muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7, Karar No: 2019/7441, Tarih: 25.11.2019

Mülga 6762 sayılı TTK’nın “Rekabet Yasağı” başlıklı 547. maddesi, “Müdür olan bir ortak, diğer ortakların muvafakati olmadan şirketin uğraştığı ticaret dalında ne kendi ve ne de başkası hesabına iş göremeyeceği gibi başka bir işletmeye mesuliyeti tahdidedilmemiş ortak, komanditer ortak veya limitet şirketin azası sıfatıyla iştirak dahi edemez. Bu yasak, mukaveleye konacak hükümle bütün ortaklara teşmil edilebilir.” hükmünü haizdir. 6102 sayılı TTK’nın 613/2. maddesiyle de, şirket sözleşmesiyle, ortakların şirketle rekabet eden işlem ve davranışlardan kaçınmak zorunda olduklarının öngörülebileceğini düzenleme altına almıştır. Anılan Yasa hükümlerine göre, şirket ortaklarının, esas sözleşmeye bu yönde konulacak bir hükümle, ortak oldukları süre boyunca şirketle rekabet etmekten men edilebilecekleri açıktır. Ancak gerek mülga 6762 sayılı Kanun da gerekse de 6102 sayılı TTK’da, ana sözleşmeye hükmüyle, şirket ortağına ortaklıktan sonrası için de rekabet etmeme yükümlülüğü getirebilmesine cevaz veren bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Bunun yanında davalı kurucu ortaklar arasında da yer almamaktadır. Şirket ortağının esas sözleşmeye ortak olduğu süre boyunca uymakla yükümlü olduğu da gözetildiğinde, esas sözleşmeye bu şekilde konulan rekabet etmeme yasağının ortaklıktan ayrılan kişi bakımından bağlayıcı olmayacağı açıktır. Şirket ile ortağı arasında yapılacak ayrı ve bağımsız bir rekabat yasağı sözleşmesiyle, ortaklıktan ayrıldıktan sonraki dönem bakımından da rekabet etmeme yükümlülüğü öngörülebilecekse de, somut olayda, bu yönde bir sözleşme de bulunmamaktadır. Belirtilen nedenlerle mahkemece, söz konusu ana sözleşme hükmünün davalı bakımından bağlayıcı olmadığı gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, asıl davada verilen hükmün asıl dava davalısı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı ...Ltd. Şti. vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz isteminin miktar bakımından reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı ... vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile, birleşen davada verilen hükmün onanmasına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dava davacısı şirketlerin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dava davalısı ... vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davaya yönelik-davacı ... Tıknaz'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davaya yönelik-asıl davada davacı şirketlerden alınmasına, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5030, Karar No: 2023/6760, Tarih: 04.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/5030 E.  ,  2023/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/96 E., 2015/629 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/96 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ING Bank A.Ş.,... şubesine ait, ...Mob. Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti., emrine yazılı, keşidecis... Metal Otomotiv İnş. Nak. Sin. Tib. Gaz. Dol. Tes. Sn. olan,... - 30.11.2012, keşide yer ve tarihli 21.750 TL bedelli suça konu çalıntı çeki aldığı mal karşılığında temyiz dışı sanıklar ... ve ...'e verdiği, temyiz dışı sanıklar ...Factoring'e verdiklerinde çekin çalıntı olduğunun anlaşıldığı, sanığın mağdur ...'ın yetkilisi olduğu şirkete ait olup boş olarak çalınan ve sonrasında doldurularak sahteleştirilen çeki, bu özelliğini bilerek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. a) Sanık, ...Mobilya isimli iş yerini çalıştırdığını, çekin arkasındaki kaşenin de firmalarına ait kaşe olduğunu, çeki ... Elektronik isimli iş yerinden aldığı mala karşılık verdiğini, kendisinin de bu çek... Metal isimli firmanın... sorumlusu olan pazarlamacısı...tan aldığını s avunmuştur.

b) Temyiz dışı sanıklar ... ile ... beyanlarında; sanık ...'in ... Elektronik Ltd. Şti.'nin imzaya yetkili müdürü olduğunu, sanık ...'in ise şirkette finans işlerine baktığını, suça konu çeki ...Mobilya isimli iş yeri yetkilisi olan sanıktan aldıklarını, çeki nakite çevirmek için...Factoring isimli iş yerine götürdüklerinde çalıntı olduğunu öğrendiklerini savunmuşladır.

b) Temyiz dışı sanıklar ... ile ... beyanlarında; sanık ...'in ... Elektronik Ltd. Şti.'nin imzaya yetkili müdürü olduğunu, sanık ...'in ise şirkette finans işlerine baktığını, suça konu çeki ...Mobilya isimli iş yeri yetkilisi olan sanıktan aldıklarını, çeki nakite çevirmek için...Factoring isimli iş yerine götürdüklerinde çalıntı olduğunu öğrendiklerini savunmuşladır.

3. Mağdur ..., Tekman Metal isimli iş yerinin sahibi olduğunu, suça konu çekin iş yerinden boş olarak çalındığını, sanığın savunmasında iddia ettiği şekilde iş yerinde... sorumlusu olmadığı gibi Mehmet Ali Fırat isimli birisinin de çalışmadığını, sanığı tanımadığını beyan etmiştir.

4. Adli grafoloji ve belge inceleme uzmanından alınan bilirkişi raporuna göre; suça konu çekteki yazıların ve keşideci imzasının sanık ... ile mağdur ...'ın eli ürünü olmadığı, keşideci imzasının mağdur ...'ın gerçek imzasını takliden atılmış bir imza olduğu kanaati bildirilmiştir.

5. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/96 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4376, Karar No: 2014/3448, Tarih: 21.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4376 E.  ,  2014/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.04.2013 gün ve 2011/68-2013/181 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı ... adresinin ... Ticaret Sicili Memurluğu'nun 10.05.2011 günlü yazısında “... Mah. ... sokak, No: ... ... ... ...” olarak belirtildiği fakat yazının alt kısmında 26/06/2008 tarihinde Ticaret Sicil Tüzüğü’nün 47. maddesine göre belge alınarak davalı şirketin merkezini ...’a nakletmiş olduğu ve memurluklarındaki sicil kaydının resen terkin edildiği bu nedenle bilgilerin ... Ticaret Sicili Memurluğu’ndan sorulması gerektiği bildirilmesine rağmen davalı şirketin ticaret sicilindeki adresinin ... Ticaret Sicili Memurluğu’ndan sorulmaması ve gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin terkin edilen ... adresine gönderilmesi nedeni ile yapılan tebligat geçersiz bulunmaktadır. Mahkemece ... Ticaret Sicil Memurluğu’na yazı yazılarak davalının adresinin tespiti ile mahkeme kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin ... Ticaret Sicilinde gösterilen adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5186, Karar No: 2014/4863, Tarih: 10.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5186 E.  ,  2014/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurların uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35974, Karar No: 2024/12099, Tarih: 09.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/35974 E.  ,  2024/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 16.12.2023 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanığın, yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğundan sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16302, Karar No: 2014/3878, Tarih: 21.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16302 E.  ,  2014/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eğil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2011/185-2013/47

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.12.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davacının parselinin üç tarafının geçit için uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit

ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; dosyada mevcut pafta suretine ve 27.11.2012 tarihli bilirkişi raporu ve krokisine göre dava konusu 1335 parsel sayılı taşınmazın kuzey ve güney sınırından genel yola cepheli bulunduğu açıkça görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun “zorunlu geçit” başlıklı 747. maddesi gereğince taşınmazından genel yola çıkmak için yeterli geçidi bulunmayan malik, komşularından geçit hakkı tanınmasını isteyebilir. Bunun için yasa maddesinde belirtildiği üzere davacının taşınmazından genel yola çıkmasının hiç mümkün olmaması gerekir. Mahkemece, davacının geçit ihtiyacının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Türk Medeni Kanununun “zorunlu geçit” başlıklı 747. maddesi gereğince taşınmazından genel yola çıkmak için yeterli geçidi bulunmayan malik, komşularından geçit hakkı tanınmasını isteyebilir. Bunun için yasa maddesinde belirtildiği üzere davacının taşınmazından genel yola çıkmasının hiç mümkün olmaması gerekir. Mahkemece, davacının geçit ihtiyacının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19067, Karar No: 2013/36730, Tarih: 28.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19067 E.  ,  2013/36730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 26.01.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.02.2012 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5133, Karar No: 2021/1435, Tarih: 16.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5133 E.  ,  2021/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; dosya temyiz incelemesinde iken davacılar vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 12.01.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacılar vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3562, Karar No: 2012/10057, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3562 E.  ,  2012/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19869, Karar No: 2021/6028, Tarih: 01.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/19869 E.  ,  2021/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ün 01/12/2014 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini talep ettiği anlaşılmakla,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde; "...Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır..." şeklindeki düzenleme karşısında; somut olayda, sanık ...'e gönderilen gerekçeli karar, sanığın "çarşıya gittiği" şerhiyle tebligat muhtara teslim edilmiş ise de; anılan Kanunun 21/1. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, adreste bulunmayan sanığa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirmesi gerektiği, ihbarnamenin en yakın komşuya haber verildiğine dair bilgi bulunmadığı ve tebligatın komşu kimliği belirlenmeden yapıldığı, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, kararın usulüne uygun tebliğinden sonra Dairemize iade edilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11850, Karar No: 2015/5508, Tarih: 15.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11850 E.  ,  2015/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/425-2014/59

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mardin 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.02.2014 gün ve 425-59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından duruşmalı istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyizen incelenmesi istenilmiş ise de; duruşma pullarının yeterli olmadığı görülmektedir.

Duruşma gününün 2016 yılı içerisinde verilecek olması nedeniyle posta giderlerine ilişkin muhtemel artışlarda gözetilerek, duruşma giderinin (pulunun) tamamlanarak tebligata yeterli hale getirilmesi ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7923, Karar No: 2019/4128, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7923 E.  ,  2019/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 66/1-b maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair 12’nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 24/07/2008 tarihli ve 1999/1182 Esas, 2008/417 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığı’nın 27/01/2017 gün ve ...YRD.: 51393309- 9010-765-16/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve İşl.Ş.(31-11-16) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/11/2018 gün ve 2018/23920 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 27.01.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309- 9010-765-16/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşl.Ş.(31-11-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısında aynen:

“1. 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık P.Er ... hakkındaki 1999/1182 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Mülga Ağrı 12'nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.07.2008 tarihli, 1999/1182, 2008/417 esas ve karar sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile; sanığın, 31.08.1997- 30.04.1999 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nın 66/1-b, TCK'nun 59/2'nci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231'inci maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; süresi içerisinde itiraz edilmeyen bu karar, 13 Şubat 2009 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

3. 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21 Ocak 2016 tarihli, 1999/1182 sayılı yazısı ile; P.Er ...'ın Askeri Mahkemenin 24.07.2008 tarihli, 1999/1182, 2008/417 esas ve karar sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükme konu 31.08.1997-30.04.1999 tarihleri arasındaki izin tecavüzü suçundan önce, 16.06.1993 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan, Kadıköy 3'üncü Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.1993 tarihli, 1993/677-721 Esas ve Karar sayılı kararı ile 13.12.1993 tarihinde kesinleşen; 24.07.1993 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan, Kadıköy 4'üncü Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.1993 tarihli, 1993/670-779 Esas ve Karar sayılı kararı ile 27.12.1993 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükümleri olduğundan, CMK'nun 231/6-a maddesindeki objektif koşul gerçekleşmeden sanık hakkında izin tecavüzü suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilerek, kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.