muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6565, Karar No: 2016/10275, Tarih: 20.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/6565 E.  ,  2016/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .. A.Ş. ve diğeri aleyhine .. gününde verilen dilekçe ile yedieminlik görevinin sona erdiğinin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine dair verilen .. günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yedieminlik görevinin sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı - alacaklı .. A.Ş. tarafından diğer davalı - borçlu .. A.Ş. aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı - borçlu şirkete ait menkullere haciz konulduğunu, müvekkilinin davalı - borçlu şirkette müdür olarak çalışmakta iken şirketten istifa ettiğini, kendisine yediemin olarak bırakılan malzemelerin davalı - borçlu şirketçe kullanıldığını ve satıldığını belirterek yedieminlik görevinin sona erdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının icra dairesine verdiği dilekçe ile yedieminlik görevinden istifa ettiğinden yeni yediemin atanması talep ettiği, icra dairesinin bu talebi reddettiği, ret kararından sonra icra dairesinin işlemine karşı şikayet yoluna başvurmadan dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava, hukuki niteliği itibariyle bir tür tespit davasıdır. Davacının genel mahkemelerde yedieminlik görevinin sona erdiğinin tespitini istemesinde hukuki yararı bulunmaktadır. Bu nedenle işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12009, Karar No: 2014/15714, Tarih: 02.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/12009 E.  ,  2014/15714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUĞLA AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/253-2013/347

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belli saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkiline düğün merasimi sırasında takılan ziynet eşyaları ile paraların davalı tarafından kiralanan banka kasasına konulduğunu, bir süre sonra müvekkilinin müşterek evden kovulduğunu, ancak ziynet ve çeyiz eşyalarının davalı tarafça müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, ziynet ve çeyiz eşyaları ile paraların karşılığı olarak şimdilik 1.000 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 11.09.2013 tarihli dilekçesi ile davaya konu edilen çeyiz eşyalarının müvekkili tarafından teslim alınması nedeniyle bu eşyalara yönelik istemlerinden vazgeçtiklerini, ancak ziynet eşyaları konusunda uyuşmazlığın devam ettiğini, bu nedenle ziynet eşyaları yönünden taleplerini ıslah ettiklerini bildirmiş ve müdeeabihi 27.624 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ziynet eşyalarından bir adet saat, bir adet tek taş yüzük, bir adet alyans ve bir adet küpe, gerdanlık ve bileklikten oluşan setin davacı tarafından götürüldüğünü, geriye kalan ziynet eşyalarından çeyrek altınların balayı sırasında, diğer ziynet eşyalarının ise ev kirası vb. ihtiyaçların karşılanması için davacının isteği ve rızası ile bozdurulup harcandığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tarafın beraberinde götürdüğü ileri sürülen ziynet eşyalarına davalı tarafça el konulduğunu ispatlayamadığı, diğer ziynet eşyaları ve paraların ise balayı ve müşterek evin giderleri için bozdurulup harcandığının tanık beyanları, fatura vb deliller ile davalı tarafça ispatlandığı, ayrıca çeyiz eşyalarının ise yargılama sırasında davacı tarafa teslim edildiği gerekçesiyle, ziynet eşyaları ve paralara yönelik istemin reddine, çeyiz eşyalarına yönelik istem ise konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği gibi, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır, ona iadesi gerekir. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının davalı tarafça kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Davada, davacıya ait olduğu anlaşılan ziynet eşyalarının bir bölümünün evliliğin devamı sırasında davalı tarafından bozdurularak ev ihtiyacı icin harcandığı davalı tarafça kabul edilmiştir. Davalı, davacının kendi rızası ile ziynet eşyalarını verdiğini kanıtlayamadığından bozdurulduğunu bildirdiği ziynet eşyalarının bedelini davacıya iade ile mükelleftir. Kaldı ki, ziynet eşyaları hakkında dinlenilen davalı tanıklarının anlattığı olaylar, davalının anlattıklarının aktarılmasına ilişkin olup duyuma dayalıdır. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan ziynet eşyalarına ilişkin talebin tümden reddedilmiş olması isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3463, Karar No: 2014/9906, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3463 E.  ,  2014/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALECİK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/143-2013/417

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 1396 parsel sayılı taşınmazın paydaşı "İsmail kızı H.. E.." olarak yazılı ismini nüfus kaydına uygun "İsmail kızı İ.. S.. (Almalı)" olarak düzeltilmesi için eldeki davayı açmış olup mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Ancak;tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesi olduğuna göre; evlilik kaydına göre kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen "İsmail kızı İ.. A.."' nın evlenmekle "S.." soyadını almasına rağmen hüküm fıkrasında nüfus kaydında olmadığı halde kızlık soyadı da eklenerek “İ.. S.. (Almalı)” olarak yazılması usul ve yasaya aykırı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendinde geçen "… (Almalı) …" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4830, Karar No: 2021/8331, Tarih: 09.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4830 E.  ,  2021/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davacı-karşı davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2021 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3 ücnü maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1 inci madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı-karşı davacı kadın 04.11.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple davalı-karşı davacı kadın temyiz isteğinden feragat ettiğinden, katılma yoluyla temyiz isteği asıl temyiz isteğine sıkı sıkıya bağlı olup, asıl temyiz incelenemeyeceğinden katılma yoluyla temyiz de incelenemeyecektir. Bu nedenle davacı-karşı davalı erkeğin katılma yoluyla temyiz isteğinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle davacı-karşı davalı erkek ve davalı-karşı davacı kadının temyiz başvurularının ayrı ayrı REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Ramazan'a geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 09.11.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/4349, Karar No: 2022/5728, Tarih: 03.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4349 E.  ,  2022/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/12/2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne; davacı ... tarafından açılan davanın reddine dair verilen 21/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir

Davacılar vekili; tarafların müşterek murisi ...'nun vefatından sonra eşi ve 9 çocuğunun mirasçı olarak kaldığını, ...'nun mirasçılarından olan oğlu ...'nun ve İsmet'in ölümünden sonra da mirasçıları olan davalıların 632 parsel sayılı taşınmazda müşterek muris ...'dan kalan ve davacı ...'ye ait hisseler üzerinde bulunan fıstık ürünlerini 2009-2010-2011-2012-2013 yıllarında davacıların izni olmadan toplayarak sattığını, ürün bedellerinden müvekkillerine ait hisselerin verilmediğini, bu nedenle 632 parselde bulunan 2009-2010-2011-2012-2013 yıllarına ait fıstık ürünü için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili 13/11/2015 tarihli ve harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile ecrimisil taleplerini toplam 15.240,10 TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Bir kısım davalılar vekili; tarafların müşterek murisi ...’nun 1983 yılında vefat ettiğini, davalıların murisi İsmet Hilaloğlu’nun kalan mallarda 900 fıstık ağacı dikerek yetiştirdiğini, mirasçıların kendi aralarında 2002 yılında rızai taksim yaptıklarını ve bu durumun 2002'den beri süregeldiğini, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... için 2.700,77 TL, ... için 819,88 TL, ... için 10.079,67 TL, ... için 819,88 TL, Saide ... için 163,98 TL, ... için 163,98 TL ... için 163,98 TL, ... için 163,98 TL, ... için 163,98 TL olmak üzere toplam 15.240,10 TL'nin dava tarihinden itibaren (09/12/2013) yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, davacı ... tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalılar vekilinin hükmedilen ecrimisil miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalılar vekilinin hükmedilen ecrimisil miktarına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; dava açılırken dava değeri 1.000,00 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılmıştır. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporundan sonra; davacı tarafça 13/11/2015 tarihli dilekçe ile dava ıslah edilerek talep sonucu artırılmıştır. Bu durumda mahkemece, ıslah ile hükmedilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hükmedilen meblağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu husus hükmün bozulmasını gerektirir ise de, açıklanan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm fıkrasının düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2. paragrafında bulunan 1 numaralı bendinde yer alan ‘‘15.240,10 TL’nin dava tarihinden itibaren (09/12/2013)’’ rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine; ‘‘15.240,10 TL’nin 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 09/12/2013 tarihinden, 14.240,10 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 13/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek’’ ibarelerinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/16709, Karar No: 2023/2003, Tarih: 06.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16709 E.  ,  2023/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2018 tarihli ve 2017/296 Esas, 2018/115 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63. maddesi uyarınca 6 Yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/1441 Esas, 2019/222 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.10.2021 tarih ve düzelterek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1.Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

2.İstinaf nedenlerinin gereği gibi incelenmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine,

3. İstinaf nedenlerinin temyiz nedenleri olarak incelenmesine,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Mahkemenin kanuna aykırı olarak teşekkül ettiğine,

2.Mahkumiyet hükmünün CMK'nın 230 uncu maddesine uygun gerekçeyi içermediğine,

3.Hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandığına,

4.Örgüt üyeliği suçunun unsurlarının oluşmadığına,

5.Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin yok sayıldığına,

6.Terör örgütü kararı verilebilmesi için açılmış tüm dosyaların birlikte görülmesi gerektiğine,

7.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

1.Mahkemenin kanuna aykırı olarak teşekkül ettiğine,

2.Mahkumiyet hükmünün CMK'nın 230 uncu maddesine uygun gerekçeyi içermediğine,

3.Hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandığına,

4.Örgüt üyeliği suçunun unsurlarının oluşmadığına,

5.Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin yok sayıldığına,

6.Terör örgütü kararı verilebilmesi için açılmış tüm dosyaların birlikte görülmesi gerektiğine,

7.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ terör örgütüne ait özel iletişim ağı olan ByLock programının suç işlemek amacıyla oluşturulmuş ve münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılması, gizlilik temeline dayalı FETÖ terör örgütünün bu programı yalnızca güvendiği kişilere özel yöntemlerle kurması, sanıığın, terör örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağa bu özelliğini bilerek, kasten dahil olması ve hatta bu ağı iletişim için kullandığının teknik verilerle belirlenmesi, bu programın kurulmasının veya kullanılmasının örgüt bağlantısını göstermesi ve dosyadaki diğer deliller bir bütün halde değerlendirildiğinde, FETÖ terör örgütüne müzahir Aktifsen’e üye olan sanığın FETÖ silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ideolojisi ve stratejisi doğrultusunda hareket ettiği ve FETÖ terör örgütünün üyesi olduğu anlaşılmakla üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit kabul edilerek cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu gösteren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ilgili birimlerden getirtilerek CMK'nın 217 inci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunup savunmalarının tespiti gerekmesine rağmen dosyadaki delillerin suçun sübutu için yeterli olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay ( kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması ve ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, ByLock'ta kayıtlı kişiler var ise bu kişilerin de araştırılarak gerekirse tanık olarak dinlenmeleri,ayrıca örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanıkla ilgili bilgi ya da beyan olup olmadığı da araştırılıp gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması, tüm bu delillerin dosya arasına temini, temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan inceleme raporu ile birlikte tüm delillerin CMK'nın 217 inci maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanığa örgüte üyelik suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesinde hukuka aykırılık saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/1441 Esas, 2019/222 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.