muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/946, Karar No: 2020/4517, Tarih: 12.03.2020

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Mahkemece taşınmazın arazi olan kısmına net gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaçlara maktuen, yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmesi suretiyle, makine, ekipman ve teçhizat ile elektrik tesisatına yazılı şekilde değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kum ve çakıl ocağı olarak işletilen 9.423,00 m2'lik bölümüne ilişkin olarak, bilirkişi kurulunca tespit edilen 100.608,25 TL yıllık net gelirine %6 oranında kapitilizasyon faiz oranı uygulanarak bu bölümün değerinin tespiti gerekirken bu oranının %7 olarak alınması sonucu az bedele hükmedilmesi,

2-Kıymet taktir komisyonu raporunda belirlenmiş olan 875.193,33 TL bedelin, kanunda yeri olmadığı halde ihtiyati tedbir konulmak suretiyle ilk karar gereği ödeme yapılmamış olması nedeniyle varsa işlemiş neması ile birlikte davalıya ödenmesine ve karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Mahkemece verilen ilk karar ile vadeli hesaba aktarılan kalan 1.794.837,50 TL’nin üçer aylık hesaba aktarıldığı ikinci karar tarihi olan 05.06.2018 tarihine kadar vadeli hesapta beklediği gözetildiğinde, işlemiş neması ile üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bakiye bedelin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, ödeme hususunda karar verilmemiş olması,

4-Ödenmesine karar verilmiş olan 875.193,33 TL bedele 04.10.2014 tarihinden karar tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bakiye bedele ise hükmün kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmsına karar verilmesi gerekirken, bedelin tamamına karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi,

5-Tapu kaydında yeralan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerekirken yazılı şekilde tarih belirtmek suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme isteyen davacı idareden H.U.M.K’nun 442. maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezası alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6488, Karar No: 2015/28722, Tarih: 19.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6488 E.  ,  2015/28722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/259643

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/1734 (E) ve 2013/714 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık S.. A.. hakkında katılan İ.. Ç..'e karşı hakaret, sanık İlyas Çelik hakkında müşteki S.. A.. ve M.. A..'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık İlyas'ın müşteki M.. A..'ı yaraladığı taşların ele geçirilememesi ve TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silah vasfında olup olmadıkları saptanamadığı gerekçesiyle TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık S.. A.. hakkında katılan İ.. Ç..'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan levye ile işlemesine ve iddianamede talep edilmesine rağmen, suçta kullanılan levyenin ele geçirilememesi nedeniyle silah vasfında olup olmadığının saptanamadığı gerekçesiyle TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan İ.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23814, Karar No: 2012/25865, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23814 E.  ,  2012/25865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan beraatına ilişkin Eğil Asliye Mahkemesince verilen 29.09.2006 tarih 2006/236 ve 2006/303 sayılı hükmün katılan vekili ve sanık müdafinin temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2012 tarih ve 2011/30765-2012/11656 sayılı ilamı ile sanık hakkında 06/04/2005 tarih 2002/90 Esas ve 2005/82 Karar sayılı önceki hükmün Yargıtay 6.Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine karar vermesi ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sonraki hükmün yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmaya hükmün temyiz davasına konu edilmesi mümkün olmadığı gerekçesi ile 1412 sayılı CMUK'un 317.madde uyarınca temyiz talebinin isteme aykırı olarak reddine dair verilen karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2012 tarih ve 2012/243193 sayılı yazısı ile katılan vekilinin temyiz talebinin kabulü ile sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 492/10-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 12.03.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeni ile kararın bozularak düşme kararı verilmesi yönünde itirazda bulunduğu ve itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 08.11.2012 tarih ve 2012/243193 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkındaki Dairemizin 17.05.2012 tarih ve 2011/30765-2012/11656 Karar sayılı red kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

1-Sanık ... müdafi tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Önceki hükmü temyiz etmediği halde, 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi gereğince lehe bozmadan yararlandırılmasına hükmedilen sanık yönünden, sanık ... müdafiinin, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu konudaki isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/10-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 12.03.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2187, Karar No: 2014/17463, Tarih: 04.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2187 E.  ,  2014/17463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/66-2013/296

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı-karşı davalı vek. Av. O.. İ.. ve davalı-karşı davacı vek. Av. Y.. T..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin gemi inşaa alanında Tuzla'da faaliyet gösteren bir tersane işletmecisi olup, yabancı bir şirketle yapmış olduğu sözleşme ile NB 116, NB 124, NB 125, NB 126 ve NB 127 proje nolu gemilerin inşasını üstlendiğini, sözkonusu gemilerin kablo ihtiyaçları için davalı şirketle sözleşme imzalandığını, davalı şirketin kabloları sözleşmede kararlaştırılan sürelerde teslim etmediğini, bu gecikmelerden dolayı teslim zamanlı gemi imalatı yapan müvekkilinin yabancı firmalarla yapmış olduğu anlaşmalardaki edimlerini geç ifa eder hale gelip, yüklü tazminatlarla yüz yüze kaldığını bunun üzerine 12.11.2008 tarihinde keşide edilen ihtarname ile teslim edilmesi gereken kabloların 3 gün içerisinde hazır hale getirilmesi aksi halde sözleşmenin feshedilip, avans olarak verilen 87.503,82 USD'nin iadesinin ihtar edildiğini, davalının hem kabloları teslim edemeyeceğini hem de feshin geçerli olmayıp, 85.698,02 USD'nin iade edilmeyeceğini cevabi ihtarı ile bildirdiğini, müvekkilinin sözleşmeyi feshinin haklı olduğunu, müvekkili şirketin davalı tarafın geç ifasından dolayı inşaasını üstlenmiş olduğu gemileri geç teslim ettiğini ve bu nedenle büyük tazminatlar ödemek zorunda kaldığını iddia ederek taraflar arasında akdedilmiş sözleşmelerin feshine, 87.503,82 USD'nin dava tarihinde karşılığı olan 141.843,70 TL alacaklarının reeskont faizi ile birlikte tahsiline, davalı tarafın edimini geç ifa etmiş olması nedeniyle uğranılan zarar karşılığı 8.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, siparişlerin hepsinin davacı-karşı davalı tarafından geciktirildiğini, aslında davacı-karşı davalının temerrütte olan taraf olduğunu, avans ödemesinin eksik ve bir ay gecikme ile yapıldığını, davacı-karşı davalının talebine istinaden tüm siparişlerin 2 ay ötelendiğini, taraflar arasındaki sipariş sözleşmesi uyarınca davacı-karşı davalının bakiye ödemeyi sevk öncesi yapması gerektiğini, müvekkili firmanın bu ödeme yapılmadıkça malları göndermek zorunda olmadığını, davacı-karşı davalının hazır hale getirilmiş siparişlerden hiçbirinin ödemesini süresinde yapmadığını, geç ödemeler ile siparişlerin geç teslimine neden olduğunu savunarak aleyhlerine açılan davanın reddi ile müvekkilinin kablo üretiminde kullandığı bakırın, siparişin 31.07.2008 tarihinde davacı-karşı davalı tarafından teyit edilmesi nedeniyle 43.311 tonu 7.950 USD/oran üzerinden 10.08.2008 tarihinde satın alındığını, NB 116 ve NB 124 sayılı siparişler sevk edildiğinden bunlarda kullanılan bakırın düşürülmesi sonucu 20.68 ton bakırın müvekkili elinde kaldığını, davacının temerrüdü nedeniyle müvekkili firma tarafından 22.01.2009 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, kalan bakırın başka siparişler için 3.155 USD üzerinden kullanıldığından iki tarih arasındaki Londra Metal Borsası (LME) bakır değeri farkının ton başına 4.798 USD olması nedeniyle müvekkilinin 99.160,60 USD toplamda zararı olduğunu,

avns olarak alınan 85.698,02 USD'nin mahsubu neticesinde müvekkilinin 13.462,58 USD zararı olup, dava tarihindeki TL karşılığının 22.808,30 olduğunu, ayrıca davacı-karşı davalının ödemelerini geciktirmesi nedeniyle aylık % 2'den vade farkı ödemesi gerektiğini iddia ederek 22.800 TL'nin % 2'den sözleşmesel faizi veya avans faizi ile 25.000 TL vade farkı alacağının avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

avns olarak alınan 85.698,02 USD'nin mahsubu neticesinde müvekkilinin 13.462,58 USD zararı olup, dava tarihindeki TL karşılığının 22.808,30 olduğunu, ayrıca davacı-karşı davalının ödemelerini geciktirmesi nedeniyle aylık % 2'den vade farkı ödemesi gerektiğini iddia ederek 22.800 TL'nin % 2'den sözleşmesel faizi veya avans faizi ile 25.000 TL vade farkı alacağının avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi heyetinin raporuna göre; davalı-karşı davacı vekili davacının sözleşmenin başından itibaren taahhüdünü yerine getirmediğini, % 40 avans yerine % 30 avans ödediğini, bunu da geç ifa ettiğini, yine davacı-karşı davalı tarafından yapılan ötelemeler nedeniyle bir kısım siparişlerin geç ifa edildiğini belirtmiş ise de, iddia ettiği temerrüt olgusu karşısında yasal haklarını kullanmadığı, aksine sözleşmeyi ayakta tuttuğu, bu hususu da Beyoğlu Noterliği'nin 19.11.2008 tarihli ihtarnamesinde dile getirdiği, davalı-karşı davacı sözleşmeyi ayakta tutuğuna göre sözleşmede belirtilen tarihlerde ve belirlediği şekilde teslimatla yükümlü olduğu, davacı-karşı davalının Kadıköy 1. Noterliği'nin 12.11.2008 tarihli ihtarnamesi ile NB 125, NB 126, NB 127 gemileri için siparişlerinin ifasını talep ettiği ve üç gün süre verdiği, davalının ise cevabı ihtarname ile avans ödemeleri yapılıncaya kadar temerrüdün sözkonusu olmayacağını belirterek kabloları teslim etmediği, 06.08.2007 tarihinde davalı-karşı davacı ticari defterlerine girişi yapılan 198.603,28 USD avans ödemesi karşısında temerrüt hükümlerine başvurmayarak sözleşmeyi ayakta tutan davalı-karşı davacının 19.11.2008 tarihinde gönderdiği ihtarname ile davacı-karşı davalının temerrüdünden bahsederek derhal ödeme talep etmesi ve kabloları teslim etmemesi üzerine sözleşmenin davacı-karşı davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerektiği, yapılan teknik inceleme neticesinde davacı-karşı davalının 85.692,42 USD alacaklı olup, TL karşılığının 138.915,52 TL olduğu, 8.000,00 TL gecikme nedeniyle uğradığı zararın tazminine ilişkin talebin ise davacı-karşı davalı tarafından ispatlanamadığı, davacı-karşı davalının sözleşmeyi haklı nedenlerle feshetmesi ve davalı-karşı davacının herhangi alacağının bulunmadığı, vade farkına ilişkin talebin ise davacı-karşı davalı tarafından ödemenin çek ile yapılmış olması, çekle yapılan ödemelerde TTK 707 maddesine göre çekler görüldüğünde ödeme yapılmış sayılacağı kabul edildiğinden yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşılık davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında beş ayrı geminin bakır kablo ihtiyaçlarının temini için alım satım sözleşmeleri imzalandığı bu sözleşmelerden ikisi yönünden tarafların karşılık edimlerini yerine getirmek suretiyle o sözleşmelerin sonlandırıldığı ancak diğer üç sözleşme kapsamında davacı tarafça davalıya 12.11.2008 tarihli ihtarname gönderilerek davalının bu sözleşmelerden doğan teslim edimini üç gün içinde yerine getirmesinin istendiği, aksi takdirde sözleşmelerin feshiyle avans olarak ödenen toplam bedelin üç gün içinde faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin ihtar edildiği, davalı tarafından ise 18.11.2008 tarihli cevabı ihtarname ile sözleşmeler uyarınca teslimi istenen kabloların hazır olduğu ancak teslim için öncelikle mal bedellerinin yatırılması gerektiği, mal bedeli peşin olarak yatırılmadan teslim talebinin sözleşmeye ve yasaya aykırı olduğu, feshinde bu sebeple haksız bulunduğunun belirtildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlık her iki tarafa borç yükleyen sözleşmeler bakımından öncelikli edimin hangi tarafta olduğunun ve bunun sonucu olarak davacının sözleşmeleri fesihte haklı olup olmadığının saptanması yönünde toplanmaktadır.

Sözleşmelerin ''ödeme'' başlıklı hükmüne göre; ''ödeme siparişle birlikte % 40 avans, bakiye sevk öncesi peşin olacaktır.'' Bu hükümden de açıkça anlaşıldığı gibi öncelikli edim siparişi veren davacıdadır. Siparişle birlikte % 4 avans yatırılacak, bakiye bedel teslimden önce ödenecek ve daha sonra teslim yapılacaktır.

6098 Sayılı TBK'nun 97. (818 Sayılı BK'nun 81.) maddesi uyarınca; '' karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın sözleşmenin koşullarına özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olmalıdır.''

Somut olay bakımından uyuşmazlığın anılan yasa hükmü gözetilerek çözümlenmesi ve delillerin bu çerçevede değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı-karşı davacı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25790, Karar No: 2019/37228, Tarih: 14.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/25790 E.  ,  2019/37228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtima ettirilmesine ilişkin bir düzenlenme bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesi olan TCK'nun 62. maddesinin ilgili 1. fıkrasının, yine gün adli para cezasının paraya çevrilmesi hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52. maddesinin ilgili 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Ele geçen kaçak sigaraların, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasına “...TCK.nın 62” ibaresinden sonra gelmek üzere “/1.” ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün adli para cezalarının içtima ettirilmesine ilişkin 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine "10 ay hapis cezasından çevrilen 300 gün adli para cezasının, TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilmek suretiyle 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; doğrudan verilen 50 gün adli para cezasının, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilmek suretiyle 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ifadesinin eklenmesi,

3. Hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin fıkrası hükümden çıkartılarak yerine “Ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine,” ibaresinin eklenmesi,

4. Yine hükümden Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23529, Karar No: 2013/11614, Tarih: 11.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23529 E.  ,  2013/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

26.10.2010 tarihli kadostro bilirkişisinin raporuna göre dava konusu bahçenin yol boşluğu içinde kaldığının belirtilmesi, ilgili raporun aynı yere ilişkin verilen men kararı ile tutarlılık göstermesi karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Köylünün kullanımındaki yola tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14484, Karar No: 2017/18241, Tarih: 29.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/14484 E.  ,  2017/18241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın tehdit suçunu cinsel taciz suçuyla birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmalara katılmak istediğini belirten sanığın hükmün açıklandığı 17.05.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan, SEGBİS aracılığı ile savunması alınarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre ise,

T.C Anayasa'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 234/2 ve 239/2 maddeleri ile Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmesi ile Yapılacak Ödemelerin Usül ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 5. maddesinin 5. fıkrası ile 8. maddesi gereğince, 18 yaşını doldurmayan katılan ... için baro tarafından vekilin atanıp atanmadığına dair varsa Baro yazısının dosyaya eklenmesi ve zorunlu vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.