muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22635, Karar No: 2019/11389, Tarih: 22.05.2019

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça Mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir.

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmî dava için söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Fazla çalışma alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Açıklandığı üzere fazla çalışma alacağının belirsiz alacak davasına konu edilebilecek nitelikte alacak olduğu ve davacı vekili tarafından belirsiz alacak davası açılarak talepte bulunulduğu anlaşılmakla Mahkemece, bu alacak talebi hakkında esastan değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de davacının fazla çalışma ücretine ilişin talepte bulunmasına rağmen mahkeme gerekçesinde söz konusu talebe ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla gerekçesiz olan kararın bu nedenle de bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15066, Karar No: 2023/390, Tarih: 26.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15066 E.  ,  2023/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci,ikinci,üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/13850 Esas, 2022/2466 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin soyut ifadesi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureye yönelik temas içerikli eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/529 Esas, 2022/564 karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan , 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.11.2022 tarihli ve 2022/139455 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, mağdurenin ayrıntılarıyla olaya ilişkin beyanda bulunması, sanığın olay günü çocuk ile fazlaca ilgilenmesi ve istismarda bulunması, akşamında mağdure çocuk ile telefonda konuşup okula tekrar gelmesi için çağırması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna vesaire ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, sanığın suçu işlediğine vesaire ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, mağdurenin ayrıntılarıyla olaya ilişkin beyanda bulunması, sanığın olay günü çocuk ile fazlaca ilgilenmesi ve istismarda bulunması, akşamında mağdure çocuk ile telefonda konuşup okula tekrar gelmesi için çağırması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna vesaire ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, sanığın suçu işlediğine vesaire ilişkindir.

3. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mağdure çocuğun anlatımlarının istikrarlı, hayatın olağan akışına uygun olduğu, cinsel suçlarda sanığın kastının belirlenmesinde suçun ihbar şekli, mağdure ve sanık arasındaki ihtilaf, mağdure çocuğun anlatımlarının temel ölçüt olduğu, mevcut delil ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, sanığın suçu işlediğine vesaire ilişkindir.

3. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mağdure çocuğun anlatımlarının istikrarlı, hayatın olağan akışına uygun olduğu, cinsel suçlarda sanığın kastının belirlenmesinde suçun ihbar şekli, mağdure ve sanık arasındaki ihtilaf, mağdure çocuğun anlatımlarının temel ölçüt olduğu, mevcut delil ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "Tüm dosya kapsamı usul ve yasaya uygun Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2021/13850 E. 2022/2466 K. Sayılı bozma ilamı kapsamınca birlikte ele alındığında, sanığın olay günü okul müdür yardımcısının odasına gideceği esnada mağdur çocuğun da sanıkla birlikte gitmek istediği ve katılan annenin buna izin vermesi üzerine sanık ve mağdurun birlikte müdür yardımcısının odasına gittikleri ancak müdür yardımcısını odasında bulamamaları nedeniyle geri döndükleri esnada okulda görevli öğretmenlerin fotoğraflarının asılı olduğu panonun önüne geldikleri ve sanığın mağduru bacaklarından tutup kaldırarak panoyu gösterdiği sırada mağdur çocuğun cinsel bölgesine baskı yaptığı iddiasına yönelik mağdur çocuğun soyut ifadesi haricinde bir delil bulunmadığı, sağlık kurulu raporunda mağdurenin psikiyatrik muayenesi sonucunda her hangi bir ruhsal bozukluk bulunmadığına dair sağlık raporu da dikkate alınarak sanığın mağdur çocuğa yönelik bu temas içerikli eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın savunmalarında atılı suçlamayı reddettiği dikkate alınarak; maddi gerçeğe ulaşılması için kabul edilen "delilden sanığa" şeklinde gerçekleşen evrensel ceza yargılaması ilkesi uyarınca, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik delil ikame etme yasal yükümlülüğü altında bulunmadığının kabulü ile sanık savunmasına itibar etmek gerekmiş yine aynı yönde ceza yargılaması hukukunda geçerli olmakla birlikte mevzuatımızda yazılı olarak hükme bağlanmamış bir ispat kuralı olan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi yani fiilin sanık tarafından işlendiğinin veya işlenmediğinin sabit olduğu sonucuna varılmaması durumunda sanığın mahkûm edilemeyeceği, benzer bir ifadeyle Anayasanın 38/4. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2.maddelerinde düzenlenmiş bulunan suçsuzluk karinesi ve tüm dosya kapsamı itibariyle atılı suçu işlemediğine dair savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil elde edilemeyen sanığın sübut bulmayan atılı suçtan 5271 sayılı CMK’nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar vermek gerektiği vicdani kanaatine varılarak aşağıda belirtilen şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Katılanlar vekilinin, katılan Bakanlık vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün uygulanması vesaire yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde; sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda ilk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 1 inci bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/529 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.

Korkarer (Karşı oy)

KARŞI OY

Mağdurenin annesi katılan ... ile aynı okulda öğretmen olan sanığın olay günü mağdure ile ilgilendiği, okul koridorunda öğretmenlerin fotoğraflarının bulunduğu panoyu gören mağdurenin sanığın fotoğrafını göstererek "bu sensin" dediği ve mağdurenin istememesine rağmen sanığın mağdureyi kucağına alarak panodaki fotoğrafları gösterdiği, sanığın mağdureyi kaldırdığı sırada sağ elini mağdurenin poposunundan kavradığı, sol eli ile de mağdurenin cinsel organına bastırdığı, mağdurenin tamam demesine rağmen bu şekilde bir kaç defa kaldırdığı, mağdurenin cinsel organının acıdığı, sanığa kendisini bırakmasını söylediği, daha sonra mağdurenin annesinin yanına gittiği ve olayı aynı gün annesi katılana anlattığı,

Sanığın "mağdureyi fotoğraflara baktırmak için kaldırdığı, çocuğun kilolu olması nedeniyle elinden kaydığı için bacak arasından tutup tekrar kaldırdığı ve bu sırada çocuğun "Aaa" dediği" yönündeki savunması nazara alındığında mağdurenin beyanını soyut olarak nitelendirilemeyeceği, anlatımının oluşa ve sanığın tevilli ikrar içeren savunmasına uygun ve tutarlı olduğu, ...'deki ifade sırasında hazır bulunan psikoloğun gözlemine göre de mağdurenin anlatımının güvenilir olduğu,

Mağdurenin istememesine rağmen sanığın onu ısrarla birkaç defa kaldırmasının ve bu sırada mağdurenin canı yanacak şekilde cinsel organına eliyle bastırmasının olağan bir durum olmayıp cinsel amaç içerdiği,

Bu suretle sanığa müsnet çocuğun cinsel istismarı suçunun sabit olduğu, sanığın beraatine dair hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/18007, Karar No: 2022/18421, Tarih: 13.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18007 E.  ,  2022/18421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... (Biricik) Meder hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16510, Karar No: 2015/5658, Tarih: 22.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16510 E.  ,  2015/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 gün ve 2012/228-2013/503 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/07/2014 gün ve 2014/4555-2014/12562 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...Tic. A.Ş.'de bulunan 2900 adet hissesinin yapılan icra takibi neticesi ihale yoluyla davalı ...'a satıldığını, müvekkilinin ihalenin feshi için açtığı davanın kabul edilerek ihalenin feshedildiğini, ihale alıcısı davalı ...'un hisselerin adına tescilinden hemen bir gün sonra 01.10.2010 tarihinde noterde yaptığı şirket hisse devir sözleşmesi ile diğer davalı ...'a sattığını, müvekkillinin bu satış sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti için açtığı birleşen davada ihtiyati tedbir kararı verildiğini, ihtiyati tedbir kararı infaz edilmeden 19.10.2010 tarihinde bu sefer davalı ...'ın noterde diğer davalı...'a hisseleri sattığını, yapılan işlemin muvazaalı olduğunu, davalıların iyi niyetle iktisaplarının söz konusu olmadığını ileri sürerek, 19.10.2010 tarihli anonim şirket hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine, kararın şirket pay defterine kaydına ve ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada da, aynı nedenleri ileri sürerek, davalılar ... ve ... arasında yapılan 01.10.2010 tarihli anonim şirket hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine, kararın şirket pay defterine kaydına ve ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, asıl ve birleşen davanın reddini etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair karar,asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 01.07.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalılar vekilleri , bu kez, ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24373, Karar No: 2016/4155, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24373 E.  ,  2016/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.