muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1725, Karar No: 2018/7386, Tarih: 26.11.2018

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının "... " başvuru markası ile davalının "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında başvuru kapsamından çıkartılan "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü

malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri, baş giysileri" emtiaları ile davalının marka kapsamında yer alan "... ve spor aletleri ile malzemeleri: Kayak, balıkçılık, tenis, halter, boks, futbol, basketbol, voleybol, masa tenisi vb.ile ilgili malzemeler; ... diz koruyucular (dizlikler), dirsek koruyucular (dirseklikler), kar ayakkabıları "emtiaları arasında her iki markanın ortak ve belirgin işareti "..." olması dolayısıyla "giysi-muhafaza, spor kıyafetleri ürününü" çağrıştırmaları nedeniyle biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davalının "...+şekil" şeklindeki hanımlar nezdinde görsel spor işletmelerinin yaygın kullanımı karşısında işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu yukarıda sayılan emtialar için ayırdığı satın alım süresi içinde, davacının "... " ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "...+şekil" markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, bunun sonucunda davalının yukarıda sayılan emtialarda markasını taşıyan malı satın almak isterken davacı başvuru markasını satın alabileceği şeklinde bir yanılgıya düşebileceği, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davalı markasını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olduğu, bu açıdan başvuru markasıyla davalı markası arasında "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri, baş giysileri" emtiaları yönünden ilişkilendirme-bağlantı bulunduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibasın bulunduğu kanaati oluştuğundan başvuru kapsamından çıkarılması yönündeki ... kararı doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir..

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13952, Karar No: 2018/3111, Tarih: 12.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13952 E.  ,  2018/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkeğin dava dilekçesinde herhangi bir vakıaya dayanmadığı görülmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/1-e ve f maddesi uyarınca davacı, davanın dayanağı olan bütün vakıaları ve bunlara ilişkin delillerini sıra numarası, altında ve açık özetleriyle birlikte dava dilekçesine yazmalıdır. Usulüne uygun şekilde bildirilmiş olan vakıaları (HMK m.141) davanın sınırını çizmekte ve mahkemece ancak, bu vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir. Mahkemece usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m.137, 140/3,187) vakıa esas alınarak karar verilemeyeceği gibi, dayanılmayan vakıanın tanık beyanında geçtiğinden bahisle davalı kadına kusur yüklenemez. Gerçekleşen duruma göre, davacı erkek, davalı kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışını ispat edememiştir. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6700, Karar No: 2019/740, Tarih: 27.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6700 E.  ,  2019/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.05.2016 gün ve 2015/6980 Esas, 2016/2829 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, bedeli paylaşıma konu araç üzerine, dava dışı borçluya kullandırılan taşıt kredisinin ve buna ilişkin sözleşme uyarınca müvekkili banka lehine doğacak alacakların teminatı olmak üzere rehin konulduğunu, borcun ödenmemesi üzerine rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe girişildiğini, borçlunun bu sözleşme dışında bankaya başkaca borçları olmasına rağmen, düzenlenen sıra cetvelinde sadece takip miktarı kadar alacağın kendilerine isabet ettirildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili ve Maliye ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşıt rehni sözleşmesinde aracın davacının bütün alacakları için teminat teşkil ettiği belirtilmemiş olduğundan davanın reddine dair verilen karar ... 19. Hukuk Dairesinin 2009/1393 Esas, 2009/2365 Karar sayılı kararı ile sözleşmenin 22. maddesinin, bedeli paylaşıma konu taşıtın bankanın doğmuş ve doğacak bütün borçları için teminat teşkil ettiği hükmünü içerdiği tartışmasız iken davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davacı bankanın 10.08.2006 tarihi itibariyle asıl borçlu İlhan Ertem'in kendi riskinden dolayı toplam 17.547,36 TL alacağı bulunduğu, kredi sözleşmesinin 22. maddesi uyarınca taşıt rehni borçlunun alacaklı bankaya doğmuş ve doğacak bütün borçlarını kapsadığından dolayı davacı bankanın rehinle karşılanmamış alacağının bulunduğu ve ihale bedelinin tamamının diğer alacaklarının tasfiyesi amacıyla davacı bankanın kullanımına sunulması gerektiği gerekçesiyle ... 2. ... Müdürlüğünün 2005/5249 Esas sayılı dosyasında bulunan sıra cetvelinin iptal edilerek rehinli taşıtın ihale bedelinin paylaşımında bütün paranın kredi alacağına mahsup edilmesi için davacı bankaya tahsisi, bakiye kısmın varlığı halinde ise davalılara ödenmesine dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2016 tarihli, 2015/6980 Esas, 2016/2829 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davalı Maliye Hazinesi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Maliye Hazinesi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12703, Karar No: 2020/9923, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12703 E.  ,  2020/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Yasanın 17.maddesine dayanan kamulaştırılan taaşınmazın tapusunun iptali ve idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vd. vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/456 E. - 2019/87 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Yasanın 17.maddesine dayanan kamulaştırılan taaşınmazın tapusunun iptali ve idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25511, Karar No: 2011/5989, Tarih: 07.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/25511 E.  ,  2011/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Ceza mahkemelerinin, tazminata ve yargılama giderlerine ilişkin hükümleri ilamlı icra takibine konu edilebilir. 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkında Kanun'un 4.maddesi uyarınca mahkûmiyet hükümleri kesinleşmedikçe icra olunamaz bu kararın eklentisi olarak hükmolunacak tazminat, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de hüküm kesinleşmedikçe asla tabi olarak infazı istenilemez. 5237 Sayılı TCK'nın 74/2 .madddesine  göre de  kamu davasının düşmesi uğranılan zararın tazmini için açılan şahsi hak davasını etkilemez.

