muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14946, Karar No: 2019/6573, Tarih: 17.12.2019

Mahkemece, davanın tapu iptali ve tescili yönünden reddine, bedel yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “Somut olayda, mahkemece, vekâlet görevi kötüye kullanılarak taşınmazın temlik edildiği iddiası bakımından hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, vekil özen borcunu yerine getirmek zorunda olup, mahkemece bu hususta araştırma yapılmamış, taşınmazın satış tarihi değerinin ne olduğu belirlenmemiş, bilirkişiden davacının zararının tespiti bakımından denetime elverişli bir rapor alınmamış ve davacı tanıkları dinlenmemiştir. Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular uyarınca gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması ile vekil ...’ın özen borcunu yerine getirip getirmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de, davalı Kürşat hakkında açılan tapu iptali ve tescil davası reddedildiğine ve bedelin davalı ...’dan tahsiline karar verildiği halde, hükmedilen yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden davalı Kürşat’ın da diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi, hakkında açılan dava reddedilen ve kendisini avukatla temsil ettiren davalı Kürşat lehine avukatlık asgari ücret tarifesi hükümlerine göre vekâlet ücreti takdir edilmemiş olması da isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davalı Kürşat Kahraman aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... vekili tarafından süresinde duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.12.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalılardan ...'un yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 9.631.71. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 17.12.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

-KARŞI OY-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, bunun mümkün olmaması halinde bedelin vekilden tahsili isteğine ilişkindir.

Davalılar, zamanaşımı savunmasında bulunmuşlardır.

Tapu iptali-tescil isteğinin reddine bedelin vekilden tahsiline ilişkin olarak verilen karar Dairece araştırma noksanlığından bozulmuş, bozmaya uyulduktan sonra yine iptal-tescil isteğinin reddine bedelin vekilden tahsiline dair karar vekil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 04.09.1997 tarihinde çekişmeli taşınmazın satışına da yetkili, olmak üzere ...'u vekil tayin ettiği, vekilin 28.08.1998 tarihinde davacıya ait 786 parsel sayılı taşınmazı davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Davacı ile davalı ... arasındaki ilişki vekalet sözleşmesine dayanmaktadır. Vekil eden dolaysız temsil yolu ile kendi nam ve hesabına alınanların teslimine ilişkin şahsi nitelikteki hakkını TBK'nun 147/5 (818 sayılı BK'nun 126/4) maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde kullanmalıdır. TBK'nun 149 (818 sayılı BK'nun 128.) maddesine göre de zamanaşımı alacağın muaccel olması ile başlar.

Somut olayda davacının alacağı, davalı vekil ...'ın taşınmaz bedelini aldığı ve zimmetine geçirdiği tarihte bir başka ifadeyle satış tarihinde muaccel hale gelmiştir. Dava tarihi itibarıyle zamanaşımının dolduğu açıktır.

Bu nedenle davanın tümden reddedilmesi için hükmün bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1437, Karar No: 2016/3443, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1437 E.  ,  2016/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yeğeni olan davalı M.. Ö..'le 28.06.2006 tarihli düzenleme şeklindeki vekaletname ile vekil kıldığını, davalı ise müvekkilinin dava dışı kooperatifteki 197 no'lu hissesini, müvekkilinin rızası olmaksızın muvazaalı bir şekilde diğer davalı devredip daha sonra dava konusu hisseyi kendi üzerine devraldığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı taşıyıcılar kooperatifindeki 197 no'lu üyeliğinin iptali ile müvekkili adına tescilini, aksi halde hisse bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. Ö.. vekili, hissenin davacının bilgisi dahilinde bedeli karşılığında devir alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Z.. Ç.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve kararın temyizi sonucu Dairemizin 02.02.2015 tarih ve 2012/1319 E.,-3246 K. sayılı ilamıyla "olayda, kooperatif üyeliği ihtilaflı olduğundan, mahkemece verilecek karar, bu davada taraf olmasa da dava dışı kooperatifin hukukunu etkiliyeceğinden, dava dışı kooperatif hakkında dava açması için davacı tarafa süre verilmesi, dava açıldığı taktirde eldeki dava ile birleştirilerek uygun sonuç dairesinde hüküm tesisi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak, asıl davada davalı davacının rızası ve izni olmadan, herhangi bir bedel ödemeksizin davacının kendisine verdiği vekalet akdini kötüye kullanarak sırf devir işlerini gerçekleştirmek için önce hisseyi vekaleten diğer davalı adına devrettiği, sonrasında ise ondan kendisinin aldığı, yapılan devrin bedeli karşılığı gerçek bir devir olmayıp muvazaalı olduğu, davalılar ile işbirliği içinde bu işleri yaptıkları gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, birleşen davada davalı kooperatif vekili temiyzi etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, birleşen davada davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı kooperatif vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7972, Karar No: 2019/17863, Tarih: 10.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7972 E.  ,  2019/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi T.C. Milli Eğitim Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 7 ve 10 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

