muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20786, Karar No: 2014/22172, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21030, Karar No: 2018/21126, Tarih: 05.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/21030 E.  ,  2018/21126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2011/4988, Karar No: 2012/3281, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/4988 E.  ,  2012/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Müh. ve ... Malz. Tic. Ltd. Şti. ile davalı SS ...San. Sitesi ... Kooperatifi arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.05.2009 gün ve 2006/57-2009/122 sayılı hükmü onayan Dairemizin 09.05.2011 gün ve 2010/578-2011/2775 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, icra inkar tazminatının tahsili istemiyle açılmış, mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararının taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizden verilen 09.05.2011 gün 2010/578 Esas, 2011/2775 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-... ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine,

2-Davacı yüklenici, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/1379 sayılı takip dosyası ile davalı ... sahibi aleyhine 24.074.815.256 TL asıl alacak ile 05.02.2001 tarihinden takip tarihine kadar işlemiş 139.145.836.340 TL faiz olmak üzere toplam 163.220.651.600 TL üzerinden takip yapmış, davalı borçlu tarafından süresi içerisinde takibe itiraz edilmesi üzerine bu davayı açmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 101. maddesine göre; borçlunun icra takibinden önceki günler için işlemiş faizden sorumlu tutulabilmesi için usulüne uygun biçimde temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Dosya içerisinde bulunan 28.05.2001 günlü ve davalı kooperatife hitaben yazılan yazıda, ... bedelinin 7 gün içerisinde ödenmesi gerektiği belirtilmiş, bu yazının altı da davalı kooperatif temsilcileri tarafından imzalanmıştır.

Açıklanan bu durum karşısında mahkemece; davalı kooperatife hitaben yazılan 28.05.2001 günlü yazının altında bulunan ve kooperatif temsilcileri tarafından atılan imzanın, kooperatif temsilcilerine ait olup olmadığı araştırılmalı, kooperatif temsilcilerine ait ise ödeme için verilen sürenin dolduğu 05.06.2001 tarihinden takip tarihine kadar; imzaların davalı kooperatif temsilcilerine ait olmadığının tespiti halinde, bu yazının davalıya tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak, tebliğ edilmişse tebliğ tarihinden itibaren 7 gün sonrasından takip tarihine kadar avans faizi oranı esas alınarak işlemiş faiz bilirkişiye hesap

ettirilerek hüküm kurulmalı, sözü edilen yazıdaki imzaların kooperatif temsilcilerine ait olmadığının ve bu yazının davalıya tebliğ edilmediğinin saptanması halinde ise, şimdiki gibi, icra takibine itirazın kısmen iptali ile asıl alacak üzerinden ve bu asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına karar vermek olmalıdır. Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle davacı yararına bozulması gerekirken ihtarname gözden kaçırılarak, kararda yazılı şekilde düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle Dairemizin 09.05.2011 gün 2010/578 Esas, 2011/2775 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının ikinci bendinin kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3152, Karar No: 2017/5141, Tarih: 14.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3152 E.  ,  2017/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1-3a-b-son 22/3, 62/1, 52, maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 25.000.00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2014/1008 esas, 2015/603 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya aslının, diğer sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle Yargıtay incelemesinde bulunduğundan onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

Dosya aslının, diğer sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle Yargıtay incelemesinde bulunduğundan onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinin 5. fıkrasında "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz" şeklinde yer alan düzenleme karşısında, somut olayda sanık ...'in sahibi olduğu söz konusu şirkette işçi olarak çalışan müştekinin maden çalışmaları sırasında beline taş düşmesi sonucu yaralandığı eylem nedeniyle her ne kadar Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığından bahisle cezalandırılması yoluna gidilmiş ise de, dosyanın diğer sanığı ... tarafından yapılan temyiz üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16/11/2016 tarihli ve 29016/8702 esas, 2016/12717 sayılı ilamında, "...Sanık ...'nin ortağı ve yetkili müdürü olduğu şirket ile temyize gelmeyen sanık ...'in sahibi olduğu şirket arasında imzalanan sözleşme gereğince, olay mahallinde maden çıkarma faaliyetinde bulundukları, katılanın, temyize gelmeyen sanık ...'in işçisi olarak madende çalışmaya başladığı, olay günü, çalışmaların devam ettiği sırada tavandan taş kütlesinin katılanın beline düşmesi sonucu katılanın nitelikli şekilde yaralandığı olayda; sanık ...'nin ve temyize gelmeyen sanık ...'in mahkumiyetlerine hükmedilmiş ise de, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılanın savcı huzurunda 06.06.2008 tarihinde verdiği ifadesinde, ocak sahibi kişiler hakkında ceza hukuku açısından şikayetinin olmadığını beyan etmesi ve dosya içeriği itibariyle de bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 89/5. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi....bozulmasına..." şeklinde açıklandığı üzere sanık ...'in eyleminin bilinçli taksir düzeyinde olmadığı ve katılanın 06/06/2008 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2-5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinin 1. fıkrasında "Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.'" şeklinde yer alan düzenlemede hapis veya adlî para cezasının seçimlik olarak öngörülmüş olmasına rağmen sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.03.2017 gün ve 94660652-105-59-2234-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından incelenmek üzere dosyanın onaylı sureti gönderilmiş ise de; iş bu dosyada sanık Yaşar Kiremtici'nin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2016/8702 sayılı esasına kayıtlı dosyanın aslının incelenerek karara bağlanmış olduğu görülmekle, dosya aslı istenmeksizin onaylı sureti üzerinden yapılan incelemede,

Sanık ...'nin ortağı ve yetkili müdürü olduğu şirket ile sanık ...'in sahibi olduğu şirket arasında imzalanan sözleşme gereğince, olay mahallinde maden çıkarma faaliyetinde bulundukları, katılanın, sanık ...'in işçisi olarak madende çalışmaya başladığı, olay günü, çalışmaların devam ettiği sırada tavandan taş kütlesinin katılanın beline düşmesi sonucu katılanın nitelikli şekilde yaralandığı olayda; sanık ...'in mahkumiyetine hükmedilmiş ise de, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılanın savcı huzurunda 06.06.2008 tarihinde verdiği ifadesinde, ocak sahibi kişiler hakkında ceza hukuku açısından şikayetinin olmadığını beyan etmesi ve dosya içeriği itibariyle de bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 89/5. ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/05/2015 tarih 2014/1008 – 2015/603 karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 89/5. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7387, Karar No: 2014/9685, Tarih: 30.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7387 E.  ,  2014/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, maaş alacağının yasal faiziyle tahsiline, sosyal haklardan faydalanması bakımından ihtiyaten tedbir kararı verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9588, Karar No: 2010/11362, Tarih: 07.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/9588 E.  ,  2010/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken ve sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan yasa maddelerinin gösterilmeyerek CMK.nun 232/6 madde ve fıkrası hümüne aykırılık yapılması,

2- Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 52/2 madde ve fıkrası yerine, 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin uygulanması,

3- Sanığa hükmedilen adli para cezalarının hükümde APC olarak gösterilmesi

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve TCK.nun 62.madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiğinin ve aynı yasanın 52/4 maddesi gereğince taksitlendirildiğinin hükme eklenmesi, hükümde yer alan "APC" şeklindeki kısaltmaların çıkarılarak yerlerine "adli para cezası" ibarelerinin eklenmesi ve paraya çevirmeye ilişkin uygulama maddesi olarak gösterilen "647/4 mad." ibaresinin hükümden çıkarılıp yerine "TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/662, Karar No: 2017/827, Tarih: 06.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/662 E.  ,  2017/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yakınan ...’a yönelik hırsızlık suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-b, 168/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yoksunluğa ilişkin BAKIRKÖY 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2008 gün, 2007/74 Esas ve 2008/52 Karar sayılı hükmün Cumhuriyet Savcısı ve sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 18.03.2014 gün 2011/18351 esas ve 2014/4545 sayılı kararı ile;

“ ..Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, yakınan evinde iken falçata çıkarıp "bana 2.000.00 YTL para vereceksin, yoksa canından olursun” dediği, yakınanın da 400 TL parayı verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a ve d maddesi uygulanarak hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,” şeklinde bozulmasına oybirliği ile karar verilmiştir.

Bozma sonrası Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 gün ve 2014/159- 2015/74 sayılı kararı ile;

“Sanık ile yakınıcının yakın akrabalık ilişkileri ile düzenli iş ve geliri olmayan sanığın sıklıkla yakınıcının evinde konakladığı, ayrıca yiyecek, içecek, harçlık gibi tüketimlerinin de sıklıkla yakınıcı tarafından karşılandığı, olay tarihinde de mutad olduğu üzere sanığın yakınıcının evinde bulunduğu, kullandığını ikrar ettiği uyuşturucunun etkisi ve ayrıca düzenli bir gelirinin bulunmaması nedeniyle kendisi ile tartışıp para istediği bu sırada para talebinin kabul görmediği, aynı geceyi yakını evinde yatarak geçiren sanığın, ertesi günü yakını evinden söz konusu para ve telefonu sahibinin haberi olmaksızın bina içinde hırsızlık niteliğinde kabul edilecek eylemin unsurlarını oluşturacak şekilde hırsızladığı ve ayrıldığı, daha sonra yakını bu olay nedeniyle beyanları ve zarar konusundaki yaklaşımı, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği karşısında zararın da soruşturma aşamasında giderildiğinin kabulünün gerekeceği, yakını ile sanık arasındaki ilişkinin boyutu, varlığı kanıtlanamayan silah dışında, para istenmesine yönelik tartışmanın yaşanmasını takiben bu talebin kabul görmeyip netice alamayışı, bakım ve iaşesi yakınıcı

tarafından karşılanan sanığın bu tartışma sonrasında dahi yakınıcının evinde geceyi geçirdiği, sabahleyin para ve cep telefonunu hırsızlayarak ayrılmasının söz konusu olduğu olaylar sürecinin, yakını sanığa gösterdiği tüm yakınlık ve anlayış ile desteğe rağmen bu şekilde davranmasına olan kızgınlığı ile geçmiş halini de bilerek olaylar hakkında nitelikli yağma suçuna yönelik yakınma tarif edişinin sıklıkla karşılanan olaylarda herhangi bir nedenle değişen yakınıcı ifadeleri gibi değerlendirilmemesi gerekeceği, her olayın ve olayların taraflarının münhasıran değerlendirilmesinin gerçek adalet ve adil sonuç ilkesi karşısında zorunlu görüldüğünden başlangıçta yakınıcının tüm yaptıklarının karşılığında sanığın buna rağmen para ve cep telefonunu evini açtığı sanık tarafından hırsızlanmasına gösterdiği kızgınlık ve tepki nedeniyle daha sonra yine istikrarlı biçimde oluşa uygun görülen ve hırsızlık olarak kabul edilir anlatımla mahkememize bildirmesinin yalnızca sanığın suç ve cezadan kurtarmaya yönelik bir davranış olarak görülmediği sonuç ve kanaatine varılmakla Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2011/18351 Esas, 2014/4545 sayılı bozma ilamına DİRENİLMESİNE” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 29.05.2015 gün ve 2015/180179 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2015/508 Esas ve 2016/829 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, yakınan evinde iken falçata çıkarıp "bana 2.000.00 YTL para vereceksin, yoksa canından olursun” dediği, yakınanın da 400 TL parayı verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a ve d maddesi uygulanarak hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi karşısında, mahkeme kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair,

Dairemizin 18/03/2014 tarih ve 2011/18351 Esas, 2014/4545 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 gün ve 2014/159- 2015/74 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.