muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4379, Karar No: 2010/7458, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4379 E.  ,  2010/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, tespit olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.06.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tapuda davalı adına kayıtlı olan 1136 parsel sayılı taşınmaz üzerine bedelini davalıya ödemek suretiyle inşaatını yaptığını, 1990 yılından beri kullanımında olduğunu, davalı ile 11.12.2006 tarihinde imzalanan sözleşme gereğinin davalı tarafından yerine getirilmediğini belirterek tapu kaydının iptali ile arsa payının adına tescili, mümkün olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını, aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davası nedeniyle eldeki davanın açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölüme isabet eden arsa payının davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.
Yargıtay — Esas No: 2018/2969, Karar No: 2018/4112, Tarih: 13.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2969 E.  ,  2018/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7, 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün gerekçesi de gözetilerek sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme olarak kabul edilmesine karşın hüküm kurulurken TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi,

2- Sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza 5 yıl hapis olarak belirlenip, TCK’nın 220/7. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken 2 yıl 6 ay hapis ve TCK 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim uygulandıktan sonra hapis cezasının 1 yıl 13 ay yerine yazılı şekilde 2 yıl 1 ay olarak fazla tayini,

3- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç adı olarak “silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma” yazılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, birinci fıkrasındaki "eylemine uyan" ibaresinden sonra “TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesi yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi; hükmün 2. 3. ve 4. paragraflarının çıkartılmak suretiyle yerlerine 1. paragraftan sonra gelmek üzere “iş bu cezadan TCK’nın 220/7 maddesi uyarınca takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, iş bu cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince ½ oranında artırımı ile 1 yıl 18 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, 5237 sayılı TCK’nın 62/1 maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 13 ay hapis cezası ile mahkumiyetine" ibaresinin eklenmesi; sanık hakkında TCK'nın 58/9 maddesi hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve gerekçeli karar başlığındaki suç adı kısmından “silahlı terör örgütüne üye olma” ibaresinin çıkarılarak yerine “Silahlı terör örgütüne yardım etme” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16948, Karar No: 2022/19741, Tarih: 14.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/16948 E.  ,  2022/19741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 06/11/2015 tarihli ek kararda sanığın eski hale getirme talebinin reddine ilişkin bir karar bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanığın temyizi üzerine Yerel Mahkemece 15/07/2015 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddi kararı verildiği, sanık tarafından ek kararın da 03/08/2015 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği ve ayrıca temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme isteminde de bulunulması karşısında, kanunda belirtilen şartları taşımaması nedeniyle sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme isteğinin reddine karar verilerek, dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı 04/03/2015 tarihinde tefhim olunan hükme karşı, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 14/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5535, Karar No: 2015/10004, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5535 E.  ,  2015/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı şirketin 'dan ihale yoluyla alınan çevresindeki caddelerin su borularının yenilenmesi ve yolun iki tarafının düzenlenmesi işini yapmak üzere anlaşma yapıldığını, davacı ve arkadaşlarının 50,00 TL yevmiye ile çalışmaya başladığını altıbuçuk ay çalıştıkları halde hak ettikleri ücretlerin kendilerine ödenmediğini ileri sürerek ücret alacağını istedi.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret alacağına hak kazandığı gerekçesi ile kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun'un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun'un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu sebeplerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu sebebi ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece son celse tefhim edilen kısa kararda ek rapor doğrultusunda 8.100,00 TL alacağın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararda ise ilk rapor doğrultusunda 3.827,85 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar tavzih duruşması yapılarak kısa kararda yapılan yanlışlığın tavzih duruşması ile düzeltildiği belirtilmiş ise de mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi meydana getirilmiştir. Böylece yukarıda açıklanan 6100 sayılı Kanun'un 297, 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4330, Karar No: 2010/1899, Tarih: 04.03.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/4330 E.  ,  2010/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen;

1. ...,... Ltd.Şti. arasında imzalanan 27.06.2005 günlü finansal kiralama sözleşmesinin, kiracının ikametgahının bulunduğu yer noterliğinde tutulan özel sicile tescil edilip edilmediğinin belirlenmesi ile buna ilişkin yazı cevabının,

2.Takip borçlusu ... Ltd.Şti.nin delil olarak dayandığı ...,... Şube Müdürlüğü’ne ait 29.06.2005 gün, ... numaralı çekin tahsil edilip edilmediğinin belirlenerek, buna ilişkin alınacak yazı cevabının,

3.Dava ve takip dışı ... Tekstil Gıda Ürünleri Ltd. Şti.nin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortakları ile ticari faaliyet adreslerini, merkez ve şubelerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

4.İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 13.10.2005 gün, 2004-1537 sayılı (alacaklı vekiline dava açmak konusunda 7 gün süre verilmesine dair) kararın alacaklı vekiline tebliğ edildiği tarihi gösterir tebligat parçası aslının ya da onaylı örneğinin (iki yüzün fotokopisi de çekilerek), temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19540, Karar No: 2012/193, Tarih: 16.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19540 E.  ,  2012/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporlarında somut emsal kabul edilen taşınmaz yapılaşma olarak dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede olup, emsal alınamaz. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilip, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz rapora dayanılarak bedel tesbit edilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza dere ıslah çalışması nedeniyle kısmen el atıldığı dikkate alınarak, ıslah çalışması sonucunda taşınmazın geri kalan bölümünün taşkından korunması halinde değer artışı olacağı muhakkaktır. Bu husus araştırılmadan ve rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol durumuna dönüştürülen bölümünün servis yolu niteliğinde özel yol olduğu dikkate alınarak Hazine adına tescili gerekirken terkin kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9774, Karar No: 2024/16239, Tarih: 18.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9774 E.  ,  2024/16239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "... 3. Bölge Müdürlüğü 154-400 kv'lik Enerji iletim Hattı Periyodik Kontrol, Bakım, Onarım ve Arızalarının Giderilmesi Hizmet Alımı" işini üstlenen dava dışı alt işveren ... emrinde çalıştığını, ... Enerji, Su ve Gaz İşçileri (...) Sendikası üyesi olduğunu, Sendika ile dava dışı ... ünvanlı alt işveren arasında .... sicil No.lu işyeri için yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 11.10.2021 tarihli ve 2021/544 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararı ile 01.04.2021-29.02.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını; ancak davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğundan davalı asıl işverenin de alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek fark ücret ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının... çalışanı olmadığını, davalının asıl işveren olmadığını, ihale makamı olduğunu, davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu İş Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik (Yönetmelik) ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde tanımlanan asıl işveren alt işveren ilişkisi çerçevesinde, alt işveren tarafından münhasıran 4734 sayılı Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu iş sözleşmelerinin alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla kamu işveren sendikalarından birisi tarafından 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yürütülüp sonuçlandırılacağı, bu toplu iş sözleşmeleri sonucunda alt işveren tarafından çalıştırılan işçilerin işçi giderlerinde oluşan fiyat farkının kamu kurum ve kuruluşlarınca alt işverene ödeneceği, alt işveren ... firmasının sözü edilen toplu iş sözleşmesini yapmak üzere Kamu İşveren Sendikasını (TÜHİS) yetkilendirmediğini, bu nedenle davalının talep edilen alacaklardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma ...'in işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarına karşı sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunmasına rağmen alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının davalı müvekkilinin çalışanı olmadığından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarından davalının sorumlu olmadığını, Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu iş sözleşmesinin kamu işveren sendikası tarafından yürütülmediğini, bu hususta kamu işveren sendikasının yetkilendirilmediğini, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yararı bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç