muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13707, Karar No: 2011/19254, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13707 E.  ,  2011/19254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13771, Karar No: 2015/12968, Tarih: 22.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13771 E.  ,  2015/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili Av. ... Söyek tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/12/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile diğer taraftan ... vekili Av. ... Selçuk geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... (...) köyü 229 parsele kadastro sırasında uygulanan ... kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle birlikte ... Müdürlüğünden istenmesi, ayrıca, bu ... kaydı mahkeme kararı ile oluşmuşsa mahkeme kararı ve davanın dosyasının,

2) Davacı gerçek kişilerin dayandığı ve 05/07/2013 tarihli dava dilekçelerinde belirtikleri ... kaydının ilk oluştuğu günden itibaren sıra izler biçimde tüm geldi ve gittileri ile birlikte (... defteri fotokopisi değil, elle yazılmak suretiyle) ve varsa krokileri ile revizyon görmüş ise revizyon kayıtları ve revizyon gördüğü taşınmazların tutanak örneklerinin, şayet dayanak ... kaydı tescil ile oluşmuşsa, varsa dayanak tescil dosya aslının, tescil dosyasının bulunamaması halinde ... Müdürlüğünde bulunan evrakı müsbitesinin içindeki tescil ilâmı ile varsa tescil krokisinin ... Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının dosyaya konulması (eski yazıyla olan kayıt olduğu takdirde tercüme ettirilmesi ve yerel ... müdürlüğünde bulunamayan kayıtların ... Genel Müdürlüğü ... Dairesi Başkanlığından sorulması),

3) ... Kadastro Mahkemesinin 2004/1 E. - 2005/5 K., ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/242 E. - 2010/231 K. ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.1.1940 tarih ve 15/1 sayılı dosyalarının (Sulh Hukuk Mahkemesi dosyası bulunamadığı takdirde karar ve krokisinin) getirtilerek, bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/526, Karar No: 2020/4019, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/526 E.  ,  2020/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne göre yokluğunda verilen kararın sanığın dosyadaki bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 ye göre yapılan tebligat parçasının incelenmesinde, belirtilen adres bulunmadığından bahisle iade edildiği, bunun üzerine son bildirilen adrese tebligat kanunu 35. maddeye göre tebligat yapılarak karar kesinleştirilmiş ise de, mernis adresine yapılan tebliğde adres yeterli olmasına rağmen yetersiz adres gerekçesi ile tebligat yapılmadığı, tebligat kanunu 35. maddeye göre yapılan tebligatın geçerli olmadığı, öğrenme üzerine sanık müdafiinin kararı yasal sürede temyiz ettiğinin ve eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz istemi bulunması halinde inceleme yerinin Yargıtay’ın ilgili Dairesi olduğundan mahkeme tarafından verilen ek kararın da hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sahibi olduğu çek hesabından adına sahte çek düzenlenmesi nedeniyle sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan mağdur şirket yetkilisine iddianame ve duruşma günü usulen tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması ,

1- Sahibi olduğu çek hesabından adına sahte çek düzenlenmesi nedeniyle sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan mağdur şirket yetkilisine iddianame ve duruşma günü usulen tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması ,

2-Sanığın, sahte çek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında çeki tanık ...'ten ciro yapılmaksızın sattığı 46 FU 244 plaka sayılı araca karşılık aldığını, beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, çekte ilk ciranta olarak görünen Oktay Ceritli hakkında araştırma yapılarak gerçek şahıs olup olmadığının belirlenmesi, gerçek şahıs ise davet edilerek CMK'nin 48. maddesi uyarınca hakları hatırlatılmak sureti ile tanık sıfatıyla dinlenmesi, çeki kendisinin verip vermediğinin sorulması, sanığın, katılan ...'nın , tanık ...'in, ilk cirantanın ve keşideci şirket yetkilisinin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte; çekin ön ve arka yüzündeki el yazıları ile keşideci ve cirantanın imzalarının, keşideci, cirantalar , tanık ... ve sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin somut olaya uygun ve denetime olanak verecek biçimde gösterilmemesi suretiyle yasa metninin tekrarı ile yetinilerek cezanın teşdiden uygulanması, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12065, Karar No: 2014/19482, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12065 E.  ,  2014/19482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davalı vekili tarafından verilen 28.02.2014 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 23.12.2013 gün, 2011/ 49050 E ve 2013/ 34317 K sayılı temyiz isteğinin kesinlikten reddine dair kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek, kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dairemizce hüküm altına alınan miktara göre kesinlikten redde dair karar verilmiştir. Davaya konu olayda davacı işçi halen işyerinde çalışmaya devam ettiği gibi, uyuşmazlık toplu iş sözleşmesinin uygulanmasından kaynaklanmaktadır. Bu şekilde verilen karar ile toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri yönünden bir yorum da yapılmış olmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/ 9-531 E, 2009/ 532 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, toplu iş sözleşmesinden doğan isteklerde verilen kararın özel bir tespit içermesi sebebiyle kesinlik sınırına bakılmamaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.4.2006 gün ve 2006/ 9-174 E, 2006/ 176 K. sayılı kararı da bu yöndedir. Dairemizce davalının temyiz talebinin kesinlik sebebiyle reddine verilmesinin maddi hataya dayandığı anlaşılmakla, Dairemiz kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işverence kapsam dışı personele ek hak ve yararlar sağlanarak yapılan ödeme ve Toplu İş Sözleşmesine aykırılık nedeniyle Toplu İş Sözleşmesinin 8. maddesi b bendi gereğince aynı hak ve yararların kapsam dışı personele verilen oranda aynen uygulanması gerektiğini ileri sürerek, prim ikramiye ve benzeri ek ödemelerin tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, kapsam dışı personele işverenin dilediği şekilde uygulama hakkına sahip olduğunu, toplu iş sözleşmesinin 8. maddesinde işverenin kapsam dışı personele yapacağı herhangi bir uygulamayı kapsam içi personele de yapılmasının gerektirmediğini, kapsam dışı personele yapılmış olan dava konusu ek ödemenin hiçbir şekilde toplu iş sözleşmesine aykırılık oluşturmadığı, şirketin kapsam dışı personele 2009 yılında zam yapılmaması nedeniyle yaptığı telafi niteliğindeki ek ödemenin toplu iş sözleşmesinin 8. maddesinin ihlali niteliğini taşımadığını açılayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işyerinde kapsam dışı personele 04/06/2009 tarihinde yapılan performans primi ismi altındaki ödemeden toplu iş sözleşmesinin 8/b maddesindeki düzenleme gereğince, sendika üyelerinin de yararlanması gerektiği belirtilerek isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kapsamdışı personele sağlanan haklardan toplu iş sözleşmesi hükmü gereği sendika üyesi olan davacı işçinin yararlanıp yararlanamayacağı noktasındadır.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kapsamdışı personele sağlanan haklardan toplu iş sözleşmesi hükmü gereği sendika üyesi olan davacı işçinin yararlanıp yararlanamayacağı noktasındadır.

Toplu iş sözleşmesinin 4. maddesinin b bendinde, “sözleşmenin kapsamına giren işyeri ve eklentilerinde çalışan taraf sendika üyesi işçileri kapsar” ... bölge müdürleri ve daha üst düzeyde bulunanlar Müdür ve Müdür Yardımcıları, İç Denetçiler ve Danışmanlar, Avukatlar, Hekimler, Sivil Savunma Amirleri, Özel Güvenlik Amirleri, Uzmanlar (en fazla 135 kişiye kadar) Şefler, ( en fazla 200 kişiye kadar) Genel Müdürlük Özel Kalem Personeli, Yönetici Asistanları, ( en fazla 10 kişiye kadar), bilgi İşlem programcıları, ( en fazla 15 kişiye kadar), bu toplu İş sözleşmesinin kapsamı dışındadır… Kapsamdışı personele işveren dilediği şekilde uygulama yapma hakkına sahiptir ” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Aynı toplu iş sözleşmesinin 8. maddesinin b bendinde ise, “İşveren Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki işyerlerinde çalışan sendika üyesi olan ve olmayan bir kısım personele her ne biçimde adlandırılırsa adlandırılsın, iş bu Toplu iş sözleşmesinin sağladığı ayni ve nakdi hak ve menfaatler dışında ve üzerinde herhangi bir hak sağlama gereğini duyarsa, sorunu yazılı olarak sendikaya bildirir. Sendika tarafından öneri olumlu karşılandığında işveren öneri doğrultusunda işlem yapar. Sendikanın olumsuz görüş bildirmesi halinde konu işveren temsilcileri ile sendikaya yetkilileri arasında çözümlenmeye çalışılır. Sendikanın olumlu görüş bildirmemesine rağmen, sendika üyesi olsun veya olmasın herhangi bir işçiye bu maddede sayılan hak ve yararlar işverence uygulandığı takdirde bu uygulama... sendikasının bu sözleşme kapsamındaki tüm üyelerine bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır. Ancak kapsam dışı personel ile sendikalı işçilerin tümüne yapılacak uygulama bu hükmün dışındadır” şeklinde düzelemeye gidilmiştir.

Davalı işveren yönetim kurulunun 04.06.2009 tarikli kararında, sendikalı personele 1. Mart 2009 tarihinde % 7,80 oranında zam yapılmasına karşılık kapsamdışı personele zam yapılmadığı belirtilerek, kapsamdışı personele performans primi adı altında ek ödeme yapılması karalaştırılmıştır.

