muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/291, Karar No: 2022/667, Tarih: 25.10.2022

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde; “Ben olay anında evin önünde değildim. Kesinlikle ateş etmedim. ... beni olay öncesinde dövdürmüştü. Benim şuurum yerinde değildi. Ben sadece oğlumun ateş ettiğini gördüm. O da korkutmak amacıyla ateş etti. Ben oğluma engel olmaya geldim. Ona da engel olamadım. Gücüm yetmedi. İlk önce oğlum ...'ye geldi. Ben de ...’le sonrasında ...'ye geldim.”,

Mahkemede; “Ben bu konuda daha önce ... Savcılığında ve sorguda verdiğim ifadelerimi kabul etmiyorum, olayın doğrusunu anlatmak istiyorum, olay günü eşim olan ... beni dövdürmüştü, benim gözüm yaralıydı ve bantlıydı, oğlum da bunu görünce konuşmak için benden önce ...'ye gitmiş, ben de kendisine karışmamasını söyledim, yanımda ... ...ile birlikte ...'ye geldim, orada... ve arkadaşları bizi bekliyordu, ben kendilerine kaçmamasını söyledim, önce eşimle konuşmak için gittim, o da kapıyı açmadı, camı kırarak ‘Gelme’ deyince elindekilerin silah olduğunu düşününüp korkutmak amacıyla havaya doğru ateş ettim, bunların hepsini ben yaptım, oğlum... yapmadı, daha önce de oğlum...'ın üzerine kaldığını düşünerek onun yaptığını söylemiştik, oğlumun ve yanındakilerin bu olayla ilgisi yoktu, onlar arabada bekliyorlardı, bizim için gelmişlerdi, ben de konuşmak için gelmiştim, amacım öldürmek falan değildi, sadece korkutmak amaçlı havaya doğru ateş ettim, daha sonra da olay yerinden kaçarak ... ile birlikte ...'e gittik, sonra da telefon ettiler, kendi isteğimizle ve avukat ile ifade vermiştik. Sulh Ceza Hakimliğinde verdiğim savunmamı kabul etmiyorum, oğlum beni korumak için o şekilde ifade verince ben de sesimi çıkartmamıştım ancak şimdi benim yerime cezaevinde yatmasına gönlüm razı olmadı. Yolda giderken benim şuurum yerinde değildi, oğlum camı indirip silahları yere atmış.”,

Şeklinde savunmalarda bulunmuşlardır.

Şeklinde savunmalarda bulunmuşlardır.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

İnceleme dışı mağdur ... ile sanıklardan ...’nın evli oldukları, bu evliliklerinden 16 yaşındaki mağdur ... ile 13 yaşındaki ... isimli iki çocuklarının bulunduğu, diğer sanık ...’ın ise ...’nın ilk evliliğinden olan oğlu olduğu, ...’nın evliliğinde yaşadığı kimi sorunlar nedeniyle olay tarihinden 3 ay kadar önce kızı ... ile oğlu ...’ü de yanına alarak ...’teki müşterek konutlarından ayrılıp ... ilinin ... ilçesinde babasından kalan köy evine yerleştiği, olay gününden bir gün önce sanık ...’nın ...’nın erkek arkadaşı ...ile ...’ın kardeşi tarafından darbedildiği, olaydan ...’ı sorumlu tutan sanık ...’nın, oğlu..., hükümlü ... ve inceleme dışı sanıklar ... ...ile ... Kaşıkçıoğlu’yla birlikte iki ayrı araçla ...’ten ...’ye gittikleri, sabaha karşı saat 04.00 sıralarında ... ile kızı ... ve oğlu ...’ün uyumakta olduğu evin yanına gidip araçlarını park ettikleri, sanık ...'ın evin kapısını tekmeleyip kapının açılması için bağırmaya başladığı, sesleri duyan ..., ... ve ...’ün uyandıkları, güneşlik bulunmayan ince tül perde takılı pencerenin arkasından ...'ın...’la konuştuğu,...’ın ısrar etmesine karşın ...'ın kapıyı açmadığı, ...’ın tülü sıyırması ile evin içine doğru ateş açıldığı, bu ateş sonucunda ...'ın sağ dirsekten, sağ omuzdan ve sağ lomber bölgeden isabet alarak yaralandığı, ... ve ...'ün ise yaralanmadıkları, evin duvarlarında, kapılarda ve pencerelerde çok sayıda mermi ve şevrotin isabet izinin bulunduğu, olay yeri ekiplerince olay yerinde 9 adet 9 mm çapında boş kovan ile 3 adet 12 cal. boş av tüfeği kartuşu bulunduğu, kovanların tek bir silahtan, av tüfeği kartuşlarının da tek bir tüfekten ateşlendiğinin belirtildiği anlaşılan olayda;

