muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8402, Karar No: 2021/6604, Tarih: 26.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/8402 E.  ,  2021/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından açılan sıra cetveline itiraz davası nedeniyle davacının sıra cetvelinde kendisine ayrılan payı çekememiş olmasına dayalı maddi tazminat davası olmasına ve dosya kapsamında Yargıtay Yüksek (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin bozma ilamı bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2 maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3 maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7342, Karar No: 2023/6778, Tarih: 23.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7342 E.  ,  2023/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/136 Esas, 2022/345 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili kuruma bağlı ... ve Traktör Sanayi İşletmesi 17.05.2004 tarihinde özelleştirme kapsamında ... Çelik Yapı İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye satıldığını, özelleştirme idaresi başkanlığı ile alıcı firma arasında 30.06.2004 tarihli sözleşmeyi imzaladığını, sözleşme ile birlikte işletmeye ait tüm hammadde, yarı mamul ve mamul stoklar sarf malzemeleri yedek parçalar ile üretimde kullanılan tüketim malzemelerinin Sümer Holding tarafından fiili devir tarihi itibariyle belirlenecek bedel üzerinden alıcıya devredileceğinin kararlaştırıldığı ve 01.07.2004 tarihinde alıcıya yediemin sıfatı ile teslim ve devir edildiğini, bu tarihten sonra bedelin 3.454.560,48 TL olarak belirlendiği ve alıcı ... A.Ş'ye 04.08.2004 tarihinde bildirilerek 13.08.2004 tarihine kadar ödenmesinin talep edildiğini, bedelin ödenmemesi üzerine 01.11.2004 tarihli olur ile vadeli satış şartlarını belirlemek ve sözleşme imzalamak üzere davalılardan ...'na yetki verildiğini, davalının, Arçelik A.Ş. ile 01.02.2005 tarihinde sözleşme imzaladığını ve satış şartlarını belirlediğini, sözleşmeye göre belirlenen 3.909.797,00 TL mal bedeli ve 703.762,00 TL KDV karşılığında satılmasını öngören sözleşmenin işlerlik kazandığını, genel müdürlük tarafından görevlendirilen başmüfettişçe hazırlanan raporda davalı ...'nun sözleşmede faiz oranının aylık %1 olarak saptanması sebebi ile faizin yasanın öngördüğü orandan az olarak hesapladığı ve sorumlu aleyhine hukuki ve cezai işlem yapılması gerektiğini bildirdiğini, kendilerinin Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/529 E. sayılı yargılaması ile davalılardan ...'ndan oluşan kamu zararının talep edildiğini, sözleşmeyi onaylayan diğer davalılardan da yönetim kurulu üyeleri olması sebebiyle zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek mahkemenin 2011/529 E. sayılı dosyası ile tahsilatta tekerrür olmamak kaydı ile 1.414.927,44 TL kurum zararının davalılardan zararın doğduğu tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalılardan ...'nun sorumluluğunun 846.887,64 TL olarak esas alınmasına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın ticari dava mahiyetinde olduğunu beyanla görev itirazında bulunmuş, ayırca zamanaşımı süresinin dolduğunu, esasa ilişkin olarak da davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle görev ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, müvekkilinin yönetim kurulu üyesi olduğunu, davalı Genel Müdür Yardımcısı ...'nun kusurlu davranışından nedeniyle müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilinin yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle davalı Genel Müdür Yardımcısı ...'nun kusurundan sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın ticari dava mahiyetinde olduğunu beyanla görev itirazında bulunmuş, ayırca zamanaşımı süresinin dolduğunu, esasa ilişkin olarak, müvekkilinin yönetim kurulu üyesi olduğunu, bu nedenle davalı Genel Müdür Yardımcısı ...'nun kusurundan dolayı müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

5.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunmuş, ayrıca davanın Yönetim Kurulu kararıyla açılmaması nedeniyle davacının husumet ehliyeti bulunmadığını, esasa ilişkin olarak da davanın reddini savunmuştur.

6.Davalı ... vekili Cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2014 tarih, 2011/529 E. ve 2014/322 K. sayılı kararı ile 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 60 ıncı maddesi gereği, haksız fiil nedeniyle tazminat talebiyle açılacak davada zamanaşımının, zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren 1 yıl ve her halde fiilin vukuundan itibaren 10 yıllık süreye tabi olduğu, eylemin aynı zamanda suç oluşturması durumunda uzamış (ceza) zamanaşımının uygulanacağı, dava konusu haksız fiilin 20.07.2005 tarihinde gerçekleştiği, ceza yargılamasının 21.06.2011 tarihinde mahkumiyet ile neticelenmiş olup, 02.04.2012 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafça, mahkumiyet kararının kesinleştiği tarihten itibaren işbu davanın açıldığı 04.07.2013 tarihi itibariyle 1 yıllık sürenin dolduğu gerekçesiyle davalıların zamanaşımı defileri kabul edilerek birleşen davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalı ... dışındaki davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.12.2015 tarih, 2015/7848 E. ve 2015/13777 K. sayılı kararıyla davanın şirket yönetim kurulu üyelerine karşı açılmış sorumluluk davası olup, esasen ticari dava niteliğinde bulunmasına karşın, asliye hukuk mahkemesince hükme bağlandığı, dava tarihi itibariyle asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin iş bölümünden çıkıp ve görev ilişkisine dönüştüğü, somut uyuşmazlığa asliye ticaret mahkemesince bakılması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrası dosyanın Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/409 E. sayılı kaydının yapıldığı, Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/409 E. sayılı dosyanın 28.05.2021 tarihli celsesinde birleşik davanın (Abdürrahim Çöloğlu haricindeki davalılar yönünden) tefrikine karar verdiği, tefrik sonrası dosyanın Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/459 E. sayılı kaydı yapıldığı ve Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi 2021/459 E. 2021/546 K. sayılı ilamı ile davada, Ankara Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verdiği, davanın, işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca açılmış bir sorumluluk davası olduğu, aynı madde uyarınca bu davaların 2 ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi bulunduğu, davalının sorumluluğuna yol açtığı kabul edilen sözleşmenin 01.02.2005 tarihli olduğu, açılan bu davanın 5 yıllık zamanaşımı süresinin 01.02.2010 tarihinde dolduğu, uzamış zamanaşımları bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre somut olaya ilişkin ceza zamanaşımı süresi 5 yıl, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre zamanaşımı süresinin ise 8 yıl olduğu ve davanın ise her iki tarihten sonra 04.07.2013 tarihinde açıldığı, davalıların süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; haksız fiil nedeni ile genel zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini, davalıların sorumluluğunun Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/529 E. Sayılı dosyasında alınan 11.06.2013 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, zamanaşımının dava açmaya yetkili makam tarafından haberdar olunduğu tarihten başlaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yönetim kurulu üyelerine karşı açılmış sorumluluk davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yönetim kurulu üyelerine karşı açılmış sorumluluk davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11704, Karar No: 2017/6108, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11704 E.  ,  2017/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16476, Karar No: 2025/1520, Tarih: 17.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16476 E.  ,  2025/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/484 E., 2021/573 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2022/33815 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91411 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91411 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 06.09.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca daha önce erteleme kararı verildiğinden bahisle, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 29.07.2021 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 esas, 2021/573 sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, sanık hakkında, 18.03.2016 tarihli önceki uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.11.2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavî ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ancak sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle 08.12.2016 tarihli ve 2016/39022 esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 10.04.2017 tarihli ve 2016/757 esas, 2017/313 sayılı kararıyla sanığın 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 16.06.2017 tarihinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklanarak İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/627 esas, 2018/726 sayılı kararıyla 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.04.2020 tarihli ve 2019/238 esas, 2020/723 sayılı kararı ile 18.03.2016 tarihli eylemi nedeniyle sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediğinden mahkûmiyet kararı yerine, durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, yeniden yapılan yargılama sonucunda İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 esas, 2020/244 sayılı kararıyla sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği ve bu durma kararının 01.02.2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının durma kararı nedeniyle geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

Şüpheli hakkında, 06.09.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2021 tarihli ve 2021/5683 Soruşturma, 2021/4369 Esas, 2021/3073 sayılı iddianamesi ile Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.12.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararı ile, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

1. Yaşı küçük şüpheli hakkında 18.03.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2016 tarihli ve 2016/26028 Soruşturma, 2016/4364

Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın 11.11.2016 tarihinde şüphelinin zorunlu müdafiine tebliğ edildiği, 07.11.2016 tarihinde infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Şüphelinin 11.11.2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2016 tarihli ve 2016/26028 Soruşturma, 2016/39022 Esas, 2016/2557 sayılı iddianamesi ile İzmir 1. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 10.04.2017 tarihli ve 2016/757 Esas, 2017/313 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 43/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 18.04.2017 tarihinde kesinleştiği,

3. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 10.04.2017 tarihli ve 2016/757 Esas, 2017/313 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 43/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 18.04.2017 tarihinde kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 16.06.2017 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2018 tarihli ve 2017/739 Esas, 2018/456 Karar sayılı kararı ile mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/627 Esas, 2018/726 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın TCK'nın 191/1, 43/1, 31/3 ve 62/1.maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf kanun yoluna başvurduğu,

5. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.04.2020 tarihli ve 2019/238 Esas, 2020/723 Karar sayılı kararı ile, erteleme kararının yaşı küçük şüpheliye değil kanuni temsilcisi olarak velisi adına tebliğe çıkarılması gerektiği, tebliğin usulüne uygun olmaması halinde karar kesinleşmeyeceğinden infaza başlanamayacağı, 11.11.2016 tarihli eylemin ihlal olarak kabul edilemeyeceği,kovuşturma şartı olan ihlal şartının gerçekleşmediği, durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, 11.11.2016 tarihli eylem yönünden gereği için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verildiği,

6. Bozmadan sonra; İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına, erteleme kararının usulüne uygun tebliği ve tedbirin infazının devamına karar verildiği, durma kararının 01.02.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;