muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19176, Karar No: 2014/21233, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7114, Karar No: 2014/22060, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7114 E.  ,  2014/22060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16333, Karar No: 2014/19701, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16333 E.  ,  2014/19701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2014/146-2014/332

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

11 Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81.maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60.madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Yapılacak iş, davacının 6552 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığının davalı Kurumdan sorulması, başvurusu varsa buna ilişkin evrakların getirtilmesi, davacının henüz başvurusu yoksa başvuruda bulunup bulunmayacağının davacıya sorulması, bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının şart koşulduğunun gözönünde tutulması, Kanunda yazılı sürenin sonuna kadar beklenilmesi, davacının davadan vazgeçmesi halinde davanın bu nedenle reddine karar verilmesi, aksi halde işin esasına girilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 5510 sayılı Yasanın geçici 60. maddesi ile getirilen düzenleme dikkate alınarak hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20150, Karar No: 2022/1196, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20150 E.  ,  2022/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 13/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE 31/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4037, Karar No: 2017/14038, Tarih: 30.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/4037 E.  ,  2017/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Dava haciz ve tahliye talepli olarak başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliyeye ilişkindir.

Davacı vekili; 01.01.2015 tarihli kira akdi ile takibe konu taşınmazın davalıya kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin 1.3 maddesine göre açık bir şekilde kira ödemelerinin 1 ekimden itibaren başlayacağı ve her ayın en geç 5. günü içinde nakden ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ne var ki takip tarihi itibariyle kiracının 2015 ekim ve kasım kiralarını ödemediğini, bu nedenle aleyhine takip başlatıldığını, davalı kiracının kira borcunu ödemediği gibi takibe de haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın kaldırılması ile davalının söz konusu taşınmazdan tahliyesini ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; 01.01.2015 başlangıç tarihli kira akdi ile kiracının dört aylık süre ile kira bedeli ödemeyeceği, 6 aylık kira bedellerinin peşin alındığının belirtildiğini, bu durumda 2014 Aralık ayında alınan 6 aylık kira bedelinin 2015 yılı mayıs, haziran, temmuz, ağustos, eylül ve ekim ayları kira bedellerine ait olduğunu, ancak takip ile 2015 yılı ekim ve kasım ayları kira bedellerinin talep edildiğini, bu durumun iyi niyetten yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe konu kira bedellerinin ödenmemiş olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, takibe konu kira bedellerinin ödenmemiş olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Takibe dayanak 01.01.2015 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.. Sözleşmenin, Kira Sözleşmesinin Yürürlük Tarihi ve Süresi başlıklı 2.2. maddesi; “ ... 4 (dört) aylık süre, kiracının kira bedeli ödemeden tasarrufta bulunacağı süre olup, dekorasyon işlemlerinin yapılması için kendisine tanınmıştır.”, sözleşmenin Kira Bedeli ve Artışı başlıklı 1.1 maddesi; “ 01 Nisan ve 30 Eylül arasındaki 6 (altı) aylık kira ödemesi Aralık 2014'te peşin 30,000 TL (otuzbintürklirası) olarak ödenmiştir.”, 1.3 maddesi; “ Kiracı 01 Ekim'den itibaren kira bedellerini, her ayın en geç 5 (beş)'inci işgünü nakden ve peşin olarak ödeyecektir” hükümlerini içermektedir. Sözleşme hükümlerine göre dört ay yani Ocak, Şubat, Mart ve Nisan ayları bedelsiz dönem olarak kararlaştırılıp altı aylık kira bedelinin de ödendiği sözleşmede belirtildikten sonra sözleşmenin 1.3 maddesinde 1 Ekimden itibaren kira bedellerinin ödeneceğinin belirtilmesi, Ekim ayı kirasının altı aylık ödenen döneme dahil olup olmadığı hususunda çelişki oluşturmuştur. Bu durumda mahkemece, ekim ayı kirası yönünden talebin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte yazılı nedenler ile kabulüne Mahkeme kararının İİKnun 366/3. maddesi ve 6100 sayılı HMKnun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle reddine taraflarca İİKnun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin yatırılan harcın temyiz edene iadesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9092, Karar No: 2019/16088, Tarih: 22.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9092 E.  ,  2019/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten hapisten çevrili 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından “sanığın neticeten 4000-tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri çıkarılarak yerine “..4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresi eklenmek ve “ödenmeyen kısmının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7885, Karar No: 2013/7725, Tarih: 19.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7885 E.  ,  2013/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29...2011 tarih ve 2011/255-2011/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket vasıtasıyla ...-Freetown/Sierra Leone uçuş hattında gerçekleştirdikleri seyahatleri esnasında teslim etmiş olduğu ... adet bavul ile 1 adet el çantasının kaybolduğunu, bavulların yolculuktan 1 hafta sonra müvekkiline teslim edildiğini, ancak el çantasının teslim edilmediğini, el çantasının 16 kg ağırlığında olup içinde değerli eşya ve parasının bulunduğunu, tatili boyunca her hafta havayolu şirketine giderek el çantasının bulunup bulunmadığını sorgulamaktan ve bulunması için çaba göstermek zorunda kalmaktan dolayı tatilinin ızdırap haline dönüştüğünü belirterek el çantasında bulunan eşyaların değeri ile bulunması amaçlı yaptığı masrafların toplamı olan 11.000 Dolar maddi zararı ile 6.000 Dolar manevi zararının bu zararların oluşumuna sebebiyet veren davalıdan tahsiline tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının kaybolan bavullarının kendisine teslim edildiğini, müvekkili şirketin söz konusu zarardan dolayı sınırlı sorumluluk taşıdığını, davacının talep ettiği madi zararını ispata yarar belge sunamadığını,ayrıca davacının durumu müvekkiline ihbar etmediği için dava açma hakkının bulunmadığını, yine uluslararası taşımacılıkta uygulanması gereken Montreal Konvansiyonu gereği davacıların manevi zarar talep etme haklarının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin zarardan Varşova Konvansiyonu gereğince sınırlı sorumlu olduğu; davacının kaybolan bagajında bulunan eşyaların değerini havayolu şirketine uçuş esnasında bildirmemiş olduğundan bu eşyaların gerçek değerinin belirlenemediği gerekçesiyle maddi tazminatın kısmen kabulü ila 1480 Dolar'ın davacıya ödenmesine ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