...ile arkadaşlık kurmasını tasvip etmedikleri mağdur ...'yı, ...'ın evinden alıp babasının evine ...'e getirme maksadıyla ...'ye giden sanıklar ve hükümlü ...'nin, ...'ın kapıyı açmaması üzerine ...'a tabanca ve av tüfeğiyle ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettikleri olay sırasında, mağdur ... ve inceleme dışı mağdur ...'ün silahlarla ateş edildiği sırada evin banyosunda saklanmış olmaları nedeniyle silahların öldürmeye elverişli sayılmayacağı, nitekim bina hedef alınarak çok sayıda ateş edilmesine rağmen yaralanmadıkları, mağdurların evde olduklarının bilinmesi hâlinde, öldürmek amacıyla doğrudan kast ile hareket ettikleri somut delillerle ispat edilmediği için, olası kastlarının bulunduğu kabul edilebilirse de; mağdur da herhangi bir yaralanmanın gerçekleşmediği hâllerde olası kasttan söz edilemeyeceği anlaşılmakla diğer taraftan inceleme dışı mağdur ...'e yönelik eylem nedeniyle beraat hükmü kurulması karşısında direnme gerekçesinin isabetli olmadığı, mağdur ...'yı öldürme amacıyla doğrudan kastla hareket ettiklerine veya öldürme suçunun kanuni tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek ateş ettiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, mağdur ... yönünden atılı suçu işledikleri şüphe boyutunda kalan sanıkların şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetlerine karar verilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, bozmanın hakkındaki hüküm Yargıtayca incelenmeyen hükümlü ...’ye sirayet ettirilmesine karar verilmelidir.

İlk uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay tarihinden önce mağdur ...’ annesi ... ve babası ...'nın resmi nikahlı eşi olup ... ile ... 29 yıl evli kalmışlardır. Ortak çocukları olan mağdur ...'nın babası olan ... tarafından tasvip edilmeyen ...isimli bir erkek ile görüşmektedir. Sanık ... bu ilişkinin sebebi olarak anne ...' yı sorumlu görmesi nedeniyle aralarında anlaşmazlık meydana gelmiştir. Bu anlaşmazlık nedeniyle ... 2 çocuğu 16 yaşındaki ... ve 13 yaşındaki ... ile birlikte olayın yaşandığı gecekondu tarzı eve taşınmıştır. Bu evde son 3 aydır sanık ...'dan fiilen ayrı yaşamaya başlamıştır.

Olaydan bir gün önce ...’ nın babası sanık ... ile tanık ...arasında bir kavga olayı yaşanmış ve ... bu kavga olayı neticesinde yaralanmıştır. Bu kavgadan sonra ...'nın babası ...'ya telefonda "bu sefer ölmediysen bir daha ki sefere kesin ölürsün" şeklinde sözler söylemiş olduğunu ve bu olaylara müşteki ...'ın sebep olduğunu düşünüp çok kızdığını beyan etmiştir. Her iki sanığın da sanık ...'nın darp edilmesi nedeni ile mağdurlar ... ve ...'yı sorumlu görüp onlara karşı oluşan hınç ve husumet ile ... ilinden ... ilçesine hareket edip gece saat 04:00 sularında söz konusu eylemi gerçekleştirdikleri anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve...'ın mağdur ...'ya yönelik herhangi bir kızgınlık ve husumetleri olmasaydı sanıkların mağdur ...'nın sanık ...'ya yönelik bu şekilde sözler söylediğini ifadelerinde belirtmelerine gerek bulunmazdı. İfadelerinde sanık ... hakkında bu şekilde beyanlarına yer veren her iki sanığın da sanık ...'nın dövülmesi olayı nedeniyle mağdur ...'ya da kızdıkları anlaşılmaktadır.

Sanıkların eylemleri sonrasında olay yeri incelenmesinde 9 adet boş kovan, 3 adet av tüfeği kartuşu bulunması ve evin bütün kapı ve pencerelerine ateş edildiği de dikkate alındığında eylemin bir tek kişiye yönelik değil de birden çok kişiye yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Sanıkların kastı sadece ...'a yönelik olsaydı mağdur ... ile kapı önünde yapılan konuşma nedeni ile ...'ın evin hangi kısmında olduğu sanıklarca bilinmekte olup mağdur ...'ın sanıklarla hem kapı önünde konuşup hem de diğer odalarda bulunma ihtimali olamayacağından sanıkların evin kapıya uzak olan pencerelerine yönelik ateş etmelerinin bir anlamı olmayacaktı, eylemin sadece mağdur ...'a yönelik olsaydı, sanıkların evin tüm kapı ve pencerelerine yönelik ateş etmesi gerekmezdi, bütün atışların ...'ın sesinin geldiği kısma yönelik olması gerekirdi.

Tüm ifadeler ve dosya içerisinde bulunan keşif CD'sinden eve yönelik farklı noktalardan yapılan atışlardan, atışların sayısından, mermilerin izlediği yoldan mağdur ...'nın o gece o evde bulunduğu hususunun sanıklar... ve ... tarafından bilindiği ve bu bilginin diğer sanıklarla paylaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle sanıklar hakkında mağdur ...'ya yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sabit olduğuna dair ... BAM 2. Dairesi direnme kararının isabetli olduğu kanaatinde olduğumdan

Sanıklar ... ve ...’nın mağdur ...’ya karşı öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sabit olmadığına karar veren Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.", düşüncesiyle,

İlk uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşünceyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanıklara atılı mağdur ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsün sabit olduğuna ilişkin Yerel Mahkeme direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

İlk uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşünceyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanıklara atılı mağdur ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsün sabit olduğuna ilişkin Yerel Mahkeme direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarihli ve 1227-1310 sayılı hükümlerinin sanıklar ... ve ...’ya atılı nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsün sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Bozmanın hakkındaki hüküm Yargıtayca incelenmeyen hükümlü ...’ye SİRAYET ETTİRİLMESİNE,

4- Dosyanın direnme kapsamında olmayan hükümler yönünden temyiz incelemesi yapılması için Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla, ikinci uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2553, Karar No: 2011/6000, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2553 E.  ,  2011/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, müvekkilinin vekil tayin ettiği davalı F... M... B...'ın vekalet görevini kötüye kullanarak 564 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki 280/896 payı önce davalı M... E... adına satın aldıktan sonra, bu payın yarısını vekilin kendisi adına, geri kalan payı da davacı H... Ş.... Adına tescil ettirdiğini, oysa müvekkilinin toplam 280/896 pay için 254.000 TL'nı banka kanalıyla gönderdiğini, sonrasında anılan payların diğer davalılar A... D... Ve M... Ö...'e satış suretiyle devredildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil davasının reddine; davalılar A... D... ve M... Ö... aleyhine açılan tazminat davalarının reddine; Davalı vekil F... M... B... aleyhine açılan tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı M... Ö...vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil olmazsa tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda;değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda sadece A... D.... Ve M... Ö... aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine denildiği halde gerekçeli kararda davalılardan A.. D... , M... Ö... ve M... E... aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13378, Karar No: 2024/17, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13378 E.  ,  2024/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/757 E., 2023/2171 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/461 E., 2022/1080 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ..... sigorta sicil numarası ile 26.03.2016 ile 12.01.2017 tarihleri arasında davalıya ait aynı tarihte yeni açılan ... isimli işyerinde satış danışmanı olarak çalıştığı; davacının çalışma süresi boyunca işveren tarafından sigortalı olduğunu ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiği; ancak davacı işyerinde çalışmaktayken gelen SGK müfettişleri yoklamasında sigorta primlerinin yatmadığını öğrendiği; davacının davalı işyerinde çalışmaya 26.03.2016 tarihinde başlamış olup bu hususu tanık beyanları, işyeri açılış fotoğrafları, işyerinin aidat ödemelerini davacının yaptığını gösteren belge ve diğer kayıtlarla ispatlayacakları iddiasıyla davacının davalıya ait ... adlı işyerinde 26.03.2016 - 12.01.2017 tarihleri arasında hizmet akdine tabi çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumda ......sigorta sicil, ..... T.C.kimlik numarası ile kayıtlı bulunan ... tarafından Kurum aleyhine açılan davada davalı ... (......) işyerinde 14.11.2016 - 12.01.2017 tarihleri arasında çalıştığının tespit edildiği, çalıştığı işyeri unvanları, işe giriş / çıkış tarihleri ve bu sürelerdeki prim ödeme gün sayıları ve kazançlarını gösterir hizmet dökümünü dilekçe ekinde sundukları, davacı tarafından açılan ve Kuruma ihbar olunan iş bu davada yargılama sonucunda verilecek kararı uygulayıcı birim olarak davalı yanında davaya katılmalarına karar verilmesini talep ettikleri, Kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olduğu ve aksinin ancak eşdeğerde bilgi ve belge ile ispat edilebileceği, resmi belgelerin aksinin tanık ifadeleri ile ispatının mümkün olmadığı, fiilen çalışma olgusunun davacı tarafça ispatı gerektiği, bunun ispatının ise yasaya uygun olarak hazırlanmış dönem bordrolarının verilmiş olması ve primlerinin yatırılmış olması ile mümkün olduğu, bu nedenle davacının iddiasını resmi belgeler ile ispat etmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait..... adlı işyerinde 2016 yılı Kasım ayının ikinci haftasında çalışmaya başlamış olup 12.01.2017 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığı, davacının 26 Martta çalışmaya başladığına yönelik iddialarının doğru olmadığı, davalının 24.03.2016 tarihinde işyerini açtığı, davalının kendi imal ettiği kaftanların satımı ve kiralanması amacıyla bu işyerini açtığı, davacının temizlik işlerini yapmak için davalının işyerine ayda 1-2 defa geldiği, davacının satış danışmanı olarak çalıştığına yönelik iddialarının doğru olmadığı, davalının davacıyı 2016 yılı Kasım ayının ikinci haftası evrak ve büro işlerini yapması amacıyla işe aldığı, davacının bu süre boyunca çoğu zaman part time çalıştığı, davacının işe geç saatlerde geldiğini ve erken saatlerde de işi bıraktığı, davalının işyerine gelen müşterilerin çoğu zaman dükkanın kapalı olması nedeniyle davalıyı beklemek zorunda kaldıkları, davacının ALO 170 ihbar hattına 11.11.2016 tarihinde yapmış olduğu ...'a ait iş yerinde 20.03.2016 tarihinden beri sigortasız çalıştığına ilişkin şikayeti sonrasında SGK müfettişlerinin işyerine geldiği ve yaptıkları araştırmalar neticesinde davacının davalının yanında 11.11.2016 tarihinde çalışmaya başladığını raporlarına yansıttıkları, davacının yaptığı işin niteliği göz önüne alındığında sigorta primlerinin yatırılmasını talep etmesinin hukuken mümkün olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın 26.03.2016 - 12.01.2017 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalışıldığından bahisle açılan hizmet tespiti istemine ilişkin olduğu; SGK kayıtları incelenildiğinde, davacının davalı iş yerinde çalıştığı dönemin 14.11.2016 - 12.01.2017 tarihleri arasında olduğunun görüldüğü; davalı tarafça Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1222 Esas sayılı dosyası kapsamında, davacının 2016 yılı Kasım ayı içerisinde part time olarak ... isimli iş yerinde çalışmaya başladığının, bu tarihten önce de ara sıra ihtiyaç olduğunda iş yerine çalışmaya geldiğinin, bu konu ile ilgili davacıya günlük olarak ücretinin ödediğinin, iş yerinin açıldığı 26.03.2016 tarihinden 2016 yılı Kasım ayına kadar yardım maksatlı olarak tahminen 10-15 kez gelmişliği olduğunun beyan edildiği; dinlenilen komşu iş yeri tanıklarının beyanları incelenildiğinde, davacıyı davalı iş yerinde ara sıra gördüklerinin beyan edildiğinin anlaşıldığı; bu kapsamda dinlenilen tanıkların beyanları ile davalının soruşturma dosyası kapsamında vermiş olduğu ifadenin birbiriyle uyumlu olduğu; yine dava dilekçesi ekindeki whatsapp konuşmaları incelenildiğinde, söz konusu konuşmaların 26.12.2016 tarihli olduğu, konuşmaların içeriğinde davalı tarafça davacıya işe Mart'ta mı başladığının sorulduğu, davacı tarafça "evet Mart 20" şeklinde cevap verildiği, ardından davalı tarafça "9925 senin maaşın" şeklinde beyanda bulunulduğunun görüldüğü; davalı tarafça soruşturma kapsamında vermiş olduğu ifade, söz konusu konuşma kayıtları, tanık beyanları ve ... Kargo Lojistik ve Dağıtım Hizmetleri A.Ş.'nin 09.12.2020 tarihli yazı cevabı bir bütün halinde değerlendirildiğinde davacının 2016 yılının Mart ayından itibaren davalı iş yerinde çalıştığı hususunda bir çekişme bulunmadığı; ancak söz konusu çalışmaların kesintisiz bir şekilde olduğunun diğer bir deyişle süreklilik arz ettiğinin dosya kapsamında sabit olmadığı; sigortalı sayılmak için, ücret ve sürekli çalışma birlikte arandığından, her iki koşulun da gerçekleşmiş olması gerektiği, hizmet karşılığı ücret alınmaması veya ücret alınmakla birlikte çalışmada süreklilik olmaması halinde, bu tür çalışmanın sigortalı çalışma sayılamayacağı; 05.02.2014 tarih 2013/10-2280 Esas, 2014/65 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı'nda da izah edildiği üzere haftanın yarısından fazla iş yerinde çalışan kişinin sürekli çalışan olarak kabul edilebileceği; somut olayda, davacının haftanın yarısında fazla olacak şekilde davalı iş yerinde çalıştığı ispatlanılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: