muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24810, Karar No: 2016/4197, Tarih: 09.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/24810 E.  ,  2016/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasında mahkemenin görevsizliğine dair ... 13. Aile Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tasfiyeye konu 13 nolu bağımsız bölümün bedelinin tamamına yakın kısmının davacı tarafından ailesinden kalan taşınmazın satışı ile elde edilen para ile ödendiğini, kalan kısım için davalı tarafından bankadan kredi çekildiğini açıklayarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının talebinin tapu iptali tescil olup, Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Açılan tapu iptal tescil davası mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan kişisel nitelikteki alacak hakkına dayanmakta olup, yasal dayanağı TMK'nun ikinci kitabıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere Aile Hukuku'ndan (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesinde bakılacağı hükme bağlamıştır. Görev, kamu düzenine ilişkin olup mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava görevli Aile Mahkemesi'nde açıldığı halde, uyuşmazlığın hatalı nitelendirilmesi sonucunda görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20692, Karar No: 2021/13684, Tarih: 27.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20692 E.  ,  2021/13684 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılıktan kabahatli ... hakkında Bursa Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 11/08/2020 tarihli ve MA 59601897 sıra numaralı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 288,00 Türk lirası idarî para cezası tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair BURSA 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/12/2020 tarihli ve 2020/4281 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/69775 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 11/08/2020 tarihinde kabahatlinin üzerine kayıtlı ... plakalı aracıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 73/C maddesinde yer alan "Seyir hâlinde cep ve araç telefonu ile benzer haberleşme cihazlarını kullanan sürücüler 235 Türk lirası, maddenin diğer hükümlerine uymayanlar 108 Türk lirası para cezası ile cezalandırılırlar" şeklindeki düzenlemeye muhalefet ettiğinden bahisle hakkında idari para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, dosya kapsamında mevcut 20/10/2020 tarihli Bursa Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün Kgys ve Pts görüntü inceleme formunda ... plakalı aracın 11/08/2020 tarihinde Bursa ilinde herhangi bir kaydına rastlanmadığı tespiti ile, muterizin anılan tarihte aracın Sinop ilinde bulunduğu beyanı ve buna ilişkin dayanak belge sunması karşısında, itirazın kabulü yerine, hatalı şekilde Pts kayıtlarında aracın Bursa ilinde olduğundan da bahisle yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, BURSA 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.12.2020 tarih, 2020/4281 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yazı İşleri Müd. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/35, Karar No: 2017/8564, Tarih: 03.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/35 E.  ,  2017/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...... Malz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'nin işlerini fiilen yürüttüğü, ancak şirketin yetkili temsilcisinin hakkında karşılıksız çek düzenlemek suçundan ek takipsizlik kararı verilen .... olduğu, sanığın ...... Şubesine ait 31/01/2009 keşide günlü 7.000 TL bedelli çeki tanık ...’e sahte olarak düzenlettirerek ticari ilişki gereği borcuna karşılık katılana verdiği ve böylece sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; suça konu çek üzerindeki yazıların, rakamların ve keşideci imzasının sanığın eli ürünü olmadığı yönünde bilirkişi raporunun mevcut olması, tanık sıfatıyla dinlenen ...’in çeki kendisinin düzenleyip, imzaladığını beyan etmesi ve .... Noterliğince verilen 20 Kasım 2008 tarih ve..... yevmiye numaralı vekaletname uyarınca tanık ...’in .... Malz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adına çek düzenleme yetkisine sahip olması karşısında, mahkemenin atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların sabit olduğu nedenine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13944, Karar No: 2017/1115, Tarih: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13944 E.  ,  2017/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK 168/3 maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00.-TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14295, Karar No: 2015/11094, Tarih: 16.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14295 E.  ,  2015/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/36148

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2012/1249 (E) ve 2013/903 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılan M.. B.. vekili tarafından temyiz süreci içerisinde dosyaya eklenen 23/01/2014 tarihli yazıyla suça konu yapıların yıkıldığının ve yapının imar mevzuatına uygun hale getirildiğinin bildirilmesi, yazı ekindeki tutanaklardan da hükümden sonra yıkım işleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 184/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık F.. T.. müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5545, Karar No: 2023/959, Tarih: 04.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5545 E.  ,  2023/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1173 E., 2022/1307 K.

