muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14478, Karar No: 2013/16257, Tarih: 19.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14478 E.  ,  2013/16257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2013

Yanlar arasında görülen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının dava değerini göstermediği ve peşin harcı yatırmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden, dava değerinin gösterildiği, ayrıca adli yardım talebinde de bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, adli yardım 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 465 ilâ 472. maddelerinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ila 340. maddeleri) düzenlenmiş olup, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulması öngörülmüştür.

Diğer taraftan, adli yardımın yargılamanın hangi aşamalarında yapılacağı hususu 6100 sayılı HMK'nın 335/3. ve 336/3. maddelerinde açıklığa kavuşturulmuştur.

Hal böyle olunca, öncelikle mahkemece adli yardım talebi yönünden araştırma yapılarak bir karar verilmesi ve verilecek karara göre değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,   19.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6507, Karar No: 2020/4492, Tarih: 29.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6507 E.  ,  2020/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hükümler : 1-Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.01.2019 tarih,

2018/759 esas, 2018/6 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2-İstinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14555, Karar No: 2014/3352, Tarih: 24.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14555 E.  ,  2014/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/199-2013/65

Taraflar arasında görülen davada İznik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2013 tarih ve 2012/199-2013/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dört adet büyükbaş hayvanını 25/12/2011 başlangıç, 25/12/2012 bitiş tarihli olarak davalı kurum nezdinde sigortalattığını, hayvanlardan birinin hastalık sebebiyle mecburi kesimine karar verildiğini, davalı kurumun sigorta bedelini ödemekten kaçındığını ileri sürerek, 6.000 TL sigorta bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu hayvanın hasar nedeninin poliçe başlangıç tarihinden önce meydana geldiğinin belirlendiğini, sigortalı hayvanın poliçesinin 25/12/2011-25/12/2012 tarihleri arasında olduğunu, özel veteriner raporunda hastalığın başlangıcının 01/09/2011 tarihi olduğunun belirtildiğini ve poliçe başlangıcından önce bu hasarın varolduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosyaya sunulan veteriner C. S. tarafından düzenlenen her iki raporun da düzenleme tarihinin 31/01/2012 tarihi olduğu, ayrıca klinik defterinin suretinden de davacının 01/01/2012 ve 20/01/2012 tarihlerinde veterinere başvurduğunun anlaşıldığı, bu durumda veteriner tarafından düzenlenen ilk rapordaki muayene tarihinin sehven yazıldığı, davacının ineğini veterinere ilk olarak 01/01/2012 tarihinde muayeneye götürdüğü, bu durumda hayvandaki hastalığın sigorta başlangıcından sonra ortaya çıktığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 6.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Poliçenin müşterek sigortaya ilişkin bölümleri tartışılmadığı gibi, 31.01.2012 tarihli raporda imha edildiği belirtilen sigortalı hayvanın derisinin kullanılıp kullanılmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamış, dolayısıyla sovtaj ve muafiyet değerlendirilmesi yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Dava, sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Poliçenin müşterek sigortaya ilişkin bölümleri tartışılmadığı gibi, 31.01.2012 tarihli raporda imha edildiği belirtilen sigortalı hayvanın derisinin kullanılıp kullanılmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamış, dolayısıyla sovtaj ve muafiyet değerlendirilmesi yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2082, Karar No: 2018/4947, Tarih: 15.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2082 E.  ,  2018/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 14/06/2017 tarih 2016/4191 Esas 2017/4919 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4801, Karar No: 2010/4573, Tarih: 17.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4801 E.  ,  2010/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62.maddeleri gereğince 83 yeni Türk lirası para cezası ile cezalandırılmasına dair (OSMANİYE) 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2006 tarihli ve 2006/140 esas, 2006/663 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.01.2010 gün ve 2009/277/2082 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2010 gün ve 2010/19371 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2.maddesi gereğince 5 gün karşılığı günlüğü takdiren 20 yeni Türk lirasından 100 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 83,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği halde, sanığın kasten yaralama olarak belirlenen eylemi sebebiyle hakkında tespit edilen 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesini müteakip artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde Görüldüğünden (OSMANİYE) 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 09.06.2006 gün ve 2006/140-663 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, 5237 sayılı Yasanın 86/2.maddesi uyarınca adli para cezasında gün sayısının, mahkemenin takdiri gözetilerek 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 4 güne indirilmesine, TCK.’nın 52.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL'.den hesaplanarak, sanığın 80,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3479, Karar No: 2007/3803, Tarih: 21.05.2007

5. Ceza Dairesi 2007/3479 E., 2007/3803 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/3479 E., 2007/3803 K.**

**- BAŞVURUDAN VAZGEÇİLMESİ VE ETKİSİ

- MÜDAFİİN GÖREVLENDİRİLMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 266 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık A.Ö.'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 2006/404 Esas, 2006/514 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK 150/3. maddesi uyarınca tayin edilen müdafiinin hükmü temyiz ettiği gün olan 22.12.2006 tarihinde sanık tarafından verilen dilekçeyle cezaya itirazının olmadığı ve cezasının onaylanıp kendisine bildirilmesi şeklindeki talebi temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olmakla, CMK.nun 266. maddesi gereğince dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1950, Karar No: 2021/10848, Tarih: 05.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1950 E.  ,  2021/10848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

Doğru olmadığı gibi;

2) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Ayrı bir bent olarak; (Dava konusu Ankara ili Kalecik ilçesi 2.Mıntıka Mahallesi 402 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline) cümlesinin yazılmasına;

b) 4. bendinde yer alan (3’er aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibaresinin kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödeme yapılmak üzere ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13971, Karar No: 2010/22370, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13971 E.  ,  2010/22370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6538, Karar No: 2010/16632, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6538 E.  ,  2010/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Karışık meyve ve kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14815, Karar No: 2023/11477, Tarih: 30.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14815 E.  ,  2023/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/415 E., 2022/353 K.

SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2011 tarihli ve 2011/434 Esas, 2011/755 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3.600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 100,00 TL adlî

para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Yukarıda bahsi geçen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.04.2015 tarihli ve 2014/3473 Esas, 2015/13860 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun hükümlerinin uygulanmaması, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi hükümlerine ilişkin hatalı değerlendirme yapılmış olması nedenleri ile sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada; Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2015/415 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında son kesen işlem olan 15.11.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren hüküm tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımının dolmuş olduğundan bahisle davanın düşürülmesine, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.11.2022 tarihli ve 7-2022/124823 sayılı, düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; hükmün yerinde olmadığına ve re'sen gözetilecek diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR