muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2012/258, Tarih: 03.07.2012

Cumhuriyet savcılığında, kolluktaki ifadelerinin doğru olduğunu belirttikten sonra; “Yeğenimin kaçırılmasından sonra insan içine çıkamayacağımız ve insanların yüzüne bakamayacağımızdan yeğenimi kaçıran şahısla ilgili konuşuldu, ancak yeğenimin öldürülmesi konusunda çoğunluk hem fikir idi. Ben yeğenimin öldürülmesine ısrarla karşı çıktım. Olayı açığa çıkarmazsak kimsenin yüzüne bakamayacağımız, çarşıya pazara çıkamayacağımız, tanınmış bir aile olmamız nedeniyle bu leke ile yaşayamayacağımız konusunda hem fikirdik. Ancak Hayrettin’e silah denemesi yaptırdıklarından haberim yoktu. Bu şahsı araştırmaya başladıktan sonra yeğenimin verdiği telefonu aradım, ancak telefon kapalı idi. Bir gün sonra aynı numaradan arandım. Benimle konuşmayacağını düşünerek telefonumu kızıma vererek konuşmasını istedim. Kızım kendisini başka bir isimle tanıttı. Bundan sonra kızımla birçok kez telefon görüşmesi yaptılar ve kızımın istemesi üzerine buluşmaya karar verdiler. Fahrettin’i de alarak buluşma yerine gittik, ancak bu ilk gelişte buluşma olmadı. Bu gelişimizden bir kaç gün sonra ikinci kez yine birlikte geldik. Bu kez kızım ile buluştular. Ahmet’i ilk kez o zaman gördüm. Fahrettin’e, bu şahıs kızıma musallat oluyor, fotoğrafını çek demiştim. Fahrettin de buluşma sırasında cep telefonu ile bu şahsın fotoğrafını çekti. Akşam Batman’da amcamda kaldık. Ertesi gün kızım ve yeğenimi geri gönderdim. Ben bu şahsın nerelere takıldığını tespit etmek için kaldım. Bir gün önce şahsın geldiği arabayı da tespit etmiştim. Batman’da iken bu arabayı aramaya başlamıştım. Araca rastlamama rağmen gözden kaybettim ve geri döndüm. Bir iki gün sonra tek başıma geldim ve aramaya devam ettim. Bu şahsın aracını belediyenin yanındaki çay bahçesinin yanında park edilmiş halde gördüm. Ben de aracımı çay bahçesinin arka kısmına park ettim ve bekledim. Bu şahsın çay bahçesinin karşısındaki kahvehanede iki kişi ile kâğıt oynadıklarını gördüm. Niyetim bu şahsı tek başına denk getirmekti. Başkalarına zarar vermek istemiyordum. Polis otoları da gelip geçiyordu. Diğer şahıslar ayrılmadıkları için o gün planladığım işi gerçekleştiremedim. Ertesi gün tek başıma geldim. Şahsın takıldığı, gelip gittiği yerlere baktım, ancak bulamadım. Batman’a bu şekilde bir iki defa daha geldim, ancak şahsı bulamadım. Daha sonraki bir gelişimde aracı kıraathanenin önünde gördüm. Bu şahıs kıraathaneden ayrıldı. Kurtalan’a doğru gidecek diye düşünerek ikiyüz metre sonraki benzin istasyonunda durdum, ancak il merkezine dönüş yaptı. Takip etmeme rağmen bu şahsı yine kaybettim. Daha sonra yine geldim, ancak aracını görmeme rağmen kendisini tek başına yakalayamadım ve geri döndüm. Nisanın ikinci günü aracımı tamir ettireceğimi söyleyerek Mehmet ve Necat ile Batman’a geldim. Onlar amcama gideceklerdi. Bu nedenle onları hastanenin yakınındaki kavşakta bıraktım ve tek başıma kahvehanenin oraya gittim. Bu şahsın aracını kıraathanenin önünde gördüm. Aracımı bir alt sokağa bıraktım, ancak daha sonra aracın yerini değiştirdim

