muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1405, Karar No: 2019/5017, Tarih: 11.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/1405 E.  ,  2019/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 19.02.2006 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK'nun 66. ve 67. maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE ve suçta kullanılan 73 AK 713 plakalı araç üzerindeki el koyma şerhinin kaldırılmasına ve sahibine İADESİNE, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5856, Karar No: 2022/2016, Tarih: 24.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/5856 E.  ,  2022/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a- Mahkûmiyet: Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi, 15/09/2020 - 2019/910 esas ve 2020/253 karar

b- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Yozgat 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 16/02/2022 tarihli dilekçesindeki “... Almış olduğum cezaya razıyım, temyiz isteğimden vazgeçiyorum. ...” şeklindeki talebinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliği taşıması, bu dilekçeyi göndermesinin ardından gönderdiği 17/02/2022 tarihli dilekçesiyle yaptığı temyiz talebinin ise yasal süresinden sonra olması ve temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması karşısında sanığın temyiz isteğinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 24.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3095, Karar No: 2019/1768, Tarih: 06.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3095 E.  ,  2019/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan tüm sanıklar hakkında beraat

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından; sanık ...'nın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’ın, 19.03.2010 tarihinde Oturakçı Tarım Gıda Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti’yi kurdukları ve Garanti Bankası Pozcu şubesinden şirket adına çek karnesi aldıkları, diğer sanık ...’nın ise katılandan daha önce satın aldığı mal nedeniyle olan borcuna karşılık, diğer sanıklar adına kurulan şirketin yetkilisi gibi davranarak 15/06/2010 keşide tarihli, 15.000 TL bedelli çeki katılana verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmaması nedeniyle ödeme yapılmadığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak; suça konu çekin, katılana daha önceden doğmuş bir borç ilişkisinden dolayı, borç ödeme amacıyla verilmiş olması karşısında, sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...’nın savunmasında, suça konu çekin hesap sahibi olan Oturakçı Tarım Gıda Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti’yi eşi adına kurduğunu, daha sonra şirketi diğer sanıklar ... ve ...’a devrettiğini beyan etmesi, katılanın, adı geçen şirketin sanık ...’in yanında çalışan sanıklar... adına kurulduğunu, ancak işleri sanık ...’in takip ettiğini ifade etmesi, sanıklar ... ve ...’ın da katılanın beyanlarını doğrulamaları ve katılan tarafından başlatılan icra takibinde borca veya imzaya itiraz edilmemiş olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, mağdurun önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği cihetle, resmiyette sanıklar Ömer ve Halil adına kayıtlı olan şirketin ve bu şirkete ait çek hesabının, sanıklar Ömer ve Halil’in bilgisi ve rızası dahilinde sanık ... tarafından kullanıldığı anlaşılmakla, sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 06/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/375, Karar No: 2011/490, Tarih: 06.07.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/5-375 E., 2011/490 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/5-375 E., 2011/490 K.**

**- KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA NEDENİYLE TAZMİNAT**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 153 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 705 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 38 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Geçici Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.10.2004 gün ve 2004/294 E-2004/627 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekilinin temyizi üzerine önce düzeltilerek onanmış, davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 29.09.2005 gün ve 2005/8866-10118 sayılı ilamı ile;

("...Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilen ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın, Dairemizce düzeltilerek onanmasına karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulduğu görülmüştür.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38.maddesinde; idare tarafından kamulaştırmasız el konulan taşınmazın, fiilen el koyma tarihinden itibaren 20 yıllık sürenin geçmesi halinde, taşınmazın malik zilyet veya mirasçılarının her türlü dava haklarının düşeceği öngörülmüştür. Söz konusu Kamulaştırma Yasasının 38.maddesi hak düşürücü süreyi içermekte olup, bu husus kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle, kamu düzenine ilişkin hususlardaki esaslar, tarafların talepleri olmasa bile mahkemece resen karara bağlanması zorunludur. Ayrıca kamu düzenine ilişkin hususlarda usuli kazanılmış hak da oluşmaz.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38.maddesine göre; idarenin el koyma tarihinden itibaren 20 sene geçmekle taşınmaz malikinin her türlü dava hakkı düşer. Başka bir değişle, mülkiyet bu süre dolmakla el atan idareye geçer. Bu husus 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 705.maddesindeki "Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması tescille olur. Miras, Mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanun da öngörülen diğer hallerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hallerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır" hükmü ile açıklığa kavuşturulmuştur.