Somut olayda, alacaklılar, Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/277 E. 2007/2 K. sayılı 05.01.2007  tarihli ilamında  müdahil olup, ..... Bakan'ın 5237 Sayılı TCK'nın 107.maddesi uyarınca  cezalandırılmasına, müdahiller yararına toplam 5.000,00 YTL  tazminata   karar verildiği, alacaklıların bu ilama dayalı olarak alacağın tahsili  talebi ile icra takibine başladıkları  görülmektedir.

Mahkemece, şikayetin yukarıda açıklanan gerekçe ile kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz ise de, sonuçta takip iptal olunduğundan anılan husus bozma nedeni yapılmayarak HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesinin değiştirilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2463, Karar No: 2022/8264, Tarih: 25.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2463 E.  ,  2022/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2016 tarih ve 2013/164 Esas, 2016/67 Karar sayılı kararı ile; sanığın, TCK'nin 82/1-d-k, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Hükmün sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine,

2)Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/03/2021 tarih ve 2018/4614 Esas, 2021/4109 Karar sayılı kararı ile bozulduğu,

3)... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/224 Esas, 2021/479 Karar sayılı; sanığın, TCK'nin 82/1-d, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı temyiz istemi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mahalli mahkemece, sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, maktul ...'a yönelik nitelikli öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık müdafiinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, gerekçenin yetersiz olduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, katılan Bakanlık vekilinin; kasten öldürme suçunun töre saikiyle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8028, Karar No: 2020/5909, Tarih: 15.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/8028 E.  ,  2020/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 02.10.2020 tarih ve 2019/144-2019/395 sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından tescillenen ancak hiç kullanılmamış olan Helesi markasını bir tehdit unsuru olarak kullandığını, kötü niyetli olarak bu markanın devralındığını ve kullanılmadığını belirterek,davalı şirketin adına kayıtlı olan Helesi markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, 3.kişilere devrinin önlenecek şekilde tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak 6769 sayılı Kanun'dan önce tescil edilen davaya konu markanın kullanma yükümlülüğü bulunmadığı,davacı tarafından davalı aleyhine açılan 2004/23423 tescil numaralı markanın kullanmama nedenine dayalı hükümsüzlüğü ve terkini davasının reddi ile Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davalıya ait markanın kötü niyetli olarak tescil edildiğinin de davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen 02.10.2020 tarihli ek kararla, temyiz isteminin süresi içerisinde olmadığından dolayı temyiz talebinin reddine karar verilmiş, işbu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, gerekçeli kararın davacı vekiline 26.07.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğine, kararın yasal temyiz süresinde sonra 10.09.2020 tarihinde temyiz edilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 02.10.2020 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/42, Karar No: 2016/2310, Tarih: 03.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/42 E.  ,  2016/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık01/01/2003

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nın 504/7, 522, 59/2. maddeleri uyarınca üçer kez 6 ay 20 gün hapis ve sırasıyla 253 TL, 316 TL ve 201 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2012 gün ve 2012/263 değişik iş sayılı kararı 5271 sayılı CMK’nın 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğundan katılan vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak Dairemizce karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10509, Karar No: 2014/21036, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10509 E.  ,  2014/21036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/313-2014/23

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.