1- Dava, yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'un 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun ....04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda "Açılan davanın kısmen kabulü ile 1.480,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hükmün fıkrasında, "Açılan davanın kısmen kabulü ile 1.148,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur. Yine; kısa karar "29/.../2011" tarihinde verilmesine rağmen; gerekçeli kararda tarihi "27/.../2011" olarak gösterilmiştir. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karar uygun yazılmadığı, hüküm altına alınan maddi tazminat alacağı ve karar tarihi yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulması gerekmiştir.

...- Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10059, Karar No: 2012/17560, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10059 E.  ,  2012/17560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının, ...'in de ortağı ve yöneticisi bulunduğu ... Plastik Day. Tük. Mal İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde alım-satım ve depo sorumlusu olarak 01/08/2008 ila 10/02/2009 yılları arasında çalıştığını, davacı şirketin mülkiyeti ...'e ait depoyu kiraladığını, bu kiralama işinden dolayı mal sahibine dava konusu senedin sadece bedel, imza ve borçlu ile kefilin ismi yazılı şekilde kira bedelinin teminatı olarak teslim edildiğini, davalının mal sahibini hile ve desiseler ile kandırarak kendisini şirket yetkilisi olarak göstermek sureti ile teminat olarak verilen senedi ele geçirdiğini, bu senette boş olan kısımları doldurup kendisini alacaklı gösterdiğini belirterek, davacıların 16/10/2009 tanzim tarihli, 20/07/2010 vade tarihli 30.000,00 TL bedelli bonodan dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılardan ...'e borç para verdiğini ve senedi de borç para karşılığı aldığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kural olarak teminat senedi iddiasının yazılı delil ile ispatı gerektiği, ancak iradeyi sakatlayan sebeplerin ve kötü niyetle iktisap iddialarının tanıkla ispatının da mümkün olduğu, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre davaya konu bononun, kira sözleşmesinin teminatı olarak kiraya verene verildiği, kira ilişkisinin sona ermesi üzerine, davacıya teslim edilmek üzere, davacının elamanı olan davalıya teslim edildiği, davalının ise senedin boş kısımlarını doldurarak borç senedi haline getirdiği, davalının Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile davaya konu bonodaki sahteciliği nedeniyle cezalandırıldığı, ceza mahkemesi kararının mahkemeyi bağlayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu edilen bono üzerinde malen veya nakten kaydının bulunmadığı, davalı yanın davacıya verdiği borç para karşılığı senedi aldığını savunduğu, senette keşidecinin davacılardan ..., kefilin davacılardan ... Şirketi, lehtarın ise davalı olduğu, davacı yanın senette tahrifat iddiası bulunmadığı, davacıların davalının üçüncü bir şahsa verilen senedi hile ile ele geçirerek, boş olan kısımlarını doldurduğunu iddia ettikleri, bu hali ile bu iddianın yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiği, iddianın tanık ile ispatının mümkün olmadığı, her ne kadar ceza mahkemesinin mahkumiyet kararında tespit ettiği maddi olgu hukuk hakimini de bağlar ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ceza mahkemesi kararlarının böyle bir etkiye sahip olamayacağının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01/02/2012 tarih, 2011/19-639 esas ve 2012/30 karar sayılı kararında belirtildiği gözetilmeden Mahkemece yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.