muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16121, Karar No: 2017/3792, Tarih: 23.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16121 E.  ,  2017/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı olan babası ile annesinin boşandıklarını, velayeti anneye bırakılan davacıya iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak davalının bu güne kadar kızı ile bakıp ilgilenmediği gibi bir nafakada ödemediğini , müvekkilinin ....2. sınıf öğrencisi olup, herhangi bir yerden gelirinin olmadığını, davalının ise turizmle uğraştığını, ileri sürerek davacı yararına aylık 1.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, babası ...'a davacı kızının okul masraflarını karşılaması için para gönderdiğini, bu paraların davacının babası tarafından ....'a verildiğini; yardım nafakasını müşterek çocuğun hem annesi hem de babasından talep edebileceğini; sadece babadan nafaka talep edilmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırı olduğunu; davacının Kredi ve Yurtlar Kurumundan burs ve kredi aldığını, okulunu bitirdiğini ve çalışmaya başladığını; müvekkilinin, ikinci evliliklerinden iki çocuğu olup, bu çocukların aylık giderlerinin 2.500,00 TL’nin üzerinde olduğunu, ayrıca müvekkilinin Yapı Kredi Bankasından konut kredisi kullandığını, Turizm sektöründe mevsimlik çalışıp, geçimini ikinci evlilik yaptığı kişinin yakınlarının desteği ile sürdürdüğünü belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı yararına aylık 350 TL yardım nafakası takdiri ile her ay davalı babadan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin, 2013/18728 Esas 2014/2617 Karar sayılı 20.02.2014 tarihli ilamıyla;

"Olayımızda, davalının usulüne uygun olarak çağrılmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı anlaşıldığından yokluğunda yapılan tahkikat sonunda oluşturulan hükmün sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile; dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 1.000 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir

Somut olayda, davacının ilk kararı temyiz etmemesi ve bozma kararına uyulması ile davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı lehine bozma öncesi hükmedilen aylık 350 TL yardım nafakasının arttırılarak aylık 1.000 TL hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davalı yararına oluşan müktesep hakkın ihlal edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde; mahkemece, bozma ilamına uyulması ile birlikte davalı yararına usuli müktesep hak oluştuğu dikkate alınarak, davacının temyiz etmeyerek hakkında kesinleşen nafaka miktarı (350 TL) ile sınırlı olarak hüküm kurulması gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINAve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4659, Karar No: 2015/24195, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4659 E.  ,  2015/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Şikayetçi vekilinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın duruşmaya katılmayan, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikayetçi vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa,dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanunu'nun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile ... şubesine ibraz ederek ... Bank'a ait bireysel kredi formunu ve bireysel bankacılık hizmetleri, ihtiyaç kredi sözleşmesini 20.000,00 TL kredi başvuru talebinde imzaladığı, ... görevlisinin şüphelenmesi üzerine nüfus cüzdanı ile emniyet görevlilerince yakalandığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi evrakta sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği, sanığın savunmasında suçlamaları kabul ettiği, ekonomik durumunun kötü olması sebebiyle gerçekleştirdiğini belirtiği, dosya içerisinde bulunan bireysel kredi başvurusu üzerinde yazılı imzalar ile sanığın imzaları karşılaştırılmış imzaların sanığın el mahsulü olduğu, yine sahte nüfus cüzdanının aldatma kabiliyetine haiz olduğu yönünde rapor düzenlenmesi karşısında tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7147, Karar No: 2010/15474, Tarih: 21.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7147 E.  ,  2010/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılar ... , ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarına göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 50 olacağı gözetilmeden, daha az alınarak eksik bedel tespiti,

2-Davanın niteliğine göre davalı taraf lehine tek maktu vekalet ücreti yerine, her bir vekil için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5763, Karar No: 2024/2347, Tarih: 21.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5763 E.  ,  2024/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1151 Esas, 2022/591 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/91 E., 2020/128 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’in 2018/10731 sayılı “aktüeladress” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “aktuel” ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı TÜRKPATENT’in Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, YİDK’na yaptığı itirazın ise kısmen kabul, kısmen ret ile sonuçlandığını, davaya konu başvurunun tescille sonuçlanması halinde benzerlik nedeniyle tüketiciler tarafından işaretlerin karıştırılacağını, başvurudaki “adress” ibaresinin markaya özgünlük ve ayırt edicilik katmadığını, müvekkili markasının serisi olarak algılanacağını, öte yandan müvekkilinin markası tanınmış olduğundan davalının haksız yarar sağlayacağını, marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nin kararının 16 ncı sınıftaki “Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler” emtiaları bakımından kısmen iptalini, 2018/10731 sayılı markanın tescili halinde anılan emtialar bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; iltibas ihtimali bulunan mal ve hizmetlerin başvurudan çıkarıldığını, kalan mal ve hizmetler ile itiraz kapsamındaki markalar değerlendirildiğinde iltibasın doğmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; markaların görsel ve içerik unsurlarının tüketici tarafından karıştırılmayacağını, iltibasa neden olacak bir benzerliğin bulunmadığını, kötü niyetin inandırıcı delillerle kanıtlanamaması halinde kişinin iyi niyetli sayılması gerektiğini, tanınmışlık iddiasını kabul etmediklerini, davacının markayı kullandığını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; markaların görsel ve içerik unsurlarının tüketici tarafından karıştırılmayacağını, iltibasa neden olacak bir benzerliğin bulunmadığını, kötü niyetin inandırıcı delillerle kanıtlanamaması halinde kişinin iyi niyetli sayılması gerektiğini, tanınmışlık iddiasını kabul etmediklerini, davacının markayı kullandığını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu “A AKTÜEL”, “YENİ AKTÜEL” ve “AKTÜELADRESS” markalarında ortak AKTÜEL sözcüğü sebebiyle markalar arasında işitsel, görsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu, ancak marka işaretlerinde yer alan çeşitli renk, harf ve kelimeler sebebiyle bu benzerliğin ayniyet ya da ayırt edilemeyecek düzeyde bir benzerlik olmadığı, ortak aktüel kelimesinin yüksek ayırt edicilik taşımadığı, davacının tanınmışlık iddialarını ispat edemediği, 41 inci sınıf eğitim ve öğretim hizmetleri ile bu hizmetlerin sunulmasında kullanılan davalı markası kapsamında yer alan 16.04 üncü sınıf “Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler” malları arasında bir bağlantı kurulmayacağı, bu mal ve hizmetlerin dolaylı karıştırmaya konu olmayacağı ezcümle dava konusu markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, ”AKTÜEL” markalarının tanınmışlığı iddia etmişse de dosyaya sunulan Kurum kararlarının 2011 yılına ait, Mahkeme kararlarının ise 2012-2013 esas numaralı oldukları, dava konusu başvurunun yapıldığı 2018 yılı itibariyle tanınmışlığın ispatlanamadığı, arama motoru araştırmasında “AKTÜEL” markasının kullanıldığı derginin 2013 yılında kapandığının belirlendiği, tanınmışlığın dinamik bir olgu olduğu, daha önce tanınmış olduğu tespit edilen bir markanın her halde tanınmışlığının devam ettiğinin söylenemeyeceği, davacının kötü niyet iddialarının