muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7106, Karar No: 2016/4931, Tarih: 20.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7106 E.  ,  2016/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların, ...'ye ait ...plakalı aracı tamir için sanığın sahibi olduğu oto tamir servisine bıraktıkları ve teminat olarak da boş senedi imzalayarak sanığa verdikleri, daha sonra katılanların işçilik ücreti olarak 2.000 TL vermelerine rağmen, sanığın senedi iptal ettiğini söyleyerek geri vermediği, ardından da suça konu boş senedi doldurarak katılanlar hakkında icra takibi başlattığı, sanığın bu surette bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık ile katılanlar arasında bir borç ilişkisinin varlığının kuşkusuz olduğu, katılanların bono üzerindeki imzayı inkar etmedikleri, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 tarih ve 1998/1 Esas, 1989/2 Karar sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatlanma zorunluluğu karşısında, katılanların bonodan dolayı borçlu olmadıklarına ve anlaşmaya aykırı kullanıldığına ilişkin her hangi bir delile dayanmayan soyut beyanları haricinde başkaca bir delil bulunmadığı sanık savunması, katılanlar ve tanık beyanı, aracın tamirine ilişkin belgeler ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5104, Karar No: 2022/15940, Tarih: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5104 E.  ,  2022/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

...

...

"Defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

1) Sanık hakkında 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının, iş yerinin faal olmaması nedeniyle sanığın ikametgah adresine gönderilerek, 09.12.2014 tarihinde sanığın eşi ... 'a tebliğ edilmesine rağmen, istenilen defter ve belgeleri 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme görevlilerine ibraz etmediği, sanığın savunmasında eşinin tebligat geldiğini kendisine söylemediğini, söylemiş olsaydı da denetimli serbestlik tedbiri kapsamında Tekirdağ ilinden çıkamayacağını için defter ve belgeleri ibraz edemeyeceği beyan etmiş ise de, defter ve belgeleri saklama ile istendiğinde ibraz etme yükümlülüğünün mükellefe ait olması ve sanığın savunmasının kanunun aradığı anlamda kastı kaldıran mücbir sebep de oluşturmaması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile "2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sahte fatura düzenleme suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7793, Karar No: 2012/1552, Tarih: 08.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7793 E.  ,  2012/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece miras bırakanın baba kolundan mirasçıların belirlendiği anne kolundan mirasçıların belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 598. maddesinin birinci fıkrası hükmünde, başvuru üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere Sulh Mahkemesince mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, aynı maddenin ikinci fıkrası hükmünde de, mirasçı atamaya veya vasiyete ilişkin ölüme bağlı tasarrufa mirasçılar veya başka vasiyet alacaklıları tarafından bir ay içinde itiraz edilmediği taktirde lehine tasarrufta bulunulan kimseye de atanmış mirasçı veya vasiyet alacaklısı olduğunu gösteren bir belge verilmesinin gerektiği açıklanmıştır.

Toplanan delillerden miras bırakan ... ...'nın 08.07.1982 tarihinde İstanbul 12. Noterliği tarafından re’sen düzenlenen vasiyetname ile davacıya vasiyette bulunduğu, vasiyetnamenin açıldığı mahkemede kullanılmak üzere miras bırakanın mirasçılarının tespiti için bu davanın açıldığı, miras bırakanın nüfus kayıtlarına göre baba kolundan mirasçılarının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu olgular uyarınca, mirasçılık belgesi verilmesi isteminde bulunulabilmesi için davacı tarafın mutlaka miras bırakanla arasında irs ilişkisi bulunmasının gerekmediği, toplanan mevcut delillere göre, nüfus kayıtlarında tespit edilen mirasçıların miras payları gösterilmek suretiyle mirasçılık belgesinin verilmesi gerektiği, kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8528, Karar No: 2021/13336, Tarih: 29.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8528 E.  ,  2021/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaftır. Mahkemece, gerekçeli karar hüküm fıkrasının 2. bendinde davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasının 3. bendinde davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“3-Davalı ... harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yapılan toplam 286,10 TL harç giderinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

Davacı tarafından yapılan 550,00 TL bilirkişi ücreti ile 94,25 TL tebligat ve müzekkere masrafı olmak üzere toplam 644,25 TL yargılama giderinin davalı ...’ndan alınarak davacıya ödenmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6984, Karar No: 2019/19503, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6984 E.  ,  2019/19503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 9. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3240, Karar No: 2013/5077, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3240 E.  ,  2013/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Osmancık Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2006 günlü davanamesi ile mükerrer kaydın iptaline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Osmancık Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2006 günlü davanamesiyle, ... ve ... oğlu 06.09.1982 doğumlu ...'in 2 yaşında iken ...'ye evlatlık olarak verildiğini, resmi kayıtlarda evlatlık verildiğine dair herhangi bir bilginin olmadığını, ... tarafından, ...'in kendi öz çocuğu gibi 20.06.1984 tarihinde nüfusa ... olarak kaydının yapıldığını, bu sebeple ... olarak yapılan 2. kaydın yanlış olduğunu ve iptaline karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve nüfus kayıtlarından ... ile ...'in aynı kişi olduğunun tespiti ve buna bağlı olarak mükerrer kaydının iptali istemi olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Mükerrer kaydın iptalinde, sonradan yapılan ikinci tescilin iptali gerekmekte ise de, ...'nün tüm işlemlerinin mahkemece iptal edilmesine karar verilen kayda göre yapılmış olması nedeni ile ileride mağdur olmaması için ... kaydının iptaline ve ikinci kayıttaki adın, doğum tarihinin ve anne ve baba adının iptal edilerek ilk kayda göre düzeltilerek, baba hanesi ile evlilik hanesi arasında da bağlantı kurulması sureti ile karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26059, Karar No: 2016/7534, Tarih: 06.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26059 E.  ,  2016/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat diger sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin, 03.05.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla; sanıklar (... oğlu) ... ile ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanıklar müdafiilerinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;

Suç tarihi olan 18.03.2005 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu yabancı menşeili ve kaçak 34 AS 0993 plakalı aracın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. Maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nın 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 06/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3556, Karar No: 2013/23203, Tarih: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3556 E.  ,  2013/23203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekildi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı ... Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü

saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin, taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket, davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, ... Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 Esas -2009/247 Karar sayılı ve 14.3.2012 tarih ve Esas 2011/12-850 Karar 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davalı ... İnş. Taah. Emlak Tur. San. Tic. Ltd. Şti.’nin iflasına karar verildiği, iflasa dair işlemlerin tamamlanarak ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 17.02.2012 tarih 2012/71-44 sayılı kararı ile İİK’nun 254. Maddesi gereğince iflasın kapatılmasına karar verildiği, bu durumda, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiği anlaşılmış olmakla, davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16957, Karar No: 2024/4501, Tarih: 03.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16957 E.  ,  2024/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine temsilcisi

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2004 yılında yapılıp dava tarihinde ilan edilmediği için kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz 18.10.2004-20.11.2004 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen Mera/Yaylak/Kışlak ile umuma ait otlak ve çayırların tespit ve tahdit çalışmalarında mera parseli vasfıyla özel siciline kaydedilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; 4342 sayılı Mera Kanunu (4342 sayılı Kanun) kapsamında İlçe Mera Teknik ekibi tarafından ...-... birliğine ait ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmazların mera vasfı ile özel sicil kayıtlarının yapıldığını; dava konusu parselin kesinleşmemiş orman kadastro sınırları içerisinde kaldığını; eski tarihli memleket haritası, amenajman haritası ve hava fotoğraflarında da yeşil renkle göründüğünü ve böylelikle eskiden de orman olduğunun anlaşıldığını; devlet ormanlarının amacı ne olursa olsan hiçbir suretle işgal ve faydalanma zamanaşımı gibi nedenlerle iktisap edilemeyeceğini belirterek dava konusu taşınmazın özel sicil kayıtlarının silinmesini ve orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı tarafça davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.2009 tarihli ve 2005/443 Esas, 2009/147 Karar sayılı ilamı ile "dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde orman kadastro çalışmalarının yapıldığı ve 06.08.2006 tarihinde kesinleştiği, ziraat bilirkişisi Ali Ceylan'dan alınan 31.05.2007 tarihli rapora göre dava konusu taşınmazların 1982 yılında yapılan tapulama çalışmalarında senetsiz olarak mera vasfı ile tescil gördüğü ve mera olarak tapuya kaydedilerek mera sicil kayıtlarına işlendiği, keşif günü itibariyle taşınmaz üzerinde seyrekten meşe ve laden gibi orman bitki örtüsü ile kaplı olduğu, A1 ile gösterilen kısmın orman, (A) ile gösterilen kısmın ormandan ziyade açıklık alan olduğu, yüzölçümü itibariyle mera ıslah çalışması yapılmaya ve mera olarak kullanılmaya uygun olduğu, eğimi, bitki örtüsü, toprak yapısı ve yüzölçümü ile değerlendirildiğinde (A1) ile gösterilen kısmın orman olarak değerlendirilmesinin (A) ile gösterilen kısmın mera ıslah çalışması yapılmaya ve mera olarak kullanılmaya uygun olduğunun bildirildiği, orman bilirkişisi tarafından hazırlanan 23.01.2008 ve 13.10.2008 tarihli bilirkişi raporlarından ise davaya konu edilen taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, taşınmazlara komşu taşınmazların durumları da dikkate alındığında orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 1998 yılında yürürlüğe giren 4342 ve 4368 sayılı Mera Kanunlarına göre Mera sayılan yerlerden olduğunun bildirildiği, davaya konu taşınmazın mera vasfında olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine" karar verilmiştir.

2. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ilamına karşı, davacı ... İdaresi tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

3. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.11.2010 tarihli ve 2010/10407 Esas, 2010/13392 Karar sayılı ilamı ile "Dosya arasındaki orman işletme müdürlüğü yazısından ... Köyünde yapılan orman kadastrosunun sonuçlarının 06.02.2008-06.08.2008 tarihleri arasında ilan edildiğinin anlaşıldığı, temyize konu davanın devamı sırasında yapılan bir orman kadastrosunun söz konusu olduğu, davanın orman tahdidine itiraz davasına dönüştüğü, orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevinin 6831 Sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine ait olduğu, görevin kamu düzenine ilişkin olup mahkeme tarafından resen gözetilmesi gerektiği, bu durumda mahkemece orman tahdidine itiraz yönünden görevsizlik, tescil istemi yönünden ise ayırma kararı verilerek orman tahdidine itiraz davasının bekletici sorun sayıp sonucunu beklemek ve orman tahdidine itiraz davasının sonucuna göre tescil istemi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurmak gerektiği gerekçesiyle, Orman İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.