muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8292, Karar No: 2024/577, Tarih: 22.01.2024

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, mağdurenin kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ile sadece normal bir şekilde sarıldıklarını beyan ettiği, soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğa karşı suç isnadında bulunduğu soruşturma aşamasındaki ifadesinin çelişkilerle dolu olduğunu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğini, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşı konusunda kaçınılmaz hataya düştüğünü beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkeme tarafından eksik ceza tayin edildiğini, üst sınırdan ve herhangi bir indirim yapmadan ceza verilmesi gerektiğini, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesini beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz İstemi

Sanığın aşamalarda samimi beyanlarda bulunup olayın aydınlatılmasında büyük katkıda bulunduğunu, sanığın atılı suçu işlemediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, dosyada mağdurenin soyut beyanı dışında kuvvetli şüphe oluşturacak hiçbir delil bulunmadığını beyan ederek, sanık hakkında beraat kararı verilmesini aksi düşünce de alt sınırdan ceza verilmesini ve takdiri indirim uygulanmasını talep etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin yaşının on altı olduğunu bildiği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/259 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/259 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.

...

..
Yargıtay — Esas No: 2012/1825, Karar No: 2012/6443, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1825 E.  ,  2012/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Yasanın (5831 sayılı Yasanın 8. maddesiyle eklenen) ek 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında Harmanlı köyü 104 ada 1 parsel sayılı 2/B parselinin kadastro tutanağının beyanlar hanesine Şuayip kızı ...’nın zilyetliğinde olduğu şerhi verilmiştir. Davacı, 104 ada 1 ve 107 ada 1 nolu taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu halde beyanlar hanesine baba adının yanlış yazıldığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 104 ada 1 nolu parselin beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile Mustafa kızı ...’nın zilyetliğinde olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 107 ada 1 nolu parsel bulunmadığından bu parsel yönünden davanın reddine, 104 ada 1 nolu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 26/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12348, Karar No: 2024/5944, Tarih: 15.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12348 E.  ,  2024/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/194 Esas, 2023/1648 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/139 Esas, 2022/455 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın tazminat talebi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; ecrimisil talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın tazminat istemi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen 169.818,30 TL ecrimisil tazminatı karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idarenin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16890, Karar No: 2023/5614, Tarih: 15.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16890 E.  ,  2023/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1378 E., 2021/1754 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2020/234 Esas, 2021/75 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1378 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1378 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, 3. Hükmün, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillere dayandığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Makul şüpheyi destekleyen somut olgular ve somut delillere dayanan kuvvetli şüphe mevcut olmadan verilen arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 7. Dosyada bulunan ve istihbari bilgiden bahseden 03.07.2020 tarihli rapor altında imzası bulunan tutanak görevlilerinin huzurda dinlenmemeleri sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, soyut nitelikteki istihbari bilginin tespit olarak kabul edilmesinin açıkca hatalı olduğuna, 8. Ele geçirilen madde içeriğinde bulunan eroin ve 6-mam miktarı teknik yöntemlerle belirlenmeden karışımda bulunan katkı maddelerinin de dahil olduğu ağırlığı 21 gram maddenin net ağırlığının tamamının eroin ve 6-mam olduğu yönünde soyut ve mesnetsiz kabulle ek rapor alınmadan mahkumiyet hükmüne esas alınarak suç vasfının tayininde yanılgıya sebep olunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından çevrede yapılan araştırmada, uyuşturucu madde satışı yaptığının tespiti üzerine, sanığın evinde Keşan Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.07.2020 tarihli ve 2020/523 D.İş sayılı kararı ile yapılan aramada, satışa hazır vaziyette 34 adet kilitli şeffaf poşet içerisinde net ağırlığı 13 gram ve bir adet şeffaf poşet içerisinde net ağırlığı 8 gram olmak üzere toplam 21 gram 6-mam ve eroin maddelerini ihtiva eden uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporuyla; sanığın kanında morfin, kodein ayrıca ilaç etken maddelerinden parasetamol bulunduğunun belirlendiği, uyuşturucu maddenin miktarı itibariyle 16-19 Mayıs 2013 tarihli Bodrum Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Hukuki Müzakere Toplantısındaki görüş ve Yargıtay İçtihatları doğrultusunda kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, ele geçiriliş biçimi, satışa hazır vaziyette özenle hazırlanmış küçük şeffaf poşetlerde bulunmaları, uyuşturucu maddenin değeri ve sanığın beyan ettiği aylık geliri, toplam ağırlığı itibariyle 34 adet şeffaf poşetteki uyuşturucu maddenin, sanığın savunmasının aksine günlük kullanım miktarının üstünde olması, sanığın yargılama ve soruşturma aşamasındaki savunmaları arasındaki çelişki gözönüne alındığında; sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi, kullanım amacı dışında, ticari amaçla bulundurduğu kabul edilerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemiş olması nedeniyle hükmün 8 inci paragrafının sonuna, "... ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına;" ibaresinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1378 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13173, Karar No: 2014/20966, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13173 E.  ,  2014/20966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/623-2014/229

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3940, Karar No: 2013/15991, Tarih: 10.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3940 E.  ,  2013/15991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk 1997 doğumlu S.'nın velayet düzenlemesi ve çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasına ilişkin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Davacı ve davalı ortak üç çocuklarının olduğunu beyan etmişler, incelenen nüfus kaydında 4 çocukları olduğu görülmüştür. Mahkeme tarafından nüfus kaydında görülen 1998 doğumlu Y.ile 1997 doğumlu S.'nın velayetleri davacı kadına verilmiş, bu iki çocuk lehine 200'er TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Davalı koca temyiz dilekçesinde S. isimli çocuklarının olmadığını, nüfus kaydında yanlışlık olduğunu beyan etmiştir. Davalı kocaya nüfus kaydının gerçeğe uygun hale getirilmesi için düzeltme davası açmak için süre verilmesi, dava açılması halinde ise sonucunun beklenmesi ve hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre iştirak nafakasına ilişkin temyizin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.06.2013(Pzt.)