muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9646, Karar No: 2017/10803, Tarih: 19.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9646 E.  ,  2017/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemi ile tedavi giderinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, tedavi giderine ilişkin talep ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu iş kazasının 02.04.2010 tarihinde meydana geldiği, davacı sigortalının % 6,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, davacının tedavi giderlerine ilişkin 02.04.2010 tarihli 5.500,00 TL ve 06.04.2010 tarihli 700,00 TL tutarında fatura ibraz ettiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasada, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni, sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak kuruluşu belirlemektir. Şu halde, iş kazası nedeniyle sigortalının başvuracağı ilk merci kendisini bu yönde güvenceye alan Kurum ve onun sağlık kuruluşlarıdır. İş veren ancak Kurum tarafından karşılanmamış SUT'u aşan zorunlu tedavi giderlerinden sorumlu tutulabilir.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen makbuzların hangi kalemlere dair olduğunun araştırılması, her bir kalemin içeriğinin ve bedelinin ayrıntılı dökümünün ilgili hastaneden getirtilerek, davacıya uygulanan tedavilerin SUT kapsamında zorunlu tedavi giderlerinden olup olmadığı ve söz konusu tedavilerin SUT'u aşan miktarının bulunup bulunmadığı hususunda alanında uzman bir bilirkişiden rapor almak ve bulunduğunun anlaşılması halinde belirlenecek bu miktar bakımından davalı kusuru oranında tedavi gideri talebinin kabulüne, bulunmadığının anlaşılması halinde tedavi gideri talebinin reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9984, Karar No: 2013/344, Tarih: 22.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/9984 E.  ,  2013/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve sosyal haklar alacağı, vergi iadesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem – ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının çalıştığı dönemde üniversite öğrencisi olduğunu, işyerinde uzun süreli çalışmadığını, kendisine yardım amaçlı çalışmasına izin verildiğini, okula gitmediği dönemlerde iş yerinde çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği kabul edilerek, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davacının, ... Üniversitesinin cevabi yazısından 09.09.2004-06.02.2007 tarihleri arasında üniversite öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak teşkil eden bilirkişi raporunda bu husus hiç irdelenmemiştir. Bu sebeple davacının öğrencilik belgesi getirtilmeli, hangi saatler arasında derse girdiği ilgili üniversiteden sorulmalı, ders saatleri ile çalışma saatlerinin çakışıp çakışmadığı tespit edilmeli ve bundan sonra deliller yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7895, Karar No: 2019/1920, Tarih: 12.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7895 E.  ,  2019/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/03/2019 tarihinde davalı vekili ..., davacı ... vekili Av.... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı ...'ya verilmesine, 3.992,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2019/7682, Karar No: 2019/20803, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7682 E.  ,  2019/20803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4032, Karar No: 2019/5265, Tarih: 17.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4032 E.  ,  2019/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.05.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin, sanık ... hakkında 2008-2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanık ...’ın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, sanık ...’ın ise şirketin işleri ile ağabeyi olan diğer sanık ...’un ilgilendiğini, kendisinin şirketle bir ilgisinin bulunmadığını sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, şirketteki hisselerini devrettikleri ...ve...’e ait olduğunu söylemeleri halinde; ...ve...’ün CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...ve... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...ve...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) ...ve... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...ve...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen şirket ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

17.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2751, Karar No: 2009/3641, Tarih: 25.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2751 E.  ,  2009/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 1167 parsel sayılı taşınmazına komşu 1032 ve 1033 parsel sahibi davalının zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiğini, aynı zamanda davalının ortak sınıra çok yakın olacak şekilde mülkiyet  alanına diktiği zeytin ağaçlarının dal ve köklerinin de zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini, yıkım isteminin kabul edilmemesi halinde en az levazım bedeli karşılığı ağaçların teslimini istemiş, yargılama sırasında ecrimisil ve kendi taşınmazındaki ağaçların yıkım isteklerinden vazgeçmiştir.

Davalı, 22.9.1982 tarihli sözleşme uyarınca davacının taşınmazındaki 13 adet zeytin ağacının mülkiyetinin kendisine bırakıldığını, diğer iddialarında yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında imzalanmış 22.9.1982 tarihli sözleşmenin geçerli olduğu, ecrimisil ve yıkım istemlerinden feragat edildiği, davalıya ait taşınmazdaki ağaçların ise bir zararının bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, kayden maliki olduğu 1167 parsel sayılı taşınmaza ve aynı zamanda ortak sınıra çok yakın olacak şekilde komşu parsel maliki davalının zeytin ağaçları diktiğini, ortak sınıra yakın dikilen ağaçların  bahçesine zarar verdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, yargılama sırasında ecrimisil ve parseli içindeki ağaçların yıkımı isteklerinden vazgeçmiş olup, mahkemece  davanın reddine  karar verilmiştir.

İddianın belirtilen nitelendirilmesine göre, taraflar arasındaki çekişmenin aynı zamanda komşuluk hukukundan da kaynaklandığı ve bunun giderilmesinin istendiği görülmektedir.

Davalının  maliki  olduğu parseli içerisinde ortak sınıra yakın diktiği zeytin ağaçlarının bir zararının bulunmadığı belirlenmek suretiyle komşuluk hukuku yönünden açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; kayden davacıya ait 1167 parsel içerisinde yer alan çekişme konusu 26 adet zeytin ağacının davalı tarafından dikildiği ve Akhisar 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/296 esas 1981/286 Karar sayılı dava dosyasında elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verildiği, tarafların 22.9.1982 tarihli adi yazılı sözleşme ile anılan ağaçlardan 13 adedinin davacı, 13 adedinin de davalı tarafından kullanılması yönünde anlaştıkları, eldeki davanın açılmasına kadar anılan sözleşmenin uygulandığı görülmektedir.

Bu durumda, davalının anlaşma metninde belirlendiği üzere zeytin ağaçlarını dava tarihine kadar davacının muvafakatı ile kullandığı ve eldeki davanın açılmasıyla bu muvafakatın geri alındığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; davalının kayden davacıya ait taşınmaza yıkım  isteğinden de  vazgeçildiği gözetilerek  elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin hacrın  temyiz edene geri verilmesine, 25.3.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8874, Karar No: 2014/5659, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8874 E.  ,  2014/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7532, Karar No: 2014/14812, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/7532 E.  ,  2014/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu bilirkişi gideri 100,00 TL, müzakere gideri 23,10 TL ve davetiye gideri 48,00 TL olmak üzere toplam 171,10 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13229, Karar No: 2011/20489, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13229 E.  ,  2011/20489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14770, Karar No: 2014/14026, Tarih: 13.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14770 E.  ,  2014/14026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen ürünlerin üretim verimi buğdayın 500 TL, 2. ürün mısırın 5000 TL, pamuğun 500 TL, kırmızı biberin 1700 TL olarak gösterildiği halde, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde ise sırası ile 500-900 TL, 800-1400 TL, 350-550 TL ve 2000-3500 TL bildirildiği böylece verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla; dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait kuru-sulu şartlarda dekar başına azami ve asgari verimini, ayrıntılı üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.