muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14392, Karar No: 2017/24768, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14392 E.  ,  2017/24768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 116 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki: ağaçlara yaş,cins,verim durumuna göre maktuen,yapıya ise resmi birini fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer deger biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 117 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 19-20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700 TL/m2 bedel belirlendiği gözetildiğinde idarece 81,80 TL/m2'den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 500 TL/m2 gibi yüksek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2868, Karar No: 2012/4131, Tarih: 12.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2868 E.  ,  2012/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 16.02.2012 gün ve 2011/2074 Esas 2012/1107 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleşen dosyalar şikayetçisi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili lehine tesis edilen ipoteğin dikkate alınmadığını, paranın isabet ettirildiği alacaklının haczinin ise yasal süre içinde satış istenmediğinden düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunana isabet ettirilen tutarın müvekkilinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/17-18-19 ve 20 sayılı takip dosyalarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yasal süre içinde satış istediklerini ve haczin düşmediğini, öte yandan şikayetçinin ... şubesinden gelen cevabi yazıya göre ipoteğe dayalı alacağın kalmadığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinin bilirkişi ...’in 24.5.2011 havale tarihli raporunun sonuç kısmı esas alınarak yeniden düzenlenmesine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 16.02.2012 tarih 2011/2074 Esas 2012/1107 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Şikayet olunanca bedeli paylaşıma konu taşınmaza 29.02.2003 tarihinde haciz konulduğu, iki yıllık yasal süre içinde 04.02.2005 tarihinde satış istenerek avansın yatırıldığı, icra müdürlüğünün satış isteminin reddi kararı üzerine 31.01.2007 tarihinde yeniden satış isteyerek avans yatırdığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 ncu maddelerine göre taşınmazın haczini izleyen iki yıl içinde satışının istenmesi ve aynı yasanın 59 ncu maddesi uyarınca gerekli masrafın avans olarak yatırılması gerekir, aksi takdirde haciz düşer. Somut olayda şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz konulmuş, yasal süre henüz dolmadan 04.02.2005 günü satış talep edilerek buna ilişkin masraf avansı da yatırılmıştır. Satış isteminden sonra cüzi de olsa avansın yatırılması halinde satış isteminin geçerli olduğu kabul edilmelidir. Diğer yandan, alacaklıya yüklenen görev satış isteyerek avansını yatırmaktır. Anılan yasanın 123. maddesinde satış görevi icra dairesine yüklenmiştir. Bu durumda şikayet olunanın haczinin düşmediğinin kabulü gerekir. Yatırılan avans satış giderlerini karşılamayacak tutarda ise icra müdürünün bu eksikliği her zaman tamamlatması mümkündür. Mahkemece, şikayet olunanın haczinin düşmediği kabul

edilerek bir karar verilmesi gerekirken, haczin düştüğünden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından şikayet olunan vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulü ile, Dairemizin 16.02.2012 tarih ve 2011/2074 Esas 2012/1107 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü Dairemizin 16.02.2012 tarih ve 2011/2074 Esas 2012/1107 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkeme kararının şikayet olunan yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile tashihi karar harcının istek halinde şikayet olunan vekiline iadesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4783, Karar No: 2015/8056, Tarih: 01.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4783 E.  ,  2015/8056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin üye işyeri olarak davalı banka nezdinde bir hesaba sahip olduğunu, ancak söz konusu hesaba pos cihazı vasıtasıyla Temmuz 2006-Temmuz 2008 tarihleri arasında geçen paraların müvekkiline ödenmediğini,yetkisiz kişiye ödendiğini, bankaya gönderilen ihtarnameye rağmen olumlu sonuç alınamadığını, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 04/08/2011 havale tarihli dilekçesinde, 107.455,00 TL'lik dekontta müvekkili şirket yetkililerinin imzalarının olmadığının tespit edildiğini, dolayısıyla davalarının 18.104,00 TL'lik kısmını atiye bıraktıklarını belirterek, icra takibinin asıl alacak 107.455,00 TL üzerinden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını, söz konusu hesaba davacıya teslim edilen pos cihazı ile gerçekleştirilen işlemlerden aktarılan paraların yatırıldığını, yine davacının bankadan çekmiş olduğu kredinin geri ödemelerinin gerçekleştirildiğini, davacının hesabında gerçekleştirilen işlemlerden haberdar olmadığı yönündeki iddiasının hayatın olağan akışına uymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı şirketi temsil yetkisi bulunmayan dava dışı ...'ın imzasına yapılan ödemeler tutarının 107.455,00 TL olduğu, hesaba nakten yatan paraların bu tutardan düşülmesi gerektiği, buna göre usulsüz yapılan ödeme tutarının 83.800,00 TL olduğu, bu ödemelerden dolayı davacı şirketin zararının bulunup bulunmadığının tespit edilemediği, ancak yetkisiz kişiye yapılan ödemelerin iki yıl gibi uzunca bir süreye yayılmasına rağmen davacı şirketin bu süreçte herhangi bir itirazının bulunmadığı, bu işlemleri benimseyip onayladığı, dolayısıyla bu miktar yönünden davanın reddinin gerektiği, bunun yanında davalı bankanın üzerinde müşteri imzası bulunmayan 20/09/2006 tarihli fişle yapılan 5.000,00 TL'lik ödemeden dolayı davacı şirkete karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

.../...

.../...

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20637, Karar No: 2017/762, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20637 E.  ,  2017/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 14/12/2015 tarih 2015/6908 Esas 2015/16787 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15440, Karar No: 2012/286, Tarih: 16.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15440 E.  ,  2012/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, murisinin dava konusu taşınmazların tapu kaydında ... şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin ... kızı ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... ilçesi ... köyü 2628 ve 2637 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olarak yer alan ...'nin baba isminin eklenmesi ile paydaş isminin "... kızı ..." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün olmayıp davaya konu olayda mevcut duruma göre tapu maliki olarak görünen kişinin artık nüfus siciline tescili mümkün değildir. Tapu kaydındaki kimlik bilgileri nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceği gibi tapu maliki ...'nin baba adının ... olduğuna dair bir kayıtta bulunmadığından talebin reddi yerine yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 16.01.2012 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6011, Karar No: 2019/5207, Tarih: 09.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6011 E.  ,  2019/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,62,52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin, katılan tarafından suça konu paranın sanığa ödendiği tarih olan “Temmuz 2007” tarihi olmasına rağmen, gerekçeli kararda suç tarihinin “04/2007” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ile katılanın aynı fabrikada çalıştıkları, sanığın çalıştığı yerden düşük ücret ile araç temin edebileceğini söyleyerek, katılandan farklı tarihlerde toplam 9.000.TL para aldığı; ancak sanığın almayı belirttiği aracı almadığı gibi parayı da iade etmediği, bu surette dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-)Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak 5275 sayılı Kanun‘un 106/3. maddesinin aynı maddenin 5. fıkrasında belirtilen düzenleme gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''600 gün'', ''500 gün'' ve ''10.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün '', ''4 gün'', ''80 TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi gereği yasal ihtarata rağmen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine, bu hususun sanığa ihtarına (yapılamadı),” ibaresi çıkartılarak yerine, "ödenmeyen adli para cezası ile ilgili 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gereğince işlem yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/262, Karar No: 2017/2120, Tarih: 28.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/262 E.  ,  2017/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 28.02.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalılar vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ....... TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre ... duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için takdir edilen ....480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11133, Karar No: 2014/373, Tarih: 14.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/11133 E.  ,  2014/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/108508

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.02.2012

Numarası : 2011/339 - 2012/53

Suç : Başkasına ait kimlik yada kimlik bilgilerini kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine karşı başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK'nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını gerektiren bir suç bulunmayan veya resmi bir belgenin düzenlenmesini de gerektirmeyen hallerde görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişinin eyleminin ise 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesine aykırılık olarak değerlendirileceği,

Somut olayda; sanığın hakkında yakalama kararı bulunmadığı halde olduğunu düşünerek kaldığı otelin resepsiyon çalışanına A..S..'nın kimlik bilgilerini söyleyerek kayıt yaptırması ve otelde kalması, kolluk görevlilerinin ismi kullanılan kişinin yakalaması olması nedeniyle yakalama kararını yerine getirmek maksadıyla otele geldiklerinde görevlilere, başkasının kimlik yada kimlik bilgilerini vermeyip kendi kimlik bilgilerini beyan etmekten ibaret eyleminin TCK'nın 268/1. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturmadığı gibi, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunulmamış olması nedeniyle TCK'nın 206. maddesindeki suç ile 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesindeki görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği bildirmeme kabahatinin de oluşmayacağı gözetilmeden sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla anılan kanunun 267. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/163, Karar No: 2020/235, Tarih: 28.05.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/163 E.  ,  2020/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 404-349

Sanık ...'in 4733 sayılı Kanun'un 8/4, TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1-3, 54 ve 5607 sayılı Kanun'un 16. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, tasfiye ve müsadereye ilişkin Gevaş Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2013 tarihli ve 404-349 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 12.12.2017 tarih ve 3480-10451 sayı ile;

1- 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Dava konusu eşyaların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca,

1- Hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine '24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,' ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün tasfiyeye ilişkin kısmının çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına" oy çokluğuyla karar verilmiştir.