muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14125, Karar No: 2014/8669, Tarih: 27.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14125 E.  ,  2014/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...... tarafından, davalı ... aleyhine 07/09/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın manevi tazminat istemin yönünden reddine, maddi tazminat istemi yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Haksız eylem sonucu zarar doğrudan veya dolaysız doğabileceği gibi haksız eylemin hukukunda yansıma yoluyla da zararın doğabileceği kabul edilmektedir. Somut olayda kişinin mal varlığından onca meyve ağacı kesilmiştir. Bu eylemin kişinin maneviyatında eksilme meydana getirmeyeceği düşünülemez. Bu kayıp nedeniyle üzüldüğü, moral çöküntüsüne uğradığı açıktır. Ayrıca bütün kasıtlı eylemler geleceğe yönelik olarak yeni ve bilinmeyen tarzda eylemler gerçekleşeceği kaygı ve korkusu verir. Bu da kuşkusuz manevi tazminat konusu oluşturur.

Buna göre davacının manevi zarara uğradığını düşünüyorum. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 27/05/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/8709, Karar No: 2015/1295, Tarih: 09.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/8709 E.  ,  2015/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, imar uygulamasının iptali nedeniyle kök parselin ihyası ya da tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2012/5529 Esas 2012/15533 Karar sayılı ilamıyla “...mahallinde yapılan uygulama neticesinde teknik bilirkişinin çekişme konusu taşınmazın tescil harici alandan ihdas edilerek ... Belediyesi adına tecil edildiğini, halbuki ihdas edilen alanda kapanmış yol bulunmadığını bildirdiği, ne var ki çekişme konusu 991 nolu kök parselin imar uygulamasından önceki vasfının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmadığı, öte yandan, çekişme konusu yerin Belediyeye devri gereken yerlerden olup olmadığı hususu üzerinde de durulmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bu konuda gösterdikleri tüm delillerin toplanması, soruşturma eksiksiz tamamlanarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir....” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, hakim değişikliği nedeni ile önceki tutanaklar okundu şeklinde bir cümle ile hakim değişikliği tutanağa yazılıp yargılama kaldığı yerden sürdürülüyor ise de, keşfin yapılması, tanıkların dinlenmesi, bilirkişi raporlarının denetlenmesi gibi önceden toplanan delillerle yorum ve değerlendirmede zorluklarla karşılaşılacağı, usul hükümleri ve ekonomisi gereğince yeniden aynı delillerin toplanması imkanı olmadığı, davayı tarafların hazırlaması ilkesi gereğince yeniden delil istenmesinin de mümkün olmadığı, yoğun iş yükü ve çalışma süreci altında adil yargılama süresini de geçmemek üzere yargılamayı hızlandırarak değerlendirme yapılıp, tarafsızlık ilkesi de korunularak toplanan deliller değerlendirilerek davanın reddi sonucuna ulaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir. Kaldı ki imar parsellerinin hukuki dayanağını teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilip kesinleşmesi ile imar parsellerinin TMK'nın 1025. maddesinde öngörülen yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Buna göre kadastrol parsellerin gittileri olan imar çap kayıtlarının iptal edilip eski kadastrol parsellerin geometrik ve mülkiyet durumunun yeniden ihyasına karar verilmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamına aykırı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7746, Karar No: 2008/13928, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7746 E.  ,  2008/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, abonesi olduğu telefonunu davalı ...’a devir ettiğini ve nakil sözleşmesi imzaladığını, davalı ...’ın bu telefonu diğer davalı ...’a onun da davalı ...’a devir ettiğini, telefonun davalıların kullanımında olduğu halde, konuşma ücreti olan 3.019,00 YTL’nin ... tarafından kendisinden tahsil edildiğini ileri sürerek, ... olduğu miktarın davalılardan rücuen tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ..., davacının bilgisi ve rızası ile ona ait telefonu kullandıklarını, ancak kullanım bedellerini de ödediklerini, davaya konu edilen borç miktarının ise diğer davalı ...’ın Kullanımından kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemişler, davalı ... ise, davacıya ait telefonu hiçbir şekilde kullanmadığını, bu nedenle borcunun da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin ilk hüküm, davacının temyizi üzerine, Dairemizce, “Davalı ... ve ...’un, telefonun kendilerine devir edildiği hukuki olgusunu kabul ettikleri, ancak kullanım bedelini ödediklerini savunmaları karşısında, mahkemece davacıya ait telefonun nakline ilişkin tüm belgeler ile fatura bilgilerinin Telekomdan istenilerek, nakil adresinin davalıların adresi ile ilgisi araştırılıp, davalılardan ödemeye ilişkin delilleri sorulmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama

2008/7746-13928

sonunda bu kez davanın kabulüne, 3.019,00 YTL üzerinden davalıların takibe itirazlarının iptaline, asıl alacak üzerinden hesaplanacak %40 inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalılar ... ve ...’in temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2008/7746-13928

sonunda bu kez davanın kabulüne, 3.019,00 YTL üzerinden davalıların takibe itirazlarının iptaline, asıl alacak üzerinden hesaplanacak %40 inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalılar ... ve ...’in temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, kendisine ait telefonun, diğer davalılarla birlikte davalı ... tarafından da kullanıldığını belirterek, Telekoma ... olduğu konuşma ücretlerinin rücuen tahsili için adı geçen davalı hakkında da takip başlatmışsa da, davalı ..., davacıya ait telefonu hiçbir şekilde kullanmadığını belirterek, iddiayı kabul etmediği gibi, davacıya ait telefonun davacının rızası dışında davalı ... tarafından kullanıldığı ispat da edilememiştir. Bu durumda adı geçen davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davacıya ait telefonun konuşma bedellerinden davalı ...’ın da sorumlu olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bent gereğince davalılar ... ve ...’in temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23643, Karar No: 2014/6270, Tarih: 19.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23643 E.  ,  2014/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.09.2013

No : 2008/158-2013/749

Dava, yaşlılık aylığına hak kazanıldığının ve aidiyetin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Bina inşaatı işyerinde 01.01.1978 günü çalışmaya başladığı yönünde hakkında imzalı işe giriş bildirgesi düzenlenen, E. oğlu, V. ilçesi nüfusuna kayıtlı, 01.10.1952 doğumlu, ... sicil numaralı dava dışı A.K.’ın, kendisine yaşlılık aylığı tahsis edilmeksizin 17.10.1980 günü yaşamını yitirdiği ve hak sahiplerine de ölüm aylığı bağlanmadığı, yargılama aşamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla bildirgedeki fotoğraf ve imzanın davacıya ait olduğunun belirlendiği anlaşılmakta olup 1971 – 1980 döneminde anılan kişi adına geçen hizmetlerin A. oğlu, Ş. ilçesi nüfusuna kayıtlı, 10.01.1952 doğumlu, aynı adı taşıyan davacıya ait olduğunun ve 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine ilişkin davada mahkemece, tahsis talebi reddedilip iddiayı doğrulayan tanıkların anlatımlarına dayanılarak 01.01.1978 – 01.04.1978 dönemine ait 90 günlük hizmetin aidiyetine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından biri 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Diğer taraftan söz konusu Kanunun 71. maddesinde, ölen sigortalının hak sahibi kimselerinden hiçbiri bu Kanuna göre ölüm sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanamadıkları takdirde sigortalının ve işverenlerinin ödedikleri malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin hak sahiplerine toptan ödeme şeklinde verileceği belirtildikten sonra ek 14. maddesinde, prim ve aidat iadesi veya toptan ödeme yapılarak tasfiye edilen hizmetlerin ihyasına ilişkin düzenleme yapılmıştır.

Diğer taraftan söz konusu Kanunun 71. maddesinde, ölen sigortalının hak sahibi kimselerinden hiçbiri bu Kanuna göre ölüm sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanamadıkları takdirde sigortalının ve işverenlerinin ödedikleri malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin hak sahiplerine toptan ödeme şeklinde verileceği belirtildikten sonra ek 14. maddesinde, prim ve aidat iadesi veya toptan ödeme yapılarak tasfiye edilen hizmetlerin ihyasına ilişkin düzenleme yapılmıştır.

Anılan yasal mevzuat ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, hak alanlarını ilgilendirdiğinden yaşamını yitiren A.K.’ın hak sahipleri belirlenip yöntemince davaya katılımları sağlanarak göstereceği kanıtlar toplanmalı, Kuruma yazı yazılarak hüküm altına alınan döneme ait sigorta primlerinin toptan ödeme olarak bu kişilere geri verildiği belirlendiği takdirde bu kez tasfiye edilen hizmetin ihyasına ilişkin düzenleme dikkate alınmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14260, Karar No: 2013/18234, Tarih: 18.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14260 E.  ,  2013/18234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA KAYIT DÜZELTİMİ

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kayıt maliki ...'in tapu kayıtlarında baba adının ... olarak yazılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 3 parsel sayılı taşınmazın ... adına olduğu kayden sabittir.

Davacılar, kök muris ...'in tapu kaydında baba isminin yazılmadığını ileri sürerek baba adının ... olarak yazılmasını istemişlerdir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, kadastro tespit tutanakları, nüfus kayıtları, zabıta araştırması ve tanık anlatımlarına göre kayıt maliki ...'in davacıların kök murisi ... oğlu ... olduğu anlaşılmaktadır. Dosya içinde bulunan veraset ilamından da bu husus saptanmıştır.

Ne var ki; kök muris ...'e ait veraset ilamında Medeni Kanununun kabulünden önce öldüğünün belirtildiği, Nüfus Müdürlüğünün mahkemeye gönderdiği yazıda ise nüfus kayıtlarının ilk tescili sırasında ...'in ölü olması nedeniyle nüfus kütüklerine tescilinin yapılmadığı belirtilmiştir.

... Bakanlığı ... ve...İşleri Genel Müdürlüğünün 12/01/2010 tarihli bir başvuru üzerine vermiş olduğu B050NÜV0070003.120- 15688-10-101.01 sayılı cevabı yazısında; Nüfus Hizmetlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulunmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılmasının kanunen mümkün olmadığı” bildirilmiştir.

...Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü yazısında belirtilen nedenlerle idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak açılan bu tür davalarda düzeltme kararı verilemeyen hallerde tespit kararı verilmesi gerekli ve zorunludur.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Hal böyle olunca; mevcut duruma göre şahsın artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece “talep konusu taşınmazın tapu kaydında malik olarak görünen ... ile davacılarn kök murisi ....’in aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde düzeltme kararı verilmesi doğru değildir.

İlgili idarenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5236, Karar No: 2014/12353, Tarih: 04.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5236 E.  ,  2014/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.09.2013

NUMARASI :Esas no:2011/43 Karar no:2013/336

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 194. maddesine dayanan aile konutu nedeniyle tapu iptal ve tescil, ipoteğin kaldırılması ve konutun tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2004/91, Karar No: 2004/111, Tarih: 11.05.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/2-91 E., 2004/111 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/2-91 E., 2004/111 K.**

**- CEZANIN ERTELENMESİ

- GEREKÇELİ KARAR

- KARARIN HUKUKİ DAYANAĞI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 30 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 459 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 119 ]

**"İçtihat Metni"**

Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak suçundan sanık Zehir T..'un, TCY'nın 459/2-son ve 59. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 57. 037.500 Lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 2918 sayılı Yasanın 119. maddesi gereğince sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına, hakkında 647 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına iliş-kin Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.5.2001 gün ve 1199-431 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 6.11.2002 gün ve 6265-19007 sayı ile;

"Sanık hakkında tayin olunan cezasının yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 4.3.2003 gün ve 1243-64 sayı ile; 647 sayılı Yasanın 6. maddesindeki düzenleme "... geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimine göre..." şeklindedir.

Bu ifadeden sanığın suç işleme hususundaki eğilimini her halükarda geçmişteki haline bağlamak mümkün değildir. Yasa koyucu, erteleme için sadece geçmişteki halinin değerlendirilme-sini yeterli görseydi, yasa metnine ayrıca "... suç işleme hususundaki eğilimi ..." ibaresini koymazdı.

Ayrıca yasadaki düzenlemede "suç işleme hususundaki eğilimin" neler olabileceği belir-tilmeyerek; bu konuda yargıca çok geniş bir takdir hakkı tanınmıştır.

Yasa koyucu "suç işleme eğiliminin" neler olabileceği yönünde bir kısıtlama getirmediği halde; bu husustaki Yargıtay içtihatlarında belirtilen ertelememe nedeninin fiilin özelliklerine dayandırılmayacağı gerekçesi bir kısıtlamadır.

Somut olayları gözönüne alarak yasayı yorumlarsak;

Trafiğin normal akışına uygun olmayacak şekilde, araç ile yola ters istikamette giren sanı-ğın, önceden sabıka kaydı olmasa; bunun dışında kişisel olarak olumsuz bir davranışı bulunmasa bile; bu sanığın trafik suçu işlemeye eğilimli olmadığı söylenemez.

Buradaki değerlendirme fiilin yaratacağı tehlike ile ilgilidir... Bu veya benzer şekilde taksirli suç işleyip, 8/8 oranında kusurlu olan sanık ile küçük bir hatasından dolayı 1/8 oranında kusurlu olacak şekilde taksirli suç işleyen sanıkların eylemlerinde suç işleme eğilimi farklı değerlendirilmelidir.