muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22361, Karar No: 2015/6891, Tarih: 13.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/22361 E.  ,  2015/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Davacının devir sırasında hangi kuruma devredildiğinin YATIRIM İZLEME VE KOORDİNASYON BAŞKANLIĞI'NDAN sorularak ilgili evrak eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2889, Karar No: 2015/4652, Tarih: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2889 E.  ,  2015/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SUŞEHRİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/47

Taraflar arasında görülen tapu kayıt tashihi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/252 Esas sayılı dosyasından açtıkları tapu iptal ve tescil davasında, davaya konu .. parsel sayılı taşınmaz maliki ''A. oğlu M. P.'' ile, .. parsel sayılı taşınmazların maliki ''A. kızı G. P.'ın'' baba adlarının tapu sicil kaydında hatalı olarak ''M.'' şeklinde yazılı olması sebebi ile anılan kayıtların düzeltilmesi konusunda dava açmaları yönünde kendilerine yetki verildiğini ileri sürerek, anılan maliklerin baba adlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davayı takip etmemiştir.

Mahkemece, davacıların iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin T.. M..ne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin T.. M..ne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

T.. M.. ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

T.. M.. ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; kayıtların düzeltilmesi konusunda yetki verildiği söylenen Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/252 Esas sayılı dava dosyasının evrak arasına alınan 08.01.2013 tarihli celsesine ait tutanak içeriğinden, eldeki davayı açan M.. B.. ile N.. F..'ın taraf olup olmadıklarının anlaşılmadığı, kaldı ki anılan tutanakta M. P.'ın tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi konusunda yetki ve süre verildiğine dair bir ara kararın da yeralmadığı, öte yandan; çekişme konusu taşınmazları kim veya kimlerin hangi tarihten beri ne şekilde kullandığının araştırılmadığı, çekişmeye konu taşınmazların kadastro tespitleri 1970 yılı içerisinde yapıldığı ve tespit bilirkişilerinden yaşayanların bulunması muhtemel olduğu halde, tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadıkları belirlenerek sağ olanlarının beyanlarının alınmadığı, davaya konu 195 parsel sayılı taşınmazın tespitine itiraz neticesinde Komisyon tarafından uygulanan 16.03.1970 tarih ve 22 sayılı tapu kaydı ile bu tapu kaydına dayanak Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi'nin tescil dosyasının getirtilip incelenmediği, kayıt maliki olduğu iddia edilen ''M.kızı G. P.'' ile ''M. oğlu M. P.'ın'' anne, baba, kardeş ve mirasçılarını gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt tablosunun getirtilip, anılan şahısların kardeş olup olmadıkları, baba adlarında tashih bulunup bulunmadığı hususlarının denetlenmediği görülmektedir.

../...

O halde; öncelikle düzeltilmesi istenen her kayıt maliki yönünden dava açılması konusunda davacılara verilen yetkilere ilişkin yetki belgelerin evrak arasına alınması, ondan sonra işin esasına girilerek; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazların malikleri ''M. kızı G. P. ''ile ''M. oğlu M. P.'ın'' baba adlarının gerçekte ''A.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; evrak arasına alınan T.. M..'nün 04.02.2014 tarihli yazısı ile; dava konusu taşınmazlarda Kadastro Kanunu 22-a maddesi kapsamında yapılan çalışmalar sonucunda; .. nolu parselin 105 ada 26 nolu, 683 nolu parselin ..ada 10 nolu, .. nolu parselin ..ada 15 nolu, .. nolu parselin .. ada 14 nolu parsel olduğunu bildirdiği halde anılan kayıtlar getirtilip denetlenerek, yeni oluşan ada ve parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, bu hususun da gözardı edilerek eski parsel numaraları üzerinden karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı T.. M.. temsilcisinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/446, Karar No: 2022/810, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/446 E.  ,  2022/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.05.2018 tarih ve 2014/896 E. - 2018/379 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.11.2021 tarih ve 2018/1844 E. - 2021/1697 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 21.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; davadışı çalışanın davacıya verdiği iddia edilen 20.127,91 TL zararın sigorta poliçesi kapsamında tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince davalının istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurarak davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21/12/2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/782, Karar No: 2023/1787, Tarih: 07.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/782 E.  ,  2023/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak öldürme,

tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

KARAR : Kesinleşen cezaların toplanmasına

Muğla İnfaz Hakimliğinin, 28.01.2022 tarihli ve 2022/349 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

1. Hükümlü ... hakkında 15.09.2002 tarihinde işlemiş olduğu töre saikiyle tasarlayarak öldürme ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararı ile verilen ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2020/4648 Esas, 2021/13370 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen cezalarının infazı sırasında, infaz savcılığınca 25.01.2022 tarihli ve 2022/1-42 ilamat sayılı yazı ile hükümlü hakkında öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile iki ayrı kişiye karşı işlediği öldürmeye

teşebbüs suçlarından verilen süreli hapis cezalarının suç tarihi dikkate alınarak 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 ncü maddesi uyarınca içtimaına karar verilmesinin talep edildiği, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Muğla İnfaz Hakimliğinin 28.01.2022 tarihli ve 2022/349 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 01.06.2005 tarihinden önce işlemiş olduğu suçlardan verilen ve kesinleşen cezalarının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73 ncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca “20 ay süreyle geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak toplanmasına” dair karar verilmiştir.

2. Hükümlünün ve müdafinin hazır olduğu oturumda verilen bu karara karşı hükümlü müdafinin 28.01.2022 tarihinde yaptığı temyiz istemi üzerine dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşılmıştır.

3. 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ncü maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun 4 ncü maddesine ''...(Ek:14/4/2020-7242/4 md.) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin mahsup, ceza zamanaşımı ve hükümlünün ölümü hâllerinde verilecek kararlar da dahil olmak üzere hâkim veya mahkeme tarafından verilmesi gerekli kararları almak ve işleri yapmak...'' cümlesi eklenmiştir.

4. 7242 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99 uncu maddesinde “Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden infaz hâkimliğinden bir toplama kararı istenir. Adli para cezasından çevrilen ve ceza infaz kurumunda infaz edilme aşamasına gelen hapis cezaları da toplama kararına dahil edilir. (Ek cümle 14.04.2020 - 7242 S.K./42. md)” şeklindedir.

5. 7242 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 101 nci maddesinde değişiklik yapıldığı “Cezanın infazı sırasında, 98 ilâ 100 üncü maddeler gereğince mahkemeden veya infaz hâkimliğinden (Ek ibare 14.04.2020 - 7242 S.K./44. md) alınması gereken kararlar duruşma yapılmaksızın verilir. Karar verilmeden önce Cumhuriyet savcısı ve hükümlünün görüşlerini yazılı olarak bildirmeleri istenebilir.

(2) (Değişik fıkra 14.04.2020 - 7242 S.K./44. md) 99 uncu madde gereğince cezaların toplanması gerektiğinde bu hususta hüküm verme yetkisi, en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkemenin bulunduğu yer infaz hâkimliğine, bu durumda birden çok infaz hâkimliği yetkili ise son hükmü vermiş olan mahkemenin bulunduğu yer infaz hâkimliğine aittir. En fazla cezanın;

a) Yargıtay tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi hâlinde ... infaz hâkimliğince,

b) Bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi hâlinde bölge adliye mahkemesinin bulunduğu il infaz hâkimliğince,

c) Bölge adliye mahkemesi tarafından duruşma açmak suretiyle verilmesi hâlinde ise hükmü kaldırılan ilk derece mahkemesinin bulunduğu yer infaz hâkimliğince bu hususta karar verilir.

(3) (Değişik fıkra: 20/7/2017-7035 S.K./24. md) Bu madde uyarınca verilen kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir.”

6. 7242 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'na "...bu maddeyi ihdas eden Kanunla, İnfaz Hâkimliği Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda infaz hâkimliğinin kuruluş, görev, yetki ve işleyişine ilişkin yapılan değişiklikler veya infaz hâkimliğine yeni görevler veren düzenlemeler, 1/9/2020 tarihinden itibaren uygulanır. Bu tarihe kadar; mevcut hükümlerin uygulanmasına devam olunur, infaz hâkimliklerine bu maddeyi ihdas eden Kanunla değişiklik yapmak suretiyle verilen görevler bakımından mahkemelerin mevcut görev ve yetkileri devam eder, belirtilen işler bu mahkemelerce sonuçlandırılır ve bu tarihe kadar yapılan şikâyet, başvuru ve talepler bakımından infaz hâkimliğinin görevine girdiğinden dolayı yetkisizlik veya görevsizlik kararı verilemez." şeklinde geçici 2 nci madde eklenmiştir.

7. Açıklanan bu yasal mevzuata göre somut olay değerlendirildiğinde; hükümlünün 01.06.2005 tarihinden önce işlemiş olduğu töre saikiyle tasarlayarak öldürme ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen ve kesinleşen cezaların toplanması ile ilgili olarak Muğla İnfaz Hakimliğince verilen karar 5275 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre itiraz yoluna tabi olup 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 ncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmaz” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz mercince yapılması gerektiği anlaşıldığından, dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8455, Karar No: 2022/7374, Tarih: 18.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8455 E.  ,  2022/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/35860

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası ve 3.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli ve 2015/1222 Esas, 2020/76 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1. maddesine göre 6.000,00 Türk lirası ve 3.320,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmedilmiş ise de; anılan Kanun’un 228. maddesinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki halinde yer alan, “Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine olduğu, anılan kararın gerekçesinde ve hüküm kısmında da sanık hakkında verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılmadığının anlaşıldığı, lehe olan düzenlemeye göre temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 49/1. maddesinde yer alan "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz." şeklindeki düzenleme gözetilerek alt sınır olan 1 ay ve adli para cezasının ise 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi göre 5 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.03.2021 gün ve 1769 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2021 gün ve KYB - 2021/35860 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, hükümlü ...'ın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1., 62/1. ve 52/2. maddelerine göre 6.000,00 Türk lirası ve 3.320,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmedilmiş ise de; anılan Kanun’un 228. maddesinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki halinde yer alan, “Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenlemenin hükümlünün lehine olduğu, anılan kararın gerekçesinde ve hüküm kısmında da hükümlü hakkında verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılmadığının belirtildiği, lehe olan ./..

S/2

S/2

düzenlemeye göre temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 49/1. maddesinde yer alan "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz." şeklindeki ve aynı yasanın 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenlemeler gözetilerek hapis cezasının alt sınır olan 1 ay ve adli para cezasının ise 5 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli ve 2015/1222 Esas, 2020/76 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hükmün birinci fıkrasında yer alan "1 YIL HAPİS ve 200 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "1 AY HAPİS VE 5 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin yazılmasına, hükmün 2. fıkrasındaki "10 AY HAPİS ve 166 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkarılarak yerine "25 GÜN HAPİS VE 4 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin yazılmasına, hükmün 4. fıkrasının çıkarılmasına, 5. fıkrada yer alan "300 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "25 gün" ve "6.000,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "500 TL" yazılmasına, 6. fıkradaki "166 gün" yerine "4 gün", "3320,00 TL" yerine "80 TL" yazılmasına, 6. fıkradaki "sanığın neticeten 6.000,00TL ve 3.320,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın neticeten 500 TL ve 80 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin yazılmasına, taksitlendirmeye ilişkin 7. fıkranın çıkarılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.