muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4618, Karar No: 2017/5527, Tarih: 17.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4618 E.  ,  2017/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 58 ve 59 parsel sayılı taşınmazlar ile 78 ve 88 parsel sayılı taşınmazların vekil edeninin ve davalıların ortak murisi ...'a ait olduğunu, tüm davalıların bu taşınmazlardaki kendi adlarına olan hisselerini ve ayrıca 32/128 hisse sahibi olan ortak murisleri....ın hissesini TMK 677/1 maddesi uyarınca yazılı senetler ile vekil edenine sattıklarını belirterek, dava konusu 58,59,78 parsel sayılı taşınmazlardaki davalılar adına olan tüm hisseler ile ortak muris ...... adına olan 32/128 hissenin iptali, davalılardan.... adına olan 58,59,78 ve 79 parsel sayılı taşınmazlardaki davalı ... ( Kanun .....adına olan hissesi ile davalıya intikal edecek olan ortak muris ...... adına olan 32/128 hissenin iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... 17/6/2008 tarihli celse de; açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ... isticvap davetiyesi üzerine, duruşmaya gelerek, imzaların kendilerine ait olduğunu, ancak boş kağıda ve sadece 1 yere imza attıklarını beyan etmişlerdir.

Davalılardan ... 17/6/2008 tarihli celse de davayı kabul ettiğini beyan etmiş, isticvap davetiyesi üzerine ise duruşmaya gelerek, dava konusu sözleşmenin satışa ilişkin olduğunu bilerek imza attığını ancak sözleşmenin sadece üç parça taşınmaza ilişkin olduğunu bildiğini beyan etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacının haricen satın aldığını iddia ettiği taşınmazlara ilişkin satış sözleşmesinin resmi şekil şartına uyulmadan yapıldığı, bu durumda davacının davalılara karşı tapu iptal tescil davası açamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin 32/128 pay maliki olan ... mirasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava; miras payı devri nedenine dayalı pay iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, uyuşmazlığın TMK.nun 677.maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir.

2-Davacı vekilinin 32/128 pay maliki olan ... mirasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava; miras payı devri nedenine dayalı pay iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, uyuşmazlığın TMK.nun 677.maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu parsellerin davacı adına 20/3/2007 tarihli satış ve hisse tevdi ile, davacı ve davalıların ortak mirasbırakanı ... ve dava dışı kişiler adına 19/4/2004 tarihinde hükmen tescil ile kayıtlı olduğu, dosya içeriğinde yer alan Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/139 E. 2007/145 sayılı veraset ilamına göre, davacının, davalıların ve dava dışı 3. kişilerin ( ...'ın davalı olarak gösterilmeyen mirasçıları) ortak mirasbırakan ...'ın mirasçıları olduğu, davalıların 24/7/2007 tarihli sözleşmeler ile dava konusu taşınmazlardaki kendi adlarına olan hisseler ile ortak muris bırakan ...'dan kendilerine isabet edecek olan hisseleri davacıya devrettikleri, dava konusu taşınmazlarda davalılar ve davacının kendi payları yönünde paylı mülkiyet, ortak muris ...'dan kalan hisseler yönünden ise iştirak halinde mülkiyet şeklinde hisselere sahip olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemenin de gerekçesinde açıkladığı gibi kural olarak; TMK.nun 706, Tapu Kanununun 26, BK.nun 213 (6098 sayılı BK.nun 237.) maddelerine göre tapulu taşınmazların satışına ilişkin senetlerin Tapu Sicil Müdürlüğünde resmi şekilde düzenlenmesi gerekir. Tapu dışı yapılan satışlar hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. Ne var ki eldeki davada yukarıda da bahsedildiği gibi tapu dışı bir satış söz konusu olmayıp, davalıların yakın mirasbırakanı ...'dan gelen miras paylarını davacıya devrettiği anlaşılmaktadır. TMK.nun 677/1.maddesi uyarınca “ terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmelerin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır.” Buradaki yazılı şekil bir ispat şekli olmayıp, geçerlilik koşuludur.

Somut olayda; iptali istenen paylar, dava konusu parsellerde ...'dan davalılara intikal eden paylar olup, davalılar ve davacılar ortak murisi ... adına kayıtlı olmakla elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Davalılar 24.04.2007 tarihinde, ortak muris ...'dan gelen kanuni miras paylarını yazılı şekilde davacıya devrettiğine göre yapılan miras payı devir sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Bundan ayrı davalılardan ... ve ... 17/6/2008 tarihli celse de; davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. Bu hususta mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Şu halde mahkemece, uyuşmazlığın TMK.nun 677.maddesi çerçevesinde, değerlendirilerek, davacının talebine bağlı olarak davalılar ... ve diğer davalılar yönünden iptalini istediği parseller de gözönüne alınarak davanın kabulüne karar verilmesi ve davayı kabul eden davalıların kabul beyanları yönünde de bir değerlendirme yapılması gerekirken belirtilen hususlar yerine getilmeden yanlış gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Şu halde mahkemece, uyuşmazlığın TMK.nun 677.maddesi çerçevesinde, değerlendirilerek, davacının talebine bağlı olarak davalılar ... ve diğer davalılar yönünden iptalini istediği parseller de gözönüne alınarak davanın kabulüne karar verilmesi ve davayı kabul eden davalıların kabul beyanları yönünde de bir değerlendirme yapılması gerekirken belirtilen hususlar yerine getilmeden yanlış gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1.) nolu bent uyarınca reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.4.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4933, Karar No: 2022/1535, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4933 E.  ,  2022/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 24/02/2022 duruşma günü için tebligat üzerine davacı vekili Av. ... ... ile davalılar ..., ... vekili Av. ... ... ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacya verilmesine, 31.175,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3575, Karar No: 2017/4931, Tarih: 03.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/3575 E.  ,  2017/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 88,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 458,48 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14833, Karar No: 2014/3638, Tarih: 12.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14833 E.  ,  2014/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin belirtilmemesi, mahkemesince giderilebilir yazım eksikliği olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza Yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç mala zarar verme suçu olup, mala zarar verme suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde hapis ve adli para cezası yaptırımları seçenekli olarak öngörüldüğünden, öncelikli olarak seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (5237 Sayılı TCK m. 50/2 ). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, maddede belirtilen diğer tedbirlere çevrilebilir.

5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanığın kolluk görevlilerince soruşturma aşamasında alınan ifadesinde eylemini saat 16:30 sıralarında gerçekleştirdiğini belirttiği, CD izleme tutanağında sanığın çaldığı bisikletle olay yerinden ayrıldığı sırada saatin 14:45 olduğunun belirtildiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği 19/08/2011 tarihinde, gece vaktinin 20:29'da başlaması nedeniyle, her iki saatin de gündüz vaktinde kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 116/4 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

4- Sanığa, ek savunma hakkı verilmeden hakkında iddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK.nun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CYY'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 12/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5258, Karar No: 2013/15220, Tarih: 05.06.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5258 E.  ,  2013/15220 K.**

* HIRSIZLIKLA DOĞAN ZARARDA MÜTERAFİK KUSUR

* MAĞAZADA ÇALINAN ÇANTA VE İÇERİĞİNDEN SORUMLULUK

* ÇALINAN EŞYADAN SORUMLULUK YÖNÜNDEN MAĞAZANIN GÜVENLİK ZAAFİYETİ

* MAĞAZADA GÜVENLİK KAMERASI BULUNMAMASI

* 2002 MALİ YILI KATMA BÜTÇELİ İDARELER BÜTÇE KANUNU (4728) Madde 6

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,kızı ile birlikte 04/04/2009 tarihinde davalı şirketin Ümraniye'de bulunan mağazasına alışverişe gittiğini, kızının Lois Vuitton marka çantasının çalındığını, çantanın içinde kendisi ve kızına ait bir adet 1.500,00 TL değerinde Blackberry marka cep telefonu, bir adet 500 TL değerinde Nokia N95 marka cep telefonu, ... plakalı araca ait kontak anahtarı ve bu araca ait ruhsat, 700,00 TL nakit, Versage ve Dolge Gabbana marka iki adet güneş gözlüğü, 600,00 TL değerinde makyaj malzemesi,18.000,00 TL değerinde bir adet Gilan marka tektaş pırlantalı altın yüzük çalındığını,olayı fark eder etmez derhal mağaza güvenlik personeline başvurarak hırsızın kim olduğunu tahmin ettiğini belirterek gerekli önlemlerin alınmasını ve kapıların kapatılarak hırsızın yakalanmasını talep etmiş olmasına rağmen mağaza yetkililerinin bunun mümkün olmadığını belirterek yardımcı olmayı reddettiklerini, kendisi ile polislerin hırsızın eşkalini tespit etmek için mağazanın güvenlik kameralarını kontrol etmek istediklerinde ise şirket yetkililerin mağazanın içinde güvenlik kamerası olmadığı bilgisini verdiklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının hizmet kusuru nedeniyle maruz kaldığı hırsızlık olayı neticesinde oluşan 25.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davacının çantasının çalınmasında davalıya izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı, davalı şirkete ait mağazada alışveriş yaparken çantasının çalındığı iddiası ile bu davayı açmıştır.Mahkeme tarafından da davacının çantasının çalındığı kabul edilmiştir.Davalı tarafından ise mahkemenin gerekçesindeki bu yöndeki kabulü temyiz edilmediğinden bu husus kesinleşmiştir.Ayrıca davacının çantasında bulunan para ve eşyaları,Türk Medeni Kanunu' nun 6. maddesi gereğince ispat etmesi gerekir ise de, davacının çantasında bulunduğunu belirttiği eşya,para ve takının parasal miktarının günlük hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı araştırılmamıştır. Davalı şirkete ait mağaza da güvenlik kamerasının bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.Sıradan bir işyeri olmayan davalı şirkete ait mağazaya gelen müşterinin mal güvenliğini özellikle kendi muhafazasına terk edilmiş bir eşyasını asgari özen yükümlülüğüyle korumak ve kollamak zorunda bulunduğu davalı şirkete ait işyerine gelen müşterinin yapılan reklam ve hizmete güvenerek geldiği, müşterilerin davalının hakimiyeti alanında olduğu, müşterilerin zararlandırıcı eylemlerden korunması gerektiğinin kabulü zorunludur.Ancak kişilerin kişisel eşyalarını korumakta kendilerinden beklenen asgari özeni göstermemeleri halinde işyerlerine kusur atfedilmesi hak ve nesafet kurallarıyla bağdaşmadığı gibi işyerinin haksız yere zarara uğramasına neden olunabilecektir.Her olayın kendi içinde incelenip değerlendirilmesi gerekir. Öncelikle kişilerin kişisel eşyalarını korumada kendilerinden beklenen özeni gösterdiklerini kanıtlamaları gerekir. Bu halde tarafların olayda kusur ve sorumluluğu incelenmelidir. Davalıya ait mağazada alış veriş için bulunan davacının avize baktığı sırasında çantasını yanındaki alışveriş arabasına bıraktığı ve çantanın bulunduğu yerden çalındığı,güvenlik zaafiyeti bulunduğu, davacının da çantasını kontrolsüz bir şekilde alışveriş arabası içerisine bıraktığı dolayısı ile çantanın çalınması nedeni ile oluşan zararda tarafların müterafik kusurlarının bulunduğu sonucuna varıldığından maddi tazminat istemi yönünden tarafların müterafik kusur oranlarının tespiti yönünde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10401, Karar No: 2012/41992, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10401 E.  ,  2012/41992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Temyiz Talebinin Reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

04.12.2008 tarihli asıl karara karşı sanıklar müdafiilerinin temyiz yoluna başvurdukları, bütün sanıklar hakkında 09.01.2009 tarihinde temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, bu ek karara karşı sanık ... müdafiinin temyiz yoluna başvurduğu, diğer sanık müdafiilerine ek kararın tebliğ edildiğine dair dosyada tebligata rastlanmadığı dikkate alınarak, kararın sanıklara tebliğ edilip edilmediği, edilmişse tebligat parçasının dosyaya konulması, edilmemiş ise ek kararın usulünce tebliğ olunarak tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde sanıklara ait temyiz dilekçesinin de eklenerek iadesinin temini amacıyla mahalline iletilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29878, Karar No: 2014/11642, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29878 E.  ,  2014/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/210-2013/54

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz “dere mutlak koruma” alanında kalıp, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13950, Karar No: 2014/8705, Tarih: 27.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13950 E.  ,  2014/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

-/-

-2-

2013/13950 -2014/8705

KARŞI OY YAZISI

Davacı, davalının, bir gazetenin magazin ekinde yayınlanan roportajında, davacıyı ensest ilişki yani "aile içi yasak ilişki" içerisindeymiş gibi göstererek kişilik haklarına saldırdığını iddia ederek manevi tazminat istemiştir.

Mahkemece davalının kullandığı "ensest"'in kelime anlamının, yakın akrabalar arasındaki cinsel ilişki anlamına gelmekle birlikte, yazının tamamı incelendiğinde bu amaçla kullanılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davaya konu roportaj incelendiğinde davalının "...Ben 20 sene biriyle beraberlik yaşadıktan sonra onun evleneceği insanla asla yan yana olmam. Perihan Savaş, İbrahim Tatlıses'le dost olabilir ama gidip İbrahim'in karısıyla nasıl arkadaş olursun? Birbirlerini nasıl abla-kardeş gibi görürler? O senin ablansa ne işin var ablanın eski kocasının yatağında? Bunun karşılığı ensest.." biçiminde beyanda bulunduğu görülmektedir.

Davalı yukarıda belirtilen beyanda davacının eleştirdiği davranışlarını ensest ile ilişkilendirerek davacının kişilik haklarına saldırmıştır.

Bu nedenle davacı yararına uygun bir miktarda tazminata karar verilmek üzere karar bozulmalıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 27/05/2014