tescilli “AKTÜEL” markalarının varlığı ve tanınmışlığı iddiasına dayandığı, ancak davacının tanınmışlık iddiasını işbu dosya özelinde ispatlayamadığı, kötü niyet iddiasının somut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili markasının mal ve hizmetleri ile davalı markasındaki mal ve hizmetler arasında dolaylı bağlantı bulunduğunu, davaya konu markanın kapsadığı “basılı yayınlar, basılı evrak; kitaplar, dergiler, gazeteler” emtiası ile müvekkilinin markasındaki özellikle “dergi, kitap, gazete vb. yayımlama hizmetleri”nin sıkı bir bağlantı içinde olduğunu, müvekkilinin “aktüel” ibareli markayı uzun yıllardır kullanarak maruf hale getirdiğini, davalının kötü niyetinin sabit olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun "aktüeladress" ibaresinden oluştuğu, herhangi bir ibarenin öne çıkarılmadığı, davacının itirazına mesnet 2006/50980 sayılı markasının “YENİ AKTÜEL”, 2008/59254 sayılı markanın ise “a aktüel” ibareli olduğu, 2006/50980 sayılı markada “YENİ” ibaresinin çok küçük puntolarla yazıldığı, asli unsurunu “AKTÜEL” ibaresinin oluşturduğu, itiraza mesnet diğer markada ise davacının uzun yıllardır kullandığı "a" harfinin büyük biçimde ve ilk bakışta dikkati çekecek şekilde konumlandırıldığı, “aktüel” ibaresi ise bu harfin altına daha küçük puntolarla yazıldığı, bu markanın asli unsurunun bir bütün olarak “a aktüel” ibaresinden oluştuğu, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan “aktüel” ibaresinin, dava konusu başvuruda aynen asli unsur olarak kullanıldığından, davacının itirazına mesnet marka işareti ile dava konusu başvuruyu oluşturan işaret arasında 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca benzerlik ve karıştırma tehlikesi bulunduğu, başvuruya eklenen “adress” ibaresinin markalar arasındaki ilişkilendirme ihtimalini ortadan kaldıracak düzeyde başvuruya ayırt edicilik katmadığı, başvuruyu davacı markalarının serisi olarak algılanmaktan kurtarmadığı, mal ve hizmetlerin karşılaştırılmasına gelince dava konusu başvuru kapsamında yer alıp dava konusu edilen 16 ncı sınıftaki “basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler” malları ile davacının itirazına mesnet 2006/50980 sayılı markanın kapsamında yer alan 41 inci sınıftaki “Dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetlerinin” benzerlik taşıdığı, bu mal ve hizmetlerin aynı tüketici kitlesine hitap ettiği, aynı dağıtım ve dolaşım yollarına sahip olduğu, aralarında hammade-mamul ilişkisi bulunduğu, birbirlerini tamamlayıcı mal ve hizmetler oldukları, tanınmışlık iddiasının ispat edilemediği gibi esasen dava konusu edilen 16 ncı sınıf mallarla, davacının itirazına mesnet 2006/50980 sayılı markanın kapsamındaki hizmetler arasında benzerlik bulunduğu kabul edildiğinden başkaca bir incelemeye gerek görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK’nun 2018-M-11526 sayılı kararının taleple bağlı kalınarak 16 ncı sınıftaki “basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler” malları bakımından kısmen iptaline, davalı adına tescilli 2018/10731 sayılı “aktüeladress” ibareli markanın anılan mallar bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; markanın oluşturduğu bütünsel algı ve sınıf farklılığının göz ardı edildiğini, 6098 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamındaki benzerliğin sadece mallar ya da sadece işaret ve ibareler üzerindeki benzerlik olmadığını, çifte benzerlik ihtimalinin gerçekleşmesi gerektiğini, başvuru kapsamında kalan emtialar yönünden benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığını, bu emtialar yönünden, tüketicilerin iki farklı marka karşısında olduklarının farkına varabileceğini, üreticiler arasında idari ve ekonomik bir bağ kurmayacaklarını, 41 inci sınıftaki eğitim ve öğretim hizmetleri ile 16 ncı sınıftaki mallar arasında doğrudan ilişki kurulamayacağını, aktüel kelimesinin güncel anlamına geldiğini, kelime anlamı olarak tasviri bir adlandırma olduğunu, 16 ve 41 inci sınıfta nispeten düşük ayırt edicilik taşıdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.