muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/107, Karar No: 2005/157, Tarih: 06.12.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/11-107 E., 2005/157 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/11-107 E., 2005/157 K.**

**- CEZALAR İLE GECİKME FAİZİ VE ZAMLARININ TAMAMININ ÖDENMESİ

- DEFTER, KAYIT VE BELGELERİ YOK EDİLMESİ

- SAHTE BELGE KULLANMAK

- VERGİ KAÇAKÇILIĞI**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 7 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 8 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 9 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

- 4811 S. VERGİ BARIŞI KANUNU [ Madde 11 ]

- 4811 S. VERGİ BARIŞI KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Vergi kaçakçılığı suçundan sanıklar ..... ......., ..... ....... ve ..... ....... ......'nın haklarındaki davanın 4811 sayılı Yasanın 14/1-3. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince 07.07.2003 gün ve 257-302 sayı ile verilen kararın katılan hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 06.04.2004 gün ve 1644-2838 sayı ile;

"4811 sayılı Vergi Barışı Kanununun 14. maddesi gereğince; salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarının tamamının ödenmesi ve ayrıca bunlara karşı idari yargıda bir dava açılmışsa vazgeçilmesi gerektiğinden bu husus üzerinde durularak dava açılmış ise sonradan vazgeçilip vazgeçilmediğinin araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 11.05.2005 gün ve 376-93 sayı ile;

"Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğünün 03.05.2003 gün ve 20436 sayılı yanıt yazısı incelendiğinde sanıkların kamu davasının açılmasına esas olan Kaçakçılık Suçu Raporu ve Vergi İnceleme Raporuna dayalı olarak tarh edilen vergi ve cezalar için tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunduğu, ilgili vergi ve kesilen ceza, gecikme faizi ve gecikme zamlarını yasanın yürürlüğünden önce ödediği ve yürürlük tarihi sonrasında yasadan yararlanma konusunda ilgili vergi dairesine başvurusunun bulunduğu anlaşılacaktır.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin idari yargıda dava açılıp açılmadığı araştırılarak bir hüküm kurulması gerektiğinden söz etmiş ise de, ilk oturumun yapıldığı 19.09.2001 gününden hükmün verildiği 07.07.2003 gününe kadar yaklaşık 2 yıllık sürede devam eden yargılamada sanıklar tarh ve tahakkuk ettirilen vergi ve cezalara karşı bir idari dava açmış olduklarını savunmamış oldukları gibi, 4811 sayılı Yasanın uygulanma koşullarının araştırılması amacıyla mahkememizce Karşıyaka Vergi Dairesi ile yapılmış birçok yazışmada düzenlenen yanıt yazılarında, ilgili şahsın idari yargıda dava açıp açmadığı ve idari yargıda dava açmış ise yasadan yararlanmak için yaptığı başvuru sırasında açmış olduğu davadan vazgeçip vazgeçmediğini açıkça bildirmiş olduğu gözetildiğinde, kararı temyiz eden aynı kurum vekilinin sanıkların idari yargıda dava açmış olmaları nedeniyle yasadan yararlanamayacakları konusunda hiçbir gerekçe sunmaması ve herhangi bir belgeye kanıt olarak dayanmamış olması gözetildiğinde, yanıt yazıda ilgililerin 4811 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce ve vergi incelemesi sonrasında yasal süre içerisinde başvuru yaparak tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunarak, bu istemleri ve idarece yapılan işlemler doğrultusunda tahakkuk ettirilen vergi, borç, cezalar ve gecikme zamlarını ödedikleri açık olarak belirtilmiş olmasına ve özellikle tarhiyat öncesi uzlaşma yönetmeliğinin geçici 11. maddesinde tarhiyat sonrasında dava açma yasağını içeren hüküm göz önüne alındığında bozma ilamının yerinde olmadığı, sanıklar tarafından açılmış bir idari davadan söz edilemeyeceği ve yukarıda da belirtildiği gibi uzlaşma talebinde bulunan sanıkların tarhiyat öncesi uzlaşma sonrasında da dava açma haklarının bulunmadığı, sanıkların 4811 sayılı Yasadan yararlanma haklarının açık olduğu göz önüne alınarak bozma kararına uyulmaması kanısına varıldığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da süresi içinde katılan hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 25.07.2005 günlü tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar hakkında vergi kaçakçılığı suçundan açılan davanın ortadan kaldırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki hukuki uyuşmazlık, 4811 sayılı Vergi Barışı Yasasının uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için 4811 sayılı Yasanın 14. maddesinin incelenmesinde yarar vardır. Söz konusu madde;

"1. Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri 31.8.2002 tarihinden önce işleyenler hakkında Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurusunda bulunulmaz, soruşturma aşamasında olanlar için takibat yapılmaz, açılmış bulunan kamu davaları ortadan kaldırılır ve kesinleşmiş mahkûmiyet kararları infaz edilmez.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için 4811 sayılı Yasanın 14. maddesinin incelenmesinde yarar vardır. Söz konusu madde;

"1. Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri 31.8.2002 tarihinden önce işleyenler hakkında Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurusunda bulunulmaz, soruşturma aşamasında olanlar için takibat yapılmaz, açılmış bulunan kamu davaları ortadan kaldırılır ve kesinleşmiş mahkûmiyet kararları infaz edilmez.

