muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/817, Karar No: 2014/2625, Tarih: 18.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/817 E.  ,  2014/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/251-2013/207

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan Salihli İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 09.10.2012 tarih ve 3087 sayılı yazısı ile münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın sulu şartlardaki 2012 yılına ait veri cetveli ile geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Salihli İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 16.12.2013 tarih ve 4546, 02.01.2014 tarih ve 5312 sayılı yazılar ekinde yer alan veri cetvelleri arasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları arasında çelişki bulunmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece dosya içerisinde yer alan cetveller gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne gönderilip çelişkinin nereden kaynaklandığı sorularak, çelişkinin giderilmesinden sonra, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve ası mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlardaki dekar başına asgari ve azami verimi, üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gerçekçi istatistiki bilgilere ve bilimsel esaslara dayalı olarak belirleyen veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Dava konusu taşınmazların açık tarım arazisi olarak tespit edilen bölümleri ile ilgili olarak yapılan net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından 1. yıl buğday, mısır (bir yılda iki ürün) , 2. yıl ası mısırın alınarak 1. yılda araziye ekileceği kabul edilen ürünlerin %25'inin, 2. yıl ekileceği kabul edilen ürünün ise %50'sinin alınmak suretiyle taşınmazın bedeli tespit edilmiştir. İklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün hasat edildikten sonra toprak yeniden hazırlanıp hemen ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebesi uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre, bilirkişi kurulu tarafından bir yılda iki ürün ekilebileceği gözetilerek iki yılda üç ürün münavebeye alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığına göre, ürünlerin net gelirleri toplamının ikiye bölünerek hesaplama yapılması gerekirken 1. yılın %25'i, ikinci yılın %50'si alınarak değerlendirme yapılması,

3-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 2.128,00 m² lik kısmı dava tarihi itibariyle bağ olarak belirlendiğine göre, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerlendirme yapılırken ekonomik olarak değer ifade eden ilk ürünün (yaş üzümün) veriminin, üretim giderinin ve ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bu ürün üzerinden bildirilen veriler esas alınarak değer belirlemek gerekirken, işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen kuru üzüme göre değerlendirme yapılması,

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hükümde açıkça yazılmaması,

5-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı A.. A.. payında mevcut olan ipotek şerhinin (halen devam ediyorsa) bu davalı için tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

6-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hükümde açıkça yazılmaması,

5-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı A.. A.. payında mevcut olan ipotek şerhinin (halen devam ediyorsa) bu davalı için tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

6-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

7-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5594, Karar No: 2019/1003, Tarih: 22.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5594 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratı isabetli bulunmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik tebliğnamedeki düzelterek onama içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. bendin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 455 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9926, Karar No: 2019/2423, Tarih: 07.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9926 E.  ,  2019/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ...

KATILANLAR :.... ...

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların savunmalarına ve mahkemenin kabulüne göre; olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ın önceden yaptıkları kavga nedeni ile ortaya çıkan anlaşmazlığı çözmek için kafeteryanın önünde buluştukları, tekrar anlaşmazlık çıkması üzerine grupların birbirlerine vurmaya başladıkları, olay yerinde taraflar ile hiç bir bağlantısı olmayan mağdur ... ..... a her iki tarafın karşı taraftan sanması ile ellerindeki sopalar ile vurmaya başladığı, yaşı büyük olan ve soruşturması ayrı yapılan..... 'ın da mağdur ....... a demir sopa ile vurduğu, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2008 tarihli ve 2008/5491-2008/4093 Soruşturma-Esas no.lu iddianamesi ile Kadir Kaplan'ın “mağdurun duyu organlarından birinin işlevinin zaafına neden olacak şekilde yaralaması” nedeni ile silahla kasten yaralama suçundan “TCK'nin 87/1-a, 87/3” maddeleri gereğince kamu davası açıldığı, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 26/05/2010 tarihli raporunda “sağ gözdeki tam görme kaybının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğunun” belirlendiği, olayın bütünsel anlatımında suça sürüklenen çocuklar her ne kadar aralarındaki husumeti gidermek için bir araya geldiklerini ifade etmişler ise de, mağdurdaki yaralanmaların sopa ile yapıldığının belirlenmesi karşısında, olay yerine grup dışından savunmasız kişileri yaralamak için geldiklerinin anlaşıldığı, nedensiz yere, kamuya açık alan olan parkta gezen mağduru da “basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek şekilde yaralanmasına” neden olunduğu gibi, “organ işlev kaybına da” neden olunduğu, suça sürüklenençocukların ve .... ın aynı anda mağdurun karşı koyma direncini kıracak şekilde toplu olarak ellerindeki sopalar ile vurmaları, mağdurun elleri ile başını kapatması, olay yerinden uzaklaşamaması ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 11/03/2008 tarihinde ...Devlet Hastanesi Baştabipliğinde düzenlenen raporlarda suça sürüklenen çocukların hepsinde “darp ve cebir izine rastlanmadığının” belirlenmesi ve mağdurda oluşan yaralanmanın ağırlığı da dikkate alındığında, TCK'nin 87/2-b maddesi kapsamında oluşan yaralanmanın suça sürüklenen çocukların iştirak halinde gerçekleşen eylemlerinin sonucu olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların organ işlev kaybına neden olma sonucundan sorumlu tutularak haklarında hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Olayın çıkış sebebi, gerçekleşme şekli, ortaya çıkan zarar, kamusal ve halka açık alanda oluşu ve genel kamu güvenliğini de tehlikeye düşürdüğü de gözetildiğinde, suçu sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini,

3) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak suça sürüklenen çocukların cezasında (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4) Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK'nin 87/3. maddesine göre (1/3) oranında artırım yapılırken “1 yıl 12 ay” yerine hesap hatası yapılarak “2 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/02/2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

5237 sayılı TCK'de suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı için değerlendirilmiştir.

