muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/803, Karar No: 2016/1571, Tarih: 15.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/803 E.  ,  2016/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin .... tarihli ve .... esas, ... sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 20 gün olarak hükme- dilen adlî para cezasının miktarının belirlenmemesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün .... gün ve .... sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ... gün ve .... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve TCK.nun 62/1 maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 20 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1 madde ve fıkrasına aykırı olarak adli para cezasına çevrilmemesi,

2- TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca sadece 2 yıla kadar hapis cezalarının ertelenebileceği hükmüne aykırı olarak, hükümlü hakkında hapis cezası yanında tayin edilen 20 gün adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin .... gün, .... esas, .... sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), (2) numaralı bozmanın aleyhe tesir etmemesine, (1) numaralı bozma ile ilgili olarak, hapis cezası yanında hükmedilen 20 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den 400 TL adli para cezasına çevrilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1794, Karar No: 2016/5397, Tarih: 01.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1794 E.  ,  2016/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli cinsel saldırı (sanık ... hakkında bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında üçer kez)

HÜKÜM :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... hakkında bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki sanık hakkında üçer kez) suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17657, Karar No: 2018/6729, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17657 E.  ,  2018/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19/06/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.604.00.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.630.TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6322, Karar No: 2023/3094, Tarih: 01.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6322 E.  ,  2023/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki gaiplik ile birlikte tapu kaydının iptali ve vakfı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece Mahkemesine ait karar harç yönünden düzeltilerek davanın yeniden kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... İdaresi; ... ... Vakfından icareli 205 ada 49 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... adına kayıtlı olduğunu, adı geçen kayıt malikine ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.2005 tarihli ve 2004/1153 E., 2005/397 K. sayılı kararı ile ... Defterdarının kayyım olarak atandığını, yapılan tüm araştırmalara rağmen kayıt malikine ulaşılamadığını ileri sürerek, kayıt maliki ... oğlu ...’in gaipliği ile birlikte tapu kaydının iptali ile vakıf adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kayyım vekili, vakfın geçerliliğini koruyup korumadığının, amacının zail olup olmadığının, mutasarrıfın mirasçılarının sağ olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/161 E., 2021/189 K. sayılı kararıyla; adı geçen kayıt malikine tüm yapılan araştırmalara rağmen ulaşılamadığı, taşınmazın tapu kaydında ... Vakfından olduğuna ilişkin şerh bulunduğu, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan koşulların oluştuğu gerekçesiyle, tapu kayıt malikinin gaipliği ile birlikte dava konusu taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Dava konusu taşınmazın evveliyatının vakıf olduğu konusunda yeterince inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2021/1874 E., 2022/1070 K. sayılı kararıyla; Mahkemece hüküm kısmında harç yönünden hüküm oluşturulmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusun HMK’nın 353/1.b.2. maddesi uyarınca kabulüne, dava konusu taşınmazın toplam değeri üzerinden hesaplanan 15.574,68 TL harçtan peşin harç ve tamamlama harcının düşülmesi sonrası kalan 11.681,00 TL’nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla davanın reddine karar verilmesine istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; gaiplik ve 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesinde; “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.”,

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde; “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.”,

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 33. maddesinde; "Gaiplik kararının istenebilmesi için, ölüm tehlikesinin üzerinden en az bir yıl veya son haber tarihinin üzerinden en az beş yıl geçmiş olması gerekir. Mahkeme, gaipliğine karar verilecek kişi hakkında bilgisi bulunan kimseleri, belirli bir sürede bilgi vermeleri için usulüne göre yapılan ilânla çağırır.",

4. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 35. maddesinde; “İlândan sonuç alınamazsa, mahkeme gaipliğe karar verir ve ölüme bağlı haklar, aynen gaibin ölümü ispatlanmış gibi kullanılır. Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur.” hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın uygulanacağı davalar yönünden HUMK’nın 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafın temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olmasına rağmen, daha sonra İlk Derece Mahkemesine ait karar kaldırılarak hükmün harç yönünden düzeltilmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilerek, istinaf başvurusunun sonucu ile Mahkeme kararı arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

3. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olmasına rağmen, daha sonra İlk Derece Mahkemesine ait karar kaldırılarak hükmün harç yönünden düzeltilmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilerek, istinaf başvurusunun sonucu ile Mahkeme kararı arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

4. Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının değinilen yön itibariyle kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (A) numaralı bendinde yer alan “... ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/161 Esas sayılı dosyasında verilen 01.06.2021 tarih ve 2021/189 Karar sayılı gerekçeli kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine," cümlesinin çıkartılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19547, Karar No: 2011/22748, Tarih: 30.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/19547 E.  ,  2011/22748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Aslolan kısa karar olduğu ve kısa kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle; niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6853, Karar No: 2014/4337, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6853 E.  ,  2014/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/339, Karar No: 2019/7519, Tarih: 26.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/339 E.  ,  2019/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/10/2016 tarih ve 2015/382 E- 2016/465 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/11/2018 tarih ve 2018/363 E- 2018/1176 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü 2000 yılında meydana gelen olay neticesinde müvekkili aleyhine açılan tazminat davasının sonunda hüküm altına alınan tazminat bedelinin icra takibi sonucu ödendiğini, taraflar arasında imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesi gereği bedele ilişkin rücu haklarının olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından ödenen 56.081,42 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, hisselerin el değiştirmesinden önce bitmiş her türlü işlemin sorumluluğun davacıya ait olduğunu, hisse satış sözleşmesi hükümlerinin gözetilmesi gerektiğini, davacının rücuya esas davayı ve icra takibini müvekkiline ihbar etmediğini bu nedenle davacının davaya ilişkin faiz ve takip giderlerini müvekkilinden talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işletme hakkı devir sözleşmesinden önce davalı tarafın dava dışı kişiye verdiği zararın davacı tarafça karşılandığı, İHDS'nin 7.maddesi gereğince davacının ödediği parayı davalıdan tahsil etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 48.930,69 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işletme hakkı devir sözleşmesinden önce davalı tarafın dava dışı kişiye verdiği zararın davacı tarafça karşılandığı, İHDS'nin 7.maddesi gereğince davacının ödediği parayı davalıdan tahsil etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 48.930,69 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince reddedilen faiz kısımlarının da davacının rücu alacağı içerisinde olduğu, zira somut olayda davacının ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı, rücu talebinde bulunananın malvarlığındaki eksilme tarihi itibariyle faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, 56.081,42 TL'nin ödeme tarihi olan 16/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilil temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.872,92 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/11/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01/03/2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/06/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ...ye devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ...tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/06/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/06/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/06/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/06/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/06/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/06/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile davanın reddine karar verilmek üzere istinaf mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.