muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29699, Karar No: 2023/6167, Tarih: 14.09.2023

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde, ... meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi halinin nitelikli dolandırıcılık olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 65 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "... meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya meslek bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır" şeklinde tanımlandığı, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinde ise "... meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler ... meslek erbabıdır" denildiği,, Kanunda kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin ... meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerektiği; somut olayda, PVC doğrama işi ile uğraşan sanığın bu görevinin ... meslek olarak nitelendirilemeyeceği, bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşmaya tabi basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin yeniden değenlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23483, Karar No: 2018/10118, Tarih: 22.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/23483 E.  ,  2018/10118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılana mesaj gönderilen ve sanık adına kayıtlı olan numaraya ait sözleşme aslı getirtilerek, sözleşme üzerindeki yazı ve imzalar ile sanığın usulüne uygun şekilde alınacak yazı ve imza örneklerinin karşılaştırılması, suça konu hattı suç tarihi öncesi ve sonrasında arayan numaralar ile aranan numaraların BTK'dan getirtilmesi, suça konu hattı arayan veya suça konu hatla aranan kişilere GSM hattını sanığın kullanıp kullanmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme neticesinde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1932, Karar No: 2013/19611, Tarih: 19.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/1932 E.  ,  2013/19611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik yaralama ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... 'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde sanığın müştekiye silah doğrultarak “ben senden neden korkayım ki kan yalamış insanım” diyerek üzerine doğru 2 el ateş etmesi ve kavga sırasında kulak memesini ısırarak koparması eylemleri nedeniyle iddianame düzenledikten sonra müştekinin şikayette bulunarak sanığın silahla ateş ettiği sırada ayağından yaralandığını belirtmesi üzerine, Ayancık Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2010 tarih ve 2009/411 soruşturma, 2010/94 esas ve 2010/41 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından dava açıldığı, Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/64 esas sayılı dosya üzerinden yargılamanın devam ettiği, her iki dosyanın olayının aynı olduğu, sanığın eylemlerinin aynı müştekiye karşı aynı zaman ve olayda olması nedeniyle tehdit ve yaralama eylemlerine ilişkin her iki dosyadaki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilip tartışılmasında hukuki ve fiili zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın müştekinin kulak memesini ısırarak koparması eyleminin yüzde sabit iz oluşturup oluşturmayacağının araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... 'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/11913, Karar No: 2014/20913, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11913 E.  ,  2014/20913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/219-2014/28

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2968, Karar No: 2006/2312, Tarih: 14.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2968 E.  ,  2006/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  : Bilecik İcra Mahkemesi

Tarih  : 06.12.2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3.kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 3.Kişi; dava konusu 11 AS 400 plakalı araç üzerine konulan haczin kaldırılmasını istemiştir. Her ne kadar dava dilekçesinde  icra memurunun haczi kaldırma yönündeki taleplerinin reddi isteminin iptali istenmişse de, dilekçedeki, açıklamalar dikkate alındığında uyuşmazlığın istihkak davasına ilişkin olduğu açıktır. HUMK. 76. maddesi gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi olay ve netice talepleri ile bağlı olup, onların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Nitekim mahkemece; dava istihkak davası olarak nitelendirilmiştir. Ancak bu tür davalarda; takip alacaklısı yasal hasım durumunda olduğundan; dava hasımsız açılmış olsa dahi mahkemece yasal yasım olan alacaklıyla davanın yöneltilip kanıtlar toplandıktan sonra yargılamanın sonuçlandırılması gerekir. Davanın hasımsız olarak açılması; davanın reddini gerektirmez.

Yapılacak iş; uyuşmazlığın 3. kişinin istihkak davasına ilişkin olduğu göz önünde tutularak İcra İflas Kanun’un 97/11 maddesi hükmünce, genel hükümler ve basit yargılama usulü uygulanarak, takip konusu alacak ile hacizli malın değerinden hangisi az ise o değer üzerinden 1/4 arasında peşin ilam harcı alınacak duruşma açılması ve alacaklıya dava dilekçesi tebliğ ettirilerek, taraf teşekkülü sağlanarak; deliller toplanıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul  ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı 3.kişinin  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı(3.kişiye) iadesine,14.03.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/561, Karar No: 2021/9595, Tarih: 13.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/561 E.  ,  2021/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/203 E. - 2018/1005 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39.Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arazi niteliğindeki Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesi, Dere Mahallesi, 578 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine, alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19012, Karar No: 2012/30101, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19012 E.  ,  2012/30101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-16.....2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı ... Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme ... vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna ... açar. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Somut olayda, mahkemece birleşen davada talep konusu işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmesi ile ilgili sonradan yürürlüğe giren kanuni düzenleme ./..

değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15675, Karar No: 2015/18133, Tarih: 12.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15675 E.  ,  2015/18133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/143-2014/119

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kapatılan Gökçeören Belediyesine ait ilama dayalı borç nedeniyle mahkeme ilamında taraf olmadıkları halde İcra Müdürlüğü tarafından Belediyeleri aleyhine 20 örnek nolu birinci haciz ihbarnamesi düzenlendiğini, bu ihbarnameye karşı 28.04.2012 tarihinde itiraz ettiklerini, İİK'nun 89/3 maddesi nazara alınmadan, Kula Halkbank nezdindeki ve diğer bankalardaki İller Bankası'ndan gelen kamu yararına tahsisli paraları üzerine bloke konulduğunu, belediyelere İller Bankası'ndan gönderilen payların kamu yararına tahsisli olup, bu paralar üzerine İİK'nun 82/1 maddesi uyarınca haciz konulmasının mümkün olmadığını, ayrıca 5393 sayılı Belediye Kanunu 15/son maddesine göre yapılan işlemin kanuna aykırı olduğunu, 2004 sayılı İİK'nun 89. maddesinin 3. fıkrasına göre üçüncü şahsın haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmemesi halinde malın yedinde veya borcun zimmetinde sayılacağını, tüm bu nedenlerle birinci haciz ihbarnamesine yaptıkları itirazları nazara alınmadan ve ikinci haciz ihbarnamesi sonucu beklenmeksizin banka hesapları üzerine ve Kula Halkbank nezdindeki kamuya tahsisli sayılan mevduat üzerine haciz konulmasının Yasa'ya aykırı olduğunu, bu nedenle şikayetlerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İİK'nun 82/1 maddesine göre haczedilmezlik özelliği bulunan İller Bankası Pay Hesabı, Yapı Denetim Hesabı, Vergi Resim Harç Hesabı, Kültür Varlıkları Hesabı, Şuyulandırma Hesabı ve Kamu Yararına Tahsisli Personel Maaş Hesabına konulan blokelerin ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.