muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6261, Karar No: 2016/3915, Tarih: 15.03.2016

HMK. 281/2, 3.maddesinde; "mahkeme bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi tayin edeceği duruşmada sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir. Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse yani görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir", 282.maddesinde; "Hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir" düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece, davalı vekilinin bu itirazları dikkate alınarak aynı bilirkişilerden ek rapor ya da yeni bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınması gerekirken, HMK. 281.maddesine aykırı olacak şekilde itiraza konu bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesis edilmiş olması isabetsizdir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dava konusu olay hakkında yürütülen soruşturma dosyasının aslının ya da onaylı suretinin dosya içerisine alınarak, dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile, taraf vekillerinin iddia ve savunmaları, soruşturma dosyası ve yine tarafların bilirkişi raporlarına karşı itirazları da değerlendirilmek suretiyle, dava konusu olayda tarafların kusur ve sorumluluklarına ilişkin, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15861, Karar No: 2016/10921, Tarih: 17.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/15861 E.  ,  2016/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar karar meslek hastalığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı uyarınca belirgin şekilde Dairemizin işbölümü alanı içine girmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz incelemesi Dairemizin görev alanına girmediği görülmekle, inceleme yapacak Dairenin belirlenmesi için dava dosyasının YARGITAY HUKUK İŞ BÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 17.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6692, Karar No: 2015/16140, Tarih: 10.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6692 E.  ,  2015/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/364-2014/714

Davacı, emeklilik tahsis tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitiyle biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 3201 sayılı yasa kapsamında borçlanma yapmasına rağmen yaşlılık aylığı bağlanmadığını , bu nedenle tahsis talep tarihinden itibaren emekliliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının halen Almanya'da ikamet ettiği ve Türkiye'ye kesin dönüşünün bulunmadığı gerekçesiyle ve yaşlılık aylığı şartları oluşmadığı gerkeçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Türkiye'de 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 1.1.2012-7.2.2012 tarihleri arasında 37 gün sigortalılığının bulunduğu, Almanya'da 26.6.1973-31.12.2009 tarihleri arasında zorunlu sigorta kapsamında çalışmasının bulunduğu, davacının 09/08/2011 tarihinde başvuru yaparak 17/05/1985-16/05/1995 tarihleri arasındaki 3600 günlük süreyi borçlanarak bedelini Kuruma ödediği, 01/08/2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından verilen cevapta Türkiye'deki sigortalılık başlangıç tarihinin 01/01/2002 olarak tespit edildiğinin, bu duruma göre yaşlılık aylığı şartlarının oluşmadığının belirtilerek talebinin reddedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1. cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının mernis kaydının Almanya olarak gözükmesinin kesin dönüş yapmadığı anlamına gelmeyeceği göz önünde bulundurularak yurt dışında ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını araştırmak, davacının yurda kesin dönüş yaptığının tespit edilmesi durumunda sigortalılık başlangıç tarihinin 26/06/1973 tarihi olduğu gözetilerek yaşlılık aylığı koşullarına sahip olup olmadığını saptamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2458, Karar No: 2017/2272, Tarih: 19.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2458 E.  ,  2017/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, mağdurların konutunda işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 149/1-d maddesi yerine 148/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 561,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19286, Karar No: 2017/6079, Tarih: 06.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/19286 E.  ,  2017/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile 2011 Ocak - Şubat ayı ücreti, fazla mesai ücreti, vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 23.09.2011 tarihinde davalı şirket bünyesinde "imalat müdürü" olarak işe başladığını, davalı şirket yetkilileri ile işe girdiği tarih olan 23.09.2011 tarihinde yapılan toplantıda, şirketin yurtdışı ithalat ve ihracat işlerinin çok yoğun olduğu, bu sebeple Özbekistan'da Şirket ortaklarının da yönetici olduğu Özbekistan Cumhuriyeti merkezli ... ve ... firmalarında çalışması hususunda anlaşmaya varıldığı, davacının Özbekistan'da yalnız bırakıldığını, iş güvenliğinin sağlanmadığını, davacının bu hususları 25.02.2011 tarihinde davalı Şirket'in merkezinde yöneticilere bildirdiğinde, “senin diktiğin mallarda problem var zaten, bir de seninle mi uğraşacağız, maaşını da vermiyoruz bir daha gelme” diyerek kovduklarını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, vergi iadesi ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkilinde hiç çalışmadığını, ... Şirketi ... Şirketi müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına direnilmesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca direnme kararının bozulması üzerine yapılan yargılama sonunda, Unkapanı Sosyal Güvenlik merkezinden, celp olunan sigortalı hizmet cetvelinden, davacının, iddiaya konu hizmet dönemi içinde sigorta kaydı bulunmadığı, davacı vekilinin, cevaba cevap dilekçesi ekinde, ... Yabancı İşletmesinin 08.09.2010 tarihli talimatname sureti, ... Yabancı İşletmesinin Özbekistan İçişleri Bakanlığı giriş-çıkış ve Vatandaşlık İşleri Dairesi'ne verilen 17.11.2010 ve 17.12.2010 tarihli talepname suretleri,...40.Noterliğinin 08.03.2011 T., 05101 nolu ihtarnamesinin tebliğ şerhli örneğini davacıya ait pasaport suretlerinin ibraz edildiği,...Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğünün, 07.09.2011 tarihli yazı cevabında, 23.09.2010-25.02.2011 tarihleri arasındaki giriş-çıkış bilgilerinin celp edildiği, İstanbul Ticaret Odasının, 12.10.2011 tarihli yazı cevabında, davacının asgari ücret veya işçi ile işveren arasında özel bir anlaşma olması halinde anlaşmada belirtilen tutar olacağının belirtildiği, Tekstil işçileri Sendikasına yazılan yazının bila tebliğ döndüğü, Özbekistan Başkonsolosluğu'nun, 15.01.2013 havale tarihli yazı cevabında, davacı ...'ye, 2010 senesinde Özbekistan giriş vizesi verilmesi için Özbekistan Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı konsolosluk Dairesi Vize Bölümüne, Taşkent İli ... ilçesinde yerleşik olan ... adlı yabancı sermayeli şirketin başvuruda bulunduğunun belirtildiği, T.C. Dışişleri Bakanlığı Konsolosluk Vize Uygulamaları Dairesinin, 08.07.2013 T.li yazı cevabında, Özbekistan Başkonsolosluğunun, davacı ...'ye, 2010 senesinde Özbekistan giriş vizesi verilmesi için Özbekistan Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı konsolosluk Dairesi Vize Bölümüne, Taşkent İli ... ilçesinde yerleşik olan ... adlı yabancı sermayeli şirketin başvuruda bulunduğunun belirtildiği yazı cevabının sunulduğu, davacı vekili tarafından 14.02.2013 havale tarihli dilekçe ekinde, davacının 2010 yılında Özbekistan'a yaptığı girişleri gösterir pasaport sayfa suretlerinin ibraz edildiği, davacının 23.09.2010 tarihinde davalı şirket bünyesinde "imalat müdürü" olarak işe başladığını, davalı şirket yetkilileri ile 23.09.2010 tarihinde yapılan toplantıda, şirketin yurtdışı ithalat ve ihracat işlerinin çok yoğun olduğu, bu sebeple Özbekistan'da şirket ortaklarının da yönetici olduğu Özbekistan Cumhuriyeti merkezli, ... ve ... firmalarında çalışması hususunda anlaşmaya varıldığı, davacının 5 ay iş akdine uygun şekilde Özbekistanda çalıştığı, ... firmasının müdürü ve imzaya yetkili kişisinin davalı şirket müdürünün yeğeni olduğunu, davalı şirket ile Özbekistan merkezli ... ve ... firmaları arasında organik bağ olduğunu iddia ettiği, davalı... Tekstil vekilinin, husumet itirazında bulunduklarını, ... ve ..

... ve ... firmalarında çalışması hususunda anlaşmaya varıldığı, davacının 5 ay iş akdine uygun şekilde Özbekistanda çalıştığı, ... firmasının müdürü ve imzaya yetkili kişisinin davalı şirket müdürünün yeğeni olduğunu, davalı şirket ile Özbekistan merkezli ... ve ... firmaları arasında organik bağ olduğunu iddia ettiği, davalı... Tekstil vekilinin, husumet itirazında bulunduklarını, ... ve ... firmaları ile müvekkili şirketin ilgisi olmadığını, davacının Özbekistan ülkesinde çalışması varsa ve alacağı varsa talep ve davasını fiilen çalıştığı şirkete yöneltmesi gerektiğini savunmakla, T.C. Dışişleri Bakanlığı Konsolosluk Vize Uygulamaları Dairesi, Özbekistan Başkonsolosluğu yazı cevapları ile bizzat davacı tarafça dosya içeriğine ibraz olunan Özbekistan İçişleri Bakanlığı Giriş-Çıkış ve Vatandaşlık İşleri Dairesine verilen talepname suretleri incelendiğinde, davacının işyerinin dava dışı ... olarak belirtildiği, vize işlemlerinin de dava dışı ... firması tarafından yürütüldüğü görülmekte olup, yazı cevaplarından davalı... Tekstil'e ilişkin somut tespit yapılamamış olup,... Tekstil ile ... firma yetkililerinin akraba oluşu ise organik bağın tesbiti yönünden tek başına yeterli bir delil olmadığı ve yine SGK'dan gelen bilgi ve belgelerden davacının davalı şirkette bir çalışmasının olmadığı saptanmakla,davacının davalı şirkette çalışmadığı,sadece dinlenen davacı tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Dosya kapsamındaki ...'in müdürlüğüne ...'un getirildiğine dair talimatname çevirisi, davalının vekaletnamesinin ... tarafından verilmesi davalı tanığının beyanlarından davalı Şirket ile davacının Özbekistan'da çalıştığı ... Şirketi arasında organik bağ olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının vize işlemlerini Özbekistandaki "... Şirketi'nin" yaptığı, Özbek Başkonsolusluğu yazısından anlaşılmaktadır. Davacının Özbekistan vizelerinde “...” ve “...” şeklinde yazılıdır.

Davacı tanığı ..., "Ben davalı şirkette çalışmadım, davacıyla Özbekistanda tanıştık, ben farklı bir şirkette çalışıyordum, o...'da çalışıyordu, ben kendisbiyle 2010 10. ayında çalıştım, 5 ay kadar bi dostluğumuz oldu, davacının işe ne zaman girdiğini bilmiyorum, yakın zamanda girmiş olması lazım tanıştığımızdan, ben 2011 de dönüş yaptım, kendisi ordaydı... davacı ... Tekstilde çalışıyordu", davacı tanığı ... "davacı...'da çalıştı, 2010 yılının 9. ayında iş başvurusu için ben onunla birlikte oraya gitmiştim, Recep... işi kabul ederseniz sizi Özbekistan daki işin başına getireceğiz dedi, davacıda kabul etti Özbekistana gitti... ben Özbekistandaki çalışma şartlarını bilmiyorum oraya gitmedim", davalı tanığı ..."Ben davalı şirketten yaklaşık 2,5 sene önce ayrıldım...davacı...da hiç çalışmadı ben onu Özbekistan'da tanıdım, o benim Özbekistanda son çalıştığım şirket olan ...şirketinde çalışırken tanıştım, davacı ...la aynı binayı kullanan ...de çalışıyordu, ben kendisini İstanbuldan tanımam,...'da hiç çalışmadı, ... arasında bir bağ yoktur,... Türkiyedeki bir şirkettir, davacı Özbekistan 'da çalıştı, ben ...'un kuzeniyim, Recep Gülsoyda onun kuzenidir, ...in genel müdürüdür” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı fesih ihtarını davalıya göndermiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesine davalının Özbekistan'da çalıştığına dair bazı internet haberleri eklemiştir.

Davacı tanığı beyanları, internet haberleri, yukarda tespit edilen organik bağ ve hatta davalı tanığının “benim Özbekistan'da son çalıştığım şirket olan ...şirketinde çalışırken tanıştım, davacı ...la aynı binayı kullanan ...'de çalışıyordu” şeklindeki beyanları karşısında, davacının davalı tarafından işe alındığı, Özbekistan'da davalının organik bağı bulunan ... Şirketi'nde görevlendirildiği, neticeten davalının işveren konumunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, işin esasına girilerek davacının işçilik alacağı talepleri hakkında bilirkişi raporu da denetlenmek sureti ile olumlu veya olumsuz yönde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27070, Karar No: 2016/6621, Tarih: 07.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27070 E.  ,  2016/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre kaybolmuş veya hata sonucu ele geçen eşya üzerinde tasarruf

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 18.10.2012 günü 17.30-21.00 saatleri arasında müştekinin oturmuş olduğu kafedeki sandalyeye asmış olduğu çantasından cep telefonu ile çeşitli eşyalarının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu cep telefonunun 1 gün sonra saat 09.13'te sanık adına kayıtlı hat ile kullanıldığının anlaşıldığı, sanığın savunmasında hatırlamadığı bir tarihte akşam saatlerinde... il merkezindeki gezi yolunun sonunda Mühendisler Lokalinin yakınında bir arkadaşına bakmaya gidip bir bankta oturduğu sırada bankın yanında yerde bahse konu telefonu gördüğünü, telefona sim kartını taktığını beyan ettiği, sanığın savunmasının dosya kapsamıyla uyuşmadığı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanığın kaybolmuş veya hata sonucu ele geçen eşya üzerinde tasarruf suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.