muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24403, Karar No: 2015/16277, Tarih: 04.05.2015

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda dava dilekçesinde belirsiz alacak davası açıldığı vurgulanmış ve davaya konu işçilik alacağı belirtilmek suretiyle şimdilik 5.000,00 TL olarak talepte bulunulmuştur. Yargılama sırasında alınan hesap raporu sonrasında, davacı vekili, belirsiz alacak davasına vurgu yaparak talep artırım dilekçesi vermiştir. Dava dilekçesindeki talep şekli ve istek konusu miktarla değerlendirildiğinde davanın, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası olarak açıldığının kabulü gerekir. Zira davacı taraf iddiaları doğrultusunda belirleyebildiği asgari alacak miktarlarını talep etmek yerine, kısmi bir miktar belirleyerek isteklerde bulunmuştur. Bu durumda belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davasının sonuçlarına göre hüküm kurulması gerekir. Davanın özelliği gereği alacağın tamamı için dava tarihinde zamanaşımın kesildiğinin kabulü yerindedir. Ancak, tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı olarak talep artırım dilekçesi ile talep edilen alacaklar yönünden sözü edilen dilekçenin mahkemeye verildiği tarihten itibaren faiz yürütülmelidir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün 1. maddesinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine “Davacının fazla çalışma alacağı talebi olan net 30.740,86 TL' den takdiren % 30 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra bakiye net 21.518,60 TL’nin 5.000 TL’sinin dava tarihi olan 27.02.2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 24.03.2014 itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” ifadesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10319, Karar No: 2010/5923, Tarih: 13.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10319 E.  ,  2010/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ...’un tüm, diğer davacılar ... ile ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ... ile ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, önlemsizlik ve özensizlik nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılardan ... ile ...'un 8 yaşındaki oğlu ..., davalının kendi taşınmazına açtığı sulama kuyusuna düşerek yaşamını yitirmiştir. Kuyunun çevresinin bir bölümü dikenli tellerle çevrili ise de kuyunun bulunduğu yere girişi engellemekten uzak olan bu önlemin yeterli olduğu kabul edilmez. Ceza mahkemesinde yapılan yargılamada kusurlu bulunan davacı cezalandırılmıştır. Yerel mahkemece alınan yeni bilirkişi raporunda davalının olayda 6/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Olay günü 8 yaşında olan küçüğün ölümü nedeniyle ayrı ayrı 200.000,00'er TL manevi tazminat isteyen anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Davalının olayın meydana gelmesindeki kusuru, olayın oluş biçimi ve davacıların ölene yakınlıkları gözetildiğinde, davacılardan anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 10.000,00'er TL manevi tazminat, adı geçen davacıların uğradığı elem ve üzüntüyü hafifletmekten uzak olup azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan anne ... ile baba ...'un her biri yararına ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…10.000..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…20.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…2.047,14…" ve "…2.034,04…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…3.127,14…" ve "…3.114,04…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ...’un tüm, diğer davacılar ... ile ...’un öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9475, Karar No: 2011/22369, Tarih: 28.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/9475 E.  ,  2011/22369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzayı kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin senetlerin icra takibine konulduğu 30.07.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 21.06.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8679, Karar No: 2008/14966, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8679 E.  ,  2008/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28.2.1995 tarihli harici satış senedi ile 227 ada 12 ile 15 parsellerin yarısını, bedellerini ödemek sureti ile davalıdan satın ve teslim aldığını, o tarihte yasal olarak tapuda hisse satışı yapılamadığından devrin gerçekleşmediğini, ancak davalının davacıyı oyalayıp taşınmazı tapu ile 18.7.2005 tarihinde 3. şahsa sattığını, satımın hileli olduğunu, değerin düşük gösterildiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutarak 7.500,00 YTL nin 3. şahsa satış tarihinden faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımının dolduğunu, satış sözleşmesinin düzenlendiğini ancak sonrasında vazgeçildiğini, taşınmazın teslim edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, BK 125 maddesi uyarınca 10 yıllık ve 1 yıllık zamanaşımı sürelerinin geçtiğine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 28.2.1995 tarihli harici satış sözleşmesinin düzenlendiği tarafların kabulündedir. Davacı sözleşme gereği bedelin ödendiğini, taşınmazın teslim edildiğini ancak devir için oyalandığını ve bu arada 3. bir şahsa tapuda devrin yapıldığını öğrendiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı bu sözleşmeden vazgeçildiğini, taşınmazın hiç teslim edilmediğini ileri sürmekte ise de, bu iddiasını aynı mahiyetteki delillerle kanıtlayamamıştır. Sözleşme içeriğinden bedelin ödendiği, satıma konu yerlerin devir ve tesliminin yapıldığı anlaşılmaktadır.Davada dayanılan bu sözleşme tapulu taşınmazların satışına ilişkin olup, resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir. (MK. 706, BK.213, TK. 26.md) Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ancak sözleşmede satıma konu taşınmazların devir ve teslim edildiği açıkça belirtilmektedir. Harici satımda zilyetliğin devri durumunda zamanaşımı işlemez.Hal böyle olunca mahkemece davacının 28.2.1995 tarihinde ödediği bedelin, ifanın imkansız hale geldiği yani 3. şahsa satımın gerçekleştiği 18.7.2005 tarihi itibariyle enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar gibi çeşitli ekonomik etkenlerin ortalamaları alınmak suretiyle denkleştirici adalet ilkeleri gereği ulaşacağı alım gücünün bulunması sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18489, Karar No: 2020/7060, Tarih: 10.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18489 E.  ,  2020/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dava dışı Hazine vekili tarafından istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın TMK’nin 713. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkin olduğu nitelendirilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davacının adli yardım talebinin kabul edildiğinden bahisle yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına ve davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Taraflarca kararın temyiz edilmemesi üzerine 11.04.2016 tarihinde verilen karar kesinleştirilmiştir.

Hüküm, 22.08.2016 tarihinde dava dışı Hazine vekili tarafından tenyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Görüldüğü üzere hüküm, davada taraf olan kişilerin leh veya aleyhlerine kuralabileceğinden davada taraf olmayan ancak aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilen Hazine vekilinin temyiz talebinin kabulüne; karara ilişkin 11.04.2016 tarihli kesinleşme şerhinin kaldırılmasına karar verilerek dava dışı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, HMK'nin 339. maddesine göre, adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur. Somut olayda, davacı adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemece bu talebi kabul edilerek, hüküm ile birlikte davanın mahiyeti ve adli yardım kararı nedeniyle harç ve adli yardımdan karşılanan yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına; davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere, hüküm davada taraf sıfatını haiz olanlar hakkında kurulabileceğinden ve yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulüne karar verildiğinden HMK'nın 339. maddesine göre, adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan davalı taraftan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/546 Esas- 2015/341 Karar sayılı dosyasında verilen 11.04.2016 tarihli kesinleşme şerhinin kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/4369, Karar No: 2020/3627, Tarih: 22.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4369 E.  ,  2020/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2018/2584-2019/878

İlk Derece

Mahkemesi :Bursa 6. İş Mahkemesi

No : 2018/16-2018/342

Dava, Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/852, Karar No: 2023/7811, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/852 E.  ,  2023/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1157 Esas, 2022/1859 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/566 Esas, 2021/323 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1893 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerine uygun kıymet takdiri yapılmadığını, bu bedelin kabul edilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle dava konusu taşınmazın m² birim fiyatının 450,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olup, emsallerin benzer nitelikte olmadığını ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, daha önce aynı yer için idare tarafından açılıp reddedilen davada daha fazla bedel belirlendiğini, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu, değerinin tespiti için yeterli araştırma yapılmadığını, taşınmazın değerini artırıcı objektif unsurların incelenmediğini ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, daha önce aynı yer için idare tarafından açılıp reddedilen davada daha fazla bedel belirlendiğini, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu, değerinin tespiti için yeterli araştırma yapılmadığını, taşınmazın değerini artırıcı objektif unsurların incelenmediğini ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikileri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, Karaağaç Mahallesi 1893 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18481, Karar No: 2013/1895, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18481 E.  ,  2013/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin Bağ-Kur Genel Müdürlüğü yetkililerince sanığın sorumlu müdür olduğu ... Eczanesinde denetim yapıldığı tarih olan 11.06.2004 tarihi olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCY'nın 342/1.maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Yasanın 504/7.maddesi uyarınca iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.