muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2032, Karar No: 2013/18405, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2032 E.  ,  2013/18405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : KOCAELİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 01/481 ESAS.

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/05/2012 tarih ve 2011/537-2012/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin davalı şirket aracılığı ile hisse senedi alım satımı yaptıklarını, davalı gerçek kişinin müvekkillerinin izni olmadan bir kısım hisse senetlerini satarak gene talimat olmadan başka hisse senetleri aldığını, bu nedenle müvekkillerinin zarar ettiğini ileri sürerek, toplam 26.564,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 29.03.2011 tarih, 2009/7386 E. 2011/3525 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıların davalı kurum nezdinde yatırım hesaplarının bulunduğu, davalı ...'ın davacıların yatırım hesaplarından herhangi bir talimatları olmaksızın zararlarına olacak şekilde hisse alım satım işlemleri yaptığı, davalı aracı kurumun işlemlerin gerçekleştirilmesi sırasında üzerine düşen dikkat ve özeni göstermediği, denetim görevini yerine getirmediği, dava konusu dönemlere ilişkin olarak hesap ekstreleri kurye şirketleri vasıtası ile davacılardan ...'ın işyeri adresine gönderilmiş ise de, ekstrelerin davacılara teslim edildiği hususunun davalı yanca usulüne uygun olarak kanıtlanamadığı, bu husustaki ispat yükünün davalı tarafta olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 1.000,00 TL alacağın, birleşen davanın kısmen kabulü ile 13.429,15 TL alacağın temerrüt tarihi olan 04.07.2000 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket ve fer'i müdahil vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket ve fer'i müdahil vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 770,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12927, Karar No: 2018/7883, Tarih: 12.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12927 E.  ,  2018/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ası AŞ vekili Avukat ... tarafından, asıl ve birleşen dava davalıları ... ve diğerleri aleyhine 02/07/2012 ve 14/11/2012 günlerinde verilen dilekçeler ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 28/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 12/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5723, Karar No: 2006/7386, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5723 E.  ,  2006/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı .... vek.Av. ... ile davalı ... Fabrikaları A.Ş. vek.Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ....İcra Mahkemesinden verilen 9.2.2006 gün ve 411-64 sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde iptali istenen sıra cetvelinin davacıya tebliğine ilişkin belgeye rastlanılamamıştır.

Bu durumda anılan tebliğ belgesinin aslının ya da onaylı ve okunaklı bir örneğinin eklenmesi, böyle bir belge yoksa yetkililerince tutulacak tutanağın eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21099, Karar No: 2014/30439, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21099 E.  ,  2014/30439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/232-2013/228

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bilirikişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Merzifon ilçesinde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve nitelikleri aynı satışların bulunması doğaldır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 20 km. mesafede olan başka bir ilçedeki taşınmaz emsal alınarak bedel tespit edildiği gibi, dava konusu 198 ada 1 parseldeki 19, 20 ve 23 nolu bağımsız bölüm malikleri ile idare arasında 11.01.2011 tarihinde metrekaresi 7.433,52-TL, 8.106,18 -TL ve 7.436,32-TL'den uzlaşma sağlandığından alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, davacı idare adına tescil işlemi yapıldığından bahisle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozmadan sonra arta kısmına 07.05.2011 tarihinden, son karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1752, Karar No: 2015/2816, Tarih: 04.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1752 E.  ,  2015/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’un katılan .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye, teşdidin yersiz olduğuna, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan

Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yeralan "549,70 TL" yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve

kalan “129,70 TL” yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19120, Karar No: 2016/11534, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19120 E.  ,  2016/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek süresinde sunduğu tanık listesi ile dört tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece, davacının tanık listesinde yer alan tanıklardan üçü dinlenmiş, diğer tanık olan ortak çocuk .. ...’ın dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir. Davacı erkek dinlenilmeyen bu tanığın dinlenilmesinden açıkca vazgeçmemiştir. Tanığın dinlenmesine engel bir durum iddia ve ispat edilememiştir. O halde davacının dinlenilmeyen tanığı...'ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri gereğince dinlenmesi için gerekli usul işlemlerinin yürütülmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken: hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırılık oluşturacak şekilde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozam sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/9394, Karar No: 2025/5886, Tarih: 27.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/9394 E.  ,  2025/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4 E., 2021/816 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş... ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, görevi yaptırmamak için direnme suçu açısından verilen asıl hükmün kesin nitelikte olup temyizinin mümkün bulunmadığı ayrıca; sanığın yokluğunda kurulup müdafiine 04.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hakaret suçuna ilişkin asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un karar tarihinde yürürlükte olan 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13828, Karar No: 2019/16730, Tarih: 24.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13828 E.  ,  2019/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı duruşmada sanığın başka suçtan dolayı farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilip veya SEGBİS ile esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19030, Karar No: 2015/3722, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19030 E.  ,  2015/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10653, Karar No: 2023/12322, Tarih: 04.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10653 E.  ,  2023/12322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3023 E., 2023/1365 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/313 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 08.11.1997-09.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını, Tekirdağ İş Mahkemesi 2010/214 E sayılı dosya ile işçilik alacak ve tazminatlarının ödenmesine hükmedilip kesinleştiğini, icra yoluyla tahsil edildiğini, davacının ücretinin çalıştığı süre boyunca asgari ücret üzerinden gösterilip fazla mesai, hafta tatili, UBGT çalışmaları, yıllık izin ücretlerinin bordrolarda gösterilmeyip kuruma bildirilmediğini, kesinleşen dava dosyası ile akdin fesih tarihinde davacının ücretinin net 825,00 TL olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle kesinleşen dosyada hüküm altına alınan en son 825,00 TL ücret ve bu kapsamda olan fazla mesai, hafta tatili, UBGT çalışmaları, yıllık izin ücretlerinin de dönemsel asgari ücret ile orantılanarak sigorta primine esas kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, iddianın usulünce ispatlanması gerektiğini, Kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olup davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; zamanaşımının gerçekleştiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, hak kazanılan ücretin tamamının bordroya yansıtılarak banka kanalıyla ödenip diğer davalı Kuruma bildirimlerinin de bu şekilde yapıldığını, Tekirdağ İş Mahkemesi 2010/214 E 2012/70 K sayılı kararın kesin hüküm niteliği oluşturmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; zamanaşımının gerçekleştiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, hak kazanılan ücretin tamamının bordroya yansıtılarak banka kanalıyla ödenip diğer davalı Kuruma bildirimlerinin de bu şekilde yapıldığını, Tekirdağ İş Mahkemesi 2010/214 E 2012/70 K sayılı kararın kesin hüküm niteliği oluşturmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre davacının 20.02.2009-19.07.2010 tarihleri arasındaki banka kayıtlı maaş ödemelerinden sadece 02.04.2010 tarihinde 825,00 TL ödeme yapıldığı tespit edildiği, diğer aylarda bankaya yatırılan tutarların daha düşük olduğu, bu aylara ilişkin bildirilmesi gereken fark kazancın bulunmadığı, dolayısıyla davacının 01.05.2010-09.08.2010 tarihleri arasındaki dönemde kazancının brüt 1152,40 TL olduğunun yazılı delille ispatlanamadığı, buna göre sadece 2010/4 üncü ayının bildirilmesi gereken kazancın tespit edildiği, diğer taraftan icra dosyası celp edildiği, davacıya ödemenin hizmet akdinin sona ermesinden sonra yapıldığı tespit edildiği, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancına dahil edilmesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalılardan işveren yanında çalıştığı dönemlerden bildirilmesi gereken kazancın 2010 Nisan ayında 1.152,40 TL, Ağustos ayında 1.647,80 TL olduğunun tespitine, 02.12.2020 tarihli ek raporunun sonuç bölümünün 2 numaralı alt bendinin hükmün eki olarak alınmasına, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmadığını, işçilik alacaklarına dair Mahkeme kararı uyarınca fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin prime esas kazanca dahil edilmesi gerektiğini beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; Kurumun fer'i müdahil sıfatın haiz olduğunu beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; dava açılmadan önce Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, aylık ücreti gösterir imzalı belgelerle davanın ispatlanabileceğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, ihtirazi kayıt koymadan bordroları imzaladığını, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç