muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24513, Karar No: 2014/17740, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24513 E.  ,  2014/17740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/238761

Mahkemesi : Çine Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2013

Numarası : 2011/203- 2013/121

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, fazla ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında kaza tarihinden 15 ay sonra Aydın Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 09/08/2012 tarihli rapora göre, sanıkta gece körlüğü hastalığı olduğu ve güvenli sürüş yeteneğini engellediği bildirilmiş olmakla, sanığın sürücü belgesi sahibi olması ve komando olarak askerlik görevini ifa etmesi de dikkate alınarak, tam teşekküllü bir üniversite hastanesine veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevkinin sağlanarak; sanıkta bulunan gece körlüğü hastalığının doğuştan mı sonradan mı meydana geldiği, suç tarihi itibariyle hastalığının bulunup bulunmadığı konularında rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14615, Karar No: 2020/289, Tarih: 20.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14615 E.  ,  2020/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

ASIL DAVADA

DAVACILAR : ... V.D.

BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVACILAR : EMİNE LALE BİR V.D.

ASIL DAVADA DAVALILAR : ... V.D.

BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVALI : MURAT SALAR

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, dava konusu 885 parsel sayılı taşınmazda davacılar ... ve ...’ın paylarının toplam 150.000 TL bedelle, diğer davacılar ... ve ...’ın paylarının da toplam 120.000 TL bedelle satışı konusunda komisyonculuk yapan dava dışı ... ile sözleşme imzaladıklarını, sözleşme yapıldıktan 2 gün sonra davacı ... ve ...’ın payları için 130.000 TL, diğer davacılar... ve ...’in payları için de 110.000 TL teklifte bulunulduğunu ve teklifi kabul ettiklerini, satış bedellerinin komisyoncu ...’a teslim edildiğini ve sonrasında da banka hesaplarına yatırdıklarını, bedelin yatırılmasından sonra imza atmak üzere tapu müdürlüğüne gittiklerini ve resmi senedin içeriğini okumadan imza attıklarını, satış tarihinden bir kaç gün sonra taşınmaza ilişkin vergi makbuzlarını almak üzere tapu müdürlüğüne gittiklerinde, davacılar ... ve ...’ın paylarının anlaştıkları 130.000 TL değil de toplam 1.226.600 TL bedelle, diğer davacılar ... ve ...’in paylarının da 110.000 TL yerine 165.000 TL’ye davalılar ..., ... ve ...’a satıldığını öğrendiklerini, davalılar ve işlemlere aracılık edenler tarafından kandırıldıklarını, işlemlerin hata ve hile sebebiyle geçersiz olduğunu ileri sürerek davalılar adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında adlarına tescilini istemişler, aşamada 03.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi vermişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalılar, hata ve hilenin söz konusu olmadığını, satış işleminin davacıların iradesine uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalılar, hata ve hilenin söz konusu olmadığını, satış işleminin davacıların iradesine uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğiyle açılmış, 03.05.2016 günlü ıslah dilekçesiyle davada iptal-tescil istenmediği, 15.11.2012 tarih ve 18031 yevmiye numaralı resmi akitte, davacı ... tarafından davalı ...’e yapılan devir işleminde 310.800 TL olarak yazılan satış bedelinin 268.500 TL olarak; davacı ... tarafından davalı ...’e yapılan devir işleminde 310.800 TL olarak yazılan satış bedelinin 158.500 TL olarak; davacı ... tarafından davalı ...’ya yapılan devir işleminde 220.000 TL olarak yazılan satış bedelinin 110.000 TL olarak; davacı ... tarafından davalı ...’a yapılan devir işleminde 165.000 TL olarak yazılan satış bedelinin 137.500 TL olarak; davacı ... Bir tarafından davalı ...’a yapılan devir işleminde 165.000 TL olarak yazılan satış bedelinin 27.500 TL olarak;

davacı ... Bir tarafından davalı ...’ya yapılan devir işleminde 220.000 TL olarak yazılan satış bedelinin 110.000 TL olarak düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle ıslah dilekçesi verilmiş ise de, ıslah dilekçesi verilmesi için Kanunda düzenlenen süre bir hafta olup, hakimin kanunda düzenlenen süreleri değiştiremeyeceği ve ıslahın süresinde yapılmadığı anlaşılmakla, ıslaha değer verilmemiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, temlikin iradi olduğu, tapu memuru önünde düzenlenen akdin resmi nitelik taşıdığı, resmi akitteki bedelin farklı olduğu iddiasının ancak aynı güçteki başka bir delille kanıtlanabileceği, davacı tarafın bu nitelikte bir delil ibraz edemediği gözetildiğinde davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Asıl ve birleştirilen davada davacıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden Reddine.

Asıl ve birleştirilen davada davalıların vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, taşınmazın aynına ilişkin davalarda, harcı tamamlanan dava değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümleri uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinde kuşku yoktur.

Öte yandan, harç kamu düzeni ile ilgili olduğundan temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Somut olayda, asıl dava 130.000,00 TL, birleşen dava ise 110.000,00 TL değer gösterilmek suretiyle açılmış; asıl davada 1.226.600,00 TL, birleşen davada 165.000,00 TL üzerinden harç ikmali yapılmıştır. Bu durumda harcı tamamlanan bedeller üzerinden davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava dilekçesinde gösterilen değerler üzerinden eksik vekalet ücreti tayini doğru olmadığı gibi, dava reddedildiğine göre fazla yatan harcın da davacılara iadesine karar verilmesi gerekirken, hükümde bu hususun gözetilmemesi de isabetsizdir.

Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2.fıkrasının a) bendinde yer alan “Harçlar yasası gereğince 29,20-TL maktu karar ve ilam harcı belirlenmesine, peşin alınan 2.220,10-TL harcın mahsubu ile arta kalan 2.190,90-TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacılara iadesine,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Harçlar Kanununa göre alınması gereken 29,20 TL harçtan, 2.220,10 TL peşin harç ve 18.727,30 TL tamamlama harcının mahsubu ile fazla yatan 20.918,20 TL harcın istek halinde asıl davada davacılar ... ve ...’a iadesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün vekalet ücretine ilişkin 2.fıkrasının b) bendinde yer alan “13.150,00-TL” ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine “60.748,00-TL” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3.fıkrasının a) bendinde yer alan “Harçlar yasası gereğince 29,20-TL maktu karar ve ilam harcı belirlenmesine, peşin alınan 1.878,55-TL harcın mahsubu ile arta kalan 1.849,35-TL sı harcın istek halinde davacılara iadesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Harçlar Kanununa göre alınması gereken 29,20 TL harçtan, 1.878,55 TL peşin harç ve 940,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile fazla yatan 2.789,35 TL harcın istek halinde birleştirilen davada davacılar ... ve ...’a iadesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün vekalet ücretine ilişkin 3.fıkrasının b) bendinde yer alan “11.550,00-TL” ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine “15.850,00-TL” ibaresinin yazılmasına, asıl ve birleştirilen davada davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL. bakiye onama harcının davacılar ve birleştirilen davada davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz eden davalılar ve birleştirilen davada davalıya geri verilmesine, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5730, Karar No: 2024/8186, Tarih: 06.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5730 E.  ,  2024/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2532 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2021 tarihli ve 2020/631 Esas, 2021/2005 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun, bu cezasının infazı sırasında, koşullu salıverilme tarihine kadar kalan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hâkimliğinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/5004 Esas, 2023/4994 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/8007 Esas, 2023/8662 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/2532 değişik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-34-27264-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/67270 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/67270 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 18.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/67270 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 18.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında;

Hükümlü hakkında İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hâkimliğinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/5004 Esas, 2023/4994 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 1 yıl 8 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 17.05.2023 tarihli ve 2023/2-19781 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 17.05.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 14.03.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/5004 Esas, 2023/4994 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 23.05.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.10.2023 tarihli ve 2023/2532 değişik sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1039, Karar No: 2023/5145, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1039 E.  ,  2023/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1408 E., 2015/1516 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/1408 Esas, 2015/1516 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurları oluşmadığı ve benzerine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, mahkûmiyete yeterli kesin somut inandırıcı delil bulunmadığı, mahkeme gerekçesinin yetersiz olduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, şüpheli ...'ın, maktül ... ile telefonda tanışarak arkadaşlık ve cinsel içerikli yazışmalar yapmaya başladığı, bir süre sonra yüz yüze görüşmek istediği, akşam saat 19:17 sıralarında şüpheli ..., ...'i arayarak arkadaşı diğer şüpheli ... ile evine gittikleri, ...'ı ise maktulün ... isminde bir şahsa borcu olduğu ödemesi için ellerini ve ayaklarını bağlayarak ...'ye teslim etme karşılığında 5.000,00 TL alacakları iddiası ile ikna ettiği, evde eğlendikten bir süre sonra yanlarında getirdikleri koli bandı ile el ayak ve ağzını bağladıkları, ...'ın diğer sanığı gerisini halledebileceği parayı da sonradan vereceği yönünde ikna ederek 03:30 gibi gönderdiği, ...'ın maktülün cep telefonunu aldığı, polise bildireceği endişesi ile evden aldığı bıçak ile öldürme kastı ile hareket ederek maktulün vücudunun sağ ve sol göğüs bölgelerine isabet edecek ve bunlardan 11 adeti öldürücü nitelikte olacak şekilde toplam 15 adet bıçak darbesi ile maktulü ağır şekilde yaralayarak evden çıktığı, maktulün bu yaralanma neticesinde yaşamını yitirdiği,

2. Olay yeri inceleme raporunda, maktulün sağ elinde şeffaf koli bandı parçası olduğu, ağız ve çene kısımları ense köküne doğru şeffaf koli bandı ile defalarca sarıldığı, bu bandın maktulün öldürme eylemi esnasında ve öncesinde ses çıkarmaması için eylemi gerçekleştiren fail tarafından sarıldığının değerlendirildiği belirtilmiştir.

2. Olay yeri inceleme raporunda, maktulün sağ elinde şeffaf koli bandı parçası olduğu, ağız ve çene kısımları ense köküne doğru şeffaf koli bandı ile defalarca sarıldığı, bu bandın maktulün öldürme eylemi esnasında ve öncesinde ses çıkarmaması için eylemi gerçekleştiren fail tarafından sarıldığının değerlendirildiği belirtilmiştir.

3. Sanık ..., maktul ile aralarında cinsel birliktelik olduğunu, maktulün boşanıp kendisi ile yaşaması için çocuğunu öldürmekle tehdit ettiğini, olay günü evine korkutmak amacıyla gittiğini, kendisini tehdit ettiği için kollarını bantlayarak bağladığını, ne olduğunu anlamadan bıçaklayarak öldürdüğünü, öldürme kastı olmadığını, diğer sanık ...'ın da ilişkiye girmek ve fantazi amaçlı olarak ellerini bantlamasına yardım ettiğini, bıçaklarken bağlı olduğunu, ağzı da bağlı olduğu için bağıramadığını, delilleri toplayıp evden ayrıldığını ifade etmiştir.

4. Sanık ..., sanık ...'ın maktulün dayısının ... isminde bir şahsa borcu olduğunu, bunu da maktulden alacağını, elleri kolları bağlı şekilde ...'ye teslim etmeleri halinde 5.000,00 TL vereceğini söyleyerek ısrar ettiğini, maddi durumu olmadığı için kabul ettiğini; kola, çerez ve bant alıp maktulün evine gittiklerini, sanık ... ile maktulün TV izleyip yanında ilişkiye girdiklerini, daha sonra sanık ...'ın, maktulun kollarını arkadan tutup, bandı getirmesini istediğini, maktulün tepki vermediğini, korkmuş halde titrediğini, herhangi bir tehdit söylemi duymadığını, neden böyle tepki verdiğini anlamadığını, koli bandını sanık ...'a verdiğini, maktulün direnmesi üzerine ağzını bantladığını, ... isimli şahsın gelmesi ile bırakacaklarını kendisine söylediğini, bir süre sonra korktuğunu ve sanık ...'a bırakması için yalvardığını, ancak kendisine ... isimli şahsın geleceğini söylemesi üzerine olay yerinden ayrıldığını, sanık ...'ın sonradan kendisine ...'ye teslim ettiğini söylediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanık savunmaları, alınan raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle

birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın, eleştiri dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR