muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26861, Karar No: 2018/9646, Tarih: 24.04.2018

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde ve talep arttırım dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece de dava belirsiz alacak davası olarak görülerek hüküm altına alınan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının tamamına dava tarihinden faiz yürütülmüştür. Açıklanan nedenle, talep edilen alacakların belirsiz alacak davası ile istenip istenemeyeceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Yıllık ücretli izin alacağı bakımından ise, davacı, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, hak kazandığı yıllık izin süresini ve kaç gün ücretli izin kullandığını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu yıllık ücretli izin alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacağa yönelik talebin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca davacı dava dilekçesinde, çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmadığını ve kullanmadığı izin gün sayısının 240 gün olduğunu belirterek yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur. Davacı tanıkları da davacının yıllık izin hakkının bir kısmını kullandığına dair beyanda bulunmuşlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, davacının 16 tam yıl hizmet süresi karşılığı toplam 284 gün yıllık izin hakkı olduğu tespit edilerek ve dava dilekçesindeki talep ile bağlı kalınarak hesaplama yapılmıştır. Davacının 16 yıl boyunca hiç yıllık izin kullanmaksızın çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususu ile davacı tanık beyanları dikkate alınarak, Mahkemece; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesine göre hakimin davayı aydınlatma yükümü gereği davacı asilden, yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı, kaç gün yıllık izin kullandığı, kaç gün kullanmadığı sorularak netleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4- Davacı işçinin fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4- Davacı işçinin fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı fazla mesai yaptığını ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre fazla mesai süresi tespit edilerek ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanığı... beyanında, davalı işyerinde fazla mesai yapıldığını ve günlük 5,00 TL ücret ödendiğini, dini ve resmi bayramlarda çalıştıklarını ve günlük 15,00 TL ücret ödendiğini belirtmiştir. Hal böyle olunca davacı isticvap edilerek davacı tanığının fazla mesai ve genel tatil günlerindeki çalışma karşılığı ücretlerinin ödendiğine dair beyanlarına karşı diyeceklerinin sorulması ve bu beyanla birlikte tüm deliller yeniden değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6035, Karar No: 2018/5388, Tarih: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6035 E.  ,  2018/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2012 tarih ve 2012/45173 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

2-213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme gereğince, sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusu olan faturaların, Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, suça konu faturaların asıllarının veya onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına alınması, incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ... ve ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanıklar ... ve ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki Kaçakçılık suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman resmi kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikden anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, 2018/3390 sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad. 3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.

...

Yargıtay 11. Ceza Daire Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2012/4122, Karar No: 2012/9614, Tarih: 18.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4122 E.  ,  2012/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUMRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2010

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından  yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.9.2012  Salı günü saat  9.20  de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; özellikle miras bırakanın çekişme konusu 12 adet taşınmazı davalılara mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temlik ettiği saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, çekişmeye konu taşınmazlarda davalılar M., S.,S.,H.,S. ve A.'in müstakilen malik oldukları, zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığına göre, her bir davalı için ayrı ayrı harç ve avukatlık ücreti tayin ve takdiri gerekirken, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 61. maddesi uyarınca teselsül hükümleri uygulanarak toplam değeri üzerinden harç ve vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların bu hususa ilişkin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle,  hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.9.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2027, Karar No: 2010/16025, Tarih: 18.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/2027 E.  ,  2010/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, hırsızlık suçu için 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, sanık savunmanının yasa yoluna başvurması üzerine, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18.07.2007 gün ve 2007/843 Müteferrik sayılı kararı ile “itirazın reddine” hükmedildiği ve kesin olan bu karara yönelik yasa yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından, adı geçen sanık hakkında bu suçla ilgili olarak inceleme yapılmadan dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

I- Sanıklar ... ve ... hakında, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları için kurulan hükmün incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.2009 tarih ve 2008/6-237 Esas, 2009/71 sayılı kararı ışığında; 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz istemlerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Suç tarihinde 17 yaşında olan sanık hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle cezasında indirim yapılırken, hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31.maddesinin 3.fıkrası yerine 2. fıkrasının yazılması ve yapılan uygulamada, hesap hatası nedeniyle sonuçta adli para cezasının 8.100 Türk Lirası yerine 4.000 Türk Lirası olarak hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4.maddesi uyarınca,hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde tekrar hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4.maddesi uyarınca,hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde tekrar hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” cümlesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13567, Karar No: 2020/133, Tarih: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13567 E.  ,  2020/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan ceza mahkemece 1.320,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın bu belirlenen miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "5271 sayılı CMK’nun 307/4. maddesi gereğince “CMUK'nın 326/son maddesi gereğince netice adli para cezasının 1.320 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, suça sürüklenen çocuğun neticeten 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2.660,00 TL adli para cezasının 1.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1868, Karar No: 2022/4577, Tarih: 10.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1868 E.  ,  2022/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ...’ın 24/12//2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, davacı vekilinin feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10339, Karar No: 2015/22131, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10339 E.  ,  2015/22131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/732-2014/92

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21140, Karar No: 2021/10082, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21140 E.  ,  2021/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı ... Yapı Malzemeleri İnşaat Ambalaj Gıda Nak. İm. Mad. Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... Yapı Malzemeleri İnşaat Ambalaj Gıda Nak. İm. Mad. Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 24/01/2017 tarihinde, davalı ...Petrol Ltd. Şti.’nde akaryakıt tankeri sürücüsü olarak çalışan davacılar murisinin, diğer davalı şirkete ait araç sürücüsünün cep telefonu ile konuşması ve dalgınlığı sonucu meydana gelen trafik kazasında her iki araç sürücüsünün yanarak feci şekilde hayatlarını kaybettiklerini belirterek davacı ... için 150.000,00 TL, .... için ayrı ayrı 40.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı ... Yapı Malz. İnş. Amb. Gıda Nak. İmalat Madencilik Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti (.. Ltd. Şti.) vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 80.000,00 TL, davacılar ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın davalı ...Yapı Malz. İnş. Amb. Gıda Nak. İmalat Madencilik Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi’nce başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 50.000,00 TL, davacılar ...

için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, karar davacılar vekili ve davalı ...Yapı Malz. İnş. Amb. Gıda Nak. İmalat Madencilik Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir. Dairemiz 15/03/2021 tarih, 2019/3287 esas ve 2021/1174 karar sayılı ilamı ile davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminatın az olduğundan bozulmasına karar verilmiş, ...Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’nce bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 90.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, diğer davacılar bakımından yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve davalı ...Yapı Malz. İnş. Amb. Gıda Nak. ...Madencilik Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, bölge adliye mahkemesi kararının bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...Petrol Ltd. Şti.’nin istinaf ve temyiz etmemiş olması dikkate alınarak davacı vekili ve davalı ...Yapı Malz. İnş. Amb. Gıda Nak....Madencilik Yapı Kimyasalları Tic. Ltd. Şti vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna ve aşağıda dökümü yazılı 4.610,03 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Yapı Malz. İnş. Ambalaj Gıda Nak. İml. Mad. Yapı Kim. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.