muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1306, Karar No: 2019/2283, Tarih: 19.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1306 E.  ,  2019/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi asıl dava davalısı/karşı dava davacısı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 23.01.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı/karşı davacı vekili Av... ile davacı/karşı davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra noksanlığın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.135,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24678, Karar No: 2018/13437, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/24678 E.  ,  2018/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12815, Karar No: 2012/18046, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12815 E.  ,  2012/18046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2010 gün ve 2010/93-2010/255 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/05/2012 gün ve 2011/1566-2012/8620 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, kırtasiye sektöründe faaliyette bulunan müvekkilinin 16. ve 28. sınıf mal ve hizmetlerde 2002/23986 sayılı tanınmış AK OFİS markasının sahibi olup ticari faaliyetinde de www.akofis.net internet alan adını kullandığını, aynı sektörde faaliyet gösteren davalının ise internet sitesine www.akofis.com.tr alan adını alarak müvekkilinin marka hakını ihlal ve haksız rekabette bulunduğunu, davalının kendisine gönderilen ihtara cevabında, bir yandan müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini kabul edererek bunu düzeltmek için süre isterken, bir yandan da kötüniyetli olarak AKOFİS ibaresinin 35. sınıf mal ve hizmetlerde marka olarak tescili için TPE'ne marka başvurusunda bulunduğunu, davalının başvurusuna itiraz edilmiş ise de sonuç alınamadığını ileri sürerek, haksız rekabet ve müvekkilinin marka hakkına tecavüz nedeniyle davalının www.akofis.com.tr isimli internet sitesinin kapatılmasını, davalının diğer basılı, yazılı, görsel unsurlar kullanarak haksız rekabet yaratan ve müvekkilinin marka sahipliğinden doğan haklarını ihlal eden her türlü faaliyetinin durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin www.akofis.com.tr alan adını 2005 yılında aldığını, ayrıca 2007 13937 nolu AKOFİS+AK+şekil markasının bulunduğunu, davacı markası ile müvekkili markasının tescilli olduğu sınıfların ve kapsamlarının farklı olduğunu, tescilli markanın kullanılmasının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahemece, toplanan kanıtlara göre, davalının tescilli markasını başka firmalara ait kırtasiye ve ofis ürünleri bakımından pazarlamacılık, mağazacılık hizmeti alanında kullandığı, davalının www.akofis.com.tr biçimindeki internet alan adını almasının ve bu internet sitesinde ofis ve kırtasiye ürünleri satması biçimindeki ticari faaliyetinin tescilli markasının kullanılması kapsamında bulunduğundan davacının marka tescilinden kaynaklanan haklarını ihlal eder nitelikte olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6029, Karar No: 2010/11693, Tarih: 21.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6029 E.  ,  2010/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16080, Karar No: 2015/3059, Tarih: 20.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16080 E.  ,  2015/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI(Alacaklı) : ...

DAVAL...

(Borçlu) 2-...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ...Müdürlüğünün 2008/3383 sayılı takip dosyasından borçlu hakkında yürüttükleri takipte borçlunun borcu karşılayacak mal varlığı olmadığının tespit edildiğini, davalı borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla kendi adına kayıtlı olan taşınmaz hisselerini diğer davalı kardeşine satarak devir ettiğini ileri sürerek satış işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz hisselerinin takip tarihinden hemen önce, raiç değerinden çok düşük bir bedelle borçlunun kardeşine satılarak devir edildiği, satış işlemlerinin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla kötü niyetle gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz hisselerinin satışlarına ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3. kişi vekilinin yerinde

.

.

.

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 408,98 TL. Kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12876, Karar No: 2019/6800, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12876 E.  ,  2019/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... şirketi nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı, dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile kırmızı ışık ihlali yaparak karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkillerinin ortak murisi ve oğulları olan ...’a çarpması neticesinde 10/04/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ... ’ın vefat ettiğini, müvekkillerinin oğullarının desteğinden yoksun kaldığını, beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak, her bir davacı için ayrı ayrı şimdilik 5.000,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların ıslah edilen davasının kabulüne, davacı ... için 66.815,13 TL, davacı ... için 62.354,59 TL olmak üzere toplam 129.169,72 TL destek tazminatının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine dair verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme tarafından, davaya konu trafik kazasını yapan davalının sigortaladığı araç sürücüsü ile davacının kazadaki

kusur oranlarının belirlenmesi konusunda herhangi bir araştırma yapılıp rapor alınmadan, ceza mahkemesince İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 14/05/2012 tariihli bilirkişi raporunun benimsendiği ve bu kusur oranlarına göre (davacı kusursuz, dava dışı sürücü tam kusurlu) davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlendiği görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, kusur konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken kusur raporu alınmadan, ceza mahkemesince alınan kusur raporu ile yetinilerek yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa, sadece babadan %5 oranında yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Ayrıca; davacılar desteği Hüseyin kaza tarihinde 6 yaşındadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin yaşasaydı, gelire başlayacağı yaşın 18 yaş olacağı kabul edilmiş, ancak; 6 yaşından itibaren anne ve babasına destek olacakmış gibi tazminat hesabı yapılmıştır.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, desteğin çocuk olması halinde 18 yaşın desteğin başlayacağı yaş olarak kabulü gerekmektedir. Davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatı miktarının saptanması bakımından alınan ve mahkeme tarafından da hükme esas alınan bilirkişi raporunda; olay tarihinde 6 yaşında olan destek Hüseyin’in davacı anne ve babaya 6 yaşından itibaren destek olacakmış gibi tazminat hesap edilmesi doğru değildir.

Müteveffa Hüseyin 6 yaşında vefat etmiş olup askerlik çağına geldiğinde askerlik vazifesinin zorunlu olduğu da dikkate alınarak askere gideceğinin ve bu dönemde hak

sahiplerine herhangi bir desteği olamayacağının değerlendirilmesi gerekirken bu yönde herhangi bir değerlendirme içermeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, anlatılan bilgiler ışığında bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle ya da farklı bir aktüer bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11234, Karar No: 2020/3045, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11234 E.  ,  2020/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Cinsel taciz, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Cinsel taciz suçundan CMK’nın 223/8. maddesi gereğince şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

2- Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Cinsel taciz suçundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Cinsel taciz suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, ayrılmak istediğini söyleyen 16 yaşındaki kız arkadaşı mağdur ...’ten ayrılmak istemeyip, mağdura; “Seni seviyorum, bırakmam asla seni, sevgilim, peşini bırakmam, seni çok özledim, aşığım bırakmam asla, meleğim, yavrum” gibi cinsel amaçlı olarak ve ısrarla çok sayıda mesaj göndererek, TCK’nın 105/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki çocuğa karşı cinsel taciz suçunu zincirleme şekilde işlediğinin iddia edildiği olayda;

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK’nın 105/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki çocuğa karşı cinsel taciz suçunun, aynı madde ve fıkrada yer alan; “Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına, fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” biçimindeki düzenlemeden açıkça anlaşılacağı üzere şikayete tabi olduğu, mağdurun 14.04.2016 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği ve aynı duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. madde ve fıkrası kapsamında derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı dikkate alındığında, vazgeçme nedeniyle kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesinden dolayı CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK’nın 105/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki çocuğa karşı cinsel taciz suçunun takibinin şikayete bağlı olmamasından dolayı yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, mağdur ... tarafından aralarındaki arkadaşlık ilişkisinin sona erdirilmesine tepki olarak, beraberlikleri döneminde mağdurun bilgisi dahilinde yan yana çektirdikleri ve mağdurla birlikteliklerini gösteren özel fotoğrafı, whatsapp uygulamasında profil resmi olarak kullanıp, mağdurun rızasına aykırı şekilde başkalarının görgüsüne sunmasından dolayı TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanun’un 139/1. madde ve fıkrası gereğince şikayete tabi olduğu, mağdurun 14.04.2016 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği ve aynı duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. madde ve fıkrası kapsamında derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın TCK'nın 134/2, 139/1, 73/4, 73/6. ve CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları gereğince DÜŞMESİNE, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9636, Karar No: 2010/2135, Tarih: 01.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/9636 E.  ,  2010/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2009

Davacılar,  murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve kararın bozmaya uygun olmasına  göre davacıların tüm,davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 13.11.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası  sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü  ile, SGK tarafından bağlanan gelirin 21.08.2003 tarihi itibayle bildirilen tutarının bilirkişinin hesapladığı maddi zarardan indirilerek davacı eş G.K.'un maddi tazminat isteminin kabulüne,  davacı çocuk N.K.un feragat nedeni ile  maddi tazminat isteminin reddine dair verilen karar  süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir. Manevi tazminatların takdirinde isabetsizlik yoktur. Ne var ki maddi tazminatın belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacı G.K.'un hesaplanan gerçek maddi zararından davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin  düşülerek  karşılanmayan maddi zararın belirleneceği uyuşmazlık konusu değildir.  Uyuşmazlık gerçek maddi zarardan  düşülmesi gereken SGK'ca  bağlanan gelirin, gelir bağlama tarihindeki ilk peşin  sermaye  değerinin mi yoksa 506 sayılı  Yasa'ya eklenen Ek 38.  maddesi gereğince hüküm  tarihine en yakın tarihteki artışlar nazara  alınarak hesaplanan  tüm peşin  sermaye değerinin mi olduğu  noktasındadır.

Sorunun çözümü için  maddi  zarar ile SGK  tarafından bağlanan gelir  kavramı üzerinde durmak  gerekir. Maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından  önce ve sonraki durumu arasında  oluşan farktan ibarettir.  Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı  olmazdan önce  malvarlığı hangi  durumda ise  o durumla  zararlandırıcı  sigorta olayı olduktan  sonraki durum arasındaki farktır.