muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/881, Karar No: 2021/6537, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/881 E.  ,  2021/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 150 ada 1 parsel (eski 263 parsel) sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (2-b) bendindeki (karar kesinleşene kadar yasal faiz uygulanmasına, karar tarihinden itibaren 3'er aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 28.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27, Karar No: 2015/9406, Tarih: 24.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/27 E.  ,  2015/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... ile müvekkil bankanın...şubesi arasında genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalı ...'ın sözleşmeye müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imza attığını, davalılar tarafından kullanılan kredinin sözleşmede belirlenen şartlarda müvekkil bankaya ödenmemesi nedeni ile davalılara ihtarname gönderdiğini, ihtara rağmen borç ödenmeyince icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin tebliği ile itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini, davalıların haksız itirazının reddi ile takibin devamına, % 40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı bankaya bir borcu bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davalı ... ile davacı bankanın .. şubesi arasında genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi imzalandığı, diğer davalı ...'ın sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzaladığı, borcun ödenmemesi nedeniyle davalı borçlulara .... noterliği aracılığı ile davalılara ihtarname tebliğ edildiği, ihtara rağmen borcun ödenmemesi sebebi ile Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü 2012/2357 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, davalıların itirazı üzerine takibin durduğu, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalardan 12.09.2012 tarihli yazıdaki faiz oranına göre yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmakla davalıların davacı bankaya toplam 199.386,14 TL borçlu oldukları anlaşıldığından davanın bu miktar üzerinden kabulüne ve itirazın haksız olduğu anlaşıldığından asıl alacak miktarı olan 70.000 TL'nin % 40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1007, Karar No: 2018/2729, Tarih: 06.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1007 E.  ,  2018/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" başlıklı 3. kitabında yer alan "Vasiyetname" hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay ... Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay ... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4060, Karar No: 2010/10372, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4060 E.  ,  2010/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.01.2009 tarih ve 2008/40 - 2009/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisi ve vefat eden babasının dava dışı ... Tarım İth.İhr.Paz.San. Ltd.Şti’nin ortağı olduğunu, şirketin kuruluş tarihinden bu yana hiçbir faaliyetinin bulunmadığını, kendisinin astım ve bronşit hastası olduğunu ve sakatlık maaşı aldığını, davalının şirket ortaklığı nedeniyle maliyeye bildirim yapması üzerine maaşının kesildiğini, bu durumun kendisini mağdur ettiğini ileri sürerek, anılan şirketin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı olarak gösterilen Sanayi ve Ticaret Odası Başkanlığı'nın davada taraf sıfatının bulunmadığı, kaldı ki şirketin terkini için ileri sürülen nedenlerin TTK'nun 549. maddesinde belirtilen haklı nednelerden olmadığı, ayrıca söz konusu şirketin vergi borçlarının da ödenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3024, Karar No: 2015/2031, Tarih: 12.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3024 E.  ,  2015/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/149-2013/475

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı oğlu Akın'ın davalılardan Faik'e olan borcu sebebi ile taşınmazını ipotek ettirip kredi temin etmesi amacıyla oğlu Akın'ı vekil teyin ettiğini, ancak az okuma yazması olmasından ve kendisine güven duymasından yararlanan oğlunun satış yetkisini de içerir vekâleti kötüye kullanarak, kayden maliki olduğu 4365 parsel sayılı taşınmazı 20.09.2010 tarihinde satış suretiyle davalı Faik'e devrettiğini, Faik'in de 25.05.2011 tarihinde kötüniyetli olan davalı Aytaç'a aktardığını, Aytaç'ın gönderdiği ihtarname ile durumdan haberdar olduğunu, davalılar Faik ile Aytaç'ın vekalet görevinin kötüye kullanıldığını bilen ve bilmesi gereken kişiler olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istekli eldeki davayı açmıştır.

Davalı A.. C.., annesi olan davacıyı kandırıp, kredi alacağı telkiniyle vekâletname aldığını ve bu vekaleti kullanıp dava konusu yeri sattığını beyan etmiştir.

Davalı F.. K.., taraf sıfatının bulunmadığını, Söke'de un ve yem ticareti ile uğraştığını, belediye fırınını işleten davalı Akın'ın yaklaşık 1 yıl boyunca unu kendisinden aldığını ve bedelini ödeyemediğini, daha sonra borçlarına karşılık davacı ile Akın'ın çekişme konusu yeri devretmeyi teklif ettiklerini, alacağını kurtarmak için bunu kabul ettiğini, kaldı ki borcunu da tam olarak karşılamadığını, davacıyı, oğlunun kandırdığını bilmesinin mümkün olmadığını davalı A.. K.. ise, taraf sıfatının olmadığını, davacıyı ve oğlunu tanımadığını, onların kötüniyetli olduklarını, taşınmazı satın aldığı davalı Faik'in davacının kira ödeyeceğini belirttiği halde ödeme yapılmaması üzerine ihtarname gönderdiğini, iyiniyetli olduğunu, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalı Akın tarafından vekaleten davalı Faik'e satışının geçersiz sayılmasını gerektirecek herhangi bir hususun varlığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, kayden davacının maliki olduğu 4365 parsel sayılı avlulu kargir ev vasıflı taşınmazı, vekili olan davalı oğlu A.. C..'un 20.09.2010 tarihinde 5.000.-TL bedelle davalı F.. K..'a, Faik'in de 25.05.2011 tarihinde 5.500.-TL bedelle davalı A.. K..'ya satış suretiyle devrettikleri anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, kayden davacının maliki olduğu 4365 parsel sayılı avlulu kargir ev vasıflı taşınmazı, vekili olan davalı oğlu A.. C..'un 20.09.2010 tarihinde 5.000.-TL bedelle davalı F.. K..'a, Faik'in de 25.05.2011 tarihinde 5.500.-TL bedelle davalı A.. K..'ya satış suretiyle devrettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet aktini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

6098 s. Türk Borçlar Kanununda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanununun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nin 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilinin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan; vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Öte yandan; vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Yine bilindiği üzere; Hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989., tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023. maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır. İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke TMK'nin 1023. maddesinde aynen "tapu kütüğündeki tescile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin 1. fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne var ki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle, yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle, "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğinden (resen) nazara alınacağı” ilkeleri 8.11.1991 tarih 1990/4 esas 1991/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşler de aynı doğrultuda gelişmiştir.

Somut olaya gelince, hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davacı ile davalılar Faik ve Aytaç tanık deliline dayandıkları halde, tarafların tanıkları dinlenmiş değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tarafların dayandıkları tüm delillerin eksiksiz toplanması, bu kapsamda davacı ile davalılar Faik ve Aytaç'ın tanıklarının olaya ilişkin olarak ayrıntılı beyanlarının alınması, toplanacak delillerin toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek, öncelikle vekalet görevinin kötüye kullanılıp kullanılmadığının saptanması, kötüye kullanıldığının belirlenmesi halinde, son kayıt maliki davalı A.. K..'nın bu durumu bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda bulunup bulunmadığı, diğer bir söyleyişle TMK'nin 1023. maddesi hükmü gereğince iyiniyetli olup olmadığı hususu üzerinde durularak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4498, Karar No: 2018/8741, Tarih: 12.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4498 E.  ,  2018/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15014, Karar No: 2013/730, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15014 E.  ,  2013/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Karşıtarlalar mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile işaretli 323,84 m2'lik bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmelitaşınmazın bulunduğu yerde 1998 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilk tesis kadastrosu 1963 yılında, bu Köyün mücavirinde bulunan Kemalpaşa İlçesi, Kızılelma Köyünde ise 1996 yılında yapılmıştır. Davalı taşınmazın bulunduğu Karşıtarlalar Mevkii, iki köy arasındaki anlaşmazlık nedeniyle kadastro harici bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmaz elle boyama memleket haritasında nokta olarak işaretlenerek, memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yer olarak gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmakla birlikte, Dairemizin geri çevrime kararı üzerine aynı orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki aplikeli memleket haritasında davalı taşınmaz, orman sayılan yeşil alanda işaretlenmiş olup, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çelişkili olduğundan, taşınmazın öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Diğer taraftan davalı taşınmaz dere kenarında olduğu halde, jeolog bilirkişiden rapor alınmamış olması da doğru görülmemiştir. Bu nedenle;

Mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile son 20 yılda çekilmiş hava fotoğrafları ve memleket haritası ile paftasında görülen 789, 801, 790, 779 ve 809 sayılı parsellere ait tapu kayıtları ile dayanak belgeleri, tescil kararı ile oluşmuşlar ise dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman