muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5222, Karar No: 2024/6626, Tarih: 16.09.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri;

Suçun sübutuna, suça sürüklenen çocuğun suç kastı bulunmadığına, verilen cezanın fazla bulunduğuna,

2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında fazla ceza tayin edildiğine, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yetersiz rapora göre hüküm kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın pet su şişesi içerisine alüminyum folyo parçalarını koymak, üzerine tuz ruhu dökmek ve pet su şişesinin kapağını kapatmak suretiyle patlayıcı düzenek hazırladıkları, ilçede bulunan askeri lojmanda nöbetçi olan ...'nın suça sürüklenen çocukların bir şeyler ile uğraştıklarını gördüğü, suça sürüklenen çocukları olay yerinden uzaklaşmaları için uyardığı ve durumu nöbetçi astsubaya bildirmek için suça sürüklenen çocukların yanından uzaklaştığı, suça sürüklenen çocukların oluşturmuş oldukları biraz evvel tarif edilen düzeneği askeri lojmanların nizamiye kapısı karşısındaki yol üzerine attıkları, düzeneği fırlatıp yol üzerine attıktan sonra kapalı pet şişe içerisinde yüksek basınç oluşması nedeniyle düzeneğin patladığı anlaşılmış olup söz konusu patlayıcı düzenek ile ilgili alınan raporda, patlama sonucunda kişilerde yanık, tahriş ve yaralanmalara neden olabileceği ayrıca korku, kaygı veya panik oluşturabileceği, tuz ruhu bombalarının kimyasal nitelikleri, kullanım amacı ve sonuçları itibariyle silah olarak tanılanabileceği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler bakımından;

1. Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 2 nci fıkrası gereği 7 yıl 6 ay olağan dava zamanaşımı süresi öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun kanun maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 2 nci fıkrası uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay olağan dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuk ... için dava zamanaşımını kesen son işlem olan 25.02.2015 tarihli sorgusundan, suça sürüklenen çocuk ... için ise dava zamanaşımını kesen son işlem olan 05.05.2015 tarihli sorgusundan temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

Suça sürüklenen çocuğa atılı tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan hüküm kurulurken, suç tarihinden sonra 24.11.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve atılı suç için öngörülen temel hapis cezasını ''4 yıl hapis cezası'' olarak yeniden düzenleyen değişikliğin 14.07.2014 olan suç tarihi itibariyle uygulanmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın ''3 yıl hapis cezası'' yerine ''4 yıl hapis cezası'' olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler bakımından;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8218, Karar No: 2016/7660, Tarih: 08.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8218 E.  ,  2016/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5661, Karar No: 2012/10627, Tarih: 05.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5661 E.  ,  2012/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

- Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

Nüfus Kaydında düzeltim istemine ilişkin davada Van 1. Asliye Hukuk ve Van Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın evlenmenin butlanına ilişkin olduğu ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Van Aile Mahkemesi ise, açılan davanın nüfusta kayıt düzeltim davası olduğu ve Aile Mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Van C. Başsavcılığı'nca düzenlenen 23.08.2011 tarihli davaname ile, nüfus kayıtlarına göre sağ olduğu açıkça anlaşılan, fakat iddia makamınca ölü olduğu değerlendirilen, davalı ... ile evli, ...,...,... tarihinde ölmüş olarak göründüğü iddiasıyla, 5490 Sayılı NHK.'nun 40. maddesi uyarınca evliliğin iptalini talep edilmiştir.

Dava bu niteliğiyle evliliğin iptali, yahut butlanı davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 145. maddesinde düzenlenen mutlak butlan ve evlenmenin iptali ile ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

../...

-2-

2012/5661

2012/10627

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13897, Karar No: 2022/7561, Tarih: 20.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13897 E.  ,  2022/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce itiraz aşamasında 20/11/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18678, Karar No: 2011/20827, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18678 E.  ,  2011/20827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18342, Karar No: 2023/2735, Tarih: 28.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18342 E.  ,  2023/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanıkların, kendilerine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/408 Esas, 2015/757 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle;

Denetime uyduğuna, balıkçı olması nedeniyle son randevuya yetişemediğine, kararı temyiz ettiğine

ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

C. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle;

Dosyanın verdiği ifade ve mağduriyeti doğrultusunda yeniden incelenmesini talep ettiğine ve kararı

temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle;

Denetime uyduğuna, balıkçı olması nedeniyle son randevuya yetişemediğine, kararı temyiz ettiğine

ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

C. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle;

Dosyanın verdiği ifade ve mağduriyeti doğrultusunda yeniden incelenmesini talep ettiğine ve kararı

temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihinde uyuşturucu madde satın almak istedikleri sırada kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları ve haklarında işlem yapıldığı, sanıkların savunmalarında, kullanmak için eroin satın almak istediklerini ve bu nedenle suça konu adrese geldiklerini beyan ettikleri, bunun üzerine sanıklar hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, tedavileri hususunda Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, sanık ...'ın uyarıya rağmen yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmayarak yükümlülüklerini ihlal ettiği, ayrıca tedavi programının gereklerine uygun davranmadığının ilgili hastanenin 26.03.2015 tarihli raporu ile tespit edildiği, infaz işlemleri değerlendirme komisyonunun 22.04.2015 tarihli kararı ile kaydının kapatılmasına karar verildiği, sanık ...'in Mersin Devlet Hastanesine sevk edildiği ancak uyarıya rağmen tedavi programına hiç gitmediği, Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 10.06.2015 tarihli kararı ile kaydın kapatılmasına karar verildiği, sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul ettikleri, sanık ...'in balıkçılık yaptığını ve denize açıldığında hemen karaya çıkamadığı için tedbirin gereklerini yerine getiremediğini, sanık ...'ın da iş yerinden izin alamadığından dolayı tedbirin gereklerini yerine getiremediğini savunduğu, ancak sanıkların savunmalarının geçerli bir mazeret olarak kabul edilemeyeceği, bu şekilde sanıkların yasal süre içerisinde yükümlülüklerine uymadıkları ve tedavi programının gereklerine uygun davranmadıkları, gerekçesiyle sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanıkların bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi

Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanıkların bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi

yapılmadığı için karar sanıklar tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanıklara kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanıkların kendilerine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymaması şeklindeki ihlallerini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili

mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanıklar hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanıklar lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanıklara isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza

hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanıklar lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,