muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2455, Karar No: 2022/6932, Tarih: 20.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2455 E.  ,  2022/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2012 tarihli, 2010/519 Esas ve 2012/79 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.04.2014 tarihli, 2014/6553 Esas ve 2014/7370 Karar sayılı "ret" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2022 tarihli yazısı ile sanık ... lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen 016.04.2014 tarih, 2014/6553 Esas ve 2014/7370 karar sayılı " ret" kararının sanık Etuğrul Gök yönünden KALDIRILMASINA,

Sanık ...'ün yokluğunda verilen mahkûmiyet hükümlerinin, sanığın sorgusunda bildirdiği, aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince "...’ın imzasına tebliğ edilerek, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Ayrıca en yakın komşusu kapıcı veya yöneticiye haber verilmiştir.” şeklinde tebliğ edildiği belirtilmiş ise de; posta memuru İzzetin Kaya’nın, tebligat evrakında imzası bulunan ...’a gerekçeli karar teslim etmediği halde sahte imza atmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği gerekçesiyle Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli, 2019/784 Esas ve 2020/245 Karar sayılı kararı mahkûmiyetine karar verdiği, bu nedenle sanık ...'e yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu belirlenip 11.09.2012 eski hale getirme isteminin kabülüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen ... ile birlikte, gercekte oto alıp satma iradeleri olmadığı halde ... Oto Galeri isimli iş yeri açıp, müştekilerin araçlarını satış bedellerinin cüzi bir kısmı peşin, geri kalan kısmı vadeli olarak satın alıp, satış yetkisi içerir vekaletnameler aldıkları, daha sonra bu araçları 3. kişilere sattıkları ve iş yerini kapatıp ortadan kayboldukları iddia ve kabul edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 158/1-i bendinde, serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesinin nitelikli dolandırıcılık hali olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 65/2. maddesinde, “serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya mesleki bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır” şeklinde tanımlandığı, aynı Kanun'un 66. maddesi ise “serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır” denildiği, aynı Kanun'un 37. maddesinin 4. bendinde ise gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle uğraşanların bu işlerinden doğan kazançlarının bu kanunun uygulanmasında ticari kazanç sayılacağının belirtildiği, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerektiği, somut olayda galerici olduğu belirtilen sanığın bu görevinin serbest meslek olarak nitelendirilemeyeceği ve eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde öngörülen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

1) Hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini yasaya aykırı,

2) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17761, Karar No: 2012/4213, Tarih: 08.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17761 E.  ,  2012/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8760, Karar No: 2012/6267, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8760 E.  ,  2012/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2009 gün ve 2008/4 Esas, 2009/806 Karar sayılı hükme karşı sanığın vaki temyiz talebinin reddine dair Mahkemece aynı esas ve karar üzerinden verilen 08.09.2009 günlü Ek Karara yönelik sanık müdafiince gönderilen dilekçenin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce temyiz mahiyetinde olduğundan bahisle Yargıtayca incelenmesi istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gıyabında verilip 16.07.2009 tarihinde tebliğ edilen esas hükmü 29.07.2009 gününde, 07.10.2009 tarihinde tebliğ edilen Ek Kararı da sanık müdafiin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne 26.04.2010 gününde gönderdiği dilekçenin de Ek Kararın temyizi mahiyetinde kabul edilmekle 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal sürelerden sonra temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddi ile Ek Kararın ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14238, Karar No: 2024/4043, Tarih: 13.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14238 E.  ,  2024/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/294 Esas, 2019/477 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU KARAR:Mahkumiyet

KANUN YARARIBA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/294 Esas, 2019/477 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 04.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149126 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149126 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 04/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2016 tarihli ve 2016/102 soruşturma, 2016/42 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/349 esas, 2017/139 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/203 sayılı kararıyla, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, bu haliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği,

Ayrıca Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, bu karara müteallik Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı ve uyarı yazılarının şüphelinin doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

İncelemeye konu 12/03/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla aynı sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 30/04/2019 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 04/01/2016 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan dava sonucunda durma kararı verildiği gözetildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemlerin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Şüpheli hakkında 12.03.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2019 tarihli, 2019/42438 soruşturma, 2019/1552 Esas, 2019/10926 sayılı iddianamesi ile hakkında daha önceden işlediği 04.01.2016 tarihli eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B.Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.07.2019 tarihli ve 2019/294 Esas, 2019/477 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 04.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Dosya arasındaki Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/203 sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanık hakkında 04.01.2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli ve 2016/102 soruşturma, 2016/42 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2016/349 Esas, 2017/139 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/203 karar sayılı kararıyla, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, bu haliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği kararın 02.12.2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava dosyası kapsamına göre;

Dava dosyası kapsamına göre;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvuru süreleri yanıltmaya sebep olmayacak şekilde itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu kararın ihlali mümkün olmadığından daha sonraki eylemler nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca da doğrudan kamu davası açılamayacağı, somut olayda şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.01.2016 tarihli eylemi nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda şüpheliye itiraz kanun yoluna ilişkin süre ve mercii gösterilmediği kararın ihlali nedeniyle yapılan yargılama sonunda, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/203 karar sayılı kararıyla, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, bu haliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilip kesinleşmesi karşısında, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu dava dosyasında da sanık hakkında önceden verilmiş geçerli bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmaması sebebiyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, kamu davasının durmasına karar verilip evrakın gereği için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2019 tarihli ve 2019/294 Esas, 2019/477 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/7174, Karar No: 2014/14035, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7174 E.  ,  2014/14035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Müstehcenlik, hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13715, Karar No: 2006/16633, Tarih: 19.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13715 E.  ,  2006/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takibe konu senetlerden 30.06.2002 vadeli 4.000.YTL.lik senette keşidecinin borçlu şirket, lehtarın ise S. A., cirantanın ise alacaklı H. S. olup, ciro silsilesinin düzgün ve alacaklının yetkili hamil bulunduğu anlaşılmakla bu senet yönünden takibin iptali isteminin reddi yerine takibin tümden iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/723, Karar No: 2017/10612, Tarih: 13.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/723 E.  ,  2017/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.