muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16123, Karar No: 2013/18646, Tarih: 21.10.2013

Geçiçi hukuki koruma yargılamasını asıl hukuki koruma yargılamasından ayıran özelliklerden biri ispat ölçüsü noktasındadır. HMK'nın ihtiyati tedbirle ilgili 390. maddesinin gerekçesinde geçici hukuki korumalarda ispat hususu üzerinde durulmuştur.“ Kanun da açıkça öngörülmemişse ya da işin niteliği gerekli kılmıyorsa, bir davada ( normal bir yargılamada yaklaşık ispat değil, tam ispat aranır. Çünkü, hakim, mevcut ispat ve delil kuralları çerçevesinde, tarafların iddia ettiği bir vakıa konusunda tam bir kanate varmadan o vakıayı doğru kabul edemez. Örneğin, bir alacak davasında taraflardan biri bir sözleşmenin varlığına dayanıyorsa hakim bu sözleşmenin varlığı konusunda ( mevcut ispat yükü ve delil kuralları çerçevesinde) tam bir kanaate sahip olmalıdır. Yani, zayıf veya kuvvetli bir ihtimal, karar vermek için yeterli değildir. Sözleşmenin varlığı konusunda tam kanaat uyanmazsa o zaman ispat yükü kendisine düşen tarafın aleyhine bir karar verilmesi gerekir. Ancak kanun koyucu bazen ya doğrudan kendisi düzenleme yaparak ya da işin niteliği ve olayın özelliği gereği hakime, bu durumu belirterek, ispat olgusunu düşürme imkanı vermiştir. Bu düşürülmüş ispat ölçüsü çerçevesinde, tam kanaat değil, kuvvetle muhtemel, yaklaşık bir kanaat yeterli görülmektedir. Doktrinde bu yön karar verilmesi için tam ispat ölçüsü yerine yaklaşık ispat ölçüsü olarak ifade edilmektedir. Ancak, yaklaşık ispatla yetinilmiş olması, ispatın aranmayacağı ya da ispat kurallarının tamamen dışına çıkılacağı anlamına gelmez. Bir taraf iddiasını mahkeme önüne ne kadar inandırıcı şekilde getirirse getirsin, bu sadece bir iddiadan ibarettir. İddia edilen vakıanın sabit yani doğru kabul edilebilmesi için, ispat yükü üzerine düşen tarafın bunu kanundaki delil sistemi içinde yine kanunun aradığı ispat ölçüsü çerçevesinde ispat etmesi gerekir. Tam ispatın arandığı durumlardan bu ölçü tereddütsüz ortaya konmalıdır. Yaklaşık ispat durumundan ise hakim o iddianın ağırlıklı ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte, zayıf bir ihtimal de olsa, aksinin mümkün olduğunu gözardı etmez. Bu sebepledir ki, genelde geçici hukuki korumalara, özel de ihtiyati tedbire ve ihtiyati hacze karar verilirken haksız olma ihtimalide dikkate alınarak talepte bulunandan teminat alınması öngörülmüştür. Geçici hukuki korumalarda, bazen karşı tarafın dinlenmemesi, tüm delillerin ayrıntılı bir biçimde incelenmesine yeterli zamanın olmaması gibi sebeplerle yaklaşık ispat yeterli görülmüştür. Bu çerçevede aslında ispat ölçüsü bakımından bir yenilik getirilmemekle birlikte, “ Yaklaşık ispat” kavramı kullanılarak doktrinde kabul gören ifade tasarıya alınmış, ayrıca burada hem tam ispatın aranmadığı belirtilmiş hem de basit bir iddianın yeterli olmadığı vurgulanmak istenmiştir.(HMK'nın 390. Madde Gerekçesi)

Somut olayda, davacı ,davalılardan ........ ait evin çatısının onarımı işi için diğer davalı ... ile anlaştıklarını,........ işçisi olan davacıların murisinin çatı onarım işini yaparken çatıdan düşerek öldüğünü,davalı ... ........ asıl işveren olarak alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu, bina malikinin ise BK 69. vd. Hükümlerine göre kusursuz sorumlu olduğunu belirtmiş, 25.06.2012 tarihli ev sahibi ... ile........ ... arasında imzalanmış sözleşmeyi dosyaya sunarak ... adına tapuya kayıtlı taşınmazın üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup başta sürekli işgöremezlik oranı olmak üzere iş kazasına ilişkin belgeler getirtilerek ihtiyati haciz mahiyetindeki tedbir talebinin incelenmesi gerekirken, yerel mahkemece, davacının isteği ile ilgili niteleme ve hukuki tavsifte yanılgıya düşülerek ihtiyati tedbir koşullarının tartışılması ve ihtiyati haciz talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17393, Karar No: 2014/26520, Tarih: 08.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17393 E.  ,  2014/26520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/138-2014/123

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya gönderilen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren, 6552 sayılı “İş Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun 81. maddesi ile” 5510 sayılı Kanuna geçici 60. madde eklenmiştir.

Anılan maddedeki düzenlemede: Bu madde kapsamındaki Kurum alacaklarından genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunularak yapılandırmadan yararlanılma talebinde bulunulması ve yeniden yapılandırılan borcun, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçileceği ve bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının gerektiği belirtilmiştir.

Dava konusu edilen borcun yapılandırma kapsamında olduğu ortadadır. Hal böyle olunca da davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 60. Maddenin getirdiği olanaklardan yararlanıp yararlanmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Dava konusu edilen borcun yapılandırma kapsamında olduğu ortadadır. Hal böyle olunca da davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 60. Maddenin getirdiği olanaklardan yararlanıp yararlanmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Yapılacak iş; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren düzenleme gereği, yapılandırma kapsamında bulunan borcun, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçileceği göz önünde tutularak, davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 60. Maddenin getirdiği olanaklardan yararlanıp yararlanmadığı incelenmek, alacakların yeniden yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile 5510 sayılı Yasanın Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 5510 sayılı Yasanın geçici 60. maddesi ile getirilen düzenleme dikkate alınarak, yeniden yargılama yapılmak üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmeksizin 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26761, Karar No: 2016/5031, Tarih: 16.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26761 E.  ,  2016/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık, boşanma davasında hüküm altına alınan tazminatların ödendiğinden bahisle açılan menfi tespit davasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ...nca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.03.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13528, Karar No: 2014/7786, Tarih: 21.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13528 E.  ,  2014/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava konusu 2795 ada 63 parsel sayılı taşınmaz 27.01.2003 tarihinde şuyulandırma sonucu oluşmuş olup aynı tarihte ayrı ayrı Hatice adlarına birinde 125/445 paylı, diğerinde 22/445 paylı olarak tescil edilmiştir. Anılan parselin hangi parsellerden geldiği anlaşılamamaktadır. Bu bakımdan taşınmazın oluşumuna esas şuyulandırma cetveli ile cetvele esas tüm bilgi ve belgelerin okunaklı, anlaşılır bir biçimde onaylı birer örneklerinin bulunduğu yerden getirtilmesi, dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8800, Karar No: 2011/9146, Tarih: 15.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8800 E.  ,  2011/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... Özkara geldi. Açık duruşmaya başlandı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraflarca temyiz edilmiş ve fakat davacılar tarafından temyiz harcı yatırılmadığından dosya yerel mahkemesine çevrilmiştir. Yerel mahkemece, dairemiz geri çevirme kararı doğrultusunda davacı tarafa HUMK'nun 434. maddesi gereğince temyiz giderlerini yatırması için süre ... ve kesin sürede ilgili giderler yatırılmadığından davacıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına hükmolunmuştur. Verilen bu karara karşı HUMK'nun 434/son ve 432/son maddeleri gereğince temyiz yolu açıktır. Bu nedenle ilgili kararın tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine çevrilmesine 15/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16123, Karar No: 2013/18646, Tarih: 21.10.2013

Somut olayda, davacı ,davalılardan ........ ait evin çatısının onarımı işi için diğer davalı ... ile anlaştıklarını,........ ........ işçisi olan davacıların murisinin çatı onarım işini yaparken çatıdan düşerek öldüğünü,davalı ... ... asıl işveren olarak alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu, bina malikinin ise BK 69. vd. Hükümlerine göre kusursuz sorumlu olduğunu belirtmiş, 25.06.2012 tarihli ev sahibi ... ile ........ ... arasında imzalanmış sözleşmeyi dosyaya sunarak ... adına tapuya kayıtlı taşınmazın üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup başta sürekli işgöremezlik oranı olmak üzere iş kazasına ilişkin belgeler getirtilerek ihtiyati haciz mahiyetindeki tedbir talebinin incelenmesi gerekirken, yerel mahkemece, davacının isteği ile ilgili niteleme ve hukuki tavsifte yanılgıya düşülerek ihtiyati tedbir koşullarının tartışılması ve ihtiyati haciz talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5445, Karar No: 2010/6921, Tarih: 08.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5445 E.  ,  2010/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın hüküm bölümünün hükmün esasını oluşturan kısa karara göre mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13516, Karar No: 2013/8836, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13516 E.  ,  2013/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2011 gün ve 2011/309 Esas, 2011/383 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 03.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25335, Karar No: 2014/1370, Tarih: 05.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/25335 E.  ,  2014/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında hükmolunan “ 1.410,00 tl zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10735, Karar No: 2015/4920, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10735 E.  ,  2015/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hizan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2014/23 - 2014/136

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı S.. A.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bitlis ili, Hizan ilçesi, Sağınlı köyü, .. ada 1 parsel sayılı, 747.690,88 m2 yüzölçümlü, orman vasıflı taşınmaz tapuda M.. H.. adına kayıtlıdır.

Davacı vekili dava dilekçesi ile bu taşınmazın içinde davacının ihya edip zilyet olduğu yer bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın hava fotoğrafı ve memleket haritasındaki durumuna göre orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve 19.12.2006 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz orman alanı içerisinde kalmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının S.. A..'a yükletilmesine 28/05/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5198, Karar No: 2024/7774, Tarih: 17.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5198 E.  ,  2024/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.08.2015

SAYISI : 2020/381 E., 2021/57 K.

DAVA TARİHİ : 18.04.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar Mehmet, Ayşe, Yusuf, Yakup ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu öğrenci servis aracında yolcu olan küçük muris Osman'ın araçtan inerken davalı sürücünün kapıların kapanmasını beklemeden hareket etmesi nedeniyle murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olup destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba Mehmet için 50.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi, davacı anne Ayşe için 50.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi, diğer davacı kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 40.000,00’er TL manevi, 1.000,00’er TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan (davalı ... sadece maddi tazminattan ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini davacı baba Mehmet için 8.640,91 TL, anne Ayşe için 21.295,80 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; trafik kazasına karışan 25 S 0187 plakalı araç ile 25 LS 631 plakalı araçların sigorta poliçelerinin ayrı ayrı olduğunu, 25 S 0187 plakalı aracın müvekkili tarafından yapılmış kaza tarihini kapsar bir poliçenin bulunmadığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, 10.03.2012-2013 vadeli 3398812 poliçenin vade tarihinin kaza tarihini kapsamadığını, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusursuzluğu nedeniyle müvekkilinin tazminat sorumluluğunun bulunmadığını, tazminat hesaplamasının aktüerya bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini, müteveffanın ileride evleneceğini, bu durumun müteveffanın ana babasına desteğini azaltacağını, yetiştirme giderlerinin düşülmesi gerektiğini, müteveffanın ileride yapacağın işin bilinmemesi üzerine gelirinin asgari ücret olarak kabul edilip hesaplamanın bu bedel üzerinden yapılması gerektiğini, müteveffanın kardeşlerine destekliğinin söz konusu olamayacağını, faiz talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.