muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2323, Karar No: 2023/3970, Tarih: 07.06.2023

...'nin soruşturma devam ederken 06/10/2017 tarihinde vefat etmiş olması nedeniyle kovuşturma sırasında beyanının alınamadığı, müşteki ... \*\*\*'in soruşturma sırasındaki beyanında sanık ... \*\*\* ile evli olduklarını, 2016 yılının Ağustos ayında önceki evliliğinden olma üç çocuğunu sanık ile müşterek ikametleri olan ... İli ... İlçesi ... Mahallesi'nde ki eve getirdiklerini, sanık hakkında suç duyurusunda bulunduktan iki ay önce sanığın üvey kızı mağdur ... \*\*\*'i geceleri yatağına almaya başladığını, sanığın mağdurun kendi aralarında yattığı sırada sanığın mağdur kızının yanağından öptüğünü, ayağını ve bacağını okşadığını, üst elbisesini çıkararak göğsünü emdiğini, mağdurun arkasına geçerek sarıldığını, elini mağdur çocuğun üst eşofmanının içine sokarak göğsünü sıktığını, bunun haricinde şüphelinin mağdur çocuğu zorla rızası dışında zeytinliğe götürdüğünü, burada kendisini taciz edip etmediğini sorduğunda kızının cevap vermediğini, ayrıca sanığın yaşananları kimseye anlatmaması için kendisini ve çocuklarını silahla tehdit ettiğini beyan ettiği, sanığın savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediği, mağdurların annesi ile 2016 yılında evlendiğini, eşinin isteği üzerine mağdur çocukları yanına aldığını, çocuklara gayet güzel baktığını, 2017 yılı Ağustos aylarında birgün yataktan kalktığı ve lavobaya gittiğini dönüşte mağdur ...'nin üstünün açık olduğunu gördüğünü, bunun üzerine mağdurun üstünü örttüğünü, eşi ...'nin ablası ...'ın evine erkek getirdiğini duyduğunu, evin önünde masa kurup horoz kesip içkili yemek yediklerini duyduğunu bunun için eşine kızdığını, nasıl eve erkek getirirsiniz diye kuru sıkı tabancayı kendi kafasına dayadığını ve kendimi öldürürüm dediğini daha sonra eşinin ve çocuklarının evi terk ettiğini öğrendiğini savunduğu,

Toplanan delillere göre; sanık ... \*\*\* ile müşteki ...'nin evli oldukları, 2016 yılının Ağustos ayında müşteki ...'nin 3 çocuğu ile birlikte sanık ile müşterek ikametlerine geldikleri, sanık, müşteki ... ve çocuklarının bir arada yaşamaya başladıkları, sanık ... \*\*\*'in C.Başsavcılığına yapılan başvurudan yaklaşık 2 ay öncesi (2017 yıl Haziran ayı içerisinde) üvey kızı mağdur ... \*\*\*'i geceleri yatağına almaya başladığı, mağdur ...'in annesi olan müşteki ... ve üvey babası sanık ...'nin arasında yattığı, sanığın mağdur ...'nin yanağından öptüğü, ayağını ve bacağını okşadığı, yine farklı bir tarih de mağdurun annesi ...' nin de evde olduğu ve uyuduğu sırada mağduru ayrı bir odaya götürerek elbisesini çıkartarak göğüslerini emdiği, mağdur ...'nin arkasına geçerek mağdura sarıldığı, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerinin zaman içerisinde devamlılık gösterdiği ve sanığın mağdure ...'ye karşı istismar içeren bu eylemleri birçok kez yaptığı, mağdur çocuk ...'nin soruşturma ve kovuşturma sırasındaki beyanları arasında zaman ve mekan olarak çelişki olsa da sanığın mağdura yönelik cinsel davranışların şekli yönünden bir çelişki olmadığı, olayın üzerinden uzun bir zaman geçmiş olması, mağdurun yaşı ve içinde bulunduğu psikolojik/sosyolojik durum göz önüne alındığında zaman ve mekan bakımından mağdurun beyanlarında çelişki veya eksiklik olmasının olağan olduğu, müştekinin ve mağdurların sanığın yanından isnat edilen eylemlerden dolayı ayrıldıkları, ayrıldıktan hemen sonra sanık hakkında suç duyurusunda bulundukları, mağdurun usule uygun olarak alınan aşamalardaki beyanları, 06/10/2017 tarihinde vefat eden müşteki ...'nin samimi anlatımları, mağdurun ve müşteki anlatımlarını doğrulayan tanık ... ve diğer tanık beyanları, adli rapor, hastane kayıtları psikolojik danışman görüşü, sanığın savunması birlikte değerlendirildiğinde mağdur beyanına itibar edilmesinin gerektiği, sanığın iki ay boyunca cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğinin sabit olduğu sanığın cezadan kurtulmaya yönelik savunmasının inandırıcı olmadığı, gelen hastane kayıtlarının savunmayı doğrulamadığı, bir kısım savunmalarının ise soyut kaldığı anlaşılmakla sübut bulan eylemden sanığın cezalandırılması cihetine gidilmiştir.

Temel ceza belirlenirken TCK103/1-1. maddesi kapsamında suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, suçun işlendiği zaman ve yer, bu anlamda sanığın kastının yoğunluğu değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirleme yapılmış, eylemi üvey kızına karşı işlemiş olması dikkate alınarak cezasından TCK'nun 103/3-c maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmış, mağdur ve müşteki beyanları ile suç tarihinin 2017 yılı haziran ayı içerisinde olduğu anlaşılmakla mağdurun 12 yaşını ikmal ettiği anlaşılmakla TCK103/1-3. Cümlesi uygulanmamış, sanığın suça konu eylemi tehdit ve cebirle işlediğine dair delil elde edilemediğinden TCK.nun 103/4 maddesi uygulanmamış, sanığın aynı kasıtla birden fazla cinsel hazzı tatmine yönelik eylemi nedeniyle TCK'nun 43 maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranda artırım yapılmış, sanığa verilen ceza miktarı gözetilerek şartları oluşmadığından CMK 231 ve TCK 51 maddeleri uygulanmamış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık ve katılan mağdure vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/380 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık ve katılan mağdure vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/284, Karar No: 2020/1787, Tarih: 08.09.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/284 E.  ,  2020/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse yardım, kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlerle ilgili olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- TCK'nin 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81, 35, 39 ve 53. Maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- Kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyet

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- Kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

2- ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nin 116/1-4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyet hükmün kaldırılması ile;

- TCK'nin 116/1-4, 119/1-a-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- Kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- Kasten yaralamaya yardım suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

- Kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

1- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kaldırılması ile;

- Kasten yaralamaya yardım suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan sanıklar ... ..., ..., ...'a TCK'nin 81, 35, 39. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay, sanık ...'e TCK'nin 81, 35, 39. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile sanık ...'ın ise kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar müdafileri ile katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf talebinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan TCK'nin 86/1,3/-e, 87/1-a,d, 39/2-c maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 3/e, 87/1-a-d maddeleri uyarınca 5 yıl hapis, sanık ... hakkında TCK'nin 81, 35, 29 maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 18/05/2018 gün ve 2018/177 Esas 2018/1130 sayılı kararında, bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; anılan karara karşı yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan, sanıklar ... ..., ..., ... ve ... müdafilerinin sübuta, sanık ... müdafiinin suçun niteliğine, katılan vekilinin tüm sanıkların suçlarının niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelen istinaf başvurusunun kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin yeniden kurulan sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararına karşı yapılan temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ... ve ...'un mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya yardım suçundan cezalandırılmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik yapılan incelemede;

B) Sanıklar ..., ... ve ...'un mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya yardım suçundan cezalandırılmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, 15/01/2017 günü katılan ...'in yanında arkadaşları olduğu halde, kafesine giderek, tartıştığı sanık ...'ı bıçakla yaralaması nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, sanık ...'ın daha önceden tanıdığı sanık ..., ... ... ve yetiştirme yurdundan arkadaşları olan sanıklar ..., ... ile 19/01/2017 günü ...'ın kafesine gittikleri, sanık ...'ın 15/01/2017 günlü olayı anlattığı, 20/01/2017 günü sanık ...'ın, ... ...'la birlikte Toyota marka bir araç kiraladıkları ve aynı gece 00.00 sıralarında ...'ın çağırması üzerine yanına gittikleri, 05.00 sıralarında sanıklar ... ... ve ...'ın Toyota marka araca, sanık ...'ın bir tüfek ve tabanca elinde olduğu halde, ... ve ... ile birlikte Mercedes marka araca binerek hareket ettikleri, sanık ...'ın işyerinden bir tüfek daha alarak araca geri bindiği, iki araç halinde olayın olduğu sokak ile caddenin kesiştiği yere gelip durdukları, önde duran araçtan önce ...'ın inerek saat 05.26 da sokağa girdiği, peşi sıra ... ve ...'in de ellerinde birer tüfek olduğu halde sokağa girdikleri, arkası sıra sanıklar ... ve ... ...'ın da aynı sokağa girdikleri, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ellerinde bulunan tüfek ve tabancalarla müştekinin bulunduğu eve çıktıkları, diğer sanık ...'ın ise

apartmana girmeyerek dışarıda kaldığı ve gözcülük yaptığı, katılan ...'in bulunduğu daireye çıkan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın katılanın ikametinin kapısının önüne geldikleri, o sırada evde katılan ..., mağdurlar ..., ..., ... ile tanıklar Mehmet ve Fatma'nın bulunduğu, sanık ...'ın kapıyı çaldığı ve kendisini polis olarak tanıtması üzerine mağdurların kapıyı açtıkları, akabinde sanık ...'ın mağdur ...'ye tekme attığı ve "a...na koyduğumun orospusu" şeklinde hakaret ettiği, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın evin içine birlikte girdikleri, tanık beyanlarına göre ...'ın elinde tüfek, ... ve ...'un elinde tüfek ya da tabanca bulunduğu, sanık ...'ın elinde ise herhangi bir şey bulunmadığı, sanıklardan ..., ... ve ...'ın odalara dağılarak evi kontrol ettikleri, sanık ...'ın elinde bulunan tüfekle katılan ...'ın uyuduğu odaya girdiği, "ben geldim garo" demesi üzerine uyanan katılana elinde bulunan tüfeği doğrulttuğu, katılanın müdahale etmek istemesi üzerine göğüs hizasına gelecek şekilde bir el ateş ettiği, tekrar ateş etmek isterken tüfeğin tutukluk yapması üzerine tüfeğin ateşlemediği, eylem sonucunda katılan ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, akabinde sanık ...'ın elinde bulunan tüfeği evde bulunan mağdurlar ..., ... ve ...'ye doğrulttuğu, bu şekilde mağdurları tehdit ettiği, akabinde sanıkların eylemin meydana geldiği evden ayrıldıkları anlaşılan olayda,

Sanıklar ... ..., ...'ın herkesin uyku halinde olması kuvvetle muhtemel bir saat olan gece beş sıralarında ellerinde silahlarla mağdur ...'in evine gelmiş olmaları, kendilerini polis olarak tanıtarak kapıyı açtırmaları ve eve girdikten sonra ..., ... ve ...’un odalara dağılarak “temiz” diyerek evi kontrol etttiklerinin anlaşılması karşısında sanıklar ..., ... ve ...'ın sanık ... ile birlikte aynı suçu işleme iradesi altında hareket ettikleri anlaşıldığından TCK'nin 37. maddesi delaletiyle 81, 35. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın ise eve çıkmayarak etrafı kolaçan etmek için dışarıda beklemiş olması hususu göz önüne alındığında sanık ...'ın suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği anlaşıldığından TCK'nin 39. maddesi delaletiyle TCK'nin 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç vasıflarında hataya düşülerek karar verilmesi,

- Sanık ...'in adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek CMK’nin 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/970, Karar No: 2009/6616, Tarih: 06.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/970 E.  ,  2009/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalvaç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 03.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2009/14516, Karar No: 2011/7443, Tarih: 20.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14516 E.  ,  2011/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2009 tarih ve 2006/224-2009/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “Pizza Pino-...” ticaret unvanının ve “Pizza Pino” işletme adının 1974 yılında müvekkili adına ticaret siciline kaydedildiğini, davalının “PİNO PİZZA+şekil” markasını tescil ettirmek suretiyle haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, davalı markasının kullanımın durdurulmasını, hükümsüzlüğünü, 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, davacının İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1994/698 esas, 1997/726 karar sayılı dosyasında verilen karardan haberdar olduğunu, zaman aşımının gerçekleştiğini, 10 yıldan fazla süre sessiz kalıp dava açmasının M.K.’nun 2. maddesi gereğince kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini, müvekkilinin markasını 1986 yılında tescil ettirdiğini ve aralıksız kullanıldığını, davacı/karşı davalının marka sayesinde haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin ortadan kaldırılmasını, kullanımının men’ini, bu sözcüklerin ticaret sicilinden terkinini, 5.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 06.08.1974 tarihinde PİZZA PİNO-... ibaresini ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği, davalının PİNO PİZZA+şekil markasını Ak Lokantacılık ve Turizm İşletmeleri-...’den 9 Eylül 1996 tarihinde devraldığı, İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin 05/05/1994 dava, 14/07/1997 karar tarihli 1994/698 esas, 1997/726 karar sayılı dosyasında davacının Ak Lok. ve Tur. İşl-..., davalının Aktuma Ltd. Şti. olduğu, PİZZA PİNO markası nedeniyle haksız rekabetin önlenmesine ve maddi

tazminata karar verildiği, davacının kararın muhatabı olan Aktuma Ltd. Şti.’nin kurucu ortağı ve yetkili müdürü olduğu ve bu dava nedeniyle tarafların birbirlerinin markalarından, markasal kullanımlarından, ticaret unvanı ve işletme adlarından en geç 1994 tarihinden itibaren haberdar olduklarının anlaşıldığı, 9,5 yıllık süre içinde sessiz kalmaları nedeniyle hak kaybının söz konusu olduğu gerekçesiyle asıl davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/174, Karar No: 2015/2723, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/174 E.  ,  2015/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19869, Karar No: 2008/6065, Tarih: 17.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/19869 E.  ,  2008/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçi, olay günü, davalıya ait işyerinde, daire demir testere tezgahında 1 cm. kalınlığında ve 2x7 cm. ebadındaki demir lamayı açılı biçimde kesme işlemi yaparken, daire testere tezgahının kesici bıçağına temas eden sağ elinin üç parmağının kesilmesi sonucu, %23 oranında meslekte kazanma gücünü yitirmiştir.

İşçilerin iş kazalarına uğramalarını ve meslek hastalığına tutulmalarını önlemek, sağlıklı ve güvenli çalışma ortamını oluşturmak için alınması gereken önlemler dizisi “iş sağlığı ve güvenliği” olarak nitelendirilmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 77. maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) ortak komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik  bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin, işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.11.2006 gün ve E:2006/10-696, K:2006/704 sayılı kararı).