muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10869, Karar No: 2011/13883, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/10869 E.  ,  2011/13883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... nezdinde gerçekleştirdiği 5 yıl 11 ay 28 günlük vergi borçlanmasının geçerli olduğunun tesbitiyle ve bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğuna ve ödenmesine devam edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının vergi kayıtlarının sahte olarak düzenlenip Kuruma intikal ettirildiği gerekçesiyle, bu şekilde düzenlenen sahte sigortalılık belgesi ile 03.01.1986-31.12.1991 tarihleri arasındaki kazanılan 5 yıl, 11 ay ve 28 gün hizmetin ve buna bağlı olarak emekli aylığını iptal eden davalı Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sahtecilik suretiyle sigortalılık süresi kazandığı, geçerli olan sigortalılık süresinin yaşlılık aylığı bağlanmasına yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının 1.4.1983-31.8.1983, 1.2.1995-31.12.2002 tarihleri arasında 2990 gün SSK'na tabi zorunlu sigortalılığı ile 17.7.2003-27.8.2003 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunduğu ihtilaf konusu değildir. İhtilaf 29.7.2008 tarihli ve 1 sayılı müfettiş raporu ile haksız hizmet kazanıldığı ileri sürülen 3.1.1986-.31.12.1991 tarihleri arasındaki 2198 günlük zorunlu ... sigortalılığının geçerli olup olmadığı noktasındadır.

Davacı ...'in 14.08.2003 tarih ve 115723 sayı ile Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesine istinaden emlakçılık faaliyetinden dolayı 19 Mayıs Vergi Dairesindeki 17.07.2003 tarihli vergi kaydı nedeniyle ...'a kayıt ve tescilinin yapıldığı, esnaf odası ve sicil memurluğu kaydının olmadığı, bu vergi kaydına göre davacı tarafından 08.12.2003 tarih ve 178995 sayı ile Kuruma 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesi gereğince 03.01.1986-31.12.1991 tarihleri arasında vergide kayıtlı olduğu süreleri borçlanma dilekçesi vermesi üzerine ... İl Müdürlüğünce bu vergi kaydının doğruluğunun tesbiti açısından ... Kocamustafapaşa Vergi Dairesine 09.12.2003 tarih ve 179873 sayılı yazıya alınan 16.12.2003 tarih ve 34558 sayılı cevabi yazı ile Vergi Dairesince davacının vergi kaydının doğru olduğu, vergi kayıtlarının 03.01.1986-31.12.1991 tarihleri arasında bulunduğunun belirtilmesi üzerine vergi borçlanmasının onaylanarak 03.01.1986-31.12.1991 tarihleri arasında 72 aylık (5 yıl, 11 ay, 28 gün) borçlandırılarak borçlanma bedelinin 08.12.2003 tarihli tebligat üzerine davacı tarafından 31.12.2003 tarihinde ödendiği, 2158 gün hizmet verilerek 6 yıl 1 ay ve 2 günlük SSK'na tabi hizmeti ve 17.07.2003-27.08.2003 tarihleri arasında ki (19 Mayıs Vergi kaydına göre) 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu ... hizmeti birleştirilerek 01.01.2004 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, daha sonra Kurum Başmüfettişliğinin Kocamustafapaşa Vergi Dairesine 08.06.2007 tarih ve 36 sayılı yazısı ile ...'in GA-56364 vergi sicil numarasındaki kaydının sorulması üzerine Vergi Dairesince 05.07.2007 tarih ve 21750 sayılı yazıda GA-56364 vergi sicil numarasının ...'e ait olmadığı vergi dairesinin nakliyetçilik faaliyetinden dolayı mükellef olan İlyas oğlu, 1951 doğumlu ... Hikmet Hünerli'ye ait olduğu, davacının vergi kaydının da 23.07.1981-29.03.1982 tarihleri arasında olduğunun anlaşılması üzerine, müfettişlikçe "sigortalı ... tarafından ... ... İl Müdürlüğü kayıtlarına Kocamustafapaşa Vergi Dairesi adına, GA-56364 vergi sicil numarasında 03.01.1986- 31.12.1991 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarının sahte olarak sonradan intikal ettirildiği, bu şekilde düzenlenen sahte sigortalılık belgesi ile 03.01.1986-31.12.1991 tarihleri arasında 5 yıl, 11 ay ve 28 gün hizmeti haksız ve yersiz olarak kazandığı ve bu hizmetin SSK'na aktarılarak buradan usulsüz olarak emekli olduğunun tesbit edilerek aylığın iptal edilip yersiz ödenenlerin borç çıkartıldığı, Cumhuriyet Savcılığına da suç duyurusunda bulunulduğu, bu arada davacının ayrıca, Yiğitoğlu A.Ş. kurucu ortaklığından 07.01.1986 tarihli ana sözleşmeye göre, 12.02.1987 tarihli Ticaret Sicilde kaydının bulunduğu, şirketteki hissesini 27.12.2002 tarihinde devrettiği, şirketin 29.09.2008 tarihinde tasfiyesine gidildiği ve aynı tarihte Ticaret Sicil Gazetesinde tasfiyenin yayımlandığı görülmüştür.

Davalı Kurumun geçmişe yönelik (uyuşmazlık dönemini kapsayacak şekilde borçlanmayı kabul ederek) prim tahsil etmesi uzun süre bu primleri kullanması sigortalıya yaşlılık aylığı bağlayıp aylık konusunda umut verdikten sonra davacının sigortalılığını ve yaşlılık aylığını iptal etmesi Medeni Kanunun 2. Maddesinde ifadesini bulan objektif iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.10.1997 gün ve E:1997/10-578, K:1997/758, 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararıda bu doğrultudadır.

Ne var ki, kimse kendi hilesinden istifade edemiyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz vergi kaydının davacınında katılımının bulunduğu muvazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gerekir.

Davacının, 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalılığını sağlayan ... Kocamustafapaşa Vergi Dairesi kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulduğu iddiasıyla suç duyurusunda bulunulması, sorumlular hakkında Cumhuriyet Savcılığı soruşturması ve nihayetinde ceza davası açılıp açılmadığı araştırılarak, ceza davası açılmış ise vergi kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulup oluşturulmadığını, oluşturulmuş ise bu sahtecilik işleminin davacının katılımı ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bu dava sonucu verilecek karar ile saptanmasının mümkün olması karşısında, vergi kaydının sahtecilik yoluyla oluşturulduğu ve bu işlemin davacının katılımı ile gerçekleştirildiğinin anlaşılması halinde vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği, bu durumda somut olaya Medeni Kanunun 2. Maddesi uygulanamayacağından ceza yargılamasının sonucu beklenerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonuca varılması gerekirken eksik inceleme ve noksan araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde , davacının bu yönleri amaclayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/571, Karar No: 2017/5335, Tarih: 05.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/571 E.  ,  2017/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri hakkında Kanun'un 4. maddesine aykırı davranmak kabahatinden dolayı ... hakkında anılan Kanun'un 21/4. maddesi gereğince Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 06/06/2014 tarihli ve 12583 numaralı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 7.612,00 Türk Lirası idari para cezasına kaşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/07/2015 tarihli ve 2014/1007 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair Bursa 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/16 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/01/2016 gün ve 13364 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 gün ve KYB-2016-15215 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Bursa İl Emniyet Müdürlüğü tarafından cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarına ilişkin yerine getirilen adli işlemler sırasında, çalışma izni bulunmayan Azerbaycan uyruklu Jafar Sarvarov'un muteriz şirkete ait iş yerinde çalışma izni bulunmaksızın çalıştırıldığının 26/05/2014 tarihli yazı ile Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'ne ihbarı üzerine muteriz hakkında idari yaptırım kararı uygulanmış ise de, Azerbaycan uyruklu ...'un alınan ifadesinde muteriz şirketin hizmet sözleşmesi yaptığı alt işvereni olan ...'ın yanında çalıştığını beyan etmesi ve muteriz şirketin ise işyerinde kesinlikle yabancı işçi çalıştırmadığını belirtmesi karşısında ''Ceza sorumluluğun şahsiliği'' ilkesi gereğince bireyin sadece kendi eyleminden sorumlu olması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/16 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz ...'ne verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2340, Karar No: 2025/4732, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2340 E.  ,  2025/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbı Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacının hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/443, Karar No: 2007/420, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/443 E.  ,  2007/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1 maddesi gereğince 10 gün hafif hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair, ... İcra Mahkemesinin 1.10.2003 tarihli ve 2003/152-225 sayılı kararının infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren kanunlardan lehe olan kanunun uygulanması talebi üzerine, 5358 sayılı Kanun'la değişik icra ve İflas Kanunu'nun 337/1.maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 03.06.2005 tarihli ve 2003/152-225 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile, sanık hakkında verilen ek kararın tebliğ edilmek üzere çıkarılan her iki tebliğ mazbatasında da muhatabın ölmüş olduğu belirtildiği gibi, ... İlçe Nüfus Müdürlüğünün 08.11.2006 tarihli ve B050NÜ4102000.1161.2006/3728 sayılı yazısı ekinde yer alan nüfus kayıt tablosuna göre, sanığın ek kararın verilmesi tarihinden önce 6.12.2004 tarihinde ölmüş olması karşısında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 94 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64.maddesi hükmü gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 8.1.2007 gün ve 502 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 25.1.2007 gün ve K.Y.B.2007/6189 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, ek kararın verilme tarihinden önce 6.12.2004 tarihinde öldüğünün, ek kararın tebliği için çıkarılan tebliğ mazbataları ile ... İlçe Nüfus Müdürlüğünün 8.11.2006 tarihli ve B050NÜ4102000.1161.2006/3728 sayılı yazısı ekinde yer alan nüfus kayıt tablosundan anlaşılmaktadır. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 96 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/2.maddesi hükmü gereğince hakkındaki cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılığın giderilmesinin de başkaca çözümünün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla ... İcra Mahkemesinin 3.6.2005 gün ve 2003/152-225 sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu sanık ...'in öldüğü anlaşıldığından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 96 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/2.maddesi uyarınca cezanın ORTADAN KALDIRILMASINA, hükümlü hakkındaki cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7322, Karar No: 2015/39985, Tarih: 30.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7322 E.  ,  2015/39985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/172884

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2011

NUMARASI : 2010/393 (E) ve 2011/42 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ş.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Yargılama sırasında yapılan 40 TL tebligat giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12604, Karar No: 2012/3624, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12604 E.  ,  2012/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2010 tarih ve 2006/631-2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından bu yana “...... Yayınevi” unvanı ile kağıt ticareti ve yayıncılık işleri ile uğraştığını, tüm yayınlarında bu ibareyi marka olarak kullandığını, tanınmışlık ve ayırt edicilik kazandırdığını, buna karşın davalının “......” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, 1.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminata ilişkin taleplerini atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu markanın öncelikli kullanım hakkına sahip olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıya ait markanın 16. sınıfın basılı evraklar bölümündeki kitaplar alt sınıfına ilişkin emtialar ve 41. sınıfta yayıncılık hizmetleri alt sınıfındaki kitap yayınlama hizmetleri emtialarına ilişkin alt sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, tazminat talepleri ile ilgili olarak ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13919, Karar No: 2011/660, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13919 E.  ,  2011/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2005 gün ve 2005/233 Esas, 2005/329 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığa mahkemenin istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından hukuki sonuç ifade etmediği gibi, temyiz süresini de başlatmayacağından; sanığın öğrenme üzerine verdiği 08.09.2010 tarihli ve temyiz niteliğinde görülen dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle, iddia, savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdure ...'ün rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 25.03.1999 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.