran, senette lehdar olarak tüzel kişiliği olmayan "U Dershanesi"nin gösterildiği, ciro kısmında Ltd.Şti.kaşesi mevcut ise de, ciro imzasının şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığı,bu durumda, adi senet hükmündeki belge ile kambiyo hukukuna mahsus takip yapılamayacağı, bu yolla yapılan takip sonunda tahsil edilen paranın iadesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kambiyo senedine dayalı icra takibi sonunda ödenen meblağın istirdadına ilişkindir.

Davacı, lehdar hanesinde "U Dershanesi" yazan bonoyu imzalamış,bilahare, senedin arkası "U Eğ.Öğr.Ltd." kaşesi ile imzalanarak davalıya ciro edilmiştir. Davacı bu davada sonuç olarak ,dava konusu senedin lehdarın bulunmadığından kambiyo senedi vasfında olmadığını ileri sürmekte ise de,daha baştan lehdar hanesinde "U Dershanesi" yazılı senedi gördüğü halde imzalayan davacının böyle bir iddiası tipik olarak MK.nun 2 nci maddesine aykırı ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğundan hukuken himaye edilemez.

Kaldı ki, ciro kısmındaki şirket ünvanı nazara alındığında senedin ön yüzünde lehdar ünvanının eksik yazılması sonuca etkili olmadığı gibi, senedin arkasını ciro eden MAU'ın da dosyaya ibraz edilen Ankara 41 nci Noterliğince düzenlenmiş ...4.19.. tarihli vekaletname kapsamına göre, senet imzalama yetkisi de dahil olmak üzere çok geniş kapsamlı şirketi temsil ve yetkiyi sahip olduğu görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, kambiyo hukukuna mahsus takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Bu durumda mahkemece, kambiyo hukukuna mahsus takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Kural olarak kambiyo senetlerinde Lehdar hanesine hakiki ve hükmi şahsın belirli şekilde yazılması şarttır. Ne var ki, Lehdarın eksik ifade edilmesi ve bunun sonradan belirli hale dönüştürülmesi durumunda az yukarıda açıklanan kuralın tamamlanmış olduğunun kabulü gerekir. Dahası bononun bu yönde usulsüzlük durumunu bilen ve imzalayan borçlunun daha sonra bu eksikliğe dayanması Medeni Kanunun 2.nci maddesi ile bağdaşmaz (Bkz. Prof.Dr.Fırat Öztsa kıymetli evrak Hukuku Ankara 1997 Sh. 489, 494). Öte yandan bononun ciro şerhinde Lehdarın tam hüviyeti belirlenmiş olmakla eksikliğin tamamlanmış olduğu da açıktır. O nedenle bozma kararında ve yukarıda açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 14.3.2001 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11806, Karar No: 2018/3758, Tarih: 10.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/11806 E.  ,  2018/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 10.04.2018 tarihinde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630'ar TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, 46.120.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6913, Karar No: 2010/9073, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6913 E.  ,  2010/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... 4. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, Fındıklı Sulh Hukuk ve ... 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 4.Sulh Hukuk Mahkemesince, mahkemeye verilen 08.07.2008 tarihli dilekçe ile vasinin ve kısıtlının bundan böyle Fındıklı'da ikamet edeceklerinin bildirildiği dilekçe nazara alınarak yetkisizlik kararı verilmiştir.

Fındıklı Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vasi ...'in kısıtlının yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin bir talebi olmadığı halde, kısıtlıya daha önce vasi olarak atanan Burak Asım'ın dilekçesine dayalı olarak kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeden yetkisizlik kararı verildiğinden söz ederek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğine ilişkin olarak eski vasinin dos-

yaya sunmuş olduğu 08.07.2008 günlü dilekçeden başka herhangi bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Vesayet makamı olan ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine dair bir karar da yoktur. TMK'nun 412. maddesi uyarınca vesayet makamı olan ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediğine göre uyuşmazlığın ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18239, Karar No: 2017/8415, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18239 E.  ,  2017/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2007/07 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/07 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında hemşire olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9 maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9591, Karar No: 2019/10506, Tarih: 25.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9591 E.  ,  2019/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar ..., ..., ... Ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, 15.04.2016 tarihli ek kararla temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilerek temyiz talebi reddedilmiştir. Davalılardan ..., ..., ... Ve ... vekilinin ek kararı da temyiz etmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davada müvekkillerinin murislerinden kendilerine intikal eden 213 ve 214 parsel sayılı taşınmazlarda iştirak halinde malik olup anılan taşınmazlar hakkında ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/231 Esas sayılı dosyasında açılan ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu, dava konusu taşınmazlardan 213 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tek katlı ev, kamelya, depo niteliğindeki yapılar ile beş adet bir yıllık, bir adet onbeş yıllık ceviz ağacı, üç adet kiraz ağacı, yirmi adet bir yıllık meyve ağaçlarının vekil edenlerinden ... tarafından meydana getirildiğini, 213 ve 214 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki iki katlı ev, garaj, kamelya, depo, artezyen kuyusu niteliğindeki yapılar ile onbeş yıllık sekizyüz kök bağ, beş adet beş yıllık ve yedi adet onbeş yıllık ceviz ağacı, onbeş adet onbeş yıllık elma, sekiz adet onbeş yıllık kayısı ve onbeş adet onbeş yıllık çeşitli cinsteki meyve ağacının ise diğer vekil edenleri olan ... ve ...’nun murisleri olan ... tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, 213 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ... tarafından meydana getirildiği belirtilen muhdesatların ...’a aidiyetine karar verilmesini, 213 ve 214 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde ... ve ...’nun murisleri ... tarafından meydana getirilen muhdesatların ise ... ve ...’ya aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar usulune uygun tebligatlara rağmen davaya cevap vermemişler, duruşmalarda ise davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar usulune uygun tebligatlara rağmen davaya cevap vermemişler, duruşmalarda ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 08.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A ve B harfi ile 213 ve 214 parsel içerisinde gösterilen 1, 2, 3 nolu yapıların ve 1 nolu yapının yanındaki kuyunun ve 214 parsel içerisinde kalan ağaçların ve B harfi ile gösterilen 213 nolu parsel içerisinde kalan ağaçların davacılar Meral ve ... murisi ... tarafından yapıların yapıldığı ve ağaçların dikildiği ve yetiştirildiğinin tespitine, Fen bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen 213 nolu parsel içerisinde gösterilen ev, depo, kamelya ve C harfi ile gösterilen alanın içinde kalan ağaçların ... tarafından yapıların yapıldığı ve ağaçların dikilip yetiştirildiğinin tespitine, muhtesatın değeri üzerinden hesaplanan 17.626,25 TL harçtan peşin alınan 512,33 TL harcın mahsubu ile bakiye 17.113,92 TL harcın davalılardan tahsiline, karar verilmesi üzerine; bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, temyiz talebinde bulunmuş, Mahkemece, temyiz talebinde bulunan bir kısım davalılar vekiline muhtıra gönderilerek, dava değerine göre ¼ oranında yatırılması gereken 4.400,00 TL temyiz nispi karar harcının yatırılmamış olduğu ve muhtıranın tebliğinden itibaren 7 günlük süre zarfında belirtilen miktarın verilen sürede temyiz nisbi karar harcı olarak yatırılarak harç eksikliğinin ikmal edilmemesi halinde temyiz talebinde bulunmamış sayılacağı ihtarı yapılmıştır. Muhtıranın tebliğinden itibaren bir haftalık süre zarfında harç ikmali yapılmayınca, Mahkemece 15.04.2016 tarihli ek karar ile muhtıranın muhatabı olan bir kısım davalıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi üzerine; bir kısım davalılar vekili ek kararın ve Mahkeme kararının bozulması hususunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

Harca ilişkin olarak temyiz talebinde bulunan bir kısım davalılar vekiline çıkarılan 23.03.2016 tarihli ve 29.03.2016 tarihinde tebliğ edilen eksik harcın tamamlatılmasına ilişkin muhtıra usulüne uygun olmadığından, Mahkemenin, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 15.04.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek dosyanın esasının incelemesine geçildi.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin harca yönelik itirazlarına gelince: Muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.

Ayrıca, az yukarıda açıklanan esaslar dikkate alınarak yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetin sözkonusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Somut olaya gelince, davaya konu muhdesatların üzerinde bulunduğu 231 ve 214 parsel sayılı taşınmazların tapuda kayden maliki tarafların kök murisi Zülfikar Yücesu olup, kök murisin dosyadaki veraset ilamına göre 30.04.1966 tarihinde öldüğü, tarafların mirasçı oldukları, davacıların 8/20 oranında, davalıların ise 12/20 oranında miras paylarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarına göre, davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilen muhdesatların toplam değeri 258.033,00 TL'dir. Dava konusu olan davalıların payı 12/20 olup bu paya isabet eden dava değeri 154.820 TL dir. Bu miktar üzerinden alınması gereken karar ve ilam harcı 10.575,75 TL olup, 512,33TL peşin harç alınmıştır. O halde davalılardan alınması gereken karar ve ilam harcının kalan kısmı 10.063,42 TL'dir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmaksızın muhdesatların keşfen belirlenen toplam değeri üzerinden harcın hesaplanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 3 fıkrasının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle; hükmün 3.fıkrasındaki “... 17.626,25 TL harçtan peşin alınan 512,33 TL harcın mahsubu ile bakiye 17.113,92 TL harcın davalılardan tahsiline” cümlesinin çıkarılmasına, yerine “... 10.575,75 TL harçtan peşin alınan 512,33 TL harcın mahsubu ile bakiye 10.063,42 TL harcın davalılardan miras payları oranında tahsiline” cümlesinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3297, Karar No: 2013/20300, Tarih: 22.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/3297 E.  ,  2013/20300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/10/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Sanık hakkında 5846 sayılı kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulurken TCK. 62.madde ile indirim yapılmış ve CMK. 231.maddenin uygulanmamasına karar verilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı CMK.231.maddenin uygulanmama gerekçesinden doğmaktadır.

Şöyle ki;

Sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK.nın takdiri indirim başlıklı 62.maddesi uyarınca indirim yapılmıştır. Mahkemece sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken gerekçe olarak "sanığın izlenen olumlu kişiliği..." gösterilmiştir.

Öte yandan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkeme bu kararı verirken gerekçe olarak "Sanığın daha önceden benzer suçtan yakalanmasına rağmen bu tür suçları işlemeye devam ettiğinin gösterdiği kişilik özellikleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye yeterli kanaat gelmediğini" göstermiştir.

İyi halli olduğu kabul edildiğine göre, iyi halli olan bir şahsın ilerde suç işleyeceği düşünülemez.

Bu nedenle takdiri indirim gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararın gerekçesi arasında çelişkiye düşülmüştür. Sanığın adli sicil kaydı yoktur. Mahkeme UYAP sorgulaması yaparak sanığın devam eden aynı suçtan yargılamalarına göre sanığın kişilik özelliklerini tespit etmiştir. Devam eden yargılamalardan mahkum olacağı da kesin değildir. Bu nedenler ile kararın bozulması gerekirken Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.