muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5732, Karar No: 2023/11208, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5732 E.  ,  2023/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1195 Esas, 2023/682 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1223 Esas, 2022/82 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi,... Mahallesi, 2715 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, keşif tarihinden önce gerekli verilerin toplanmasını, dava 4 ay içerisinde sonuçlanmadığı takdirde 4 ay sonrasından itibaren yasal faiz işletilmesini ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, emlak rayiç bedelinin çok üstünde hesaplandığını, yörede karpuz yetişmediğinden münavebeye eklenmesinin doğru olmadığını, objektif değer artış oranının ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu ileri sürmüştür

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, ürün verimlerinin düşük alındığını, üreticiye verilen devlet desteğinin maliyet hesabında dikkate alınmadığını, uygulanan objektif değer artış oranının düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, ürün verimlerinin düşük alındığını, üreticiye verilen devlet desteğinin maliyet hesabında dikkate alınmadığını, uygulanan objektif değer artış oranının düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen niteliklerine göre tespit edilen kamulaştırma bedelinin, niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 2715 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak, üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27690, Karar No: 2020/13494, Tarih: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27690 E.  ,  2020/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na göre öncelikle sanığın 10/01/2015 tarihli ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması ancak 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerektiği, sanığın savunması alınırken verdiği adres ile MERNİS adresinin aynı olduğu ve gerekçeli kararın 15.04.2015 tarihinde bu adrese tebliğ edildiği, tebligat parçasının üzerinde tebliğ imkansızlığı nedeni ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğin ...Mahallesi muhtarına yapıldığı ve 2 nolu haber kağıdının sanığın kapısına yapıştırıldığının yazılı olduğu, temyiz edilmeksizin kararın 24/04/2015 tarihinde kesinleştirildiği, cezaevinde bulunan sanığın 14.05.2015 ve 27.07.2015 tarihli dilekçeleri ile gerekçeli kararın kendisine gönderilmesi hususunda talepte bulunduğu, mahkemesince gerekçeli karar ve kesinleşme şerhinin, cezaevi aracılığı ile sanığa 30/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 15.03.2016 tarihli dilekçesi ile kararın yüzüne karşı okunmadığını ve yeniden yargılanma talebinde bulunduğu, mahkemesince 17/03/2016 tarihli ek karar ile sanığın dilekçesi temyiz dilekçesi olarak kabul etmek suretiyle, temyiz talebinin yasal süre içerisinde olmadığından temyiz talebinin reddine dair karar verildiği, ek kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanığın 26.07.2016 ve 17.07.2017 tarihli dilekçeleri ile dilekçesinin akıbetini sorduğu ve yeniden yargılanma talebinde bulunduğu, mahkemesince 22/09/2017 tarihli ek karar ile yeniden yargılanma talebinin reddine karar verildiği ve 22/09/2017 tarihli ek kararın 29/09/2017 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 15.01.2019 tarihli dilekçesi ile yokluğunda verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini temyiz hakkının elinden alındığını bildirdiği, mahkemesince 04/03/2019 tarihli ek karar ile 17/03/2016 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edilmesi için sanığın bulunduğu Ceza İnfaz Kurumuna yazı yazılmış ise de kurum tarafından gönderilen cevabi yazıda sanığın başka bir kuruma sevk edildiği, dolayısıyla tebliğ işleminin gerçekleşmediğinin tespit edildiği, bu nedenle sanığın mahkemesine hitaben gönderdiği dilekçenin, CMK'nın 296/2 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddi kararına karşı başvuru olarak değerlendirilerek dosyanın incelenmek üzere Yargıtay ilgili Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 09.03.2020 tarihli kararı ile 17.03.2016 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edilip- edilmediği araştırılıp, tebliğ edilmişse tebligat evrakının dosyaya konulmasından sonra ve gerekirse ek tebliğnamede düzenlendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın iadesine karar verildiği, mahkemesince 17.03.2016 tarihli ek kararın sanığa 15.05.2020 tarihinde MERNİS adresine tebliğ edilerek dosyanın incelenmek üzere Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmıştır.

15/04/2015 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15/03/2016 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin usule uygun tebliğden sonraki tüm işlemler hukuki sonuç doğurduğu nitelikte olmadığından aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 17.03.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, 23/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18714, Karar No: 2015/2463, Tarih: 23.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18714 E.  ,  2015/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek eş tarafından boşanma kararı, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, d

avalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, her ne kadar tarafların müşterek çocukları ile velayeti kendisine verilmeyen davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmuş ise de; hükümde çocukların isimleri tek tek yazılmadığı gibi, sadece "müşterek çocuk ... ... ile baba arasında kişisel ilişki tesisine" şeklinde karar verilmiştir. Tarafların ... adında bir çocukları bulunmadığı gibi, soyadları da "..." değil "... Belirtilen şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "Küçük .... ..." sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine velayetleri davacı anneye verilen "tarafların müşterek çocukları ..., ... ... ve ..." sözcüklerinin yazılarak, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu haliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/7105, Karar No: 2012/14143, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7105 E.  ,  2012/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2010 tarih ve 2009/236-2010/706 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında, davalının Enbol Gıda Teks. Dayanıklı Tük. Mal. Mob. Hay. Bes. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki dört hissesini davacı müvekkiline devretmesi ve devir karşılığı 48.000,00 TL'nın davalıya ödenmesi yönünde 02/04/2008 tarihinde hisse devir taahhütnamesi imzalandığını, müvekkilinin edimi ifa etmesine karşın davalının hisse devrini yerine getirmediğini ileri sürerek yerine getirilmeyen hisse devri gereği ödenen 48.000,00 TL' nın iadesine karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talimatı üzerine müvekkilinin satım konusu olan hisselerini davacının oğlu Ayhan Tabanoğlu'na devrettiğini, davacının kötü niyetli olup hakkın suistimalini teşkil eden bir davranış içerisine girdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, imzası taraflarca kabul edilen 02.04.2008 tarihli sözleşme uyarınca davacının 4 hisseye karşılık olarak 48.000,00 TL'yı davalıya ödediği, şirkete ait hisselerin davacıya devredilmediği, davacının davalıya çekmiş olduğu 06/03/2009 tebliğ tarihli ihtarname ile davalıyı temerrüde düşürdüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, olayların gelişimine bakıldığında taraflar arasında yapılan adi yazılı sözleşmeden sonra dava konusu payların hukuken devredildiği davacının oğlunun, dava dışı payı devredilen şirkette işe başlamış olduğu, daha sonra da noter önünde yapılan sözleşme ile payların bu kişiye devredildiği ve bu devir nedeniyle davacının oğlu tarafından davalıya başkaca bir ödeme yapılmamış olduğunun anlaşılması karşısında taraflar arasındaki sözleşme gereği devredilmesi gereken payların davacının talimatı ve kabulü ile davacının oğluna devredilmiş olduğunun kabulü gerektiğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6026, Karar No: 2021/1228, Tarih: 08.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/6026 E.  ,  2021/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; olay günü ölenin sanık ...'e ait binada boya yaptığı esnada elindeki fırçanın sopasının, evin yakınından geçen elektrik tellerine çarpması şeklinde meydana gelen ve olay tarihinde Dedaş'ın olay mahallinden sorumlu koordinatör mühendisi olan sanık ...'ın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarına, eylem ile ölüm arasında illiyet ağı bulunmadığına, olayda sanığın sorumluluğunun bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 08/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17418, Karar No: 2013/4791, Tarih: 12.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17418 E.  ,  2013/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen ....03.2010 tarih ve 2008/434-2010/187 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 12.03.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, aile şirketi olan davalı şirketin ortağı davacı murisinin davalı şirket ortaklarından ... ve oğullarından 1.250.000 DM karşılığında 01.03.1997 tarihinde satın aldığı paylar ile babasından aldığı payla şirket pay defterine işlenmediğini ileri sürerek, 4685 payın şirket defterine yazılmasını ve 26.12.1997 tarihli genel kurul toplantısındaki sermaye artırımına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, genel kurul kararının iptalini gerektirir yasal nedenler bulunmadığını, pay devri iddiasının dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalıların, davacının dayandığı devir sözleşmesinin güvene dayanarak başka işler için verilen boş imzalı kağıdın doldurulması suretiyle oluşturulduğunu savundukları, boş kağıda imza atanın sonuçlarına katlanacağı, davacının babası olan ...’den 525 hisseyi noter sözleşmesiyle geçerli olarak devir aldığı, davalı ... ve ...’nün hisseleriyle ilgili olarak geçerli bir vekalet sunulmadığı, bu davalılarla ilgili istemin yerinde olmadığı, esasen, önceki kararda da bu davalılara ilişkin bir kabul kararı bulunmadığı, davalı...'nün hisseleriyle ilgili taraflar arasında 01.03.1997 tarihli bir protokolün olduğu, bu protokolün geçerli bulunduğu, önceki kararda sermaye artırım kararının iptali isteminin reddine karar verildiği, bu kararın bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle, hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, hisse devirleriyle ilgili kısmen kabulüne, davalı...'ye ait 3640 pay ile muris ...'ye ait 525 pay olmak üzere toplam 4165 payını davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 07,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5935, Karar No: 2014/14056, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5935 E.  ,  2014/14056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12529, Karar No: 2010/3747, Tarih: 05.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12529 E.  ,  2010/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2008 tarih ve 2006/274-2008/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Birlik Lokantası’nın Fethiye Ticaret Odasında müvekkili ...’ya ait işletmenin ticaret unvanı olarak 26/12/2000 tarihinden beri kayıtlı olduğunu, 27/08/2004 tarihinde Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığına “Birlik Lokantası” ibareli hizmet markası tescili için başvuruda bulunduğunu, davalının lokanta işletmeciliği faaliyetini Birlik Lokantası tabelası altında sürdürdüğünü, bu durumun iltibasa ve haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek, davalının ticaret unvanına, hizmet markasına ve işletme adına tecavüzünün durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Birlik Lokantası” isimli işletmeyi 07/05/2001 tarihinde davacıdan devraldığını, taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesi ile işletmenin tüm aktif ve pasiflerinin müvekkiline devredildiğini, işyerindeki yazar kasa, emtia ve demirbaşların fatura ile müvekkiline satıldığını, işletmenin vergi, su, elektrik, kredi borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini, davacı adına olan maliye kayıtlarının da müvekkili tarafından kapattırıldığını, devir sözleşmesinde ticaret unvanının devir kapsamı dışında bırakıldığına dair herhangi bir kaydın olmadığını, işletmenin Fethiye Ticaret Sicilinde “Çanakkale Bayır Dondurmaları ve Birlik Lokantası ...” ticaret unvanı ile kayıtlı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı ...’nın Birlik Lokantası ibareli marka tescil başvurusunun Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığını tarafından başvuru aşamasında reddedildiği, 07/05/2001 tarihli işletme devri sözleşmesinde unvanın devredilmediği yolunda açıkça bir anlaşma hükmü bulunmadığı, TTK 51. maddesi gereğince bir işletmenin devri aksi açıkça kabul edilmedikçe unvanın devrini dahi tazammum edeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.