muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12592, Karar No: 2016/9603, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12592 E.  ,  2016/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 3924 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

...-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin .... fıkrasının (g) bendi gereğince, arsalarda değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış bedelleri esas alınarak değerin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuca ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümü, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadığı, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephesi ve mesafesi gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunması gerekir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra, dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan 2011 yılı itibariyle belirlenen asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Yenicami Mahallesi 39330 parsel sayılı taşınmazın satış akit tablosunun incelenmesinden, emsalin 01.09.2010 tarihli satışının değerlendirmeye alındığı ve serbest satış niteliğinde olmadığı, 41,24 m² arsa üzerine oturan iki katlı dükkan satışı olup, arsa değerlendirmesinden çok, dükkanın ticari niteliğinin öne çıkması nedeniyle ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır. Bu nedenle kamulaştırılan taşınmaza emsal olabilecek nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Mahkemece, tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulması,

...-Kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarih olan 12.12.2011'den karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faiz başlangıç tarihinin 05.12.2011 tarihinden başlatılması,

...-Davalılar ile tapu malikleri arasındaki irtibatı gösterir ...'na ait veraset ilamının getirtilmeksizin eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/205, Karar No: 2015/9411, Tarih: 27.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/205 E.  ,  2015/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/30378

MAHKEMESİ : İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/154 (E) ve 2013/719 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişiler arası konuşmaların kayda alınması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan E.. T.. vekilinin, sanık A.. S.. hakkındaki tehdit suçuna ilişkin hükmü de temyiz etmesi karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/30378 sayılı tebliğnamesinde bu hususta görüş bildirilmemiş olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık E.. T.. müdafii ve katılan sanık A.. S.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye aykırı olarak bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4256, Karar No: 2020/8545, Tarih: 05.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4256 E.  ,  2020/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin karardan sonra şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mahkemece dosya yeniden ele alınarak düşme kararı verilmişse de karardan sonra mahkemenin dosyayı yeniden ele alarak düşme kararı vermesi yasaya aykırı olduğundan 21/10/2015 tarihli düşme kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçun takibinin şikayete tabi olduğu, müştekinin karardan sonra 14/10/2015 tarihli mahkemeye sunduğu dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiği, TCK'nın 73/4. maddesine göre karar kesinleşinceye kadar şikayetten vazgeçilebileceği hususları bir arada değerlendirildiğinde dava hakkında düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29443, Karar No: 2017/4070, Tarih: 05.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/29443 E.  ,  2017/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında 12.07.2010 tarihinde tutulan tutanak içeriğine göre mühürleme yapıldığı, 13.07.2010 tarihinde tutulan 132279 nolu tutanak içeriğine göre de katılan kurumca yapılan mührün konuluş amacına aykırı olarak mühür bozulup elektriğin yeniden kullanılması nedeni ile tutanak düzenlendiği, yine aynı tarihli 106669 nolu usulsüz elektrik tespit tutanağında ise 847882 nolu mührün bozulmasından dolayı tutanak düzenlenmesi karşısında; 13/07/2010 tarih ve 132279 nolu tutanak ile 106669 nolu tutanakları düzenleyen zabıt mümzii görevlilerin tanık sıfatı ile dinlenilerek, 12/07/2010 tarihinde konulan mührün arızalı elektirik sayacının değiştirilmesi için sökülüp sökülmediğinin sorulması, ayrıca 12/07/2010 tarihinde mühürleme tutanağını düzenleyen görevlilerin kamu görevlisi olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile, yazılı şekilde suç kastının bulunmaması nedeniyle mühür bozma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi,

2-a)Sanık hakkında sayacın akım ve gerilim uçlarına müdahale ederek, sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın ticarethanede kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir faaliyet gösterdiğinin ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen faaliyet göstermekte ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; faaliyet göstermiyorsa tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden yeterli rapor alınmadan, eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

b)Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen

b)Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen

Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1312, Karar No: 2013/18855, Tarih: 25.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1312 E.  ,  2013/18855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/05/2012 tarih ve 2010/457-2012/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Nak. İnş. Ltd. şirketinin % 25 paya sahip ortağı, davalıların ise müdürleri olduğunu, 6762 Sayılı TTK'nın 547. maddesine aykırı olarak ...Alışveriş Mer. Ltd. firmasını kurduklarını, bu şirketin de müdürlüğünü yaptıklarını, ortağı olduğun şirketin parası ile diğer şirkete taşınmaz satın aldıklarını, bunların ... Ltd. firmasına kiralandığını, ...ibaresi ... Ltd. adına marka olarak kayıtlı iken bu ibarenin diğer davalı şirkette ticaret ünvanı olarak kullanıldığını, şirketin zarara uğratıldığını ileri sürerek, davalı şirket müdürlerinin azlini, şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddiasının asılsız olduğunu, davacının şirket ortaklığından çıkarılması için dava açtıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların 6762 sayılı TTK'nın 547. maddesi uyarınca rekabet yasağına aykırı davrandığı, bu yasağın müeyyidesinin yasada gösterilmediği, şirketin parası ile ...Ltd. firmasının taşınmaz aldığı hususunun ispatlanamadığı, davalıların ...Ltd. firmasına 2003 yılında müdür oldukları halde bu zamana kadar ses çıkarılmayarak zımni onay verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/187, Karar No: 2024/666, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/187 E.  ,  2024/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatyla)

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını ve yeterli inceleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş öncelikle bu talebi değerlendirilmiştir. HMK’nın 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama... giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” denilmiş; 336/2. maddesinde ise “Talepte bulunan kişi iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda, davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına ilişkin toplanan bilgi ve belgeler ile HMK’nun 334. maddesinde gösterilen şekilde talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması nedeniyle yasal koşulları taşımayan adli yardım talebi reddedilmiş ve dava dilekçesi ile birlikte yatırması gereken başvuru ve peşin nisbi harcını yatırması hususunda 05.04.2022 tarihli oturumda kendisine 2 hafta kesin süre verilmiş ve aksi halde Harçlar Kanunu 27/3 ve 32. Maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtarında bulunulmuştur.

Davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına itirazı Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 18/04/2022 tarihli kararı ile kesin olarak reddedilmiş ve bu rağmen davacı peşin ve nispi harcı yatırmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27/1-3; 28/1-a ve 32 maddeleri ile HMK’nın 120/1 maddesi uyarınca davanın açılması sırasında başvuru harcının ve peşin nisbi harcının yatırılması zorunludur. Harcın yatırılmaması davanın açılmamış sayılmasını intaç eder.

Davacı kendisine verilen kesin süre içerisinde başvuru harcı ile peşin harcı yatırmamıştır. Hal böyle olunca, davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcı ikmal edilmemiş olduğundan davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-Alınması gerekli 80,70-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 9 adet tebligat gideri olan 209,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

8. Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2023/4-110 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararı ile; davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında ise davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine ve davacıya temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosya Özel Daireye geri çevrilmiştir.

9. Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı sonrasında Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için bir haftalık kesin süreli muhtıra 02.11.2023 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı yasal süre içerisinde temyiz harçlarını yatırmamıştır.

Özel Daire Kararı

10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararı ile; “…Davacı tarafından hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 12/10/2022 tarihinde verdiği dilekçe ile adli yardımlı olarak kararı temyiz ettiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12/04/2023 tarih 2023/4-110 esas 2023/310 sayılı kararında; yatırması gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varıldığı ve adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılması, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK'nın 366'ncı maddesi yollamasıyla HMK'nın 344'üncü maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın geri çevrildiği, Mahkememizce çıkarılan 18/05/2023 tarihli muhtıranın, davacıya 02/11/2023 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz harçlarının ödenmediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344/1 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

11. Özel Dairenin yukarıda belirtilen 28.11.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

12. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2023/4-110 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 02.11.2023 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 28.11.2023 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/74 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.