muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/18582, Karar No: 2008/17474, Tarih: 22.12.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/18582 E., 2008/17474 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/18582 E., 2008/17474 K.**

**- DAVADAN FERAGAT

- TEMYİZ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 91 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm 27.07.2007 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Mahkemelerin yasada gösterilen istisnalar dışında hükümlerini kendilerinin kaldırmaları mümkün değildir. İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ve Yargıtay Kanunu'nun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir.

Davacı 10.05.2006 tarihinde boşanma davası açmış, mahkemece 19.06.2006 tarihinde boşanmaya karar verilmiştir. Karar taraflara tebliğe çıkmış ve davacı 27.07.2007 tarihli dilekçe ile hüküm kesinleşmeden davasından feragat etmiştir.

Mahkemece 27.07.2007 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin feragat dilekçesi üzerine kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsizdir. Feragat dilekçesinin bir temyiz dilekçesi gibi işleme tabi tutularak boşanma dosyası Yargıtay'a gönderilmelidir. Yargıtay "feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulmasına" karar verdikten sonra yerel mahkeme tarafından davanın feragat nedeniyle reddine karar verilebilir. Bu nedenle ek kararın bozularak kaldırılmasına ve davacı kadıhın feragat dilekçesi dikkate alınarak boşanma istemi konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle 27.07.2007 tarihli ek kararın bozplarak kaldırılmasına, boşanma hükmünün feragat konusunda bir karar verilmek üzere (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmeline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açıli olmak üzere, 22.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2144, Karar No: 2006/2096, Tarih: 07.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2144 E.  ,  2006/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Ankara 7.  İş Mahkemesi

Tarih               : 23.11.2005

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 2.1.1994-5.7.1999 tarihleri arasında sigortalı işçi  olarak çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı kurumlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 23.11.2005 günlü oturumda tefhim edilen kısa kararı ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 7.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4171, Karar No: 2018/1031, Tarih: 15.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4171 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 148/1,31/3,62 maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, cezanın ertelenmesine yer olmadığına, cezanın paraya ve diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, 18 yaşından küçük mağdura vekil görevlendirilmesi nedeniyle vekile ödenen avukatlık ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından zorunlu vekil ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3958, Karar No: 2013/4395, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3958 E.  ,  2013/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 10.12.2010 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 20.12.2010 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7160, Karar No: 2021/10428, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7160 E.  ,  2021/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerine verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 71.519,00.-TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihi olan 27.09.2021’e kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın;

1- Hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan ( karar tarihi olan 12.02.2021) ibaresinin çıkarılmasına yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.09.2021 ) ibaresinin yazılmasına ,

Gerekçeli kararın;

1- Hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan ( karar tarihi olan 12.02.2021) ibaresinin çıkarılmasına yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 27.09.2021 ) ibaresinin yazılmasına ,

2- Hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan (71.519,00 TL bedelin ise ) ibaresinden sonra gelen ( karar kesinleşene kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak üzere Türkiye Vakıfbank ... Şubesi'ne müzekkere yazılmasına, kararın kesinleşmesi ile hak sahibi davalıya ödenmesine) cümlesinin çıkartılıp, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesi için Türkiye Vakıfbank ... Şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8949, Karar No: 2017/384, Tarih: 23.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/8949 E.  ,  2017/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait kitap-kırtasiye dükkanının davalı tarafından sigortalandığını, belediye tarafından yapılan kanalizasyon çalışmaları nedeniyle tahliye imkanı bulamayan yağmur sularının sigortalı dükkana dolduğunu, dükkandaki rafların devrilip tüm kitap ve malzemelerin hasar gördüğünü, davacının işyerini kapatmak zorunda kaldığını, davalıya yapılan başvuruya olumsuz yanıt verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sigorta bedeli olan 65.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hasarın belirlenmesine ilişkin yaptırdığı tespiti kabul etmediklerini, davacının sebepsiz zenginleşme amaçlı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının zararı ispatla yükümlü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 55.028,30 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.844,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15793, Karar No: 2015/684, Tarih: 20.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/15793 E.  ,  2015/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/376-2013/231

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı annesi .................'nın 797 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki B Blok 1 nolu bağımsız bölümü mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı torununa satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, muvazaalı işlem yapılmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikin muvazaalı olmadığı, gerçek satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.01.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat.............. ile temyiz edilen vekili Avukat .................. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ................ tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, mahkemece, 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan satış işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3.40.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11829, Karar No: 2023/3634, Tarih: 25.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11829 E.  ,  2023/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2019 tarihli ve 2016/94 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile

cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2019 tarihli ve 2019/3371 Esas, 2019/3378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, hükmün bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2019/645 Esas, 2020/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2021/341 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, meşru savunmaya, fazla ceza tayini edildiğine ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, meşru savunmaya, fazla ceza tayini edildiğine ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'ın arkadaşları ..., ... ve ... ile birlikte bir eğlence merkezine gittikten sonra sanık, temyiz dışı sanıklar ..., ... ve bir arkadaşlarının yanlarına geldiği, birlikte eğlendikten sonra mağdurun işlettiği otele gittikleri, çıkan tartışma sonrasında sanığın otelden dışarı çıkıp geri gelerek mağdurun diz altını hedef gözeterek av tüfeği ile iki el ateş ettiği belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Mağdur olaydan sonra 07.12.2015 tarihinde vefat etmiştir.

3. Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun, 23.03.2020 tarihli raporuna göre, mağdurun,

a. 31.05.2015 tarihinde maruz kaldığı bildirilen ateşli silah yaralanması ile 07.12.2015 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığı,

b. Sol tibia açık şaft, sol el açık falanks kırıklarına, büyük damar yaralanmasına (a.tibialis) ve sol diz altından bacak amputasyonuna neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (5) derecede olduğu, sol diz altı amputasyonunun, duyularından ya da organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

4. Tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, nüfus ve adlî sicil kaydı, kollukça tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin, Sübuta, Meşru Savunmanın Varlığına, Fazla Ceza Tayin Edildiğine, Haksız Tahrik Derecesine Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden;

4. Tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, nüfus ve adlî sicil kaydı, kollukça tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin, Sübuta, Meşru Savunmanın Varlığına, Fazla Ceza Tayin Edildiğine, Haksız Tahrik Derecesine Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden;

Sanığın tevilli ikrarı, mağdur beyanı, tanık beyanları, mağdura ait adlî rapor, olay yeri inceleme raporu, mağdurda atış artığı bulunmadığına dair uzmanlık raporu, dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında, mağdurdan sanığa yönelen haksız saldırı bulunmadığı, bu nedenle meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin kabulüne göre belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiince gösterilen temyiz nedenlerinin incelenmesi neticesinde verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Düzeltme Nedeni Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararına karşı aleyhe istinaf bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tekerrüre ilişkin istinaf bozması öncesinde verilen Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın (5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezası) sanığın lehine olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrüre ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararın (5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca kasten öldürme suçundan 12 yıl 6 ay hapis cezası) suçundan esas alınması hukuka aykırı bulunmuş, bu husus Yargıtayca düzeltilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2021/341 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin 13 üncü bölümünden "Sanığın sabıka kaydına bakıldığında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2008 tarih ve 2008/306 Esas 2008/376 Karar sayılı kararı ile Kasten Öldürme suçundan 12 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği, ilgili kararın 26/10/2009 tarihinde kesinleştiği" kısmının sonuna "ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetildiğinde önceki hükümde tekerrüre esas alınan Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2007 tarih ve 2006/387 Esas 2007/267 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezasının infaz evresinde gözetilerek tekerrüre esas alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in mağdur ...'ı birlikte kasten yaraladıkları ve yağmaladıkları iddiasıyla açılan kamu davasında yerel mahkemece sanık ...'in yağma suçundan, sanıklar ..., ... ve ...'ın kasten yaralama ve yağma suçlarının her birinden ayrı ayrı beraatlerine, sanık ...’in kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına dair verilen karar sanık ... tarafından sadece yaralama suçu yönünden lehe istinaf edilmiş olup ... Bam Ceza Dairesi tarafından onaylanan karar bu kez sanık ... tarafından lehe temyiz olunmakla Dairemiz çoğunluğunca da onaylanmıştır.

a- Kanaatimizce bu suçu sanık ... üstlense de suçun faili değildir. Bu nedenle öncelikle sanık ...'in müsnet yaralama suçunu işleyip işlemediğinin tespiti için dosyada dinlenmesi zaruri olan olayın tek görgü tanığı ... duruşmaya getirilip dinlenilmeden varsa beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi ve böylece eksik inceleme nedeniyle suçun sübutu yönünden;

b- Yerel mahkeme kararının kabulüne göre ise; sanık ...'in, ...'a yönelik eyleminin kasten silahla yaralama değil kasten adam öldürmeye teşebbüs olduğu gerekçesi ile suçun vasfı yönünden;