muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19094, Karar No: 2024/16034, Tarih: 15.02.2024

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Bozmaya uyulduğu halde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçlarından, 14.02.2013 tarihli eylem yönünden inceleme yapılmadığı ve 30.05.2015 tarihli eylem yönünden de sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi karar verildiği görülmekle;

Dairemizin, 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden, Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle öncelikle her bir eylem yönünden ayrı ayrı suçun sübut bulup bulmadığı belirlenerek, usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve kesinleşme tarihi tespitinden sonra, ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, eylemler yönünden zamanaşımı sürelerinin dolup dolmadığı da dikkate alınarak, sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2023 tarihli ve 2023/363 Esas, 2023/622 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12059, Karar No: 2023/13796, Tarih: 20.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/12059 E.  ,  2023/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.10.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı

SAYISI : 2019/3916 Esas-2023/847

DAVALILAR : 1-Medibim Medikal Bilişim Kalibrasyon Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

2-...

DAVA TARİHİ : 06.08.2018

HÜKÜM/KARAR : Davacının Temyiz İsteminin Süreden Reddi

SAYISI : 2018/771 - 2019/795

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istemin süreden reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekilinin posta kutusuna 03.10.2023 tarihinde bırakılmış, tebligat alıcının hesabına iletilmesine müteakip 08.10.2023 tarihinde mevzuat gereği belirlenen süre sonunda otomatik olarak okundu sayılmış; temyiz dilekçesi ise yasal süre olan 22.10.2023 tarihi geçirildikten sonra 24.10.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden davacıya iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5933, Karar No: 2014/10430, Tarih: 12.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5933 E.  ,  2014/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/1126-2013/1533

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma isteminin pul yokluğu nedeni ile reddinden sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "Adana 4. İcra Dairesi'nin 2011/9374 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptaline, takibin 1.162,50 TL asıl alacak ve 734,75 TL işlemiş faiz olarak devamına, takip sırasında ödenen 1.162,50 TL'nin öncelikle masraf ve faize sayılmak suretiyle infaz sırasında nazara alınmasına" denildiği halde gerekçeli kararda, "Adana İcra Dairesi'nin 2011/9373 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptaline, 1.550 TL asıl alacak ve 979,67 TL işlemiş faiz olarak devamına, takip sırasında ödenen 1.550 TL'nin öncelikle masraf ve faize sayılmak suretiyle infaz sırasında dikkate alınmasına” şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9742, Karar No: 2011/429, Tarih: 04.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/9742 E.  ,  2011/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/247599

Çocuk yaştaki ...'ı töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİVEREK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/07/2009 gün ve 90/156 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın öldürmeye elverişli bıçakla mağdura vurup, Harran Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 23/11/2007 tarihli raporuna göre, mağdurda göğüs ve batına nafiz karaciğer yaralanmasıyla, hemotoraksa ve üç kez batın açılmasına yol açacak şekilde yaralanmaya sebebiyet verdiği, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK.nun 13-20 yıl arasında ceza öngören 35.maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine 15 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın töre saikiyle çocuğu öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç kastı ve vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve hükmolunan ceza miktarı dikkate alındığında müdafiinin tahliye talebinin reddine, 04/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11350, Karar No: 2016/12079, Tarih: 01.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/11350 E.  ,  2016/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

5320 sayılı CMK Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinin son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2016 tarih ve 2013/78702 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Dairemizin özgün kararının yazımı sırasında maddi hata sonucu karar tarihinin "02.03.2016" yerine "02.03.2015" ve sanık ... hakkındaki karara ilişkin olarakta suç adının "hakaret" yerine "tehdit" olarak yazıldığı tespit edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca, Dairemizin, 02.03.2016 tarih ve 2015/16852 esas ve 2016/4043 sayılı ilamının karar tarihi bölümünde 02.03.2015 ibaresi çıkarıltılarak yerine 02.03.2016 ve kararın 2 nolu kısımda sanık...'a ilişkin olarak suç adı olarak yazılan "tehdit" ibaresi çıkarılarak yerine, "hakaret" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE, 01.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12830, Karar No: 2013/1599, Tarih: 08.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/12830 E.  ,  2013/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, fark işçilik nedeniyle tahakkuk ettirilen 2001/11. aya ait prim, eğitime katı payı, özel işlem vergisi ve idari para cezasına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen 894,61 TL asıl alacak, 2.261,59 TL gecikme faizi, toplam 3.156,20 TL tutarındaki borca ilişkin ödeme emrinin zamanaşı nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, aynı olay nedeniyle 2010/233 Esasına kayıtlı dava dosyasında idari para cezasının iptali ile ilgili davada idari para cezasına itiraz edilmeyerek idari para cezasının idari aşamada kesinleştiği belirtilerek, aynı borca dayalı prim alacağına ilişkin ödeme emrinin iptali talep edilemeyeceği belirtilerek, davanın reddine karar verilmişse de, verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Kurum tarafından çıkarılan prim borcu ile idari para cezaları için, Kurum komisyonuna yapılan itirazın reddedilmesi üzerine; idari para cezalarının iptali için idari yargıda, bunun dışındakiler için adli yargıda dava açılabilir. Kurum komisyonuna itiraz edilmeyen veya yapılan itiraz reddedilip de idari yargıda açılacak dava ile iptali istenilmeyen, veyahut da, idare mahkemesinde açılan ve reddine karar verilen davanın kesinleşmesi durumunda, artık idare para cezaları kesinleşmiş ve idari aşama böylece tamamlanmış olur.

Kurum’un, idari aşamada kesinleşen veya henüz kesinleşmemiş olan idari para cezalarının tahsili için 6183 sayılı Yasaya göre düzenleyeceği ödeme emirlerinin iptali, ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük sürede adli yargıda (iş mahkemesinde) açılacak dava ile istenilebilir. Bu durumda, mahkemenin (iş mahkemesinin), idari para cezalarının idari aşamada kesinleşip-kesinleşmediğini araştırması; idari aşamada kesinleşmeyenler yönünden, kesinleşmesini bekledikten sonra, ve ayrıca idari aşamada kesinleşmiş olanlarla ilgili olarak, işin esasına girilmeli; bu durumda, 6183 sayılı Yasa’nın 58. maddesi gereği, sadece, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığının ileri sürülebileceği gözetilerek, tarafların buna yönelik iddialarıyla sınırlı araştırma yapılıp, sonucuna göre karar verilir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar incelenmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar incelenmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24026, Karar No: 2009/25788, Tarih: 06.10.2009

9. Hukuk Dairesi 2009/24026 E., 2009/25788 K.

**9. Hukuk Dairesi 2009/24026 E., 2009/25788 K.**

**- GELİR VERGİSİ

- İŞE BAŞLATMAMA TAZMİNATI**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı E... T.A.Ş. avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'nın 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni

gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyizine gelince:

Davacı işçi işe başlatmama tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek icra takibi yapmış, davalı işveren borca itiraz etmiştir. Davacı işçi itirazın iptali ile icra inkar tazminatı isteğiyle bu davayı açmıştır. Mahkemece itirazın iptali isteğinin kabulüne karar verilmiş, icra inkar tazminatı isteği reddedilmiştir.

Hükmü süresi içinde taraflar avukatları temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisine keserek ilgili vergi dairesine yatırmıştır. Davalı işveren uygulaması Maliye Bakanlığımın 28.06.2005 gün ve GİB. 042/4207-44/27873 sayılı ve 03.08.2007 gün ve B.7.1.GİB.0.03.43/4305-182/069750 sayılı Özelgelerine uygun olup, sözü edilen yazılarda işe başlatmama tazminatının gelir vergisine tabi olduğu vurgulanmıştır. Danıştay Üçüncü Dairesi'nin 15.02.2007 gün ve 2006/3799 E., 2007/414 K. sayılı kararı ve Dairemizin 25.04.2008 gün ve 2007/16610 E., 2008/10304 K. sayılı kararları işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmeyeceği yönünde olsa da, soruna işveren açısından bakıldığında, davalı işveren Maliye Bakanlığı Özelgelerine uymak durumundadır. Bu nedenle davalı işverenin kötüniyetli olduğundan söz edilemez.

Öte yandan 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır" şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre, daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda vergi yükümlüsü davacı işçi olup, davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasa, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda davalı işveren tarafından vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine, diğeri işçiye olmak üzere iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği takdirde davacı işçi, işe başlatmama tazminatı gelir

vergisi tutarı kadar bir miktarı biri işverenden, diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez talep edebilir durumda olacaktır. Davacı işçi vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm kurulması hatalıdır. Davanın reddine karar verilmeli, ancak dava devam ederken yürürlüğe giren bir yasa hükmüne göre sonuca gidilmiş olmakla red sebebiyle kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BO-ZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22880, Karar No: 2013/17565, Tarih: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22880 E.  ,  2013/17565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeyle hükme varıldığına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önce alkollü ... kullanmaktan dolayı sürücü belgesi bir çok defa geri alınan sanığın, olay günü, önleyici kolluk faaliyetlerinin icrası kapsamında mutad denetim görevini ifa eden jandarma trafik görevlilerinin “Dur” ikazına rağmen yoluna devam ederek kontrol noktasından 100 metre ileride durduğu, konuşma ve davranışlarından alkollü olduğu anlaşılan sanığın, astım hastası olduğunu ileri sürerek alkolmetreye üflemek istemediği, sağlık ocağında doktor tarafından yapılan muayene sonrası düzenlenen 31.07.2010 tarihli tutanakta sanığın alkollü olup ... sürecek durumda bulunmadığının belirtildiği, tutanak mümzii tanıklar Yaşar İpek ve ...'ın beyanlarında, sanığın konuşması, hal ve hareketleri gibi dışa yansıyan davranışlarından alkollü olduğunun anlaşıldığını ifade etmeleri karşısında; sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine soyut gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/557, Karar No: 2015/4615, Tarih: 29.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/557 E.  ,  2015/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle yakın akrabayı kasten öldürmek

1-Sanık .. müdafii ile sanık ..'in haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca, ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklardan ..'in eşi, ..'in kardeşi, ..'in ise yengesi olan maktül ..’ı töre saikiyle kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .., .., .., .. ve .. hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık Fesih ve müdafilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık .. ve müdafıinin eksik incelemeye, sübuta, kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna, sanık .. ve müdafıinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, o yer Cumhuriyet Savcısının beraat eden sanıklar yönünden sübuta yönelen, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanıklar .., .. ve ..'e verilen ceza miktarlarına ve tutuklulukta geçen sürelere göre tahliye istemlerinin REDDİNE, 29/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi. 29/09/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. ..'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar .., ..'ün yokluğunda 01/10/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.