Dosyada yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza 1966 yılında el atılarak üzerinden enerji nakil hattının geçirildiği ve el atma tarihinden itibaren, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38.maddesinin, Anayasa Mahkemesince iptal edilme ve dava tarihine kadar 20 seneden fazla süre geçtiğinden, taşınmaz maliki olan davacı tarafın her türlü dava hakkının düştüğü anlaşılmıştır.

Dosyada yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza 1966 yılında el atılarak üzerinden enerji nakil hattının geçirildiği ve el atma tarihinden itibaren, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38.maddesinin, Anayasa Mahkemesince iptal edilme ve dava tarihine kadar 20 seneden fazla süre geçtiğinden, taşınmaz maliki olan davacı tarafın her türlü dava hakkının düştüğü anlaşılmıştır.

Diğer taraftan Anayasa Mahkemesince; 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 38.maddesi iptal edilmiş ise de, Anayasanın 153/son maddesi uyarınca; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi uyarınca, Kamulaştırma Yasanının 38.maddesinin iptal edilmesinden önceki kazanılmış haklara uygulanması imkanı da bulunmamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.05.2005 gün ve 2005/5-288 esas-2005/352 sayılı kararında da bu husus benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın reddedilmesi gerekirken düzeltilerek onandığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 02.05.2005 gün ve 2005/2176 Esas-2005/5244 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmek üzere hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (HUMK.429 mad.).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak ve gerekçesini değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda da; yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6.maddeye dayanılarak ilk kararda direnilmiştir.

Bu durumda, Yerel Mahkemece direnme kararı olarak nitelendirilen temyize konu kararın, gerçekte bir direnme kararı değil yeni bir hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

Kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenme görevi Hukuk Genel Kuruluna ait olmayıp, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7759, Karar No: 2016/9651, Tarih: 13.12.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/7759 E.  ,  2016/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının, vekalet ücretiyle sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise katılan vekilinin mahkumiyet hükmünü vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz etmesi nedeniyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/10/2011 gün ve 167-194; 20/12/2011 gün ve 364-287; 27/12/2011 gün ve 286-295 sayılı Kararlarında ayrıntısı ile açıklandığı üzere kendisini vekille temsil ettiren katılan ... Genel Müdürlüğü lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Katılan vekilinin duruşmalara katılmadığı, sadece dava ile ilgili beyanları içerir dilekçe yazmış

olduğu anlaşılmakla, dilekçe yazım tarihi itibariyle 220,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 2.640 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3, Karar No: 2023/2864, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3 E.  ,  2023/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/604 E., 2022/2482 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/404 E., 2021/411 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar, ... kadının ziynet eşyası alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; davalı erkeğin, kadının kök ailesiyle, akrabaları görüşmesini istemediği, kısıtladığını, baba ve eş olmanın yükümlülüklerini ne madden ne de manen yerine getirmediğini, davalının müvekkile uyguladığı şiddetten dolayı ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yargılandığını, müvekkilinin kullandığı ilaçlar için "sen delisin, deli ilaçları kullanıyorsun" kadını küçümsediği en son olarak evde kavga çıkararak evi terk ettiğini, sonra hiçbirşey olmamış gibi eve döndüğünü, bu davranışını geçen ... ayında da tekrarladığını, evlilik birlikteliği yükümlülüklerini yerine getirmediği, ev ile ilgilenmediğini beyan ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarını, müvekkil için aylık 500,00 TL tedbir yoksulluk, müşterek çocuk Ela Naz için de aylık 250,00 TL tedbir iştirak nafakasına hükmedilmesini, davalı erkeğin ağır kusurlu olması sebebiyle 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin de karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili 24.09.2019 tarihli dilekçesinde özetle; ... kadın dava açtıktan sonra bir araya gelerek evlilik birlikteliklerinin devam ettiğini, müvekkilinin evlilik birliğinin en başından itibaren eşini ve çocuklarını çok sevdiğini, eşinin kusurlarına rağmen evlilik birliğinin devamı için gereken özen ve sorumluklarını fazlasıyla yerine getirdiğini, ... kadın davasını açtıktan sonra 2020 yılı kış dönemi için birlikte biber çektirdiklerini, Akkent sitesi 2019 ocak ve Ağustos dönemi aidatlarının müvekkili tarafından ödendiğini, Eylül 2019 tarihinde Rum Kalesi'ni ve Halfeti'ye geziye gittiklerini, dava dilekçesinin de ... kadın tarafından postacıdan teslim alındığını, güvendiği ve hayat arkadaşı dediği kimsenin kaprislerine, sinir krizlerine ve entrikalarına rağmen hiçbir şey olmamışcasına aile birliğinin devamı adına bunları görmezden gelmesine rağmen boşanma davasına taraf olduğunu ikamet ettiği apartmanın görevlisi tarafından öğrendiğini beyan ederek ... kadının kusurlu olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen davaya dilekçelerinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, davacı kadının iddia ettiğinin aksine söz konusu aile birliğinin davacının kusurlu davranışları sebebiyle zedelendiğini ve temelinden sarsıldığını, davacı kadının israf derecesindeki harcamalarını her zaman karşılamaya çalıştığını,beyan ederek evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına ,davacı kadının velâyet talebinin reddi ile ortak çocukları Ela Naz'ın velâyetinin dava sonuçlanıncaya kadar tedbiren, dava sonuçlandıktan sonra da kesin olarak müvekkile verilmesini, davacının açmış olduğu davasındaki tazminat taleplerinin reddi ile lehlerine tazminata hükmedilmesini, yargılama giderleri ve karşı vekâlet ücretinin davalı tarafa yüklenilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve asıl ve birleşen davanın ret gerekçesinin doğru olduğu, kadının davası açıldıktan sonra tarafların bir süre bir araya gelip birlikte yaşadıkları, sonrasında erkeğin evi terk ettiği, her iki tarafın davalarının açılış tarihine göre arada geçen sürede davalı-davacı kocanın evlilik birliğinin temelden sarsılmasına ilişkin yeni bir vakıa ileri sürmediği, dolayısı ile Mahkeme tarafından kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle asıl davanın ve karşı davanın reddine, çocuk için 500,00 TL tedbir nafakası kadın yararına 500,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının kaldırılmasını ve davasının kabulüne karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve asıl ve birleşen davanın ret gerekçesinin doğru olduğu, kadının davası açıldıktan sonra tarafların bir süre bir araya gelip birlikte yaşadıkları, sonrasında erkeğin evi terk ettiği, her iki tarafın davalarının açılış tarihine göre arada geçen sürede davalı-davacı kocanın evlilik birliğinin temelden sarsılmasına ilişkin yeni bir vakıa ileri sürmediği, dolayısı ile mahkeme tarafından kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların ortak çocuklarının boşanma davasından sonra tarafların özellikle karı koca ilişkilerinin devam ettiğine dair bir beyanda bulunmadığını, davalı erkeğin, müvekkilinin kendisini affettiğine ilişkin bir iddiada da bulunmadığını, tarafların, boşanma konusundaki iddia ve iradelerinden vazgeçmediklerini davalarını devam ettirdiklerini, dinlenen tanık anlatımları dikkate alınarak kusur belirlemesi yapılıp boşanmaya karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek mahkeme kararının bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesi için temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; evlilik birlikteliğinin kadının tam kusurlu davranışları sonucu çekilmez hale geldiğini, ... kadının davasının, tanık beyanları doğrultusunda aralarında bir af durumu söz konusu olduğu tespit edildiğinden, ... kadının temyiz başvusurun reddine karar verilmesini, evlilik birlikteliğinde müvekkilinin kusursuz olduğu gerçeğinin tespiti ile müvekkili yönünden mahkeme kararının bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini, ... kadının temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi için katılma talepli temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında davaların kabulünü gerektirecek yasal koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.