muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19995, Karar No: 2011/2166, Tarih: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19995 E.  ,  2011/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil isteminin reddine, taşınmaz bedelinin tahsili istemi yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza 1968 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de, davacı vekili 24.09.2010 havale tarihli dilekçesi ile uzlaşma talep etmediklerini bildirmiş olduğundan işin esasının incelenmesinde;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atılarak Tekirdağ-Muratlı- Kırıkkepenkli His (Hayvan İçme Suyu) göleti yapılmış olduğu dosyada mevcut 01.02.2006 tarihli davalı idare cevabi yazısından anlaşılmakta olup, göletin amacı dikkate alındığında, yerinde inceleme yapılarak taşınmazda ayrıca sulama amacıyla da kullanılıp kullanılmadığı tespit edilmeden, değer artışı olacağından bahisle rapor tanzim eden bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaza, davalı idarece el atıldığı sabit olduğundan ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle ret kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2570, Karar No: 2014/1524, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/2570 E.  ,  2014/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanığın katılana ait aracı annesi ve teyzesini Ocaklar Beldesi'ne götürdükten sonra iade etmek amacıyla almasına rağmen geri getirmediği ve iki gün sonra katılana ait araç ile üzerinde başka bir araca ait plaka takılıyken İstanbul'da polisler tarafından takip sonucu yakalandığı anlaşılmakla, zilyetliği kendisine devredilmiş araç üzerinde, devir olgusuna aykırı davranarak menfaat temin eden sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulurken, adli para cezası ile birlikte hapis cezası da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6647, Karar No: 2008/5961, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/6647 E.  ,  2008/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile 04.10.2004 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan As Teknik Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan şirket vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14864, Karar No: 2024/15787, Tarih: 28.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/14864 E.  ,  2024/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/221 E., 2020/1069 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/472 E., 2020/25 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın banka hesabına ilişkin hesap hareketleri ve aksi kanıtlanamayan savunmaları da nazara alındığında; sanığın terör örgütü ile iltisaklı Bank Asya'ya talimatla para yatırdığına ve silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

A.Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kalmış olmasına rağmen gözaltında kaldığı tarih ve sürelere yer verilmemesi,

B.Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “10.02.2014” yerine "26.07.2016" olarak gösterilmesi,

C.Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddeleri olarak TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollaması ile 314/2 maddesi gösterilmesi gerekirken hatalı olarak yalnızca 220/7 yollamasıyla TCK'nın 314/2 maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3676, Karar No: 2014/21556, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3676 E.  ,  2014/21556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/171-2013/984

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2826, Karar No: 2011/3807, Tarih: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2826 E.  ,  2011/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 6 parça taşınmazın davalı babası ...'a ait olduğunu, davalı kardeşi .....'ın babalarının hasta ve yaşlı olmasından faydalanarak anılan taşınmazları satış suretiyle üzerine devrettirdiğini, daha sonra akrabası olan diğer davalı ...'e danışıklı olarak satış suretiyle temlik ettiğini, doğması muhtemel miras hakkının ihlal edildiğini, devir tarihinde davalı babasının ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve babası adına tescile karar verilmesini istemiş, dahili davacılar davacı yanında davaya dahil olmuşlardır.

Davalı ..., devir tarihinde ehliyetsiz olup olmadığını bilmediğini belirterek, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının babası....'ın henüz sağ olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ile dahili davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve dahili davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1,25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7997, Karar No: 2022/2597, Tarih: 15.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7997 E.  ,  2022/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21/12/2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15503, Karar No: 2013/18969, Tarih: 25.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15503 E.  ,  2013/18969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve ... haklarında dü- zenlenen iddianameyle köy boşluğuna tecavüz suçundan dava açılıp duruşmanın da bu sanıklar hakkında yapılmasına karşın tefhim edilen kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hangi sanığın mahkumiyetine karar verildiği belirtilmeksizin, CMK. 230, 232 maddelerine aykırı olarak ve infazda duraksamaya neden olacak şekilde “sanığın” mahku- miyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2736, Karar No: 2014/12628, Tarih: 18.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2736 E.  ,  2014/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2011/726-2013/889

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının kiralananı tahliye ettiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, davalı ile aralarında yapılan 08.10.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 2010 yılı Mart-Eylül ayları arası 7 aylık birikmiş kira alacağı aylık 820 TL’den toplamı 5.740 TL'nin tahsili amacıyla 27.09.2010 tarihinde takip başlatmıştır. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı kiracı yaptığı itirazında borcu olmadığını, taşınmazı 05.03.2010 tarihinde tahliye ettiğini bildirmiştir. Bu itiraz üzerine davacı seçimlik hakkını kullanarak genel mahkemeye başvurmak suretiyle itirazın iptali isteminde bulunmuş, mahkemece taşınmazın tahliye edildiğinin ve anahtarların site görevlisine teslim edildiğinin davacı tarafından 2 ay sonra öğrenildiği ve 2 aylık makul süre kirası ile davalının sorumlu olduğundan bahisle 4 aylık kira bedeli 3280 TL yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 200 ve 201.maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez. Kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 08.10.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralanan meskenin davalı tarafça 05.03.2010 tarihinde tahliye edildiği iddia edilmiş, davacı kiralayan tarafından yasal anahtar teslimi yapılmadığı gerekçesiyle bu tarihe karşı çıkılmıştır. Mahkemece her ne kadar anahtarların site görevlisine teslim edildiğini davacının öğrendiği tarih dikkate alınarak davanın kısmen reddine karar verilmiş ise de, davalı kiracının yasal anahtar teslimini kanıtlayamadığının kabulü gerekir. Davalı kiracı yasal anahtar teslimini kanıtlayamadığına göre takip konusu dönem kirasından da sorumludur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.