muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3338, Karar No: 2015/7880, Tarih: 30.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3338 E.  ,  2015/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/290489

MAHKEMESİ : Bolu 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/541 (E) ve 2012/652 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanıklar Ş.. A.., A.. A.., R.. Ç.., M.. A.., M.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık A.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1421, Karar No: 2018/11124, Tarih: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1421 E.  ,  2018/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17838, Karar No: 2012/2769, Tarih: 08.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17838 E.  ,  2012/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.687,50 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, babası ... 'ün 22.10.2008 tarihinde öldüğünü, babasına ait taşınmazların kiraya verildiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 4.687.50 TL ecrimisilin davalı diğer hissedarlardan tahsilini talep etmiştir. Davalı ..., taşınmazları kiraya vermediğinden davanın reddini istemiştir.Davalı ... ise davacıya 2009 Eylül ayında ... 'te bir ev aldığını, oturduğu evi kredi alarak satın aldığını, kredi borcunu ödediğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davanın 4.312,50 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile murisin kiraya verilen iki taşınmazı yönünden ecrimisil hesabı yapılmıştır. Kiracı ... 'e kiraya verilen taşınmaz yönünden kira sözleşmesinin yapıldığı 15.03.2008 tarihinden davanın açıldığı 30.10.2009 tarihleri arasındaki ecrimisil bedelinin davacının hissesine düşen miktar belirlenmiştir. Muris ... 22.10.2008 tarihinde ölmüştür. Davacı, murisin ölümünden sonra ecrimisil isteyebileceğinden murisin ölüm tarihi olan 22.10.2008 ile dava tarihi 30.10.2009 tarihleri arasındaki ecrimisil hesabının yapılarak davacının hissesine düşen miktara hükmedilmesi gerekirken kiraya verildiği tarihten itibaren ecrimisil hesabının yapılmış olması bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8492, Karar No: 2010/2327, Tarih: 14.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8492 E.  ,  2010/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29,62,53/1. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 258/405 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında adam öldürme suçundan 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,59,31 ve 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8023, Karar No: 2015/10165, Tarih: 06.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8023 E.  ,  2015/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara (Kapatılan) 16. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sıra cetvelindeki sıraya itiraz

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sıra cetveline itiraz isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (23.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5449, Karar No: 2015/1545, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5449 E.  ,  2015/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2012/467-2014/25

Davacı M.. S.. tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 10/07/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3974, Karar No: 2012/7329, Tarih: 14.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3974 E.  ,  2012/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakan ... adına kayıtlı olan 3579 (imarla 481 ada 3, 7 ve 8) parsel sayılı taşınmazdaki 1960/7840 payı vekili sıfatıyla alınan borcun teminatı olarak davalıya bedelsiz temlik ettiğini, devirden sonra yapılan protokol ile teminat amaçlı devir yapıldığının belirtildiğini, ödemelerde gecikme olduğundan davalının borcun miktarını çok yükselttiğini, borcun kalan kısmını ödemeye hazır olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras bırakan adına (mirasçılar adına miras payları oranında) tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz payının davalıya temlikinin muvazaalı olduğu, protokol gereği davalıya ödenmesi gereken ve mahkeme veznesine depo edilen bedelin davalıya ödenmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.464.17.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8702, Karar No: 2014/20554, Tarih: 10.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8702 E.  ,  2014/20554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/03/2014

Numarası : 2012/911-2014/176

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 06/08/1984-07/03/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini Bursa 1. İş Mahkemesinin 2011/172 Esas sayılı dosyası ile işe iadesine karar verildiğini, işe başlatılmaması nedeni ile iş güvencesi tazminatı, 4 aylık ücret ve sosyal haklar ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmıştır. Söz konusu değişiklik ile işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnası olarak kabul edilmiştir. Bu hale göre mevcut durumda işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilebilecektir.

Yine yukarıda anılan kanun ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77. maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21'inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep edebilecektir. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi yürürlükteki düzenlemelere göre haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebilecek olduğuna göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna ödemeye yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Somut olayda, mahkemece davacının iş güvencesi tazminatından 2.911,79 TL gelir vergisi kesintisi yapıldığından 2.911,00 TL hüküm altına alınmıştır. Dosyada bulunan idari mali işler müdürlüğü yazıları, işe başlatmama ceza bordrosundan 2.911,79 TL gelir vergisi kesintisi yapıldığı açıktır. Davalı şirketin 30.09.2012 tarihli davacı ihtarnamesine cevap olarak gönderdiği yazıda yasal olarak yapılan kesintilerin devletin ilgili kurullarına davacı adına ödendiği belirtilmiştir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamıştır. Davalının yazılarında geçtiği üzere gelir vergisini davacı adına vergi dairesine ödemesi halinde artık davacıya karşı sorumluluğu bulunmayacak davacının kesintiyi vergi dairesinden talep etmesi gerekecektir. İşverenin yatırmasına rağmen aynı bedelden sorumlu tutulması mükerrer ödemeye yol açacaktır.

Mahkemece davalı işverence yapılan gelir vergisi kesintisinin vergi dairesine ödenip ödenmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26960, Karar No: 2019/4031, Tarih: 07.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26960 E.  ,  2019/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2019 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kapatılan 18. Hukuk Dairesi bozma ilamında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosya içerisinde emsal olabilecek satış kaydı bulunmadığı belirtilerek emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın taşınmazın mevkii, konumu, imar durumu, yüzölçümü ve çevresinin özellikleri gibi hususlar sayılarak genel nitelikteki değerlendirmelerle değer tespit edildiğinden rapor hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı halde, aynı mahalledeki taşınmazlarla ilgili emsal incelemesi Dairemiz denetiminden geçip onanan ...... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/253 esas, 2015/660 K ve 2014/1035-2016/192 esas sayılı dosyalarında incelenen 1492 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 22/10/2012 tarihli satışı gözetilmeden bozma ilamı sonrası mahkemece aynı gerekçelerle uygun emsal bulunmadığından bahisle soyut ifadelerle,eksik inceleme ile değer belirleyen bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Dava konusu ...... Mahallesi 57 ada 11 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine (Kamulaştırma Kanununun 15/son madddesi gereği dava tarihi) yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine (Kamulaştırma Kanununun 15/son madddesi gereği dava tarihi) yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göreyukarda zikredilen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için;7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8158, Karar No: 2016/9637, Tarih: 02.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/8158 E.  ,  2016/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ... Barajı'nın göl tarafında kaldığını, ... tarafından kamulaştırma çalışmalarına başlanıldığını açıklayarak dava konusu taşınmaz sınırları içerisinde bulunan ev, odunluk, kümes, sondaj kuyusu ve 11 adet ağacın vekil edenine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

-//-