muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11215, Karar No: 2014/1846, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11215 E.  ,  2014/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen ... idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, ... idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20342, Karar No: 2014/28352, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20342 E.  ,  2014/28352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/2021-2013/1898

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan S.. T.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S.. T.. vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, .. ada .. parsel sayılı taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde, taşınmazlar üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatı esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı S.. T.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2382, Karar No: 2019/337, Tarih: 21.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2382 E.  ,  2019/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.04.2013 tarihli ve 2012/187 E., 2013/238 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/16147 E., 2013/15962 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, aracındaki hasar, kazanç kaybı, değer kaybı ve tesbit giderleri olmak üzere toplam 4.910,00 TL alacak üzerinden yapılan icra takibine davalıların haksız yere itiraz ettiklerini iddia ederek davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kusur oranı ve hasar bedeline itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptaline icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan zararın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı taraf, icra takibinden önce zararının belirlenmesi için mahkeme aracılığı ile tespit yaptırmış olup tespit masrafını da diğer alacakları ile birlikte icra dosyasında talep etmiştir. Mahkemece, davacı tarafın talep ettiği 367,50 TL tespit masrafı yargılama giderleri arasında hüküm altına alınması gerekirken bu meblağın müddeabihe dahil edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan zararın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan zararın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili; davalılardan ...’nin sevk ve idaresindeki Otokoç Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. adına kayıtlı ..... plakalı aracın, Kule Site- Emniyet Müdürlüğü kavşağında, kırmızı ışıkta beklemekte olan müvekkili ...’ın kullandığı ..... plakalı araca arkadan çarptığını, çarpmanın etkisi ile müvekkilinin aracının yine kırmızı ışıkta bekleyen ......’in sevk ve idarisindeki .....plakalı araca çarptığını, olay nedeniyle müvekkiline ait araçta görünen ve görünmeyen bir kısım hasarlar meydana geldiğini, hasar durumunun belirlenmesi için Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yaptırdıklarını, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda müvekkiline ait araçta kazadan dolayı 3.698,00TL maddi hasar, 750,00TL değer kaybı ve tamir döneminde aracın kullanılamamasından dolayı da 100,00TL zararın olduğunun belirlendiğini, bilirkişi tarafından belirlenen zararlarının tahsili için davalılar aleyhine icra takibi başlattıklarını, ancak davalıların icra takibine itiraz ederek takibin durmasına sebep olduklarını ileri sürerek itirazın iptaline ve %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davaya konu maddi hasarlı trafik kazasının ..... plakalı araç sürücüsü ...’nin kusurlu davranışlarından dolayı değil, yoğun kar yağışı ve zeminin buzlu olmasından meydana geldiğini, davacının aracında oluşan maddi hasara ilişkin alacağın davalı ...’in sevk ve idaresindeki ..... plakalı aracı sigortalayanı olan Allianz Sigorta A.Ş.’den talep edilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre davacının toplam maddi zararının 4.548,00TL olduğu, olayda davalının %100 kusurlu olduğu ve davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptaline, takibin 4.910,00TL üzerinden devamına ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece; Yargıtay bozma ilamındaki hususun tazminat davası yargılamasında geçerli olacağı, HMK’nın 26. maddesi göz önünde bulundurulduğunda, mahkemenin takip talebine konu edilen ve itiraza uğrayan hususlarda hüküm kurması gerektiği, davacının haksız fiil neticesi uğradığı tüm zararlarının tahsili amacıyla takip yaptığı, davalıların takip tarihi itibariyle delil tespiti ile ilgili yargılama giderleri hususunda temerrüde düştüğü, delil tespiti masraflarına faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, itirazın iptali istemli eldeki davada, delil tespiti masraflarının yargılama gideri olarak mı yoksa müddeabihe dâhil edilerek mi hüküm altına alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, somut olayda uyuşmazlık konusu olan delil tespiti masrafına ilişkin alacağın direnme karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altında kalıp kalmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, 1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş, anılan Kanun’un 450. maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

Bu bağlamda 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi;

(1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

(2) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/34 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.

(3) Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.” hükmünü içermektedir.

Yukarıdaki madde metninden, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilmiş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı açıkça anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki madde metninden, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilmiş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı açıkça anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 21.07.2004 tarihli ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar arttırılmıştır.

Direnme kararının verildiği 06.05.2014 tarihinde bu miktar 1.890,00TL’dir.

16.07.1981 tarihli ve 2494 sayılı Kanun’un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği belirlenirken, temyiz hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır. Buradaki “karar” teriminin, yerel mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Yeri gelmişken eldeki davada temyize konu alacak miktarının ne olduğunun açıklanmasında yarar vardır:

Davacı vekili dava dilekçesinde trafik kazasından kaynaklanan zararın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın 4.910,00TL üzerinden iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece de davanın kabulü ile itirazın iptaline ve takibin 4.910,00TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Hükmün davalılar vekilince temyizi üzerine Özel Dairece sair yönler hakkında temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra 367,50TL olduğu anlaşılan delil tespiti masrafı yönünden bozma kararı verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda Özel Dairece delil tespiti masrafı dışındaki alacaklar yönünden bir bozma yapılmadığından, hüküm bu alacaklar yönünden kesinleşmiş olup, bozma ve direnme kararlarının kapsamı itibariyle davacının talep edebileceği delil tespiti masrafına ilişkin alacağın 1.890,00TL’nin altında olduğu açıktır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararının verildiği 06.05.2014 tarihi itibariyle uyuşmazlık konusu delil tespiti masrafı miktar itibariyle açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi mümkün değildir ve bu itibarla taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2274, Karar No: 2022/3210, Tarih: 27.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2274 E.  ,  2022/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.10.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/1455 sayılı Karar ile davanın kabulü ile dava konusu davacıya ait bağımsız bölüme davalılar tarafından yapılan elatmanın önlenmesine, 2.500,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili tarafından adli yardım talepli temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 09.12.2021 gün 2021/7906 Esas, 2021/3776 Karar tarihli ilamı ile temyiz istemi ile birlikte mali durumu göstermeye yeterli somut bir belgeye dayanılmadığından, davalılar vekilince yapılan adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Adli yardım talebinin reddine yönelik ilam davalılar vekiline 22.02.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, yasal sürede ilama itiraz edilmemiştir.

Davalılar vekiline temyiz harç ve masraflarının ödenmesine dair muhtıra gönderildiği, temyiz harç ve masraflarının muhtıraya rağmen yatırılmaması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 03.03.2022 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın davalılar vekili tarafından adli yardım istemli olarak temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davalılar vekili tarafından yasal prosedürün tamamlanmadığı ve bir haftalık kesin sürede temyiz masrafının yatırılmadığı anlaşıldığından, HMK’nun 344. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 03.03.2022 tarihli ek kararı doğru olup, anılan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin ek kararının HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9689, Karar No: 2012/15502, Tarih: 10.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9689 E.  ,  2012/15502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8617, Karar No: 2022/17234, Tarih: 30.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8617 E.  ,  2022/17234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, anagayrımenkulde bulunan bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının değerleriyle doğru orantılı olarak tespiti ile tapu siciline tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2019/889 Esas, 2021/2306 Karar sayılı kararı ile bir kısım davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra İstanbul Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/356 Esas, 2017/866 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme, tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, anagayrımenkulde 28.10.1984 tarihinde kat irtifakı kurulduğu belirtilmiş kat mülkiyetine geçilme tarihi ve kat mülkiyetine geçiş esnasında herhangi bir arsa payı değişikliği olup olmadığı araştırılmamıştır. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkça saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu işin esası hakkında davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/356 Esas, 2017/866 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.