" 7-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 1.972,12 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 25,20 TL. peşin harç ile 380,32 TL. ıslah harcının mahsubu ile bakiye 1.566,60 TL. harcın davalı ... ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliğinden tahsili ile hazineye irat kaydına,

10- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 481,00 TL. yargılama giderinden kabul/redde göre belirlenen 472,81 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen,

Davacının yaptığı toplam 430,72 TL. harç masrafının sadece davalı ... ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliğinden tahsili ile davacıya verilmesine, " bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32947, Karar No: 2016/5010, Tarih: 23.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/32947 E.  ,  2016/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin .... fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3208, Karar No: 2024/9434, Tarih: 06.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3208 E.  ,  2024/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarihli ve 2014/375 Esas, 2014/719 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 05.12.2014 tarihinde verilen kararı,1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.01.2023 tarihinde temyiz eden sanığın, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 15.01.2024 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13731, Karar No: 2020/1771, Tarih: 13.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13731 E.  ,  2020/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/11/2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12/02/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 1193, 2206, 667 ve 672 pparsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davayı kabul ettiklerini, dava konusu taşınmazların ortaklığının satış yoluyla giderilmesini istediklerini duruşmada beyan etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların 3080 sayılı Yasa kapsamında kalması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 13. maddesinde;

“Uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren, kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar, gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceği; bu arazilerin ipotek ve satış vaadine konu olamayacağı, ancak, bu kısıtlama süresinin beş yılı aşamayacağı; sulama alanlarında toplulaştırma çalışmaları kısıtlama süresi içerisinde sonuçlandırılamadığı takdirde, toplulaştırma çalışmalarının sonuçlandırılması amacıyla kısıtlama süresinin en fazla beş yıla kadar daha uzatılabileceği,

Mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği; mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği”

Hükmü yer almakta iken, Anayasa Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli kararıyla bu düzenlemenin “mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği"ne ilişkin kısmı iptal edilmiş; 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 9. maddesiyle de “Bu taşınmazlar hakkında mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği”ne ilişkin cümlesi ilga edilmiştir.

Somut olaya gelince; bu Kanunun 13. maddesi kapsamındaki uygulama alanlarında kalan ve işlemleri henüz tamamlanamayan arazilerin miras yoluyla intikali ve ortaklığının satış suretiyle giderilmesine ilişkin olarak herhangi bir yasaklama bulunmadığından mahkemece davanın esası incelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 13.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2496, Karar No: 2023/6444, Tarih: 25.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2496 E.  ,  2023/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1653 E., 2022/1792 K.

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1000 E., 2021/213 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle ;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında görülen Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/1637 Esas sayılı boşanma davasının reddedildiğini ve 05.10.2015 tarihinde kesinleştiğini, erkeğin evlilik birliği içinde çocuk olmaması nedeniyle müvekkiline fiziksel şiddet ve psikolojik baskı uyguladığını, müvekkilinin açtığı boşanma davası süresince erkeğin kadını evden attığını, ziynet eşyalarını ve kişisel eşyalarını teslim etmediğini, maddî destekte bulunmadığını, müvekkilinin sürekli erkeğin ve ailesinin tehdit ve hakaretlerine maruz kaldığını, başkalarının önünde rencide edildiğini, reddedilen davanın kesinleşmesinin üzerinden 3 yıl geçtiğini, tarafların ortak hayat kurmadığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadın tarafından açılan Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/1637 Esas sayılı boşanma davasının reddedildiğini ve 05.10.2018 tarihinde kesinleştiğini, kadının açmış olduğu boşanma davasının reddedilmesi üzerine kadının, müvekkilinden habersiz olarak evi terk ettiğini, geçen 3 yıl içinde ortak hayatın yeniden kurulamadığını, tarafların çocuk sahibi olamamaları nedeniyle kadının müvekkilini suçladığını, düşük yapmasından sonra oluşan öfke ve sinir sonucu müvekkilini yalnızken ya da ailesinin yanında küçük düşürüp aşağıladığını, "sağlıklı bir erkek olsaydın eğer bunlar başımıza gelmezdi, sen nasıl bir erkeksin, ben de kendimi bir adamla evlendim sanmıştım" gibi cinsiyetçi ve küçük düşürücü söylemlerde bulunduğunu, bu olaylardan sonra kadının boşanma davası açtığını, boşanma davasının reddedilmesinden sonra ziynet eşyalarını, otomobili ve kişisel eşyalarını alarak konutu habersiz terk ettiğini iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca boşanmalarına, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her iki davanın fiili ayrılık nedeniyle boşanma davası olduğu, daha önce açılıp reddedilen boşanma davasından sonra tarafların bir araya gelip ortak hayatı yeniden tesis etmedikleri, bu nedene 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının şartlarının asıl ve birleşen dava yönünden gerçekleştiği, kadın tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde bulunulmuş ise de, kadının çalışarak bir gelir elde ettiği, boşanma ile yoksuluğa düşmeyeceği, Ankara 1 Aile Mahkemesince yapılan yargılama sırasında verilen kesinleşmiş karar içeriğine göre kadının açtığı davanın ispat edilememesi nedeniyle reddine karar verildiği, eldeki dosyada yapılan yargılama ve toplanan delillere göre erkeğin, kadını evden kovması nedeniyle tarafların ayrı yaşamaya başladıkları anlaşıldığından kadın yönünden manevî tazminat şartlarının oluştuğu, tarafların sosyal ekonomik durumu kusur durumları dikkate alınarak kadın yararına manevî tazminata hükmedildiği, erkeğin manevî tazminat talebinin ise reddedildiği gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen manevî tazminat ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece erkeğin kadını evden kovduğu kabul edilerek kusur belirlemesi yapılmış ise de, tanık ... beyanının kadından duyduklarına dayalı olduğu, görgüye dayalı bilgi içermediği, bu nedenle hükme esas alınamayacağı, tanık ...'in beyanında geçen kovma olayının ise ne zaman gerçekleştiği hususunda açıklık bulunmadığı, reddedilen boşanma davasından önce ya da sonra mı olduğu hususunda netlik içermediği, soyut nitelikli olduğu, hükme esas alınmaya elverişli olmadığı, diğer tanıkların ise kovma iddiasına yönelik bilgilerinin bulunmadığı, buna göre reddedilen boşanma davasından sonra erkeğin kadını evden kovduğu yönündeki iddianın ispatlanamadığı, erkeğe "kadını evden kovma" kusurunun yüklenmesi yerinde olmadığı, öte yandan, kadının ret kararı ile sonuçlanan Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/1637 Esas 2015/964 Karar sayılı boşanma davasını açarak fiili ayrılığa sebebiyet verdiği, bu nedenle tam kusurlu olduğu, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, erkeğin de kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir davranış kanıtlanamadığından erkek lehine de manevî tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davalı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunun tespitine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, davalı davacı erkek vekilinin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat talebi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk