muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14754, Karar No: 2023/2398, Tarih: 20.03.2023

bakıldığında zeminde bir adet siyah poşet görüldüğü, daha sonra binanın diğer dairelerinin apartman boşluğuna bakan cam kısmının ızgaralı olduğunu tespit edildiği ve poşet alındığında poşetin içerisinden 2 adet hassas terazinin ve uyuşturucu maddelerin çıktığına dair olayla ilgili tutanağın içeriğinin doğruluğunu teyit eden tutanak mümzi tanıkların yeminli beyanları, uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve ele geçirilen maddenin kullanım sınırının üstünde olduğu göz önüne alındığında sanığın uyuşturucu maddeyi satış için bulundurduğunun kabulünün gerektiği, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümdeki "Adli emanete kayıtlı uyuşturucu maddeler, karton kutular, hassas teraziler, koli bandı, elektrik bantları ve ambalajlar ile .... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünde bulunan şahit numunenin müsaderesine karar verilirken sevk maddesi olarak 5237sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarının gösterilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi olarak gösterilmiş olduğundan hükmün (C) bendinin (a) fıkrasında yer alan "... 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ..." ibaresi çıkartılarak yerine, "... 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ..." ibaresinin eklenerek hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tutanak tanıklarının duruşmada dinlendiği ve olay tutanağını doğruladıkları anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/814 Esas, 2021/662 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8115, Karar No: 2018/880, Tarih: 12.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/8115 E.  ,  2018/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Güveni kötüye kullanma, Şantaj

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar Birol Eyüpoğlu, ..., ... hakkında şantaj ve yağma suçlarından kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında katılana yönelik güveni kötüye kullanma suçundan ve diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana yönelik şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti ile ilgili yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14670, Karar No: 2015/20570, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14670 E.  ,  2015/20570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyasından; yetkili Emniyet Müd. ekipleri ve akabinde davalı Kurum tarafından yapılan denetim ve işlemlerle davacının Afgan uyruklu işçileri sigortasız çalıştırdığı gerekçesiyle davacı adına resen işyeri tescili yapıldığı, Kurum tarafından ayrıca istenen ve gereken belgelerin zamanında verilmemesi nedeniyle davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın 102'nci maddesi kapsamında idari para cezaları düzenlendiği, davacının bu idari para cezalarına itirazının, Kurumun Prim İtiraz Komisyon Kararı ile reddedildiği, davacı tarafından redde ilişkin Komisyon Kararlarının iptali için 05.09.2013 tarihinde ... 2. İdare Mahkemesi’nin 2013/1091 E. sayılı dosyasında görülen davanın, 09.10.2013 tarihinde ise ... 2. İdare Mahkemesi’nin 2013/1252 E. sayılı dosyasında görülen davanın açıldığı, dosya içeriğine göre bu davaların henüz derdest olup kesinleşmediği, Kurum tarafından, anılan iptal davaları açıldıktan sonra 18.12.2013 tarihli 2013/14002-14003-14004-14005 takip nolu dosyalardan idari para cezasına dayalı ödeme emirleri düzenlenerek davacıya 25.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve eldeki davanın 7 günlük hak düşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 102’nci maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Yasanın 55. maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Yasanın 58. maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

O halde, eldeki dava bakımından Mahkemece, öncelikle, davacı tarafından idari para cezalarına ilişkin olarak ... 2. İdare Mahkemesi’nin 2013/1091 E. ve 2013/1252 E. sayılı dosyalarında açılan davaların sonucu ve dolayısıyla idari para cezalarının kesinleşmesi beklenilmeli, daha sonra da eldeki ödeme emrinin iptali davasında 6183 sayılı Yasanın 58. maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yargılama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3378, Karar No: 2019/6748, Tarih: 10.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3378 E.  ,  2019/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet - Ev Eşyası Alacağı ve Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki ve fer'ileri yönünden, davacı-davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla erkeğin boşanma davası, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan ortak çocuk ...2013 doğumludur.Toplanan delillerden tarafların aynı ilde ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu hususlar değerlendirildiğinde baba ve ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olmuştur. Çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmin edecek ve çocuğun kişisel gelişimini destekleyecek şekilde ayın belirli günlerinde ,dini bayram, yarı yıl tatili ve yaz tatilinde de yatılı olacak şekilde daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararının hüküm bölümünün 10 bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine "Velayeti anneye bırakılan ortak çocuğun her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09:00'dan ertesi gün Pazar saat 18:00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan ertesi gün saat 18.00'e kadar, resmi bayramlarda saat 09.00'dan saat 18.00'e kadar, sömestır tatilinin 7. günü saat 09:00'dan 13. günü saat 18:00'a kadar, Temmuz ayının 1. günü saat 09:00'dan 31. günü saat 18:00'a kadar baba ile şahsi münasebetin tesisine" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Nazan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Gençay'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4438, Karar No: 2019/802, Tarih: 26.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4438 E.  ,  2019/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan nama ifaya izin talebine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, görevli ve yetkili ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davalı arsa sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar davalarında, 30794 ada 2 parselde kain taşınmazın hissedarı olduklarını, davalılardan ... ve ...'ın, 08.04.2008 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin yüklenicileri olduğunu, diğer davalıların ise bu kat karşılığı inşaat sözleşmesine katılan arsa sahipleri olduğunu, sözleşmeye göre yüklenicinin inşaatı eksiksiz olarak tamamlayıp, anahtar teslimi yaptıktan sonra en geç 3 ay içerisinde iskan raporunu alması gerektiğinin kararlaştırıldığını, binanın genel olarak tamamlandığını, dairelerin arsa sahiplerine teslim edildiğini, ancak yüklenici tarafından iskan alınması için gereken

eksiklerin tamamlanmadığını, ...'ya, Vergi Dairesi'ne, Belediyelere, yapı denetim firmasına yapılması gereken ödemelerin yapılmadığını, yüklenicilere düşen 15 numaralı dairenin halen tapuda diğer davalılar adına kayıtlı olduğunu, iskan alınması için eksikliklerin tamamlanmasına ve borçların ödenmesine yanaşmadıklarını belirterek gerekli ödemelerin yapılması, eksikliklerin tamamlanması için yükleniciye düşen ve halen diğer davalılar adına kayıtlı olan 15 nolu bağımsız bölümün satışına (bedeli inşaatta kullanılmak üzere) izin verilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ...,..., ..., ..., ... savunmalarında iskan alma yükümlülüğünün diğer davalı müteahhitlere ait olduğunu, arsa sahibi olarak dava açılmasına sebebiyet vermediklerini, davalı olarak davanın kendilerine yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğunu, 15 numaralı bağımsız bölümün sözleşmeye göre yükleniciye düşen bir daire olmadığını, satışa izin davasının sözleşmeyi yüklenici sıfatı ile imza eden kişiye karşı açılabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişler, diğer davalılar yargılamaya katılmamışlardır.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 30794 Ada 2 Parsel sayılı taşınmazda kain 15 nolu bağımsız bölümün halen arsa sahipleri ...,..., ......... ve ... üzerine kayıtlı olduğu anlaşılmakla, bedeli yönetimce yapılan masraf, eksik ve kusurlu imalâtların giderilebilmesi, iskan almak adına gerekli giderlerin karşılanabilmesi (bedeli inşaatta kullanılmak üzere) hususlarında kullanılmak üzere davacılar ..., ... ve ... tarafından satışına izin verilmesine karar verilmiş, bu karara karşı süresi içinde davalı arsa sahipleri tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yapma borcu, borçlu tarafından ifa edilmediği taktirde alacaklı, (arsa sahibi) masrafı borçluya ait olmak üzere edimin kendisi veya başkası tarafından ifasına izin verilmesini isteyebilir. İstemin hukuki dayanağını sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 97. maddesi oluşturmaktadır. Yasa hükmüne göre nama ifaya izin verilebilmesi için sözleşmenin feshedilmemiş, yani yürürlükte olması, borçlunun edimin ifasında temerrüte düşmesi ve borcun “yapma borcu"na dair bulunması gerekir. Hakim bu talep üzerine konusunda uzman bilirkişi yardımı ile keşif yaparak eksik bırakılan ve ayıplı yapılmış olan iş kalemlerini ve bunların tamamlanması ile giderilmesi masraflarını, imalâtın metraj, yöntem ve takribi bedellerini, diğer kurumlara olan borçları ve iskan masraflarını tahminen saptayarak izin kararını verir. İzin kararının hüküm fıkrasında da eksik ve ayıplı iş kalemleri ve diğer borç ve masrafların her birinin tahmini masrafları tek tek gösterilir. Genel nitelikli yetki ve izin verilemez. Bu durumda mahkemece; infazda tereddüde yol açmamak için nama ifasına izin ve yetki verilen iş ve işlemleri hüküm fıkrasında tek tek belirtilip gösterilmek veya bu nitelikte olduğu denetim sonucu anlaşılacak infazı mümkün hüküm kurulması ve nama ifa için belirlenen giderlerin ne suretle karşılanacağının gösterilmesi gerekirken,

HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olarak, infazda tereddüde yer verecek şekilde genel ifadelerle satışı izin verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kararı başvurunun esastan reddi kararına ilişkin olduğundan HMK 373/1. mad gereğince başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve bozma kararı doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'e geri verilmesine, 26.02.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8207, Karar No: 2022/1160, Tarih: 16.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8207 E.  ,  2022/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.10.2019 tarih ve 2019/252 E. - 2019/479 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin davalı ...Ş.'den genel kredi sözleşmesi ile kullandığı kredi karşılığı ... İli, ... İlçesi, ... ada 1 parsel B blok 3.kat bağımsız bölüm 7 nolu mesken ile B blok bodrum kat No:14 nolu garajın üzerinde davalı banka lehine ipotek kurulduğunu, çekilen kredinin ödemesinin bittiğini, ipoteğin fekkinin talep edildiğini, ancak davalı bankanın davalı şirkete ipoteği devir ve temlik ettiğini, bu devir ve temlikin hiçbir hukuki geçerliliğinin olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazlar üzerindeki ipoteğin fekkine, davalı şirkete yapılan temlikin geçersizliğinin tespitine, davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili bankanın diğer davalı şirkete yaptığı temlikin geçerli olduğunu, temlik tarihi itibariyle davacının borcunun devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Rima...Ltd. Şti. vekili, davacı tarafından çekilen kredi borçlarının tamamının müvekkili şirket tarafından ödendiğini, yapılan ödemeler karşılığında ipotekli taşınmazları devir ve temliklerini aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davacı ......Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi uyarınca kullandırılacak kredinin teminatını teşkil etmek üzere dava dışı ...'a ait taşınmaz üzerine ipotek tesis edilmiş olduğu, ipotekli taşınmazın daha sonra davacılardan ...'a ipotekle yükümlü olarak satıldığı, davalı Rima..Ltd. Şti.'nin kredi borçlusu Akaylar..Ltd. Şti'nin kredi borçlarını 31.05.2010 tarihinde ödediği, bu durumda davalı Rima ...Ltd.Şti.'nin davacının borçlarını ödemiş olduğundan davalı ...Ş 'den rehni temlik almış olup alacağın tahsili için temlik almış olduğu dolayısıyla da ipoteği takip edebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.