muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20748, Karar No: 2016/4501, Tarih: 18.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/20748 E.  ,  2016/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26/12/2013

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 65/a,TCK'nın 62, 51/1-3, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2-Sanıklar ... ve ... hakkında, CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'nın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14.12.1973 tarih, 7520 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen Yedikule Hisarı'nda, sanıklar ... ve ...'nın ortağı olduğu S.T.I Uluslararası İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.ne 22.04.2004-22.04.2034 tarihleri arasında geçerli olmak üzere, kültürel, turistik ve sanatsal etkinlikler için üst hakkının verildiği, tescilli taşınmazda ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan ve aslına uygun olmayan uygulamalar yapıldığının belirlenmesi üzerine, İstanbul Valiliği Milli Emlak Dairesi Başkanlığının 01.10.2007 olur tarihli kararıyla üst hakkının iptaline karar verildiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince de yerinde yapılan denetimde izin alınmadan fiziki ve inşai müdahale niteliğinde kimi uygulamalar yapıldığının tespit edilmesi üzerine, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 30.09.2009 tarih, 963 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, her ne kadar üst hakkının verildiği firmanın ortakları olan sanıklar ... ile ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık ...'nın, şirketi temsile yetkili müdürü olan sanık ...'nın kardeşi olduğu ve dosya kapsamındaki beyanlardan anlaşılacağı üzere, şirkette hissesinin bulunması dışında şirket ile bir ilgisinin olmadığı ve davaya konu uygulamaları kendisinin yapmadığı, sanık ...'nın da şirket hissesini 25.04.2003 tarihinde devrettiği ve davaya konu uygulamalar ile bir ilgisinin bulunmadığı, tüm bu nedenlerle sanıklar ... ile ... hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiklerine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tescilli yapıya verilen zararın niteliği dikkate alındığında, temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi katılan vekilinin temyizini beraat hükümlerine hasretmiş olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tescilli yapıya verilen zararın niteliği dikkate alındığında, temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi katılan vekilinin temyizini beraat hükümlerine hasretmiş olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

İstanbul ili, Fatih ilçesi, İmrahor İlyasbey mahallesi, Yedikule meydanı, 1265 ada, 18 sayılı parselde yer alan ve tapuda Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14.12.1973 tarih, 7520 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen ve koruma grubu I olarak belirlenen Yedikule Hisarı'nda, sanık ...'nın ortağı ve temsile yetkili müdürü olduğu S.T.I Uluslararası İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.ne 22.04.2004-22.04.2034 tarihleri arasında geçerli olmak üzere, kültürel, turistik ve sanatsal etkinlikler için üst hakkının verildiği, üst hakkına ilişkin sözleşme içeriğinde, Yedikule Hisarının aslına uygun olarak kullanılacağının, her türlü uygulama öncesi ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınacağının belirtildiği, ancak buna rağmen tescilli taşınmazda ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan ve aslına uygun olmayan uygulamalar yapıldığının belirlenmesi üzerine, İstanbul Valiliği Milli Emlak Dairesi Başkanlığının 01.10.2007 olur tarihli kararıyla üst hakkının iptaline karar verildiği, bu karar aleyhine açılan davanın da İstanbul 8. İdare Mahkemesinin 06.11.2009 tarih, 2009/1931 sayılı kararıyla reddine karar verildiği, İstanbul Yenileme Alanları Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan 26.05.2009 tarihli denetimde, izin alınmadan zeminin mıcır ile kaplandığının, gösteri amaçlı monte edilmiş sahnenin taşıyıcı ayaklarının tarihi yapıya monte edildiğinin, Hisarın ana giriş kapısına 1 metre çapında çanak anten takıldığının, arazi içerisinde büyük bir “WC” tabelası yerleştirildiğinin ve bu amaçla kullanılmak için 3 bölümden oluşan tek katlı bir bina ile bu binaya arka cepheden bitişik, bekçi odası olarak nitelendirilen bir eklenti yapıldığının tespit edildiği, bu tespitler üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 30.09.2009 tarih, 963 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, davaya konu izinsiz uygulamaların sorumlusu olduğu tespit edilen sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, davaya konu yerde yapılan 16.04.2012 tarihli keşfe iştirak eden sanat tarihçi bilirkişiden alınan raporda, tarihi yapıya sahnenin taşıyıcı ayaklarını monte etmek ve zeminine mıcır dökmek suretiyle tarihi dokuya zarar verildiğinin tespit edildiği, tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3709, Karar No: 2017/14610, Tarih: 13.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3709 E.  ,  2017/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın dilekçesi ekinde sunmuş olduğu Adli Tıp Kurumunca düzenlenmiş 12/03/2010 tarihli raporda “sanığın hafif derecede mental retardasyon nedeniyle cezai ehliyetinin tam olmadığının” belirtilmiş olması karşısında, sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için CMK'nin 74. maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile sanığın hukuki durumunun tespit ettirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre; TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14473, Karar No: 2016/18772, Tarih: 22.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14473 E.  ,  2016/18772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenliğin özelleştirilmesi sonrasında kamuya nakil haklarını saklı tutarak iş sözleşmesi imzalandığını, maaş nakil bildiriminin davalı tarafından düzenlendiğini, aylık ücretlerinin davalı tarafça ödendiğini, davalı işveren kurumdan geçiş yapan müvekkilinin maaş nakil bildiriminin 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine uygun düzenlenmemesi sebebiyle dava konusu artış ve zamların eklenerek düzenleme tarihi itibariyle yeniden tespitine, davalı kurumda çalıştığı sürelerde hakettiği ancak kendisine ödenmeyen ve davalı kurumun hatalı maaş nakil bildirimi sebebiyle müvekkilinin halen çalıştığı kurumunda eksik maaş almasına sebep olduğu tutarların yıllar itibari ile değişen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarîarı farkının fazlaya ilişkin tüm haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 40,00 TL'nin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, Uyuşmazlık Mahkemesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/1827 esas, 2013/2031 karar sayılı ilamı ile davanın çözümünde Adli Yargının görevli olduğuna kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 11. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 11. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. 11 cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar.kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarihli ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî haklan tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmühaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmayacağı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2579, Karar No: 2019/2384, Tarih: 29.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2579 E.  ,  2019/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında;

CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK.nin 82/1-f-k, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ün, maktule ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma sebebi saklı kalmak üzere suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin, temyiz dilekçeleri ve duruşmalı incelemedeki sübuta, eksik araştırmaya, katılan Bakanlık vekilinin, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, tanıklar ...,... ile müştekiler ...,... ve...'ün beyanlarına göre; maktulün olaydan önce belirlenemeyen bir kişiden hamile kaldığı, olayın ortaya çıkması üzerine, maktulün annesinin hamile kaldığı kişiyi bulup evlendirme çabasına girdiği, sonuç alınamaması ve akrabaları olan sanıkların durumu öğrenmesi üzerine, maktulün akıbeti hakkında karar verilmek üzere aile ve akrabalarının toplanarak durumu görüştükleri, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin, maktulün öldürülmesini istedikleri, ancak; maktulün kardeşleri ve annesinin karşı çıkması üzerine maktulün,...'da ikamet eden tanık ...'un evine yerleştirildiği, bir süre burada kaldıktan sonra, sanıkların giderek maktulü oradan aldıkları, arabayla köye getirdikten sonra, öldürerek kuyuya attıkları anlaşılan olayda;

a)- Sanıklar... ve ... yönünden, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemi gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, sanıkların baştan itibaren alınan karar doğrultusunda töre gereği maktulü öldürme fikrinde oldukları, aradan geçen zamana nazaran bu fikirden vazgeçmeyip, ailesinin muhalefetine rağmen olay günü maktulü onlardan habersiz olarak bulunduğu yerden alarak öldürdüklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nin 82/1-f ve k maddesi yanında ayrıca 82/1-a maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)- Sanıklar ... ve ... yönünden; sanıkların baştan itibaren maktulün öldürülmesi fikrinde oldukları, bir kısım beyanlara göre de; maktulün bulunduğu ...'dan ...'e getirilme eylemine bu sanıkların da katıldığı, sanıkların da dahil olduğu karar gereğince, kardeşleri ve annesinin karşı çıkmasına rağmen maktulün, tasarlanarak, töre saikiyle ve gebe olduğu bilinerek öldürüldüğünün anlaşılması karşısında, sanıkların baştan itibaren karar ve icra süreçlerine katılarak fiil üzerinde hakimiyet kurdukları anlaşıldığından, her bir sanığın TCK'nin 37/1, 82/1-a-f-k maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

c)- Duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ...müdafileri, katılan Bakanlık vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak, CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

29/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 02/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.