muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14817, Karar No: 2023/2355, Tarih: 13.04.2023

Somut olay 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103. maddesi çerçevesinde değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuk ...'ın olay tarihinde 7 yaşını doldurmuş olan mağduru kullanılmayan yıkık bir eve götürdüğü, mağdurun dışarı çıkmasını engellemek maksadıyla diğer suça sürüklenen çocuk ... ve hakkında ek takipsizlik kararı verilen ...'ı kapıda gözcü olarak beklettiği, burada mağdurun ve kendisinin çamaşırını çıkarttığı, mağdurun arkasına geçerek cinsel organını mağdura yaklaşık 15 dakika boyunca sürttüğü, suça sürüklenen çocuk ...'ın bu eylemlerinin cinsel amaçla mağduru hürriyetinden yoksun bırakmaya yönelik ve kendi cinsel arzusunu tatmin etmeye yönelik, mağdurun vücut dokunulmazlığını ihlal eden ayrıca devamlılık arz eden eylemler niteliğinde olduğu, mağdurun suç tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle mağdura karşı yaptığı her türlü cinsel davranışının cinsel istismar niteliğinde olduğu, yine suça sürüklenen çocuk ...'ın yıkık evin kapısında gözcülük yapmak ve mağdurun kaçışını engellemek amacıyla beklemek suretiyle atılı suçlara Yargıtay bozma ilamına uygun şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39. maddesi anlamında yardım eden olarak iştirak ettiği, her ne kadar organ sokma suçundan kamu davası açılmış ise de; mağdur hakkında Van 100. Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 13.06.2010 tarihli adli raporda anüsün inspeksiyonunda eksternal travmatik lezyon izlenmediği, rektal tuşesinde sfinkter tonusu normal olarak değerlendirildiği, cinsel saldırıya uğrayabileceğini düşündürecek vücud lezyonları saptanmadığı, anal bölgede livata ile uyumlu olabilecek lezyon ve bulgu izlenmediği belirtildiğinden, savunmanın aksine bu konuda başkaca delil bulunmaması nedeniyle sanığın organ sokmak suretiyle atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu nedenle eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a kapsamında bulunduğu, atılı suç nedeniyle cebir ve tehdit kullanarak eylemi gerçekleştirdiklerine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/4. maddesinin uygulanmaması gerektiği kabul edilmiştir ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan mağdur beyanları, suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/148 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5934, Karar No: 2022/6712, Tarih: 30.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5934 E.  ,  2022/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Davacı Ziraat Bankası A.Ş. vekili dava dilekçesinde; müvekkili Bankada yönetmen yardımcısı olarak çalışan davalının, dava dışı şube müşterisi S.A.'ya ödemesi gereken toplam 10.500,00 TL’yi yetkisiz kişilere ödediğinin belirlendiğini, S.A. tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibi nedeni ile müşteriye ödeme yapıldığını, yapılan haksız ödemenin davalı işçinin kusurundan kaynaklandığını iddia ederek müvekkilinin uğradığı zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ödeme işleminin şube müdürünün bilgisi dâhilinde gerçekleştiğini, ödeme sırasında müşteri S.A.’nın yanında A.Y. isimli şahsın bulunduğunu, kendi adına açılmış kasada para bulunmadığı için en yakın masada görev yapan arkadaşından kendi kasasına aktarılan parayı müşteriye ödediğini, S.A.’nın kredi kullanan kişilerle arası bozulduğu için asılsız iddialarda bulunduğunu, davacıya ait işyerinde soruşturma yapılırken müfettişlerden işlem sırasında orada bulunan herkesin yeminli savunmalarının alınmasını talep etmesine rağmen bu talebinin dikkate alınmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanılan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın reddine dair verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 23.02.2016 tarihli ve 2014/29327 Esas, 2016/3565 Karar sayılı kararı ile, hesap sahibi yerine belgenin bir başkası tarafından imzalanmasında davalının %50 oranında kusurlu olduğunun bilirkişi heyet raporu ile sabit olduğu, davalının kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken; davacı bankanın hesap sahibi S.A.’nın başlattığı ilamsız takibe itiraz etmemesi, davalının kendisini savunma imkanı tanımaması gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2016/234 Esas, 2016/401 Karar sayılı bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2016/234 Esas, 2016/401 Karar sayılı bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.09.2021 tarihli, 2017/9-2203 Esas, 2021/1089 Karar sayılı kararıyla, davacı Bankanın müşteri S.A. tarafından başlatılan icra takibine itiraz etmeyip ödeme yapmış olmasının davalı işçinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, davacı Bankada yönetmen yardımcısı olarak çalışan davalı işçinin, kimlik tespiti ile imza karşılığı ödeme yapma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, müşteri S. A’nın hesabından müşteri dışında kişiye ödeme yapmakla özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve bu suretle zarara sebebiyet verdiği; diğer taraftan, davacı Bankanın tediye fişlerindeki imzanın kime ait olduğu konusunda bir araştırma yapmadığı, şube müdürü ile birlikte davalının altı ayrı şikâyet konusu ile ilgili sorumluluklarının tespit edildiği, bu anlamda davacı Banka tarafından gerekli denetim ve gözetim yükümlüğünün yerine getirilmediği, dosyada yer alan bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere, davalı işçinin oluşan zarardan %50 sorumlu tutulmasının dosya kapsamına uygun olduğu; dolayısıyla Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.09.2021 tarihli, 2017/9-2203 Esas, 2021/1089 Karar sayılı kararıyla, bozma kararı üzerine Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair karara yönelik taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39004, Karar No: 2017/19554, Tarih: 27.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39004 E.  ,  2017/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dairemizin 03.04.2017 tarihli geri çevirme kararı ile "Davalı... Ltd. Şti.'nin karar tarihi itibariyle Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde kayıtlı merkez adresi araştırılarak cevabi yazının dosyaya eklenmesi; mahkeme gerekçeli kararında belirtilen adresten farklı bir adres olduğunun tespiti halinde davalı şirketin bu adresine gerekçeli kararın tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresi beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi" istenilmiş ise de, mahkemece geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği, davalı... Ltd. Şti.'nin merkez adresi yerine şube adresinin gönderildiği anlaşılmıştır.

Anılan eksikliğin giderilerek, Davalı... Ltd. Şti.'nin karar tarihi itibariyle Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı merkez adresi araştırılarak cevabi yazının dosyaya eklenmesi; mahkeme gerekçeli kararında belirtilen adresten farklı bir adres olduğunun tespiti halinde davalı şirketin bu adresine gerekçeli kararın tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresi beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/21137, Karar No: 2011/6649, Tarih: 14.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21137 E.  ,  2011/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6426, Karar No: 2014/4158, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6426 E.  ,  2014/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3478, Karar No: 2022/7344, Tarih: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3478 E.  ,  2022/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/02/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3681, Karar No: 2024/6825, Tarih: 27.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3681 E.  ,  2024/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/19 E., 2019/413 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2018 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ve müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği; suçlamaları kabul etmediğine, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, suçsuz olduğuna, sanığın kusuru olmadığına, ölüm ile eylem arasında illiyet bağı bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık ile maktul arasında itişme dışında hiçbir hususun tam olarak ispatlanamadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve kronik kalp yetmezliği, KOAH ve KAH hastalığı bulunan ... ile sanık arasında taş atıp atılmaması mevzusu nedeniyle çıkan tartışmada tanık beyanlarına göre sanığın ...'ye yumrukla vurduğu, devamında ...'ın sendeleyerek voleybol sahasına doğru yürüdüğü,olay yerine gelen ve kavga edip etmediklerini soran infaz koruma başmemuruna kavga etmediklerini ve nefesinin daraldığını söylediği ve tellere tutunarak kendini yere bıraktığı, sağlık ekibinin derhal müdahale ettiği, ambulans ile hastahaneye kaldırılan ...'ın tüm müdahalelere rağmen vefat ettiği olayda, dosya arasında bulunan otopsi raporuna göre ölenin sağ kaşında, sağ maksiller bölgede, sağ frontelde, sağ püryetal bölgede sağ göz kapağı üzerinde ekimoz olup, kendisinde mevcut kalp hastalığı sonucu vefat ettiği ve ölümü üzerinde etkili harici herhangi bir nedenin tespit edilemediğinin belirtilmesi sonucu mahkemece sanığın taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin verilen kararın, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2018 tarihli ilâmıyla;

"...Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve kronik kalp yetmezliği, KOAH ve KAH hastalığı bulunan ... ile sanık arasında taş atıp atılmaması mevzusu nedeniyle çıkan tartışmada tanık beyanlarına göre sanığın ...'ye yumrukla vurduğu, devamında ...'ın sendeleyerek voleybol sahasına doğru yürüdüğü,olay yerine gelen ve kavga edip etmediklerini soran infaz koruma başmemuruna kavga etmediklerini ve nefesinin daraldığını söylediği ve tellere tutunarak kendini yere bıraktığı, sağlık ekibinin derhal müdahale ettiği, ambulans ile hastahaneye kaldırılan ...'ın tüm müdahalelere rağmen vefat ettiği olayda, dosya arasında bulunan otopsi raporuna göre ölenin sağ kaşında, sağ maksiller bölgede, sağ frontelde, sağ püryetal bölgede sağ göz kapağı üzerinde ekimoz olup, kendisinde mevcut kalp hastalığı sonucu vefat ettiği ve ölümü üzerinde etkili harici herhangi bir nedenin tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında sanığın yaralama eylemi ile ...'nin ölümü arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı konusunda ölene ait tüm tedavi evraklarının temini ile İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, nedensellik bağının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verilerek sanığın savunmasının alındığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 1. İhtisas kurulunun 30/10/2019 tarihli raporunda;

"....09/09/2015 tarihinde kaldığı cezaevinde kişi ile diğer tutuklu ile arasında tartışma yaşandığı, darba maruz kaldığı iddia edildiği, olayın akabinde fenalaşarak hastaneye arrest olarak götürüldüğü, yapılan müdahalelere cevap alınmayarak öldüğü bildirilen Sait oğlu 1060 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş olan dava dosyasının tetkikinde;

1.Otopsisinde tespit edilen kot kırıklarının lokalizasyonları ve özellikleri dikkate alındığında; Yeniden canlandırma işlemleri esnasında husullerinin mümkün olduğu,

2.Otopsisinde dış muayenede tespit edilen travmatik değişimlerin lokalizasyonları, özellikleri ve ağırlıkları itibariyle ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadıkları, iç muayenede kafatasında kırık, kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar lezyonu tespit edilmediğine göre; Kişide tespit edilen travmatik değişimlerin tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadıkları,

3.Adli dosyada kayıtlı bilgilerde kişinin tartışma olayı esnasında darp edildiğinin iddia edildiği, otopsisinde dış muayenede; sağ kaş üzerinde 3x1 cm, sağ maksiller.bölgede 2x0,5 cm, sağ frontalde\_2x0,5 cm, sağ paryetal bölgede 2x0,5 cm, sağ göz kapağı üzerinde 1 cm.lik ekimoz, sağ dirsek üzerinde. 5x1 cm., sol dirsek-üzerinde 1 cm altında 2 cm.lik ekimozlu sıyrık tespit edildiği, tespit edilen lezyonların kişinin kasten yaralanma şeklinde darp edildiğinin kabulü halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86-87. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmeye göre;

a)Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

b)Kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu,

4.Otopsisinde alınan doku örneklerinin Kimya İhtisas Dairesinde yapılan tetkikinde tespit edilen maddelerin kişinin tedavisinde kullanılan ilaç etken maddeleri olduğu, tedavi düzeyinde oldukları, toksik düzeyde olmadıkları aranan diğer toksik maddelerin bulunmadığı bildirildiğine göre; Kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığı,

5.Otopsisinde ; kalp ve akciğer ağırlıklarında artma, kalp duvar kalınlıklarında artma, koroner arterlerinde daraltıcı vasıfta aterom plakları, mykard kesitlerinde; yaygın geniş nedbe alanı ve aralarında yer yer taze kanama alanları, apekse doğru myokardın incelmiş olduğu görüldüğü, iç organların histopatolojik tetkikinde kalpde; eski myokardial enfarkt, kalp kası tespit edildiği dikkate alındığında; Kişide kronik kalp damar hastalığının mevcut olduğu,

6.Olayın meydana geliş şekli ve otopsisinde tespit edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde; kronik kalp damar hastalığı bulunan kişinin ölümünün maruz kaldığı tartışma olayının efor ve stresinin tetiklediği, ani kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğu, olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu ancak ceza hukuku açısından illiyet bağı olup olmadığı hususunun adli tahkikatla tarafınızca değerlendirilmesinin uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur..." şeklinde görüş bildirilmesi üzerine, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.