muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3932, Karar No: 2014/6444, Tarih: 22.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3932 E.  ,  2014/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : ...'ı töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nun 82/1-k, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

- ...'ı töre saikiyle öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nun 82/1-k, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1400 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ... töre saikiyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçunun oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'i töre saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın kızkardeşi ...'in, olay tarihinden 2 ay kadar önce mağdur ... ile kaçarak birlikte yaşamaya başladığı, sanığın, ailesinin rızasını almadan mağdurların kaçarak gayri resmi evlenmelerini namus meselesi yaptığı ve töre saiki ile mağdurları öldürmeye karar verdiği, bu kapsamda sanığın mağdurları aramaya başladığı, yaptığı arama ve araştırmalar sonucu mağdurların kaldığı binayı tespit ederek mağdurların gelişini beklemeye başladığı, olay yerine mağdurların gelmesi ile sanık ...'ın 7-8 el ateş ederek mağdurları öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

Sanığın, mağdurları öldürmeye önceden karar vermesi, bu kararında sebat ve ısrar gösterip aradan geçen ve tasarlamanın varlığı için yeterli olan zamana rağmen soğukkanlılıkla eylemini gerçekleştirmesi karşısında, töre saikiyle tasarlayarak kardeşi ...’i öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a-d-k maddeleri, mağdur ...'i de töre saikiyle tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 82/1-a-k maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hükümler kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri Avukatlar ...'ün yokluğunda Cavit Torun'un yüzüne karşı 25/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/907, Karar No: 2014/3098, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/907 E.  ,  2014/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/370965

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.09.2013

NUMARASI : 2013/158 Esas, 2013/378 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Ç.. Ü.. Tıp F..Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalınca düzenlenen 20.06.2013 tarihli raporda, mağdurede borderline kişilik bozukluğu bulunduğu ve ruh sağlığının bozulmuş olduğu, tespit edilen ruhsal bulgular olaydan önce başlamış olmakla birlikte yaşadığı belirtilen cinsel istismar olaylarının da bu duruma katkı yaptığı ancak bu katkının ne oranda olacağının ayırt edilemeyeceği, bununla birlikte travmatik tanımlamaların sanık Ali üzerinde yoğunlaştığının belirtilmiş bulunması karşısında, Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarında belirtilen suç tarihinden itibaren geçmesi gereken en az 6 aylık süreden önce düzenlenmiş olan ve mağdurenin ruh sağlığının bozulmasının sanığın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda kesin bir belirleme içermeyen rapor yeterli görülmeyip, bir kez de Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan rapor alınarak sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesi ile artırılıp artırılmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurenin anlatımları, sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen 19.03.2013 tarihli görüşme raporu ve tüm dosya içeriğinden, sanığın suç tarihinde parkta karşılaştığı ve nüfus kaydına göre 0....0...1.... doğumlu olup, o tarihte 14 yıl 1 aylık olan mağdureyi önce tanık Arzu'nun daha sonra bir arkadaşının evine götürdüğü, buralarda kısa süre kaldıktan sonra bir parka götürerek nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve geceyi söz konusu parkta birlikte geçirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın cebir, tehdit ve hile kullanmaksızın gerçekleştirdiği eyleminin TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı maddenin 2. fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7263, Karar No: 2014/17403, Tarih: 20.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7263 E.  ,  2014/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2009/281195

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

NUMARASI : 2007/509 (E) ve 2008/988 (K)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 14.Ceza Dairesinin 03/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar S.. G.. ve M.. Ö..'ın diş muayenehanesine hasta gibi gelip bıçakla tehdit ederek mağdure Pelin'i ve onun annesi mağdure Kamile'yi ellerini ayaklarını da koli bandı ve kablolarla bağlamak suretiyle yağmaladıkları, bu eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2005 ve 2005/29-363 E.K sayılı kararıyla yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Dairemiz tarafından 30.01.2007 tarihinde onandığı, onama kararında belirtildiği üzere eylemin, suç tarihi itibariyle 765 sayılı Yasanın özgürlüğü kısıtlama suçunu unsur olarak barındıran 499/1. madde ve fıkrası ile 5237 sayılı Yasanın yağma suçunu düzenleyen 149/1-a,c,d,h madde ve fıkralarıyla, aynı Yasanın özgürlüğü kısıtlama suçunu düzenleyen 109/2-3-a,b madde ve fıkralarına uyduğu, ancak yapılan mukayesede 5237 sayılı Yasanın özgürlüğü kısıtlama suçuna ilişkin maddelerinin değerlendirmeye alınmamasının, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığı, buna karşın Mahkemenin onama kararı sonrası, sanıklar yönünden kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden özgürlüğü kısıtlama suçundan suç duyurusunda bulunması üzerine temyize konu mahkumiyet kararının verildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar vermesi gerektiği halde, yazılı şekilde uygulama yapması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö.. savunmanı ve sanık S.. G..'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1662, Karar No: 2020/336, Tarih: 28.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1662 E.  ,  2020/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 01/05/1996-26/08/2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve kesilen emekli aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1024, Karar No: 2021/6642, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1024 E.  ,  2021/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Durak Mahallesi 315 ada 156 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4 numaralı bendinde geçen (üçer (3) aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde ödeme için Ziraat Bankası Uşak Şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b) 5 numaralı bendinde geçen (ikinci karar tarihi olan 29/08/2018 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine, 39.733,20 TL fark bedele işletilecek yasal faizin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 29.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

c) 8 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10156, Karar No: 2012/7087, Tarih: 21.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10156 E.  ,  2012/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma, gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3779, Karar No: 2018/7452, Tarih: 22.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3779 E.  ,  2018/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Türk Telekom işçisi olarak çalıştığı dönemde kendisine yansıtılmayan ek ödemelerin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bozma uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1125, Karar No: 2012/4093, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1125 E.  ,  2012/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak töre saikiyle çocuğunu öldürme, tasarlarayak töre saikiyle öldürme,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin tasarlayarak töre saikiyle çocuğunu öldürme, sanıklar ..., ... ve ...'in tasarlayarak töre saikiyle öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.