TCK'nin 37. maddesindeki; '(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden herbiri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanların suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası üçte birinden yarısına kadar artırılır.' şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK'nin 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alınarak müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2-Suçun işlenişi üzerinde birlikte hakimiyet kurulmalıdır.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK'nin 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alınarak müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2-Suçun işlenişi üzerinde birlikte hakimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanısıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için herbir suç ortağı 'fail' konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem gözönünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının suçun işlenmesinde yaptıkları katkının diğerinin fiilinin tamamladığı durumlarda müşterek faillik sözkonusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır.

'Yardım etme' ise 5237 sayılı TCK'nin 39. maddesinde '(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi halinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi halinde on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde, cezanın yarısı indirilir. Ancak bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hallerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a-Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaad etmek.

b-Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek, veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c-Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak' şeklinde, 'Bağlılık kuralı' da aynı Kanun'un 40. maddesinde;

'(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler gözönünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir.' biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına 'şerik' denilmekte olup, 5237 sayılı TCK'de şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir.

Buna göre kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun'un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

Buna göre kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun'un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK'nin 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1-Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a-Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b-Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış,

2-Manevi yardım ise;

a-Suç işlemeye teşvik etmek,

b-Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c-Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d-Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek, şeklinde gösterilmiştir.

Kişinin eyleminin bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için eyleminin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin olay öncesi, sırası ve sonraki davranışlarının da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira 'yardım etme' yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmamasıdır.

Müşterek failliğin yapısı ve tanımı gereği, fiilin kanuni tarifinde yer alan hareketlerin birlikte gerçekleştirilmesi ve birlikte suç işleme kararının varlığı gereklidir.

Birden fazla kişi tarafından işlendiği iddia olunan suçlarda suça katılan kişilerin fail olarak kabulü için failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır. Birlikte suç işleme her fail açısından suça iştirak iradesinin varlığını gerektirmekte olup, ancak aynı suçu işlediklerine ilişkin bilinç ve irade ile hareket edildiği takdirde birlikte suç işleme kararı var sayılabilir.

Diğer yandan müşterek failin, kanuni tarifte yer alan fiili birlikte işlemesi yani icra hareketlerini birlikte gerçekleştirmesi gerekmektedir.

TCK'nin 37. maddesinin gerekçesinde 'fiil üzerinde ortak hakimiyet kurma' ölçütü benimsenmiştir. Buna göre, suça katılanların herbirinin suçun işlenmesindeki rolleri ve katkılarının taşıdığı önem gözönünde bulundurulur.

Suçun tanımlanmasında veya neticenin oluşumunda doğrudan bir etkisi olmayan kişi müşterek fail olarak kabul edilemez.

Diğer yandan müşterek failin, kanuni tarifte yer alan fiili birlikte işlemesi yani icra hareketlerini birlikte gerçekleştirmesi gerekmektedir.

TCK'nin 37. maddesinin gerekçesinde 'fiil üzerinde ortak hakimiyet kurma' ölçütü benimsenmiştir. Buna göre, suça katılanların herbirinin suçun işlenmesindeki rolleri ve katkılarının taşıdığı önem gözönünde bulundurulur.

Suçun tanımlanmasında veya neticenin oluşumunda doğrudan bir etkisi olmayan kişi müşterek fail olarak kabul edilemez.

Yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında, olayın oluş ve gerçekleşme şekli itibariyle, suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ın daha önceden yapmış oldukları kavga eyleminden anlaşmazlığı çözmek için internet kafe önünde buluştukları ancak tekrar aralarında kavga çıktığı ve kavga esnasında ortamın kalabalıklaştığı, karşıt iki grubun karşılıklı olarak birbirlerine vurmaya başladıkları, bu sırada olayla ve taraflarla ilgisi olmayan parkta oturan katılan ...... , her iki karşıt grubun karşı taraftan zannetmesi nedeniyle katılana vurmaya başladıkları, suça sürüklenen çocukların sopalarla vurdukları, bu eylem dolayısıyla katılan ... ..... ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudunda kemik kırığı ve sağ gözünde tam görme kaybına neden olacak şekilde yaralandığı, ağır neticeyi meydana getiren sanığın belirlenemediği olayda;

Katılan ...'ın yaralanmasında karşıt gruplar içinde bulunan sanıkların, aynı yönde belli bir fiilin icrasına ve neticenin gerçekleşmesine yönelik bir suç işleme kararı bulunmamaktadır. Burada, aralarında birlikte suç işleme kararı bulunmayan birden fazla sanığın, aynı konu üzerinde aynı suçu, aynı anda işlemeleri söz konusudur. Bu taktirde, bu sanıkların müşterek fail olarak cezalandırılması mümkün bulunmayıp, bu durumda fiilin işlenişine katkıda bulunan her bir sanığı, suçun işlenmesine yaptığı katkının ne olduğuna bakmaksızın yardım eden olarak TCK'nin 39/2-c maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesi düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

...

Yargıtay 3. Ceza Dairesi Üyesi

(Muhalif)