DAVA TARİHİ : 24.10.2017

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/1769 E., 2020/70 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.04.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Avukat Münir Barış Tekin, Avukat Hakkı Egemen Boğuşlu ile davalı vekili Avukat ... Niyazı Küçük'ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ile One Tower Alışveriş Merkezinde bulunan 22-23 numaralı bağımsız bölümlerin kiralanması ile ilgili olarak 31.08.2015 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesini imzaladığını, davalı şirketin kira sözleşmesi hükümlerine uymayarak, sözleşme süresi henüz dolmadan çok önce, kira bedelleri ile ortak gider bedellerini ödemeden kiralananı tahliye etmek suretiyle kira sözleşmesini fiili olarak feshettiğini, davalının kira sözleşmesinin hükümlerine aykırı davranması sonucunda sözleşmeden kaynaklanan cezai şart bedelini ödememesi üzerine hakkında icra takibi başlattığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; kiralananın bulunduğu AVM'nin açılışından kira sözleşmesinin feshedildiği güne kadar işletmeciliğini yaptığı mağazanın zararda olduğunun tespit edildiğini, kira sözleşmesi boyunca geçen süreç içerisinde kârlılığı artırabilmek amaçlı olarak yapılan çalışmaların sonuç vermediğini, davacının üzerine düşen yükümlülükleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, AVM’yi gereği gibi işletip yönetemediğini, kira sözleşmesinin feshinde davacının kusurlu olduğunu, zarar eden mağazanın işletmeciliğine devam etmesi çekilmez bir hal aldığından kiralananı boşaltılıp 01.02.2017 tarihinde anahtarı teslim ederek kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini, davacı tarafından müşteri sayısının çok düşük olması nedeniyle kira bedelleri düşürülerek asgari kira bedeline bakılmaksızın cironun % 8’i üzerinden kira bedellerinin tahsil edildiğini, davacı kiraya verenin kabulü ile asgari kira bedeli uygulamasının ortadan kaldırıldığını ve kira bedelinin cironun % 8’i olarak uygulandığını, cezai şartın geçerli olduğunun kabul edilmesi halinde asgari kira bedeline bakılmaksızın aylık cironun % 8’i olarak hesap edilen indirimli kira bedeli üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddine, lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı kiracının kâr edememesi sebebi ile sözleşmeyi fesh etmesinin haklı fesih olarak değerlendirilemeyeceği, bu sebeple sözleşmedeki cezai şart bedelinden sorumlu olması gerektiği, hasılat kirası üzerinden ödenen kira bedellerinin davacı kiralayan tarafından benimsendiği ve ticari defterlere işlendiği, davalı tarafından iade faturalarının da davacı defterlerine işlendiği, asgari kira bedelinin uygulanmasından vazgeçildiğinin kabulü gerektiği, bu durumun davacının ticari defter ve belgeleri ile kanıtlandığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile itirazın 7.312,20 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, icra inkar tazminatı takdirine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmişitir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket dahil diğer kiracılar arasında o dönemde ülkenin ekonomik durumu ve yaşanan terör olayları nedeniyle, müvekkilinin tek taraflı inisiyatifiyle ulaşılan mutabakat gereği kira sözleşmedeki kira bedeline ve diğer şartlara ilişkin hükümler aynen geçerli olmak şartıyla geçici bir süre için kira sözleşmesine göre tahakkuk ettirilen ve faturaya bağlanan kira bedellerinin bir kısmının iade edildiği ve bu uygulama doğrultusunda davalının kira bedellerinin 2016 Mayıs ayından kiralananı tahliye ettiği tarihe kadar indirimli uygulandığını, ancak kira sözleşmesindeki kira bedelinin değiştirildiğine ve bu sözleşmenin hükümlerinin ortadan kalktığına dair tarafların imzalarını havi bir belgenin dosya içeriğinde bulunmadığını, bu yönde bir iddia var ise iddianın sahibi olan davalı şirketin, kira sözleşmesinin değiştiğine ve asgari kira bedelinin uygulanmayacağına dair tarafların imzaladığı bir belgeyi mahkemeye ibraz etmesi gerektiğini, müvekkilinin taraflar arasında kararlaştırılan asgari kira bedeli uygulamasından tamamen vazgeçtiği gibi bir yorum yapmanın sözleşme serbestisi ve ahde vefa ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflarca imzalanan 31.08.2015 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinde kira