muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19785, Karar No: 2014/2544, Tarih: 29.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/19785 E.  ,  2014/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/329032

MAHKEMESİ : Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

NUMARASI : 2009/319 (E) ve 2010/1030 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın,11.11.2006 tarihinde T.. H..Sitesi Net. isimli İnternet sitesinde, sanık tarafından yazılan “Bir Avukatın Bilgi Dağarcığından Tazminat ve Hesaplanması” isimli kitaptan eser sahibinin adı belirtilmeden, kaynak gösterilmeden ve alıntı yapılan kısmın alındığı yer belirtilmeden internet ortamında yazı yayınlaması nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, sanığın, internet ortamında katılana yönelik yazdığı yazıda “aşırma” cümlesini kullanması nedeniyle Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesince yargılama yapıldığı, yargılama aşamasında sanığın savunma yapmak amacıyla mahkemeye hitaben verdiği dilekçede, katılanın kendisine ait kitabın 11 sayfalık bölümünü olduğu gibi kopyalayarak kendi düşüncesi gibi yine internet ortamında yayınladığını, bu eylemini “aşırma” eski dilde intihal sözcüğünün karşılığı olarak nitelendirdiğini belirtmesinin TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraat yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan M.. T.. ve sanık T.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4596, Karar No: 2022/423, Tarih: 25.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4596 E.  ,  2022/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptal ve tescil - tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 25/01/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

102,10 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3561, Karar No: 2012/10052, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3561 E.  ,  2012/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/505, Karar No: 2017/130, Tarih: 07.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/505 E.  ,  2017/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 03.03.2009

Sayısı : 288-76

Dolandırıcılık suçundan sanık...'ın TCK’nun 157/1 ve 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 125 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Şile Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2009 gün ve 288-76 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 17.06.2013 gün ve 67785-11286 sayı ile TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkarılmak ve gün adli para cezası adli para cezasına çevrilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş;

Daire Başkanı H. Erol ve Daire Üyesi Ş. Aktı;

"Sanığın, aşamalardaki savunmalarında; emlak komisyoncusu olan şikâyetçi ...’e taşınmazın üzerinde haciz olduğunu bildiğini, buna rağmen müşteri bulduğunu beyan ettiği, şikâyetçi ...’in tapu dairesinde görevli tanık ...’ye taşınmazın üzerinde herhangi bir sınırlandırma olup olmadığını sorduğunda tanığın kendisine problemsiz bir arazi olduğunu söylediği yönündeki beyanlarının tanık tarafından doğrulanmaması nedeniyle iddiasının gerçeği yansıtmadığı hususları dikkate alındığında, getirtilen tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde haciz olduğunun açıkça anlaşıldığı, şikâyetçilerin tapu kayıtlarının aleni olmasından dolayı basit bir araştırmayla gerek tapu dairesine giderek gerekse internet üzerinden E-devlet kayıtlarıyla bulunduğu bilgisayar ve internet ortamından kendilerine gösterilen taşınmaz üzerinde haciz olduğunu tespit edebilecek konumda bulunmaları nedeniyle denetim olanaklarının ortadan kalkmadığı ve gizlenen durumun hile boyutuna ulaşmadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığının hukuki nitelikte olduğu bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından beraat kararı verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.06.2014 gün ve 219860 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.06.2014 gün ve 219860 sayı ile;

“...Sanık...’ın, maliki olduğu arazi hissesi üzerinde faizler hariç olmak üzere, Beyoğlu İcra Müdürlüğü tarafından 30.000 Lira ve İstanbul İcra Müdürlüğü tarafından 6.793,731 TL alacak sebebiyle haciz işlemleri yapıldığından taşınmazını satamadığı, bu nedenle emlak alım satımı yapan şikâyetçi ...’in işyerine giderek kendisine ait araziyi satmak istediğini, herhangi bir problemi bulunmadığını söyleyerek, üzerinde haciz olduğuna dair kayıt bulunmayan tapunun fotokopisini verdiği, onun da müşteri olarak şikâyetçi ....’ı bulduğu, alıcı ile sanığın 30.000 Lira’ya anlaştığı, tapu dairesindeki işlerin gecikmesi üzerine, sanığın şikâyetçilere Şile’ye bir daha gelemeyeceğini, ancak vekaletname verebileceğini belirtmesi üzerine şikâyetçilerin durumu kabullenmelerini sağlayarak notere gittikleri, sanığın, taşınmazın devrini şikâyetçi ....’a yapması için ...’e vekaletname verdiği ve 30.000 TL’yi ....’dan alarak ortalıktan kaybolduğu, şikâyetçilerin ertesi gün tapuya gittiklerinde arazinin üzerinde bedelinin çok üstündeki miktarda haciz olduğunu öğrenerek ödedikleri parayı geri almak için aradıklarında sanığı bulamadıkları şeklinde gerçekleşen olayda, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı hususu itirazımızın esasını oluşturmaktadır.

Katılanlar ile sanık arasındaki olay, taşınmaz satımına ilişkin hukuki bir meseledir. Taşınmaz satımının nasıl yapılacağı konusu Borçlar Kanunu'nda açık bir şekilde hükme bağlanmıştır. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, hileli bir davranışın bulunması, söylenen yalanın belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olması, sergileniş açısından da mağdurun denetleme imkanını ortadan kaldırması gerekmektedir. Halbuki somut olayda sanık, katılanlara satmak istediği gayrimenkulü üzerinde ipotek olduğunu söylemeden taşınmazını satmıştır. Tapu kayıtları alenidir. Sanık katılanın denetleme imkanını ortadan kaldırmamıştır. Katılan basit bir araştırma ile satın almak istediği arsanın üzerinde ipotek bulunup bulunmadığını anlayabilirdi. Tüm bunlar değerlendirdiğinde sanığın söylediği yalan ağır, ustaca ve mağdurun denetleme imkanını ortadan kaldıracak nitelikte değildir. Taraflar arasındaki eylem hukuki ihtilaftır. Bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiği...” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 02.07.2014 gün, 14085-13177 sayı ve oyçokluğu ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 02.07.2014 gün, 14085-13177 sayı ve oyçokluğu ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire Çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin olup, suçun sübutunun kabulü halinde; sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin hukuka aykırılığın, Özel Dairece, hükmün düzeltilerek onanması suretiyle giderilmesinin mümkün olup olmadığının ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İstanbul ili, Şile ilçesi, Domalı köyünde bulunan dava konusu taşınmazın hisseli maliki olan sanığın, emlak alım satımı yapan katılan ...'in iş yerine gidip söz konusu taşınmaz hissesini satmak istediğini söyleyerek taşınmazın üzerinde haciz olduğuna dair kayıt bulunmayan tapu fotokopisini verdiği, bir süre sonra diğer katılan ...'ın, bu taşınmazı satın almak için katılan ... ile irtibata geçtiği ve sonrasında tarafların bir araya gelerek taşınmazın 30.000 Lira bedelle satın alınması hususunda anlaştıkları, akabinde devir işlemlerini yapmak için birlikte tapu müdürlüğüne gittikleri, tapu dairesindeki yoğunluk nedeniyle işlemlerin gün içinde yapılamayacağı anlaşılınca sanığın, bir sonraki gün tapu dairesine gelemeyeceğini ancak satış için vekaletname verebileceğini söylediği, katılanların da bu teklifi kabul etmesi üzerine sanığın, taşınmazın satımı ve devri amacıyla katılan ...'e vekaletname verdikten sonra satış bedelinin tamamını katılan ...'dan aldığı, katılanların devir işlemleri için ertesi gün yeniden tapu dairesine gittiklerinde taşınmaz üzerinde haciz olduğunu öğrendikleri, taşınmazı hacizli olarak almak istemeyen katılan ...'ın, sanığı arayıp satıştan vazgeçtiğini söyleyerek ödediği paranın iade edilmesini istediği, sanığın ise parayı geri vereceğini söylemesine rağmen vermediği,

Dava konusu taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde; İstanbul ili, Şile ilçesi, 722 numaralı parselde kayıtlı tarladaki 7/32 oranındaki hissenin sanık adına kayıtlı olduğu, Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğünün 2003/2838 esas sayılı takip dosyasına istinaden 30.000 Lira, İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2002/10760 esas sayılı takip dosyasına istinaden ise 6.793 Lira alacak üzerinden yapılan takipler sebebiyle dava konusu taşınmaz hissesine haciz konulduğu, sanığın da bu hisseyi hacizli olarak 30.07.2003 tarihinde satın aldığı,

02.09.2005 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu hisseli arazinin yaklaşık 800 metrekare olduğu, imar kapsamında bulunduğu, arazi içerisinden yol geçme durumu olması dikkate alındığında değerinin 40.000 Lira ile 45.000 Lira arasında olduğu, ancak taşınmaz üzerinde haciz bulunduğundan fiyatının değişebileceği bilgilerine yer verildiği,

Şile İcra Müdürlüğünün 16.03.2009 tarihli yazısında; davaya konu tarla vasfındaki hisseli taşınmazın, 01.02.2007 tarihinde yapılan ihale sonucunda 40.000 Lira bedel ile satıldığının bildirildiği,

Şile Noterliğince düzenlenen 02.08.2005 tarihli vekaletname ile sanığın, emlakçı olan katılan ...'i, dava konusu taşınmazın satımı, satım bedelinin tahsili ve tapu dairelerinde gerekli işlemlerin yapılması konularında yetkili kıldığı,

Tapu Sicil Müdürlüğünün 05.09.2005 tarihli yazısında; müdür yardımcısı olarak görev yapan tanık ... ....'un, 01.08.2005-10.08.2005 tarihleri arasında 10 gün izin kullandığı belirtilerek, yıllık izin belgesi suretinin yazı ekinde gönderildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; emlak alım satımı işleriyle uğraştığını, Sahilköy'de evi olan ve önceden tanıdığı sanığın iş yerine gelerek dava konusu taşınmazı satmak istediğini söyleyip bu yere ait tapunun fotokopisini kendisine verdiğini, ancak tapu belgesinde taşınmaz üzerinde haciz olduğu bilgisinin bulunmadığını, bir süre sonra bu arsaya alıcı olan katılan ...'a söz konusu taşınmazı gösterdiğini, 01.08.2005 tarihinde Şile Tapu Müdürlüğüne giderek görevli memur ... ....'a arsa üzerinde herhangi bir pürüz olup olmadığını sorduğunu, ...'nin, defterleri açıp bakarak arsa üzerinde ipotek ve haciz olmadığını söylemesi üzerine öğrendiği bilgileri katılan ...'a aktardığını, 02.08.2005 günü saat 15.30'da taşınmazın devrini yapmak amacıyla katılan ... ve sanık ile birlikte tapu dairesine geldiklerini, tapu dairesinin çok kalabalık olması nedeniyle orada çalışan memur ....'ün “yarın gelseniz olmaz mı” dediğini, sanığın da “ ben yarın gelemem” diyerek satış işlemleri için kendisine vekalet vermeyi teklif ettiğini, tapunun sağlam olduğunu öğrendiği için bu durumu kabul ederek birlikte notere gittiklerini, sanığın kendisine taşınmazın tapuda devri için vekalet verdikten sonra satış bedeli olan 30.000 Lirayı alarak yanlarından ayrıldığını, ertesi gün katılan ... ile devir işlemlerini yapmak için yeniden tapu müdürlüğüne gittiklerinde memur ....'ün taşınmaz üzerinde ipotek olduğunu söylediğini, katılan ...'ın da ipotekli malı almayacağını söylemesi üzerine sanığı arayarak, “tapuda sorun var, alıcı taşınmazı almak istemiyor, arazinin ipotekli olduğunu bana söylemediniz” dediğinde sanığın, parayı geri vereceğini söylediğini ancak vermediğini, bu olay nedeniyle mağdur olan katılan ...'a kendi tapulu arsasından vermek zorunda kaldığını,

Katılan ... savcılıkta; Sahilköy'de arsa almak istemesi nedeniyle arsa satışı yapan katılan ... ile görüştüğünü, katılan ...'in kendisine sanığa ait arsayı göstermesi üzerine arsayı beğenerek üzerinde haciz ya da ipotek olmaması halinde taşınmazı alabileceğini söylediğini, bu görüşmeden sonra katılan ...'in taşınmaza ait bilgileri tapu müdürlüğüne sorarak kendisine bildirdiğini, 02.08.2005 tarihinde satış bedelini temin ederek katılan ...'in iş yerine gittiğini, sanığın da orada bulunduğunu, birlikte aynı gün saat 15.30 sıralarında tapu dairesine gittiklerini ancak dairenin kalabalık olduğunu, sanığın da “ben yarın gelemem, size vekalet vereyim siz de parayı bana verin, işlemleri yarın ikiniz halledersiniz” demesi üzerine notere gittiklerini, vekaletin verildiğini, kendisinin de bu güven ile parayı verdiğini, ertesi gün tapuyu devralmak istediğinde taşınmaz üzerinde ipotek olduğunu öğrendiğini, bu nedenle taşınmazı almaktan vazgeçtiğini, bu durumu sanığa söylediklerinde, sanığın parayı geri vereceğini söylediğini ancak daha sonraki aramalara cevap vermediğini, katılan ...'in mağduriyetini gidermek için kendisine arsa verdiğini, fakat buna rağmen zararının tamamen karşılanmadığını,

06.03.2007 tarihli oturumda; sanığa noterde 30.000 Lira teslim ettiğini, taşınmaz üzerinde ipotek olduğunun söylenmediğini, bu durumu tapuya gittiğinde öğrendiğini, tapu dairesinden çıktıktan sonra sanığı arayarak durumu bildirdiğini, sanığın kendisine "hallederiz" dediğini ancak bir daha arayıp sormadığını,

03.02.2009 tarihli oturumda ise; sanığı olaydan önce tanımadığını, katılan ...'i ise iş münasebetiyle tanıdığını, 01.08.2005 tarihinde katılan ... ile birlikte tapu müdürlüğüne gittiklerini, kendisinin aşağıda çay ocağında beklediğini, ...'in tapu müdürü ... ile birlikte tapu dairesine çıkarak taşınmaza ilişkin dosyaya baktıklarını ve taşınmaz üzerinde herhangi bir sınırlama olmadığını gördüklerini, kendisinin de aynı gün geri dönerek satış bedelini denkleştirmeye çalıştığını, ertesi gün tek başına Şile'ye geldiğini, tapu dairesindeki görevli bayanın "saat 15.30, bu saatten sonra işlem olmaz" dediği için tekrar gelmek istemeyen sanığın ...'e vekaletname vermeyi teklif ettiğini, noterde parayı sanığa verdiğini, tapudaki işlemler için sanığın ...'e vekaletname verdiğini, daha sonra tapuda işlem sırasında taşınmaz üzerinde ipotek olduğunu öğrendiklerini ve taşınmazı almaktan vazgeçtiğini ancak parasını kaptırdığını, o tarihte tapudaki görevlilerin mağduriyetlerine sebebiyet verdiklerini,

Tanık ....; önceden tanımadığı sanığın, 02.08.2005 günü saat 16.00 sıralarında kâtip olarak çalıştığı Şile Noterliğine gelerek kendisine ait gayrimenkulün satışını yapması için katılan ...'e vekaletname çıkarmak istediğini söylediğini, hazırlanan vekaletnamenin tarafların imzalaması sonucunda onaylandığını, satışa konu taşınmazın hacizli ya da ipotekli olduğu hususunda hiçbir şey söylenmediğini, aralarında para alışverişi olduğunu,

Tanık ....; önceden tanımadığı sanığın, 02.08.2005 günü saat 16.00 sıralarında kâtip olarak çalıştığı Şile Noterliğine gelerek kendisine ait gayrimenkulün satışını yapması için katılan ...'e vekaletname çıkarmak istediğini söylediğini, hazırlanan vekaletnamenin tarafların imzalaması sonucunda onaylandığını, satışa konu taşınmazın hacizli ya da ipotekli olduğu hususunda hiçbir şey söylenmediğini, aralarında para alışverişi olduğunu,

Tanık ... savcılıkta; Şile Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür muavini olarak görev yaptığını, katılan ...'in emlak alım satım işi yaptığını bildiğini, katılan ...'in kendisine herhangi bir şey sormadığını, taşınmaz ile ilgili bilgi istemesi halinde kayıtlara bakarak üzerinde ipotek olduğunu söyleyeceğini, ayrıca 01.08.2005 tarihinde izinli olduğunu, o gün iş yerine hiç gitmediğini, taşınmazın satıcısı olan sanığı tanımadığını,

Mahkemede ise; 01.08.2005 tarihinde izinli olduğunu, olayı hatırlamadığını, her gün 5-10 vatandaşın taşınmaz kaydı sorduğunu, kendisinin de cevap verdiğini, soru soran herkesi hatırlamasının mümkün olmadığını, olay tarihinde görevi başında olmadığına dairede çalışan diğer arkadaşlarının da şahit olduğunu,

Tanık ...; emlakçı olan katılan ...'in kendisinin memur olarak çalıştığı Şile Tapu Sicil Müdürlüğüne geldikten sonra içerinin kalabalık olması nedeniyle tekrar geri döndüğüne dair bilgisinin olmadığını, ancak 03.08.2005 tarihinde katılan ...'in, yanında tanımadığı bir kişi ile birlikte tapu dairesine gelerek vekaletnamede belirtilen araziyi yanındaki şahsa devredeceğini söylediğini, vekaletnamede belirtilen taşınmazın kayıtlarına baktığında taşınmaz üzerinde haciz olduğunu görerek bu durumu katılanlara söylediğini, katılan ...'in “ben ... Bey'e bu kaydı sormuştum, üzerinde herhangi bir şey yok demişti” diyerek satış işleminden vazgeçip gittiğini, tapu müdürlüğünde müdür muavini olarak görev yapan ...'un ne zaman izne ayrıldığını ve göreve başladığını tam olarak hatırlamadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; dava konusu arsayı, eşi ....'in arsanın önceki maliki olan .... isimli şahsa kefil olması ve bu şahsın borçlarını ödemek zorunda kalmaları nedeniyle alacaklarına mahsuben aldıklarını, arsanın gerçek değerinin 80.000 Lira olduğunu ancak üzerinde haciz bulunduğundan 30.000 Lira karşılığında satıldığını, bu durumun emlakçı olan katılan ... tarafından da bilindiğini, hatta arsanın 30.000 Lira bedel ile satılmasını katılan ...'in teklif ettiğini, olay günü tapu dairesinin kalabalık olması nedeniyle devir işlemlerinin yapılamadığını, aynı gün satış için vekalet vererek satış bedelinin tamamını aldığını, aldığı para ile de borçlarını ödediğini, daha sonra katılan ...'in, kendisinden arsanın 60.000 Liraya satıldığına dair imza atmasını istediğini, bu durumu kabul etmeyip 30.000 Liraya sattığına dair imza atabileceğini söylemesi üzerine parayı geri istediklerini savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için "dolandırıcılık" suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Dolandırıcılık suçunun maddi unsurunun hareket kısmı, 765 sayılı TCK’nun 503. maddesinde "bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hile ve desiseler yapma" olarak belirtilmesine karşın, 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde "hileli davranışlarla bir kimseyi aldatma" şeklinde ifade edilmiş olup, 765 sayılı Kanunda yer alan desise kavramına 5237 sayılı Kanunda yer verilmemiş ve hileye desiseyi de kapsayacak şekilde geniş bir anlam yüklenmiştir.

Malvarlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olması karşısında, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

Bu aşamada “hileli davranışlar” kavramının incelenmesinde yarar bulunmaktadır.