muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9901, Karar No: 2022/12054, Tarih: 12.10.2022

3. Hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"1-Davacının günlük çalışma süresinin 06.01.2017 tarihine kadar olan dönemde 7,5 saat olması gerektiğinin TESPİTİNE ;

3- Taleple bağlı kalarak Brüt 6.027,57 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 14.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18430, Karar No: 2012/3910, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18430 E.  ,  2012/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/669 D.İş E/K. ve Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/366-364 D.İş E/K.sayılı ihtiyati haciz dosyalarının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17949, Karar No: 2014/3164, Tarih: 18.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/17949 E.  ,  2014/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çumra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.01.2013

NUMARASI :Esas no:2012/22 Karar no:2013/53

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; manevi tazminatın miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra açılan Türk Medeni Kanununun 174. maddesine dayalı manevi tazminat isteğine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/27427, Karar No: 2013/18616, Tarih: 02.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2012/27427 E.  ,  2013/18616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :19.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, velayetin tespiti ve çocuğun teslimi talebinde bulunmuş, mahkemece davalı tarafa dava dilekçesi de tebliğ edilmeksizin dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda velayet konusunda karar verilmesine yer olmadığına ve çocuğun anneye teslimine karar verilmiştir.

Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir (6100 sayılı HMK. md. 27).

Mahkemece davalı tarafa dava dilekçesi tebliğ edilip dilekçelerin teatisi ve  gerektiğinde ön inceleme aşamaları tamamlanmadan evrak üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,  bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının  yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.  02.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/1854, Karar No: 2021/1033, Tarih: 09.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2021/1854 E.  ,  2021/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 23/11/2020 tarihli geri çevirme kararında, davalı vekilinin temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; dosya içerisinde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığınca hazırlanan 28/01/2011 tarihli inceleme raporunda 06.09.2010 tarihli kazanın iş kazası olarak kabul edildiği, ancak kazanın meydana gelmesinde işverenin sigortalıların sağlığını koruma ve işgüvenliği mevzuatına aykırı hareketi tespit edilemediğinden 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 76/4 fıkrası gereğince işlem yapılmasına gerek bulunmadığı belirtilmişse de dosyada yer alan Bağımsız ve Ek Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığında imzaya yetkili Sadettin Güneş tarafından imzalanan bila tarihli "Not" başlıklı yazıda, müfettiş tahkikat raporuna göre 5510 sayılı Kanunun 21. Maddesinin uygulanması gerekiği belirtildiğinden SGK tarafından bağlanan gelirlerin rücuya tabi olduğu, bildirilmiştir. İnceleme raporu ve Not başlıklı yazı içeriği birbiri ile çelişkili olup dava dışı SGK'ya inceleme raporu ve Not başlıklı yazı eklenerek yazılacak müzekkerede çelişkilerin giderilmesinin istenmesi, kazanın iş kazası olarak kabul edilmesi nedeniyle kazada vefat eden Mustafa Çakkal'ın yakınlarına bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin zarar sorumlusuna rücu imkanı bulunup bulunmadığı, bu konuda açılmış rücu davası bulunup bulunmadığı, açılmış ise akıbetinin ne olduğu hususları

sorularak, eksiklikler tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi istenilmiş, Osmaniye Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün bila tarih ve sayılı yazısında İl Müdürlüğünce açılmış herhangi bir dava bulunmadığı belirtilmişse de, yazı cevabının Dairemizin geri çevirme kararında belirtilen hususları karşılamadığı anlaşılmakla, geri çevirme kararımızda tespit edilmesi istenen hususların kararın gerekleri yerine getirilerek yeniden SGK'dan sorulması, alınacak cevabın açık ve anlaşılır olmasının istenmesi ve belgelendirilmesi istenerek verilecek cevabın gönderilmesi, tekrar yazışmalara mahal vermemek üzere daire geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilmesi, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2115, Karar No: 2020/273, Tarih: 13.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2115 E.  ,  2020/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/02/2018 tarih ve 2017/62 E- 2018/37 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/02/2019 tarih ve 2018/729 E- 2019/123 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2015/59575 sayılı "SAMUMED" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirket tarafından 2011/30247 sayılı ve 2014/83453 sayılı “SANİMED” ibareli markalara dayalı olarak anılan başvuruya itiraz edildiğini, ilk aşamada itirazın reddine karar verilmesine rağmen itiraz üzerine YİDK kararıyla davalı şirket itirazının kabul edilerek marka başvurusunun reddine karar verildiğini, ABD'de kurulmuş bulunan müvekkili adına kayıtlı 32 adet ilaç patentinin bulunduğunu, "SAMUMED" markasının dünyayı değiştirme becerisine sahip bir numaralı biyoteknoloji markası olarak gösterildiğini, anılan markanın dünyanın birçok ülkesinde tescilli olduğunu, davalı şirket adına tescilli markalarla müvekkili başvurusu arasında benzerlik bulunmadığını, "MEDİKAL" kelimesinin kısaltması olan "MED" ibaresinin ilgili sektörlerde yaygın şekilde kullanıldığını, markaların esas unsurlarını "SAMU" ve "SANİ" ibarelerinin oluşturduğunu, "SANİ" ibaresinin İngilizce kökenli bulunduğunu, sıhhi, temizlik, hizmet anlamlarına gelen “SANITARY” kelimesinin kısaltması olduğunu, davalının itirazına mesnet markaların ayırt ediciliklerinin zayıf bulunduğunu, müvekkili başvurusundaki “SAMU” ibaresinin ise başvuru kapsamında yer alan mallar ile herhangi bir bağlantı içermediğini, başvuru kapsamındaki kozmetik ürünler ile farmasötik ürünlerin alıcılarının ortalama tüketicilerinden farklı olarak algı seviyelerinin daha yüksek olduğunu, markalar arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2016-M-12724 sayılı kararının iptalini, marka başvurusunun tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin itirazına mesnet markalarla dava konusu başvuru arasında görsel ve işitsel olarak iltibasa yol açacak düzeyde benzerliğin bulunduğunu, benzer malları kapsadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "SAMUMED" ibareli başvurusuyla redde mesnet "SANİMED" ibareli markalar arasında görsel ve işitsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı şirket markaları arasında işletmesel bağ olduğu, her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, dosyada mevcut bilirkişi heyeti raporunda, 5. sınıftaki farmasötik ürünler açısından iltibas tehlikesinin bulunmadığı yönünde açıklama yapılmış ise de markalar arasındaki yüksek dereceli benzerlik gözetildiğinde aynı ve yakın raflarda bulunan bu markaların karıştırılabilecekleri gibi reçetesiz satılan ürünler yönünden ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından satın alınabileceği, başvuru kapsamındaki tüm mallar yönünden iltibas tehlikesinin bulunduğu, kurum kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, başvuru kapsamında yer alan "kozmetikler, farmasötik ürünler" şeklindeki malların redde mesnet 2011/30247 sayılı markanın kapsamında aynen yer aldıklar, dava konusu başvurunun standart karekterle yazılmış "SAMUMED" ibaresinden, redde mesnet markalar ise yine standart karekterlerle yazılan "SANİMED" ibaresinden oluştuğu, kelimelerin ortasında yer alan farklılığın başvuruya yeterli ayırt edicilik katmadığı, dava konusu başvuru ile redde mesnet 2011/30247 sayılı marka arasında, başvuru kapsamındaki "kozmetikler" malları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi mevcut bulunduğu, farmasötik ürünlerin Sağlık Bakanlığı tarafından ruhsatlandırıldıktan sonra doktor tarafından reçetelenip eczacılar tarafından yazılan reçetedeki teşhise göre hastaya verildiği, anılan ürünlerin ortalama tüketicilerinin doktorlar ve eczacılar olduklarından iltibas değerlendirmesinde, bu tüketicilerin bilinç düzeylerinin gözetilmesi gerektiği, reçetesiz satılma halinde de tüketicinin sağlığı ile ilgili bir durumda normalin üzerinde dikkat sarf edeceği ve bir doktorun ya da eczacının desteği ve yardımı ile söz konusu ürünü alacağı, başvuru kapsamındaki farmasötik ürünlerin tüketici kitlesinin bilinç ve dikkat düzeyi gözetildiğinde, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunmadığı, dosya arasındaki bilirkişi raporunda da aynı sonuca ulaşıldığı gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, YİDK’nın 2016-M-12724 sayılı kararının başvuru kapsamındaki “farmasötik ürünler” malları yönünden kısmen iptaline, tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14045, Karar No: 2012/1829, Tarih: 17.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14045 E.  ,  2012/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2009 gün ve 2008/392 Esas, 2009/81 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdur vekili ve katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz aşamasında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 18.05.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanununun 8/1. madesi gözetilerek, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/13569, Karar No: 2010/13851, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13569 E.  ,  2010/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını, %22 maluliyetinin zamanla artarak %30’a yükseldiğini iddia ile %8 fark maluliyet için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsilini dava etmiştir. Davacı vekili birleştirilmesine karar verilen dava dosyasında ise; müvekkilinin meslek hastalıkları hastanesince tespit olunan %30 maluliyetine vaki itiraz üzerine maluliyet oranını %56 olarak tespit edildiğini iddia ile %26 fark maluliyet için 28.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini dava etmiştir.

Mahkemece Dairemizce vaki bozmaya uyulmak suretiyle alınan raporlardan 18.3.2010 tarih 106 karar sayılı Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporuna itibar ile davacının maluliyet oranının %36’ya çıktığı kabul ile %14 fark maluliyet için 7.700,00 -TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 11.01.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Karar her iki taraf vekilince de temyiz olunmuştur.

Uyuşmazlık meslek hastalığı sonucu oluşan maluliyet oranının artması nedeniyle istenilen manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı ...'un davalıya ait işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığı, %22 maluliyetinin zamanla artarak %36 ya çıktığı meslek hastalığının kaçınılmazlık sonucu oluştuğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

BK’nun 47. maddesinde bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özellikleri göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verileceği öngörülmüştür. Manevi tazminatın tutarını belirleme hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, sürekli işgöremezlik oranı, olay tarihi gibi hususlar da tazminat miktarının belirlenmesinde göz önünde tutulmalıdır. Bu ilkeler göz önünde tutulduğunda davacı yararına 10.000,00TL manevi tazminat takdiri gerekirken 7.700,00 TL takdir olunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığının giderilmesi yeninden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. madde hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüyle davacının meslek hastalığı maluliyet oranının %22’den %36’ya yükselmesi nedeniyle %14 fark maluliyet için 10.000,00 TL manevi tazminatın maluliyetin tespit tarihi olan 11.01.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.03.2008 tarih 2008/292 Esas, 2008/225 Karar sayılı veraset ilamında tespit edilen müteveffa davacının mirasçıları olan ve davayı takip eden ..., ..., .. ve Şerafettin Gençulus’a veraset ilamındaki payları oranında verilmesine, fazla istemin reddine.

2-Alınması gereken 594.00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 445.50-TL harcın mahsubu ile bakiye 148.50-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına.

3-AAÜT hükümleri uyarınca takdir olunan 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı mirasçılarına verilmesine, red olunan miktar itibariyle takdir olunan 1.200,00TL vekalet ücretinin ise davacı mirasçılarından müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yatırılan 24.30-TL başvurma, 445.50-TL peşin harcın davalıdan tahsili ile davacı mirasçılarına verilmesine.

5-Davacı tarafından karşılanan 475,90-TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 300,00 TL’nin davalıdan tahsili ile davacı mirasçılarına verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı mirasçıları üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.