muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4498, Karar No: 2016/9453, Tarih: 07.06.2016

Bu tanımlardan hareketle primlerin zorunlu oluşu, matrah ve oranlarının kanunlarca belirlenmesi, tahsilinin kamusal yaptırımlara bağlanması kamu alacaklarının tahsiline yönelik 6183 sayılı Kanun kapsamında tahsil edilmesi karşısında, kamusal nitelikte bir alacak olduğu açıktır. Bu nedenle tahakkuk ve tahsilinde kamu hukukuna ait hüküm ve ilkeler uygulanacaktır. Özel hukuk borç ilişkilerini düzenleyen Borçlar Kanunun “muacceliyet hükümlerinin” bu uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmamaktadır.

Prim alacaklısı Sosyal Güvenlik Kurumu, prim alacağından ne zaman haberdar olmuş ise alacağını isteme hak ve yetkisine o zaman kavuşacaktır. Kurumun haberdar olmadığı bir alacağını istemesini ve tahsil etmesini beklemek ve bu sürede zamanaşımı süresini işletmek hukuk mantığına aykırıdır. 506 sayılı Kanun'un 80.maddesinde düzenlenen süre, Kuruma bildirilen haberdar olunan prim alacakları için geçerli bir süredir. Kurumun haberdar olmadığı bir alacağın zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağına dair 506 sayılı Kanunda bir düzenleme mevcut değildir. Ancak kamu hukukunun alacakların tahsiline ilişkin ilkeleri ile çözüme kavuşturulmaları gerekmektedir. Tıpkı vergi hukukunda kabul edilen, tahakkuk ve tahsil için ayrı zamanaşımı süreleri prim alacağı içinde geçerlidir. Vergi alacağı, vergi doğuran olayın idare tarafından öğrenilmesinden itibaren tahakkuk ettirilmekte, bu tahakkuktan sonra tahsil zamanaşımına tabi olmaktadır. Bu özellik, alacağın kamu alacağı niteliğinden kaynaklanmaktadır. Nitekim 5510 sayılı Kanunun 93/2 maddesinde kanun koyucu tarafından aynı kamu hukuku ilkeleri gözetilerek “Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak on yıllık zamanaşımına tabidir. Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise mahkeme kararının kesinleşme tarihinden, Kurumun denetim ve kontrolle görevli memurlarınca yapılan tespitlerden doğmuş ise rapor tarihinden, kamu idarelerinin denetim elamanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemelerden doğmuş ise bu soruşturma, denetim ve inceleme ve inceleme sonuçlarının Kuruma intikal ettiği tarihten veya bankalar döner sermayeli kuruluşlar, kamu idareleri ile kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlardan alınan bilgi ve belgelerden doğmuş ise bilgi ve belgenin Kuruma intikal ettiği tarihten itibaren zamanaşımı on yıl olarak uygulanır. Bu alacaklar için 89. madde gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı 88. maddede belirtilen ödeme süresinin son gününü takip eden günden itibaren uygulanır” düzenlemesini getirilmiştir.

506 sayılı Kanunu 80. maddesinde düzenlenen prim alacağı ile 5510 sayılı Kanunun 88. maddesindeki prim alacağı aynı alacaktır. Hukuki nitelikçe aralarında bir fark yoktur. Her ikisi de kamu alacağıdır. Bu kamu alacağının zamanaşımına esas

506 sayılı Kanunu 80. maddesinde düzenlenen prim alacağı ile 5510 sayılı Kanunun 88. maddesindeki prim alacağı aynı alacaktır. Hukuki nitelikçe aralarında bir fark yoktur. Her ikisi de kamu alacağıdır. Bu kamu alacağının zamanaşımına esas

alınan başlangıç tarihinin ne zaman başlayacağı hangi ilkelerin uygulanacağı kanun koyucu tarafından 93/2 maddesinde açıklanmış, izah edilmiştir. Bu düzenleme “olanının açıklanması, malum ilkelerin ilanı niteliğinde” olup yeni bir ilke yeni bir düzenleme getirmemiştir. Uygulayıcının buradan hareketle açık düzenleme bulunmayan 506 sayılı Kanun dönemindeki Kurum alacakları içinde kamu hukukunun bu ilkelerini uygulayarak sonuca gitmesi gerekmektedir. Yoksa kanunun geriye yürütülmesi gibi bir sorun bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan, kamu alacaklarının tahakkuk ve tahsiline ilişkin usule göre; prim alacağında zamanaşımı süresinin, prim alacağının tespitine ilişkin Kurum denetim raporunun intikal tarihinden sonra işlemeye başlayacağı yönündeki mahkemenin hukuki kabulü yerinde olduğundan sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmıyorum.

Ancak mahkemece “davacının, prim borcunun zamanaşımına uğradığı gerekçesine” dayanıldığı, bu nedenle başka bir inceleme yapılmadığına yönelik kabulü yerinde değildir. Dava dilekçesinin içeriğinde açıkça inşaat bir bütün olarak ele alındığı takdirde eksik işçilik bildiriminin de söz konusu olmadığı belirtilerek prim borcuna da itiraz edildiğinden işin esasına girilmek suretiyle araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken; eksik araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğundan kararın bu gerekçe ile bozulması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/19343, Karar No: 2014/12959, Tarih: 27.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19343 E.  ,  2014/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/200109

Mahkemesi : Salihli (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/05/2012

Numarası : 2012/242 - 2012/316

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın saat 20:00 sıralarında kamyoneti ile tali yoldan ana yola çıkmak üzere kavşağa girdiğinde, sağından soluna doğru ana yolda seyreden katılan S. H.A. idaresindeki araca çarpması sonucu S.. A.. ile aracındaki katılan Y.. A.. 'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabulünde isabetsizlik bulunmamakta ise de, katılanların basit şekilde yaralandıklarının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak, 1 yıl 3 ay hapis cezası tayini,

2-Katılan Y.. A..’ın 24.10.2011 tarihli kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını bildirmiş olması ve şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması nedeni ile sanığın mağdur S.. A..'ın yaralanması nedeniyle TCK’nın 89/1. maddesi yerine 89/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38868, Karar No: 2017/22780, Tarih: 24.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38868 E.  ,  2017/22780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozma öncesi tesis edilen 26/05/2016 tarihli kararda, fazla çalışma ücreti 16.464,00 TL tutarında, hafta tatili ücreti ise 4.598,84 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bozma ilamında söz konusu alacaklara yönelik bir bozma sebebi mevcut olmamasına rağmen, bozma sonrası tesis edilen iş bu temyiz incelemesine konu kararda, bir önceki karara göre daha yüksek tutarlarda fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hükmedilmesi usulü kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.

3-Kabule göre de; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının reddi, esasa ilişkin olmadığından, anılan alacakların reddi bakımından, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi nazara alınmalıdır. Esastan kısmen reddedilen alacak miktarları bakımından ise, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesi nazara alınmalıdır. Mahkemece, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27, Karar No: 2015/110, Tarih: 09.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/27 E.  ,  2015/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 15.12.2008 ile 19.12 2008 olarak mahallinde düzeltilebileceği kabul edilerek ve hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'nın duruşmalı inceleme isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 318/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ...ile ...'a yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

a) Sanıklar . ... ve ... hakkındaki cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b) Sanık ... hakkında kurulan hükümde ise;

Suçun işlenmesi ile elde edildiği kabul edilen ve sanık ...'dan ele geçirilen 1900 TL. ile 50 Doların TCK'nın 55. maddesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün müsadereye ilişkin kısmından "TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca” ibaresinin çıkarılarak “TCK'nın 55. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların atılı suçu kabul etmemeleri ve hükme dayanak yapılan telefon görüşmelerinin kendilerine ait olmadığını savunmaları karşısında; sanıkların ses örnekleri alınarak telefon konuşmalarının sanıklara ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması, ayrıca sanıklar tarafından kullanıldığı iddia edilen .. hatlarına ilişkin abonelik sözleşmelerinin aslı ile TİB’den anılan numaranın baz istasyonlarını gösterir arama-aranma kayıtları getirtilerek, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinin hat sahibini tanıyıp tanımadıkları araştırılıp anılan hattı fiilen kimin kullandığı sorularak, gerekirse abonelik sözleşmesindeki imza ile sanıkların örnek imzalarının mukayeseli incelemesi de yaptırılarak, sanıklara ait olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6467, Karar No: 2013/9606, Tarih: 21.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6467 E.  ,  2013/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Ankara 13. Asliye Hukuk ve Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, 6102 sayılı TTK.'nun 1472. maddesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, özel konut poliçesi nedeniyle ödenen bedelin, yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3431, Karar No: 2022/2837, Tarih: 12.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3431 E.  ,  2022/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dinar Rüzgar Enerji Santrali yapımında türbin tedariği görevini üstlenen Siemens Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile yüklenici konumunda bulunan Mağdenli Nakliyat Ticaret Anonim Şirketi arasında akdedilen sözleşme gereği Antalya ilinden, Dinar ilçesi Çobansaray köyünde bulunan, inşaat işlerinin yapımının taşeron olarak Güriş İnşaat Mühendislik Anonim Şirketine verildiği ve sanığın şefi olduğu şantiyede, rüzgar gülü taşıma işi yürütülmekteyken, yüklenici firmanın vinç operatörü Duran'ın idaresindeki vinçle, gündüz vakti, rüzgar güllerini boşalttıktan sonra şantiyeden dönüşü esnasında, 50 metre aralıklarla tehlikeli viraj levhalarının bulunduğu, eğimli, keskin virajlı, mucurlu, stabilize yolda ilerlemekteyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yoldan çıktığı ve gidiş yönüne göre soldaki dere yatağına uçtuğu, ölümüyle sonuçlanan olayda;

Dosya kapsamındaki raporlarda trafik kazasının gerçekleşmesine etki edecek mahiyette araçta herhangi bir kusur tespit edilemediğinin bildirildiği, kazanın şantiye alanı dışında gerçekleştiği, anılan yolun sıklıkla tehlikeli viraj yön levhalarıyla donatılarak sürücüye gerekli uyarıda bulunulduğu, ölenin kazaya konu aracı kullanmaya yeterli ehliyete sahip olduğu ve 2001 yılından beri aynı işi yaptığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece sanık hakkında kusuru bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığına, kusur durumuna, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13621, Karar No: 2016/8751, Tarih: 20.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13621 E.  ,  2016/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga .... Genel Müdürlüğü'ne bağlı .... .... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında .... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken .... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen Maliye Hazinesi vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan İl Özel İdaresi'nin taraf olduğu davaların İl Özel İdaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...06/12/2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13 İlde Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi 5. fıkrası ile, 30/03/2014 tarihinden itibaren .... İl Özel İdaresi'nin görevlerinin sona ermesi ve tüzel kişiliğinin ortadan kalkması, davacının herhangi başka bir kuruma devredilmeden önce emekli olması gözetilerek özlük haklarının halefiyet yoluyla Maliye Hazinesi'ne devredilmesi nedeniyle .... Hazinesi hasım kabul edilerek” bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, ...., Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla İl Özel İdarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan İl Özel İdareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, Valiliklere, Büyükşehir Belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan İl Özel İdarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu İl Özel İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile İl Özel İdaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”