muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9157, Karar No: 2023/236, Tarih: 19.01.2023

B. Sanık ...'in temyiz isteği; savunması alınmaksızın, yokluğunda karar verildiği, müdafii talep edip etmediğinin sorulmadığı, lehe olan hükümlerin uygulanmadığı ve mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı halde hakkında ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ..., ... ve ...'in, müşteki ...'e ait Türkeli İlçesi Düz Köyü No:15 adresinde hırsızlık yapmak maksadıyla fikir ve eylem birliği içerisinde müştekinin etrafı bahçe duvarı ile çevrili iki katlı ikametinin bulunduğu adrese 34 ... 8815 plaka sayılı araçla geldikleri, aralarında yaptıkları iş bölümü gereği sanık ...'ın araç içerisinde bekleyerek gözcülük yaptığı, sanıklar ... ve ...'in müştekinin konutunun eklentisi olan bahçesine girerek ikametin kapısında bulunan kilitleri sert bir cisim ile zorlamak sureti ile üst kilidi yerinden çıkardıkları fakat alt kilit ile uğraşmalarına rağmen açamadıkları bu sırada olay tanıkları olan ... ve ... tarafından fark edilmeleri üzerine bahçe duvarından atlayarak olay yerine geldikleri araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları, anlaşılmıştır. Olayın görgü tanığı ...’un alınan beyanında olay yerine gelen aracın 34 ... 8815 plakalı araç olduğunu bildirmesi üzerine araç ile ilgili yapılan araştırmada, 34 ... 8815 plakalı aracın ...’ya ait olduğu ve sanık ...’a kiraladığını bildirdiği tespit edilmiştir. Sinop İli Ayancık İlçesi'nde bulunan bir kısım ikametlere girerek hırsızlık yapmaları üzerine Ayancık Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında yakalanan sanıkların teşhise elverişli fotoğraflarının temin edildiği, sanıkların savcılık huzurunda alınan savunmalarında olay günü 34 ... 8815 plakalı araç ile birlikte olay yerinde bulunduklarını kabul ettikleri fakat sanık ...’in sanık ...’un bir arkadaşından olan alacağını tahsil amacıyla olay yerine gittiklerini, sanıklar ... ve Uğur’un da sanık ...’un Türkeli Helaldı Limanın’da bir gemide bulunan kimliğini almaya gittiklerini, gemiyi bulamayınca geri döndüklerini, Türkeli-Sinop karayolunda seyir halindeyken sanık ...’in hırsızlık yapmayı teklif ettiğini fakat kabul etmediklerini, bunun üzerine sanık ...’in bir arkadaşını ziyaret edeceğini söyleyerek aracı yol kenarına park ederek gittiğini beyan ettikleri, soruşturma aşamasında sanıkların temin edilen teşhise elverişli fotoğraflarının tanık ...’e gösterildiği ve tanığın 34 ... 8815 plakalı aracın yanında bekleyen şahıs olarak eşkal bilgilerini verdiği sanık ...’ı teşhis ettiği, diğer sanıkları görmediğinden teşhis edemediği, tanık ... ...’a ise adresinde ulaşılamadığından teşhis işleminin yapılamadığı, yargılama aşamasında ise tanıkların önce verdikleri ifadelerin geçerli olduğunu şahısları şuan net hatırlamadıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı sanık ...'un yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; arkadaşları müşteki ...'ün evine girmeye çalışmadıklarını, kendisine ait evin kapısına zarar vermediklerini, konut dokunulmazlığını da ihlal etmediklerini, daha önce Ayancık Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde her ne kadar suçu birbirlerinin üzerine attıklarını o gün uyuşturucu madde kullandığı için kendinde olmadığını, tanıkların olaya neden müdahale etmediğini, görgü tanıklarının bahsettiği ya da gördüğü kişilerin muhtemelen başka kişiler olduğu, herhangi bir suç işlemediğini, üzerine atılı suçu işlemediğini, suçsuz olduğunu beraatini istediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ...'ın yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; üzerine atılı suçu işlemediğini, sanıkların arkadaşı olduğunu, olay günü sanık ...'un Helaldı limanında ... isimli gemide daha önce çalışması nedeniyle kimlik ve eşyalarının orada kalması nedeniyle oraya gittiklerini, ondan sonra da Ayancık üzerinden Sinop'a tekrar geri döndüklerini, ...'ü tanımadığını, suç işlemediğini, beraatini istediğini, dosyada tanık olarak bulunan kişilerin eşgal tespiti ile ilgili beyanlarını kabul etmediğini, arkadaşı ...'in de dediği gibi böyle bir durumunu gördüklerinde tanıkların neden müdahale etmediğini sorduğunu, başkası ile karıştırdıklarını beyan etmiştir.

4. Sanık ...'in yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; ...'ı çok eskiden beri tanıdığını, diğer sanık ...'i ise ...'ın vasıtası ile tanıdığını, olay günü kendisinin daha önce gemide çalıştığı için Güzelkent limanında bulunan ... isimli gemide kimliğini ve eşyalarını unuttuğu için bunları almak üzere diğer sanıklar ile birlikte yola çıktıklarını, ... isimli gemiyi limanda bulamayınca tekrar Ayancık istikametinden Sinop'a doğru yola çıktıklarını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ... isimli kişiyi tanımadığını, evinin de nerede olduğunu bilmediğini, dosyadaki tanıkların kendileri ile ilgili vermiş olduğu eşgale ilişkin beyanları da kesinlikle kabul etmediğini, beraatini istediğini, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

5. Şikayetçi ...'ün yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; önceki beyanlarını tekrar ettiğini, olay günü Sinop'ta olduğunu, Jandarmanın kendisini arayarak evde hırsızlık olayı ile ilgili şüpheli durum olayı olduğunu bahsedince arabasına binerek geldiğini, geldiğinde de evin giriş kapısı olan ... kapının göbek kısmının kırılmış vaziyette olduğunu gördüğünü, kapının açık olmadığını, bunun dışında herhangi bir zararının olmadığını, eve girmek isteyen kişinin birileri tarafından gözetildiğinin farkına vardığı için yarıda bırakıp kaçtıklarını, davaya katılmak istemediğini, şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

6. Tanık ...'un yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; olayı hatırladığı kadarıyla pazar günü saat öğlen 2'ye çeyrek kala olduğunu, evde oturduğunda yolda yabancı plakalı aracın başında bir kişiyi gördüğünü, bu kişinin diğerlerine baktığını, baktığı kişilerin iki kişi olduğunu ve ...'ün evinin istikametine doğru yürüdüklerini, daha sonra ...'ün evinin bahçesinden atlayarak içeri girdiklerini, aracın başında bekleyen şahısla yolda geçen köylülerine ... isimli kişinin aracın yanında durarak bir şeyler konuşup araçtan uzaklaştığını, o sırada ...'i arayarak aracın başında duran kişileri tanıyıp tanımadığını sorduğunu, tanımadığını söyleyince şahısların hırsızlık yapacakları düşüncesiyle jandarmayı aradığını, jandarmayı aradığında kişilerin halen orada olduğunu, olaydan yaklaşık 10 dk sonra bahçeden atlayan iki kişinin hızlı adımlarla ve paniklemiş şekilde beklemekte olan aracın yanına gelerek araca binip Ayancık istikametine doğru haraket ettiklerini, jandarmanın geldiğinde ...'ün evine gittiğini, giriş ... kapısının üzerinde bir zorlama olduğunu beyan etmiştir.

7. Tanık ...'ın yargılama aşamasında alınan savunmasında özetle; iş yerine yakın yol girişinde Albea marka bir araç gördüğünü, bu aracın başında bir kişinin beklediğini ve tanımadığını, araçla yanına durup camı açıp kendisine "hayırdır kardeşim ne bekliyorsun?" diye sorduğu, onun da arkadaşını beklediğini söylediğini, bunu söylemesi üzerine oradan uzaklaştığını, iş yerine geldiklerinde köylüleri olan ...'un kendisini arayarak az önce araçla yanına duran kişileri tanıyıp tanımadığını sorduğunu, tanımadığını söylediğini, tanık ...'un kedisine bu kişilerin hırsızlık yapmak amacıyla gelebileceklerini tahmin ettiğini söylediğini, tanık Yusuf'un jandarmayı aradığını, sonradan gördüğü iki kişinin panik halinde araca binerek olay yerinden hızlıca uzaklaştığını, bilgi ve görgüsünün bundan ibaret olduğunu beyan etmiştir.

8. 24.11.2014 tarihli araştırma tutanağı; 34 ... 8815 plakalı aracın ...’ya ait olduğu ve sanık ...’a kiraladığını tespit edilmiştir.

9. 23.11.2014 tarihli ihbar tutanağı; tanık ... tarafından 34 ... 8815 plakalı araçla olay yerine gelen şahısların, şikayetçinin ikametinden hırsızlık olayına karıştığına ilişkin ihbarda bulunduğu tespit edilmiştir.

10. Olay yeri inceleme raporu; şikayetçinin etrafı bahçe duvarı ile çevrili iki katlı ikametinin ... giriş kapısında bulunan kilitlerin sert bir cisim ile zorlamak sureti ile üst kilidin yerinden çıkarıldığı, alt kilit ile uğraşılmasına rağmen açılmadığı tespit edilmiştir.

11. 13.02.2015 tarihli teşhis tutanağı; sanıkların temin edilen teşhise elverişli fotoğraflarının tanık ...’e gösterildiği ve tanığın 34 ... 8815 plakalı aracın yanında bekleyen şahıs olarak eşkal bilgilerini verdiği sanık ...’ı teşhis ettiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

11. 13.02.2015 tarihli teşhis tutanağı; sanıkların temin edilen teşhise elverişli fotoğraflarının tanık ...’e gösterildiği ve tanığın 34 ... 8815 plakalı aracın yanında bekleyen şahıs olarak eşkal bilgilerini verdiği sanık ...’ı teşhis ettiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıkların 09.07.2015 tarihli 1. Celsede mahkemesince savunmalarının alındığı, müdafii taleplerinin olmadığına ilişkin beyanda bulundukları, yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde sanıklar hakkında temel cezada neden teşdid uygulandığı ve neden lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yeterli ve yasal gerekçenin belirtildiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde isminin sanık ... olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanıkların mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilamlar kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan, bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık ...'ın suç tarihindeki adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas alınabilecek ilam bulunduğu, fakat sanık ...'in suç tarihindeki adli sicil kaydı incelendiğinde, tekerrüre esas alınabilecek tek ilamın ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/545 Esas ve 2013/126 Karar sayılı ilamı olabileceği, söz konusu ilamdaki mahkûmiyetin ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarih 2012/545 Esas 2013/126 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması sebebiyle düşme kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Türkeli Asliye Ceza Mahkemesi 03.12.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

B. Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Türkeli Asliye Ceza Mahkemesi 03.12.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesinin uygulanması ile ilgili kısımların çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13231, Karar No: 2012/18242, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13231 E.  ,  2012/18242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyizine gelince;

Davacı, kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi miktarı ve faizi için yapılan icra takibine, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi ve faizi için yapılan itirazın kısmen kabulüne ve icra inkar tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili

vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Dosya içeriğinden kesinleşen işe iade kararı sonrası davalı işverenin davacıyı işe başlatmaması üzerine işe başlatmama tazminatının ödediği konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı tarafından dosyaya sunulan “mahkeme kararına isitinaden ödenecek tazminat hesabı” tablosunda işe başlatmama tazminatından gelir vergisi ile damga vergisi kesinti yapılarak ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlatmama tazminatında ödenmesi gereken nihai miktar belirlenirken işverenin vergi dairesine ödediğini iddia ettiği gelir vergisi düşülmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece, gelir vergisinin vergi dairesine yatırıldığına dair kayıtlar getirtilip denetlemeden karar vermesi yerinde değildir. İşverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının anlaşılması durumunda vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işverenin mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi gözönüne alınarak sonuca gidilmesi gerekir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4901, Karar No: 2022/5288, Tarih: 19.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4901 E.  ,  2022/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16/04/2018 tarihinde verilen dilekçeyle yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 09/07/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin usulden reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 07/04/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 24/02/2022 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 07/04/2022 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 29/03/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 24/02/2022 tarihli Kararıyla, davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 341/2, 352. ve 362/1. maddeleri gereğince kesin olarak usulden reddine karar verildiği anlaşılmakta olup karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 07/04/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1209, Karar No: 2014/12698, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1209 E.  ,  2014/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/196

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km gibi çok uzakta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu belirtilmesine rağmen 1/1000 ölçekli mi, yoksa 1/5000, 1/25.000 ölçekli imar planı içinde bulunduğu açıkça belirtilmediğinden Belediye Başkanlığından araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planında ise, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu da işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile bedel tesbiti,

3-Kabule göre de;

a-Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,