muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5173, Karar No: 2021/739, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5173 E.  ,  2021/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem heyetince verilen kararın karşı taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi vekili 18.12.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14681, Karar No: 2012/17533, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14681 E.  ,  2012/17533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ticari satımdan kaynaklanan tenfiz davasında verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması talebine ilişkin olup, asıl davanın temyiz incelemesi Yargıtay 19. Hukuk Daire'si tarafından yapılmıştır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13076, Karar No: 2016/12738, Tarih: 14.07.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13076 E.  ,  2016/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası elektronik ortamda gönderilmiş ise de yapılan incelemede; bir kısım tebliğ mazbatalarının okunamadığı, mahkemenin 24.03.2016 tarihli tashih kararının taraflara tebliğine dair belgelerin sisteme kaydedilmediği, ve bir kısım evrakların doğru isimlendirilmedikleri anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmek üzere mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dava dosyası fiziki olarak gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.07.2016 ( Prş. )

.
Yargıtay — Esas No: 2012/5091, Karar No: 2012/10929, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5091 E.  ,  2012/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz .... Belediyesi ... Mahallesinde, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazlar ise ... Belediyesi sınırları içinde olup, aralarında da yaklaşık 4,5 km.'lik mesafe vardır. Ayrıca, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında da, aralarında 10 kata yakın değer farkı bulunduğu gibi, emsal alınan taşınmazlar aynı bölge içinde olmalarına rağmen, satış bedelleri birbirinden çok farklı olduğu da göz önüne alındığında, bu satışların emsal olarak alınmaları mümkün değildir

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29364, Karar No: 2018/2850, Tarih: 21.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29364 E.  ,  2018/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemenin kısa kararının yüzüne karşı tefhim edildiği Av. ...'ın vekaletname ya da yetki belgesine rastlanmadığından, adı geçen avukata ilişkin vekaletname ya da yetki belgesinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19134, Karar No: 2024/6549, Tarih: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19134 E.  ,  2024/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2380 E., 2022/3751 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat kararı verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; hukuka aykırı olarak beraat kararı verildiğine, sanığın olay tarihinde yasal işlem yapma ve tutanak tutma gücüne sahip olduğuna, sanığın katılana ... telkin edip onun sadakat duygusunu manevi baskı yaparak sömürdüğüne, ısrarla katılandaki tüm parayı borç olarak isteyen ve askerlik hizmetinin bitiminde iade edeceğini, bu şekilde askerlik hizmetinin rahat ve sıkıntısız geçeceğini söyleyen sanık karşısında katılanın daha fazla direnç gösteremeyip, sanığın isteğini kabul etmek zorunda kaldığına, sanığa yapılan ödemelere ait dekontların dosya içerisinde olduğuna, sanığın sürekli borç isteyerek katılanı yıldırdığına, sanığın ast-üst ilişkisini kendisine çıkar sağlamak amacıyla kullandığına ve eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık İkm. Uzm. Çvş. ...'nin 4. Kor.Kh.Gr.Hiz.Bl.K.lığı emrinde görevli, katılanınsa 01.07.2019-27.08.2019 tarihleri arasında ... Kafeteryası kantin sorumlusu olduğu dönemde katılanın cep telefonunu birlik içerisinde bulundurduğunun tespit edilerek alınması sonrası sanığın katılana ait cep telefonunu P.Atğm. ...'tan alarak katılana teslim ettiği, yasal işlem yapılmasına engel olduğu, aynı zamanda kantin hijyen sorumluluğu görevini de yerine getirdiği, Temmuz 2019 tarihinden itibaren çocuğunun hasta ve ilaç parasına ihtiyacı olduğunu söyleyen sanığın katılan ile arasında başlayan süreçte; katılanın sanığa müteaddit kez para verdiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında zincirleme sair suretle kişisel çıkar sağlamak için memuriyet nüfuzunun kötüye kullanılması suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 115/2 nci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

Disiplin soruşturma raporu, tanık beyanları, banka kayıtları ve bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın astı üzerinde veya nezdinde sahip olduğu nüfuz ve otoritesini amaca aykırı bir biçimde suistimal ederek atılı suçu işlediğinin kabulüyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

Disiplin soruşturma raporu, tanık beyanları, banka kayıtları ve bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın astı üzerinde veya nezdinde sahip olduğu nüfuz ve otoritesini amaca aykırı bir biçimde suistimal ederek atılı suçu işlediğinin kabulüyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın memuriyet nüfuzunu kötüye kullandığına, katılan üzerinde baskı uyguladığına dair hiç bir delilin olmadığı, katılanın 26.11.2021 tarihli beyanında kendisinin de kabul ettiği üzere kendi rızasıyla, hiç bir baskı altında olmadan sanığa borç verdiği, aralarındaki ast-üst ilişkisinin sonra ermesinden sonra da, üç kez değişik miktarlarda para göndermesinin de, katılanın, hiç bir baskı altında olmadan, kendi rızasıyla para gönderdiğine delil teşkil ettiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine elverişli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delilin elde edilemediği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyete yönelik hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine ve hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği belirlenmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 115 nci maddesinde düzenlenen "makam ve memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak" suçu; bir memurun kanun ve nizamın tayin ettiği ahvalden başka bir suretle keyfi bir muamele yapması veya yapılmasını emretmesi veya ettirmesi anlamına gelmektedir. Suçun oluşabilmesi için, failin üstlük nüfuz ve otoritesini, rütbesini kötüye kullanması, asta manevi baskı yapması, astın da bu nüfuz, otorite ve manevi baskıdan çekinerek failin kanunsuz emrine ya da isteğine boyun eğmek zorunda kalması gerekmektedir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanın bulundurulması yasak olan cep telefonuna işlem yapılmadan kendisine teslim edilmesini sağlaması, katılanın üstü olması, kantini denetleme yetkisinin bulunması şeklinde ortaya çıkan ve dolayısıyla astına manevi baskı yaratan bir pozisyonda olması, katılanın da bu nüfuz ve otorite ile manevi baskıdan etkilenerek sanığa farklı zamanlarda para vermesi ve bilirkişi raporunda da para alışverişlerine ilişkin yapılan açıklamaların bu hususları doğrulaması karşısında; sanık ve katılan arasındaki ilişkinin, normal bir alacak borç ilişkisinden ziyade

astı üzerinde veya nezdinde sahip olduğu nüfuz ve otoritesini amacına aykırı bir biçimde suistimal etmesinden kaynaklandığı, bu anlamda müştekinin sanığa serbest bir iradeyle hareket ederek para vermiş olacağından söz etmenin mümkün olmadığı, katılanın terhis edilmesinden yani astlık-üstlük münasebetinin sona ermesinden sonra da katılanın sanığa para göndermesinin, astlık-üstlük münasebetinin devamı esnasındaki eylemlerini suç olmaktan çıkarmayacağı göz önüne alındığında; sanığın tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/2380 Esas, 2022/3751 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5385, Karar No: 2014/8458, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5385 E.  ,  2014/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/67977

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Ankara) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12.12.2011

NUMARASI : 2011/308 Esas, 2011/526 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın belediye otobüsünde seyahat ederken, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde 16 yaşı içerisinde olan mağdurenin bacaklarını ellemek şeklindeki bedensel temas içeren eylemlerini farklı zamanda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1900, Karar No: 2021/324, Tarih: 23.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1900 E.  ,  2021/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 5. İş Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ait sigara fabrikasında üretim bölümünde görünürde forklift operatörü gerçekte ise doğrudan üretim faaliyetinde çalıştığını, alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, baştan beri davalının işçisi kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, eksik ödenen işçilik alacakları ile ayrımcılık tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; alt işverene verilen işlerin yardımcı iş olduğunu, muvazaa iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. İzmir 5. İş Mahkemesinin 11.09.2013 tarihli ve 2012/195 E., 2013/485 K. sayılı kararı ile; davalı şirketin hizmet alım sözleşmesi ile dava dışı şirketlere verdiği işin asıl işe yardımcı iş olduğu, bu nedenle asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı, buna göre davacının fark ücret, sosyal yardım ve ayrımcılık tazminatı alacaklarının bulunmadığı, 2010 yılı Aralık ayı ücretinin de ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. İzmir 5. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 11.05.2015 tarihli ve 2015/3022 E., 2015/8372 K. sayılı kararı ile “…1-Davalı temyizi bakımından;

Davalı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanarak 12.11.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz talebinin feragattan REDDİNE

2-Davacı temyizi bakımından;

7. İzmir 5. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 11.05.2015 tarihli ve 2015/3022 E., 2015/8372 K. sayılı kararı ile “…1-Davalı temyizi bakımından;

Davalı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanarak 12.11.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz talebinin feragattan REDDİNE

2-Davacı temyizi bakımından;

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkete ait sigara fabrikasında 1999–2012 yılları arasında çalıştığını, forklift operatörü olduğunu, sigara üretiminde kullanılan tütün ve sair malzemenin taşınması, istiflenmesi, harmanlanması ve üretime sevkini forklift kullanmak suretiyle yerine getirdiğini, doğrudan üretim organizasyonu içinde çalıştığını, tüm çalışma süresi boyunca emeğini davalı işverenin sigara üretebilmesi için harcadığını, fakat kayıtlarda muvazaalı biçimde taşeron firmanın çalışanı olarak gösterildiğini, asıl işin bölünerek alt işverene verildiğinden asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, muvazaa nedeni ile davacının baştan beri davalının işçisi sayılması gerektiğini, muvazaalı işlem nedeni ile davalının işçilerine verdiği ücret ve sosyal yardımlardan mahrum bırakıldığını, “Eşit İşe Eşit Ücret”in İş Hukukunun temel prensiplerinden biri olduğunu, davalının kendi işçilerine gösterdiği olumlu davranışı müvekkiline göstermediğini, müvekkilinin asgari ücretle çalıştırdığını, ikinci sınıf insan muamelesi yaptığını, nihayet taşeron Gözdem Temizlik Hizmetleri Ltd Şti.nin müvekkiline 2010 aralık ayı ücretini ödemeden işi bıraktığı için asıl işveren olan davalıdan bu alacağını da talep ettiğini iddia ederek fark ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından yapılan işin asıl iş değil fakat yardımcı iş olduğunu, asıl işinin tütün mamulleri üretimi olduğunu, asıl işte 418 kişinin çalıştığını, bu işin üretim sahası olarak nitelendirilen tütün işleme ve tütün mamulleri üretim alanlarından oluşan ayrı bir binada otomatik makinelerle el değmeden gerçekleştirildiğini, alt işveren Gözdem Temizlik Malzemeleri San.ve Tic. Ltd.Şti işçisi olan davacının forklift kullanmak suretiyle tarım ürünü olan tütün ham maddesinin kutular halinde kamyonlardan indirilmesi, depoya istiflenmesi ve taşınması şeklinde ifa ettiği işin asıl iş değil fakat yardımcı iş olduğunu bu nedenle davalı şirketin işçisi sayılmasının mümkün olmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı şirketin hizmet alım sözleşmesi ile dava dışı şirketlere verdiği işin asıl işe yardımcı iş olduğu, bu nedenle muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı, ibranameye göre ödenmediği iddia edilen 2010 Aralık ayı ücretinin ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davalı şirketin hizmet alım sözleşmesi ile dava dışı şirketlere verdiği işin asıl işe yardımcı iş olduğu, bu nedenle muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı, ibranameye göre ödenmediği iddia edilen 2010 Aralık ayı ücretinin ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının kayden çalıştığı alt işverenler ile davalı şirket arasındaki hizmet alım sözleşmeleri ile alt işverene bırakılan işlerin asıl işe yardımcı iş olduğu gerekçesi ile davacının fark alacak taleplerinin reddine dair 13.09.2013 tarihli karar oluşturulmuş ise de, davacının çalıştığı son alt işveren ile davalı şirkete karşı açtığı ve İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 2012/211 Esas sırasında kayden görülen davada davacı işçinin alt işverendeki işine iadesine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi'nin 2013/33934 Esas 2013/29215 Karar sayılı 13.12.2013 tarihli ilamı ile özetle ve sonuç olarak, “...Somut olayda forklift operatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davalı Euroserve Hizmet A.Ş.nin Çiğli- izmir adresindeki depo projesine nakledildiği, nakil bildirim formunu elden tebliğ almaktan imtina etmesi üzerine adresine gönderilmesine karşın nakledildiği projede işe başlamaması ve devamsızlık yapması sebebi ile tazminatsız olarak feshedilmiştir. Davacı on yılı aşkın süre ile aynı işyerinde çalıştığını, sekiz arkadaşı ile birlikte, davalı şirketlerin arasında muvazaaya dayalı bir ilişki olduğuna dayanılarak tazminat davası açmak için 30.04.2012 tarihinde davacı vekiline vekaletname verdiklerini ve bunun üzerine davacı ve arkadaşların işyerine alınmadıklarını sonra da nakil bildirimlerinin yapıldığını ve iş sözleşmelerinin feshedildiğini nakil yetkisini kullanmada davalının kötüniyetli hareket ettiğini iddia etmiştir. Dosya içinde bulunan vekaletname, davacı ve arkadaşları tarafından tutulan işe alınmadıklarına ilişkin tutanak ile davalının nakil yazısında “duyulan ihtiyaç nedeni ile” ifadesi dışında nakil sebebi belirtilmediğinden objektif sebebin somut olarak ortaya konulamadığı dikkate alındığında davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir.

Davalı işyerinde sigara üretimi işi yapılmaktadır. Üretim süreci bir bütün olarak değerlendirildiğinde anılan depolama bölümlerinin asıl işin ayrılmaz bir parçası olduğu, belirtilen depolama işlemlerinin gerçekleşmeksizin üretim sürecinin yürütülmesinin mümkün olmadığı açıktır. Ayrıca bu işler uzmanlık gerektiren bir iş de sayılamayacağından temelde alt işverene verilmesi 4857 sayılı Yasaya uygun düşmemektedir. Davalıya ait işyerinde yeni gelmiş tütünlerin depolanması, işlenmek için başka bölümlere taşınması ve buralarda depo alanlarında depolanması işlemleri, asıl işin mutlaka yapılması gereken, ancak uzmanlık gerektirmeyen faaliyetlerinden olup, bu işlerin yapılmasında taşıma ve istif aracı olarak forklift kullanılması da bu işin doğal bir sonucudur. Davalıya ait işyerinde yapılan asıl iş dikkate alındığında, ana üretim girdisi olan tütünün ve yan üretim girdisi olan ambalaj malzemesi gibi malzemelerin işyeri bina ve bölümleri arasında forkliftlerle taşınması, istiflenmesi ve depolanması işleri, asıl işin uzmanlık gerektirmeyen bir parçası niteliğinde olup, bu işlerin asıl işe yardımcı işler olarak kabul edilmesi ve alt işverenlere verilmesinin 4857 sayılı İş Yasasının 2. maddesinin hükmüne uygun düşmeyeceği, davalılar arasında muvazaa bulunduğu yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile de sabittir. Belirtilen yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile davalı ...Ş açısından feshin geçersizliğine kesin olarak karar verilmiştir. Hal böyle olunca, davacının işe iade davasındaki tespite göre davalı ...Ş'nin işçisi olduğu kesinlik kazandığından, davacı işçinin emsali işçi tespit edilmeli ve buna göre davacının dava konusu ettiği fark alacaklar ile diğer talepleri hakkında hesap raporu alındıktan sonra değerlendirme yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı :

9. İzmir 5. İş Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/438 E., 2016/16 K. sayılı kararı ile; bozma kararında belirtilen davacının çalıştığı son alt işveren ile davalı şirkete karşı açtığı ve İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 2012/211 Esas sayılı dosyasında görülen davanın tarafları aynı ise de, davanın işe iade ve feshin geçersizliğinin tespiti davası olduğu ve eldeki davadan daha sonra açıldığı, dava türlerinin farklı olması nedeni ile kesin hükmün söz konusu olamayacağı, her iki davanın aynı tarihte sonuçlandırıldığı, feshin geçersizliğinin tespiti davasında Özel Dairece verilen bozma kararının mahkemenin ilk kararından sonra verilmesi nedeni ile delil niteliğinde dahi kabul edilemeyeceği, emsal dosyalarda asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı yönünde kararlar verildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK