muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8354, Karar No: 2023/8211, Tarih: 14.09.2023

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı yanın müvekkili şirket hastanesinde 26.01.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, davacı yanın analık izninin bitiminden sonra 25.05.2018 tarihinde iş başı yapması gerektiğini, ancak davacı yanca 21.05.2018 tarihinde haklı hiçbir bildirim beyan veya talepte bulunulmadan, Arabulucu Ahmet Gökçen tarafından müvekkili şirkete arabuluculuk davetiyesi geldiğini, 24.05.2018 tarihinde yapılan Arabulucu nezaretinde davacı ile yapılan toplantıda kendisinin 25.05.2018 tarihinde iş başı yapmasının beklendiğini, ancak parasal taleplerinin karşılanmaması halinde elinde müvekkili şirket aleyhine belge olduğu gerekçesiyle hizmet tespit davası açma tehdit ve şantajında bulunduğunu, davacı yanın 25.05.2018 - 26.05.2018 - 28.05.2018 tarihlerinde izinsiz, bildirimsiz ve mazeretsiz olarak işyerine gelmemesi üzerine müvekkili şirket 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi mucibince 28.05.2018 tarihinde çıkış işlemlerini yaptığını, Kartal 14. Noterliği'nin 01.06.2018 tarih ve 18610 yevmiye numaralı ihbarnamesi ile davacı yana bildirildiğini, davacı yanın 12.06.2006 tarihinde çalışmaya başladığı iddiasının asılsız ve gerçeklerle bağdaşmadığını, davacı yanın imzaladığı Personel Hizmet Akdinde işe giriş tarihinin 26.01.2007 olduğunu, davacı yanın dava dosyasına kendi el yazısı ve imzası ile tanzim edilmiş olan ve şirket yetkililerinin imzasını taşımayan, 12.06.2006 tarihinde iş başı yaptığına delil olarak sunduğu yıllık izin formları davacı tarafından usulsüz ve sahte delil üretme amacıyla tanzim edildiğini, davacı yanın en son aldığı net maaşın 2.047,50 ₺ , AGİ 133,31 ₺, Yol yardımı 50 ₺ olmak üzere toplam ödenen rakam 2.230,81 ₺ olduğunu beyan ederek; öncelikle iddialara ilişkin tarih itibariyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmesini, aksi kanaatte ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, müvekkil kurumun SGK Başkanlığı’nın “Fer’i müdahil” sıfatı ile dava ve duruşmalara katılımı yönünde karar verilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 69 uncu maddesinin 1 inci fıkrasındaki “Müdahilin de yer aldığı asıl davada hüküm , taraflar hakkında verilir.” Hüküm doğrultusunda, yargılama sonunda Fer’i Müdahil olan müvekkil Kurum SGK Başkanlığı aleyhinde hüküm kurulmamasını talep ettiklerini, evvelemirde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, kurum kayıtlarında gözükmeyen çalışmaların yasaya tabi sigortalı çalışmalar olarak kabulü mümkün olmadığını, davacı yanın davasını resmi kayıt ve belgelerle ispatlaması gerektiğini, işe giriş bildirgesi varlığının çalışmanın ispatı olmadığını, fiili çalışmanın ispatı gerektiğini, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusu varlığının zorunlu olduğunu, eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet akdine dayanılarak sigortalılıktan söz edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... celp olunan kurum kayıtları, dinlenen taraf ve kamu tanıkları beyanları tümüyle değerlendirilmekle birlikte; Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma ilamı sonrasından dinlenen bordrolu tanıkların Yargıtay yerleşik içtihatları doğrultusunda uyuşmazlığa ilişkin dönemde işverenlik bünyesinde çalışması bulunan bordro tanıkları oldukları, ilgili tanıkların beyanları ile hizmet cetvelleri incelenmekle birlikte davacının uyuşmazlığa konu hizmeti yönünden kuşkuya yer bırakmayacak şekilde davacının çalışmasını destekler mahiyette ve bir birliyle örtüşen şekilde davacının 2006 yılının ilk bahar yaz aylarından işe başladığı ve kesintisiz çalıştığı yönünde beyanlarda bulundukları, davacının davalı işverenlikte geçen çalışmasının kesintisiz olması nedeniyle dava tarihi itibariyle hak düşürücü süre sorunu olmadığı;

Diğer yandan Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında her ne kadar 'dava konusu taleplerin tamamı kabul edilmediği halde tam kabul hükmü kurulmasının da hatalı olduğu'na değinilmiş ise de; davacı vekilinin dava dilekçesi incelenmekle; "Davalı işveren ayrıca çalışılan 2006 - 2015 yılları arasında müvekkilimin prime esas kazancı gerçek maaşı üzerinden değil de asgari ücret üzerinden göstererek eksik ödemiş olup bu hususta kuruma başvurma ve dava ikame etme hakkımızı saklı tutmaktayız" ibarelerinin yer aldığı ve talep sonucunda "12.06.2006 – 26.01.2007 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitine ve tespiti edilen hizmet süresine dair primlerinin davalı işveren tarafından ödenmesine" ibarelerinin yer aldığı; bu haliyle eldeki davanın 12.06.2006 ila 26.01.2007 tarihileri arasında geçen hizmetlerin tespitine ilişkin olduğu ve davacının prime esas ücret tespiti talep hakkını açıkça saklı tutarak böyle bir talebinin bulunmadığı değerlendirildiğinde davacının 1039571 sicil nolu işveren bünyesinde 12.06.2006 - 26.01.2007 tarihleri arasında dönemin prime esas asgari kazanç miktarı üzerinden hizmeti bulunduğunun tespitine karar verilmesinin talebin tam kabulü ile sonuçlanacağı dikkate alınarak; aşağıdaki şekilde davanın tam kabulüne" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1)Davalı şirket vekili; dava kısmen kabul edildiği halde tam kabul hükmü kurulduğunu, bordro tanıklarının davacı aleyhine beyanlarının dikkate alınmadığını, davacının imzasını taşıyan maddi delillerin dikkate alınmadığını, davacının imzasını taşıyan Personel Hizmet Sözleşmesinde işe giriş tarihinin 26.01.2007 olduğunu, yıllık izin formlarında işe giriş tarihinin 26.01.2007 olduğunu, soyut tanık anlatımlarına göre karar verilemeyeceğini, belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

1)Davalı şirket vekili; dava kısmen kabul edildiği halde tam kabul hükmü kurulduğunu, bordro tanıklarının davacı aleyhine beyanlarının dikkate alınmadığını, davacının imzasını taşıyan maddi delillerin dikkate alınmadığını, davacının imzasını taşıyan Personel Hizmet Sözleşmesinde işe giriş tarihinin 26.01.2007 olduğunu, yıllık izin formlarında işe giriş tarihinin 26.01.2007 olduğunu, soyut tanık anlatımlarına göre karar verilemeyeceğini, belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

2)Fer'i Müdahil Kurum vekili; soyut tanık anlatımlarına göre karar verilemeyeceğini, dava kısmen kabul edildiği halde tam kabul hükmü kurulmasının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacı ile davalı arasında 26.01.2007 tarihli personel hizmet sözleşmesi bulunduğu görülmüştür.

Davacının 12.06.2006 tarihinde işe başladığının dinlenen kayıtlı tanıkların beyanları ile ispatlandığı,davacının ücret iddiasını ispatlar nitelikte yazılı belgesinin bulunmadığı,davacının hizmet tespiti yanında prime esas kazanç tespiti talebi de bulunduğu,Mahkeme tarafından prime esas kazanç tespiti yönünden talebin kabul edilmediği,talepler kısmen kabul edilmesine rağmen tam kabul hükmü kurulmasının yerinde olmadığı,talebin prime esas kazanç talebini de içermesi nedeniyle Kurumun fer'i müdahil değil davalı olduğu ,kararın bu yönleriyle düzeltilmesi gerektiği kanaatine varıldığı" gerekçesi ile;

"1-Davalı şirket ve Fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurularının kısmen kabulüne,

2-... Anadolu 29. İş Mahkemesi'nin 2022/290 Esas, 2023/102 Karar sayılı 14.03.2023 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulüne,

4-Davacının davalı 1039571 sicil nolu işveren bünyesinde 12.06.2006 - 26.01.2007 tarihleri arasında dönemin prime esas asgari kazanç miktarı üzerinden hizmeti bulunduğunun tespitine,

5-Davacının prime esas kazanç talebi yönünden davanın reddine,"karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, prime esas kazanç yönünden bir talebinin bulunmadığını, yalnızca dava hakkını saklı tuttuğunu, talep varmış gibi inceleme yapılarak aleyhe vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmolunmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

2. Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Eldeki dava, davacının, davalı işyeri nezdinde 12.06.2006 – 26.01.2007 tarihleri arasındaki hizmetinin tespiti istemine ilişkin olup davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince bordro tanıklarının beyanları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacı tarafından imzalanan ve işe başlangıç tarihinin 26.01.2007 tarihli olduğunu belirtilen sözleşme ile işveren tarafından düzenlenen ve işe başlangıç tarihinin 12.06.2006 tarihi olduğunu gösteren 30.05.2008, 11.08.2009, 25.02.2010 tarihli yıllık ücretli izin formlarının bulunduğu, bu belgelerin de birbiriyle çeliştiği anlaşılmakla; Mahkemece davacıya iş sözleşmesi gösterilip imza inkarı olup olmadığı sorulmalı, bununla ilgili delilleri toplanmalı, yazılı belgeler ile işe başlama tarihi arasındaki çelişki giderilmek suretiyle hangisine üstünlük tanındığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

2) Bölge Adliye Mahkemesi kararında, davacının bildirilen asgari ücretin dışında ücret aldığına yönelik talebi olmadığı anlaşılmasına karşılık talebin yanlış yorumlanmak suretiyle bu talep yönünden red kararı verilmesi ve davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17378, Karar No: 2014/16721, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17378 E.  ,  2014/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/258

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davalı Kurum'un 14/12/2012 tarih ve 2012/014184 takip no lu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ; B.. İnşaat Makine Lojistik Sa.Tic.A.Ş. Ve B.. Isı Sistemleri Üretim ve Pazarlama A.Ş. 'nin 2006/2.-2007/5. ayları arası ve 2012/9 ayına ait prim ve gecikme zammı toplamı 4.237,18 TL borçla ilgili olarak 14/12/2012 tarih ve 2012/014184 Takip no lu ödeme emrinin 25/12/2012 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davanın 7 gün içinde açıldığı, Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nin 2012/261 Esas sayılı dosyası kapsamında Mahkemece B.. İnşaat Makine Lojistik San.Tic.A.Ş. ve B.. Isı Sistemleri Üretim ve Pazarlama A.Ş.'nin 6183 sayılı Yasa'ya göre yapılanlar da dahil tüm icra takiplerinin durdurulması ve icra takipleri hakkında ihtiyati tedbir kararının verildiği, yine aynı dosya kapsamında 2013/132 Karar no lu ilam ile iflasın ertelenmesine dair hükmün kurulduğu , Ticaret Sicil Memuruluğu'nun 23/09/2013 tarihli belgesi ile 02/05/2012 tarihinden itibaren 3 yıl için şirket yetkilisi olarak E.. B..'ın seçildiğinin, E.. B..'ın şirketi her türlü konuda temsil ve ilzam yetkisini haiz olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 80/12. maddesine göre, Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları hususları düzenlenmiştir.hükmüne göre tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin - primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için, primlerin tahakkuk ve ödemesinde yetkili üst düzey yöneticisi olması zorunludur. Öte yandan, Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca bir anonim şirketin temsil ve yönetimi aynı zamanda

karar organı olarak yetkili yönetim kurulunca yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda, anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin, idari ve mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Somut olayda, şirket hakkında iflasın ertelenmesi kararının verilmiş olması, müteselsil sorumluluk bakımından sorun doğurmayacaksa da davacının 2012/09. ayında prim borçlusu şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmadığı sabit olduğundan bu dönem yönünden Mahkemece kurulan hüküm yerinde olmakla birlikte davacının 2006/2.-2007/5. ayları arasında prim borçlusu şirketi temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi anlamında gerçekten sorumlu olup olmadığını tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya koyup toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6826, Karar No: 2020/930, Tarih: 11.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/6826 E.  ,  2020/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri

gereğince mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgütsel konumu ve faaliyetleri nazara alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayininin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/289, Karar No: 2023/7853, Tarih: 19.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/289 E.  ,  2023/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/237 E., 2015/324 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İskilip Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine, İskilip Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, uyuşturucu maddeyi ekiplere kendisinin verdiğine ve satın aldığı kişileri söylediğine, tebligatlardan haberinin olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)