muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2165, Karar No: 2011/6322, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2165 E.  ,  2011/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın sabıka kaydı dosya içine getirtilip konulmadan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın şirketteki hisselerini 8.6.2007 tarihinde devrettiği, icra takibine ise Antalya 2.İcra Müdürlüğünün 2007/17587 esas sayılı dosyasıyla 24.12.2007 tarihinde başlandığının anlaşılması karşısında, isnat edilen suçun oluşmayacağı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı olup hükmün bu sebeplerle istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11596, Karar No: 2021/16829, Tarih: 29.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/11596 E.  ,  2021/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan önceki bozma ilamında "Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının prim borçlusu şirkete hisse devir almak suretiyle 28.12.2005 tarihinde ortak olduğu, 30.03.2006-19.09.2007 tarihleri arasında temsil ve ilzam yetkisi olduğu, temsil ve ilzam yetkisinin sona erdiği tarihten sonra da ortaklığının devam ettiği anlaşılmaktadır. Tahakkuk ve vade dönemlerinde temsil ve ilzam yetkisi olan kişi bu dönem borçlarından sorumlu olacağından, somut olayda; davacının 2006/2 ve 3'ncü aylar ve 2007/8 aylar borçlarından da müteselsilen tam olarak sorumludur.

Mahkemece, öncelikli olarak davaya konu alacakların prim borçlusu şirketten tahsil imkanı olup olmadığı araştırılmalı, tahsil imkanı olmadığının anlaşılması halinde; devir öncesi borçlardan da devir edenle birlikte müteselsil sorumluluğu olduğundan, temsil ve ilzam yetkisinin ve tam olarak sorumluluğunun olduğu dönemler dışındaki diğer dönemlerin tamamından hisse oranında sorumlu olacaktır."şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuştur.

Bozma ilamında belirtildiği üzere davacının, 2007/8. ayından tam sorumlu olduğu gözetilmeksizin hissesi oranında sorumluluğuna karar verilmesi ile %40,621 hissesi oranında ortak olduğu dönemin maddi hata ile %40,421 oranı üzerinden değerlendirilmesi suretiyle verilen kısmen kabul kararı usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 3. bendinde yer alan "297.509,83 TL" ibaresi silinerek yerine "298.717,98 TL" ve "482.728,67 TL" ibaresi silinerek yerine "484.169,62 TL" ibaresinin,

4. bendinde yer alan "183.645,07 TL" ibaresi silinerek yerine "182.436,92 TL" ibaresinin ve "460.172,88 TL" ibaresi silinerek yerine "458.731,93 TL" ibarelerinin,

8. bendinde yer alan "285,00TL" ibaresi silinerek yerine "256,63 TL" ibaresinin,

9. bendinde yer alan "20,75 TL" ibaresi silinerek yerine "22,81 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11766, Karar No: 2019/19691, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11766 E.  ,  2019/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Tarım arazisi niteliğindeki Yenice mahallesi 1, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'den alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/316, Karar No: 2012/1488, Tarih: 06.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/316 E.  ,  2012/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle kardeşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-k, 35/2, 62, 63 maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

l- Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 24.06.2011 yerine 09.02.2010 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kardeşini töre saikiyle öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06.03.2012 gününde oybirli ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1137, Karar No: 2023/3585, Tarih: 07.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1137 E.  ,  2023/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1037 Esas, 2021/1968 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/9 E., 2016/521 K.

Taraflar arasındaki tespit ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 06.06.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından eski hale getirme talepli olarak temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı vekiline 21.12.2021 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, davacı vekilinin 13.01.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 95 vd. maddeleri hükümleri uyarınca eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, öncelikle, davacı vekilinin eski hale getirme talebinin incelenmesi gerekmektedir.

6100 sayılı Kanun'un 95 vd. maddeleri uyarınca elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabilir. Düşen bir hakkın eski hale getirilmesine karar verilebilmesi için belli süre içerisinde işlem yapmaya mecbur olan kimsenin veya vekilinin arzu ve isteği dışında o işlemi yapmaktan aciz olduğu kanıtlanmış bulunmalıdır. Dosyanın tetkikinde, davacı vekilinin eski hale getirme dilekçesi ekinde sunduğu plastik, rekonstruktif, estetik cerrahi uzmanı operatör doktor tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli istirahat raporunun resmi mahiyete haiz olduğunun belgelenmediği, sadece altında düzenleyen doktorun kaşe ve imzasının bulunduğu, vekilin hastalığı ile ilgili resmi mahiyete haiz bir raporun sunulmadığı anlaşılmıştır. Bu hali ile davacı vekilince ibraz edilen raporun resmi mahiyete haiz olduğu açıklıkla belgelenmediğinden eski hale getirme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 21.12.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 13.01.2022 tarihinde verilmiştir. Bu itibarla davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmesi gerekmiştir,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin eski hale getirme isteminin REDDİNE,

2.Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10564, Karar No: 2014/13132, Tarih: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10564 E.  ,  2014/13132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali stemine ilişkin davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Kocaeli 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, boşanma davası devam eden eşler arasında mahkemece ara kararla müşterek çocuklar için hükmedilen tedbir nafakası alacağının tahsili için yapılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilşkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, talebin aile mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın İİK 67. Maddesi gereğince açılan itirazın iptali davası olduğu ve genel mahkemelerde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; davacı, davalının aleyhine açtığı boşanma davasında ara karar ile mahkemece müşterek çocukları için tedbir nafakasına hükmedildiğini,ancak davalı kocasının nafaka alacağının tahsili için yapılan ... takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Boşanma davası devam ettiği için halen evli olan taraflar arasındaki birikmiş tedbir nafakası alacağına ilişkin uyuşmazlığın aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerektiği, bu hususun Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakla, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kocaeli 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2326, Karar No: 2011/2489, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2326 E.  ,  2011/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen kooperatif üyeliğinin tespiti davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davaların reddine, müdahil davacı ...'nın davasının kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olan birleşen davanın davalısı ...'dan ortaklık hissesini devraldığını, ortaklık devir tarihinde ...'ya 1 numaralı dairenin tahsis edildiğini, müvekkilinin borcunu ifa etmesine rağmen kooperatifin ...'nın ortaklıktan çıkarıldığı cevabını vererek müvekkilinin kooperatifin ortağı olduğunu kabul etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine, birleşen davada davalının 08.07.2005 tarihli devir sözleşmesinden doğan yükümlülüğünü yerine getirmesine ve hissenin devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, husumetin kooperatife yöneltilemeyeceğini, alım satım sözleşmesinin taraflarını bağlayacağını, kooperatife başvurunun ... hakkında verilen çıkma kararı sonrası olduğunu, alım satım sözleşmesinin sunulmadığını, ... hakkında verilen çıkarma kararı ile ilgili davanın devam ettiğini, bu şekilde davacı ve ...'nın aynı anda kendilerinin kooperatifin ortağı olduklarını iddia ettiklerini, davacının zilyetliğinde olan 1 numaralı dairenin tahliyesi için açılan davanın kesinleşmesinin beklendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada müdahil davacı ve birleşen davada davalı olan ..., davacının devir sözleşmesinin gereklerini ifa etmediğini, taahhüt ettiği satış bedelini ödememesi üzerine başlatılan icra takibinin devam ettiğini savunarak davanın reddine ve kendisinin kooperatif üyeliğinin devam ettiğine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalı müdahil davacı ... arasında 08.07.2005 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, bu sözleşmede daire satış bedelinin bir kısmının peşin alındığı, kalan kısmı için çek ve senet verildiği, bunlar paraya çevrildiğinde hisse devrinin yapılacağının kararlaştırıldığı, sözleşme gereği verilen senedin icra takibine konulduğu, davacının takipten dolayı 10.509,52 TL lik borcunun bulunduğu, davacının kooperatife borcunu ödemediği, kooperatifçe ...'nın ihracına karar verildiği, kendi edimini yerine getirmediğinden karşı taraftan şu aşamada edimini yerine getirmesini isteyemeyeceği gerekçesiyle davacının asıl ve birleşen davalarının reddine, müdahil davacı ...’ nın davasının kabulü ile, kooperatif üyeliğinin devam ettiğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.