2. Anılan Kanunun 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının (1) numaralı bendindeki "Defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler", (2) numaralı bendindeki "belgeleri sahte olarak basanlar" hakkında (1) numaralı fıkra hükümleri uygulanmaz ve bahsi geçenler bu Kanunun 7, 8 ve 9 uncu madde hükümlerinden yararlanamaz.

3. İşlenen kaçakçılık suçlarından dolayı vergi ziyaına sebebiyet verildiği hallerde, (1) numaralı fıkra hükümlerinden yararlanılabilmesi için; salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarının, bu Kanunun yürürlüğünden önce ya da bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak suretiyle öngörülen süre ve tutarda tamamen ödenmiş olması ve bunlara karşı idari yargı yerlerinde dava açılmaması veya açılan davalardan vazgeçilmesi şarttır." hükmünü taşımaktadır.

Görüldüğü gibi, bir kişinin anılan madde hükümlerinden yararlanılabilmesi, bazı koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Buna göre;

a) Eylem, defter ve belgeleri yok etmek, defter sahifelerinin yerine başka sahife koymak, sahte belge düzenlemek veya basmak olmaması,

b) Eylem 31.08.2002 tarihinden önce gerçekleşmiş olması,

c) Salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ile zamlarının yasada öngörülen sürede ödenmiş olması,

d) Vergi, ceza ve gecikme faizi ile zamlarına karşı idari yargıda dava açılmaması veya açılmış bir dava varsa bundan vazgeçilmesi,

Gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkeme, davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin ilk hükmünü ve direnme kararını, tarhiyat öncesi uzlaşma yapılmasına dayandırmış, bu nedenle de olayda yukarıda açıklanan dört koşulun gerçekleştiğini kabul etmiştir. Sanıklara yüklenen eylem, sahte belge kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı yapmak olup, 4811 sayılı Yasanın uygulanmasına engel olan eylemler arasında değildir. Sanıkların eylem tarihi 26.11.1999 günü olup, 31.08.2002 tarihinden önce gerçekleştiği de açıktır. Dosyada bulunan Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğünün 03.05.2003 tarihli yazısı ile vergi ve kesilen ceza, gecikme faizi ve zamları için 4811 sayılı Yasanın yürülüğe girdiği tarihten önce sanıklar tarafından ödemede bulunulduğunun tespit edildiği bildirilmiştir. O halde ilk üç koşulun gerçekleştiği açıkça anlaşılmaktadır. Son koşulun gerçekleşip gerçekleşmediğine gelince;

Yerel Mahkemece tarhiyat öncesi uzlaşma yapılmış olması nedeniyle idari yargıda dava açılmasının olanaksız olduğu belirtilmiştir. Ancak, idari yönden vergi dönemindeki kuralların uygulanması zorunlu olup, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 4008 sayılı Yasa ile değişik Ek 11. maddesi gereğince, kaçakçılık cezalı tarhiyat yapılmasını gerektiren tespitler nedeniyle salınacak vergi ve kesilecek kaçakçılık suçu cezası tarhiyat öncesi uzlaşmaya konu olamayacaktır. Nitekim, dosyada örneği bulunan tarhiyat öncesi uzlaşma tutanağına göre, usulsüzlük cezası kaldırılmak ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmak suretiyle uzlaşma sağlandığı anlaşılmaktadır. Vergi inceleme raporunda belirtilen 11.082.150.000 lira kaçakçılık cezası için herhangi bir uzlaşma yapılması yasal olarak olanaksız olup, uzlaşma dışında olduğu sabittir. Tarhiyat öncesi uzlaşma kapsamı dışında kalan kaçakçılık cezası için idari yargıda dava açılması olanaklıdır. Ancak, kaçakçılık cezası için idari yargıda dava açılıp açılmadığı araştırılmadığı gibi, dosyada bu konuda bir bilgi de bulunmamaktadır. Ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin araştırılması ilkesine dayanmakta olup, varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulamaz. 4811 sayılı Yasanın uygulanması koşullarından birisi olan idari yargıda dava bulunmaması koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği, dosya kapsamı ile açık bir şekilde anlaşılamamaktadır. Bu husus, idareden ve gerekirse idari yargı makamlarından sorularak, dava bulunup bulunmadığı, varsa vazgeçilip vazgeçilmediği araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumları tayin edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemece noksan soruşturmaya dayalı olarak karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün noksan soruşturma yapılması nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.12.2005 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4759, Karar No: 2010/7914, Tarih: 09.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4759 E.  ,  2010/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

... doğmuş bebeğini öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (VAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/11/2009 ... ve 314/475 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi yerine ihbar tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, düzeltme nedeni dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, C.Savcısının ve sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53/3.fıkrası gereğince şartla tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine;

b) Suç tarihinde bekar olan sanığın, babası belli olmayacak şekilde çocuk edindiği, yaşadığı sosyal ... itibariyle hakkında yaşam tarzı ile ilgili çıkarılabilecek dedikoduların kendisinin ve ailesinin namusunu ve şerefini ekseltilebileceği inancıyla, töre saikiyle eylemini gerçekleşmesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, e. maddesi yanında 82/1-k maddesinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 82/1.maddesinin (d), (e) bendinin yanına aynı kanun maddesinin (k) bendinin de eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/12//2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13798, Karar No: 2014/1077, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13798 E.  ,  2014/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın, 23.07.2006 tarihinde vefat eden ...'in imzasını taklit ederek 16.05.2005 ödeme tarihli 3.000 TL'lik bono düzenleyerek ... sağ iken 13.12.2005 tarihinde icra takibi başlattığı, ...'in ölmesi üzerine mirasçıları olan katılanlar aleyhine de icra takibi yaptığı ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunmasında market sahibi olan tanık ...'un kendisine borçlu olduğunu, müteveffa Ahmet'in de tanık ... yaptığı alış verişler nedeniyle borçlu olduğunu, bu nedenle suça konu senedi markette düzenlediklerini, yazıların kendisine ait olduğunu ancak müteveffa ...'in imzaladığını beyan ettiği, tanık ...'un sanığın bu savunmalarını doğruladığı, bilirkişi raporuna göre de senetteki imzanın müteveffa 'in eli ürü olmasının muhtemel görüldüğünün belirtildiği anlaşılmakla, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13968, Karar No: 2022/16551, Tarih: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13968 E.  ,  2022/16551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : ......

Dava aksine işlemin iptali ile yaşlılık aylığı tahsisi ve ödenmeyen aylıkların yasal faizile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemesince bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine 13.09.2022 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemesince verilen ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Mahkemece verilen kararın 24.08.2022 tarihinde usulüne uygun olarak e-tebligat ile davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilinin 13.09.2022 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Mahkemesince 13.09.2022 tarihinde verilen ek kararla davacı vekilinin temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

S O N U Ç : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ... 1. İş Mahkemesinin Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8894, Karar No: 2012/12775, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8894 E.  ,  2012/12775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası(ilk kez) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, dilekçesinde küçük ... ve ... için aylık ayrı ayrı 200 TL iştirak nafakası talep etmiştir.Mahkemece herbir çocuk için ayrı ayrı 175 TL iştirak nafakası ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece kısa kararda "Kararın kesinleşme günü baz alınarak DİE'nin açıklayacağı ÜFE artış oranları ortalamasına göre her yıl iştirak nafakasının re'sen artırılmasına" hükmü yeraldığı halde; bu hükme gerekçeli kararda yer verilmediği görülmüştür.Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/558, Karar No: 2020/3817, Tarih: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/558 E.  ,  2020/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu aleyhine kambiyo takibi yaptıklarını, borçlunun adına kayıtlı taşınmazı başkasına devretmesi nedeniyle tasarrufun iptali davası açtıklarını, davanın kabul edildiğini, şikayet olunan dosyasından taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın ipotek alacağına birinci sırada yer verildiğini, müvekkili dosyasının 2. sıraya alındığını, tasarrufun iptali nedeniyle öncelikle müvekkili dosyasına ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, dava konusu taşınmaz üzerine tapu sicil kaydına güvenerek müvekkili bankanın ipoteğinin bulunduğunu, ipoteğin şikayetçinin takibinden önce tesis edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yaptıklarını, ipotek alacaklısının rüçhan hakkı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin ve şikayetçiye verilen taşınmazın satışını talep yetkisinin, rüçhan hakkı tanıyan ipotek hakkının önüne geçemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; İİK'nun 283. maddesine göre, tasarrufun iptali davasını kazanan alacaklı, tasarruf konusu mal borçlununmuş gibi haczini ve satışını isteyebileceği, sonradan tasarrufa konu taşınmaz üzerinde lehine ipotek tesis edilen alacaklılar ile haciz uygulayan alacaklıların iptal edilmiş tasarruf oranında davayı kazanmış alacaklıya karşı önceliğinin bulunmadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.