muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14562, Karar No: 2013/536, Tarih: 21.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14562 E.  ,  2013/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, ortak alan niteliğindeki havalandırma boşluğuna yapılan müdahalenin men'i ile eski hale iadesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı davalı vekiline ....09.2012 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 03.....2012 günü temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK nun 437. maddesi hükmünde öngörülen ... günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/... Esas 1990/... Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6251, Karar No: 2018/7435, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6251 E.  ,  2018/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen verilen 27.12.2017 gün ve 2017/417 Esas, 2017/513 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret

suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere ilişkin istinaf incelemesi neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen 07.03.2018 günlü kararda üye ....ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5101, Karar No: 2018/5067, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5101 E.  ,  2018/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2015/6047, Karar No: 2016/159, Tarih: 20.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6047 E.  ,  2016/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/111779

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/02/2014, 2013/251 (E) ve 2014/64 (K)

SUÇ : Eşini tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

A)Sanık İ.. Ş.. hakkında kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık İ.. Ş..' ın katılan eşi G.. Ç..'ı tasarlayarak nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik vetakdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Sanığın katılanı sağ femur açık parçalı, sol femur açık, sol tibia ve fibula açık cisim kırıklarına, tibialis posterior damar yaralanmasına, dış kanama nedeniyle hayati tehlike geçirecek ve 6.(ağır) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeni ile 13 yıl ile 20 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı biçimde 15 yıl hapis cezası belirlenmesi,

Tebliğname No : 1 - 2014/111779

2-)Katılanın evlendikten kısa bir süre sonra eşi olan sanığı terk ettiği, hakaret içeren sözler sarfettiği, sevgilisi olduğunu ve düğünde takılan altınları birlikte yediklerini söylediği anlaşılan olayda haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul düzeyde bir indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde 2/3 oranında indirim tatbikiyle eksik ceza tayini,

3-)TCK'nun 53.maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

4-)Oluşa, tüm dosya kapsamına, katılanın diğer delillerle de desteklenen ve aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre sanığa yüklenen tehdit suçunun da oluştuğu anlaşılmasına rağmen dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 20/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21531, Karar No: 2012/37344, Tarih: 06.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/21531 E.  ,  2012/37344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen ve hazırlık aşamasındaki 21.05.2010 tarihli yeminli bilirkişi raporunda, sallama tabir edilen kelebek bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak kesici aletlerden olduğunun mütalaa edildiği” açıklanmakta ise de; suça konu bıçak hakkında polis kriminal laboratuvarından rapor aldırılarak, basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı veya kelebek bıçak niteliğinde olup olmadığı saptanarak kelebek bıçaklardan olması halinde İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki “suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır” hükmü de gözönüne alınarak müsnet suçun oluşup oluşmadığının ve suç niteliğinin buna göre tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19658, Karar No: 2015/21908, Tarih: 09.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19658 E.  ,  2015/21908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/03/2015

Numarası : 2014/575-2015/395

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) maddesinde işçinin işverenin başka bir işçisine sataşması halinde işverenin iş sözleşmesini bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacının iş akdinin 15.07.2014 tarihinde insan kaynakları müdürü Nazlı Bektaş’a hakaret etmesi ve yapmakla ödevli olduğu görevlerini yapmamakta ısrar etmesi sebepleriyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar yerel mahkemece öncelikle Nazlı Bektaş’ın davacıya “…terbiyesizlik yapma…” dediği, sataşma eylemini başlatanın Nazlı Bektaş olduğu gerekçesi ile işverence yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan söz konusu olaya şahit olan işçilerin duruşmada Nazlı Bektaş’ın davacıya niye gelmediğini sorduğunu, davacı işçinin “…sen kimsin de ben senin ayağına geleceğim…” dediğini, Nazlı Bektaş’ın “…terbiyesizlik yapma…” dediğini, davacının da “…terbiyesiz sensin…” dediğini beyan etmeleri karşısında davacı işçinin davalı işverenin başka bir işçisine sataştığı sabittir. Ayrıca Nazlı Bektaş’ın “terbiyesizlik yapma” sözü bir uyarı olarak nitelenebilirken davacının “terbiyesiz sensin” sözü açık bir hakarettir. Bu sataşma nedeniyle işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı hususu gözetilmeden mahkemece yanılgılı değerlendirmeyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9625, Karar No: 2012/12012, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9625 E.  ,  2012/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret (Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2009/353-2010/159 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı şirkete makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan beton pompa makinasının uğradığı hasar bedelinin, usulüne uygun müracaata rağmen ödenmediğini ileri sürerek, (44.881,30) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın operatör hatasından kaynaklandığını, bu nedenle teminat dışı olduğunu savunarak, davanını reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu vincin normal kullanım ömrünün sonuna geldiği, dayanım değerlerinin sınırlarında tekrar eden zorlamalar nedeniyle metal yorulması sonucunda hasara uğradığı, poliçe genel şartlarının 3/h. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11920, Karar No: 2022/7253, Tarih: 15.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11920 E.  ,  2022/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan BT Boya Kimyasal Ürn.İnş. Otom.San. Ve Tic.Ltd.Şti tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 15/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12365, Karar No: 2016/9207, Tarih: 09.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12365 E.  ,  2016/9207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'ın ... ve ....'ın kızı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Nüfus kaydının düzeltilmesi istenen ...'ün baba adının ... olarak düzeltilmesine ilişkin dava yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Nüfus kayıt düzeltilmesi istenen ...'ün anne adının ... olarak düzeltilmesine ilişkin dava yönünden;

Türk Medeni Kanunu' nun 282. maddesi uyarınca, çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulur, baba ile arasında soybağı ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmü ile kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulabilir. Kısaca af kanunları olarak nitelendirilen bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine ilişkin kanunlara göre de soybağı düzeltilebilir.( HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı karar) Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kendiliğinden kurulacağından ve tesisi için herhangibir hükme gerek bulunmadığından, çocuğun annesi ile soybağı ilişkisinin kurulması değil, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti dava konusu edilebilir.Mahkemece annenin ... olduğunun tespitine ve ...'ün anne adınının ... olarak düzeltilmesine ilişkin davanın nüfus kayıt düzeltim davası olarak kabul edilmesi ve tarafların tüm delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Aile Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14486, Karar No: 2014/21075, Tarih: 01.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14486 E.  ,  2014/21075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri bölümünün çıkarılarak yerine “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği 10,00 TL yargılama giderlerinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL.'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.