muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5449, Karar No: 2021/8201, Tarih: 23.11.2021

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 ve 5 numaralı fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, sanığa verilen 10 ay hapis cezasının 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün ilk bendinin 5. fıkrasında yer alan ''tamamen tahsiline'' ibaresinden sonra ''ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/862, Karar No: 2014/4062, Tarih: 27.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/862 E.  ,  2014/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2011/360-2013/254

-KARAR-

1-Yerel mahkeme kararının davalı müflis şirketin iflas idare memurlarından E. G. ve M.. A..'ın imzalarını içeren temyiz dilekçesiyle temyiz edildiği anlaşılmış olup, İflas Müdürlüğü'nün 30.04.2013 tarihli cevabi yazısında isimleri bildirilen iflas idare memurlarının temsil yetkilerinin kapsamı açıklanmadığından hükmü temyiz eden iflas idare memurlarının yetkileri hususunda tereddüde düşülmüştür. Mahkemece iflas idare memurlarının iflas masasını münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları İflas Müdürlüğü'nden sorularak, münferiden ya da hükmü temyiz eden iflas idare memurlarının müşterek imzası ile temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iadesi, imzası bulunmayan iflas idare memuru M.. A.. ile birlikte müştereken temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde ise İflas İdare Memurları E.. G.. ve M.. A.. tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının, iflas idare memuru M.. A..'a tebliği ile temyiz dilekçesine muvafakati olup olmadığı sorularak bu husustaki imzalı dilekçesinin usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak dosya içerisine konulması,

2-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla, sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında sıra cetvelinin tebliği için tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgileri,

b-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belgenin, arkalı önlü tasdikli fotokopisi,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilmesi,

İçin, yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13738, Karar No: 2018/6458, Tarih: 18.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13738 E.  ,  2018/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2015 gün ve 2014/1121-2015/332 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.06.2016 gün ve 2015/...-2016/... sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... Başkanlığı kararıyla davalı ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verilerek 20 dağıtım şirketinden biri olarak müvekkili ... oluşturulduğunu, 24.07.2006 tarihinde de yanlar arasında “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” düzenlendiğini, bilahare 07.06.2010 tarih ve 2010/35 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da müvekkili ...'ın %100 oranındaki hissesinin ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye 29.12.2010 tarihli “Hisse Satış Sözleşmesi” ile satıldığını, yanlar arasında düzenlenmiş bulunan 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1., 7.2., 7.3., 7.4. ve 7.5. maddesi hükümlerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını ve işbu sözleşmenin imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüğün ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını, ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/548 E. sayılı dosyasında dava dışı üçüncü kişilerce müvekkili aleyhine açılan davada verilen 31.01.2007 tarihli karar ile 24.07.2006 tarihinden önce dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan bir nedenle müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiğini, Yargıtay'ca kararın onanarak kesinleştiğini ve toplam 1.265.768,03 TL'nin 26.10.2007 tarihinde müvekkilince ödendiğini, davalının üçüncü kişiye ödenen tutardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 1.265.768,03 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 29/12/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/02/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/12/2010 tarihi öncesi, 16/02/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.04.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/12/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/12/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 16/02/2009 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/5232, Karar No: 2019/2823, Tarih: 27.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5232 E.  ,  2019/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nın 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, dava konusu bağımsız bölümlerin satılması halinde mağdur olacaklarını, icra borcunu ödeme güçlerinin de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu iki adet bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının, satış bedelinin paydaşlara ne şekilde dağıtılacağının, harcın ve yargılama giderlerinin paydaşlara hangi oranda yükleneceğinin hüküm sonucunda açıkça gösterilmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, satışın genel açık artırma yoluyla yapılacağının hükümde belirtilmesi; satış bedelinin paydaşlara tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında dağıtılması; harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda paydaşlara yüklenilmesine karar verilmesi gerekirken 05.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna atıf yapmakla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 2. paragrafında yer alan "05/05/2015 tarihli bilirkişi raporu ve tevzi cetveline göre" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "genel açık artırma yoluyla" sözcüklerinin yazılmasına, 3. paragrafında yer alan "harcın" sözcüğünden sonra gelmek üzere "tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki" sözcüklerinin eklenmesine, 4. paragrafında yer alan "tarihli bilirkişi kurulu raporunun son sayfasındaki tevzi tablosuna göre" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında" sözcüklerinin yazılmasına, 6. paragrafında yer alan "vekalet ücretinin" ve 7. paragrafında yer alan "yargılama giderinin" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11484, Karar No: 2013/1395, Tarih: 31.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11484 E.  ,  2013/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı hastane, davanın doğrudan ...na açılması gerekirken Sağlık Bakanlığına izafeten hastaneye karşı açılmasının ve tebligatın da hastaneye gönderilmesinin hatalı olduğunu, bu sebeple davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davacının hastanenin işçisi olduğunu, kendi işçileri olmadığını savunarak davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava doğrudan tüzel kişiliği bulunmayan hastaneye yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak ... gösterilmiştir. Bu durumda davanın ...na karşı açılması gerekirken ... aleyhine açılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilde yanılma oluşturmakta olup davanın ...’na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir

şekilde taraf teşkili sağlanmalıdır. Ardından, davalı bakanlığın da davaya karşı diyecekleri tespit edilip delilleri toplandıktan sonra, davacı isticvap edilerek yıllık izin defterindeki imzaya ve kayda ilişkin diyecekleri sorulmalı, davacının sigortalı hizmet döküm cetveli celp edilerek 21.06.2010 tarihinden sonra işe giriş kaydı olup olmadığı, varsa bu kaydın hangi şirkete ait olduğu, şirketin davalı ...'nden ihale alıp almadığı, almışsa ihaleler arasında boşluk olup olmadığı, boşluk varsa ne kadar olduğu ve bu sürede hastanenin temizlik ihtiyacının nasıl karşılandığı belirlenmeli, toplanacak deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak işyeri devri mi yoksa yeni bir iş sözleşmesi mi bulunduğu saptandıktan sonra ortada bir fesih olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Öncelikle taraf teşkili sağlanmadan ve eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine , 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12658, Karar No: 2011/1778, Tarih: 24.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/12658 E.  ,  2011/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

03.12.2008 günü yüze karşı verilen hükme yönelik, yasal süreden sonra 15/12/2008 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ...’in bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14027, Karar No: 2012/28893, Tarih: 03.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14027 E.  ,  2012/28893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İhsaniye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/28029, Karar No: 2015/15933, Tarih: 20.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28029 E.  ,  2015/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

12-15 yaş grubunda olan ... ve ...'yi azmettirmek suretiyle yüklenen suçu işlediği kabul edilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında, TCK'nın 38/2. maddesinin uygulanmaması ve müşteki ...'e ait işyerinden gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerinin, bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün içinde ve kısa zaman aralığıyla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanunun 43/1. maddesi ile uygulama yapılması gereği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi durumunda kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği kısmının çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, 12-15 yaş grubunda olan ... ve ...'yi azmettirmek suretiyle yüklenen suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 38/2. maddesinin uygulanmaması,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, 12-15 yaş grubunda olan ... ve ...'yi azmettirmek suretiyle yüklenen suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 38/2. maddesinin uygulanmaması,

2-Müşteki ...'e ait işyerinden, bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün içinde ve kısa zaman aralığıyla gerçekleştirilen eylemler nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43/1. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, söz konusu fiillerin iki ayrı suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.