. Takip etmeme rağmen bu şahsı yine kaybettim. Daha sonra yine geldim, ancak aracını görmeme rağmen kendisini tek başına yakalayamadım ve geri döndüm. Nisanın ikinci günü aracımı tamir ettireceğimi söyleyerek Mehmet ve Necat ile Batman’a geldim. Onlar amcama gideceklerdi. Bu nedenle onları hastanenin yakınındaki kavşakta bıraktım ve tek başıma kahvehanenin oraya gittim. Bu şahsın aracını kıraathanenin önünde gördüm. Aracımı bir alt sokağa bıraktım, ancak daha sonra aracın yerini değiştirdim. Şahıs kahveden çıktı, ben de yanına gittim ve tabancamın ağzına mermi sürdüm. Kendisi telefonla görüşürken ‘namus öyle değil böyle temizlenir’ dedim. Bunu Bahar kaçırıldığında, babasına telefon açıp ‘namusunuz nerede’ dediği için söyledim. Ondan sonra bir el göğsüne doğru ateş ettim. Yere yıkılınca beş el daha ateş ettim. Tabancamda yedi tane mermi vardı. Mermilerden birini arkamdan gelen olursa korkutmak için havaya sıkmak kastı ile namluda bıraktım. Daha sonra aracıma bindim ve uzaklaştım. Yeğenim Hayrettin’in ifadesini kabul etmiyorum, yalan konuşuyor, neden yalan konuştuğunu bilmiyorum. Olaydan dolayı pişmanım”,

Sorguda da önceki ifadelerini tekrarla; “Mizbağ isimli kişi yeğenimi kaçırarak ırzına geçmiş ve altınlarını gasp etmiş, daha sonra ağabeyimi arayıp; kızının dağa kaçacağını, namusumuzun nerede olduğunu söylemişti. Olay namus meselesi olduğundan yeğenim bizde kalmıştı. Yeğenimi rahatsız eden bir numara vardı. O numaradan aradım, ancak benimle konuşmaz diye telefonu kızıma verdim. Kızımla telefonla görüştüler. Yeğenime kızımın başına birinin musallat olduğunu söyledim ve resmini çektirdim, ancak bir şey demedim. Yerini tespit ettim ve uygun fırsat bekledim. Beş altı el ateş ettim, ancak kaçının isabet ettiğini bilmiyorum. Kurtalan’a giderek silahı kardeşime teslim ettim. Olayda başka kimse yoktu, olayı yaptığımdan dolayı pişmanım”,

Duruşmada da; “Olaydan sonra ailemizde öldürülmeye yönelik karar alınmamıştır. Böyle bir karar alınsaydı şu anda hayatta olmazdı. Bahar’a kendisini kimin kaçırdığını sorduğumda; adını Ahmet olarak bildiği şahsın kendisini telefonla rahatsız ettiğini, kaçırıldığı gün de gelmezse babasına bu konuşmaları söylemekle tehdit ettiğini ve kendisini kaçırdığını söyledi. Bahar’ı telefonla arayan şahsı aynı numaradan aradım ancak telefon devamlı kapalı idi. İki üç gün sonra bu şahıs aradı. Bu şahısla konuşmak istemediğim için telefonu kızıma verdim ve yanlış numara olduğunu söylemesini istedim. Kızım yanlış numara olduğunu söyleyerek telefonu kapattı. Aradan bir hafta geçtikten sonra kızımın telefonla konuştuğunu gördüm. Kiminle konuştuğunu sorduğumda benim aradığım şahsın devamlı aradığını söyledi. Zehra’nın nişanlı olması nedeniyle dikkatli olması gerektiğini düşünerek başkalarıyla konuşup konuşmadığı konusunda sıkıştırdım. Zehra, yeğenimi götüren şahısla konuştuğunu söyledi. İlk anda şahsın böyle bir şey yapabileceğini düşünmedim, fakat emin olmak için kızımdan bu şahsa buluşmak istediğini söylemesini istedim. Kızım, Fahrettin’in kardeşi ile nişanlı idi. Birlikte Batman’a geldik. Buluştuklarında Fahrettin cep telefonu ile şahısın fotoğrafını çekti. Fotoğrafı Bahar’a gösterdim. Bahar kendisini kaçıran şahsın bu olduğunu, cep telefonu ve ziynet eşyalarını gasp ettiğini ve kendisine tecavüz ettiğini söyledi. Fahrettin ve Zehra, buluşmasını istediğim şahsın yeğenimi kaçıran şahıs olduğunu bilmiyorlardı. Sadece kendisini rahatsız eden şahsı tanımak istediğimi biliyordu. Zehra’nın yanından ayrıldıktan sonra şahıs, beyaz renkli bir araca bindi. O şekilde aracını öğrendim, ancak şahsı öldürme gibi bir duygu içimde gelişmedi. Böyle bir duygu olsaydı kızımla buluştuğu gün öldürürdüm. Birkaç gün sonra aracımı tamir ettirmek için şehre gidecektim. Abim ve kardeşim de ameliyat olan amcamı ziyaret ekmek için benimle geldiler. Abim ve kardeşimi bıraktıktan sonra sanayiye gittim ve akşama kadar sanayide kaldım. Amcamlara gitmek üzere şehir merkezine döndüm, ancak gitmeden önce kahvehanede oturarak biraz dinlendim. O sırada şahsın aracı da kahvehanenin yanındaki kahvenin önüne geldi. Şahıs aracından indi ve telefonla konuşmaya başladı. Yanına giderek; ‘Bahar yetmedi mi, neden kızıma musallat oluyorsun, şerefsiz’ dedim. Bana küfür etti ve ‘şerefsiz sensin, kızlarınıza sahip çıkın’ dedi. Bu sözlerden sonra birbirimize doğru gittik. Aramızda bir metre kadar mesafe kalınca elini beline götürdü. Silah çekeceğini düşünerek ruhsatsız tabancamı çektim. Bu tabancayı hayvancılık yaptığım için hayvanların başında bulunduğum sırada lazım olur düşüncesiyle on yıldır taşıyorum. Silahla göğsüne bir el ateş ettim. Yere düştükten sonra da elini beline doğru götürdüğünü gördüğüm için kafasına veya göğsüne doğru dört beş el ateş ettim. Kardeşlerimi arayarak yola çıkmalarını istedim ve onları da alarak ilçeye döndüm. Bir gün sonra silahı kardeşime vererek dereye atmasını söyledim

. Silah çekeceğini düşünerek ruhsatsız tabancamı çektim. Bu tabancayı hayvancılık yaptığım için hayvanların başında bulunduğum sırada lazım olur düşüncesiyle on yıldır taşıyorum. Silahla göğsüne bir el ateş ettim. Yere düştükten sonra da elini beline doğru götürdüğünü gördüğüm için kafasına veya göğsüne doğru dört beş el ateş ettim. Kardeşlerimi arayarak yola çıkmalarını istedim ve onları da alarak ilçeye döndüm. Bir gün sonra silahı kardeşime vererek dereye atmasını söyledim. Nedenini sorduğunda bir gün önce birini öldürdüğümü söyledim. Marmaris’te yakalanarak getirildiğimde akrabalarım ve çocuklarım tutuklu bulunuyorlardı. Bu nedenle emniyette ne şekilde yazılmışsa ifadeyi o şekilde imzaladım. Amacım akrabalarım ve çocuklarımın biran önce çıkmalarını sağlamaktı. Cumhuriyet savcılığında ‘emniyetteki ifadeni kabul ediyor musun’ dediler. Ben de suçu ben işledim, cezasını başkaları çekiyor diye düşündüğüm ve emniyetteki ifademin doğru olduğunu söyledim. Öldürmeyi daha önce planlamış olsaydım ilk gördüğümde öldürürdüm. Karşılaşma sonrasında kızımın ve yeğenimin devamlı ağlamaları gözümün önüne geldiği için ani bir karar sonucunda maktulü vurdum. Her şeye rağmen bu eylemi işlediğim için pişmanım”,

Şeklinde savunmada bulundukları,

Haklarındaki beraat kararları kesinleşen sanıkların da “üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, aile meclisinde öldürülme yönünde bir karar alınmadığı, esasında aile meclisi diye bir şeyin bulunmadığı” şeklinde anlatımda bulundukları,

Anlaşılmaktadır.

Töre saikiyle öldürme suçu, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 82. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde kasten öldürme suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı TCY’nda yer almayan ve 5237 sayılı Yasa ile somut bir norm olarak hukukumuza giren töre saikinin tanımı yasalarımızda yapılmamış, bu kavramdan ne anlaşılması gerektiği, toplumsal yapıdaki dinamizm de göz önüne alınarak uygulama ve öğretiye bırakılmıştır.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde saik; “sebep, güdü, götüren, sevk eden, faili suç işlemeye sevk eden his ve menfaat”, töre; “bir toplulukta benimsenmiş, yerleşmiş davranış ve yaşama biçimlerinin, kuralların, gelenek ve göreneklerin, ortak alışkanlıkların, tutulan yolların bütünü, âdet ya da bir toplumdaki ahlaki davranış biçimleri, adap”, namus; “bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık, iffet, doğruluk, dürüstlük”, töre cinayeti ise; “bazı bölgelerde geleneksel anlayışa uymama sebebiyle genellikle genç kız veya kadınların ailesinin kararıyla yine aile bireylerinden birisi tarafından öldürülmesi, namus cinayeti” şeklinde tanımlanmıştır.

Namus kavramının; “toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık” şeklinde açıklanması karşısında, tanımların benzerliği göz önüne alındığında töre kavramının, namus kavramını da içeren bir üst kavram olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tanımlardan, töre ve namusun birbirlerine kısmen benzer ve yakın olmakla birlikte birbirlerinden ayırt edilmesi gereken farklı kavramlar olduğu görülmektedir.

Töre belli koşullarda namusu da içine alan bir üst kavram ise de, öncelikle namus ve töre cinayetlerinin aynı kapsamda olmadığı belirtilmelidir. Ait olunan toplulukta geçerli olan ve herkes tarafından kabul edilen töre gereğince namus cinayeti işlenmesi olanaklı olup, bu halde kasten öldürme fiilinin töre saikiyle işlendiği kabul edilebilir. Bununla birlikte toplumda “namus cinayeti” olarak adlandırılan her kasten öldürme eyleminin töre saikiyle işlenmediği ve bu tür eylemlerin kişilerin kendi namus anlayışının bir sonucu olarak ve töre ile yakından uzaktan ilgisi olmayacak şekilde gerçekleştirildiği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Töre saikiyle hareket ederek kasten öldürme suçunu işleyen fail, kendisine yüklenen görev bilinciyle hareket etmekte ve hukuk düzenince uygun görülmeyerek cezalandırılan bu davranışı nedeniyle ait olduğu toplulukta saygınlık ve itibar kazanmakta, hoş görülmekte ve korunmaktadır. Oysa töre saikinden bağımsız olarak kendi namus anlayışının sonucu olarak kasten öldürme fiilini gerçekleştiren fail açısından aynı durum söz konusu olmamaktadır.

Töre saikiyle hareket ederek kasten öldürme suçunu işleyen fail, kendisine yüklenen görev bilinciyle hareket etmekte ve hukuk düzenince uygun görülmeyerek cezalandırılan bu davranışı nedeniyle ait olduğu toplulukta saygınlık ve itibar kazanmakta, hoş görülmekte ve korunmaktadır. Oysa töre saikinden bağımsız olarak kendi namus anlayışının sonucu olarak kasten öldürme fiilini gerçekleştiren fail açısından aynı durum söz konusu olmamaktadır.

Nitekim öğretide de töre saikiyle işlenen namus cinayetlerine ilişkin olarak; “Töresel olmayan ama yaygın rastlanan bazı haller konusunda bir açıklık getirmemiş olmakla birlikte; Kanun, feodal toplumun, feodal toplum kalıntısı toplumların töresel bir davranışı olan namus kurtarmak saikiyle insan öldürmeyi suçu ağırlatan neden sayması övülecek, yerinde bir davranış olmuştur. Töre saikiyle öldürmenin kabul edilebilmesi ve cezanın artırılabilmesi için, bizce, öldürme fiili, namus kurtarmak adına, aile meclisinin kararı olarak, kirlendiği düşünülen kadın veya kızın yahut birlikte kirletenin öldürülmesi biçiminde gerçekleşmiş olmalıdır” (Prof. Dr. Zeki Hafıoğulları – Doç. Dr. Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Kişilere Karşı Suçlar, s. 54), “Töre saikiyle öldürme aynı zamanda ‘namus kurtarma’ düşüncesine dayandığı ve kadına yönelik işlendiğinden bu fiiller namus cinayeti olarak adlandırılmaktadır. Kanımızca buradaki töre saikinin namus saikini de içine alacak şekilde anlaşılması gerekir. Böyle olunca sadece bir törenin gereği olarak değil, böyle bir töre olmasa da namusunu kurtarma saikinin varlığı hükmün uygulanması için yeterli olacaktır” (Doç. Dr. Veli Özer Özbek, Yeni Türk Ceza Kanununun Anlamı, c. 2, s. 243), “Namus cinayetleriyle kastedilen medeni durumlarından bağımsız olarak kadınların aile namusunu ve şerefini kurtarmak adına, geniş anlamda ve çekirdek aileyle sınırlandırılamayacak bir ailenin üyeleri tarafından öldürülmeleridir” (Dr. Ece Göztepe, Namus Cinayetlerinin Hukuki Boyutu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 59, s. 29, 2005) şeklinde açıklamalar yapılmaktadır.

TCY’nın “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinin üçüncü fıkrasında; “kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz, suç ve ceza içeren hükümler kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz” hükmü getirilmiş, madde gerekçesinde de; “Böylece ceza kanunlarının bireye güvence sağlama işlevinin bir gereği daha yerine getirilmiş olmaktadır. Yeni tarihli ceza kanunlarında da kıyas yasağına ilişkin olarak açık hükümlere yer verilmektedir. Örneğin yeni Fransız Ceza Kanununda bu husus ‘ceza kanunları dar yorumlanır’ biçiminde ifade edilmiştir. Kıyas yasağıyla getirilen güvencenin tam anlamıyla uygulanabilmesini mümkün kılmak amacıyla, kıyasa yol açacak şekilde yapılacak geniş yoruma da başvurulamayacağı açıkça ifade edilmiştir. Ancak bu hükümle ceza hukukunda genişletici yorum tümüyle yasaklanmamakta, sadece bu yorum biçiminin kıyasa yol açacak şekilde uygulanmasının önüne geçilmek istenmektedir” denilmiştir.

5237 sayılı TCY’nın hazırlık çalışmaları sırasında ileri sürülen görüşler, öğretideki düşünceler ile yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, yasa koyucunun bilinçli olarak “töre saiki” kavramına yer verdiği ve “namus saiki” kavramını kullanmadığı, töre saiki ile işlenen namus cinayetlerinin de bu kapsamda mütalaa edilmesini arzu ettiği, buna karşın toplumda “namus cinayeti” olarak adlandırılan her kasten öldürme fiilini töre saikiyle kasten öldürme içerisinde değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bir iradesinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Yasa koyucunun öngörmediği bir şekilde namus saiki ile töre saiki kavramlarının özdeşleştirilmesi, anılan yasa maddesinin kıyasa yol açacak şekilde geniş yorumlanması anlamına gelir ki buna 5237 sayılı TCY’nın 2/3. maddesi uyarınca yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu aşamada haksız tahrik ve tasarlayarak öldürme kavramları ile haksız tahrik, töre saikiyle öldürme ve tasarlama arasındaki ilişki üzerinde de durulması gerekmektedir.

TCY’nın 29. maddesinde ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler arasında düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında, 765 sayılı Yasada yer alan ağır tahrik–hafif tahrik ayırımına son verilmiş, tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi göz önünde bulundurularak, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

TCY’nın 29. maddesinin gerekçesinde de; “Hiddet veya şiddetli elemin haksız bir fiil sonucu ortaya çıkması gerekir. Maddeye bu ibarenin eklenmesinin amacı, ülkemizde özellikle ‘töre veya namus cinayeti’ olarak adlandırılan akraba içi öldürme suçlarında haksız tahrik indiriminin yanlış biçimde uygulanmasının önüne geçmektir. Maddedeki düzenleme nedeniyle bir suçun mağduruna yönelik olarak gerçekleştirilen fiiller dolayısıyla fail haksız tahrik indiriminden yararlanamayacaktır. Örneğin cinsel saldırıya maruz kalmış kadına karşı baba veya erkek kardeşin işlediği öldürme fiilinde haksız tahrike dayalı olarak ceza indirimi yapılamayacaktır. Maddedeki haksız fiil terimi, bir davranışın hukuk düzenince tasvip edilmediği anlamına gelmektedir. Ancak böyle bir haksız fiili yapan kişiye karşı yönelik fiilin varlığı durumunda maddenin uygulanması söz konusu olabilecektir” denilmektedir.

Haksız tahrik; “haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemek” olduğuna göre, örneğin cinsel saldırı gibi bir suçun mağduru olan kişiye karşı bu mağduriyeti dolayısıyla suç işlenmesinde haksız tahrikin koşulları bulunmayacaktır. Gerçekten de töre veya kan gütme saikiyle işlenen eylemlerde fail haksız bir fiilden duyduğu öfke ve şiddetli elemin etkisi altında değil, bu konudaki töreden kaynaklanan bilinç ve saikle hareket etmektedir. Dolayısıyla haksız tahrikin koşullarının bulunduğu olaylarda töre saiki ile öldürmekten söz edilmesine olanak bulunmamaktadır.

Tasarlayarak öldürme de 5237 sayılı TCY’nın 82/1. maddesinin (a) bendinde kasten öldürme suçunun nitelikli halleri arasında düzenlenmiştir.

Tasarlayarak öldürme de 5237 sayılı TCY’nın 82/1. maddesinin (a) bendinde kasten öldürme suçunun nitelikli halleri arasında düzenlenmiştir.

Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde “tasarlama” kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından soğukkanlılık ve planlama teorisi olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise, tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç; önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık; pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

765 sayılı TCY’nın yürürlükte olduğu dönemde, Ceza Genel Kurulunun 09.07.2002 gün ve 138–301 ile 03.12.2002 gün ve 247–414 sayılı kararlarıyla, “failin bir kimseye karşı bir suçu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, suçu işlemeden önce soğukkanlı bir şekilde düşündükten sonra ulaştığı ruhsal sükûnete rağmen kararından vazgeçmeyip ısrarla ve bu akış içerisinde fiilini icraya başlaması halinde tasarlamadan söz edilebilir. Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte, ancak tasarladığı suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat bir başka nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve eylemin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır” sonucuna ulaşılmıştır.

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve duraksamasız bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için; “failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir” Nitekim Ceza Genel Kurulunun 28.04.1998 gün ve 117–155, 13.11.2001 gün ve 239–247, 03.10.2006 gün ve 30–210, 15.12.2009 gün ve 200–290, 02.02.2010 gün ve 239–14, 16.02.2010 gün ve 251–25 ile 25.01.2011 gün ve 122–7 sayılı kararları da bu doğrultudadır.