muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3199, Karar No: 2024/4570, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3199 E.  ,  2024/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/67 E., 2021/140 K.

KARAR : Şikayetçi Vekilinin Görevli Mahkemeye Gönderilmesine İlişkin Talebin Reddine

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin tamamının şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, müvekkili vergi dairesinin alacağının MTV alacağı olduğunu, öncelikle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 30.04.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini şikayet etmiştir

Mahkemece; şikayetin kısmen kabulü kısmen reddi ile şikayetçinin sıra cetvelindeki sıraya itirazının reddine, yedi emin ücreti miktarına itirazının kabulü ile yedi emin ücretinin sıra cetvelinde 2.850,00 Türk Lirası olarak yer almasına, şikayete konu sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Mahkemenin kararına karşı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 10.03.2021 tarih ve 2021/476 E., 2021/751 K. sayılı ilamıyla sırasına şikayet olunan ...’ye husumetin yöneltilmesi gerekirken, borçluya husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, karar bu nedenle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; sırasına şikayet olunan ...'ye husumet yöneltilmiş, usulüne uygun tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanarak, şikayet dilekçesinde alacağın miktarına da itiraz edilmiş olduğundan bu hususun çözümünün genel mahkemeye ait olduğu mahkemenin görevsizliği sebebiyle şikayetin dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi vekilince, kararın kesinleşmesi üzerine dosyanın HMK'nın 20. maddesi gereği görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmiş,

Mahkemece 31.03.2023 tarihli ek karar ile; tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine hükmün 16.03.2023 tarihinde kesinleştiği gerekçeli kararda görevsizlik hususundan bahsedilmiş ise de hüküm kısmında davanın talep halinde görevli mahkemeye gönderilmesine ilişkin bir hüküm bulunmadığından şikayetçi vekilinin dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20/1. maddesi gereği, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir.

Somut olayda, mahkemece bozmaya uyularak ilamda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra görev dava şartı yokluğu sebebiyle şikayetin usulden reddine karar verilmiş ise de, az yukarıda açıklanan HMK'nın 20/1. maddesi gereği kararın kesinleşmesi hâlinde talep üzerine dosyanın görevli olan genel mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, ek karar ile talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile 31.03.2023 tarihli ek kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20444, Karar No: 2017/751, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20444 E.  ,  2017/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 02/04/2012 tarih 2011/12740 Esas 2012/5385 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28231, Karar No: 2017/4960, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28231 E.  ,  2017/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34733, Karar No: 2018/11761, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/34733 E.  ,  2018/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Dava, konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 2346 parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde, emsal olarak incelenen 6268 parsel sayılı taşınmaz şirkete yapılan özel amaçlı satış olup, bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi,emsal alınan taşınmaz 3194 sayılı Kanunun 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşmuş imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın bulunan m² birim değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılmadan hesaplama yapan, bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26637, Karar No: 2014/28198, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26637 E.  ,  2014/28198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2010/296-2012/120

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem ve ihbar tazminatına kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının aşçı olarak çalıştığı, yurtta kalan reşit olmayan mağdure ile cinsel ilişkide bulunduğu ve mağdurenin gebe kaldığı, yapılan yargılama sonunda, reşit olmayan mağdure ile cinsel ilişki suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verildiği, bir kadının çocuğunu rıza ile düşürtme suçundan 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. İdarenin iş akdini feshi haklıdır. İdarenin taşeron firmaya yazdığı, davacının tutuklandığı ve işe devam etmediğine dair yazı davacının işlediği suçu da kapsar. Saptanan bu durum karşısında kıdem ve ihbar tazminatı açısından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6123, Karar No: 2021/3890, Tarih: 21.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6123 E.  ,  2021/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15.03.2019 tarih ve 2018/673-2019/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesi müdürlüğü vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kömürün işlendiği ...Lavvarında kömürün yükleme ve boşaltılması işlemini davalılardan TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğünün hizmet alım ihalesi açarak işi diğer davalı Habur Taşımacılık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti.'ye verdiğini, unvanı belirtilen davalı yüklenici şirketin yükleme ve boşaltma işlerinde davacıya ait vagonları kullandığını, olay tarihi olan 30.05.2009 tarihinde yüklenici şirket çalışanlarının müvekkili kurumun manevra görevlisine haber vermeden ve yetkili kişilerin nezareti sağlanmadan vagonları çektirmeye başladıklarını, bu sırada vagonların kaçtığını, çarpma ve deray neticesinde vagonlardan üç tanesinin hasar gördüğünü, iki tanesinin ise tamamen kullanılamaz hale geldiğini, müvekkilinin maddi zararının bulunduğunu ileri sürerek, 294.447,35 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü vekili, müvekkilinin ihale ile verdiği işin davalı Habur Taşımacılık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti.'nce yapıldığını, davaya konu zararın unvanı belirtilen davalı şirket çalışanlarının davacı kurum yetkililerine haber vermeden yükleme yapmalarından kaynaklandığını, Hizmet İşleri Genel Şartnamesi gereği tazmin yükümlülüğünün diğer davalıya ait olduğunu, müvekkili ile davacı arasında akdi ilişkinin bulunmadığını, olay sırasında ve sonrasında müvekkilinin haberdar edilmediğinden tespit ve tutanaklarda yer almadığını savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Davalı Habur Taşımacılık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti. vekili, davanın diğer davalı aleyhine idari yargıda görülmesi gerektiğini, zarara davacı kurum yetkililerinin ihmalkar ve kusurlu davranışlarının sebep olduğunu, davacı ile müvekkili arasında akdi bir ilişkinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale kapsamında iş yüklenicisi olduğunu, yapılan akitte davacıya ait vagonlardan bahsedilmediğini, vagonla taşıma işinin teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle müvekkilinin ve diğer davalının kusurunun bulunmadığını, davacının idari tahkikatla belirlediği kusur oranı ve miktarına itiraz ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kurumun oluşan zararda kendi kusur oranı da dikkate alınarak, 37.802,16 TL'sinin davalılardan talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 37.802,16 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalıların kusurlu eylemleri nedeni ile davacı kuruma ait vagonlarda oluşan hasarın tazmini istemine ilişkindir. Davanın devamı esnasında 6461 sayılı Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkındaki Kanun 01.05.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve yasada gösterilen TCDD Taşımacılık A.Ş. 17.06.2016 tarih 9099 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanarak tüzel kişilik kazanmıştır.

6461 sayılı Kanun’un “Devir Hükümleri” başlıklı geçici 1. maddesi (a) bendinde, Şirkete devredilecek personel ile cer, yük ve yolcu taşıma hizmetlerinde kullanılan çeken ve çekilen araçlarla, bunlarla ilgili her türlü diğer araç, gereç ve cihazların belirlenmesi ve personelin kadro ve pozisyonlarıyla, “araç, gereç ve cihazların ise hak, alacak, borç ve yükümlülükleriyle birlikte” şirkete devredilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin (b) bendinde de, (a) bendi kapsamında devredilen personel ile araç, gereç ve cihazlarla ilgili TCDD’ce taraf olunan işlem ve sözleşmelerde Şirketin taraf olacağı ve derdest dava ve takiplerde Şirketin kendiliğinden taraf sıfatı kazanacağı, yine “bu hususlarla ilgili olarak” TCDD tarafından yapılan iş ve işlemler sebebiyle açılacak davanın Şirkete yöneltileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı TCDD Genel Müdürlüğüdür, ancak yukarıda da belirtildiği gibi TCDD Taşımacılık A.Ş. dava derdestken 17.06.2016 tarihinde tüzel kişilik kazanmıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusunun mevcut düzenlemeden sonra Genel Müdürlüğün mü yoksa Şirketin mi sorumluluk sahasında kaldığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Şayet yapılacak değerlendirmede, hak sahibinin TCDD Taşımacılık A.Ş. olduğu anlaşılırsa bu takdirde Genel Müdürlüğün taraf sıfatı son bulup, Şirket taraf sıfatını kazanacaktır. Şu halde Mahkemece, yürürlüğe giren kanun nedeniyle taraf teşkili bakımından re'sen bir değerlendirme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı TİK Garp Linyitleri İşletmesi Müessesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı vekili ve davalı TİK Garp Linyitleri İşletmesi Müessesi Müdürlüğü'ne iadesine, 21.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32539, Karar No: 2016/5206, Tarih: 23.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32539 E.  ,  2016/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

2-Dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-f, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, çek hesap sahibi olan Yürük Tekstil şirketini temsil etme yetkisi bulunmadığı halde, katılan ...’den almış olduğu elektrik malzemesine karşılık suça konu çeki vermek suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek amacının olmadığından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, ancak mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanmasının zorunlu olduğu, mağdurun rızasının açık olabileceği gibi zımni de olabileceği, özellikle iki kişi arasındaki ilişkilerde, böyle bir rızanın varlığının ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamayacağından hareketle; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, suça konu çeki kendisine verilen vekâletnameye istinaden düzenlediğini, sadece çekin ödeme gününde karşılıksız kaldığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi yanı sıra temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 12.11.2007 tarihli vekâletnamede, .. Tekstil şirketi yetkilisi olan ... tarafından çek keşide etmeye yetkili kılındığının anlaşılması yine önceki yetkili müdür olan ... tarafından da yetkilendirilmesi karşısında; sanığın, söz konusu çeki kendisine verilen vekâletname uyarınca katılana vermesi nedeniyle sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesine göre adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında tespit edilecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle para cezasının yanlış hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.