muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10007, Karar No: 2018/8110, Tarih: 11.12.2018

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin “ç” bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.

Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir.

Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, kanun yolunun ve kanun yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hakimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tabidir.

Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, istinafa başvuran davalı ...'a 03.01.2017 tarihinde, diğer davalı ...’e 16.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalılar bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan istinaf etmişlerdir. İstinaf sonucu dosyanın gittiği Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesi de kararın temyize tabi olduğunu bildirerek dosyayı Dairemize göndermiştir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmü yer almaktadır.

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/13344, Karar No: 2009/13601, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13344 E.  ,  2009/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.06.2009günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davaya konu ... ada 12 parsel sayılı taşınmaz kaydında murisinin “...” şeklinde yazıldığını, “... ” soyadının murisinin kızlık soyadı olduğunu belirterek murisinin tapu kaydındaki kimlik bilgisinin “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece “...” soyadının davacı murisinin kızlık soyadı olduğu ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava Medeni Kanunun 1027. maddesi uyarınca açılan tapuda kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir. Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Eldeki davada, mahkemece nüfus müdürlüğünden kayıt maliki “...” isimli bir kişinin bulunup bulunmadığı sorulmamış, Kolluk vasıtası ile yapılan araştırma ise yetersiz kalmış ve imar ile oluşan parselin önceki kök tapu kaydının tapulama tutanakları istenilmemiştir. Nüfus müdürlüğünce ilçede çıkan yangın nedeni ile davacı murisinin bağlantılı kayıtlarına ulaşılamadığı bildirilmekle beraber, davacı murisinin baba ve anne isimleri belli olduğu halde bu kişilerin kayıtlarına ulaşılarak bu kayıtlar üzerinden araştırma yapılmayarak eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Mülkiyet nakline sebep olunmaması için mahkemece imar uygulaması ile oluşan parselden önceki kök tapu kaydının tapulama tutanakları ve dayanak kayıtları getirtilmeli, muris ...’ın babası ... ve annesi ...’nın nüfus aile kayıt tablosu getirtilerek, ... isimli bir çocuklarının olup olmadığına bakılmalı, bu kayıtların davacı murisi ile ilişkili olup olmadığı denetlenmeli, bu kayıtlar tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, nüfus müdürlüğünden kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir. Yine mahkemece davacıdan murisin anne, baba ve kardeşlerinin nüfus kayıt örnekleri istenilerek bu kayıtlar üzerinden nüfus müdürlüğü vasıtası ile araştırma yapılmalıdır. Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra neticesine göre bir karar vermek gerektiği halde yazılı gerekçe ile davanın reddine dair tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 07.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3100, Karar No: 2018/7563, Tarih: 17.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3100 E.  ,  2018/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar haklarında mağdure Damla'ya yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ... hakkında mağdure Çiğdem'e yönelik)

HÜKÜM : Sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (mağdur ...'ya yönelik) mahkûmiyetleri ile sanık ...'in mağdure Çiğdem'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında yapılan yargılama sırasında mağdure Damla'nın beyanının alındığı 20.02.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4366, Karar No: 2008/1326, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4366 E.  ,  2008/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 345/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’ın ayrı ayrı İİK’nun 345/a maddesi gereği 10’ar ... hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Anayasa’nın 141.,CMK’nun 34,230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve mahkumiyete ilişkin kabulün hangi delillere dayandığı açıklanmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanıkların hangi tarih itibarıyla, yetkilisi bulundukları sermaye şirketinin iflasını istememek suçunu işlediklerinin tespitiyle, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklara ait adli sicil kayıtları getirtilerek haklarında tayin edilen cezanın miktarı itibarıyla 5237 sayılı TCK’nun 50/3.maddesinin uygulama ... bulunup bulunmadığının araştırılmaması,

İsabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12487, Karar No: 2022/8766, Tarih: 01.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12487 E.  ,  2022/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarih ve 2017/482– 2018/171 sayılı kararı

Suç: Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 62/1, 63/1, 53/1-2-3 ve 3713 sayılı TMK’ nın 5/1. maddeleri uygulanarak verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK' nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Dosya arasında bulunan Bank ... hesap hareketlerine ilişkin CD incelendiğinde; sanığın para yatırma ve çekme gibi rutin bankacılık işlemlerinin bulunduğu yönündeki hesap hareketleri ile de teyit edilen savunmasının aksine bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK' nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15733, Karar No: 2016/12500, Tarih: 22.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/15733 E.  ,  2016/12500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 25/11/2011 tarihinde grip tanısı konulan çocukları ...'un iğnesini yaptırmak için gittikleri ... Devlet Hastanesinde görevli sağlık personeli davalı tarafından iğnenin hatalı enjekte edildiğini, bu nedenle çocuklarının ayağının sakat kalmasına sebebiyet verildiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, hizmet kusuru nedeniyle davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği belirtilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, gerçek kişi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen Anayasa'nın 129/5. maddesi, kamu görevlilerinin hizmet kusurları nedeniyle açılacak davalarda husumeti düzenlemektedir. Davalı gerçek kişi bakımından anılan yasal düzenleme uyarınca husumet konusunda değerlendirme yapma görevi de mahkemeye aittir. Bu nedenle yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12937, Karar No: 2010/2509, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12937 E.  ,  2010/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi T. ... Bankası AŞ ve ... Varlık Yönetimi AŞ vekilleri ipotekle temin edilen alacakların iflas sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya yazılmamasının yasaya aykırı bulunduğunu; birleşen dosya şikâyetçisi T. ... Bankası TAO vekili ise alacaklarının Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi atfıyla imtiyazlı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İflas idaresi vekili ipoteklerin hangi taşınmazlar üzerinde mevcut olduğu ve taşınmazlar üzerindeki ipotek ile ilgili olarak garame sonucu ipotek miktarları belirtilmediğinden alacakların bir kısmının kabul, bir kısmının reddedildiğini; genel mahkemede açılan kayıt kabul davalarında esas ile birlikte sıraya ilişkin de karar verileceğinden şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince mahkemenin 2007/326 E., 2009/7 K. sayılı dosyası dayanak alınarak şikayetçilerin alacaklarının imtiyazlı olarak kabulüne karar verilmiş; hüküm iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle her üç şikayetçi lehine ipotek tesis edilmemiş bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4591, Karar No: 2009/6634, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4591 E.  ,  2009/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 95 parsel sayılı 4049,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu, çevresinin kesinleşmiş 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili ve aynı zamanda eylemli olarak orman içi açıklığı niteliğinde olduğunun anlaşıldığına, davalının tutunduğu 09.03.1937 gün ve 16 sayılı, 7352 m2 yüzölçümlü tapu kaydının doğusunda okunan ... oğlu ... tarlası ve batısında okunan ... sınırlarının eylemli orman olduğu, kuzeyinde okunan ... davalı yere yaklaşık 300 metre mesafede olduğu ve arada adet şahıs parseli ile ormanlık alanların bulunduğu, güneyde okunan derin derenin ormanlık alandan sonra geldiği, davalının tutunduğu tapu kaydının miktarı ve bu sınırları ile dava konusu yere uyduğunun kabul edilemeyeceği göz önünde bulundurularak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12820, Karar No: 2022/1658, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12820 E.  ,  2022/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/02/2022 günü temyiz eden davalı asilin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak, davalı asilin sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Hükme easa alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü emsal satışlar emsal alındığı gibi dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede olmasa bile dava konusu taşınmaza yakın olan bölgede bulununan taşınmazlara yapılan imar uygulaması ile kesilen düzenleme ortaklık payı oranı ilgili Belediye Başkanlığından araştırma yapılmadan bu oranın % 40 olarak kabulu ile değer biçildiğinden raporlar inandırıcı değildir.