muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8979, Karar No: 2006/9624, Tarih: 02.10.2006

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyiniyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Görüldüğü üzere taşkın yapının korunmasındaki bireysel ve kamusal yarar nedeniyle Medeni Kanun'un 684, 718, 722. maddelerinde kabul edilen "üst toprağa bağlıdır" kuralına ayrıcalık getirilmiş, taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda inşaat veya irtifak hakkı gibi ayni bir hakkının bulunması halinde taşan kısım, taşılan taşınmazın değil, anayapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüz'ü) sayılmış, tecavüz edilen kısım üzerinde yapı maliki yararına irtifak hakkı tanınmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, taşkın yapıdan inşaat ve imalattan kasıt, taşınmaza sıkı ve devamlı surette bağlı olan esaslı yapılardır. Diğer bir söyleyişle, taşan yapının tamamlayıcı parça (mütemmim cüz) niteliğinde olması gerekir. Onun, taşınmazın altında veya üstünde yapılması, zeminde veya üstten sınırı aşması arasında madde hükmünün uygulaması açısından hiçbir fark yoktur.

Medeni Kanun'un 725. maddesinin uygulanabilmesini haklı gösterecek en önemli koşul, yapı malikinin iyiniyetli olmasıdır. Bu maddede iyiniyetin tanımı yapılmamışsa da, aynı Kanun'un 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda kuşku yoktur. Yapı malikinin kendinden beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın, sınırı aştığını bilmesi veya bilecek durumda olmaması yahut sınırı aşmasında yasa korunabilecek bir nedenin bulunması onun iyiniyetini gösterir. Yapı yapan kişinin iyiniyetli olmaması, aşırı zarar bulunup bulunmadığına bakılmaksızın taşan kısmın yıkılması sonucunu doğuracağından iyiniyet üzerinde önemle durulmalı, olaylar, karineler, tüm taraf delilleri birarada özenle değerlendirilmelidir. Kural olarak iyiniyetin ispatı 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması defi olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözönünde tutulmalıdır.

Ancak, komşu taşınmaz malikinin veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup da zarar gören kimselerin taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren 15 gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini, zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan sübjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır.

(Durum ve koşulların haklı göstermesi) şeklinde açıklanan ikinci koşuldan ise, imar durumuna göre ifrazın mümkün olması, ifraz halinde arsa malikinin uğrayacağı zarar ile taşkın yapı malikinin elde edeceği yarar arasında aşırı bir farkın bulunmaması, gibi hususlar anlaşılmalıdır.

Bu iki koşulun varlığı halinde taşkın yapı maliki uygun bir bedel ödeyeceğini bildirerek açacağı yenilik doğurucu nitelikteki temliken tescil davası ile taşkın kısmın mülkiyetini veya üzerine bir irtifak hakkı kurulmasını isteyebilir. Ayrıca, iyiniyet savunmasının yukarıda açıklanan niteliği dikkate alınıp, bu savunma içerisinde temliken tescil isteğinin de bulunduğu kabul edilerek, tescil talebi, ayrı bir davaya gerek olmaksızın açılan davada savunma yoluyla da ileri sürülebilir. Esasen bu kuralın uyuşmazlıkların en kısa sürede sağlıklı biçimde çözümlenmesi ve dava ekonomisi yönünden büyük yarar sağlayacağı da kuşkusuzdur. Her davada hakim muhik tazminat (uygun bedel) olarak salt temlik edilecek arsanın bedelini değil, gerektiğinde taşınmazının bir kısmını terk etmek zorunda kalan malikin özverisini düşünerek uzman bilirkişiden dava tarihine göre devredilen arsa bedeli yanında, geride kalan kısmın uğradığı değer kaybı varsa taşınmaz malikinin öteki zararları gibi konularda da rapor almak suretiyle Medeni Kanun'un 4, Borçlar Kanunu'nun 42. maddeleri uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi de önleyecek biçimde en uygun bedeli tayin ve takdir etmeli, bu bedel karşılığında tecavüzün şekline, taşkın yapının ve taşınmazların niteliğine göre, taşılan yerin mülkiyetinin devrine veya üzerinde irtifak hakkı kurulmasına karar vermelidir.

Öte yandan, taşkın yapı ile iki komşu taşınmaz fiilen birleşmekte, iktisadi bir bütün oluşturmaktadır. Olayın bu özelliği itibariyle taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa kabul edildiği üzere taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Bu durumda, taşınmazların miras yoluyla veya temliken intikal etmesi halinde, yeni malikler de maddede belirtilen haklardan yararlanabildikleri gibi borçlardan da sorumlu tutulurlar.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklandığı üzere gerekli incelemenin yapılması, hükme varılırken tüm davalıların davada yer almasının sağlanması, bilirkişi raporları arasında çelişkiler giderilerek gerekli saptamaların yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/297, Karar No: 2011/288, Tarih: 25.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/297 E.  ,  2011/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, taraflar arasında düzenlenen yazılı sözleşmeye göre davalının derin kuyu su pompası yapımını üstlendiğini, sözleşmede belirtilen 9.600,00 TL iş bedeli ile 1.208,00 TL mazot bedelini davalıya ödediğini, ayrıca daha sonra da mazot bedeli ödediğini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini belirterek ödediği bedelin iadesini istemiş, mahkemece mahallinde keşif yapılarak alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de alacağın varlığının yargılama sonucu belirlendiği açık olup bu haliyle davalı tarafından bilinebilir likit bir alacak olduğundan bahsedilemez. Bu durumda icra inkâr tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden kararın HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. paragrafında 2. satırında bulunan “takip konusu alacağın %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine” cümlesinin karardan çıkarılmasına, yerine “davacının koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı talebinin reddine” cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21863, Karar No: 2014/2744, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21863 E.  ,  2014/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/95-2013/175

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Orman Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine hakkındaki davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Orman Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacılar adına kayıtlı olan taşınmazın, orman sınırları içinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava nedeniyle İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/237 esas – 2008/84 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda taşınmazın tamamının orman sınırları içinde kaldığından tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın 14.05.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazdan 5 km uzaklıktaki farklı bir mahallede bulunan satış emsal alındığı gibi, emsal değerlendirme tarihinden çok daha eski tarihli ve küçük yüzölçümlü satış olduğundan rapor geçersizdir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2008 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Tapu iptali ve tescil davasına ilişkin dosyada yapılan keşifte taşınmaz üzerinde bulunan ve davacılardan S.T.’a ait olan evin iptal tarihi itibariyle tek katlı olduğu gözetilerek değer biçilmesi, yine aynı davacıya ait sundurma ve barakanın da dava konusu parsel dışında olduğu anlaşıldığından bunların da bedeline hükmedilmemesi gerektiği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18587, Karar No: 2007/12595, Tarih: 25.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18587 E.  ,  2007/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 25.9.2007 günü ... vekili Av. Türkan Bal geldi. Davalı ...'e murafaa günü tebligatı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapıldığı usulsüz olduğu görüldü. Temyiz eden vekili Avukat biz murafaa isteğimizden vazgeçiyoruz dedi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı temyiz dilekçesi Tebligat Kanununun 21. maddesine göre davalıya tebliğ edilmiş, ancak adreste bulunmama nedeni ve beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıdaki açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2024/2306, Karar No: 2024/5966, Tarih: 06.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2306 E.  ,  2024/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/721 E., 2024/41 K.

TALEP EDEN DEVLET : Amerika Birleşik Devletleri

SUÇLAR : Bilgisayar dolandırıcılığı ve kötüye kullanımı için komplo kurmak, bilgisayar dolandırıcılığı ve kötüye kullanımı, elektronik dolandırıcılık ve yardım ve yataklık, erişim cihazı sahtekarlığı yapmak için komplo kurmak, erişim cihazı dolandırıcılığı ve yardım ve yataklık, ağır kimlik hırsızlığı ve yardım ve yataklık, kara para aklamaya komplo kurmak

HÜKÜM : İade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

T.C. Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nün 05.09.2023 tarihli ve E.81016607-4-1-YU-472-2022-16753/121441 sayılı yazısı ile ekinde yer alan Amerika Birleşik Devletleri'nin iade talebine konu eylemlerin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 244 üncü maddesi uyarınca sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçuna vücut vereceği değerlendirilerek, 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu uyarınca iade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 23.01.2024 tarihli ve 32438 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

Oy birliğiyle, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7693, Karar No: 2014/21462, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7693 E.  ,  2014/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/256-2013/169

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %140 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj gövdesi içinde kaldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 12.11.2012 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2015, Karar No: 2015/8148, Tarih: 14.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2015 E.  ,  2015/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı aleyhine davalı tarafından ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/9691 Esas sayılı takip dosyasında icra takibi başlatıldığını, takibin dayanağı olan ....Vergi Dairesi Müdürlüğünün 14/09/2011 tarihli vergi dairesi makbuzundan dolayı borçlu bulunmadığını ileri sürerek takip konusu yapılan alacaktan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, davacının .... Kooperatifinin başkanı olduğu dönemde, protokollere aykırı işlem yaptığını, kooperatif ile yüklenici arasında 28/06/2003 tarihinde imzalanan ve 30/10/2003 tarihinde .... tarafından onaylanan inşaat sözleşmesine ilişkin damga vergisinin davacının ödemediğini, sözleşmenin noterde tasdik ettirilmediğini, mahkeme tarafından ....Vergi Dairesine yazılan yazı üzerine vergi dairesinin davalıya ihbarname çıkardığını, damga vergisinin yatırılmasını talep ettiğini, bu nedenle söz konusu damga vergisinin yatırıldığı, sorumlunun davacı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından ödenerek davacı aleyhine başlatılan icra takibine konu yapılan verginin mükellefinin .... Kooperatifi olduğu, süresi içinde ödenmemesinden doğan vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme cezasından dolayı sözleşmeye imza koyan tarafların sorumlu olacağı, damga vergisinin doğumuna esas olan sözleşmenin sözleşmeye taraf olan kooperatif adına davacı tarafından imzalandığı, dava konusu vergiden .... Kooperatifinin sorumlu olduğu, davalının bu verginin ödenmesinde sorumluluğunun ve yükümlülüğünün bulunmadığı, davacının verginin ödenmesi gereken tarihte kooperatifin yönetim kurulu başkanı olmakla birlikte kişisel sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8889, Karar No: 2023/3202, Tarih: 10.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8889 E.  ,  2023/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMELERİ : 1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi

2. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2018 tarihli ve 2018/281 Esas, 2018/422 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, karar 06.06.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmiştir.

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, karar 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.02.2022 tarihli ve 2021/21303 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2022 tarihli ve KYB-2022/56586 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2022 tarihli ve KYB-2022/56586 sayılı kanun yararına bozma isteminin;