muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17849, Karar No: 2015/28815, Tarih: 28.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17849 E.  ,  2015/28815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/122499

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/282 (E) ve 2012/64 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Kabule göre, mükerrir olan sanık M.. B.. hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında sanık M.. B..'in şahsi çekini sahte olarak tanzim edip katılan Ali'ye vererek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; katılanın "suça konu çekin alacağına karşılık olarak sanıklar tarafından yanında

çalışan ve soruşturma aşamasında dinlenen tanık M.. E..'e verildiğini" beyan etmesi, sanık M.. B..'in "suça konu çeki boş ve imzasız bir şekilde teminat olarak katılana verdiğini, keşideci imzasının kendisine ait olmadığını, katılana ait olabileceğini", sanık K.. B..'in "çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını" savunmaları ile 28/02/2011 tarihli bilirkişi raporunda "çekin ön yüzündeki yazıların sanık K.. B..'in el ürünü olup, keşideci imzasının sanık M.. B..'in el ürünü olmadığı, çek arka yüzündeki A.. D.. kaşe izi üzerinde atılı ciranta imzasının A.. D.. eli ürünü olmadığının" bildirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından M.. E..'in tanık sıfatıyla dinlenmesi ve suç konusu çek üzerinde bulunan yazı ve imzaların sanıkların veya katılanın el ürünü olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi veya Üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesinden seçilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince her iki sanık yönünden

BOZULMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6728, Karar No: 2015/7663, Tarih: 14.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6728 E.  ,  2015/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yapılan UYAP sorgusunda sanığın gerek suç tarihinde gerekse yakalandığı tarih olan 22.09.2011'de ....... Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğu bilgisine ulaşılmakla, öncelikle adı geçen cezaevi müdürlüğünden suç tarihinde sanığın cezaevinde bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasanın 141, CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkca gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas alınan ...... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih ve 2010/762 Esas, 2011/421 Karar sayılı ilamında yer alan cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1133, Karar No: 2019/8957, Tarih: 09.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/1133 E.  ,  2019/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21703, Karar No: 2013/7334, Tarih: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/21703 E.  ,  2013/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hayati tehlike nedeniyle cezada yapılan arttırımda dayanılan yasa maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d yerine 5237 sayılı TCK'nin 87/1-b olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan hakkında ... Devlet hastanesince düzenlenen 14.6.2010 tarihli raporda katılanın dizini kıvıramadığı ve aksak yürüdüğü belirtilerek organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi yönünden olaydan 18 ay sonra muayene edilmesi gerektiği belirtildiği halde bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istemg gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2626, Karar No: 2016/2381, Tarih: 14.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2626 E.  ,  2016/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ...gün ve... Esas, ....Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı mirasçıları N.. K.. vekili, Ş.. M.. vekili ile M.. K.. ve S.. D.. vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifle yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bağımsız bölümlerin süresinde yapı kullanma izin belgesi alınarak teslim edilmediğini, sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan 30.06.2006 tarihinden dava tarihine kadar toplam 117.000,00 TL gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 23.02.2010 tarihli ibranameden sonra açılan davanın hukuki dayanağının bulunmadığını, bağımsız bölümlerin fiilen teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı murisin yargılama sırasında 22.11.2012 tarihinde ölümü nedeniyle mirasçıları N.. K.., S.. D.., Ş.. M.. ve M.. K..'a açıklamalı davetiyeler tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlandığı, sözleşme ve ibraname başlıklı belgede eksik iş tespit tutanağı başlıklı belge içerisinde bulunan 6 madde halinde yazılı işlerin dışında özellikle kira tazminatı alacağının kalmadığı, davacı M.. A.. ile mirasçılarından belgede imzası bulunan N.. K.., S.. D.. ve M.. K.. tarafından açıkça kabul edilmek suretiyle davalının kira tazminatı yönünden ibra edilmiş olduğu, M.. A.. mirasçılarından Ş.. M..’in ise M.. A.. tarafından davalının ibrasına ilişkin sözleşmenin külli halef sıfatı ile onu da ilzam edeceği, mevcut duruma göre davacıların davalı kooperatiften davaya konu edilen geç teslimden kaynaklı kira tazminatı niteliğinde bir alacaklarının bulunmadığı, eksik işlere ilişkin talebin başka bir davanın konusunu oluşturacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli karar başlığında murisin mirasçılarının gösterilmesi için davalı vekili tarafından yapılan talebin ek kararla reddine karar verilmiştir.

Asıl kararı, davacı M.. A.. mirasçıları N.. K.. ve S.. D.. vekili ile M.. K.. vekili, asıl ve ek kararı Ş.. M.. vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 18.11.2014 gün ve 2014/2765 esas, 2014/7336 karar sayılı ilamı ile; karar tarihinden önce vefat eden davacı M.. A..’in isminin gerekçeli karar başlığında yazılmış olması, muris M.. A..‘in mirasçılarından Ş.. M.. dışındaki mirasçıların yazılmamış olması HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş ise de, mirasçıları davada taraf olduğundan bu yanlışlığın sonuca etkisi olmayıp, bu hususlar HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmadığı belirtilerek, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı mirasçıları N.. K.. vekili, Ş.. M.. vekili ile M.. K.. ve S.. D.. vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı mirasçıları N.. K.. vekili, Ş.. M.. vekili ile M.. K.. ve S.. D.. vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 03,20'şer TL harç ve takdiren 783,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sözleşme yorumlanırken, tüm hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi ve tarafların gerçek iradelerinin bu şekilde tespit edilmesi zorunludur.

23.02.2010 tarihli "ibranamede de; inşaattaki eksikliklerin bu tarih itibariyle tespit edildiği, bunların makûl süre içinde tamamlanması halinde arsa sahibinin mirasçıları tarafından kira tazminatı ve diğer haklardan vazgeçildiği anlaşılmaktadır. Özellikle sözleşmenin son paragrafında yer alan " taraflar .... eksik işlerin belirtilen süreler içerisinde tamamlanması kaydı ile hiçbir hak ve alacak kalmadığı hususunda birbirlerini gayri rücu ibra ederler" şeklindeki ifade de nazara alındığında, davacıların esere eksiksiz bir şekilde kavuşabilmek için, eserdeki eksikliklerin tamamlanması koşulu ile o aşamada hak ettiği gecikme tazminatından vazgeçtiğinin kabulü gerekir. Davalı yanca da, kira tazminatının ödenmesi nedeniyle davacıların bu şekilde beyanda bulundukları hususu savunulup ispat edilmemiştir.

Hâl böyle olunca, ibranamedeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun araştırılarak, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu nedenle, karar düzeltme isteğinin kabulü ile yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/5690, Karar No: 2012/2669, Tarih: 10.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5690 E.  ,  2012/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, suçu bildirmeme, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... haklarında beraat,

2- Sanık ... hakkında TCK.nun 81/1, 29, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis,

3- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 278/1 maddesi gereğince 6 ay hapis,

b) Üzerine atılı diğer suçlardan beraat,

4- Sanık ... hakkında TCK.nun 278/1, 58/6 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'ın "kasten öldürme"; sanıklar ... ve...'in "suçu bildirmeme" suçlarından verilen mahkumiyet ve sanıklar ... ve ...'nın "sanık ...'ın işlediği kasten öldürme suçuna yardım etme", sanık ...'nın "suç delillerini gizleme" suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik nedeninin varlığı, takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...'nın "sanık ...'ın işlediği kasten öldürme suçuna yardım etme", sanık ...'nın "suç delillerini gizleme" suçları yönünden, elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; müdahiller vekilinin sanıklar ... ve ...'in de "öldürmeye yardım" suçunda" cezalandırılması ve haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine; Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ...'in "öldürmeye yardım" suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ... ve ...'nın "sanık ...'ın işlediği kasten öldürme suçuna yardım etme", sanık ...'nın "suç delillerini gizleme" suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B.a) Sanık ...'ın "kasten öldürme" suçu yönünden,

