muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22994, Karar No: 2014/20591, Tarih: 24.10.2014

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu

gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya verilmesine, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21699, Karar No: 2024/2400, Tarih: 20.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/21699 E.  ,  2024/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1420 E., 2019/1446 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2017/649 Esas, 2018/724 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/1420 Esas, 2019/1446 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Sanık hakkındaki yargılamanın adil yapılmadığına, hükme esas alınan delillerin kendi içerisinde tutarsız ve çelişkili olup karar vermeye yeterli olmadığına, beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeden farklı aşamalarda farklı beyanları bulunan tanığın esasen somut suç isnadını ve özellikle sanığın örgüt ile organik bağını ortaya koymaya yetecek derecede açık ve kesin niteliği bulunmayan beyanının tamamlanarak ve farklı anlamlar yüklenerek hükme esas alındığına, kararının gerekçesiz olduğu, deliller arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, çelişkili tanık beyanına hangi nedenle üstünlük tanındığı buna karşılık tanığın sanık lehine olan beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanmayan hükme yönelik kaldırılması istemli istinaf başvurusunun esastan reddinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

2.Suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet olarak kabul edilebileceği gözetilerek;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın abla olduğuna dair tanık beyanı, Bank asya hesap hareketleri, dijital inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle eylemlerinin örgüt hiyerarşisine girip silahlı terör örgütüne üye olduğunu gösterecek şekilde süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içermediği nazara alınarak, sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurlarını oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/1420 Esas, 2019/1446 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8517, Karar No: 2014/7396, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8517 E.  ,  2014/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16045, Karar No: 2014/18200, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16045 E.  ,  2014/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13089, Karar No: 2007/11618, Tarih: 23.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/13089 E.  ,  2007/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Maddi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \* Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmamaktadır. Uyuşmazlık nikah aktinden önce yapılan düğün masraflarının tahsiline ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay \* 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın görevli Yargıtay \*4. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.07.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2016/3846, Karar No: 2018/9400, Tarih: 14.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3846 E.  ,  2018/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 09.11.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze masraflarının tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

Eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalıların %100 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.... sorumlu işletmecisi olan davalı ...'ın sanık olarak yargılandığı ve hapis cezası ile cezalandırıldığı anlaşılan ceza davasında, kendilerine kusur atfedilen ......... hakkındaki soruşturma evrakının tefrik edildiği anlaşılmakla; iş bu ceza dosyasından tefrik edilerek yargılaması devam edenlerin yargılamalarının sonucu beklenerek, ilgililerin kusurlarını da irdeleyen......i ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece öngörülen yöntem ve gereklilikler yerine getirilmeden yargılama yapılarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve davalılar yönünden kusura ve miktara ilişkin olarak davacı kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/8891, Karar No: 2012/13272, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8891 E.  ,  2012/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 10/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava,haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, davalı ...'nın sorumluluğunda bulunan dere yatağının bakımının iyi yapılmaması,müracaatlarına rağmen gerekli tedbirlerin vaktinde alınmaması nedeniyle aşırı yağışlar sonucu sel meydana geldiği,taşınmazlarının ve eşyalarının taşkından dolayı zarar gördüğü, bu nedenle davalı ...'nın da olayda kusurunun bulunduğu iddiasına dayanmıştır.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de davalı Belediyenin hizmet kusuru nedeni ile zarara uğranılmasıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece, bu davalı yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı belediyeden peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5829, Karar No: 2023/557, Tarih: 17.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5829 E.  ,  2023/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Katılan ... Kurulunun şikayet üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5187 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/213 E., 2016/68 K. sayılı kararı ile suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi,

1. Mahkemece, kesinleşmiş mahkeme kararı olan Ankara 8. SCH kararı tartışılarak yargılamanın kapsamı dışına çıkıldığına ve kesin hükmün bağlayıcılığı kuralının ihlal edildiğine,

2. Tebligat usule uygun olup, aksi düşünülse bile kararın kesinleşmesi ile tekzip metni yayınlandığından artık sanığım muttali olduğunun kabulü gerektiğine,

3. Suçun unsurları oluştuğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan vekilinin, sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu ulusal çapta yayımlanan günlük gazetenin 03.07.2015 tarihli nüshasının 22. sayfasında yayımlanan yazı ile ilgili olarak gönderdikleri düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması üzerine yaptığı başvuru neticesinde Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğine başvuruda bulunulmuş, anılan mahkemece düzeltme ve cevap yayımlanması istemi kabul edilmiş, sanığın bu kararı itirazı reddedilerek karar 15.10.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Kesinleşen karar 28.10.2015 tarihinde sanığın çalıştığı gazeteye tebliğ edilmiştir.

3. Dosya arasında bulunan ilgili gazete nüshalarına göre, düzeltme ve cevap yazısı, 30.10.2015 tarihinde, 5187 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye aykırı şekilde, başlığı farklı puntolarla ve farklı sütunda yayımlanmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Kesinleşen karar 28.10.2015 tarihinde sanığın çalıştığı gazeteye tebliğ edilmiştir.

3. Dosya arasında bulunan ilgili gazete nüshalarına göre, düzeltme ve cevap yazısı, 30.10.2015 tarihinde, 5187 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye aykırı şekilde, başlığı farklı puntolarla ve farklı sütunda yayımlanmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar Mahkemece kararın sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa tebliğ edilmesi gerekirken, çalıştığı gazeteye tebliğ edildiği, bu haliyle kararın sanığa tebliğ edilmemiş olması nedeniyle suçun da oluşmayacağı gerekçesiyle beraat kararı vermiş ise de Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2016/1824 E., 2019/3675 K. sayılı, 06.05.2019 tarihli ve 2019/973 E., 2019/7894 K. sayılı kararlarında da işaret edildiği üzere, düzeltme ve cevap metninin süresi içinde yayımlandığı, dolayısıyla sorumlu müdür sanığın düzeltme ve cevabın yayımlanması yönündeki kesinleşen karardan

haberdar olduğu, bu yönüyle de Mahkeme kararında belirtilen emsal kararların somut uyuşmazlığa uygulanabilir olmadığı, bu itibarla Mahkemenin, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına dair kesinleşmiş kararın sanığa tebliğ edilmediği kabulüyle beraat kararı vermesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 5187 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltme ve cevap yazısının, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlaması gerekmektedir. Ancak dosya arasındaki gazete nüshalarının tetkikinde, düzeltme ve cevap yazısının aynı sütunda yayımlanmadığı, ayrıca yazı başlıklarının puntolarının da aynı olmadığı dolayısıyla düzeltme ve cevap yazının 5187 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına uygun yayımlanmadığı ve sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmıştır. Bu nedenle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/213 E., 2016/68 K. sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.