muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6490, Karar No: 2025/2316, Tarih: 21.03.2025

7. Ayrıca Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlünün 31.07.2023 tarihine kadar Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair “12.06.2023 tarihli ve 2023/10030 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin” hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2024 tarihli ve 2024/508 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8535, Karar No: 2020/1824, Tarih: 06.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8535 E.  ,  2020/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair kararın tavzih isteminin reddine ilişkin verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Talep, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi ile açılan davanın kabulüne dair verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yöntemimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından ve hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerektiğinden, tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı idare adına tescil edilmesi,

Doğru değil ise de; bu maddi hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1- a numaralı fıkrasının 2. paragrafı ile 1-b numaralı fıkrasının ikinci paragrafında yer alan (davalı ...) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12024, Karar No: 2017/2671, Tarih: 10.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12024 E.  ,  2017/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü ve mezun olduğu, mevzuat anaokullarında staj yaptığını, ancak davalı kurumun 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca ödemesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, meslek lisesinde öğrenim gören ve mezun olan öğrencilerin staj yükümlülüğünün bulunduğu, ancak ödenek olmadığından davacıya bir ödemenin yapılmadığının anlaşıldığı, yasa kapsamında davacının öğrenci tanımına uyduğu, yapmış olduğu stajın işletmelerde beceri eğitimi niteliğinde olduğu ve staj yapılan yerin de yasa kapsamında hizmet üreten kamu kurumu olduğu kabul edilerek bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “.... Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısında; davacının 23/09/2014-03/06/2015 tarihleri arası staj yaptığı kendisine ücret ödenmediği, Hazro Mesleki ve Teknik Eğitim Müdürlüğünün yazısının da benzer ifadeleri içerdiği yer verildiği, sözleşmenin imzalanmadığı, ödenek olmadığından ödeme yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısında; davacının 23/09/2014-03/06/2015 tarihleri arası staj yaptığı kendisine ücret ödenmediği, Hazro Mesleki ve Teknik Eğitim Müdürlüğünün yazısının da benzer ifadeleri içerdiği yer verildiği, sözleşmenin imzalanmadığı, ödenek olmadığından ödeme yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davacının, staj yaptığını iddia ettiği okul veya işletmenin sorularak tespitinden sonra, ilgili okul veya işletme ile yazışma yapılarak, staj yapıp yapmadığının sorulması, taraflar arasında buna ilişkin yazılı bir sözleşme bulunup bulunmadığı araştırılarak; stajın yapılmış olması durumunda hangi tarihler arasında staj yaptığının, bu süre zarfında izinli veya raporlu geçen günlerin olup olmadığının tespiti, staj yapılan birimde çalışan personel sayısının belirlenmesi ve ayrıca davalı kurumca staj nedeni ile herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12616, Karar No: 2012/373, Tarih: 17.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12616 E.  ,  2012/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/12/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, desteğin elektrik akımına kapılarak ölmesi nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde davalının tam kusuruna dayanılmıştır.. Davacıların desteği ... yüklü olan kamyonun üzerine cıkıp ayağa kalktığı sırada elektrik akımına kapılarak ölmüştür. İstanbul Teknik Üniversitesin'de görev yapan akademisyenlerden oluşan heyetten alınan 18/10/2007 ve 24/07/2008 tarihli kusur raporları ile davacıların desteğinin %70, davalının %30 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Davacılar davalının tam kusuruna dayanarak istemde bulunduklarına, yargılama sırasında ise davalının müterafık kusurlu olduğu anlaşıldığına göre müterafik kusur dikkate alınarak matematiksel olmamak üzere manevi tazminattan uygun bir indirim yapılması gerekirken talebin aynen kabul edilmesi doğru bulunmamış; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacıların tüm davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2979, Karar No: 2018/5674, Tarih: 07.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2979 E.  ,  2018/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ile........ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 12/07/2011 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının, davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Mahkemece, meydana gelen iş kazası nedeniyle mevcut ceza davasında mahkum olan sanık ... bakımından da kusur yönünden değerlendirme yapılarak, sigortalı ve diğer tarafların eldeki davada ihlal ettikleri iş güvenliği kuralları ile ihlal sonucuna bağlanan şahsi kusur oranları ile işveren şirket ve üniversitenin kusur oranları ayrı ayrı belirlenmelidir. Belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... ile.......vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ilgili hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak dikkate alınarak hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... ile.......vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ilgili hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak dikkate alınarak hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/2748, Karar No: 2016/5543, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/2748 E.  ,  2016/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan yardımların davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9,10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, her iki davalı yönünden 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, asıl işveren konumundaki A.Ş. yönünden 10. maddenin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır.

Bilindiği üzere 506 sayılı Yasa’nın 87. maddesinde, “ ..bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden aracı olan 3. kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur.” hükmü öngörülmüş olup, 10. maddenin şartlarının bulunması halinde asıl işverenin de bu maddeye göre sorumlu olduğu gözetilmelidir.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile , “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Eldeki davada 02.12.2008 tarihli S...B... İnceleme Raporu ve eklerinde yeralan ifade tutanaklarında kazalı A... G...'ün işe geriş bildirgesinin süresinde Kuruma verilmediğinin belirtildiği anlaşılmakla birlikte, Mahkemece bu hususta araştırma yapılmamıştır. Mahkemece kazalıya ait işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği tarih araştırılarak sonucuna göre 10. madde şartlarının oluşup oluşmadığı irdelenmelidir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., .../....E., .../...K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

0 halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8218, Karar No: 2012/8845, Tarih: 30.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/8218 E.  ,  2012/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜLER : ..., ..., ...

SUÇ : Yağma, kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlüler ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükümlüler ..., ... ve ... hakkında Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2003 günlü önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-126 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlüler hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan ilk hükmün adı geçen sanıklar tarafından temyiz edilerek Dairemizin 05.07.2005 gün 2003/6569 esas, 2005/6597 sayılı kararı ile bozulması üzerine dosyanın yeniden ele alınıp hükümlüler ..., ... ve ... yeniden kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlüler ..., ... ve ... savunmanlarının hükümlüler hakkında yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hükmedilen ceza süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile CMUK.nın 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanları temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.