muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13187, Karar No: 2024/19315, Tarih: 28.05.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Ele geçen maddelerle ilgisi bulunmadığına, tahlil pozitif çıktığına, içici olduğunu beyan ettiğine, yükümlülükleri konusunda uyarılmadığına, tebliğ almadığına, cezanın haksız olduğuna, beraat verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.03.2016" yerine "13.12.2015" olarak hatalı yazılması,

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Sanık hakkında incelemeye konu eylem nedeniyle, 28.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının sanığa, 05.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği ancak soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiği, müdafiine tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 08.04.2016 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği, zira erteleme süresi olan 5 yıllık sürenin ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usule uygun kesinleşmesi ile başlayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de;

Öncelikle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 10.03.2016 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davaların bulunup bulunmadığının araştırılması da gerekmekle birlikte; adli sicilde yapılan incelemede, sanığın 24.11.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 02.10.2020 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ayrıca incelemeye konu suç tarihi olan 10.03.2016 tarihinden önce ve sonra sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla açık ve kapalı kaydın bulunduğu anlaşılmakla,

Dairemizin, 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden, Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27700, Karar No: 2016/2035, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/27700 E.  ,  2016/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda, reçeteye konu edilen ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibi veya yakınına ait olmadığından bahisle 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca 20.1.2012 tarihli yazı ile reçete bedeli ve cezai şart bedeli toplamı 35.796 TL. nin tahsilinin talep edildiğini, yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız işlem ve cezaların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetimde reçetelerdeki imzların hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesi ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca cezai işlem uygulanmıştır. Mahkemece, reçeteye konu ilaçların kullanıldığı ve bundan haksız menfaat temin edilmediği kanaati oluşmuşsa da protokolde zarar koşulu aranmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetimde reçetelerdeki imzların hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesi ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca cezai işlem uygulanmıştır. Mahkemece, reçeteye konu ilaçların kullanıldığı ve bundan haksız menfaat temin edilmediği kanaati oluşmuşsa da protokolde zarar koşulu aranmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2009 protokolünün 6.3.3 maddesinin 01.02.2012 tarihinden itibaren yapılan yeni 5.3.2 maddesinde “Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır." tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 ay süre ile sözleşme yapılmaz “Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz”hükmü getirilmiş olup, 12.maddesinde " Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fıilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır, yine 2012 protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz " hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2012 yılı "...Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole", eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21605, Karar No: 2022/9965, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21605 E.  ,  2022/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili Av.... sunduğu 09/06/2022 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olunması nedeniyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12291, Karar No: 2012/9135, Tarih: 20.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12291 E.  ,  2012/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27980, Karar No: 2018/2811, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27980 E.  ,  2018/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19062, Karar No: 2019/16529, Tarih: 23.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19062 E.  ,  2019/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan ve şikayetten vazgeçmenin de kabul edilmesi karşısında, temyiz isteğinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde ise,

Tekirdağ Aile Hekimliği'nin 04.12.2013 tarihli istirahat raporuna göre, sanık ...'nun eski hale getirme talebi kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a duruşmadan bağışık tutulma haklarının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebi de bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 07.11.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

b-Her iki sanığın savunmasında, karşılıklı kavga ettiklerini belirtmeleri ve olayı başlatanın tam olarak tespit edilememesi nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Sanık ...'in tekerrüre esas alınan ilamında infaz tarihinden itiberen 3 yıllık sürenin dolduğu gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10586, Karar No: 2014/5814, Tarih: 07.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10586 E.  ,  2014/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/348-2013/165

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira uyarlaması davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde ayrı ayrı temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ilk yıllık 135.000 TL kira bedelinin dava tarihi olan 23/08/2011 tarihinden geçerli olmak üzere 24/05/2012 tarihine kadar olan 9 aylık dönem için ilk yıl kira bedelinin yıllık 65.000 TL hesabıyla arta kalan 9 aylık süre için aylık 5.416,66 TL hesabıyla toplamda 48.749,99 TL olarak uyarlanmasına karar verilmesi üzerine hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kira parasının uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ilk yıllık 135.000 TL kira bedelinin dava tarihi olan 23/08/2011 tarihinden geçerli olmak üzere 24/05/2012 tarihine kadar olan 9 aylık dönem için ilk yıl kira bedelinin yıllık 65.000 TL hesabıyla arta kalan 9 aylık süre için aylık 5.416,66 TL hesabıyla toplamda 48.749,99 TL olarak uyarlanmasına karar verilmesi üzerine hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davacı şirketin 24/05/2011 tarihli kira sözleşmesi ile Manisa Ruh  ve sinir hastalıkları hastanesi kantinini ilk yıl 135.000 TL bedelle M.. M..nden kiralandığını, ,kira şartnamesinin özel şartlar bölümünün 18. Maddesinde; ruh sağlığı ve hastalıkları hastanelerinde yatan hastaların özel durumları göz önüne alındığında hastaların dışarıdan sigara temin etmelerinin mümkün olmadığından sadece yatan hastalara sigara satılabileceklerini hükmü yer aldığını, davacı şirket sigara satılabileceğini düşünerek yüksek bir bedel karşılığından söz konusu kantini kiraladıklarını, defterdarlık tarafından 15/06/2011 tarihli protokol çerçevesinde S.. B..na tahsisli hastane kantini kira dosyaları İl Sağlık Müdürlüğüne devredilmiş olduğunu, davacının sigara satışı yapamamasından kaynaklı zararının büyük olduğunu, bu nedenlerle yılık 135.000 TL olan kira bedelinin 24/05/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık net 35.000 TL uyarlanmasını talep etmiştir. Davalı M.. M.. cevap dilekçesinde:Bakanlıkları ile S.. B.. arasında düzenlenen 15/06/2011 tarihli protokol çerçevesinde S.. B..na tahsisli hastane kantini kira dosyaları İl Sağlık Müdürlüğüne deverilmiş olduğunu, söz konusu şartname ve kira sözleşmesinde belirtildiği üzere kiralama amacının sigara satımına endeksli değil çay ocağı ve kantin yeri amacı ile kiraya verildiğinden davacının bu talebi ile ilgili kira indirimi yapılmasının söz konusu olmadığını, bu nedenle davanın kendi yönlerinden husumet yokluğundan reddine karar verilmesini ayrıca davacının kira indirimi ile ilgili talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı S.. B.. vekili cevap dilekçesinde ;davanın hukuki mesnetten yoksun, sözleşmeyle bağlılık ilkesinin esas olduğunu, davacının sigara satabileceği inancıyla sözleşmeyi imzaladığı iddiasının kira bedelinin indirilmesi talebinde bulunması için haklı neden olmayacağını, sözleşme koşullarında esaslı değişiklik olmadığını,uyarlama şartlarının oluşmadığını, davacının indirim talebinin usul ve yasaya aykırı olup söz konusu davayı kabul etmediklerini, belirterek haksız ve yasal dayanaktan yosun olarak açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.