muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10252, Karar No: 2023/10492, Tarih: 10.10.2023

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.09.2014 tarihinde sürücü ...'in, davacı ...’in de aralarında bulunduğu arkadaşları ...'i evine bırakmak amacıyla davacıya ait olan araç ile evden saat 02:36'da ayrıldığını, ... Güneş Bulvarı üzerinde seyrederken plakasını alamadıkları ve trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde hareket eden Volvo S60 marka bir araç tarafından rahatsız edildiğini, bu sırada kazaya sebebiyet vermemek amacıyla yaptığı hamlelerin bir işe yaramadığını, yolun kaygan olması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve kazanın meydana geldiğini, ... ile davalı ... arasında kasko sözleşmesi olduğunu, kazalı aracın davalının anlaşmalı olduğu Ercanlar Otomotiv acil servisine bırakıldığını, servis süresince sigorta yetkilileri ile yapılan görüşmelerde aracın pert olarak kabul edildiğini, aracın piyasa değerinin belirlenerek müvekkile ödenecek kazalı aracın tamir görmeksizin satıldığını, söz konusu araç için açılan ihalede 122.000,00 TL teklif verildiğini, işlemler devam ederken davalı ... şirketinin kaza esnasında sürücü olan ...'in alkollü olduğunu ileri sürerek poliçede yer alan ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davalı ... Sigortanın aracın alkollü olarak kullanıldığını ispat edemediği ve bu yönde herhangi bir delil bulunmadığını, mevzuat gereğince ...'in iznine tabi olmaksızın kan alınması gerektiğini, kesinlikle kabul anlamına gelmemekte birlikte ... alkollü olduğu düşünüldüğünde alkolün kazaya sebebiyet verip vermediğinin araştırılması gerektiğini, aracın perte uygun olduğunun kabulü halinde hasar anındaki piyasa rayiç değeri ile satım değeri olan 166.000,00 TL arasındaki farkın 12.11.2014 tarihinden itibaren ticari faiz ile davalıdan tahsiline, perte uygun görülmemesi halinde araç hasar bedelinin 12.11.2014 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 30.07.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçesinde talep edilen 10.000,00 TL tazminatı 105.234,78 TL artırılarak toplam 115.234,78 TL araç hasar bedelinin 12.11.2014 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacı tarafın aracının karıştığı kazanın 25.09.2014 günü saat 02:30 sıralarında meydana geldiğini ve sürücüden alkol kokusu alındığı için alkolmetreye üflemesi istendiği halde sürücünün buna yanaşmadığını, bu hususun trafik kaza raporunda açıkça yazılı olduğunu, yine sürücünün hastaneye kaldırıldığını, hastanede kendisinin alkol testi için kan alınmasına izin vermediğini, bu durumunda rapor ile kayıt altına alındığını, daha sonra sürücünün alkol muayenesinin saat 13:21'de yapıldığını, sürücünün alkol kullandığını beyan ettiğini, bu muayene de alkol oranı 0,03 promil olarak tespit edildiği, böylece kazadan sonra kan muayenesinde kazadan yaklaşık 11 saat sonra yapıldığı, doktor raporuyla sabit olduğu sürücünün hiçbir sebep göstermeden gerek kazadan hemen sonra alkol muayenesi yaptırmak istemediğini, olay sırasında alkolü gizlemeye yönelik olduğunu, daha sonra bu konuda yapacağı savunmaya baştan hazırlanmak için yaptığının açık olduğunu, sonra da kendi rızasıyla 11 saat sonra alkol muayenesi yaptırmak istemesinin hemen alkolün kandan temizlenmesi beklemekten başka bir şeyle izah edilemeyeceğini, alkolün kandaki emiliminin her bir saat için 0,15 promil olduğunun bilindiğini, buna göre sürücünün kaza esnasında en az 1,68 promil alkollü olduğunun ortaya çıktığını, bunun da yasanın tanıdığı belli promil üzerinde olduğu gibi esasında hiç alkol almaması gereken sürücünün alkolün etkisi altında kaza yaptığını açık olarak gösterdiğini, sigorta açısından önemli olan araç sürücüsünün hiç alkol almamış olması gerektiğini, MOBESE kayıtlarının incelenmesi ve sürücünün iddia ettiği gibi kaza olmadan önce kendisine ait aracın başka bir araç tarafından sıkıştırılıp sıkıştırılmadığının araştırılmasını talep ettiklerini, araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yaptığını, tutarsız davranışlarının trafik kaza tutanağı ve doktor raporu ile tutanak altına alındığını, bütün bu tespitler neticesinde hastanede tespit edilen promil oranı esas alınarak hasar tazmin talebinin poliçe şartları ve yasaya uygun olmadığını, davacının aracın hasar miktarı ile ilgili taleplerinin fahiş olduğunu, davacının ticari faiz talebi ve diğer tüm taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada alınan bilirkişi heyet raporuna göre davacıya ait aracın sürüsünün alkollü olmasına rağmen aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmediği, kaza olayının münhasıran (salt) alkolün etkisiyle meydana gelmediğinin uzman doktor tarafından belirlendiği, davaya konu aracın kaza öncesi rayiç değerinin 325.000,00 TL olduğu, araçta meydana gelen hasarın kaza sonrası tanzim edilen kasko kesin ekspertiz raporuyla uyumlu olduğu, iskontosuz hasarlı parça tutarı 96.107,32 TL, toplam işçilik bedeli 12.400,00 TL, KDV (%18) 19.531,32 TL olmak üzere toplam 128.038,64 TL olduğu, kaza sonrası aracın teknik özellikleri ve değiştirilen parçaları dahilinde %10 hurda tenzili yapılması gerektiği bu bedelin 115.234,78 TL olduğu, aracın kaza sonrası rayiç değerinin 130.000,00 TL olduğu, bu sebeplerle davacının aracının pert total olarak kabul edilemeyeceği, onarımının yapılmasının uygun olduğu, araçtaki kaza sonrası meydana gelen gerçek zararın 115.234,78 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve 115.234,78 TL'nin temerrüt tarihi olan 12.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu hasara sebep olan kazada plakası ve sürücüsü belli olmayan aracın mevcudiyeti dikkate alınarak kusur oranlarının tespit edilmesinin gerçeğe aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında yetersiz tanık beyanları ve yalnızca davacıya ait araç sürücüsünün beyanları dikkate alınarak, trafik kaza tutanağında bahsi geçmeyen aracın mevcut kabul edilerek kusur tespit edilmesinin gerçekle bağdaşmadığını, söz konusu kazaya ilişkin olarak yine davacının taraf olduğu Ankara 4. Tüketici Mahkemesi'nin 2015/1150 Esas sayılı dosyasında alınan ekte yer alan bilirkişi raporu uyarınca, mevcut dosyada da aynen dinlenen ... ve ...'un tanık olarak dinlendiğini ve kendilerinin kazanın oluşuyla ilgili bilgi sahibi olmadığının anlaşıldığını, davacı tarafça dinlenmesinden vazgeçilen ...'nın da kollukta verdiği ifadede Volvo marka bir aracın davacıya ait aracı sıkıştırdığını söylediğini, ancak araçlar arasında bir temasın meydana geldiğini ifade etmediğinin belirtildiğini, buna göre, görgü tanıklarının ifadeleri bu anlamda çelişkili bulunduğunu ve iddia edildiği gibi Volvo marka araçtan kaynaklanan bir çarpma sonucu kazanın meydana gelmiş ise bu yönde çarpılan kazalı araç üzerinde bir tespit veya delilin dosyada bulunmadığını, buna göre ilgili bilirkişi raporunda da ortaya konulduğu üzere mevcut kazaya Volvo marka bir aracın karıştığı veya sebebiyet verdiği tanık ifadeleri ile veya başkaca bir delille açık bir şekilde ispat olunamadığını, davacının iddia ettiği şekilde kazanın meydana geldiğinin kabulünün mümkün olmadığını, hasara neden olan kazanın 1,68 promil alkollü olduğu ispatlanan araç sürücüsünün % 100 kusuru nedeniyle meydana geldiğini, bu hususta Yargıtay kararında da, dava konusu kazada ayrıca bir rapor alınmasına yer olmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulmasının isabetli olmadığını, bu nedenlerle, dava konusu olayda meydana gelen hasara ilişkin müvekkili şirketin herhangi bir ödeme sorumluluğu bulunmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğunun belirtildiği, hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün sadece alkollü olması yetmeyip kazanın münhasıran alkolün etkisinde oluşması gerektiği, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nın 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düştüğü, sürücüsü ve plakası belli olmayan Volvo S60 plakalı aracın kaza esnasında gidişe ayrılan en soldaki şeridi sürekli olarak işgal ettiği, kendisini geçmek isteyen ... plakalı araç sürücüsüne yol vermediği gibi sağını kontrol etmeden dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde sağa doğru hatalı manevra yaparak trafik güvenliğini tehlikeye düşürmesi sonucu kazanın meydana geldiği, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün meydana gelen kazada %60 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, bu ... göre davacıya ait araç sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın da asli (%60) kusurlu davranışının kazanın meydana gelmesine sebebiyet verildiği, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği gibi aksinin davalı ... şirketince somut bilgi belgelerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacının aracında trafik kazası sonucu oluşan hasarın tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Ticaret Kanunu'nun 1401 vd maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacının aracında trafik kazası sonucu oluşan hasarın tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Ticaret Kanunu'nun 1401 vd maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme:

6847 Sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı KTK.'nın 48/6. maddesinde; "Yapılan tespit sonucunda 1.00 promil ve üstü alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” düzenlemesi ve TCK.nın 179/3 maddesinde ise "Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki madde hükmüne göre cezalandırılır.” düzenlemesi ve Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinde yer alan; Taşıtın uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararlar” düzenlemesi karşısında %100 kusurlu olup 1.00 promil ve üstü alkollü sürücülerin emniyetli araç sevk ve idare edemeyecek durumda olmaları nedeniyle meydana gelen zarar münhasırlık raporu aranmadan sigorta teminatı kapsamı dışında sayılacaktır.

Somut olayda hasara uğrayan davacıya ait aracın sürücüsü ... sevk ve idaresindeki araçla saat 02.30'da yaralamalı ve maddi hasarlı kazaya sebebiyet verdikten sonra olay yerine ambulans ve polisin intikal etmesi üzerine düzenlenen kaza tespit tutanağında sürücü tarafından alkolmetreye üfleme yapılmadığı, şahıstan alkol kokusu geldiği ancak alkolmetreye üfleme yapmadığından sevk edildiği hastanede de kan vermeyi reddettiği yazılmıştır. Sürücünün 25.09.2014 tarihinde Acıbadem Hastanesinde kazadan yaklaşık 11 saat sonra saat 13.21 de alınan kan örneğinde alkol oranının 0,03 promil olduğu tespit edilmiştir. Mahkeme dosyasında 01.02.2018 tarihinde düzenlenen ve hükme esas alınan heyet raporunda nöroloji doktoru tarafından yapılan hesaplamaya göre sürücünün kaza anında alkol oranının 1,68 promil olduğu tespit edilmiştir. Heyet raporunun 10.sayfasında 1,5 promil alkol alan kişinin alkol aldığının dışarıdan farkedileceği, hareket ve fikirlerdeki koordinasyonunun tamamen bozulacağı ifade edilmiştir.

Davacı sigortalı kazanın iddia ettiği şekilde başka aracın kusuru ile meydana geldiğini ve kazanın oluşumunda alkolün münhasır etkisinin bulunmadığını iddia etmekte ise de ispat yükü davacı tarafta olup alkolün düzeyi de dikkate alındığında kazanın alkol dışında sebeple (başka aracın) kusuru ile meydana geldiği davacı tarafından ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi şekilde kurulan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Davacı sigortalı kazanın iddia ettiği şekilde başka aracın kusuru ile meydana geldiğini ve kazanın oluşumunda alkolün münhasır etkisinin bulunmadığını iddia etmekte ise de ispat yükü davacı tarafta olup alkolün düzeyi de dikkate alındığında kazanın alkol dışında sebeple (başka aracın) kusuru ile meydana geldiği davacı tarafından ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi şekilde kurulan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3882, Karar No: 2020/19, Tarih: 06.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3882 E.  ,  2020/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

25.05.2015 tarihli ek kararın aynı tarihli müzekkere ile cezaevinde bulunan sanığa tebliği istenmiş ise de, dosya içerisinde verilen cevabi yazı ve ekinde 21.05.2015 tarihli karar tarihinden önceki bir tebellüğ belgesinin düzenlendiği anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilen ve usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 06.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29699, Karar No: 2023/6167, Tarih: 14.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29699 E.  ,  2023/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/134 E., 2015/277 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Nitelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme amacı bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... meslek sahibi olan sanık ...'ün katılan ...'den almış olduğu mallara karşılık borçlusu Arif Pekdemir olan 30.09.2011 tanzim tarihli ve 4.000,00 TL bedelli sıralı bonolar verdiği, borcun zamanında ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibi sonucunda durumdan haberdar olan katılan ... Pekdemir'in suça konu senetleri kendisinin imzalamadığını belirterek şikayetçi olduğu, yaptırılan bilirkişi incelemesinde, senetlerin üzerinde yer alan borçlu imzalarının katılan ... Pekdemir'in eli mahsulü olmadığı, suç konusu bonoların üzerinde yer alan borçlu imzaları ile bir kısım keşideci yazılarının sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılanlar iddiaların doğru olduğunu belirterek şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında, tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

4. Katılan ... tarafından dosyaya ibraz edilen suret belgeler arasında ...'e ait vergi levhası, imza beyannamesi, taraflar arasında imzalanmış alt bayilik sözleşmesi ile HAS-EL PEN firması tarafından ... adına düzenlenmiş faturaların bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Katılanlar iddiaların doğru olduğunu belirterek şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında, tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

4. Katılan ... tarafından dosyaya ibraz edilen suret belgeler arasında ...'e ait vergi levhası, imza beyannamesi, taraflar arasında imzalanmış alt bayilik sözleşmesi ile HAS-EL PEN firması tarafından ... adına düzenlenmiş faturaların bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Suça konu senetlerin ön ve arka yüzlerinde bulunan yazı ve imzaların katılanlar Arif Pekdemir ve ...'nin eli ürünü olmadığına dair 25.11.2013 tarih ve BLG-2013/3014 sayılı ekspertiz raporu ile inceleme konusu senetlerde yer alan borçlu imzaları ile "... ve DÖRTbin" dışındaki keşideci el yazıları ile birinci ciranta imza ve yazılarının sanığın eli ürünü olduğuna dair 17.03.2015 tarihli bilirkişi raporunun dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

6. Mahkemece suça konu senetler duruşmada incelenmiş, özellikleri tutanağa geçirilmiş ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uyarınca senetlerin zorunlu unsurları taşıdığı gözlemlenmiştir.

7.Yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sübuta erdiği kabul edilerek mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden