muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14199, Karar No: 2010/1959, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14199 E.  ,  2010/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 1. fıkrasının g bendine göre, arsalarda yapılan değerlendirmelerde emsal alınacak taşınmazın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olması, diğer bir deyimle, mümkün olduğunca emsal taşınmaza yakın çevrede ve değerde olması, değerlendirmeyi gerçeğe uygun ve isabetli kılmak açısından gereklidir. Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen 5826 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 1989 tarihli satışı değerlendirme gününden yaklaşık 18 sene önce yapılmış olup, bu satışın değerlendirmeyi gerçeğe uygun ve isabetli kılmıyacağı açıktır.

Mahkemece bu taşınmaz yerine dava konusu taşınmaza daha yakın çevrede ve satış tarihi olarak daha yakın tarihli taşınmaz satışları resen araştırma yapılarak getirtilip bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken, emsal taşınmazın bu satışının esas alındığı rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1438, Karar No: 2015/3867, Tarih: 25.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1438 E.  ,  2015/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/13142 sayılı takip dosyası ile, borçlu adına kayıtlı aracın açık arttırma yolu ile ihale alıcısına satıldığı ancak otopark alacağına karşılık yapılan açık arttırmada satış bedelinin yediemin alacağına yetmediği gerekçesiyle motorlu taşıtlar vergisi borcunun ödenmediğini ileri sürerek sıra, cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; takibe konu alacağın aracın yediemin olarak bırakıldığı otoparkta muhafazasından kaynaklanan yediemin alacağı olduğu, yediemin ücretinin İİK'nın 138/2. maddesi gereğince öncelikle satış tutarından alınması gerektiği, icra müdürlüğünün kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)İİK'nın 142/1. maddesi, “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir.” hükmünü, son maddesi, “İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine arzolunur.” hükmünü içermektedir.

Şikayete konu sıra cetvelinin şikayetçi müdürlüğe 28.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilince 10.11.2014 tarihinde şikayette bulunulduğu anlaşılmıştır. Şikayetçi vekilince tebliğin usulsüz olduğu da ileri sürülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, şikayetin hak düşürücü süre içinde yapılmış olmasına ilişkin özel dava şartının noksanlığı gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa ilişkin gerekçelere dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış ve gerekçeli karar başlığında 10.11.2014 olan şikayet tarihinin 12.11.2014 olarak yazılmış olması hatalı olmuş ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması, gerekçeli karar başlığındaki şikayet tarihinin aşağıdaki şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendi çıkarılarak, yerine 1. bent olarak "Şikayetin HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığında 12.11.2014 olarak yazılan şikayet tarihinin 10.11.2014 olarak düzeltilmesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4890, Karar No: 2011/9411, Tarih: 14.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/4890 E.  ,  2011/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

12.05.2009 tarihinde usulüne uygun sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.09.2009 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16705, Karar No: 2013/17659, Tarih: 13.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16705 E.  ,  2013/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 27/08/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili, davalıların dava dışı görevli polis memurunun yaralaması üzerine 2330 sayılı Yasa uyarınca anılan polis memuruna nakdi tazminat ödendiğini belirterek sorumlu davalılardan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalılardan ... ve ..., polis memurunu yaralamadıklarını beyan ederek davanın reddini talep etmişlerdir.

Davacı ..., görev sırasında yaralanan dava dışı polis memuruna, 2330 sayılı Yasa uyarınca ödediği tazminatın rücuen tahsilini istemiştir. Olayda yaralanan dava dışı polis memuru ... 21/12/2010 tarihli ifadesinde, davalıların hastanede özel güvenlik görevlilerini ve polisleri ittiklerini görmesi üzerine müdahale ettiğini, bu sırada yere düştüğünü ve ayağa kalkacağı sırada göremediği bir şahsın eline bastığını beyan etmiş, bu doğrultuda memura yönelik yaralamadan davalılar hakkında Cumhuriyet Savcılığı tarafından Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verilmiştir. Davalıların dava dışı polis memurunu yaraladıklarına dair ceza dosyasında bir delil olmadığı gibi, dava dışı polis memurunun hazırlık beyanının da bu yönde olduğu gözetildiğinde, temyiz eden davalının tazminattan sorumlu tutulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6384, Karar No: 2021/2356, Tarih: 08.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/6384 E.  ,  2021/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05.01.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19260, Karar No: 2011/4557, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19260 E.  ,  2011/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14825, Karar No: 2012/7256, Tarih: 07.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14825 E.  ,  2012/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2008/487-2010/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, TCDD'ye ait Güney Ekspresi treninin aniden duraklaması neticesinde davacılardan ... ve ...'nın çocukları, diğer davacıların kardeşi ...'ın önce kapı camına doğru fırladığını, daha sonra camın kırılması nedeniyle trenden düşerek hayatını kaybettiğini, trenin kapasitesinden fazla yolcu alan ve yolcuların güvenliği için gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, ... ve ... için ayrı ayrı şimdilik 1.000 TL maddi tazminat, ayrı ayrı 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile kardeşler için ayrı ayrı 5.000 TL, anne ve baba için ayrı ayrı 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, destekten yoksun kalma tazminatını 7.761,94 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ..., müteveffanın boyu ve ağırlığı itibariyle kapı camından düşme olasılığının bulunmadığını, kazanın ikazlara aldırış edilmeyerek kapının açılmasından kaynaklandığını, tren kapılarının çalışma prensibinin UIC standartlarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olayda tren hareket halinde iken vagon kapılarının yolcular tarafından kolayca açılır kapanır olmasının etkisinin olduğu, davalı idarenin % 15 oranında kusurunun bulunduğu, davalının bu olay nedeniyle tazminat sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 3.828,51 TL, davacı ... için 3.933,43 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile anne ve baba için ayrı ayrı 10.000 TL, kardeşler için ayrı ayrı 2.500 TL olmak üzere toplam 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, destekten yoksun kalma tazminatının 2.000 TL'sine dava kalanına ıslah tarihinden, manevi tazminat tutarına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 118,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9373, Karar No: 2015/10718, Tarih: 22.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/9373 E.  ,  2015/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÖZALP KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 1993/322-2013/9

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yukarı B. Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 43, 45, 47, 70, 71, 90, 102 ada 47, 53, 123, 127, 193, 194, 195, 65, 68, 72, 90, 145, 79, 81, 132, 34, 103, 104, 120,86, 177, 174, 187 ve 89 parsel sayılı sırasıyla 22.600.00, 11.900.00, 15.250.00, 75.850.00, 168.050.00, 85.450.00, 8.800.00, 16.800.00, 4.450.00, 33.700.00. 8.000.00, 176.800.00, 43.100.00, 7.200.00, 3.200.00, 9.550.00, 17.400.00, 17.500.00, 26.500.00, 21.700.00, 38.700.00, 8.050.00, 38.400.00, 24.500.00, 5.700.00, 57.050.00, 6.800.00, 82.500.00, 15.500.00 ve 16.100.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadastro komisyonu tarafından mera niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacı Aziz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 101 ada 47 ve 70 parsellere, davacı A.. Y.. vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 47 parsele, davacı Ö.. A.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 53 parsele,davacılar Adil ve F.. O.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 123, 127, 65, 68 ve 72 parsellere, davacı Ahmet kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 193, 194 ve 195 parsellere, davacı A.. T.. irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 101 ada 71 ve 90 parsellere, davacı Sevdin irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 90 parsele, davacı Sıracettin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 145 parsele, davacı S.. S.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 187, 132, 81 ve 79 parsellere, davacı R.. A.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 34 parsele, davacı Bedih, Memo ve Şerif irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 103 parsele, davacı Arif Salan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 101 ada 43 ve 45 parsele, davacı A.. K.. irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 104 ve 120 parsellere, davacılar Mikail ve Muhubet irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 86 ve 177 parsellere, davacılar Mehmet Atan ve Ö.. A.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 174 parsele, davacı Muhabet Sak ise irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 102 ada 89 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Çerkez Salan miras yoluyla gelen hakka dayanarak 101 ada 43 ve 45 parsel yönünden açılan davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek ve özetle “..aynı kayda dayanan ve itirazlı olan

taşınmazlara ait davaların birleştirilmesi, usulüne uygun mera araştırması yapılması ve dayanak kayıt ve belgelerin yeterince yerine uygulanması ..” gereklerine değinen bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılama sonunda 1993/322, 1995/112, 1993/144, 1994/79, 1993/244, 1995/76, 1994/35, 1994/72, 1995/74, 1994/31, 1995/75, 1995/72, 1994/78, 1995/77, 1994/36, 1994/34 ve 1993/263 Esas sayılı dava dosyaları yönünden davanın kısmen kabulüne, 102 ada 86, 177, 53, 90, 174, 92, 93, 68, 72, 79, 81, 187, 47, 54, 55, 56 ve 89, 101 ada 47, 70, 71 ve 90, 102 ada 123, 127, 195, 193, 120, 166, 25, 26, 145, 103, 132 ve 46, 101 ada 33, 49 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydına, 102 ada 43, 45, 104, 49, 101 ada 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile 102 ada 43 parsel sayılı taşınmazın davacı M.. P.. adına, 102 ada 45 parsel sayılı taşınmazın Şiro mirasçıları adına payları oranında, 102 ada 104 ve 49 parsel sayılı taşınmazların İ.. S.. mirasçıları adına payları oranında, 101 ada 25 parsel sayılı taşınmazın davacı Aziz mirasçıları adına payları oranında, 101 ada 24 parsel sayılı taşınmazın davacı Arif mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline, 1993/322 Esas sayılı dava dosyası ile birleşen 1990/159, 1990/172, 1990/184, 1991/30, 1991/34, 1990/146 1991/21, 1990/164, 1990/155 ve 1990/156 Esas sayılı dava dosyaları yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı S.. S.., davalı Hazine temsilcisi ve davacı Abdülcelil ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz yetkisi kural olarak davanın taraflarına aittir. Temyiz eden Ercan davada taraf olmadığı gibi usulüne uygun olarak açılan davaya da katılmamıştır. Belirtilen nedenle hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından Ercan Sak'ın temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2- Davacı S.. S.., davacı Abdülcelil Tül, Z.. S.., Şerif Pay, M.. A.., Ö.. A.., İ.. T.., M.. S.., İ.. A.. ve V.. P.. ile davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarına gelince; Kadastro hakimi hukuka uygun ve infazı mümkün sicil oluşturmakla yükümlü olup bir davada birden fazla istemle dava açılması halinde mahkemece davaya konu edilen istemlerin tümü yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuz olduğu gibi mahkemenin talepten fazlaya veya başka bir şeye de hükmetmesine de olanak yoktur. Somut olayda; dava konusu taşınmazlar kadastro komisyonu tarafından mera niteliği ile tespit edilmiş, davacı bir kısım gerçek kişiler dilekçelerinde yazılı hukuki sebeplere dayanarak dava açmışlar, öncesinde mahkemece her dosya üzerinden ayrı ayrı yapılan yargılama sonunda davaların kabul ya da reddine dair verilen mahkeme kararlarının bozulması üzerine bu kez dava dosyaları birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir. Buna göre ;

a) Mahkemece birleştirilen dava dosyalarında dava konusu edilen ve tutanak asılları bu dosyalar içinde bulunan çekişmeli 101 ada 43, 45, 102 ada 34, 65 ve 194 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hüküm yerinde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Mahkemece, gerek esas, gerekse birleştirilmesine karar verilen dava dosyalarında dava edilmedikleri halde 102 ada 92, 93, 54, 55, 56, 166, 25, 26, 46, 43, 45, 49, 101 ada 33, 49, 24, 25 parseller ile 493 ve 508 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da hüküm kurulmak suretiyle talepten fazlaya karar verilmesi,

c) Ayrıca davacı Ahmet 102 ada 195 parsele yönelik olarak açtığı davada Mahkemenin 1990/192, 1992/399 Esas-Karar sayılı önceki ilamı ile taşınmazın davacı Ahmet Alan adına tesciline karar verilmiş, verilen bu karar davalılar Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmemiş olmakla bu parsel yönünden önceki günlü hüküm kesinleştiği, bozma ilamı da bu taşınmaza yönelik olmadığı halde yeniden ve kesinleşen hüküm ile çelişki oluşturacak nitelikte taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi; Mahkemenin 1990/167 Esas sayılı dosyasında davalı olan 102 ada 166 parsel yönünden 1990/167, 1991/440 Esas-Karar sayılı hükümde, taşınmazın davacılar Mikail ve Muhbet

Sak adlarına tesciline dair verilen kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 30.03.1993 tarihinde kesinleştiği bildirilmesine rağmen eldeki dosyada dava konusu edilmeyen bu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi; yine esas ve birleşen dosyalarda dava konusu edilmeyen ancak Mahkemenin 1990/152 Esas sayılı dava dosyasında çekişmeli olan 102 ada 49 parsel sayılı taşınmaz yönünden 1990/152, 1992/133 Esas-Karar sayılı ilamla taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğu bildirilmesine rağmen yeniden hüküm kurularak bu taşınmazın İ.. S.. mirasçıları adına tesciline karar verilmesi yerinde değildir.

d) Çekişmeli 101 ada 47, 70, 71, 90, 102 ada 47, 53, 123, 127, 193, 68, 72, 90, 145, 79, 81, 132, 103, 104, 120, 86, 177, 174, 187 ve 89 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise; Mahkemece çekişmeli 102 ada 104 parsel hariç diğer taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğu, 102 ada 104 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise İ.. S.. yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece komisyonca mera olarak tespitine karar verilen taşınmazların tespitlerine esas alınan genel mera kayıtlarının revizyon gördüğü tüm taşınmazları komşuları ile birlikte gösterir, söz konusu taşınmazlardan davalı olanlar ile hakkında hüküm verilip kesinleşenleri ayrı ayrı birleşik pafta üzerinde gösterir denetime elverişli ve ayrıntılı teknik bilirkişi raporu düzenlettirilmemiş, çekişmeli taşınmazları bölümler halinde gösterir yetersiz teknik bilirkişi raporu ile yetinilmiştir. Öte yandan taşınmazların tespitlerine esas alınan genel mera kayıtlarının dayanağı harita, bilgi ve belgelerin olup olmadığı detaylı şekilde araştırılmadığı gibi her taşınmaza yönelik ayrı ayrı gözlem yapılmadığından tarla ve mera olarak kullanıldığı bildirilen taşınmazlar belirlenememiş, taşınmazların öncesinde ne olduğu, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı yönünde maddi olaylara dayalı bilgi alınmak suretiyle usulüne uygun mera ve zilyetlik araştırması yapılmamış, bu yönüyle bozma gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli taşınmazların tespitlerine esas alınan 109 ve 110 sayılı genel mera kayıtlarının dayanağı harita, bilgi ve belgelerin olup olmadığı sorulmalı, çekişmeli taşınmazların tespitlerine esas alınan vergi kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazların tümü belirlenmeli, revizyon gören taşınmazlardan bu dosya haricinde davası halen devam eden taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dosyaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli, sonrasında mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır