muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/860, Karar No: 2011/2828, Tarih: 04.05.2011

Ancak;

Dosya içeriğine göre; maktulün köyün okul inşaatında ustabaşı olarak çalıştığı, sanık Selami’nin, olaydan önceki tarihlerde maktulden inşaat malzemesi istediği, malzeme vermeyen maktulü tehdit ettiği, olay günü köyde karşılaşan sanık Selami ile maktul arasında kavga çıktığı, ilk saldırıyı başlatanın belli olmadığı, sanık Selami’nin sopa ile maktule, maktulün ise yeşil hortum geçirilmiş demir çubukla Selami’nin kafasına vurdukları, maktulün kafasına aldığı darbe ile yere düşmesi üzerine, basit şekilde yaralanan sanık Selami’nin, kendisine ait tabanca ile maktulün sol göğüs bölgesine ateş ettiği, kalbine isabet eden ateşli silah yaralanması sonucu maktulün öldüğü, sanık Selami’nin, zeka geriliği nedeniyle ceza ehliyeti tam olmayan amcasının oğlu Sefer, Sefer’in kardeşi ile kendi kardeşini çağırarak, cesedi sanık Sefer’in evinin önüne taşıdıkları, olay öncesi maktul ile Sefer’in eşi Halide arasında köyde çıkan dedikodulardan yararlanmak isteyen sanık Selami’nin tabancayı sanık Sefer’in eline vererek olayı üstlenmesini sağladığı olayda;

a)Maktulden kaynaklanan ve sanık Selami’ye yönelik olan haksız hareketin niteliği dikkate alınarak, 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın makul bir ceza verilmesi yerine 15 yıl hapis cezası verilerek sanık Selami hakkında eksik ceza tayini,

b)Sanık Sefer hakkında adam öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık Sefer’in, maktul Recep’i ateş ederek öldürdüğüne, sanık Selami’nin öldürme eylemine katıldığına dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraati yerine oluşa ve dosya içeriği kanıtlara uygun düşmeyen soyut gerekçe ile kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Sefer müdafii ve müdahiller vekili ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre sanık S.. D..’ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse tahliyesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 04/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15601, Karar No: 2014/1162, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15601 E.  ,  2014/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aksaray 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/546 Karar no:2013/294

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin kaldırılması kararı ana ve/veya baba için ağır sonuçlar doğuran bir karardır. Bu nedenle, velayetin kaldırılması kararı verilmeden önce velayetin değiştirilip, diğer tarafa verilmesiyle yetinilip yetinilemeyeceği konusunda gerekli tüm araştırmaların yapılması; başka çözüm kalmadığı takdirde velayetin kaldırılması gerekir. 11.04.2013 tarihli sosyal hizmet uzmanı raporunda: “davacı baba ile görüşülemediğinden velayet hususunda net bir kanaatin oluşmadığının "belirtildiği, tanık beyanları kapsamından ise davacı babanın kısa süre ile iş nedeniyle yurt dışında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınarak velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/36618, Karar No: 2014/29259, Tarih: 08.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36618 E.  ,  2014/29259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/267153

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2010/160 (E) ve 2012/673 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın evinden çek yaprakları, 2 adet cep telefonu ile 50 TL paranın çalındığı ve suç konusu çeklerden katılanın müşterisi M.P.'tan aldığını beyan ettiği Finasbank'a ait .. numaralı 2500 TL'lik çekin sanık U.. Ş.. tarafından 17.08.2007 tarihinde bankadan tahsil edildiği olayda, sanık U.. Ş.. bu çeki sanık M. Y.'dan aldığını, sanık M. Y. ise sanık U.. Ş..'ı tanımadığını ancak çek arkasındaki ciroyu kendisinin yaptığını ve kutu ambalaj işi yapması nedeniyle ticari defterlerinde kaydının olması gerektiğini savunması karşısında, sanıklar arasında ticari bir ilişki olup olmadığı ve savunmaları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından sanık M. Y.'a ait ticari defter ve belgeler celp ettirilip incelenmeden, söz konusu çek üzerinde sanık M. Y.'dan önceki E.Ambalaj adına atılan imza sahibinin tespiti için E.Ambalaj isminde bir firma olup olmadığı araştırılıp var ise firma yetkilisinin beyanına başvurulduktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15960, Karar No: 2007/10879, Tarih: 10.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15960 E.  ,  2007/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1.A.H.

TARİHİ :24.1.2003

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden Meltem Karışık vekili Av. E. A ve karşı taraf vekili Av. N.N geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemenin adı, esas ve karar numarası ve tebliğin neye ilişkin olduğu belirtilmediğinden, gerekçeli kararın taraflara tebliği usulsüzdür. Bu nedenle taraflarca düzenlenen 24.1. 2003 tarihli temyizden feragat dilekçesi hak doğmadan feragat söz konusu olamayacağından, sonuç doğurmaz. Hüküm kesinleşmemiştir. Davacı 7.7.2005 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısım hariç ikinci kitabından kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de sonuçlanmamış olan davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava, boşanmaya ilişkin olup Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmaktadır. Karardan sonra Adana'da Aile Mahkemesi 20.7.2004 tarihinde kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Hüküm bozulmakla dava sonuçlanmamış hale gelmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, davanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere bozulması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için takdir edilen 500 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.07.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/1155, Karar No: 2006/5801, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1155 E.  ,  2006/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraf vekillerinin yüzüne karşı verilerek usulden tefhim edilen gönderme kararı tarihinden itibaren HUMK.nun 193/3.maddesi gereğince 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gereğine uyulmadığından mahkemece aynı maddenin son fıkrası hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde ve davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 30.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30007, Karar No: 2019/9641, Tarih: 25.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/30007 E.  ,  2019/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalılardan asıl işverenin ... İl Müdürlüğü olup, diğer davalı ... Ltd. Şti. ... Teknik Tur. Ltd. Şti ve ... Öğrenci Servisleri Ltd. Şti. ortaklığının alt işveren olduğunu, davacının çalıştığı sürede davalı ... İl Müdürlüğü bünyesinde taşeron firmalar zaman zaman değişse de davacının görevinin ve işinin devam ettiğini, davacının 30/04/2014 tarihinde işten çıkarıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık ücretlerinin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... EDAŞ vekili , davacının kendi çalışanları olmayıp, emir ve talimat vermediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).