muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16131, Karar No: 2012/15064, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16131 E.  ,  2012/15064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... 1.Sulh Hukuk ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır..

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastenesinde kaldığı, bu nedenle adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının nufus kaydı yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, ... caddesi, NO:10/1 .../ ..."olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, ...'ın 03.05.2007 tarihinde ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlanarak ... ...'ın vesayeti altına alındığı, 07.07.2011 tarihinde, Vasi ... ...'ın vasiliğinin kaldırılarak , kısıtlıyı ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastenesine yatıran ...'ın vasi atanmasının istendiği, bu nedenlede ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisilik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği gibi,aynı Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre , uyuşmazlığın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10521, Karar No: 2011/2991, Tarih: 04.04.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/10521 E.  ,  2011/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi), davalı alacaklı tarafından kardeşi olan borçlu aleyhine Trabzon 2.İcra Müdürlüğünün 2010/8661 Esas sayılı dosyasından yapılan takipte, borçlu ile ilgisi bulunmayan kendisine ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haciz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haczin borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste ve borçlunun huzurunda yapıldığı, mülkiyet karinesinin alacaklı lehine olduğu, taraflar arasında yasaya uygun bir devir işlemi yapılmadığı, borcun doğumunun devirden önce olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı (3.kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1698, Karar No: 2024/1524, Tarih: 06.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1698 E.  ,  2024/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1528 E., 2022/1769 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2022/418 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı erkeğin 1994 yılında evlendiğini, dava konusu taşınmazın tarafların aile konutu olduğunu, davalı eş tarafından davacı kadının açık rızası alınmadan dava konusu taşınmaz üzerine davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini, davacı kadının, söz konusu ipotek işleminden başlatılan icra takibi sebebiyle bilgi sahibi olduğunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesi hükmü gereği ipotek işleminin geçersiz olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, dava konusu taşınmaz üzerine konulan ipotek işlemi ile ilgili kadının bilgi sahibi olduğunu ve açık rızasının alındığını, başlatılan icra takibine dair tebligatların davacı kadına yapıldığını, gönderilen tebligatlara karşı şikayet yoluna başvurulmadığını, dava konusu taşınmaz üzerine ipotek konulduğu tarihte taşınmaz üzerinde aile konutu şerhi bulunmadığını ve davalı bankanın iyiniyetli olduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı eşe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresinde cevap dilekçesi sunmamış olup yargılama sırasında sunduğu 07.09.2020 tarihli dilekçe ile açılan davayı kabul ettiği belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı eşe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresinde cevap dilekçesi sunmamış olup yargılama sırasında sunduğu 07.09.2020 tarihli dilekçe ile açılan davayı kabul ettiği belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; her ne kadar dava dilekçesinde, dava konusu taşınmaz üzerine davacı kadının açık rızası alınmadan davalı eş tarafından davalı banka yararına ipotek tesis edildiği iddia edilmişse de açık rızaya ilişkin belgede bulunan imzanın davacı kadının el ürünü olup olmadığı ile ilgili teknik bilirkişiden rapor alındığı, aynı zamanda kadının imza örneklerinin resmi kurumlardan celp edildiği, bilirkişi tarafından hazırlanan denetime elverişli, teknik imkanlar yararlanılarak muhakemeye uygun şekilde tanzim edilen rapor içeriğine göre belge altındaki imzanın davacı kadının eli ürünü olduğunun anlaşıldığı, davacı kadın vekili tarafından ek rapor alınması yönünde talepte bulunulmuşsa da raporda çelişki bulunmadığı, tekrardan rapor alınmasının ise bu hali ile usul ekonomisi ilkesine aykırılık teşkil edeceği, yine her ne kadar davacı kadın vekili açık rızaya dair belgede imzası bulunan banka çalışanının o dönem ilgili şubede çalışmadığını iddia etmişse de ilgili belgenin incelenmesinde; belgenin davalı bankaya hitaben yazıldığı, açıkça "...aile konutunun ipotek edilmesine ilişkin muvafakatname..." şeklinde düzenlendiği, davacı kadının isminin ve imzasının bulunduğu kısımda da "...aile konutunun malikinin eşinin..." şeklinde ibarelerin yer aldığı, davacı kadının yapılan işlemden haberdar olduğu gerekçesiyle davanın reddine, ihtiyati tedbir kararının ise kararın kesinleşmesi ile birlikte kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, muvafakatname altındaki imzanın kadının eli ürün olmadığı, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, belge altında imzası bulunan banka çalışanın ilgili şubede çalışmadığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince ihtiyati tedbir kararının, karar kesinleşinceye kadar devamı şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; ihtiyati tedbir kararı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince ihtiyati tedbir kararının, karar kesinleşinceye kadar devamı şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; ihtiyati tedbir kararı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin eksiksiz olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, davacı eşin yapılan işleme açık rızasının bulunduğu husunun kanıtlandığı, bu itibarla davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile hükmün tamamı yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık ipoteğin kaldırılması davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, rızaya ilişkin belgeye yönelik alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişle olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 194 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3062, Karar No: 2017/2354, Tarih: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3062 E.  ,  2017/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1862, Karar No: 2023/4519, Tarih: 22.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1862 E.  ,  2023/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2022/162 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/170 Esas, 2013/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/170 Esas, 2013/496 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 2016/3659 Esas, 2017/3506 Karar sayılı kararı ile,

"a-)28.11.2013 tarihli oturumda, sanık müdafinin maktül ve katılanların olay tarihinden önce sanığın evinin yakınına gelip gelmedikleri konusunda tanık olarak dinletmek istedikleri ...'in duruşma salonu dışında hazır olduğunu bildirmesine, 5271 sayılı CMK'nun 178. maddesine göre, hazır edilen tanığın dinlenmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin “dosyanın geldiği aşama ve dosya kapsamı dikkate alınarak” gerekçesiyle reddine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

"a-)28.11.2013 tarihli oturumda, sanık müdafinin maktül ve katılanların olay tarihinden önce sanığın evinin yakınına gelip gelmedikleri konusunda tanık olarak dinletmek istedikleri ...'in duruşma salonu dışında hazır olduğunu bildirmesine, 5271 sayılı CMK'nun 178. maddesine göre, hazır edilen tanığın dinlenmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin “dosyanın geldiği aşama ve dosya kapsamı dikkate alınarak” gerekçesiyle reddine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-)Sanık müdafilerinin, 19.09.1993 ve 11.07.1994 doğumlu olan ve suç tarihi itibariyle 17 ve 16 yaş içerisinde bulunan katılanların yaşına yönelik yapmış bulundukları itirazla ilgili olarak denetime imkan verecek şekilde herhangi bir inceleme ve araştırma yapmaksızın, inceleme ve araştırma yapmaya niçin gerek duyulmadığı da gerekçelendirilmeksizin doğrudan reddine karar verilmesi suretiyle eksik inceleme sonucu karar verilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/501 Esas, 2018/681 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/501 Esas, 2018/681 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/3833 Esas, 2021/14653 Karar sayılı kararı ile,

"Katılanların kemik yaşına ilişkin Adlî Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda muayene tarihi itibariyle katılanların kemik yaşlarının 22 ila 40 yaş arasında olduğu, suç tarihine yönelik ise herhangi bir yorum yapılamadığının belirtildiği, katılanların resmi nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde 18 yaşından küçük olduklarının anlaşılması karşısında,

Resmi nüfus kayıtlarına itibar edilmesi gerekirken, Adlî Tıp Kurumunca kemik yaşına yönelik tespit içermeyen raporların sanık lehine yorum lehine değerlendirilmesi sonucu, sanık hakkında katılanlara yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK'nin 82/1-e, 35 maddesi yerine yazılı şekilde hükümler kurulması, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Resmi nüfus kayıtlarına itibar edilmesi gerekirken, Adlî Tıp Kurumunca kemik yaşına yönelik tespit içermeyen raporların sanık lehine yorum lehine değerlendirilmesi sonucu, sanık hakkında katılanlara yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK'nin 82/1-e, 35 maddesi yerine yazılı şekilde hükümler kurulması, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

2. Katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri, sübuta, suç vasfına, teşebbüs nedeniyle 9 yıl ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik derecesine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanlar ve arkadaşları temyiz dışı maktul ile temyiz dışı katılanlar ... ve ...'ın kiraladıkları araçla piknik yapmaya giderlerken arkadan kendilerine yetişecek olan diğer arkadaşları ...'i beklemek için durdukları, bu sırada maktul ile katılan ...'in yol kenarına işemeye başladıkları, katılanların bulunduğu yere yaklaşık 80 metre mesafede evi olan sanığın eşi ve annesinin, sanığı çağırdıkları, katılanlar ve arkadaşlarını bu şekilde gören sanığın hemen eve gidip av tüfeği alarak katılanlar ve arkadaşlarının bulunduğu yöne doğru koşmaya ve bir taraftan da havaya doğru ateş etmeye başladığı, katılanlar ve arkadaşlarının "Tamam, sakin ol, özür dileyip gidiyoruz" diyerek hızlıca arabaya bindikleri, olay yerinden ayrıldıkları sırada da sanığın arkalarından ateş etmeye devam ettiği ve bu ateş

sonucu şoför koltuğunda oturan temyiz dışı maktulün hayatını kaybettiği ve arka koltuk sağ tarafta oturan temyiz dışı katılan ...'ın sol omuz bölgesinden yaralandığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.