muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12398, Karar No: 2016/767, Tarih: 08.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/12398 E.  ,  2016/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 13291 ada 1 ve 13 parsel sayılı 697.72 ve 12.860.73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve 13291 ada 1 sayılı parselin eşit hisseler ile .... evlatları 1949 Doğumlu ... ve 1937 doğumlu ....'ın, 13291 ada 13 sayılı parselin ise ... evlatları 1951 doğumlu ..., 1937 doğumlu .... ve 1949 doğumlu ....'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit ve 28.08.2010 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesine kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı, baba adının ..., doğum tarihinin 1961, isminin de .... olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 13291 ada 1 ve 13 sayılı parsellerin malik hanesinde ismi yazan 1937 doğumlu ....'ın doğum tarihinin 15.06.1961, isminin .... ve baba adının da .... olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...'nü temsilen ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

08.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20640, Karar No: 2017/764, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20640 E.  ,  2017/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 23/11/2015 tarih 2015/2942 Esas 2015/15250 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13519, Karar No: 2014/7762, Tarih: 11.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13519 E.  ,  2014/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/423

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; işitme engelli olan davacının işverenlikte çalışan 190 engelli işçinin insan kaynakları ve fabrika müdürlüğü ile iletişimin sağlanması amacıyla iş yeri sendika temsilciliğinde görevlendirildiğini, davacının İnsan Kaynakları Müdürü S.. B.. tarafından odasına çağrılıp banka kredisi çekip borçlarını ödemeyen engelli çalışanların durumundan sorumlu tutularak savunmasının istendiğini, davacının savunmasında kendi çektiği krediyi gününde ve düzenli olarak ödediğini belirtmesine karşın işten ayrılmaya zorlandığını ve engelli durumu istismar edilerek istifa dilekçesi imzalattırıldığını ileri sürmüş ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendi özgür iradesi ve el yazısı ile istifa dilekçesini yazarak işten ayrıldığını, 13.02.2013 ve 15.02.2013 tarihli savunmaların diğer engelli çalışanların borçlarını ödemediği için değil davacının diğer engelli çalışanları taksitlerini kendisinin ödemek vaadi ile kandırıp borçlandırdığı için alındığını, davacının bazı özel kişilere veya Kocaeli S. D.'ne yardım adı altında kredi çektirmek marifeti ile engelli çalışanları borçlandırdığını, bu olaylar nedeni ile savunması alındıktan sonra istifa ederek işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davalı işveren tarafından, iş yerindeki işitme engellilere yardımcı olması ve iletişimin sağlanması için görevlendirilen davacının kendisinin de başkan yardımcılığını yaptığı dernek için ve bu dernekte çalışanların ihtiyacı olduğunu belirterek iş yerinde çalışan işçileri kredi çektirmeye zorladığı, hatta kadroya aldırma vaadinde de bulunduğu sabit olsa da, söz konusu olay nedeniyle işten tazminatsız bir şekilde çıkarılacağı belirtilen davacının bu açıklama karşısında istifa dilekçesi imzaladığı bu durumda istifada hür iradenin söz konusu olmadığı ve bu nedenle davacının gerçek iradesini yansıtmayan söz konusu belgeni istifa dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği ancak davacının bu tür davranışlar içerisinde bulunmasının iş ilişkisindeki güveni sarstığı, tüm bu nedenlerle işveren tarafından yapılan feshin haklı olmasa da geçerli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işitme engelli olduğunu, işverenlikte çalışan diğer engelli işçiler ile işveren arasındaki iletişimi sağladığını, banka kredisi çekip borçlarını ödemeyen engelli çalışanların durumundan sorumlu tutularak savunmasının alındığını ve akabinde de ayrılmaya zorlandığını, engelli durumu istismar edilerek istifa dilekçesi imzalattırıldığını ileri sürmüştür.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işitme engelli olduğunu, işverenlikte çalışan diğer engelli işçiler ile işveren arasındaki iletişimi sağladığını, banka kredisi çekip borçlarını ödemeyen engelli çalışanların durumundan sorumlu tutularak savunmasının alındığını ve akabinde de ayrılmaya zorlandığını, engelli durumu istismar edilerek istifa dilekçesi imzalattırıldığını ileri sürmüştür.

Davalı ise davacının işitme engelli olduğunu, davalı iş yerindeki diğer işitme engellilere yardımcı olması ve iletişimin sağlanması amacı ile görevlendirildiğini, davacının kendisinin de başkan yardımcılığını yaptığı dernek için ve bu dernekte çalışanların ihtiyacı olduğunu belirterek iş yerinde çalışan işitme engelli işçilere kredi çektirdiğini, hatta kadroya aldırma vaadinde de bulunduğunu, daha sonra çekilen kredilerin ödenmemesi nedeni ile çalışanların zor duruma düştüğünü, davacının bu nedenle savunmasının alındığını ve savunması alındıktan sonra davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.

Davacı tanıkları, K. S. Derneği ve bu dernekte çalışanlar için davacının kendilerinden kredi çekmelerini istediğini, bunun üzerine bankadan kredi çekip davacıya verdiklerini, davacının kredi taksitlerini bir dönem ödediğini ancak daha sonra ödememesi nedeni ile kendilerinin ödemek zorunda kaldıklarını, davacının işten ne şekilde ayrıldığını bilmediklerini bildirmişlerdir.

Davalı tanıkları ise davacının başkan yardımcılığını yaptığı dernek için ve bu dernekte çalışanların ihtiyacı olduğunu ileri sürerek, iş yerinde çalışan işitme engelli işçilere kredi çektirdiğini, hatta kadroya aldırma vaadinde de bulunduğunu, daha sonra çekilen kredilerin ödenmemesi nedeni ile işçilerin zor duruma düştüklerini, işçilerin borçlarının davalı şirketçe ödendiğini bu nedenlerle davacının savunmasının alındığını, davacıya istifa etmesi konusunda baskı yapılmadığını, iş akdinin feshedileceğinin kendisine söylenmesi üzerine, siciline kötü yansıyacağını ifade ederek istifa dilekçesi verdiğini bildirmişlerdir.

Davacı işçi kendi el yazısı ile yazdığı ve imzaladığı 19.02.2013 tarihli dilekçede, “özel nedenlerden dolayı” istifa ettiğini bildirmiştir. Davacının, istifa dilekçesindeki imza ve yazının aidiyeti konusunda itirazı bulunmamaktadır. Davacı tanıkları davacının ne şekilde işten ayrıldığını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Dosyada, davacının işten ayrılmaya zorlandığı ve engelli durumu istismar edilerek istifa dilekçesi alındığı yönündeki iddiaları ispatlayacak herhangi bir delil bulunmamaktadır. İş sözleşmesinin istifa ile sona erdiği ve istifa halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, davalı tarafça iş akdinin geçerli sebeple feshedildiğinin kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 128.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8090, Karar No: 2012/12209, Tarih: 05.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8090 E.  ,  2012/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları olan babaannesi ...'ın, çekişme konusu 1397 ada, 180 parselde yer alan (6) nolu bağımsız bölümü, diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak kızı olan davalıya satış yolu ile devrettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “Dava muris muvazaası hukukusal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir. Miras bırakan maliki olduğu dava konusu 180 parselde bulunan (6)nolu bağımsız bölümü satış yolu ile kızı olan davalıya temlik etmiştir. Somut olayda murisin sağlığında davalı ile birlikte yaşadığı, davalının murisle ilgilendiği, tüm sosyal ve ekonomik ihtiyaçlarının onun tarafından karşılandığı, satılan malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp,belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmekle, murisin yaptığı temlikteki gerçek amacının mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı, bu haliyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak muvazaa ve diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla temlik edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 5.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25947, Karar No: 2011/7498, Tarih: 25.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/25947 E.  ,  2011/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre hükmi şahıslara tebligat selahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yanız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Tüzüğü'nün 18. maddesinde de tüzel kişi adına, tebligatı kabul edecek kişi herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olduğu takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle vazifelendirilmiş biri olması gerektiği, bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edilmek şartıyla o yerdeki diğer memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hüküm altına alınmıştır.   Somut olayda tüzel kişi olan borçluya örnek 7 ödeme emrinin .......  Mahallesi, ..... Caddesi, ..... Sokak, No: ..../....  ....../İstanbul adresinde "Adı geçen firma sahibi tevziat saatlerinde adresinde bulunmadığından komşusu isim, soyisim vermeyip, imzadan imtina edip şifahi beyanına göre muhatabın dışarı görevde olduğundan, ilgili mahalle muhtarlığına 7201 Sayılı T.K'nun 21. maddesine göre 27 Nisan 2010 tarihinde saat 15:40'da tebliğ edildi. Aynı komşusuna haber verilerek 2 nolu formül kapısına yapıştırıldı. Terazidere mahallesi muhtarı Baskın Kosava" adının ve imzasının alınarak anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebligat yapılmış ise de, tüzel kişi borçlunun tebligatı almaya yetkili mümessilinin mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadığının tespiti halinde, anılan Kanun'un 13. maddesi ve Tebligat Tüzüğü'nün 18. maddeleri uyarınca tüzel kişi adına tebligatın  hazır bulunan memur veya müstahdemlerden birine yapılacağının belirtilmiş olmasına rağmen, tüzel kişinin kendisine tebligat yapılabilecek memur ya da müstahdemlerinin bulunup bulunmadığının araştırılıp tespit edilmeksizin, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulsüzdür. Ödeme emri tebligatının usulsüzlüğüne ilişkin şikayetin kabulü ile usulsüz tebligattan haberdar olunduğu belirtilen 10.05.2010 tarihinin tebliğ tarihi sayılmasına karar verilmesi gerekirken, tebligatın usulüne uygun olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/668, Karar No: 2022/2972, Tarih: 19.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/668 E.  ,  2022/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16/01/2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 27/12/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar ... vd. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi bir kısım davalılar ... vd. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dosyanın incelenmesinde;

1- Bir kısım davalılar ... vd. vekilinin hükmü duruşma istemiyle temyiz ettiği, dosyada taraflara duruşma gününün tebliğ edilebilmesi için gerekli olan yurt içi ve yurt dışı tebligat giderlerinin eksik olduğu görülmüştür. Bu nedenle hükmü duruşmalı temyiz edenler ... vd. vekiline gerekli tebligat giderlerinin verilecek kesin süre içerisinde yatırılması, aksi halde duruşma isteminden vazgeçmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın tebliğ edilmesi, giderlerin yatırılması halinde makbuzun evraka eklenmesi,

2- Dahili davalı ...’a 26.10.2020 tarihinde Hamburg Başkonsolosluğu aracılığı ile gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin tebliğine ilişkin yazı yazıldığı, ancak adı geçene yurt dışı tebligatının yapıldığına dair bilgi ve belgeye dosya içerisinde rastlanamamış olup dahili davalı ...’a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının gönderilmesi; tebliğ yapılamamış ise mahkemenizce adı geçene gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23914, Karar No: 2015/1113, Tarih: 26.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23914 E.  ,  2015/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 400 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, gün para cezalarının 8.000 Türk lirası adlî para cezalarına çevrilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2010 tarihli ve 2009/244 esas, 2010/107 sayılı karar aleyhine Yüksek .. Bakanlığınca verilen 21.11.2014 gün ve 2014/20608/70141 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2014 gün ve 2014/387413 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 157. maddesinin birinci fıkrasında, “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.” ve aynı Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı olacak şekilde cezanın paraya çevrilmesinde uygulanan kanun maddesinin hükümde gösterilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2010 gün ve 2009/244 esas, 2010/107 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanıklar hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak 400 gün yerine 5 gün ve 52/2. madde ile bir günü 20. TL hesabıyla paraya çevrilerek 100. TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına 26.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8284, Karar No: 2014/16535, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8284 E.  ,  2014/16535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 12.02.2014

No : 2012/239-2014/70

Dava, davacının sigortalı hizmetinin aidiyeti ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Hasan kızı 02.01.1970 doğumlu N.. B.. (dinç), Kurum kayıtlarında 5901014784959 sicil numaralı N.. D.. (Ş..) ait gözüken 1988/1.,2.,3., 1989/1.,2.,3., 1990/1. dönemine iat hizmetlerin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı N.. Ş..'in 15.01.2013 tarihli beyanı ve dinlenen tanık anlatımlarına göre, 1988-1990 arası çalışmaların davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığın; zorunlu, kişiye bağlı ve özellikle devredilemez bir hak olduğu ve bu nedenle bu tür davaların özel bir duyarlılığı gerektirdiği gözetilerek sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için, davacının çalıştığını bildirdiği işyerinden Kuruma verilen dönem bordrolarından kimlerin davacı ile aynı bölümde çalıştıkları araştırılıp bunların adresleri Kurumdan ve vatandaşlık numaralarına göre nüfus müdürlüğünden sorulup resen dinlendikten, davalı Nadire'nin nüfus aile kayıt tablosu celbedilip tam olarak hangi tarihte evlendiği ve tam olarak hangi tarihte işten ayrıldığı araştırılarak, bu tarihleri arasında doğum yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak Kurumdan evlenme ve doğum yardımı alıp almadığı, böylece, davalı Nadire adına Kuruma bildirilen hizmetlerin kime ait olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.