muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16303, Karar No: 2016/1734, Tarih: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16303 E.  ,  2016/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.05.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının sahip olduğu taşınmazın hemen bitişiğinde köy ana yolunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olayda; davacıya ait 27 parsel sayılı taşınmazın kadastral yola cephesi olduğu, dolayısıyla geçit ihtiyacı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yola cephesi bulunan ve geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11828, Karar No: 2020/2977, Tarih: 24.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11828 E.  ,  2020/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53,58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı nazara alındığında diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7367, Karar No: 2010/7990, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7367 E.  ,  2010/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.7.1981-1.9.1981 tarihleri arası hizmet günlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

K A R A R

Dava sigortalılık başlangıcının 01.07.1981 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir.Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Davacı ...'nın doğum tarihinin 15.03.1960 olması nedeni ile tespit isteminde bulunduğu 01.07.1981 tarihinde yasal askerlik görevini yapma ihtimali bulunduğundan, davacının askerlik yaptığı dönemde 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmasının mümkün olamayacağından, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 15.02.2010 tarih 2009/1698 E 2010/1382 K sayılı geri çevirme kararı ile yerel mahkemeden askerlik süresinin ilgili askerlik şubesinden sorulması istenmiş, mahkemece bu amaçla yazılan müzekkereye, Reşadiye Askerlik Şubesi Başkanlığı tarafından verilen 25.05.2010 tarihli cevapta davacının 25 mart 1992 tarihinde İzmir İli Menemen ilçesine nakil gitiği ve askerlik süresinin Menemen Askerlik Şubesi Başkanlığından sorulması gerektiğinin bildirildiği halde, mahkemece yeterli özen ve dikkat gösterilmeden Menemen Askerlik Şubesi Başkanlığına müzekkere yazılmadan dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle davacının yasal askerlik süresi ile ilgili yeterli araştırma yapılmadan verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; davacının yasal askerlik sürelerinin Menemen Askerlik şubesinden sorularak, istemde bulunduğu tarihte yasal askerlik hizmetini yaptığının anlaşılması halinde davanın reddine karar vermek, askerde olmadığının anlaşılması halinde şimdiki gibi karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5043, Karar No: 2014/6943, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5043 E.  ,  2014/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... Arslan aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 17/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 17/07/2013 tarihli temyiz dilekçeyle yaptığı adli yardım talebi 6100 sayılı HMK 363/3 maddesi uyarınca değerlendirilerek; davanın niteliği, değeri nazara alındığında, davacının yargılama giderlerini karşılayamayacak derecede yosul olduğunun doğru olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, temyiz harç ve masrafları için istenen Adli Yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

2-İlk bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebi reddedildiğine göre;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. Maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan tem­yiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili Adli Yardım talebinin ilk bentte açıklanan nedenle reddine; dosyanın (2) bentte gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu işlem yapıldıktan sonra davacı tarafın temyiz isteğinin incelenmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5913, Karar No: 2014/20719, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5913 E.  ,  2014/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/114-2013/590

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10187, Karar No: 2023/7601, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10187 E.  ,  2023/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/31 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2022/2163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, suç vasfına, ceza miktarına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiği’ne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, suç vasfına, ceza miktarına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiği’ne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'nın ... İl Emniyet Müdürlüğü Bünyesinde polis memuru olarak görev yapmakta olduğu, sanığın ise Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2. Hudut Tugay Komutanlığı Personel Şube Müdürlüğünün 01.03.2021 tarihli cevabi yazısına göre; 12.12.2021 tarihi itibariyle sözleşmesi feshedilen sözleşmeli er olarak çalıştığı, sözleşmeli er olarak çalıştığı dönem içerisinde sanık ile katılanın sosyal medya aracılığı ile tanışıp sevgili oldukları, bir süre görüştükten sonra aralarının bozulduğu ve katılanın sanıkla görüşmek istemediği, sanığın 11.12.2021 tarihinde ...'ya gelerek parkta sabahladığı, 12.12.2021 tarihinde saat 18.00 sıraları katılanın işe gitmek üzere evden çıkmasını ve durağa gelmesini yakın mahalde beklediği, katılanın durağa doğru hareket ettiğini görünce yanında bulundurduğu bıçak ile katılanı takip ettiği ve katılanın kolundan tutarak bıçakladığı mahkemesince kabul edilmiştir.

