muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17523, Karar No: 2012/19470, Tarih: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17523 E.  ,  2012/19470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa insat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannnamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünden gönderilen 02.Ocak.2009 tarih ve 43 sayılı yazısı ile borçlu şirketin faal olduğunun bildirilmesine göre, şirketin hangi adreste faaliyetine devam ettiği ve suç tarihlerini de kapsar şekilde vergi beyannamelerinin onaylı suretleri dosyaya getirtilip, mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adli yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticaret terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanığa Tebligat Kanununda 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişikllikler de dikkate alınmak suretiyle yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağırı kağıdının tebliğine (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2017/2018, Karar No: 2017/4198, Tarih: 10.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2018 E.  ,  2017/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, müvekkili ..... Konut Yapı Kooperatifi tarafından .... İcra Müdürlüğünün 2009/5365 Esas sayılı dosyası ile girişilen icra takibine gönderilen ödeme emrine, davalıların haksız ve kötü niyet bir şekilde itiraz ettiklerini, kooperatif tarafından sunulan su, arıtma, temizlik, bina ve site içerisinde yapılan bakım, onarım, güvenlik, vergi ödemeleri gibi hizmetlerin sunulması amacıyla yapılan harcamalar sebebiyle talep edilen giderlerden kendisine düşen payı ödemediğini, bu nedenler ile fazlaya dair haklarımız saklı kalmak kaydıyla ..... İcra Müdürlüğünün 2009/5364 Esas sayılı dosyası ile başlatmış oldukları icra takibine yapılmış olan itirazın iptali ile takibin devamı, alacağın faiziyle birlikte tahsilini, haksız ve kötü niyetle yapılmış itiraz nedeniyle asgari %40 icra inkar tazminatı, yargılama harç ve giderleri ile yasal vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin 3.077,28 TL asıl alacak, 352,57 TL işlemiş faiz olmak üzere, devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz işletilmesine, alacak likit olmadığından davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, Mahkemece davalının ödemesi gereken ortak gider alacağı yönünden itirazın iptaline karar verilmiş olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 10/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2384, Karar No: 2018/3312, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2384 E.  ,  2018/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli kararda suç tarihinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12482, Karar No: 2020/2864, Tarih: 19.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12482 E.  ,  2020/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İlçesi,... Köyü 1391 (eski 587) parsel sayılı taşınmaza net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece ilk karar ile hüküm altına alınan bedelin davalıya ödendiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 16.268,51-TL bedele 10/07/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 31/05/2016 tarihine kadar, bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınmış bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilmiş olan 48-TL bedele 10/07/2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 3 nolu bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına yerine (İlk kararla hüküm altına alınmış olan 16.268,51-TL'nin ödenmesine karar verilmiş olduğundan, bozma sonrası belirlenen toplam kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınan bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilmiş olan 48-TL bedelin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b- 4 nolu bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına yerine (İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 16.268,51-TL bedele 10/07/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 31/05/2016 tarihine kadar, bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınmış bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilmiş olan 48-TL bedele 10/07/2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar yasal faize işletilmesine)cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1525, Karar No: 2015/5053, Tarih: 12.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/1525 E.  ,  2015/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında: TCK'nın 188/3, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinden sonra, ifadeleri ve savunmaları ile sanık ...'ın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık ... ve aleyhinde diğer sanık ...'nin beyanı dışında yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7552, Karar No: 2007/7105, Tarih: 23.10.2007

8. Ceza Dairesi 2006/7552 E., 2007/7105 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/7552 E., 2007/7105 K.**

**- ATIŞA ELVERİŞLİLİK

- İZİNSİZ SİLAH BULUNDURMAK

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık Savaş'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Tekirdağ Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 25.11.2005 gün ve 657 esas, 578 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından İstenilmiş olduğundan, dava evrakı CBaşsavcıiığı'ndan tebliğname ile 02.08.2006 günü Daireye gönderilmekle incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu silahın, İstanbul Kriminal Polis Laboratuar Müdürlü-ğü'nün ekspertiz raporunda, tetik intikal manivelasının tetik ile irtibat sağlayan bölümündeki milin kırık olup fişek patlatamadığını, mevcut durumu itibariyle 6136 sayılı Yasa kapsamına girmediğini ancak, arızasının bir silah ustasının esaslı ve aletli tamiratı ile giderilmesi veya mezkur parçanın aynı çap ve model bir silahtan çıkarılarak tabancaya monte edilmesi halinde tabancanın ateş edebilecek duruma gelebileceğinin ve 6136 sayılı Yasa kapsamına haiz silah vasfını kazanacağının belirtilmesi ve mahkemede dinlenen bilirkişinin silahın tetik kısmının olmayıp ayrı bir poşet içinde bulunduğunu, 6136 sayılı Yasa kapsamına girmediğini belirtmesine karşın, Adli Tıp Başkanlığının raporunda

ise tabancanın tetik ve tetik horoz irtibat mandalının üzerinde bulunmayıp, kapalı naylon poşet içinde gönderildiğinin ve basit bir işlemle arızası giderilip eksik parçaları yerine takıldığında kullanılmaya elverişli duruma gelebileceğinden 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, çelişkinin giderilmesi İçin mevcut durumu İtibariyle tabancanın çalışıp çalışmadığı, 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığı ve tabancadaki arızanın esaslı bir müdahale mi, yoksa ustalık istemeyen basit bir müdahale mi gerektirdiği hususlarının, dosyada gönderilmek suretiyle bir kere daha Adli Tıp Kurumu'ndan sorulup saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ve ne suretle Adli Tıp Kurumu raporunun da üstün tutulduğu açıklanmadan eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5252 sayılı Yasa'nın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezası olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Savaş müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3554, Karar No: 2016/2699, Tarih: 25.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3554 E.  ,  2016/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre; 28-09-2012 günü 80 yaşında olan maktul . astım ve mide ağrısı şikayetleriyle . Devlet Hastanesine geldiği, dahiliye ve kardiyoloji bölümü olmadığını öğrenince acil polikliniğinden sıra alarak muayene odasına girip, doktor olarak görev yapan sanık . kendisine oksijen takmasını istediği, sanığın ise önce muayene etmesi gerektiğini söylediği, sinirlenen maktulün sanığa hakaret ederek, değnekle sırtına vurduğu sırada; sanığın iki eliyle maktulü göğsünden itmesiyle, dengesini kaybeden ve yere düşen maktulün, görevlilerce yerden kaldırılıp sandalyeye oturtulduğu, oğlu tarafından. Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada tedavi alınan maktulde T4 vertebrada fraktür tespit edildiği, cerrahi önerilmediği, solunum sıkıntısı çekmesi üzerine yoğun bakıma alındığı 08.10.2012 tarihinde öldüğü,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre kardiak stent HT ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı bulunan kişinin ölümünün 4. vertebra kırığı ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, kişide meydana gelen omur kırığının lokalizasyonu ve özelliği itibarıyla sert ve künt bir cismin vücuda direk havalesiyle oluşmasının mümkün görülmediği, ostoopenik kemik yapısı bulunan kişinin kendiliğinden kontrolsüz olarak düşmesi ile olabileceğinin belirtildiği anlaşılan olayda,

Sanık . eylemini kendisine yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı

TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 25/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8893, Karar No: 2014/10374, Tarih: 20.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8893 E.  ,  2014/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/365123

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2007/992 (E) ve 2011/280 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki henüz şikayette bulunmadan, sanık Fatih'in arkadaşı S.. S..'in banka hesabı üzerinden haberi olmaksızın işlem yaptığından bahisle Mustafakemalpaşa C.Başsavcılığına şikayette bulunduğunun ve sözkonusu işlemin yapıldığı bilgisayarın tanık Y. E..'ın çocukları tarafından kullanıldığının anlaşılması karşısında; sanığın Mustafakemalpaşa C.Başsavcılığına yaptığı başvurunun akibeti araştırılıp, tanık Y. E..'ın çocukları dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık F. O..'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/134, Karar No: 2023/1606, Tarih: 25.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/134 E.  ,  2023/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1339 E., 2022/3029 K.

DAVA TARİHİ : 10.12.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/560 E., 2021/348 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mülkiyeti kendisine ait bağımsız bölümlerin 1/2 payını 2003 yılında dava dışı Yüksel şirketine devrettiğini, davalı idare tarafından devirden sonrada tam malik gibi emlak vergisi tahakkuk ettirildiğini, 2017 yılının sonuna kadar emlak vergilerini ödemeye devam ettiğini, aynı zamanda diğer paydaştan da 1/2 oranındaki kısmı için mükerrer vergi tahsil ettiğini, davalı idareye yapılan başvuru neticesinde bir kısım ödenmesi gereken bedelin mahsup edildiğini ancak mahsup edilen tutar haricinde alacaklarının bulunduğunu, hatalı mükerrer ödeme nedeniyle davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade yükümlülüğünün olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla, davalı idareye 2003 yılından 2017 yılına kadar mükerrer şekilde ödenen emlak vergilerinin mahsup edilen tutardan sonra bakiye kalan 282.900 TL'nin ödenme tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının 10.11.2017 tarihli dilekçe ile hataların düzeltilmesi talebinde bulunduğunu, beyanının doğru olduğunun anlaşılması üzerine 2012-2016 dönemlerinin 1/2 terkin ve iade mahsubu yapılarak ödenmeyen 2017 yılı vergilerinin 1/2 oranında tahakkuk terkininin yapıldığını, ayrıca davacının talebi üzerine 5 yıllık fazla ödemesinin 2017 yılı emlak vergisi borçlarına mahsubunun yapıldığını, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na göre 5 yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı düzenlemesi nedeniyle 2004-2011 döneminin düzeltilemeyeceğini, davacının satışı 2003 yılında bildirmediğini, davanın vergi mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın vergi uyuşmazlığından kaynaklanmadığından adli yargının görevli olduğu, dava konusu taşınmazların 2003 yılında 1/2 payının devredildiği, devredilen hisse maliki tarafından tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin ödenmesine rağmen taşınmazların tamamına ilişkin 2017 yılına kadar davacı tarafından emlak vergilerinin ödendiği, davalının iade talep tarihinden itibaren geriye dönük son 5 yıla ilişkin fazla alınan vergiyi düzelterek mahsup ettiği, 5 yıldan önceki dönemle ilgili zamanaşımı nedeniyle düzeltme yapılamayacağının ileri sürüldüğü, davalının haklı bir sebep olmaksızın zenginleştiği, tahsil ettiği bedeli iade ile yükümlüğü olduğu, 10.12.2008 tarihinden itibaren 10 yıla ilişkin mahsup edilmeyen alacak miktarının iadesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 184.739,63 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; dava tarihinden geriye yönelik 10 yıllık hesaplama yapılarak 184.739,63 TL tutarında alacağın kabulüne karar verilmişse de, dava dilekçesinde yer alan talepleri doğrultusunda 2003-2018 yılları arasındaki alacak tutarı olan 282,900 TL üzerinden davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili; uyuşmazlıkta vergi mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının talebi üzerine 2012-2016 dönemi için mahsup yapıldığını, 2017 yılı vergilerinin 1/2 oranında terkin edildiğini, Vergi, Usul Kanunu'na göre 2003-2011 yılları arasındaki dönemin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sebepsiz zenginleşmeye yönelik uyuşmazlıkta vergi mahkemesinin görevli olmadığı, dava tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürede davacı hissesi yönünden fazladan tahsil edilen emlak vergisi yönünden resen Mahkemece hesaplanmasında aykırılık görülmediği, vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdigi sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdigi sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme