muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9737, Karar No: 2012/10348, Tarih: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9737 E.  ,  2012/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30360, Karar No: 2018/545, Tarih: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30360 E.  ,  2018/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16614, Karar No: 2020/2212, Tarih: 06.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/16614 E.  ,  2020/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, taraf beyanları, iddia ve dosya kapsamına göre sanığın olay tarihinde saat 00:30 civarında ve aynı tarihte saat 11:00 civarında olmak üzere mağdura karşı iki ayrı kasten yaralama suçunu işlediği ve sanık hakkında tanzim olunan iddianame ile sanığın eşi olan mağdur ...’e karşı iki ayrı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 53 ve 58. maddeleri gereği iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı ve fakat sanık hakkında bir kez cezalandırılmasına yönelik hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de hakkında hüküm kurulmayan eyleme ilişkin olarak zamanaşımı süresince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden;

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunan sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2008/120 Esas ve 2008/136 Karar sayılı ilama konu “4 yıl 2 ay hapis cezası”na ilişkin mahkumiyet kararının 21/07/2012 tarihinde infaz edilmekle, yargılama konusu eyleme ilişkin suç tarihi olan 25/10/2015 tarihine kadar “infazdan itibaren 3 yıllık” sürenin geçmiş olması nedeniyle TCK’nin 58/2-b maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağı gözetimemiş ise de mükerrir sanık hakkında tekerrüre esas alınacak ilamın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarihli, 2011/10-214 Esas ve 2011/270 Karar sayılı kararı uyarınca infazda dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22752, Karar No: 2016/4547, Tarih: 17.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22752 E.  ,  2016/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanununun 311/1 ve 312.maddeleri gereğince babanın rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, evlilik dışı doğan çocuğun annesi tarafından kuruma bırakılarak evlatlık verilmesinin istendiği belirtilerek, evlat edinmede annenin rızasının aranmasını ve baba rızasının aranmamasını istemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 11.06.2013 doğumlu ...'ün 24.10.2014 tarihinde kuruma yerleştirildiği ve bu karardan sonra temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü düzenlenmiştir. Çocuk hakkında koruma kararı alınıp kuruma yerleştirildiğine göre ana ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden açılan bu davanın reddi yerine kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18947, Karar No: 2017/14120, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18947 E.  ,  2017/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ...köyü 106 da 36 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz hükmü kurulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın üçüncü paragrafından (ilk hüküm) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (bloke) kelimesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12168, Karar No: 2016/9107, Tarih: 24.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12168 E.  ,  2016/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 29. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/02/2014 gün ve 2013/91 - 2014/11 sayılı kararı bozan Daire'nin 14/05/2015 gün ve 2014/10338 - 2015/6915 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduklarını, davalının müvekkillerine gönderdiği ihtarname ile sermaye taahhüdünün faizi ile birlikte ödenmesini istediğini aksi halde şirket ortaklığından ıskat edileceklerinin bildirildiğini, müvekkillerinin, şirketten alacaklı olduklarından, sermaye borcunun bu alacaktan tahsil edilebileceğinden, bu işleme muvafakat ettiklerinden, bu tarihe kadar apel çağrısı yapılmadığından faiz istenilemeyeceğinden ve şirketin kötü yönetildiğinden bahisle bu ihtarnameye cevap verdiklerini, davalı şirketin aynı mahiyette gönderdiği diğer bir ihtarnameden sonra müvekkillerini 04.03.2013 tarihli yönetim kurulu kararıyla şirket ortaklığından ıskat ettiğini ileri sürerek bu kararın yokluğunun ve hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacıların, davalı anonim şirket ortaklığından ıskat edilmelerine ilişkin 04.03.2013 tarihli yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı şirketin dava konusu ıskat kararının usulüne uygun olduğu kabul edilip davanın reddedilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme hükmü davalı yararına bozulmuştur.

Dairemiz bozma ilamında da açıklandığı üzere, tek borç ilkesi uyarınca anonim ortaklıklarda pay sahibinin borcu, taahhüt ettiği payların karşılıklarının ödenmesinden ibarettir. Bu ilke, hem nakdi, hem de ayni sermaye taahhütleri için geçerlidir. Sermaye koyma borcunun yerine getirilmemesi halinde, 6762 sayılı TTK 407.maddesi uyarınca, bu borcun icra takibi yoluyla tahsili mümkün olduğu gibi, bunun yerine ortağın ortaklıktan ıskatı yoluna da başvurulabilecektir.

