muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28665, Karar No: 2014/18657, Tarih: 24.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28665 E.  ,  2014/18657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4-a, 52, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ,ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/a olarak gösterilmesi

3-Bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesinde uygulama maddesinin 52/2. olarak gösterilmesi gerekirken TCK.52 olarak gösterilmesi,

4-Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin 52/4 yerine 52 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3.ve 4. bentleri hükümden çıkarılıp yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesine ve 5. bendinde yer alan "52" ibaresinin "52/4" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14821, Karar No: 2008/14670, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14821 E.  ,  2008/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen müdahalenin meni, tapu iptali ve tescil davası sırasında davalı Necati ... vekili 09.05.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Necati ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan men'i müdahale ile tapu iptal ve tescili davasının yargılaması sırasında birden fazla bilirkişi incelemesi yapıldığı ve bilirkişilerin yansız davanmadıkları gerekçesi ile mahkeme Hakimi Hatice ...'ı (17485) reddetmiştir.

Bu işlemden sonra yapılan tevzide, merci sıfatıyla inceleme yapılmasını teminen dosyanın Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesine tevzi edildiği, red isteminin mahkeme hakimi ve davanın taraflarına tebliğ edildikten sonra; "talebin H.Y.U.Y.nın 35. maddesi uyarınca reddine... reddi hakim talebinde bulunan davalının takdiren 500.00.- YTL. para cezası ile cezalandırılmasına..." karar verildiği görülmüştür.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; yargılama sırasında taraflardan birinin veya redde yetkili vekilinin, H.Y.U.Y.nın 35. maddesinde belirtilen nedenlerle mahkeme hakimini reddettikleri açıkca anlaşılırsa, red isteğinin reddedilen hakimin kendisi tarafından geri çevrilmesine karar verilebileceği öngörülmüş olup, bu kararlar aleyhine ancak esas hükümle birlikte temyiz yoluna başvurulabileceği de aynı yasaın 35/son maddesinde hükme bağlanmıştır.

Somut olayda yargılamayı sürdüren Bursa Asliye 6. Hukuk Hakimi, red ile ilgili bir GERİ ÇEVİRME kararı vermemiştir. Konu hakkında merci sıfatıyla inceleme yapan Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının da GERİ ÇEVİRME kararı olmadığı ve mahkemenin konuyu merci sıfatıyla inceleyip reddettiği sabittir. Bu bulgular ışığında Bursa Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin redde ilişkin 18.07..2008 gün 2008/35 D. İş numaralı kararının esas hükümden bağımsız olarak temyizinin mümkün oluğu görülmekle dosya içindeki tüm evrak incelendi buna göre; hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06.11.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18251, Karar No: 2013/1442, Tarih: 31.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18251 E.  ,  2013/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeni ile kiralananın tahliyesi ve ödenmeyen kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre, davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelinece;

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden, bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; Davalı duruşmadaki beyanında davacının dayandığı ve hükme esas alınan 03.05.2000 başlangıç tarihli ve süresiz kira sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de, taraflar arasındaki aynı mahkemenin 2011/943 E sayılı davasında 6.3.2012 tarihli celsede davalı alınan imzalı beyanıyla sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiğinden, bu sözleşme geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmede kiracının kiralanan yerde mal sahibi ile problemi olmadığı müddetçe kalmasında hiçbir mani olmadığı şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olduğundan, kira sözleşmesinin belirsiz süreli olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeye göre süresiz sözleşme nedeniyle davada iki haklı ihtarın koşulları oluşmadığından, mahkemece tahliye istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2479, Karar No: 2017/12285, Tarih: 05.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2479 E.  ,  2017/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

ÇOCUK : ...

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

KARAR

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 26.04.2013 doğumlu Eda'nın babasının davalı ... olduğunu ileri sürerek, babalığın tespitini istemiş; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 301.maddesinde; "Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir." hükümleri yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Mahkeme kararının, Cumhuriyet Savcısına usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Cumhuriyet Savcısına yapılacak tebligatın usulü 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 43. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 65. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre “Cumhuriyet Savcılığına yapılacak tebligat tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesi suretiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet Savcısı, gösterildiği günü varakanın aslına işaret ve imza eder.” Tebligatın gösterilen usule göre yapılması geçerlilik koşuludur. Bu bakımdan Cumhuriyet Savcısına gösterilen usulde tebligat yapılması zorunludur. Bu şekilde yapılmayan tebligat usulsüzdür. Bu sebeple mahkeme kararının Cumhuriyet Savcılığına “görüldü” için gönderilmesi, Cumhuriyet Savcısının kararın üzerine “görüldü” açıklamasını verdikten sonra adı, soyadı ve sicil numarasını yazıp görüldü tarihini yazması ve onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahalli Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4338, Karar No: 2025/1, Tarih: 06.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4338 E.  ,  2025/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3852 E., 2023/410 K.

Sanık ... müdafiinin, 04.03.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesindeki 15 günlük temyiz süresinde sonra 23.03.2023 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği belirlenmiştir.

Diğer temyiz istemeleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2020/408 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca adlî emanete ilişkin hususlar yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın baltayı saldırıyı def etmek amacıyla kullandığına, öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması veya haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın baltayı saldırıyı def etmek amacıyla kullandığına, öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması veya haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, aynı şekilde canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu nedenlerle eyleme uyan suç vasfının ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, ilk haksız davranışın maktulden sadır olmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR

A.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafiinin 04.03.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesindeki 15 günlük temyiz süresinden sonra 23.03.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanıklar İhsan ve Özkan hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

B.Sanıklar İhsan ve Özkan hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3878, Karar No: 2015/4966, Tarih: 20.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3878 E.  ,  2015/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/30267

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/10/2014, 2014/178 (E) ve 2014/130 (K)

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak kardeşini öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın yaşının düzeltilmesini içeren 15.10.2014 tarih ve 2014/178 Esas, 2014/130 karar sayılı hükmün nüfus müdürlüğüne tebliğine ilişkin dosyada belge olmadığından, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 37 maddesi gereğince yasa yollarına başvuru hakkının sağlanması açısından gerekçeli kararın nüfus müdürlüğü temsilcisine tebliği ile tebligatın yapıldığını gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ve bu halde ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere mahalli mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3452, Karar No: 2019/19351, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3452 E.  ,  2019/19351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İli,...İlçesi, Demirtaş Köyü 748 ada 2 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20531, Karar No: 2017/731, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20531 E.  ,  2017/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü

KARAR

Dairemizin 20/11/2013 tarih 2013/14067 Esas 2013/18572 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.