muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/962, Karar No: 2010/5711, Tarih: 25.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/962 E.  ,  2010/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma ve zorla senet imzalatma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'un zorla senet imzalatma ve ırza geçme suçlarından beraetine, sanıklar ... ve ...'nin eylemlerinin şantaj suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık ...'in ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkümiyetine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2008 gün ve 2005/71 Esas, 2008/285 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2005 tarih ve 2005/1199 Esas sayılı iddianamesi ile, zorla senet imzalatmak suçundan ..., ..., ... ve ... haklarında açılan kamu davasının yargılaması sırasında Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2005 günlü celsesinde talebinin kabulü ile sanık ...'in katılan sıfatını aldığı, anılan mahkemenin 18/10/2005 tarih ve 2005/162 Esas, 2005/203 sayılı Kararı ile bu dosyanın 2005/71 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, mahkemenin 2005/71 Esas sayılı dosyanın yargılamasına konu Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2005 tarih ve 2005/458 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında ırza geçme suçundan açılmış olan kamu davasında sanık ...'in kamu davasına katılmasına karar verilmediği gibi bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle açılan kamu davasına katılması da mümkün görülmediğinden katılan sanık müdafiin sanık ...'un ırza geçme suçuna yönelik temyiz istemleri ile Dairemizce de benimsenen YCGK’nun 12.02.2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararına göre de hükmolunan ceza tutarına nazaran koşulları bulunmayan duruşma isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddiyle, sanıklar ... ve ... hakkında şantaj suçundan dolayı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek katılan sanık müdafiin temyiz dilekçesinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği ve bu nedenle temyiz kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, incelemenin katılan sanık ... hakkında ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ... ve sanık ... haklarında zorla senet imzalatma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zorla senet imzalatma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında zorla senet imzalatma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zorla senet imzalatma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

YCGK'nun 15.04.2008 gün ve 2008/22-80 sayılı kararında da belirtildiği üzere, CMK.nun 223/3-a maddesi uyarınca kusurunun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı TCK.nun 32 ve 57. maddeleri gereğince güvenlik tedbirine hükmedilebilmesi için; suçun sübutunu ve vasfını belirlemeye yönelik araştırmalar eksiksiz olarak yapılması, bu bağlamda aynı iddia nedeniyle ... ve ...'nın eylemlerinin şantaj niteliğinde olduğu kabul edilerek verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 17 Mart 2006 tarih ve 639 (B) karar nolu raporunda sonuç olarak ......’nın 2003-2004 tarihleri itibari ile zorla senet imzalatma suçu nedeniyle cezai sorumluluğunun olmadığının belirtildiği anlaşılmakla şantaj suçu açısından da ek rapor alınıp dosya tekemmül ettirildikten sonra Anayasanın 141, CMK.nun 32, 230. maddelerine uygun olarak Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilmesi, tutarlı şekilde tartışılması ve varsa çelişkilerin giderilmek suretiyle öncelikle yüklenen suçun akıl hastası sanık tarafından işlenip işlenmediğinin kesin biçimde saptanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın eyleminin hangi delillere dayalı olarak sabit kabul edildiği açıklanmadan gerekçeden yoksun biçimde ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Katılan sanık ... hakkında ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Katılan sanık ... hakkında ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Vajinal ve fiili livata suretiyle birden çok kez kendisine yönelik ırza geçme eyleminin yapıldığını ifade eden ... hakkında düzenlenen, ... Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulu'nun 11 Temmuz 2005 tarih ve 1981 karar nolu raporunda sonuç olarak, ifadelerine kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtildiği, yine ... İhtisas Kurulu'nun 11 Temmuz 2005 tarih ve 1981 karar, 17 Mart 2006 tarih ve 639 (B) karar, 29 Şubat 2008 tarih ve 937 karar nolu raporlarının içeriklerinde ... İhtisas Kurulu'nun 24.06.2005 tarihli muayene kağıdında; 2+3=4; (parmakla gösterilen 4'e 3 dediğinin), ana renkleri kısmen bildiğinin belirtildiği, ... Devlet Hastanesi tarafından verilen 03.02.2005 günlü doktor raporunda hymende saat 01.12.06 hizasında eski olduğu gözlenen birkaç yırtık tespit edildiği, fiili livata olgusuna rastlanmadığı, katılan sanık ... hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulu'nun 15 Ağustos 2007 tarih ve 3250 karar nolu raporuna göre, yapılmış tetkiklerde ilk olarak Temmuz 2005 tarihinde organik nedenli sertleşme bozukluğunun tanımlandığı ve bu tarihten itibaren cinsel iktidarına haiz olmadığı, ancak söz konusu bozukluğun ne kadar zaman öncesinde başlandığının tespitinin tıbben mümkün olmadığı, katılan sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları nazara alınarak, ..., annesi ..., babası ...'in aşamalarda farklılık arzeden anlatımları, katılan sanık ... ile kendi aralarında gelişen olaylar, olayın ortaya çıkış şekli dikkate alındığında; katılan sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir her türlü kuşkudan uzak yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçlardan beraeti yerine yazılı şekilde mahkümiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

...'nın olay tarihini 2003-2004, anne ve babasının ise naklen 2004'ün 8. veya 9. ayları olarak ifade etmelerine göre suç tarihinin 2003 yılı olarak kabul edilmesinin gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderleri ile dökümünün gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 324/2. maddesine muhalefet edilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda yazılı şekilde “içtimaen verilen ceza miktarına göre verilen cezalar hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” dair yasal olmayan gerekçeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11170, Karar No: 2012/4974, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11170 E.  ,  2012/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve sövme suçlarından ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 2009/350 Esas, 2009/2036 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümlerden sonra 30.01.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi hüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11696, Karar No: 2012/28359, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11696 E.  ,  2012/28359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların vekili olarak görev yaparken, 21.5.2008 tarihinde haksız olarak vekaletten azledildiğini, vekalet ücretinin ise ödenmediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının vekalet görevini gereği gibi yerine getirmediğini, davacının haklı olarak azledildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “davacı avukatın, ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/669 esas sayılı dosyası ile Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1532 esas sayılı dosyasıyla ilgili olarak hukuki yardım görevini yerine getirdiği ve bu davalar için yapılan azil işleminin haksız olduğu, ancak ... hakkında şikayet dilekçesi vermiş olmasına rağmen, verilen takipsizlik kararına itiraz etmediği, yapılan azlin bu açıdan haklı olduğu, bu işlemle ilgili herhangi bir avukatlık ücreti talep edemeyeceği, kural olarak haklı azil halinde avukatlık ücreti talep edilemezse de, davacının azle neden olan hukuki yardım dışındaki davalarla ilgili olarak harcadığı emek ve zaman gereğince 25.000 Dolar ücret ve işlemiş faizini talep 2012/11696-28359

Edilebileceği, davalının asıl alacağın 4.000 Dolar’lık kısmını ve işlemiş faizini kabul etmiş olması nedeniyle davacının talep edebileceği asıl alacak miktarının 21.000 Dolar ve işlemiş faiz miktarının da 417,25 Dolar olduğu” belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ve inkar tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Avukatın, vekil olarak borçları Borçlar Kanununun 389 ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, vekil, adı geçen Kanunun 390. maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil, sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. “Özen borcu” ile ilgili Avukatlık Kanununun 34. maddesinde mevcut olan, “Avukatlar, yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde hareket etmekle yükümlüdürler.” Şeklindeki hüküm ise, avukatlık mesleğinin bir kamu hizmeti olması nedeniyle, Borçlar Kanununun 390. maddesinde düzenlenen vekilin özen borcuna göre çok daha kapsamlı ve özel bir düzenlemedir. Buna göre avukat, üzerine aldığı işi özenle ve müvekkili yararına yürütüp sonuçlandırmakla görevli olduğu gibi, müvekkilinin kendisi hakkındaki güveninin sarsılmasına neden olacak tutum ve davranışlardan da titizlikle kaçınmak zorundadır. Aksi halde avukatına güveni kalmayan müvekkilin avukatını azletmesi halinde azlin haklı olduğunun kabulü gerekir. Gerçekten de avukat, görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş, sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, müvekkilinin vekilini azli haklıdır. Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” Hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Avukat bu durumda ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilir. Buna karşılık haksız azil halinde ise avukat, hangi aşamada olursa olsun, üstlendiği işin tüm vekalet ücretini talep etme hakkına sahiptir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak Olursa; Dava, vekalet ücreti alacağı nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki ücret sözleşmesi gereğince avukat olan davacının davalılara hukuki yardımlarda bulunduğu, vekalet ilişkisinin 21.5.2008 tarihli azille sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise, davacının görevini sadakat ve özenle yerine getirmediğini, azlin haklı olduğunu savunmuştur. O halde taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir.

Davalı tarafın haklı azil nedeni olarak ileri sürdüğü nedenlerden biri, davacı avukatın hukuki yardım görevleri içinde olan, “... hakkındaki şikayet dilekçesinin takibinin yapılmamış olması ve verilen takipsizlik kararına karşı da itiraz yoluna başvurulmaması”dır. Gerçekten de davacı avukatın, ücret sözleşmesi ile davalılara vermeyi taahhüt ettiği hukuki yardımlardan biri olan, “...’ın suç vasfındaki eylemlerine karşılık ceza davaları açılması” hususu ile ilgili olarak, adı geçen kişi hakkında “güveni kötüye kullanma” suç isnadıyla Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına 6.12.2007 tarihinde şikayet dilekçesi verdiği, yapılan soruşturma sonucunda şüpheli hakkında 11.12.2007 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karara karşı davacı tarafından itiraz yoluna başvurulmadığı, dolayısıyla bu konudaki vekalet görevi ile ilgili olarak gerekli özen ve dikkatin gösterilmediği ve yapılan azil işleminin haklı olduğu anlaşıldığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Az yukarda da değinildiği gibi, Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” Hükmü mevcut olduğundan bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edilebilir. Bu itibarla somut olayda mahkemece, azle neden olan iş dışındaki davalarla ilgili olarak harcanan zaman ve emek nedeniyle sözleşmede öngörülen ücretin bir bölümü üzerinden hüküm kurulmuş olması isabetli değildir. Zira vekalet ilişkisi bir bütün olup azil, taraflar arasındaki tüm dava ve takiplere sirayet edeceğinden, mahkemenin kabulünün aksine, davacının azil tarihi itibariyle sonuçlanıp kesinleşmeyen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilmesi mümkün değildir. O halde mahkemece açıklanan 2012/11696-28359

hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 372,00 TL peşin alınan harcın istek halinde davalı .... Ltd. Şti.'ne iadesine, 7,15 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7517, Karar No: 2023/11786, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7517 E.  ,  2023/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/347 E., 2022/535 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/834 Esas, 2015/839 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/21860 Esas, 2022/7683 Karar sayılı ilâmıyla,

"1-5846 sayılı Kanunun “haklara tecavüzün önlenmesi” başlıklı 81’inci maddesinde düzenlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminin aynı eserle ilgili olarak şikayet üzerine soruşturulan/kovuşturulan ve aynı Kanun’un "manevi, mali ve bağlantılı haklara tecavüz" suçunu da oluşturduğu somut olayda; şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmesi nedeniyle sanık hakkında 5846 sayılı Kanunun 71/1 ve 81/13'üncü maddelerine göre hüküm kurulmuş ise de;

Hükümden sonra 17/07/2020 tarih ve 31188 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 23/01/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanunun 143'üncü maddesiyle değiştirilen 81’inci maddesinin on üçüncü fıkrasında düzenlenen “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmünün iptal edilmesi ve 5237 sayılı TCK'nun 44’üncü maddesinde ise “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmiş olması karşısında;

Somut olayda, sanığın eylemine uyan bandrol yükümlülüğüne aykırılık eylemi ile ilgili hak sahibi kişilerin hukuken geçerli belgeleri süresi içerisinde sunarak şikayetçi olması nedeniyle hem manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz başlıklı 5846 sayılı Kanunun 71’inci maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen suçun hem de aynı Kanunun 81’inci maddesindeki sanığın eylemine uyan ve re'sen takibi gerektirmesi nedeniyle CMK’nun 253 ile devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayan bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçunun oluşacağı ve TCK'nun 44. maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının açıkça belirtilmemesi,"

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/347 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suça konu iş yerinin kendisine ait olduğuna dair somut bir delil bulunmaması nedeniyle eksik inceleme sonucu kanuna ve hukuka aykırı olarak kurulan hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR