muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10022, Karar No: 2011/18179, Tarih: 21.11.2011

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21/112011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17922, Karar No: 2022/9808, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17922 E.  ,  2022/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25/03/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4404, Karar No: 2023/11439, Tarih: 20.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4404 E.  ,  2023/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/42 E., 2019/459 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. (Kapatılan) ... Donanma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 26.12.2012 tarihli ve 2012/183 Esas, 2012/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına

karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 2. Dairesinin 26.03.2014 tarihli ve 2014/380 Esas, 2014/368 Karar sayılı ilâmı ile;

"...Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli, 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, ASCK’nın Ek 10’uncu maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması karşısında; uygulamaya yönelik bu konuda, yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. (Kapatılan) ... Donanma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 10.09.2014 tarihli ve 2014/714 Esas, 2014/856 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 26.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 26.09.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 08.02.2017 tarihinde kardeşe karşı kasten yaralama suçunu işlediğinin ... Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/640 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2019/42 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararı ile önceki hükmün açıklanarak sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde yazılı seçenek yaptırımların uygulanmadığına ve re'sen görülecek nedenlerle kararın kaldırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinden bir kaç gün önce, Astsubay ...'nın nöbet tutacağı yer konusunda yaşanan sorunla ilgili sanık ... ile görüşmek isteyen katılan ...'in, 01.10.2011 tarihinde saat 21.00 sularında lojman dahili hattan sanık ...'ı aradığı, telefonu açan ...'nın telefonu eşine verdiği, sanıklar arasında meydana gelen telefon görüşmesi esnasında, katılan ...'ın beyanına göre, sanık ...'ın kendisine "Lan, kafanı kıracağım." şeklinde, sanık ...'ın beyanına göre ise; katılan ...'ın "şerefsiz herif, ben sana bunun hesabını sorarım." şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözlerle hitap ettiği, telefon görüşmesi sona erdikten kısa bir süre sonra cep telefonu aracılığı ile de bir görüşme yapan sanık ...'ın, diğer sanıkla buluşmak üzere evden ayrıldığı, sanığın eşi ...'nın arayıp durumu bildirdiği lojman komşuları tanık ...'in, sanık ...'ı aramaya çıktığı, astsubay gazinosu önünde gördüğü sanıkla konuşup sakinleştirdiği ve eve dönmeye ikna ettiği, eve dönmek üzere araçlarıyla hareket edip "D" kapıya geldikleri esnada, katılan ... ile

karşılaştıkları, araçlarını durdurarak camlarını açan katılan ...'ın, üstü konumundaki sanığa hitaben "Nereye kaçıyorsun, korktun mu, ...'ı da mı yanında getirdin şerefsiz?" diyerek gazinoya ... gittiği, sanık ... ve tanık ...'ın da katılan ...'ın arkasından astsubay gazinosuna hareket ettikleri, içeri giren sanık ...'ın idari sosyal hizmetler tesisleri nöbet mahallinde nöbetçi subayı ...'ın yanındaki katılan ...'a yaklaşarak iki eliyle göğsünden geriye ... ittiği, itmenin etkisi ile sehpaya takılan katılan ...'ın yere düştüğü, araya giren tanık ...'ın sanık ...'ı dışarı çıkarttığı anlaşılmaktadır.

2. Sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılan ... ile tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... 'in beyanları dosya kapsamında mevcuttur.

2. Sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılan ... ile tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... 'in beyanları dosya kapsamında mevcuttur.

4. 01.10.2011 tarihli olay tutanağı, sanık hakkında düzenlenen suç vaka raporu, cezai şuunat raporu, katılan ... hakkında tanzim olunan "meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu" hususundaki 09.03.2012 tarihli adli muayene raporu ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan ... Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/640 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

5. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, (Kapatılan) Askerî Yargıtay 2. Dairesinin 26.03.2014 tarihli bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde sanığın, katılan ...'ı iki eliyle göğsünden ittiği ve eyleminin tesiri ile katılanın arkasında bulunan sehpaya takılıp düştüğü, sanığın eyleminin katılanın bedenine yönelik ve bedene tesir eden bir eylem niteliğinde olduğu ve asta müessir fiil suçunun tüm unsurları itibari ile oluştuğu belirlenmekle, sanığın bu şekilde sübut bulan eylemi ile asta müessir fiil suçundan, alt sınırdan ceza tayin edilip, haksız tahrik nedeniyle ve ayrıca takdiri indirim yapılarak cezalandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinde düzenlenen asta müessir fiil suçunu oluşturması, hükmün gerekçesinde de asta müessir fiil şeklinde vasıflandırma yapılması ve sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulmuş olmasına karşın gerekçeli karar başlığında ve kısa kararda suç adının "üste hakaret" olarak belirtilmiş olması sonuç cezaya etkili olmayan mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği

anlaşıldığından, aşağıda belirtilen düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

anlaşıldığından, aşağıda belirtilen düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde; bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 26.12.2012 tarihli ilk hükümde, hükmolunan hapis cezasının 100,00 TL adlî para cezasına çevrildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı olarak adlî para cezası hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan 4 numaralı bentte açıklanan nedenle Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2019/42 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının B maddesinin 6. paragrafından sonra gelmek üzere "İlk hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20. 12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6060, Karar No: 2010/8190, Tarih: 20.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6060 E.  ,  2010/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/240534

... ...'i kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/12/2007 ... ve 45/743 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin kasten öldürme, sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik indirim sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-)Sanık ... hakkında kurulan ve re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-)Sanık ...’ın öldürmeye yardım suçu yönünden;

Sanık hakkında hüküm kurulurken suça yardım nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 39/1-2,c maddesinin TCK’nun 29.maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce (BOZULMASINA), 20/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5197, Karar No: 2014/14833, Tarih: 24.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5197 E.  ,  2014/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6353, Karar No: 2022/753, Tarih: 07.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6353 E.  ,  2022/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 21/01/2014 tarihinde verilen dilekçeyle imar-ihyaya dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/03/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tescili talebine ilişkindir.

Davacı, maliki bulunduğu, 127 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde köy boşluğu bulunduğunu, bu kısma zorunlu olarak duvar çektiğini, yapmış olduğu duvarın uzun yıllardan beri var olduğunu, arsasının kalan bir kısmından okul yeri verdiğini ileri sürerek boşluk olan kısmın 704.69 m2'lik yüzölçümünde adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, kadastro tespitinin 1993 yılında yapılmış olması nedeniyle dava tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre dolmuş olmakla kadastro öncesi sebeplere dayanarak tescil talep etmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının temyiz talebi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesi 2016/13473 Esas-2019/8655 sayılı Kararıyla eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle hükmü bozmuştur.

İlk Derece Mahkemesi bozma ilamına uyarak davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkında açılan tescil ile bu nitelikteki taşınmazların daha sonra her ne suretle olursa olsun tapuya kaydedilmesi nedeniyle (imar mevzuatına göre oluşturulan tapu kayıtlarına karşı açılan tapu iptali ve tescil davaları hariç) bu taşınmazlar hakkında açılan tapu iptali ve tescil davaları sonucu verilen hüküm ve kararlar hakkında; 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5228, Karar No: 2011/5806, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5228 E.  ,  2011/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.