muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14110, Karar No: 2022/14848, Tarih: 21.11.2022

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin 29.11.2011 tarihli ve 2011/492 Esas, 2011/886 Karar sayılı kararı ile davacı tarafça psikolojik tacizin varlığına dair somut bir iddianın ortaya konulamadığı, ispat imkânı tanınması için öncelikle somut iddianın ortaya konulması gerektiği, bu sebeple psikolojik tacizin varlığına dair iddialarının delil toplanmasını gerektirecek şekilde somutlaştırılmaması ve işe iade davası açılması ile çelişkiye düşülmesi nedeniyle delil toplanmasına gerek görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09...2014 tarihli ve 2012/14418 Esas, 2014/18599 Karar sayılı kararı ile Mahkemece taraf delillerinin toplanmadığı, davacının işe iade davası açmasının çelişki oluşturduğu gerekçesinin yerinde bulunmadığı, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği, Mahkemece taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin 04.03.2015 tarihli ve 2014/712 Esas, 2015/74 Karar sayılı kararı ile davacının iddiasını somutlaştırmaması ve açıkça ortaya koymaması nedeni ile usulüne uygun bir iddia ortaya konulmadığından ispat ... tanınmamasında usulsüzlük olmadığı, davacı vekilinin, tanık dışındaki tüm delillerini ibraz etmiş olduklarını beyan ettiği ve müvekkilinin eşi, kardeşi ve annesi olduğu bildirilen tanıkların dinlenmelerinin, verilecek karara etkisi olmayacağı gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.01.2020 tarihli ve 2019/9-571 Esas, 2020/23 Karar sayılı kararı ile tarafların dava ve cevap dilekçeleri ile iddia ve savunmalarını ispata yarar delillerini sundukları, psikolojik tacizin iddia edilen uzun süreci dikkate alındığında dava dilekçesinde her davranışın ... ... yeri, zamanı ve kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirtilmesinin mümkün olmadığı, davacının dava dilekçesinde belirttiği vakıalar ile bunların ispatı için ibraz ettiği tüm deliller birlikte değerlendirilerek iddianın somutlaştırılıp somutlaştırılmadığının belirlenmesi ve buna rağmen hâlâ belirsiz ya da çelişkili hususlar var ise hâkimin davayı aydınlatma yükümlülüğü uyarınca davacı tarafa iddialarını somutlaştırması için uygun bir süre verilerek sonucuna göre hareket edilmesi gerektiği, Mahkemece taraf delilleri toplanmadan sonuca gidilmesi nedeniyle tarafların hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiği, taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği; ayrıca davacının işe iade davası açmasının çelişki oluşturmadığı, hak arama özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrası yeniden yapılan değerlendirmede davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Mahkeme kararı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli yazılır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm ile gerekçenin önemi Anayasa düzeyinde vurgulanmış olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinde bir mahkeme hükmünün neleri kapsaması gerektiği açıklanmıştır.

07...1976 tarihli ve 1976/3-4 Esas, 1976/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde de; “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklamaya yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca bir mahkeme kararında; tarafların iddia ve savunmalarının özetlerinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, ... görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür.

“Gerekçe, hâkimin tespit etmiş olduğu (... gördüğü) maddî vakıalar ile hüküm fıkrası (sonucu) arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde, ... görülen vakıalardan çıkarılan sonuç ve hukukî sebep (veya sebepler), başka bir deyimle, hükmün dayandığı hukukî esaslar açıklanır. ... Hâkim, tarafların kendisine sundukları ve (tahkikat sonucunda) ... gördüğü maddî vakıaların hukukî niteliğini (hukukî sebepleri) kendiliğinden (resen) araştırıp (m.33) bularak, hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar. Hâkim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendi kendini denetler. İstinaf mahkemesi ve Yargıtay da, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. ...Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz. ... Hukukî dinlenilme ..., mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini de içerir.” (Baki Kuru, Medeni Usul Hukuku El Kitabı, C.I, ..., İkinci Baskı, 2021, s.890-892)

Kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Gerekçeye ilişkin hükümler, kamu düzeni ile ilgili olup gözetilmesi kanun ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama, gerek yargı erki ile hâkimin, gerek mahkeme kararlarının her türlü tartışmadan uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince, Anayasa'nın ve 6100 sayılı Kanun’un aradığı anlamda herhangi bir gerekçe oluşturulmadan karar verildiği, kararın hangi sebep ya da sebeplerle verildiğine ilişkin açıklama ve gerekçe içermediği; yazılan hususların yalnızca yargılamanın safhalarına ilişkin olduğu görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak ..., yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilerek anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte gerekçe içeren, önceki hüküm sonucuna uygun bir karar vermek olmalıdır.

Sonuç

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8913, Karar No: 2016/6918, Tarih: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8913 E.  ,  2016/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik,Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık müdafiine tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3576, Karar No: 2020/2021, Tarih: 25.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3576 E.  ,  2020/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/12/2018 tarih ve 2017/182-2018/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl davada davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosyada, müvekkili ile davalı arasında müvekkilinin işlettiği ... ili,...lçesi, ... Köyü, buğday ekili 1490 ve 3739 parseller, arpa ekili 1493 ve 1494 parseller, 50 dekarlık kısmında buğday ekili 1504 parsel ve 100 dekarlık kısmında arpa ekili 3746 parsellerdeki ürünlerin sigortalanması amacı ile 03/03/2014 ve 04/03/2014 tarihli sigorta poliçeleri akdedildiğini, 25/05/2014 tarihinde...lçesinde etkisini gösteren gök gürültülü sağanak yağış meydana geldiğini, sigortalanan arazilerde büyük oranda zarar olduğunu, ihbar üzerine gelen eksperlerin ürünlerin yağıştan önce zaten hasarlı ve hastalıklı olması gerekçesi ile ödeme yapılamayacağını bildirdiğini, müvekkilinin Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/41 D.İş sayılı dosyasından meydana gelen zararın nedenleri ve miktarının tespiti için yaptığı başvuru sonucunda meteoroloji bilirkişisinin kuvvetli gök gürültülü sağanak yağış ile birlikte fırtına hadiselerinin yaşandığını bildirdiğini, ziraat bilirkişisinin ise keşfe konu yerde herhangi bir hastalık tespit edilemediğini, tetikleyici unsur olmadan üründe yatma meydana gelmeyeceğini belirterek buğday ekili yerlerde % 80 ve arpa ekili yerlerde % 30’un üzerinde yatma meydana geldiğini beyan ettiğini, poliçe koşullarına uygun olarak ürünlerin filizlenip yetiştiği ve hasat zamanı yaklaştığı zamanda riskin meydana geldiğini, riskin sebebinin saatte 72,2 km/h hız ile esas fırtına olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmasına, tahkikat sonunda dava değerinin belirlenmesi halinde artırılmak üzere şimdilik 1.000,00 TL belirsiz alacağın zararın meydana geldiği tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 06/10/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 103.827,06 TL olarak artırmış, bozma sonrasında birleşen davasında ise, asıl dosyada Yargıtay bozma ilamı sonrasında yeniden aldırılan bilirkişi raporuna göre zararın 141.091,66 TL olarak belirlendiğini, asıl davada bozma öncesinde 92.544,35 TL üzerinden ıslah yaptıklarını, son rapora göre bakiye kalan 48.547,31 TL alacakları için ek dava açtıklarını ileri sürerek, zararın meydana geldiği tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kısmi dava açmasında hukuki yararının bulunmadığını, davacının önce sigortalı taşınmaları için düzenlenen 3755105, 3755160, 3755117, 3755174, 3765838 ve 3765754 sayılı poliçeler ile ilgili iki farklı hasar ihbarı yaptığını, 24/05/2014 tarihli ilk ihbarın dolu hasarı ile ilgili olduğunu, ekspertiz çalışması sonunda ürünler üzerinde teminat dışı hastalık sebebi ile yatma olduğunun belirlendiğini, daha sonra 25/05/2014 tarihinde fırtına olduğu gerekçesi ile hasar ihbarı yapıldığını, bu hasar ile ilgili ekspertiz çalışmasında ise ürünlerde fırtına hasarının olmadığının, teminat dışı hastalıktan kaynaklanan yatma olduğunun belirlendiğini, ancak 1490 ve 3739 sayılı parseller ile ilgili fırtına hasarı olmadığı hastalık sebebi ile yatma olduğu şeklinde rapor tutulunca geriye kalan parsellerin eksperlere gösterilmediğini, bu yatmalar sebebi ile üründe verim düşüklüğü meydana geldiğinden verim değeri üzerinden poliçe zeyil edilerek prim iadesi yapıldığını, davacının taşınmazlarındaki ürünlerde fırtına hasarı bulunmadığını savunarak, asıl davanın öncelikle usulden, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini istemiş, birleşen dava ile ilgili zamanaşımı itirazı ile birlikte davacının davasını dayandırdığı bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, ürünlerdeki hasarın hastalıktan meydana geldiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olan zararın 25/05/2014 tarihinde 62/km-h hızla esen rüzgar (bofor rüzgar ıskalasında fırtına olarak tabir edilen) ve şiddetli yağış (54,2 k3/m2) nedeniyle meydana geldiği, 1490, 3739, 1504 no.lu parsellerde üretilen buğdayda %80 oranında ve 1493, 1494, 3746 no.lu parsellerde ekili olan arpada %30 yatmaya neden olduğu, dava konusu alanlardaki hasarların 4041992, 3755117, 3765838, 3766754 ve 3755174 no.lu poliçelerde belirtilen teminatlar kapsamında alınması gerektiği, ancak 3755105 ve 3755160 poliçelerin kapsam dışı olduğu, toplam zarar hesabının 141.091,66 TL olarak hesaplandığı, bozma öncesi hüküm altına alınan 92.544,35 TL davacı tarafça temyiz edilmediği, dolayısıyla bu tutar üzerinden hükmü temyiz eden davalı taraf yönünden usuli kazanılmış hak söz konusu olduğundan aleyhe hüküm kurma yasağı nedeniyle kabul edilen 92.544,35 TL' nin üzerinde kalan fark bedeli davacının ek davada talep hakkı söz konusu olmadığı gerekçesi ile, asıl davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 92,544,35 TL nin dava tarihi olan 04/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen Çorlu 3. Asliye hukuk Mahkemesinin 2018/65 esas 2018/161 karar sayılı dosyası yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl dosya davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, asıl dosya davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, verilen ilk karardan önce davacı tarafından yapılan ihbar üzerine sigortalı ürünlerin bulunduğu yere giden eksperlerce hazırlanan raporda hasarın sebebi bitki hastalığı, mahkeme dosyasına sunulan bilirkişi raporunda ise meteorolojik koşullara bağlı fırtına ve yağış gösterilmiştir. Mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden verilen karar Dairemizce bu yöne işaret olunarak bozulmuştur. Bozma ilamı sonrasında, mahkemece bozmaya uyularak yeniden bilirkişi raporu alınmış ise de, raporda davalı yanın davanın bidayetinden beri savunmasının esasını teşkil eden hasarın üründeki bitki hastalığına dayalı olarak oluştuğu yönündeki savunmalar konusunda bir değerlendirme yapılmamış, sadece davacının ibraz ettiği CD’ler incelenmek suretiyle rapor sunulmuştur. Davalı tarafça delil listesinde eksperlerce yapılan tespitlere ilişkin olarak hazırlanmış CD’lerin kurumdan istenilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, davalıya yazılan müzekkerelerde sadece sigorta poliçeleri istenilmiş, davalının delil olarak ibraz ettiği CD’ler dosyaya kazandırılmamıştır. Açıklanan sebeplerle, davacının ürünlerinde meydana gelen hasarın meteorolojik koşullara bağlı olduğu yönünde değerlendirme içeren rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli olmayıp bu rapora vaki davalının ciddi itirazları ve dosyaya sunduğu tüm delilleri ilgili yerlerden istenilip yeni veya ek bir rapor alınarak değerlendirilmeden asıl davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3847, Karar No: 2022/5789, Tarih: 24.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3847 E.  ,  2022/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4946, Karar No: 2016/10359, Tarih: 21.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4946 E.  ,  2016/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-S...adına Av. ... 2-G... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 28.01.2016 günlü ve .../... Esas .../... Karar sayılı hükmün temyizen incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyası incelendi, gereği konulup düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK ..../..-.. E., ..../... K., ... HD .../... E., .../... K.)

Bu çerçevede davacının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı tarafından sunulan belgeler incelendiğinde, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında gerekli şartları taşımadığı anlaşılmıştır. Bu durum karşısında Dairemizce davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan ret kararının hükmü temyiz eden davacıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15704, Karar No: 2024/9396, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/15704 E.  ,  2024/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/249 E., 2012/42 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2018 tarihli ve 2011/249 Esas, 2012/42 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.10.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.