muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5560, Karar No: 2016/793, Tarih: 14.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5560 E.  ,  2016/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma ( Sanık A..hakkında)

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Sanık K...hakkında)

Suç Tarihi : 30/01/2014

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık A... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık K... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24236, Karar No: 2017/4233, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24236 E.  ,  2017/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21706, Karar No: 2013/8173, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21706 E.  ,  2013/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan (beşer kez) mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2007/214 Esas, 2009/233 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'in 22.11.2007 havale tarihli dilekçesi ile adres değişikliğini bildirmesine karşın hükmün Tebligat Kanununun 35. maddesine göre savunması alınırken bildirdiği önceki adresine yapıldığı, bu sebeple tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanığın temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İddianamede CMK.nın 170/3-c maddesinde belirtildiği üzere suçun mağduru durumundaki kişilerin açıkça gösterilmediği, yargılama sırasında sanıklara birden çok fuhuş suçundan cezalandırılmaları gerektiğine dair ek savunma verilmek suretiyle sanıkların beşer kez fuhuş suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmakla, kararda denetimi sağlayacak şekilde suçun mağdurlarının açık kimliği de belirtilmeden sanıklara hangi mağdureye karşı hangi eylemlerinden ceza verildiği gösterilmeden CMK.nın 232. maddesine aykırı olacak şekilde hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün icelenmesine gelince,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın 25.04.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahkemesince mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın öldüğünün kesin olarak saptanması halinde TCK.nın 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16531, Karar No: 2014/1976, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16531 E.  ,  2014/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/314-2013/327

Davacılar, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 22.02.2012 tarihli hüküm ile davacı baba yararına 20.000,00 TL, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatların hüküm altına alındığı, bu kararın davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.03.2013 tarihli ilamı ile davacı baba yönünden hükmedilen manevi tazminatın az olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sırasında taraf vekillerinin ilk kararda tüm davacılar yönünden hüküm altına alınan toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davacılara ödendiğini beyan ettikleri, Mahkemece 27.06.2013 tarihli karar ile davacı kardeşler yönünden 22.02.2012 tarihinde hükmedilen manevi tazminatlar ödendiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı baba yönünden bakiye 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda müteveffa sigortalının % 25 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda müteveffa sigortalının % 25 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Somut olayda, bozma ilamı doğrultusunda davacı baba yararına uygun bir miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, bozma ilamı gereğinin yerini getirilmemesi ve infaz aşamasında değerlendirilmesi gereken ödemeler dikkate alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8209, Karar No: 2013/13111, Tarih: 31.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8209 E.  ,  2013/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 11.11.2008 yerine 14.11.2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Hapis cezasının yanında gün para cezası verilirken öncelikle adli para cezası gün olarak belirlenip, tayin olunan gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi yerine yazılı şekilde "günlüğü 20 TL den olmak üzere 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5, Karar No: 2017/1545, Tarih: 01.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/5 E.  ,  2017/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/09/2014 tarih, 2014/374 - 2014/564 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

01/03/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 26/01/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 01/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5424, Karar No: 2019/2, Tarih: 14.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5424 E.  ,  2019/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

10.Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-Karayolları Genel Müdürlüğü adına Av. ... arasındaki dava hakkında, ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince verilen 16.01.2018 günlü 2017/285 E-2018/11 K sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı Karayolları Genel Müdürlüğü avukatı ve davalı ... tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği düşünüldü.

HMK'nun 336/2 maddesi uyarınca adli yardım talebinde bulunan kişinin, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Eldeki davada davalı ... tarafından, süresinde adli yardım talepli temyiz dilekçesi verildiği ancak dilekçe ekinde adli yardım talebinin kabulünü gerektirir ibrazı gereken belgelerin sunulmadığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddi gerekir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı Yunus tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderleri ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse bu davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2019 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3082, Karar No: 2023/2134, Tarih: 31.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3082 E.  ,  2023/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/602 E., 2022/1053 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... 2-... vekili Avukat ... ve diğer 2 şikayet olunanlar vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.12.2020

HÜKÜM/KARAR : Usulden red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/53 E., 2021/211 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun şikayet olunan vekilinin başvurusunun usulden şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satıldığını düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada şikayet olunanların dosyasına yer verildiğini, borçlu aleyhine tasarrufun iptali davası açılarak ihtiyati haciz yapıldığını, müvekkilinin açmış olduğu tasarrufun iptali davasının davalının açtığı tasarrufun iptali davasından daha önce kesinleştiğini, bu nedenle sıra cetvelinde 1. sırada müvekkili dosyasına yer verilmesi gerektiğini, ayrıca şikayet olunanların süresi içinde satış talep edip avans yatırmadıkları için hacizlerinin düştüğünü, ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; tasarrufun iptali davalarında ihtiyati haczin karar tarihinde kesin hacze dönüşeceğini, müvekkili dosyasında ihtiyati haczin tasarrufun iptali davasının karar tarihi olan 14.11.2017 tarihinde kesin hacze dönüştüğünü, süresinde satış talep edildiğini, 22.10.2018 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, 31.10.2019 tarihinde ortaklığın giderilmesine karar verildiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; tasarrufun iptali davalarında ihtiyati haczin karar tarihinde kesin hacze dönüşeceğini, müvekkili dosyasında ihtiyati haczin tasarrufun iptali davasının karar tarihi olan 14.11.2017 tarihinde kesin hacze dönüştüğünü, süresinde satış talep edildiğini, 22.10.2018 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, 31.10.2019 tarihinde ortaklığın giderilmesine karar verildiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İhtiyati hacizlerin tasarrufun iptali davasının karara bağlandığı tarihte kesinleşeceği ve bu tarihe göre sıra cetvelinde yer alacağı, şikayet olunanların 29.01.2016 tarihinde ihtiyati haciz uyguladığı, 14.11.2017 tarihinde tasarrufun iptaline karar verildiği, karar tarihinde ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü ve alacaklının süresinde satış talebinde bulunduğu, şikayetçi dosyasında ihtiyati haciz tarihinin 22.01.2018 olduğu, karar tarihinin ise 25.01.2018 olduğu, hacze iştirak koşullarının da bulunmadığı, bu bağlamda sıra cetvelinde şikâyetçiye 2.sırada yer verilmesine ilişkin icra müdürünün işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; şikayet olunanların icra takibinin ilama dayalı olarak başlatılmış olduğunu, icra takibine konu ilama ilişkin davanın 2014 yılında açıldığını, müvekkili dosyasında takibe dayanak senedin 12.08.2013 tarihinde tanzim edildiğini, İİK m.100 gereğince ihtiyati hacze iştirak koşullarının bulunduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Şikayet olunanlar istinaf dilekçesinde; birleşen davada vekalet ücreti takdir edilmediğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunanlar vekalet ücreti nedeniyle istinaf kanun yoluna başvuru talebinde bulunmuş ise de talep istinaf kanun yoluna başvuru sınırının altında kaldığından, ilk derece mahkemesinin kararı miktar itibari ile kesin olduğundan, istinaf başvurusunun usulden reddine, İhtiyati hacizler tasarrufun iptali davasının karara bağlandığı tarihte kesinleşir ve bu tarihe göre, sıra cetvelinde yer alacağından ilk derece mahkemesinin şikâyetin reddine ilişkin kararı usûl ve esas yönünden hukuka uygun olup, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme