muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4524, Karar No: 2017/10662, Tarih: 13.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4524 E.  ,  2017/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21/12/2016 tarih ve 2016/367 E.-2016/477 K. sayılı kararına karşı davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ...Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 09/03/2017 tarih ve 2017/342 E.-2017/337 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına karşı davacılar tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacıların 24/08/2017 tarihli dilekçe ile davadan ve temyiz isteminden feragat ettiği tespit edilmiştir.

HGK'nun 20.09.1995 tarih ve 1995/12-661 E.-1995/763 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere davadan ve temyiz isteminden feragat edilen durumlarda öncelikle davadan feragat hakkında ilk derece mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacıların davadan feragatı hakkında ilk derece mahkemesince bir karar verilmek üzere Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7661, Karar No: 2019/20782, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7661 E.  ,  2019/20782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24141, Karar No: 2014/8092, Tarih: 24.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24141 E.  ,  2014/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın idari yargı görevli olduğundan reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ancak, taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemişti

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6469, Karar No: 2016/8027, Tarih: 01.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6469 E.  ,  2016/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, keşidecisi Sınırlı Sorumlu Altepe Konut Yapı Kooperatifi olarak görünen çalıntı çeki doldurup borcuna karşılık cirolamak suretiyle ....'ye vermek suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu eylemde; sanığın çeki ... isimli bir şahısa sattığı 50 ton portakal karşılığı aldığına ilişkin savunmasının doğruluğunu teyit bakımından, sanığın ticari defterleri incelenerek fatura, fiş, makbuz gibi belgeler düzenleyip düzenlenmediği, suça konu çekin yasal defterlerine kaydedilip edilmediğinin araştırılması, ilk ciranta ...hakkında sanıktan kimlik ve adres bilgileri sorulmak suretiyle araştırma yapılması, böyle bir kişinin varlığının saptanması halinde suça konu eyleme ilişkin tanık sıfatıyla ifadesinin alınması, çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve keşideci imzası ile ilk ciranta isim ve imzasının, sanığın veya hesap sahibi kooperatif yetkililerinin eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3998, Karar No: 2007/2919, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3998 E.  ,  2007/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Mahkemenin 29.12.2006 tarihli kısa kararı ile davanın reddine karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın nasıl sonuçlandırıldığı gösterilmemiş ve karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli kararın hüküm kısmında davanın kabul ya da reddi kaydına yer verilmemiştir.

1086 sayılı HUMY'nın 388 ve devamı maddelerine göre mahkemenin gerekçeli kararında hüküm sonucunun ve hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sırasıyla, açıkca, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olduğu gibi duruşmaların açıklığı ve mahkeme kararlarına duyulan güven ilkesinin de gereğidir. Mahkemece bu yönün gözardı edilmiş olması doğru değildir. O halde usul yasasına açıkca aykırı olan hükmün bozulması gerekir.

Davacı ... vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 2.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4668, Karar No: 2011/11815, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4668 E.  ,  2011/11815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 1.9.1985 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 1.9.1985 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 1.9.1985 olduğunun tespitine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise; davacının 1.5.1985 tarihli çalışmasının sigortalılığına başlangıç teşkil ettiğinin tespitine karar verildiği, böylelikle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysaki, 9.3.2011 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın çelişkili olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda, konuyla ilgili 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11819, Karar No: 2013/22000, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11819 E.  ,  2013/22000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

... Ticaret Sicil Memurluğu’nun 13.04.2010 tarihli yazı cevabında davalı ... Çatı İmalatı Ltd. Şti.’nin ticaret siciline kayıtlı adresinin ... Mah. Şehit ... Sok. No:8 Beykoz/... olarak belirtilmesine rağmen, dava dilekçesi ve ekleri ile gerekçeli kararın Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre, İçeren Köy Eski ... Cad. G 37 Sok. ... Apt. No:12/1 .../... adresine yapıldığı, Kazan İlçe Nüfus Müdürlüğü yazı cevabında davalı ...’ın mernis sisteminde kayıtlı adresinin ... Mah. Amiral Cad. 175/25 Karamürsel/ ... olduğunun belirtilmesine rağmen dava dilekçesi ve ekleri ile gerekçeli kararın Devlet Yolu Üstü No: 18 Karamürsel/... adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine tebliğ edildiği,

Davalı ... ...’ın mernis sisteminde kayıtlı adresine dava dilekçesi ve ekleri ile gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebligat yapılmadan doğrudan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine tebliğ edildiği anlaşıldığından, anılan davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat parçasının eklenmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16247, Karar No: 2013/15340, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16247 E.  ,  2013/15340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Tarsus 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, çocuklarının nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, nüfus kaydında dava dışı ...'un çocuğu olarak görünen küçük çocuklarının gerçekte ... ile gayriresmi birlikteliğinden doğduğunu belirterek küçüklerin nüfus kaydının ... adına tescil edilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde küçüklerin baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Tarsus 1. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/944, Karar No: 2018/2488, Tarih: 07.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/944 E.  ,  2018/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 26/01/2015 tarih 2014/18346 Esas 2015/960 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4793, Karar No: 2015/5637, Tarih: 23.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4793 E.  ,  2015/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/310120

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/07/2014, 2014/109 (E) ve 2014/161 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan'ın, mağdur Murat'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, fazla ceza verildiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; sanıktan tahsiline karar verilen "160,00.TL" müdafii ücretinin hükümden çıkartılmasına ve toplam "826,00.TL" olarak tespit olunan yargılama giderinin "666,00.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/471, Karar No: 2016/7015, Tarih: 12.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/471 E.  ,  2016/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafii Av. ...'ın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.12.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2136, Karar No: 2015/3256, Tarih: 06.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2136 E.  ,  2015/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işletme faaliyetleri kapsamında katılan şirketten leasing usulü ile kiralamış olduğu araçların kira bedelini süresinde ödememesi üzerine noter marifetiyle kendisine ihtarname yollandığı, bu ihtarnameye rağmen kanuni süresi içerisinde kiralamaya konu araçları teslim etmeyen sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “OTUZ GÜN", "YİRMİ BEŞ GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1872, Karar No: 2018/10934, Tarih: 19.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1872 E.  ,  2018/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/1-6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin verilen cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanığa verilen taksitli adli para cezasında, taksitlerin hangi aralıkta ödeneceğinin belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasındaki “TCK'nın 50/4 delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve TCK'nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 gün olarak belirlenmesine,” ibaresi ile hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Hükmolunan adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik durumu göz önüne alınarak adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birbirini takip eden birer ay aralıklarla 20 eşit aylık taksitler halinde ödenmesine, taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.