muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4103, Karar No: 2024/4810, Tarih: 28.06.2024

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 20.07.2023 tarihinde karar verildiği, dosya içerisinde bulunan izin belgesine göre 04.07.2023 tarihinde saat 18.10 da izne ayrılan hükümlünün 31.07.2023 tarihinde saat 18.10 da izinden dönmesi gerektiğinin kendisine bildirildiği, hükümlünün 02.11.2023 tarihli dilekçesinde Bakanlık tarafından açıklanan 15.08.2023 tarihinden önce 11.08.2023 tarihinde kuruma müracaat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, hükümlünün dilekçesinde belirtiği tarihte Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığının araştırılmasında zorunluluk bulunduğu gibi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlünün 06.08.2023 tarihine kadar Bolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair "01.08.2023 tarihli ve 2023/523 sayılı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" ve yokluğunda verilen denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, tebliğ edilmedi ise niçin tebliğ edilmediği ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.10.2023 tarihli ve 2023/1309 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11035, Karar No: 2016/18236, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11035 E.  ,  2016/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4024, Karar No: 2015/9809, Tarih: 09.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4024 E.  ,  2015/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/397157

Silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan sanık S.. S..'in yapılan yargılanması sırasında; Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2014 gün ve 2014/429 E. 2014/236 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8302, Karar No: 2015/10521, Tarih: 30.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8302 E.  ,  2015/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2010/387-2014/163

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti

davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma istemenin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiracı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma istemenin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiracı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

...ili ... ilçesi ... ada .. parsel de kayıtlı taşınmaz üzerinde ... A.Ş. adına 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Bu şirketin 4.3.2003 tarihinde iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villalar ihale ile 15.5.2009 tarihinde davalı .. A.Ş. ye satılarak bu şirket adına 11.03.2010 tarihinde 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Davalı şirket .. A.Ş taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra villalarda oturan davacı ... hakkında İİK.nun 135/2 maddesine göre tahliye emri gönderilmesini sağlamıştır. Tahliye emri gönderilmesi üzerine davacı vekili 26.7.2010 tarihli dava dilekçesinde ihale ile satılan ...ada ...parsel üzerinde bulunan “ CE 2 blok 21 CE ve 22 CE“ nolu villaları konusunda önceki malik .. A,Ş ile müvekkili arasında 5.10.2000 tarihli mülk kullanım sözleşmesi imzalandığını,o tarihlerden beri villaları kesintisiz kullandığını, 9.3.2009 tarihli açık artırma şartnamesinde açıkca 44 villanın eşyalı olarak kullanıldığının tesbit edildiğini, davalı şirketin açık artırma ilanını görerek ihaleye o şekilde girip aldığını, davalı şirketin tek yetkilisi H.. G..’nun da aynı yerde villası olup komşu olduklarını, H... G..’nun başından beri müvekkilinin burada hak sahibi olduğunu bildiğini, davacının kiracılığının iflastan ve satıştan öncesine dayandığını,davacının tahliyesinin istenmesinin mümkün olmadığını belirterek taşınmazda müvekkilinin fuzuli şagil olmadığının ve tüm tesislerde kullanma hakkının bulunduğunun ve tahliye etmek zorunda bulunmadığının tespitini talep etmiştir. Davacı delil olarak 5.10.2000 tarihli önceki malikle yapılan 39 yıllık mülk kullanım sözleşmesine dayanmıştır. Taşınmazın satılması halinde taşınmazda oturan kiracı hacizden önceki bir tarihte kiracı olduğunu iddia ediyorsa bu iddiasını İİK.nun 135/2 maddesinde belirtildiği şekilde resmi belgelerle ispat etmelidir. Ancak taşınmaz alıcısının başından beri kiracı olduğunu bildiğini ve kiracılığını kabul ettiğini iddia ediyorsa bu iddiasını genel mahkemede açacağı menfi tesbit davasında tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Davacı dava dilekçesinde davalı şirket sahibi ve yetkilisi olan H.. Gü...nun da aynı yerde villası olduğunu ve komşuluk yaptıklarını başından beri kendisinin kiracı olduğunu bildiğini belirtmiş bu konuda tanık dinletmiştir.

Dinlenilen tüm davacı tanıkları şirket yetkilisinin aynı yerde villasının bulunduğunu, başından beri komşuluk yaptıklarını ve davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğini beyan etmişlerdir. Öte yandan 09.03.2009 tarihli açık artırma suretiyle gayrimenkul ve irtifak hakkının satış ilanında .. sayılı parsel üzerinde bulunan 44 adet villanın tamamına yakınının yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralandığı ve fiilen eşyalı olarak kullanıldıkları tespit edilmiştir. Davalı şirketin temsilcisinin H... Gü... olduğu ve aynı yerde 2.8.1999 düzenleme tarihli 99 yıllık mülk kullanım sözleşmesi bulunduğu ve davalı şirket adına ihaleye şirket temsilcisi olarak H.. G...’nun girdiği anlaşılmaktadır. Uzun süre kiracılarla komşuluk yapan şirket temsilcisi H... G... ihale şartnamesinde yabancı kişilerin kiracı olduğunu bilerek ihaleye girip satın aldığına göre hacizden önce davalı şirketin burada davacının kiracı olarak oturduğunu bildiğinin kabulü gerekir. Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonunda davacının, hacizden ve satıştan önce dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve bu durumun davalı tarafça bilindiği kanıtlanmış olmakla davacının kiracı olduğunun tespiti yönünde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15673, Karar No: 2008/13526, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15673 E.  ,  2008/13526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Comas Madeni Aksam San. Dış. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki tazminat davası hakkında Aksaray İş Mahkemesinden verilen 15.05.2008 gün ve 353/195 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik haklarına ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7887, Karar No: 2021/1055, Tarih: 09.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7887 E.  ,  2021/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Kararı temyiz eden davalı tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad. 336/3). Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, davalının temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4505, Karar No: 2011/6035, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4505 E.  ,  2011/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Satış vaadi sözleşmesinin vaat alacaklısı olan Assan-Hyundai Motorlu Araçlar Satış A.Ş'nin ünvan değişikliğine ait belgelerin ticaret sicil memurluğundan sağlanarak evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19509, Karar No: 2018/7010, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19509 E.  ,  2018/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmadığı halde, gerekçeli kararda ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına hükmedilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/10657, Karar No: 2011/29420, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10657 E.  ,  2011/29420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bir eşyanın aynından kaynaklanan vergi ve resim gibi devlet alacakları o eşyanın satış bedelinden öncelikle karşılanır (6183 s.y.m.21/II ve İİK.m.206/I). Bu öncelik gerek yasalarımızda, gerek uygulamada ve gerek öğretide "rüçhan" kelimesiyle ifade edilmekte ve rüçhan hakkı alacağının rehin hakkından daha önce tatmin edilmesi imkanını getirmektedir.

Somut olayda alacaklı .. Malzemeleri San. Ve Tic. A.Ş. vekili tarafından borçlu A. Ç.'ye ait ..plakalı araç üzerindeki 97.500,00 TL'lik rehin hakkı sebebi ile 81.952,00 TL alacak için borçlu hakkında taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığı, anılan takipte yapılan ihalede aracın 8.250,00 TL bedelle satıldığı, şikayetçi Çubuk Vergi Dairesi Başkanlığının ihale konusu araç üzerinde haczinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

İcra müdürlüğünün 15.06.2010 tarihli kararında; talimat icra müdürlüğünden gönderilen yazıda aracın aynından doğan vergi borçları, tellaliye harcı ve yediemin ücretleri ödendikten sonra bakiye satış bedeli olan 1.728,78TL ve avans artığı 1.076,34TL den oluşan toplam 2.805,12 TL'nin dosyaya gönderildiği bildirilmiş olmakla; dosyanın rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip olduğu alacaklının 1. sırada öncelikli hakka sahip olduğu, ihale bedelinin rehin alacağını dahi karşılamadığı görülmekle sıra cetveli yapılmasına gerek kalmaksızın paranın gerekli harçları kesilmek suretiyle geri kalanının alacaklı vekiline ödenmesine karar verildiği, şikayetçi Çubuk Vergi Dairesi Başkanlığının mahkemeden sıra cetveli düzenlenmeden yapılan satış bedelinin dağıtılması işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddedildiği görülmektedir.

Şikayetçi Çubuk Vergi Dairesi Başkanlığının, rüçhanlı alacağının miktarına yönelik itirazlarını yapabilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekir. İcra mahkemesince sıra cetvelinin icra müdürlüğünce yapılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/372, Karar No: 2009/2028, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/372 E.  ,  2009/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmedir.

2-Davalı Üniversite Kamu kuruluşu olup, tüm ihale işlemleri ve harcamaları 2886 Sayılı İhale Yasası ile 1050 Sayılı Bütçe Kanunu ve eki yönetmeliklere uygun yapılmalıdır. Eldeki davada, davalı elemanlarıyla yapılan sözleşme hükümlerine göre imalât bedelinin ödenmesi istenilmiş ise de Yasa hükümlerine uygun yapılmadığından sözleşmenin geçerli olduğundan sözedilemez. Ne var ki, davaya konu imalâtın gerçekleştiği ve davalı yararına olduğu ihtilâsız bulunmasına göre imalât bedelinin BK’nın 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz işgörme hükümlerince davacıya ödenmesi gerekir. Ancak mahkemece hükme dayanak alınan raporda geçersiz sözleşmedeki bedel esas alındığından rapor yeterli kabul edilemez. O halde yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak imalâtın gerçekleştiği 2001 yılı itibariyle oluşan piyasa fiyatlarıyla davacıya ödenmesi gereken bedelin hesaplatılması ve bu tutarın hüküm altına alınmasından ibarettir. Eksik incelemeyle ve bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak davanın aynen kabulü usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25153, Karar No: 2015/16589, Tarih: 05.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25153 E.  ,  2015/16589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen silahın, Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğü eksper- tiz raporuna göre, 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan katı cisimlerin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğu, tabancanın özel nitelikte yapılmış ateşli silah fişeklerini patlattığının belirtildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporunda ise yine suça konu tabancanın namlusunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğunu, kuru sıkı fişekler ile özel nitelikli fişekleri atabilecek özellikte olduğunun belirtilmesi ve sanıkta ayrıca 4 adet 6136 sayılı yasa kapsamına giren mermilerin de ele geçirilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre

sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1046, Karar No: 2014/8892, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/1046 E.  ,  2014/8892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/285897

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/03/2010 - 2009/798 esas ve 2010/303 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.