muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15428, Karar No: 2023/9044, Tarih: 23.11.2023

4. Mağdurun annesi ...'nın soruşturma aşamasında kolluk tarafından alınan ilk ifadesinin olay günü saat 23.30 sıralarında bir anda ne olduğunu anlamadan evlerinin yanında çığlık sesi ve bağrışma sesleri duyduğu, hemen ardından da silah sesi duyduğu, sonrasında camı açıp baktığında çığlık atan şahsın kızı ... olduğunu gördüğü, hemen can havli ile bağırarak dışarı çıktığında olay yerinde olan tanımadığı ve daha önce hiç görmediği bir vatandaş ve bir arabanın olduğu, o vatandaşın kendisini görür görmez hemen arabaya binerek hızla olay yerinden uzaklaştığı yönünde olduğu, Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinin, ailelerinin başına bir kötülük gelebileceğinden korktukları için ... hakkında şikayetçi olmadığı yönünde olduğu, yargılama aşamasında ise; mağdurenin annesinin yurt dışı Almanya'da olması, adresinin bilinmemesi nedeniyle beyanına başvurulmadığı anlaşılmıştır.

5. Sanık hakkında alınan genel adli muayene formunda sanığın aşırı derecede alkollü olduğu tespit edilmiştir.

6. Mağdure hakkında alınan genel adli muayene formunda mağdurenin sağ ayak bileğinde düşmeye bağlı şişlik, ağrı mevcut olduğu tespit edilmiştir.

7. 06.12.2014 tarihli olay yeri inceleme tutanağında bahse konu silahın ve boş kovanların bulunmadığının tespit edildiği belirtilmiştir. Olay yeri basit krokisi dosyaya sunulmuştur.

8. 07.12.2014 tarihli ev araması sonucu konusu suç teşkil eden herhangi bir eşyaya rastlanmadığı hususu tutanağa bağlanmıştır.

9.Yargılama esnasında; Hatay İl Emniyet Müdürlüğü'nün 27.01.2015 tarihli yazı cevabı ile sanığın suç duyurusunda bulunduğuna dair herhangi bir kayıt ve belgenin bulunmadığı hususu Mahkemeye bildirilmiştir.

10. Sanığın Alanya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihinde kesinleşen 2010/1490 Esas ve 2012/1066 Karar sayılı hükmü, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olmak üzere dikkate alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Somut olayda; arabaya ağzını eliyle kapatarak zorla bindirmek isteyen ve arabaya binmek istemeyip direnen küçük yaştaki mağduru iterek yere düşmesine neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin 2 nci fıkrasının uygulanmasında ve mağdur çocuk ile aralarında gönül ilişkisi olduğunu beyan eden ve bu nedenle eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, atılı suçun takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Hassa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2016 tarihli kararının sanık müdafinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3173, Karar No: 2014/6554, Tarih: 08.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3173 E.  ,  2014/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/20226, Karar No: 2015/36935, Tarih: 03.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/20226 E.  ,  2015/36935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/174376

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/1113 (E) ve 2013/556 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık A.. A.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık A.. A..'nun tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Sanık A.. A.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. A..'nun tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3)Sanık S.. A.. hakkında yaralama, hakaret sanık H.. S.. hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanıklar H.. S.. ve A.. A.. haklarında hakaret suçlarından kurulan, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suçlara, beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik katılan sanık A.. A..'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41513, Karar No: 2021/12859, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/41513 E.  ,  2021/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 04.10.2021 tarih ve 2021/17364 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.10.2021 tarih ve KYB-2021/123021 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... ve meçhul şahıs haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2021 tarihli ve 2018/136702 soruşturma, 2021/1662 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Patnos Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/02/2021 tarihli ve 2021/10496 soruşturma, 2021/704 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri bakımından dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Patnos Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.03.2021 tarihli ve 2021/535 soruşturma, 2021/59 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2021 tarihli ve 2021/342 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 09.02.2021 tarihli yetkisizlik kararı ile Patnos Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.02.2021 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Yalova Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2021 tarihli ve 2021/342 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/318, Karar No: 2014/22830, Tarih: 14.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/318 E.  ,  2014/22830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlarda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet hükmü verilemeyeceğine ve katılanın aracının masraflarının karşılandığına; mahalli Cumhuriyet savcısının ise, talebe rağmen sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ve duruşmalara katılmayan Cumhuriyet Savcısının temyiz süresinin ne zaman başlayacağının karar yerinde belirtilmediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 5 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeden doğrudan adli para cezasına hükmedilerek TCK'nın 52/3. maddelerine maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. bendin “Sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası TCK nun 52/2 maddesi gereğince ve her günü takdiren 20 TL üzerinden paraya çevrilerek 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli

para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin yazılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/659, Karar No: 2014/6614, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/659 E.  ,  2014/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10655, Karar No: 2011/2139, Tarih: 30.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/10655 E.  ,  2011/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi (Beyoğlu 5. As. Ceza)

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Mahkumiyet

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hâkim tarafından görülerek havale edilen 21.10.2009 tarihli dilekçesiyle şikayetçi vekili şikâyetten vazgeçmiş olduğundan hükmün BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının, 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 6. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 30.09.2011 tarihinde yapılan müzakerede isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3179, Karar No: 2021/11, Tarih: 18.01.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3179 E.  ,  2021/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Hazinesine izafeten Iğdır Defterdarlığı vekili Avukat Lokman Aksın tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/06/2011 gününde verilen dilekçe ile 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesine dayalı alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı Abdülkadir Özsular yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 20/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Abdülkadir Özsular tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 18/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10307, Karar No: 2010/11697, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10307 E.  ,  2010/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 120 ada 1 sayılı parselin kadastro tutanağının beyanlar hanesinde belirtilen muhdesat açıklamasındaki “... oğlu” şeklinde yazılan baba adının “... oğlu” olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Tapu Sicil Tüzüğünün 87. maddesi uyarınca kadastro çalışmaları sırasında meydana gelen yazım hataları ile ad, soyadı ve baba adındaki yanlışlık veya eksikliklerin düzeltilmesi o maddede belirtilen inceleme suretiyle tapu sicil müdürlüğünce yapılabilir. Kısaca, istemin değerlendirileceği yer ilgili tapu sicil müdürlüğüdür. Davacı, diğer bir mahkeme yahut idare makam veya yargı merciinin görevine giren bir davayı mahkeme önüne getirdiğinden ve görev sorununun her aşamada dikkate alınması gerekeceğinden mahkemece HUMK’nun 7. maddesi hükmü nazara alınarak davanın yargı yolu nedeniyle reddi yerine çekişmenin esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12596, Karar No: 2019/7322, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12596 E.  ,  2019/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 450 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen fark bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi halinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedel davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı halde bu bedelin karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına yeni bir bent olarak; (Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 23.585,00TL’nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28007, Karar No: 2023/9068, Tarih: 23.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/28007 E.  ,  2023/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/635 E., 2021/104 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyaların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.03.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/635 Esas, 2021/104 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2108, Karar No: 2023/11892, Tarih: 03.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2108 E.  ,  2023/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/659 E., 2022/1221 K.

SUÇ : Şantaj

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Bozma

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/659 Esas, 2022/1221 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/482 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile şantaj suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca kurulan beraat hükmünün, istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılması suretiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 223 üncü maddesinde tanımlanan hüküm türleri dikkate alındığında, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararların temyizi olanaklı olmadığından, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.