Davalı işveren, 2009 yılında sendikalı personele uygulanan ücret artışları sebebiyle kapsamdışı personele zam yapılmadığı için sözü dilen performans primin ödendiğini savunmuştur. Mahkemece bu yönde gerekli araştırmaya gidilmiş değildir. Kapsamdışı personele sözü edilen dönemde ücret artışı yapılıp yapılmadığı belirlenmeli ve sendika üyesi işçilerle kapsamdışı çalışan işçilerin ücretleri ve diğer parasal hakları bir değerlendirmeye tabi tutularak, toplu iş sözleşmesinin 4. ve 8. maddeleri çerçevesinde işveren uygulamasının sendikal örgütlenme özgürlüğüne müdahale anlamını taşıyıp taşımadığı noktasında bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/589, Karar No: 2020/2419, Tarih: 02.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/589 E.  ,  2020/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve bir kısım müdahiller T. ... Bankası A.Ş. Vek, ... A.Ş. vek, T. ... Bankası A.Ş. vek, ... San Ürün. Ldt. Şti. vek, ... Bankası A.Ş vek. ... Bankası T.A.O. Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin yıllardır büyükbaş ve küçükbaş hayvan yemi üreten bir firma olduğunu, malvarlığının 3. kişilere devri ve aktifin tamamen terki suretiyle konkordato talep ettiklerini, müvekkilinin yaklaşık 20 milyon tahmini değerli aktif değerine karşılık toplamda 29.364.850,00 TL borcu bulunduğunu, konkordato talebinin başarıyla tatbiki halinde borcu yaklaşık karşılama oranının %72 civarında olduğunu, iflas etmesi halinde borcu karşılama oranının ise yaklaşık %12 olacağını, konkordato talebinin tasdiki halinde borcu karşılama oranının %60 oranında artış gösterebileceğini ileri sürerek, 2004 s. İİK'nın 285 vd. maddeleri gereğince davacı şirket lehine 3 aylık geçici mühlet kararı verilmesini, aktifin terki suretiyle gerek ana teminatın 3. kişilere satışı ve gerekse diğer teminat ve mevcudatın alacaklılara terki veya alacaklılar kurulunun öngöreceği şekilde satılarak bedelinin yasal çerçevede paylaşılması şeklinde konkordato taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsene konkordato komiseri raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin ödeme aczi ve sermaye yetersizliği nedeniyle ticari faaliyetlerini durdurarak mal varlığının terki suretiyle konkordato talebinde bulunduğu, komiser tarafından alacaklılarla yapılan toplantıda 2004 s. İİK'nın 302. maddesinde yazılı nisabi aşan oranda adi alacaklıların konkordato projesini kabul ettikleri, 2004 s. İİK'nın 305. maddesinde konkordato projesinin tasdikinin şartlarının oluştuğu, alacaklılar kurulunun ve tasfiye memurunun belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı bir kısım müdahil vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı ve bir kısım müdahiller vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk derece mahkemesi kararına karşı bir kısım müdahil vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı ve bir kısım müdahiller vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve bir kısım müdahiller T. ... Bankası A.Ş. Vek, ... A.Ş. vek, T. ... Bankası A.Ş. vek, ... San Ürün. Ldt. Şti. vek, ... Bankası A.Ş vek. ... Bankası T.A.O. Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekili ve bir kısım müdahiller T. ... Bankası A.Ş. Vek, ... A.Ş. vek, T. ... Bankası A.Ş. vek, ... San Ürün. Ldt. Şti. vek, ... Bankası A.Ş vek. ... Bankası T.A.O. Genel Müdürlüğü vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harçları peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6017, Karar No: 2018/6480, Tarih: 26.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/6017 E.  ,  2018/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstina başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesi ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesi ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesi ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde belirtildiği üzere, temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. İstinaf kararı sonrasında temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Yargıtay temyiz incelemesi yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemez, maddi vakıaların denetimini yapamaz ve kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemez.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasında beş bend olarak hangi hallerde beraat kararı verilebileceği belirtilmiştir. Anılan maddede belirtilen bendler arasında yer alan ''yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması'' ile ''yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması'' durumlarını içeren 5271 sayılı CMK'nın 223/2. fıkrasının ''b'' ve ''e'' bendlerinin maddi vakıa denetimini gerektirdiği anlaşılmaktadır.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olup beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenmekle sanık müdafinin temyiz isteminin maddi vakıa denetimi gerektiren bir sebebe dayandığının anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.

KARŞI OY:

Anayasamızın 36. maddesinde Hak arama hakkı düzenlenmiştir.

37/1. ise hakların ancak kanunla kısıtlanabileceğini düzenlemiştir.

CMK 272. maddesi İstinaf Kanun yoluna başvurulabilecek halleri düzenlemiştir. CMK 286. maddesinde de İstinaf yolu sonunda verilen hangi kararlara karşı Temyiz yolunun açık olduğu hususları düzenlenmiştir...

CMK 288. maddesi hükmün hukuka aykırı olması halinin temyiz nedeni olabileceğini düzenlemiş 288/2’de de bir hukuk kuralının uygulanmaması yada yanlış uygulanmasının hukuka aykırılık olarak nitelendirilebileceğini düzenlemiştir.

CMK 289 maddesinde kesin hukuka aykırılık hallerini, temyizde gösterilmese bile hukuka kesin aykırılık olarak kabul edileceğini düzenlemiştir.