muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2441, Karar No: 2025/3763, Tarih: 12.05.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, meşru savunmaya, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemenin, sanığın katılanlara yönelik eylemlerine ilişkin kabul ve vasıflandırmasında isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğnamedeki hükümlerin suçların vasfı yönünden bozulmasına yönelen düşünceye iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlerin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın katılanlara yönelik eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3568 Esas, 2022/3750 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamından;

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamından;

Olay günü katılanların Kanal kahvehanesinde oturdukları sırada sanık ... ve arkadaşı ...'ın kahvehaneye geldikleri, ... ile katılanlar arasında anlaşmazlık bulunması nedeniyle katılanların sanık ve arkadaşının kahvehaneden gitmelerini istemeleri üzerine aralarında tartışma çıktığı, katılanların sanık ... ve ...'ı tartaklamaları üzerine sanık ve arkadaşının kahvehaneden geldikleri araca binerek uzaklaştıkları, sanığın yalnız başına 10-15 dakika sonra tekrar kahveye geldiği, tanık anlatımlarına göre önce yere doğru ateş ettiği, katılanların üzerine doğru gelmeleri üzerine katılanların üzerlerine üç kez daha av tüfeğiyle ateş ettiği, katılan ...'un "BTM ile giderilemez, Kakaneus açık kırığı yaşam fonksiyonlarına Ağır (4) derecede etkisi vardır." şeklinde, katılanlar ..., ... ve ...'un ".... ile giderilemez" nitelikte yaralandıklarının, İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğününün 06.10.2021 tarihli inceleme raporuna göre yakın ve uzak atışların olduğunun tespit edildiği, katılanların yaralanmalarının ekseriyetle diz altında olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın eylemlerinin kasten öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile hükümler kurulmuş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun çeşitli içtihatlarında sonuçlarını bilerek ve isteyerek fiili işleme iradesi olan failin iç dünyasını ilgilendiren kastın failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak değerlendirilmesi gerektiği,

Öldürme kastının ise

-Fail ile mağdur arasında olay öncesine dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunup bulunmadığı,

-Olayda kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişli olup olmadığı,

-Mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti,

-Darbelerin vurulduğu bölgenin hayati önem taşıyıp taşımadığı,

-Failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği, şeklinde belirtilen ölçütler dikkate alınmak suretiyle belirleneceği ve 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs kurumunun uygulanabilmesi için ise, işlenmesi kast edilen suç açısından elverişli bulunan hareketlerle doğrudan doğruya icra hareketlerine başlanması, ancak elde olmayan nedenlerle haraketlerin tamamlanamamış veya neticeye ulaşılamamış olmasına göre değerlendirilebileceği,

-Failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği, şeklinde belirtilen ölçütler dikkate alınmak suretiyle belirleneceği ve 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs kurumunun uygulanabilmesi için ise, işlenmesi kast edilen suç açısından elverişli bulunan hareketlerle doğrudan doğruya icra hareketlerine başlanması, ancak elde olmayan nedenlerle haraketlerin tamamlanamamış veya neticeye ulaşılamamış olmasına göre değerlendirilebileceği,

Olayımızda Katılanlar ile sanık arasında geçmişte her hangi bir husumet bulunmadığı, katılanlar ile sanığın arkadaşı ... arasındaki anlaşmazlık nedeniyle oluşan tartışmaya haricen dahil olduğu, sanık ile arkadaşının kahvehanede tartaklanmaları ve orada oturmalarının engellenmesi nedeniyle haksız tahrik altında ani gelişen bir kızgınlıkla eylemi gerçekleştirdiği, suçta kullandığı av tüfeği suça elverişli ise de, sanığın ilk atışı yere doğru, diğer atışları da katılanların üzerine doğru gelmesi üzerine katılanların diz altı kısımlarını hedef alarak yaptığı,

Katılan ......'un .... Adli Tıp Şb. Md. Nün 24.6.2021 t.li adli rapor kaydına göre sağ bacak, sağ diz, diz altında damar ve sinir yarası oluşturan ve BTM ile giderilemez nitelikte,

Katılan ... ...'un .... Adli Tıp Şb. Md. Nün 24.6.2021 t.li adli rapor kaydına göre yüz, sol kasık, her iki bacakta yaralanma, sol kaş ve çenede( toplam iki adet), sağ bacak yukarıda 7-8, sol bacak yukarıda 3-5 saçma olacak şekilde yaralanma oluşturan ve BTM ile giderilemez nitelikte ,

Katılan ... ...'un .... Adli Tıp Şb. Md. Nün 11.6.2021 t.li adli rapor kaydına göre sadece topuk bölgesinden (yakın atış) yoğun saçma girişi ile oluşan BTM ile giderilemez ve 4. Derece ağır kemik kırığı oluşturan nitelikte,