Suç vasfı yönünden değerlendirme;sanığın iki ayrı telefon hattından katılana göndermiş olduğu mesaj içeriklerinde belirlendiği üzere katılan ile ilişkilerinin 29.08.2021 tarihi sonrasında bozulduğu, devam eden süreçte katılanın sanığın telefon numaralarını engellediğinin anlaşıldığı, bu nedenle sanığın ilişkilerinin sonlandığına ilişkin katılana mesaj gönderdiği, hatta bir başka kişi ile ilişkisi olduğuna yönelik anlatımlarda bulunduğu, bu durumun mesaj kayıtlarından açıkça görüldüğü, bu nedenle 2021 yılı ekim ayı başı itibariyle sanık ile katılan arasında bir ilişkinin kalmadığının belirlendiği, buna rağmen sanığın katılana mesaj atmaya devam ettiği, kendisinin izne geldiğinde katılan ile cinsel birliktelik yaşamak istediğini bu nedenle otel ayarladığını belirterek, gelmediği taktirde fotoğraflarını ailesine göndermek ile tehdit ettiği, hatta buna dair kayıtların 07.12.2021 tarihli mesaj içeriklerinde delil olarak bulunduğu ve 07.12.2021 tarihinde katılanın fotoğraflarının Muhammet Selvitopi'ye gönderildiğinin,

katılan tarafından öğrenilmesi sonrasında 08.12.2021 tarihinde katılanın Cumhuriyet Başsavcılığına giderek şikayette bulunduğu, şikayet üzerine durumun sanığın görev yaptığı birliğe bildirildiği, bu konuda katılanın da birlikte bulunan komutanlar ile görüşme talebinde bulunduğu, sanığın izninin iptal edilerek birliğe geri çağrıldığı, sanığın geri çağrılma sebebinin şikayet olduğunu öğrenmesi ve şikayetin katılan tarafından yapıldığını belirlemesi üzerine birliğinden firar ederek 08.12.2021 tarihinde ve sonrasında katılana kendisini de onu da öldüreceğine dair mesaj göndermek suretiyle öldürme iradesini birden fazla kez tekrarladığı ve telefon numarasını değiştirerek kendisine ulaşılmasını engellemeye çalıştığı, otostop yaparak olaydan bir gün önce ...'ya ulaştığı ve olay öncesinde kendisini zehirlemek adına çamaşır suyu satın alarak bir pet şişeye koyarak yanına aldığı ve tanınmamak amacıyla şapka satın alarak kendisini gizlemeyi planladığı, doğrudan katılanın evine gitmeyerek katılanın işe gideceği saati beklemeye başladığı, katılanın durağa doğru hareket ettiğini görmesi ve onu arkadan takip etmesi ile katılanın kolundan tutarak bıçak ile darbe vurmasının eş zamanlı olduğu, aralarında herhangi bir konuşma fırsatının doğmadığının olayı görüntüleyen kamera kayıtlarındaki saat, dakika ve saniye değerlerinden açıkça anlaşıldığı, katılanın kendisine yapılan bıçak ile saldırı sonucunda üç tanesi öldürücü nahiye olmak üzere 6 bıçak darbesi aldığı, silahı ile kendisini korumaya çalıştığı esnada koluna derin bıçak darbesi atarak katılanın kendisini korumasını engellediği, bıçak darbesi sonrasında yere düşen katılanın hareketsiz kalması sonrasında öldüğünü düşünmesi ile birlikte yanında getirdiği çamaşır suyunu içtiğinin görüldüğü, bu nedenle sanığın meşru savunma şartları altında olduğu, konuşmak ve uzlaşmak amacıyla katılan ile görüşmeye geldiği yönündeki anlatımlarına itibar edilemeyeceği, sanığın 08 Aralık ve 9 Aralık 2021 tarihlerinde katılana göndermiş olduğu mesajlarda açıkça onu öldüreceğini ifade etmiş olması, bu kararlılığını devam ettirerek, ...'ya ulaştıktan sonra doğrudan kendisi ile görüşme yöntemini seçmeyip, onun geçeceği güzergahta beklemek suretiyle ve kendisini gizlemek amacıyla şapka satın alarak ve sonrasında katılana söylediği gibi "sen de öldün, beni de öldürdün" şeklindeki sözlerinde belirttiği üzere yanında satın almış olduğu, çamaşır suyunu içmek suretiyle kendisini öldürmeye kalkışması dikkate alındığında eylemini başlangıçtan itibaren tasarladığı, vermiş olduğu öldürme kararından vazgeçmediği, eylemi tamamladıktan sonra katılanın hareketsiz yerde kalması üzerine katılanın öldüğünü düşünerek olay yerinden ayrıldığı, bu nedenle sanığın eylemi bir bütün halinde tasarlayarak kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.