A) Sanıklar ... ve ...'nın "sanık ...'ın işlediği kasten öldürme suçuna yardım etme", sanık ...'nın "suç delillerini gizleme" suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B.a) Sanık ...'ın "kasten öldürme" suçu yönünden,

Dosya kapsamına göre, 1950 doğumlu olan maktulün, kendisinden yaşça küçük genç erkeklere karşı cinsel eğiliminin bulunduğu, maktulün olaydan yaklaşık iki yıl kadar önce aynı işyerinde çalıştığı 1987 doğumlu olan sanık ...'a cinsel tacizde bulunduğu, ancak sanığın şikayetçi olmaması nedeniyle olayın adli makamlara intikal etmediği, 1989 doğumlu tanık ...'un da maktulün cinsel tacizine maruz kaldığı, ...'un bu durumu arkadaşı ...'a söylediği, ... ve ...'un maktulü yakalatmak amacıyla plan yaptıkları, yaptıkları planın uygulanması sırasında da maktulün ...'a tekrar cinsel tacizde bulunduğu, olayın Cumhuriyet Savcılığına intikal ettiği, yeterli delilin bulunmaması ve ...'ın da şikayetçi olmaması nedeniyle maktulün serbest bırakıldığı, olay günü ...'ın, beraat eden diğer sanıklarla birlikte barda bulunduğu sırada, maktulü yanında bu kez 1989 doğumlu tanık Turgut'la birlikte gördüğü, önceki olayların etkisiyle yanına gidip maktulle tartışmaya başladığı, bunun üzerine sanığın maktulü darp etmek ve yerden aldığı kaldırım taşını başına vurmak suretiyle öldürdüğü olayda,

Haksız tahrik nedeniyle, 12 ile 18 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, makul bir ceza yerine, tahrikin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 12 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıklar ... ve...'in "suçu bildirmeme" suçları yönünden;

Hüküm tarihinden sonra Anayasa Mahkemesi’nin 30.06.2011 gün 2010/52 esas, 2011/113 sayılı kararıyla "suçu bildirmeme" suçunun düzenlendiği 5238 sayılı TCK.nun 278. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi nedeniyle, yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve... müdafiileri ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10107, Karar No: 2013/21560, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10107 E.  ,  2013/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... Boru Profil End. San. AŞ. avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 04.07.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya

hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH-2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Tazminat hesabında gözetilecek ücret, işçiye ödenen günlük veya aylık çıplak ücrete ek olarak sağlanan, parayla ölçülmesi mümkün bütün ekonomik faydaları kapsar. Diğer bir anlamda, işverence sağlanan para ve para ile ölçülebilen bütün hak ve menfaatlerin "giydirilmiş" olduğu gelirdir. Bu anlamda da zarar hesabına esas ücret, a) Günlük veya aylık çıplak ücret, b) İşyerinde sağlanan yemek yardımı, c) Ödenen her türlü ikramiye ve teşvik primleri, d) İşe gidiş gelişte sağlanan olanaklar veya yol ücreti, e) Bireysel ve toplu iş sözleşmeleriyle sağlanan giyim, aile, yakacak, ısınma parası gibi süreklilik gösteren haklar, gözetilerek belirlenmelidir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerekir. Sigorta Primine Esas Kazanca göre hesap yapılamaz. Anılan kazancın asgari ücretin üzerinde olması durumunda, bu fazlalık oranı sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlere de yansıtılmalıdır. Brüt değil, net ücret hesaplamada esas alınmalıdır. Aktif dönemi için gerçek ücret, pasif dönem için ise asgari ücret esas alınarak zarar hesabı yapılmalıdır.

İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği

varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak orta öğretimin zorunlu hale geldiği gözetilerek erkek çocukların 20 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.