muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5475, Karar No: 2013/7893, Tarih: 10.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5475 E.  ,  2013/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... ile dahili davalı yüklenici ...(...) arasında tanzim olunan 11.07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dahili davalı yüklenici ...'ya (...) ait olan 11 ve 14 no'lu dairelerin yüklenici tarafından inşaat için yaptırdığı ahşap işlerine karşılık aralarındaki sözleşme uyarınca dava dışı ... Ahşap Sanayi'ne verildiğini, müvekkilince de dava dışı ... Ahşap Sanayi'nden satın alınan ve halen kullanılmakta olunan dava konusu bu dairelerin devirlerinin verileceğinin bildirilmesine rağmen halen devredilmediğini ileri sürerek, anılan dairelerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve dahili davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının davalı arsa sahibi ...'den yükleniciye düşen dairelerin yüklenicinin tescil hakkına halefiyet ilkesi çerçevesinde tescil talep edebilmesi bakımından, davalı ile dahili davalı arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, dahili davalı yükleniciye düşeceği kararlaştırılan 11 ve 14 no'lu bağımsız bölümlerin davacıya satış ve devrine ilişkin davacı tarafından sunulan sözleşmede dahili davalı yüklenici ...'nın herhangi bir imza ve taahhüdünün bulunmamasına, davacının dairelerin kendisine satış ve devredildiğini iddia ile sunduğu satış sözleşmesinde satıcı olarak imza atan ... Ahşap Sanayi adına ....nin 11 ve 14 no'lu dairelerin, yüklenici dahili davalı ... tarafından kendisine satış ya da devredildiğine ya da temlik edildiğine ilişkin bir belgenin de verilen kesin süre içerisinde sunulmamış olmasına ve dahili davalı yüklenici tarafından davacının bu yöndeki iddialarının tamamen inkâr edilmiş olmasına göre, davacının dava konusu dairelerde mülkiyet hakkı iddia etmesi ve tescil talebinde bulunabilmesi açısından aktif husumet ehliyetinin "dava açma -davacı olma sıfatının" bulunmadığı gerekçesiyle, davacının davalılar aleyhine açtığı davanın HMK'nın 114/d ve 115/2. maddeleri gereğince aktif husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan dolayı davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28229, Karar No: 2017/4961, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28229 E.  ,  2017/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36014, Karar No: 2016/1037, Tarih: 21.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36014 E.  ,  2016/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/19077

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/465 (E) ve 2013/757 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. K..'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle,eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18279, Karar No: 2016/10426, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18279 E.  ,  2016/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmışsa da, somut emsalin satış değerinin düşük gösterildiğinden bahisle, soyut ifadelerle dava konusu taşınmazın 7 kat değerli kabul edilmesi nedeniyle, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının binde dört olacağı gözetilmeden, daha yüksek alınması sonucunda fazla bedel tespiti,

3) Kabule göre de;

2)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının binde dört olacağı gözetilmeden, daha yüksek alınması sonucunda fazla bedel tespiti,

3) Kabule göre de;

Ödenmesine karar verilen fark bedele işletilen faizin, başlangıç tarihinin 12.04.2014 olması gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında, mevcut ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15863, Karar No: 2014/680, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15863 E.  ,  2014/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bozdoğan Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2011 gün ve 2010/95 Esas, 2011/49 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Üst Cumhuriyet Savcısının, mahkemece 17.03.2012 tarihinde verilen kararı 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen 1 aylık kanuni süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında kanun maddesinin TCK.nın 50/1-a maddesi yerine, aynı Kanunun 51/a maddesi olarak gösterilmesi,

Sanık hakkında tayin olunan hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan uygulanan adli para cezasının içtima edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezalarının toplanmasına ve paraya çevrilmesine ilişkin 3 numaralı bölümün ve 4 numaralı bölümdeki ''adli para cezasının...'' ibaresi hükümden çıkartılarak yerlerine, mahkemenin kabul ve uygulamasına uygun olarak "Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının sanığın şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak TCK.nın 50/1-a ve aynı Kanunun

52/2. maddeleri uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumuna göre takdiren günlüğü 20 TL'den hesap edilerek 20,00 TL X 25 gün = 500,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, sanık hakkında hükmedilen 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumuna göre takdiren günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sanığın 20,00 TL X 4 gün = 80 TL ADLİ PARA CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA," ve ''...adli para cezalarının...'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1755, Karar No: 2016/6471, Tarih: 01.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1755 E.  ,  2016/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın "2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ....vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef ....Kopyalama Proje Bil. Kırt. Tur. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. ile .... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef .... Bilg. Proje İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerekirse faturaları düzenleyen şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişki karşılığında düzenlediklerini, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, sanığın 6111 sayılı Yasa hükmünden yararlanmak maksadıyla vergi mahkemelerinde açmış olduğu vergi davalarından vazgeçtiğini vergi dairesine bildirmiş olduğu anlaşılmakla vergi suçu raporuna istinaden düzenlenen vergi ceza/ihbarnamelerinde belirtilen vergi borçlarının tamamını ödeyip ödemediği ilgili kurumdan sorulduktan sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3924, Karar No: 2025/4295, Tarih: 12.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3924 E.  ,  2025/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/109 E., 2020/317 K.

SUÇLAR : Görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; 08.07.2020 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 09.12.2019 tarihli ve 2019/12959 Esas, 2019/11570 Karar sayılı bozma ilamı üzerine sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yapılan itirazların Tavşanlı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/428 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı TCK'nın 135/1, 50/1-a, 52/1-4. maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 09.12.2019 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle dosyanun mahkemesine iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; uzlaştırma hükümleri uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, şikayet süresinin geçtiğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; uzlaştırma hükümleri uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, şikayet süresinin geçtiğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle temyiz dışı kalan sanık Melek ile anlaşarak Melek'in ablası olan katılan ...'nın özel hayat kapsamındaki çıplak resimlerini çektirmesine konu eylemi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2. cümlesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A) Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden:

Katılanın yüzüne karşı verilip 08.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.07.2020 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

5237 sayılı TCK'nın 134/1-2. cümlesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezasın hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek sanık hakkında eksik ceza tayini temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış olup, sanık hakkında kurulan hükmün türüne göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan itiraz kanun yoluna tabi olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştirilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.