muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/50, Karar No: 2025/145, Tarih: 26.03.2025

06.01.2014 tarihli yerel bir gazetede yer alan bir yazı ihbar kabul edilerek başka bir Cumhuriyet savcısı tarafından Erzurum Emniyet Müdürlüğü... Şube Müdürü... başta olmak üzere Erzurum ilinde yasa dışı yollardan dinleme yapan kamu görevlileri hakkında resen soruşturma başlatıldığı, aynı konuya ilişkin ... ile ... da dâhil olmak üzere toplam on iki kişinin benzer şekilde mağdur edildiğinden bahisle Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik kararı verilmesiyle soruşturma dosyalarının birleştirildiği, haberi yapan gazetecinin beyanlarının alınması ve iddiaların odağındaki ... Şube Müdürü hakkındaki idari soruşturmanın akıbetinin sorulması dışında sanığın kamuoyu gündemini uzun süre meşgul eden yasa dışı dinleme iddialarına ilişkin olarak ayrıntılı bir araştırma yapmadığı, hâlen sürdürüldüğü bildirilen idari soruşturmanın sonucunu beklemekten de vazgeçerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği, söz konusu haberde açıkça Erzurum... Şube Müdüründen bahsedilmesine rağmen kararda...’ın ismine yer vermeyip şüpheliyi meçhul olarak belirttiği, ayrıca kararda yerel ve ulusal basında çıkan yasa dışı dinleme haberlerinin, soruşturma konusu olayla alakası olmayan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/3127 numaralı soruşturma dosyasına ilişkin olduğuna yer verdiği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı ile gönderilen ve sanık tarafından birleştirilen soruşturmada yasa dışı dinleme iddialarının ulusal basında 18.03.2014 tarihinde yayımlandığı dikkate alındığında, kural olarak özel hayata karşı işlenen suçların şikâyete bağlı olduğunu göz ardı ederek mağdurların altı aylık yasal şikâyet haklarını kullanıp kullanmayacaklarını beklemeyip bu dosyayla ilgili hiçbir işlem yapmaksızın bahse konu kararı verdiği, beklenmesinden vazgeçilen idari soruşturmanın sonuçlanması üzerine düzenlenen suç ihbarına eklenen tevdi raporu ve eklerinin gönderilmesi sonrası davanın başka bir Cumhuriyet savcısı tarafından açılmasına neden olduğu, yine bu soruşturma sırasında Emniyet Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığı ... Şube Müdürü... hakkında yapılan incelemede yeni bilgi ve belge olmadığının bildirildiği 13.06.2014 tarihli yazı ile başka bir konu nedeniyle Erzurum Emniyet Müdürlüğünde görevli Emniyet Müdürü ..., Emniyet Amiri ... ve Polis Memuru ... hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan soruşturma yapılması gerektiğini içeren aynı tarihli ihbar evrakıyla ilgili bir işlem yapmadığı, yazıların tarihlerinin aynı olması itibarıyla dikkatten kaçırılma ihtimali bulunmakla birlikte 2014/340 sayılı soruşturmanın karara bağlanması aşamasında dosya içerisinde yer alan ve soruşturma konusuyla alakalı olmayan bir ihbar evrakının varlığının HSK Başmüfettişliği tarafından fark edilmesi üzerine yeni bir soruşturmaya başlandığı, ancak bu soruşturmada da ayrıntılı bir araştırma yapmadan adli tatilden bir gün önce 19.07

.07.2014 tarihinde Cumartesi günü kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği, yasa dışı iletişimin dinlenmesi eylemlerini gerçekleştirdiği iddia edilen Erzurum Emniyet Müdürlüğü ... Şube Müdürü... ve Müdür Yardımcısı ... başta olmak üzere ... Mülkiye Müfettişliğinin suç ihbarı içeren tevdi raporuna konu toplam yirmi bir emniyet görevlisinin neredeyse tamamının 15 Temmuz 2016 tarihli darbe teşebbüsü sonrası çıkarılan KHK'larla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle irtibat ve iltisakları nedeniyle görevlerinden azledildikleri, hakkında anılan örgüte üye oldukları ve örgüt faaliyeti kapsamında yasa dışı dinleme yaptıkları iddialarıyla açılan davanın görülmeye devam ettiği, bu dava kapsamında ... Şube Müdürü...'ın 2016 yılından beri firari olduğu da dikkate alındığında; örgütsel saikle hareket eden sanığın, görevinin gereklerine aykırı davranıp kolluk görevlileri hakkında ayrıntılı bir soruşturma yapmadığı, resmî belgede sahtecilik suçundan soruşturma yapılması gerektiği bildirilen kolluk görevlileri hakkındaki ihbar evrakıyla ilgili de bir işlem yapmayarak yargılamanın gecikmesine yol açtığı, durumun HSK Başmüfettişliği tarafından fark edilerek evrakın yeni bir soruşturmaya kaydedilmesi üzerine ise kovuşturmaya yer olmadığına karar vererek soruşturmada şüpheli konumunda olan kişilere haksız menfaat sağlamasının yanı sıra soruşturma dosyalarında etkin soruşturma yapmayarak kamu idaresinin güvenilirliğine zarar verdiği,

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı şartlara sahip olduğu anlaşılan on yedi kuyumcudan sadece sekizi hakkında işlem yapıldığından bahisle şikâyette bulunulması üzerine ilgili soruşturmada görev alan kolluk görevlileri hakkında sanık tarafından görevi kötüye kullanma suçundan başlatılan soruşturma kapsamında, bir kısmı silahlı terör örgütüyle irtibat ve iltisakları tespit edilerek görevden azledilen ve örgüt üyesi olduklarından bahisle haklarında verilen mahkûmiyet kararları kesinleşen kolluk görevlilerince, aynı hukuki konumda oldukları ilk bakışta anlaşılan kuyumcular arasında ayrım yapılmasının nedeninin araştırılması gerekirken, yüzeysel bir soruşturma neticeninde adli tatilden bir gün önce 19.07.2014 Cumartesi günü kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu suretle de haklarında soruşturma başlatılmayan dokuz kuyumcuya haksız menfaat sağlandığı anlaşılan olayda;

Sanığa isnat olunan görevde yetkiyi kötüye kullanma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucunda saptandığı, bütün ve özellikle belirleyici delillerin ve aşamalarda ileri sürülen sonuca etkili iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği ve özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, gösterilen gerekçenin olaya ilişkin sorunlar bakımından özgün ve yeterli olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda şahsileştirilerek uygulandığı anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla temyiz davasının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Katılma istemi reddolunan şikâyetçi ... Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 20-68 sayılı hükmüne yönelik temyiz talebinin REDDİNE,

2. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, sanığın zincirleme görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmünün ONANMASINA,

3. Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde yapılan müzakerede her iki inceleme konusu yönünden de oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9431, Karar No: 2017/9901, Tarih: 21.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9431 E.  ,  2017/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13025, Karar No: 2016/492, Tarih: 20.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13025 E.  ,  2016/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 tarih ve 2014/1095-2015/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle haksız fiilden kaynaklı tazminat davasına ilişkin Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/448E-2006/85K sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 2.270,13 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmeye göre davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.270,13 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve karar gerekçesinde İşletme Devir Hakkı Sözleşmesi'nin 7.2. maddesinin uygulanması gerektiğine yer verilmiş ise de, somut olayda sözleşmenin 7.6 maddesinin uygulanması gerekmekte olup mahkeme kararında da sözleşmenin 7.6 maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna itibar edildiğinin belirtilmiş bulunmasına, karar gerekçesinde bahsi geçen söz konusu ibarenin sonuca etkili olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 116,06 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14638, Karar No: 2006/224, Tarih: 24.01.2006

5. Hukuk Dairesi 2005/14638 E., 2006/224 K.

**5. Hukuk Dairesi 2005/14638 E., 2006/224 K.**

**- DAVALININ ZİLYETLİĞİ

- İLAN TARİHİNİ

- KAMULAŞTIRMA BEDELİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 19 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda:

Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, tapuda kayıtlı olmayan dava konusu taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine mahkemece gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine tarafından itiraz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalının zilyetliğine, mahkemece gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine tarafından itiraz edilmiş olduğu halde 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 19/7.maddesi uyarınca tesbit edilen kamulaştırma bedelinin ileri de hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere idarece ilamda belirtilen bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba blokesi yerine, davalı zilyede ödenmesine dair karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.paragrafının çıkarılmasına, yerine (Kamulaştırma bedeli olarak tesbit olunan 1.084.479.150.-TL'nin ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta bloke edilmesine bedel ödenmişse, ileride hak sahibi olan ilgililerin dava açmakta muhtariyetine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 24.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10811, Karar No: 2015/10185, Tarih: 04.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10811 E.  ,  2015/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/182932

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.03.2012

NUMARASI : 2009/203 Esas, 2012/17 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33939, Karar No: 2018/20973, Tarih: 04.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33939 E.  ,  2018/20973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında mağdur çocuğa yönelik tehdit suçundan dava açılmadığı ve bu suçtan hüküm kurulmadığı, tehdit suçunun katılana yönelik olduğu ve katılanın da bu hükmü temyiz etmediği dolayısıyla mağdur vekilinin tehdit suçundan verilen hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla ve de soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu bildiren mağdur ... ve zorunlu vekilince davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği katılma iradesini yansıttığından CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...'nin davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2013/398, Karar No: 2014/6087, Tarih: 06.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/398 E.  ,  2014/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/421, Karar No: 2024/12001, Tarih: 19.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/421 E.  ,  2024/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1258 E., 2021/752 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece verilen kararın katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu asıl kararın katılana temyiz edilmesi üzerine katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği ve 11.06.2021 tarihli ek karar ile katılanın temyiz talebinin reddine karar verilmesine rağmen ek kararın katılana usulünce tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebliğ mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde ek kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve ek kararı temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2037, Karar No: 2017/2949, Tarih: 13.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2037 E.  ,  2017/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8363, Karar No: 2010/10837, Tarih: 02.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8363 E.  ,  2010/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hatay Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2009