Dairemiz bozma ilamında da açıklandığı üzere, tek borç ilkesi uyarınca anonim ortaklıklarda pay sahibinin borcu, taahhüt ettiği payların karşılıklarının ödenmesinden ibarettir. Bu ilke, hem nakdi, hem de ayni sermaye taahhütleri için geçerlidir. Sermaye koyma borcunun yerine getirilmemesi halinde, 6762 sayılı TTK 407.maddesi uyarınca, bu borcun icra takibi yoluyla tahsili mümkün olduğu gibi, bunun yerine ortağın ortaklıktan ıskatı yoluna da başvurulabilecektir.

Anonim ortaklılarda ödenmemiş bakiye sermaya taahhütlerinin paydaşlardan istenmesi ve buna bağlı olarak gündeme gelen pay sahiplerinin ıskatı usul ve şartları, mülga 6762 sayılı TTK 406-408. maddelerinde düzenlenmiş olup, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK 481-483. maddelerinde de 6762 sayılı TTK'dakine paralel düzenlemelere yer verilmiştir. Buna göre, 6762 sayılı TTK'nın 406. vd. madde uyarınca ıskat prosedürü için pay sahiplerine ödemeye davet ve ıskat ihtarının ayrı ayrı gönderilmesi gerekmektedir. TTK 407. maddesi uyarınca ıskat kararı vermeye yetkili organ anonim ortaklık yönetim kuruludur. Iskat prosedürünün işletilebilmesi için öncelikle pay sahiplerinin, anasözleşmede başkaca hüküm yoksa, ilan suretiyle pay bedellerini ödemeye davet edilmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, 6762 s. TTK. 408/2 (6102 s. TTK 483/2) maddesi uyarınca, ödemeye davet ve ihtarın, nama yazılı paylar yönünden ilan suretiyle değil, ilandan daha kuvvetli bir bildirme yolu olan taahhütlü mektupla yapılması ve her ikisinde de enaz bir aylık sürenin verilmesi şarttır (Dairemizin 21.02.1980 tarih, 456/818 sayılı ilamı). Ancak anasözleşmede başkaca bir bildirme usulü öngörülmüş ise ana sözleşme hükümlerine de uyulması gerekmektedir (İ. Doğanay, TTK Şerhi, s.1226, par.2).

Sermaye borcunu ödemeyen bir pay sahibinin ıskat edilebilmesi için öncelikle temerrüte düşürülmesi gerekir. Temerrütün söz konusu olabilmesi için de bakiye sermaye borcunun ödenmesi konusunda yetkili organın bir karar alması ve bunu anasözleşmede öngörülen usul ve esaslar doğrultusunda talep etmesi, uygulamadaki ifade ile apel işleminin yapılması gerekir. Şayet, anasözleşmede sermaye borcunun ödeme süreleri ve miktarı duraksamaya neden olmayacak biçimde belirlenmiş ise pay sahibi kendiliğinden mütemerrit olacaktır.

1- Somut olaya gelince, her ne kadar, nama yazılı paylar yönünden taahhütlü mektup ödemeye çağrı (ihbar) için yeterli ise de davalı şirket yönetim kurulunun 12.03.2012 tarihli kararıyla ödemeye davetin taahhütlü mektup yanında, ayrıca ticaret sicili gazetesinde de ilan edilmesi öngörülmüştür. Nitekim anonim ortaklık tarafından ödemeye davet yazısı hem taahhütlü mektupla gönderilmiş, hem de Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmiş ise de, ortaklık anasözleşmesinin 13. maddesindeki hüküm uyarınca, şirkete ait ilanların şirket merkezinin bulunduğu yerde çıkan bir gazetede ayrıca ilanı koşuluna uyulmadığı gibi, davacılara gönderilen 31.01.2013 tarihli ihtarların da, ortaklık yönetim kurulunun aldığı karar uyarınca Ticaret Sicili Gazetesinde ve yerel gazetede ilanı gerektiği halde bu ilan da yapılmamış; diğer bir anlatımla bu hususlarda uyulması zorunlu merasime riayet edilmemiştir.

