muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19129, Karar No: 2017/9315, Tarih: 12.12.2017

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca somut olaya gelince;

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca somut olaya gelince;

Davacı, 20 yıl kadar önce davalı ...'dan 286 parsel sayılı taşınmazdaki 1/4 payından özel parselasyon krokisi gereğince tapu dışı haricen düzenlenen yazılı sözleşmeyle, 300 m2 yer satın aldığını, üzerine betonarme ev inşa ettiğini ileri sürerek TMK'nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil mümkün olmadığı takdirde ikinci kademede zilyetliğinin ve üzerine inşa ettiği yapının davacıya ait olduğunun tespitini, tapu sicilinin beyanları hanesine bu tespitin işlenmesini istemiştir.

Bu durumda taşınmaz başında harita mühendisleri ile inşaat mühendisi refakatında keşif yapılarak davacı tanıkları dinlenip, yapının değeri ile arazinin değerinin ayrı ayrı belirlenmesi, yapının değeri ile kapsadığı arazinin değeri arasında yapının değeri yönünden değer farkı olması halinde bilirkişilere yapının kapsadığı alanın ifrazının mümkün olup olmadığının sorulması, ifrazın mümkün olması halinde bilirkişilere ifraz krokisi hazırlatılarak ... Belediye Encümeninin onayına sunulması, ilgili kurum tarafından ifraz krokisinin onaylanması halinde ifraz edilecek arazinin belirlenen değerinin depo ettirilmesi yukarıda belirtilen şekilde temliken tescil şartlarının oluşmaması halinde HMK m.111 gereğince davacının 2. kademedeki talebi olan muhdesatın aidiyeti hakkında araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla ve Tarım Müdürlüğünün 17.03.2016 tarih 1247 sayılı cevabi yazısı esas alınarak keşif yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16402, Karar No: 2024/15820, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/16402 E.  ,  2024/15820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1595 E., 2022/1673 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: 1. Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (Sanık ... hakkında)

2. İstinaf başvurularının esastan reddi (Sanıklar ..., ... ve ... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/472 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 23 yıl 12 ay 7 gün hapis ve 51.540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 24 yıl 11 ay 23 gün hapis ve 53.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

3. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 19 yıl 2 ay 18 gün hapis ve 41.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1595 Esas, 2022/1673 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi ile 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması gerektiğine,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

6. Sanık hakkında yardım eden sıfatı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

6. Sanık hakkında yardım eden sıfatı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar ... ile ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ...'a 17.02.2021 tarihinde, ...'ye ise 11.03.2021 tarihinde eroin sattıklarının, tape kayıtları, fiziki takip ve olay tutanakları, sanıkların ikrarı, tanık beyanları, kriminal raporlar ve dosya kapsamından sanıkların aralarındaki iş bölümü gereği ...'in telefon görüşmelerini yaptığı, uyuşturucu maddelerin her iki sanığa ait olduğu, sanık ...'in fiilinin yardım eden sıfatını aştığı ve eyleminin doğrudan iştirak boyutunda kaldığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ...'nin eylemlerinin sabit olduğu; sanık ...'nin, 10.03.2021 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ... ve ...'a eroin sattığının, kriminal rapor, fiziki takip tutanağı, tape kayıtları, teşhis tutanağı, tanık beyanları ve dosya kapsamından sabit olduğu; sanık ...'in 18.03.2021 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçen net 1,5 gr gelen eroini satmak amacıyla bulundurduğu; 10.03.2021 tarihinde, sanıklar ..., ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ... ile ...'a eroin sattıkları olayda; kriminal rapor, fiziki takip tutanağı, tape kayıtları, sanıkların ikrarı, bilirkişi raporu ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıklar ... ve ...'nin bir arada bulundukları sırada ...'nın ...'i arayarak uyuşturucu madde istediği, ...'in de ... ile Antalya'dan getirdikleri uyuşturucu maddeleri alıcı şahıslara ileten kişi olan sanık ... ile konuştuğu, buluşma yerine ...'ın maddeyi getireceğini ...'ya söylediği,

...'ın yanında uyuşturucu madde olmadığından dolayı sanıklar ... ve ...'nin, ...'ya verilecek olan 2 paket eroini ...'a vermesi için temyizden feragat eden sanık ...'e teslim ettikleri, ...'in de suça konusu maddeyi götürüp ...'a verdiği, ...'ın da buluşma yerine gittiği, beklemekte olan aracın sağ ön yolcu camından eğilerek araç içindeki tanıklara eroini verdiği, ...'in eyleminin yardım eden sıfatını aştığı ve asli fail konumunda olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'ın iştirak halinde hareket ederek tanıklara uyuşturucu madde satmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediklerinin sabit olduğu, suç konusu maddenin eroin olması ve ... ile tanıklar arasında uyuşturucu madde alışverişinin keşif neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporuna göre camiye 200 metreden yakın mesafede olduğu ve olaya ilişkin tape kayıtlarından sanıklar ... ile ...'nin de uyuşturucu madde satışının nerede gerçekleşeceğini bildikleri anlaşılmakla sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki kriterler ve birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi nedeniyle sanıkların teşdiden cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında üç kişi ile birlikte uyuşturucu madde satış eylemi sabit olduğundan cezalarında aynı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılmasına, sanıklar ... ve ... hakkında aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla uyuşturucu madde satışı yaptıkları sabit olduğundan zincirleme suç hükümleri uygurınca artırım yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 10 yıl 3 ay hapis ve 1100 gün adli para cezası belirlendikten sonra, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin (a) ve (b) bendi, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince indirim yapıldığında sonuç ceza olarak "24 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası" olarak hesaplanması gerekirken "24 yıl 11 ay 23 gün hapis cezası" şeklinde hesaplanarak eksik ceza tayin edilmesi; sanık ...'ın tekerrüre esas olan Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/147 Esas 2020/4 Karar sayılı mahkûmiyet ilamı yerine daha hafif olan ilamın tekerrüre esas alınmış olması ve sanıklar ... ve ...'nin birden fazla eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezalarından artırım yapılırken eylem sayılarına göre artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf başvurusu olmadığından bu hususlarda hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ve müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz taleplerinde bulunduktan sonra, sanığın 24.07.2023, 04.09.2023, 02.10.2023 ve 08.11.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı, sanıkların ikrarları olmasa dahi dosya kapsamında bulunan tape kayıtları, fiziki takip tutanakları ile tanık beyanlarından eylemlerinin sabit olduğu, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın ikrarı olmasa dahi dosya kapsamında bulunan tape kayıtları, fiziki takip tutanağı ve tanık beyanlarından eyleminin sabit olduğu, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1595 Esas, 2022/1673 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1622, Karar No: 2018/4412, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1622 E.  ,  2018/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18496, Karar No: 2014/21192, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18496 E.  ,  2014/21192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/707-2014/177

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.