muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20108, Karar No: 2013/4568, Tarih: 13.03.2013

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan,5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan,5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Somut olayda; sanığın olay tarihinde Afyon ... şubesine müşteki ... ... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafının yapıştırıldığı sürücü belgesi ve daha önceden şikayetçi ... ...'ın kimlik bilgileri kullanılarak bankadan düzenlenen hesap cüzdanı ile gittiği, gişede görevli bulunan ... ... sahte sürücü belgesi ile hesap cüzdanını sunduğu, bankadan 41.000 YTL çekmek istediğini ancak oğlu şehit olduğu için ellerinin titrediğini ve bu nedenle imzanın birebir tutmaya bileceğini bildirdiği, bunun üzerine banka görevlisi ... ... sanığı internette banka dolandırıcılığı nedeniyle resmi yayınlanan şahsa benzettiği için durumu banka müdürü olan diğer şikayetçi ...'e bildirmek üzere gişeden ayrıldığı, bu sırada şüphelinin sahte sürücü belgesini ve hüsap cüzdanını da bırakarak bankadan ayrıldığı anlaşılmakla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13150, Karar No: 2020/960, Tarih: 03.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13150 E.  ,  2020/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturumda sanığın yüzüne karşı 14.05.2019 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen onbeş (15) günlük yasal süreden sonra 12.06.2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 03/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8248, Karar No: 2023/2505, Tarih: 04.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8248 E.  ,  2023/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/540 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci , 53 üncü, 51 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;mahkemece hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararının verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve lehe hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde şikayetçi ...'ün, seramik ticareti yapan bir şirketin bayisi olduğu ve genel dağıtımını yaptığı, sanık ...'nun sahibi olduğu ... İnşaat Ltd. Şti.'ne seramik sattıkları bu nedenle sanığın şikayetçiye suça konu Adli emanetin 2011/482 srasında kayıtlı İNG Bank Antakya Şubesine ait keşidecisi ... Özel Sağlık Hiz.Özel.Özl. Eğt. Krs. ve Okl Ltd. Şti olan 30.05.2011 keşide tarihli 14.500,00 TL bedelli 4739089 no'lu sahte çeki verdiği anlaşılmaktadır.

2. Şikayetçinin suça çeki bankaya ibrazında çekin arkasında Şekerbank A.Ş.'nin keşideci imzası ile kayıtlarındaki imza uyuşmadığından iş bu çek işleme alınmamıştır şeklinde şerh konulduğu anlaşılmıştır.

3. Şikayet üzerine savunması alınan keşideci şirket yetkilisi olan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen ...'ın ifadesinde, suça konu çekin şirketine ait olduğunu, yaklaşık 6 ay kadar önce çek karnesinin kaybolduğunu, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, konuya ilişkin Hatay Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu ve 2011/4113 sayı ile soruşturma yürütüldüğünü beyan etmiştir.

3. Şikayet üzerine savunması alınan keşideci şirket yetkilisi olan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen ...'ın ifadesinde, suça konu çekin şirketine ait olduğunu, yaklaşık 6 ay kadar önce çek karnesinin kaybolduğunu, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, konuya ilişkin Hatay Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu ve 2011/4113 sayı ile soruşturma yürütüldüğünü beyan etmiştir.

4. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.12.2011 tarihli raporunda belirtildiği şekilde suça konu çek üzerindeki imzanın ... eli ürünü olmadığı kanaati bildirilmiş, yine Emniyet Müdürlüğü Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.02.2013 tarihli raporunda belirtildiği şekilde suça konu çek üzerindeki imzaların ve yazıların ... ve şikayetçi ... ... eli ürünü olmadığı, sanık ... eli ürünü olduğu kanaati bildirilmiştir.

5.Sanık alınan savunmasında suça konu çekin arka yüzündeki imzaların kendisine ait olduğunu ancak diğer imza ve yazıların kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

6. Adli emanetin 2011/482 sırasında kayıtlı suça konu çekin müsaderesine karar verilmiştir.

7. Mahkemece, iddia, savunma, tutanaklar, tanık beyanları, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, adli emanetin 2011/482 sırasında kayıtlı suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/540 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ön dördüncü paragrafındaki "MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılarak yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3126, Karar No: 2011/4796, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3126 E.  ,  2011/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydına eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, miras bırakanları “...e” ait 220 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına soyadının ve baba adının yazılmadığını ileri sürerek, ilavesi suretiyle tapu kaydının düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ...Mahallesi, 220 Ada 24 sayılı parselin sahibi olan ..., C.26 H.82 de nüfusa kayıtlı ... kızı 01.07.1882 doğumlu 28.06.1962 de ölen Saffet Pekin’e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

HUMK'nun 74. Maddesi hükmü uyarınca hakim tarafların talepleri ile bağlı olup talepten fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Davacı, tapu kaydında miras bırakanın eksik yazılan soyadı ile baba adının ilavesi suretiyle düzeltme istediği halde, tespit kararı verilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 12.04.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10509, Karar No: 2017/4531, Tarih: 12.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10509 E.  ,  2017/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar mağdurun yüzünde sabit iz kaldığına dair adli rapor 26.03.2012 tarihinde 6 aylık sürenin dolmasına 1 gün kala alınmış ise de, 16.06.2014 tarihli duruşmada mahkeme hakiminin mağdurun yüz kısmının alnının sağ tarafında derin yara izinin halen belirgin olduğu, uzaktan bakıldığında dahi görünebilir nitelikte olduğunu gözlemlemiş olması dikkate alındığında tebliğnamedeki 2 no'lu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2) TCK'nin 29. maddesi uygulanırken ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği tespit edilemediği durumda sanığın cezasında ¼ oranında indirim yapılması gerektiği halde, 1/2 oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9511, Karar No: 2011/12204, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9511 E.  ,  2011/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İl Müdürlüğü vekili Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/09/2007 gününde verilen dilekçe ile spor payının ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından, davalı ... aleyhine açılan %1'lik spor payının ödenmesine ilişkin icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24230, Karar No: 2015/3774, Tarih: 03.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24230 E.  ,  2015/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu aleyhine icra takibi yaptıklarını, borçlu kooperatifin borcu karşılayacak mal bulunmadığını ileri sürerek borçlu hakkında yapılan muvazaalı takibe ilişkin tasarrufun İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, tensiple birlikte davanın ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görev yönünden reddine karar verilerek dosyanın talep halinde Ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile tasarrufun iptali davaları mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı asliye hukuk mahkemelerinin görevine girmektedir. Öte yandan 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davalarda artık asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki işbölümü değil görev ilişkisi olup, somut olayda da dava bu tarihten sonra 29.07.2013 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olduğundan görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi iken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... geri verilmesine, 03.03.2015 gününde karar düzeltme yolu kapalı olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6577, Karar No: 2009/8407, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6577 E.  ,  2009/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 15.295.25 YTL’nın ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kaza tarihi itibariyle poliçenin ilk taksiti ödenmediğinden, TTK.’nun 1295. ve Kasko Sigortası Genel Şartları C.1. maddesi uyarınca, müvekkili şirket sorumluluğunun başlamadığını ve hasarı tazmin etme yükümlülüklerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, prim peşinatının rizikodan önce yatırılmaması nedeniyle davalının sorumluluğu TTK'nun 1295/3. maddesi uyarınca başlamamış ise de, kazadan ve ihbardan, diğer anlatımla rizikoyu öğrendikten sonra davalının peşinatı ve tüm prim taksitlerini tahsil ederek ticari defterlerine kaydetmiş olması nedeniyle, davacının geçerli bir prim ödemesinde bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının, tahsil ettiği primleri davacıya geri vermeyerek ve sözleşmeyi de feshetmeyerek ayakta tuttuğu, tahsil öncesi gerçekleşen rizikondan da sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 15.295.25 YTL’nın 20.07.2006 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 618.94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17801, Karar No: 2014/7570, Tarih: 01.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/17801 E.  ,  2014/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013

NUMARASI :Esas no:2009/26 Karar no:2013/202

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "alacak" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı, maddi tazminat talebi, mal rejiminden kaynaklanan talepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.04.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davacının maddi tazminat talebinin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmadığının uyulan bozma kararında belirtilmiş bulunmasına, tapu iptal ve tescil isteğinin ise, davalı adına kayıtlı olan 3.3.2004 tarihinde edinilen (150) parsel numaralı taşınmaza ilişkin olup, bu taşınmazın; taraflar arasında "mal ayrılığı" rejiminin geçerli olduğu dönemde, 2000 yılında satın alınan taşınmazın 1.3.2004 tarihinde elden çıkarılması suretiyle edinildiğinin, bu sebeple "edinilmiş mal" ( TMK. md. 218, 219) niteliğinde olmadığının "kişisel mal" yerine gerçen değerlerin de yasal olarak kişisel mal sayılacağının anlaşılmasına, davacının, 2000 yılında edinilen ve 1.3.2004 tarihinde elden çıkartılan (3) parselde kayıtlı taşınmaza katkı iddiasına dayanan bir talebinin ise bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kayına uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/19872, Karar No: 2011/18414, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19872 E.  ,  2011/18414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, Mayıs 2006 tarihinde yeğeni ...'in sevk ve idare- sindeki araçla, köye 20 km uzaklıkta bulunan ormanlık alandan geçtiği sırada yabani hayvanları korkutmak için ruhsatlı tabancasıyla iki el ateş ettiğini beyan etmesi karşı- sında, savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.