2- Sermaye borcunu ödemeye davet yazısının ıskat ihtarını içermemesi, sadece borç miktarı ile, ödeme süresi ve yerini gösteren ifadeler bulunması gerekirken, davalı şirketin 6762 s. TTK'nın 408. maddesinde yer alan ıskat ihtarında bulunması gereken ihtarları da içerdiği, bilahare gönderilmesi zorunlu olan ihtardan bahsedilmeksizin, verilen bir aylık süre içerisinde borcun ödenmemesi halinde ortaklıktan ıskatına karar verileceği ihtarında bulunulduğu anlaşılmaktadır. Davacılara doğrudan ıskat ihtarının gönderilebilmesi için ilan veya ihtara gerek olmaksızın ana sözleşme hükümlerince kendiliğinden mütemerrit olmaları, bunun için ise ortakların borçları ve ödeme tarihinin anasözleşmede net olarak belirlenmiş olması gerekir. Oysa, sermaye koyma borcunun yerine getirilmesi için anasözleşmede kesin bir vade belirlenmediği gibi, gönderilen ödemeye davet ve ihtarnamelerde yer alan meblağ ile anasözleşmedeki sermaye borcu miktarlarının örtüşmediği, gecikme faizlerini de içerdiği anlaşılmaktadır. Keza ödemeye davet yazısının gönderildiği tarih itibariyle, şirketin kuruluşunun tesciline nazaran, sermaye koyma borcunun ödenmesi için konulan üç yıllık sürenin de henüz dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple 26.03.2012 tarihli ihtarnamelerin aynı zamanda ıskat ihtarını da içerdiğinden ödemeye davet olarak nitelendirilmesi ve sonuç doğurmasının mümkün görülmediğinden, 13.01.2013 tarihli ihtarların ise öncesinde usulüne uygun ödemeye davet bulunmaması nedeniyle sonuç doğurmayacağından davacılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 gün ve 2014/10338 Esas, 2015/6915 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 gün ve 2014/10338 Esas, 2015/6915 Karar sayılı bozma ilamı kaldırılarak yerel mahkeme kararının ONANMASINA, peşin harcın onama harcından mahsubu ile bakiye 29,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödedikleri karar düzeltme harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyen davacılara iadesine, 24/11/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dairemizin karar düzeltme istemine konu bozma ilamındaki gerekçelere, özellikle, davacılara gönderilen temerrüt ihtarlarında, çağrıya uyulmaması halinde ıskat edileceklerinin de ihtar edilmiş olmasının çoğunluk kararının gerekçesinde belirtildiğinin aksine, temerrüt ihtarının niteliğine halel getirmesinin mümkün bulunmamasına, keza, ıskat ihtarlarının gönderilmesinden önce dahi şirketin kuruluşundan itibaren 3 yıl dolmuş olmakla davalıların behemahal temerrüde düşmüş olduklarının kabulü gerekmesine göre davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerektiği kanısındayım.
Yargıtay — Esas No: 2010/10853, Karar No: 2011/423, Tarih: 07.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10853 E.  ,  2011/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Kumru Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2007 gün ve 2007/2 Esas, 2007/56 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Üst C.Savcısının 19.10.2007 günlü temyiz dilekçesinin yasal süreden sonra verildiği ve hakim havalesinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, müdafiin temyizi nedeniyle sanık ... hakkında verilen hükümle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Onsekiz yaşından küçük sanık hakkında duruşmaların açık yapılması ve hükmünde açık okunması suretiyle CMK.nun 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi olanaklı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK.nun 219/1. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak esaslı işlemlerin yapıldığı ve tanık beyanlarının yer aldığı 05.06.2007 günlü oturuma ait duruşma tutanağının birinci sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7197, Karar No: 2024/8080, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7197 E.  ,  2024/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/238 E., 2024/446 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/69 E., 2021/518 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 01.03.2011 ile 30.11.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde sigorta hasar uzmanı sıfatı ile çalıştığını, davacının işe başladığı tarihten itibaren işveren tarafından sigortalı yapılıp sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, ancak sigorta işlemleri ile ilgili olarak Kuruma müracaat ettiğinde sigortasının 13.08.2011 tarihinde başlatıldığının bildirildiğini, işyerinde ücret bordrolarının asgari ücretten düzenlendiğini, sigorta primlerinin de buna göre ödendiğini, müvekkilinin işten çıkarıldığı tarih itibariyle banka kanalıyla ödenen en son aylık net ücretinin 1.500,00TL olduğunu belirterek, davacının 01.03.2011 - 30.11.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.03.2011 olarak tespitine, müvekkilinin 01.03.2011 - 13.08.2011 tarihleri arasında yatırılmayan primlerinin gerçek ücreti esas alınmak sureti ile yatırılmasına, müvekkilinin 13.08.2011 - 30.11.2015 tarihleri arasında eksik bildirilen sigorta primlerinin düzeltilerek tamamlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Hukukundan kaynaklanan tespit davalarında hizmet süresi, ücret hususlarında resmi nitelikte olan müvekkili Kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddialarını eşdeğerde belgelerle kanıtlaması gerektiğinden davacının çalışma iddiasını yalnızca tanık anlatımlarına dayandırmasına muvafakat etmediklerini, davacının çalışmasına ilişkin belgelerin verilip verilmediğinin ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediklerinin yöntemince araştırılmasını, işyerinin o dönemde gerçekte var olup olmadığının, Kanun kapsamında olup olmadığının araştırılmasını, çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğunun eksiksiz bir şekilde belirlenmesi gerektiğini, ücret alma iddiasını yazılı delillerle ispat edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.