muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9059, Karar No: 2014/21731, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9059 E.  ,  2014/21731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/391-2014/194

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8280, Karar No: 2019/4935, Tarih: 27.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8280 E.  ,  2019/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ege Ordusu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30 Aralık 2013 tarihli ve 2013/97-674 Esas ve Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 27.01.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-779-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işi. Ş.(31-33-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi" konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2018 gün ve 2017/60510 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Ege Ordusu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin toplu asker karşısında emre itaatsizlikte ısrar ve üste fiilen taarruz suçlarından sanık Piyade Er ... hakkındaki 2013/97 esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Ege Ordusu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30 Aralık 2013 tarihli ve 2013/97-674 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 10.07.2010 tarihinde işlemiş olduğu toplu asker karşısında emre itaatsizlikte ısrar ve üste fiilen taarruz suçlarından mahkumiyetine ve her iki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; işbu karara itiraz olunmamak suretiyle kararın 30.09.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 15 Şubat 2016 tarihli, AS.MAH.: 2013/97 Esas (Tali 2093) sayılı yazısıyla özetle; hükmün açıklanmasının geri bırakılması denetimi sırasında dosyaya ithal olunan adli sicil ve adli sicil arşiv kayıtlarına göre sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmasının kanuna mutlak aykırılık teşkil ettiği değerlendirilmekle; bahse konu mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulması isteminde bulunulması maksadıyla yazı EK'inde kovuşturma dosyasının Milli Savunma Bakanlığına gönderildiği görülmüştür.

4. Dosyanın incelenmesi neticesinde; 11.05.2005 tarihinde işlediği cebir ve tehdit ile yağma suçundan ötürü sanığın Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30 Mayıs 2006 tarihli ve 2005/175 Esas, 2006/259 Karar sayılı hükmü ile neticeten 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün 05.03.2009 tarihinde kesinleştiği; keza 26.05.2007 tarihinde işlediği yangın çıkartmak suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan ötürü sanığın Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14 Aralık 2007 tarihli ve 2007/263-391 Esas-Karar sayılı hükmü ile neticeten 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün 24.12.2007 tarihinde kesinleştiği; yine 12.03.2007 tarihinde işlediği ceza infaz kurumunda silah bulundurmak suçundan ötürü sanığın Bingöl 1'inci Asliye Ceza Mahkemesinin 05 Aralık 2007 tarihli ve 2007/356-376 Esas-Karar sayılı hükmü ile neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün 12.12.2007 tarihinde kesinleştiği, işbu kararların ve kesinleşme şerhlerinin bir suretinin dosyaya ithal olunduğu, Askeri Mahkemece yapılan yargılamaya konu suç tarihi ise 10.07.2010 gününe tekabül etmekle, evvelce verilen mahkumiyet kararlarının kesinleşmesinden sonra toplu asker karşısında emre itaatsizlikte ısrar ve üste fiilen taarruz suçlarının işlendiği görüldüğünden, vaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca yasal engel bulunmasına rağmen aksi yönde tesis edilen karar hukuka aykırı görülmüştür.

5. Bu nedenle, kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30 Aralık 2013 tarihli ve 2013/97-674 Esas ve Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243. maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ege Ordusu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30 Aralık 2013 tarihli ve Esas 2013/97, Karar 2013/674 sayılı kararının CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6888, Karar No: 2014/21444, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6888 E.  ,  2014/21444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12634, Karar No: 2015/45129, Tarih: 19.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12634 E.  ,  2015/45129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/273197

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2011

NUMARASI : 2008/282 (E) ve 2011/187 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar S.. A.. ve M.. Y.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. A.. ve M.. Y.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11974, Karar No: 2007/12718, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11974 E.  ,  2007/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptail ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... İlçesi ... Beldesi 1397 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının yörede 1948 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve bu kısmın orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin (A1)=261 m2 ve (A2)=1154 m2'lik bölümlerinin tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, bu yerlere davalının haksız elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1948 yılında orman kadastrosu yapılmış, 27/05/1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 1980 yılında eski tahdidin aplikasyonu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde ve 1989 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B uygulamaları yapılmış ve bu çalışmalar da dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10570, Karar No: 2010/14370, Tarih: 13.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10570 E.  ,  2010/14370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Yeniden karar verilmeye yer olmadığını ve mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kesinleşen beraat kararı nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararı sanıklar müdafisinin temyizde hukuki menfaatinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi 15.12.2002 ile inceleme tarihi 13.10.2010 arasında 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK. 322/1. ve CMK. 223/8.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7455, Karar No: 2018/3307, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7455 E.  ,  2018/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11211, Karar No: 2015/16949, Tarih: 01.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11211 E.  ,  2015/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede ;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise, vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “müdahil kendisini vekille temsil ettirdiğinden katılmanın biçimi de göz önüne alınarak 300.00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak müdahile verilmesine” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/358, Karar No: 2019/4420, Tarih: 18.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/358 E.  ,  2019/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'un 308/7.) maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurularak, CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/184, Karar No: 2020/323, Tarih: 22.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/184 E.  ,  2020/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, TMSF Yönetim Kurulu kararı ile devralındığını, davacı şirketin ... A.Ş'nin hakim ortaklarından olan ...'in ortağı bulunduğu bir yatırım şirketi olduğunu, ortaklardan ...'in vefatı üzerine kayıtlı hisselerin 1/2'sinin babası ...'e miras yolu ile intikal ettiğini, bu durumda müflis adına kaydı yapılan (intikal eden) taahhüt ettiği pay miktarının yarısı (taahhüt edilen sermayenin ödenmeyen kısmı) olan 96.000,00 TL'nin 26.07.2004 tarihinden itibaren iflas tarihi olan 17.10.2007 tarihine kadar oluşan 51.121,97 TL faizi ile birlikte toplam 147.121,97 TL olduğunu ileri sürerek, alacağın reeskont faizi ile birlikte kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memurları, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alacağın 4. sırada kayıt ve kabulüne dair verilen karar, davalı iflas idare memurlarının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.07.2015 tarih ve 4227 E., 5233 K. sayılı ilamıyla, tüzel kişiliği haiz Fon tarafından İİK hükümlerinden yararlanılarak düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetvelinin dava konusu edildiği, davalı Müflis ... iflas idaresinin TMSF adına tasfiye yürüttüğü, gerçek hasmın TMSF olduğu, bu cetvelde davacının alacağı ile ilgili alınan kararın iptalini amaçlayan davacının alacağının bulunup bulunmadığı, alacağı varsa cetvelin davacı alacağı ile ilgili kısmının iptali ile ilgili inceleme yapıp karar vermenin Adli Yargının görevi dahilinde olmadığı, anılan kararın iptali üzerine idarece yeni bir karar alınarak davacının alacağının cetvele kayıt ve kabulüne karar verileceği gözönünde bulundurulup, HMK'nın 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi belirtilerek bozulmuş, davalının karar düzeltme istemleri de Dairemiz'in 23.11.2017 tarih ve 2015/7466 E. ve 2017/3410 K. sayılı ilamı ile red edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.