Katılan ... ...'un ise .... Adli Tıp Şb. Md. Nün 24.6.2021 t.li adli rapor kaydına göre ayak, bacak, yüzde kanama, sağ göğüs üzerinde ve kasıkta saçma, sağ bacak ve uyluk üzerinde saçma yarası, sağ bacakta ve uyluk üzerinde 7-8 tane saçma isabeti sonucu BTM ile giderilemez nitelikte yaralandığı,

Katılanlardaki yaralanmaların basit tıbbı müdahele ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmelerine neden olmayacak şekilde olduğu, sanığın yakın ve uzak atış mesafelerinden yaptığı tüfek atışlarının katılanların vücutlarının ölümü meydana getirebilecek uzuvlarını hedef almadığı gibi, yakın atışın bile hayati tehlike oluşturmadığı, tüfekte iki adet fişek daha bulunmasına rağmen kendiliğinden eylemlerine son vererek olay yerinden uzaklaştığı da dikkate alınarak sanığın katılanlara yönelik tüm eylemlerinin silahla kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiği halde sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesinin bozmayı gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/1250, Karar No: 2015/43178, Tarih: 30.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/1250 E.  ,  2015/43178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/110068

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/237 (E) ve 2010/327 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık Recep’in, kimliği tespit edilemeyen firari sanık ile fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket edip yakınanın elindeki cep telefonunu zorlama olmaksızın ani bir hareketle alarak olay yerinden beraberce kaçtıkları somut olayda, yağma suçunda aranan boyutta cebir bulunmadığı, yakınanın çalınan cep telefonunun geri alınması anında bir karşı duruş da sergilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine delillerin taktir ve tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık İçin baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedİlemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. O.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/122, Karar No: 2005/158, Tarih: 06.12.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/7-122 E., 2005/158 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-122 E., 2005/158 K.**

**- KAMBİYO YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜ YERİNE GETİRMEMEK

- TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA**- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 119 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 305 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 317 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık ..... ...... San. A.Ş.ne yüklenen kambiyo yükümlülüğünü yerine getirmemek suçunun, nitelik değiştirerek kambiyo yükümlülüğünü süresinden sonra yerine getirmek suçuna dönüştüğünün kabulüyle sanık Şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesince 16.10.2003 gün ve 284-1442 sayı ile verilen kararın katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 30.09.2004 gün ve 4375-10421 sayı ile;

"06.08.2003 gün ve 25191 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair 4961 sayılı Kanunun" Geçici 2. maddesindeki düzenlemelere göre ve dava konusu ithalat hesabının anılan Yasanın yürürlüğe girmesinden önce kapatıldığı da gözetilip TCK.nun 2. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 21.03.2005 gün ve 1502-212 sayı ile;

"Hesabın süre dışında kapatıldığı ve verilen sürede de ön ödeme kapsamındaki bu suçtan dolayı sanık şirket vekilinin ön ödemeyi yapıp cezanın asgari haddi ile masrafları vezneye yatırdığı, vezne makbuzunu ibraz ettiği, bu nedenle daha önceki hükümde davanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği, ancak Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamıyla kararımızın bozulduğu, halbuki eski kararımızın şirketin daha lehine olduğu görülmekle bozmaya uyulmayıp eski hükümde direnilmesi kararı verilerek ön ödeme yapılan bu davada 1567 sayılı Kanunun 3/a maddesi delaletiyle TCK'nun 119. maddesi gereğince davanın ortadan kaldırılması gerekmiştir." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 19.09.2005 gün ve 159309 sayılı "temyiz isteminin reddi" istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen dosya içeriğine göre;

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 19.09.2005 gün ve 159309 sayılı "temyiz isteminin reddi" istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkeme, sanık şirketin ithalat hesabını süresinden sonra kapattığı, 1567 sayılı Yasanın 3/a maddesinde belirtilen ve önödemeye tabi bulunan bu suçtan dolayı yapılan öneriye uyarak, yargılama giderleri ile birlikte toplam 222.303.180 TL parayı süresi içinde 11.09.2003 tarihinde Maliye veznesine yatırdığından bahisle, sanık şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin önceki kararında direnmiş, katılan vekili bu hükmü neden göstermeden temyiz etmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 02.05.1983 gün ve 65/199, 02.05.1994 gün ve 97-126 sayılı kararlarında vurgulanan ve yerleşmiş uygulamalarına göre, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından, hüküm tarihindeki yasal düzenleme dikkate alınmalıdır.

Önödeme nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin kararların temyiz edilebilir nitelikte olup olmadıkları saptanırken de aynı ölçü göz önünde tutulmalıdır. Buna göre, önödemede belirtilen para cezası miktarı, hüküm tarihi itibariyle CYUY'nın 305. maddesindeki kesinlik sınırının üstünde ise, önödeme nedeniyle verilen düşme (ortadan kaldırma) kararları da temyiz edilebilecek, aksi takdirde bu kararlar kesin nitelikte sayılacaktır. Nitekim, CGK.nun 05.02.1990 gün ve 367-6 sayılı kararında da aynı husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, CYUY'nın 305. maddesinin, Yerel Mahkeme direnme hükmünden önce 21.07.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 5219 sayılı Yasa ile değişik hükmü gereğince, 2 milyar liraya kadar para cezasına dair hükümler kesin nitelikte olup, temyiz olunamaz.

Yine, Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.1993 gün ve 187-227 sayılı kararında vurgulandığı üzere, kesin nitelikteki hükümler dahi, suç vasfına yönelik temyiz halinde, bu hususla sınırlı biçimde Yargıtay denetimine tabidir.

Açıklanan bu ilkeler ışığında olay incelendiğinde;

Katılan vekilinin suç niteliğine ilişkin açık bir temyizi olmadığı gibi, sanık şirketin ithalat hesabını süresinden sonra kapatması eyleminin başka bir suça dönüşmesi olasılığı da bulunmamaktadır. O halde, önödemeye esas para cezasının miktarı itibariyle düşme (ortadan kaldırma) kararı kesin nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddi gerekir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Katılan vekilinin temyiz inceleme isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.12.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/577, Karar No: 2019/12248, Tarih: 25.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/577 E.  ,  2019/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

Hükümler : 1- Hakaret suçundan dolayı TCK’nın 125/1-2, 43/1, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan dolayı TCK’nın 244/2, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK’nın 136/1, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından imzalanıp, sanığın annesi aracılığıyla sunulan ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince asıl mahkemesine gönderilen 09.10.2015 hâkim havaleli dilekçede; sanığın, yerleşim yeri adresini bildirerek, ifadesinin Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesince alınmasını talep etmesi ve asıl mahkemesince bildirilen adres esas alınarak sanığın istinabe suretiyle savunmasının alınmasının istenilmesi üzerine, İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli duruşmasında hazır bulunan sanığa, iddianame okunup, yasal hakları hatırlatıldıktan sonra, sanığın, “Suçlamalarla haklarımı anladım, ifademi esas mahkemesi huzurunda vermek istemiyorum, savunma için süre istemiyorum, duruşmadan vareste tutulmak istemiyorum, savunmamı bizzat kendim yapacağım, susma hakkımı da kullanmıyorum” biçimindeki beyanının ve savunmasının alındığı anlaşılmış olup, her ne kadar duruşma zaptında “duruşmadan vareste tutulmak istemiyorum” ibareleri yer almakta ise de, sanığın, istinabe yoluyla savunmasının alınmasını istemesi ve istinabe mahkemesinde de savunmasını esas mahkemesinde vermek istemediğini beyan etmesi karşısında, “duruşmadan vareste tutulmak istemiyorum” ibarelerinin sehven duruşma zaptına yazıldığı açıkça anlaşıldığından, tebliğnamedeki “Sanığın İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesince alınan 14/10/2015 tarihli talimat ifadesinde ‘duruşmadan vareste tutulmak istemediğini’ belirtmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 19.11.2015 tarihli oturumda hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması” nedenine dayalı olarak kararın bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanık ... ile resmi nikahlı eşi olan mağdur ... hakkında anlaşmalı boşanma kararının verildiği 19.12.2014 tarihinden bir süre sonra, sanığın, mağdura ait facebook hesabına izinsizce giriş yapıp, burada kayıtlı olan mağdurla başkaları arasındaki mesajları kendi elektronik posta hesabına gönderdiği olayda;

Sanığın, eski eşi olan mağdura ait facebook şifresini bildiğini ve şifre kırma gibi bir eyleminin olmadığını beyan etmesi, mağdurun, şifresinin kırılarak facebook hesabına giriş yapıldığına dair iddialarını doğrulayan herhangi bir delil bulunmaması karşısında, sanığın sübut bulan bilişim sistemindeki mağdura özel kısma girip, hakkı olmadığı halde sistemde kalmaya devam etme eyleminin TCK'nın 243/1. madde ve fıkrasındaki bilişim sistemine girme ve mağdura ait içeriği özel mesajları okuyup, tarafı olmadığı haberleşme içeriklerini kaydetmesi eyleminin TCK'nın 132/1. madde ve fıkrasındaki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında TCK’nın 244/2. madde ve fıkrasındaki sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10181, Karar No: 2015/9247, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10181 E.  ,  2015/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.