muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/30117, Karar No: 2019/13868, Tarih: 06.11.2019

Ancak,

TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmelerine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık ile sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin 3. maddesinin 7. fıkrası ile 4. maddesinin 7. fıkrasında yer alan “...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan miktarın tamamının bir seferde sanıktan tahsil edilmesine, adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis czeasına çevrilmesine” cümlelerinin çıkartılıp yerlerine "...taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" cümleleri yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) 29/03/2009 tarihindeki iki ayrı asta müessir fiil suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik Askeri savcının, sanık ve sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın mağdurlar ...ile...ın kulaklarına ayrı ayrı eliyle vurmak suretiyle asta müessir fiil suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...’ın, “olay günü ...ile...ın sanıktan habersiz kumanyalarını yemeleri nedeniyle sanığın kendilerine kızdığı, ancak kesinlikle onları tuvalete götürmediği ve onlara vurmadığı”; tanık...’ın da “mağdurların kumanyalarını açıp yemeğe başladıkları sırada sanığın geldiği ve onları gördüğü, siz ikiniz dışarı çıkın diyerek onları dışarıya çıkardığı, kendisinin de sanık onları dövecek mi diye peşlerinden çıktığı, bu sırada sanığın...a siz nasıl adamsınız, ben size emir vermedim mi diye kızdığı, fakat ne...’a ne de ...’e vurduğunu görmediği, sadece kızdığını gördüğü” şeklinde beyanda bulunmaları, gerekçeli hükümde belirtilen tanıklar ..., ... ve...’in ise görgüye dayalı tanıklıklarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işleyip işlemediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve askeri savcı ile sanık ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6632, Karar No: 2019/7637, Tarih: 09.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6632 E.  ,  2019/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK'nın 62/1, 53/1, 58/6-9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK’nın 147. maddesiyle değişik CMK’nın 196/4. maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğu belirtilmeden yargılamanın hiçbir aşamasında mahkeme salonunda hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanunun 196/4. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11150, Karar No: 2022/593, Tarih: 01.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11150 E.  ,  2022/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (sanık ...),

çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hâkim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mağdurun olayla ilgili ayrıntılı beyanı alınıp, babası olan müşteki ...’un kolluk ve Cumhuriyet Başsavcılığında sanık ...'le ilgili verdiği ifadeler arasındaki çelişkilerde giderildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4805, Karar No: 2021/10107, Tarih: 08.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4805 E.  ,  2021/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1) Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2020 tarih ve 2020/22 Esas, 2020/60 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanık ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

b) Sanık ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

c) Sanık ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d-e, 35. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/06/2020 tarih ve 2020/1477 Esas, 2020/989 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

b) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/06/2020 tarih ve 2020/1477 Esas, 2020/989 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 279/1-b maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının temyizi kabil olmayıp bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca katılan vekilinin yasa yolu ile merciinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 23/06/2020 tarih ve 2020/1477 Esas, 2020/989 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin; sanıkların da cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 23/06/2020 tarih ve 2020/1477 Esas, 2020/989 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin; sanıkların da cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kendisini savunamayacak yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 23/06/2020 tarih ve 2020/1477 Esas, 2020/989 Karar sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; TCK'nin 35. maddesine göre daha fazla indirim yapılması gerektiğine, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; üst sınırdan ceza verilmesine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a) CMK'nin 280/1-a maddesinde, bölge adliye mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup, bölge adliye mahkemesince, "TCK'nin 35. maddesi gereğince teşebbüsün oranında değişiklik ve TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına" karar verilebilmesi için, CMK'nin 280/1-c maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, yerel mahkemenin aksine uygulama yapılmasına karar verilmesi halinde, CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca ilk hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması yerine, yazılı biçimde duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

b) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15842, Karar No: 2017/27617, Tarih: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/15842 E.  ,  2017/27617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 115 ada 15 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinin, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin; mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece, mahkemenin belirttiği bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6189, Karar No: 2020/11657, Tarih: 24.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6189 E.  ,  2020/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında, katılan sanık ...’e karşı “Tehdit” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 106/1-2. cümlesi ve 62. maddesinin tatbiki suretiyle doğrudan hükmedilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla temyiz incelemesinin kapsamı dışında tutulmuş ise de sanık hakkında kurulan hükümde uygulanan Kanun maddeleri itibariyle hükmolunan “25 gün karşılığı adli para cezası”nın TCK’nin 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilmesi sırasında belirlenmesi gereken netice ceza miktarının “500,00 TL adli para cezası” yerine hesap hatası neticesinde “75 gün karşılığı adli para cezası” olarak belirlenmesiyle “1.500,00 TL adli para cezası” olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayini hakkında, olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği düşünülmüştür.

1)Sanık ... hakkında “Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması” suçundan verilen “beraat” kararına karşı katılan sanıklar...ve Dursun’un temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden katılan sanıkların doğrudan suçtan zarar görmelerinin mümkün olmadığı, bu itibarla açılmış davaya katılma haklarının bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanıklar Dursun ve ...’nin bahse konu suç yönünden temyiz istemlerinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Katılan sanık ... hakkında ...’ye, İbrahim’e, Güner’e karşı “Kasten Yaralama”; Dursun oğlu ...,...oğlu ...,...ve ... haklarında ...’e karşı “Hakaret” ve “Tehdit” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan sanık müdafii ve sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarları itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, katılan sanık müdafii ve sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’na karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

3) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’na karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Katılan sanık ...’in eylemi neticesinde katılan sanık ...’da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ...Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 02/10/2013 tarihli raporda, “Sağ uyluk orta iç yüzde 20x20x25 cm. boyutlarında kas tendon, damar yaralanması, siyatik siniri defektif, kas yapıları genel h...yle defektif, sağ kalça ve diz eklem hareket açıklığının aktif ve pasif olarak tam olduğu, kas gücünün 4/5 olduğu, sağ ayak bileğinde eklem hareket açıklığının hem aktif hem pasif omadığı, kas gücünün 0 (sıfır) olduğu, sağ ayak bileğinde nötrale 20 derece limitli kontraktürünün olduğu, sağ diz altında anestezi, sağ bacakta ödem ve homans pozitif olup, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olur, duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da kaybı niteliğinde olup olmadığının tespiti için olay tarihinden en az 18 ay sonra muayenesi gerekir.” şeklindeki açıklama ve katılan sanık ...’un kovuşturma aşamasında 15/05/2014 tarihli celsede “bu sebeple sakat kaldım, koltuk değnekleri ile yürüyorum.” şeklindeki beyanı karşısında, söz konusu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu da gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafii ve katılan sanık ...’un temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Katılan sanık ... ile sanıklar (Dursun oğlu) ..., ..., ...(İdris oğlu) ...,...ve... haklarında katılan sanık ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;