muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2283, Karar No: 2024/680, Tarih: 05.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2283 E.  ,  2024/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Tehdit ve hakaret suçları yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, tehdit suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı, hakaret suçundan verilen kararın türü ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (g) bentleri uyarınca kararların temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 Tarihli Ve 2022/52 Esas, 2022/295 Karar Sayılı Kararı İle

1. Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 Tarihli Ve 2022/1613 Esas, 2022/1586 Karar Sayılı Kararı İle

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ve verilen beraat kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; atılı suçun tasarlayarak ve canavarca his ile gerçekleştirildiğinden eksik ceza tayin edildiğine, takdirî indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine, tehdit ve hakaret suçlarından hukuka aykırı karar verildiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; atılı suçun tasarlayarak ve canavarca his ile gerçekleştirildiğinden eksik ceza tayin edildiğine, takdirî indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine, tehdit ve hakaret suçlarından hukuka aykırı karar verildiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü aynı ... yerinde kurye şefi olarak görev yapan katılan ile kurye olan sanık arasında ... nedeniyle tartışma yaşandığı, katılanın gelen şikayetleri şirket müdürüne iletmesi üzerine sanığın işine son verilmesinin ardından ... yerinden ayrılan sanığın aynı gün akşam saatlerinde yanında götürdüğü adisyon ve fişleri teslim etme bahanesi ile ... yerine tekrar gittiği fakat adisyonları ve fişleri evde unuttuğunu söyleyerek katılanın kendisi ile gelmesini sağladığı, ikametine geldikten sonra, katılanın emniyet kemerinin takılı olmasını fırsat bilerek, yanında taşıdığı öldürmeye elverişli bıçağı 5 kez vurup, katılanı sağ gözünden organlarından ve duyularından birisinin yitirilmesine, batına nafiz ve sol dirsek dış yandan büyük arterden ... tehlike geçirmesine ve sağ el 4. parmaktan tendon ve sinir hasarına neden olacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı gibi, katılanı kendi kaderine bırakıp kaçtığı, herhangi bir yardım da çağırmadığı dikkate alınarak sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 02.02.2022 tarihli adlî muayene raporu, kamera kayıtları, yazı cevapları, olay yeri inceleme tutanağı, uzmanlık raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıtların bulunmadığı, katılan beyanı ve tanık anlatımlarına göre ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklanması nedeniyle somut olayda meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığından anılan hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik olmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Hakaret ve Tehdit Suçları Yönünden

Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ve hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/1613 Esas, 2022/1586 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11223, Karar No: 2015/10492, Tarih: 11.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11223 E.  ,  2015/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/28093

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.10.2012 (Asıl karar), 26.09.2013 (Ek karar)

NUMARASI : 2011/226 Esas, 2012/710 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Erkan'ın, mahkemece verilen 26.09.2013 tarih ve 2011/226 Esas, 2012/710 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek kararı 02.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği halde, tebliğnamede bu hususta görüşe yer verilmediği anlaşılmakla, ek tebliğname düzenlemek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2183, Karar No: 2010/8605, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2183 E.  ,  2010/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6050, Karar No: 2014/3659, Tarih: 20.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6050 E.  ,  2014/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5481, Karar No: 2019/10125, Tarih: 16.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/5481 E.  ,  2019/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ası davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, birleşen davanın ... yönünden reddine, ... yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı ... vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı- karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 3.197,35 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4343, Karar No: 2006/5120, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4343 E.  ,  2006/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

ahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, 6183 sayılı Kamu Alacakları Tahsili Usulü Kanununa göre yapılan takip üzerine konulan hacizden kaynaklanan istihkak davası olup; haciz konusu malların üzerine konulan haczin kaldırılması ve davacıya verilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 6183 sayılı Yasanın 68/1.maddesi hükmü gereğince; uyuşmazlığın çözümünde mutlak yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan bahisle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı ... Kurumu vekilince temyiz edilmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun 3917 sayılı Yasa ile değişik 80/7.maddesine göre; “Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümünde alacaklı (İl) Müdürlüğü’nün bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir.” Bu hüküm karşısında yapılan hacizler dolayısıyle üçüncü kişiler ve kurumca açılan istihkak davaları, iş mahkemelerinde görülür. Anılan Yasa hükmünde düzenlenen görev konusu, kamu düzenine ilişkin olduğundan, davalı davanın her aşamasında görev itirazında bulunabileceği gibi bu hususun yargılamanın her aşamasında mahkemece re’sen gözetilmesi gerekir. Saptanan ve hukuksal durum bu olunca da; mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve görevli mahkemenin alacaklı kurumun İl Müdürlüğünün bulunduğu yer iş mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, 19.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10812, Karar No: 2020/879, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10812 E.  ,  2020/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ilçe merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından baraka tipi tesisler kurularak fidan satış yeri olarak kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 23.11.2015 tarihli duruşmada, dava konusu yeri seyyar fidan satış büfesi olarak kullandıklarını, dikili binaları bulunmadığını, Belediyeye ve Mal Müdürlüğüne ödeme yaptıklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4721 Sayılı TMK’nin 2. maddesine göre herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uyması gerektiği, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususunun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde; “Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanunun 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında, gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 4.2.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1622, Karar No: 2017/10589, Tarih: 20.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1622 E.  ,  2017/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 50. maddeleri ile mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca 30 gün adli para cezasına çevrilmesine, sanığın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca beher günü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” paragrafının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.