bedelinin cironun % 8'i olarak ve ilk yıl asgari kira bedeli aylık 7.790 Dolar+KDV olarak kararlaştırıldığı, davacı alacaklının bu kira sözleşmesine dayanarak 10.04.2017 tarihinde başlattığı icra takibi ile 6 aylık cezai şart alacağı olan 46.740 USD’nin tahsilini istediği, davalı kiracı borçlu vekili tarafından borca ilişkin itirazı üzerine takibin durduğunun anlaşıldığı, öncelikle; tarafların tacir olması ve kira sözleşmesinde ciroya ilişkin bir taahhüt olmaması nedeniyle, davalı kiracının kar edememesi sebebi ile sözleşmeyi fesh etmesinin haklı fesih olarak değerlendirilemeyeceği, uyuşmazlığın ödenecek tazminata esas kira bedelinin hangisi olduğu noktasında olduğu, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde her ne kadar asgari kira bedeli ilk yıl için 7.790 USD+KDV olarak kararlaştırılmış ise de; dosya kapsamı ve davacı kiraya veren tarafın beyanı ve sunulan belgelerden mutabakatla veya davacı kiraya verenin tek yanlı kararı ile kira bedelinin %8 ciro kirası olarak uygulandığı ve asgari kira bedelinin uygulanmadığının anlaşıldığı, tahliyeden önceki son dönem kira bedeli üzerinden hesaplanan tazminat dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmenin feshi nedeniyle cezai şart alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Cezai şart geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde belirli bir zamandan yerine getirilmemesi durumunda, borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Tarafların serbest iradesi ile kararlaştırılan bu cezai şart geçerli olup tarafları bağlar. Taraflarca cezai şart kararlaştırılmış olması halinde, alacaklı hiçbir zarara uğramamış olsa bile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 180 inci maddesi gereğince kararlaştırılan cezanın ifasını talep edebilir. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin (19.1) ve (19.2) maddelerinde; sözleşme süresi dolmadan, kiracının sözleşmeyi feshetmesi halinde kiracının, 6 aylık asgari kira bedeli miktarında cezai şart ödemek zorunda olduğu düzenlenmiş olup; anılan sözleşme hükümleri 6098 sayılı Kanun'un 179 ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının uygulandığı, cezai şart alacağının tahliyeden önce ödenmekte olan kira bedeli üzerinden belirlenmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/262, Karar No: 2013/15810, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/262 E.  ,  2013/15810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ... 'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya otomotiv satış ve servis hizmeti verdiğini, cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış bedelinin noter satış sözleşmesinde belirtilen bedel olduğunu, davacı tarafından daha sonra düzenlediği faturaya KDV ilave ederek daha yüksek bedel tahsiline çalıştığını, noter sözleşmesindeki satış bedeline KDV oranının dahil edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; sözleşmede açıkça ve ayrıca belirtilmemiş ise satış bedeline KDV’nin dahil olmadığı, buna rağmen davalı tarafın satış bedeline KDV’nin de dahil olduğu savunması hususunda davalı tarafa yemin teklifinin hatırladığı, davalının yemin teklifinde bulunmadığı, davalının satış bedelinin KDV’si olan 47.470,63 TL’den sorumlu bulunduğu, davalının 07.01.2011 tarihinde temerrüde düştüğü, ayrıca KDV alacağı dışında davacının cari hesap alacağının ....354,81 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne itirazın iptaline, takibin 50.825,44 TL üzerinden devamına, 47.470,63 TL’ye 07.01.2011 bakiye takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 04.....2010 tarihli noter satış sözleşmesine konu otomobilin satılarak bedelinin tamamen ödendiği konusunda uyuşmazlık yoktur.

Davacı noter satış sözleşmesinde belirtilen satış bedeline %... KDV oranının dahil edilmediğini iddia etmekte davalı ise dahil olduğunu savunmakta olup uyuşmazlık bu noktada toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ........2004 tarih 2004/...-456 Esas, 2004/531 Karar sayılı kararında da ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun .... maddesi, vergi yükümlüsünü (mükellefini) vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettüp eden gerçek veya tüzel kişi vergi sorumlusu ise, verginin ödenmesi bakımından alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişi şeklinde tanımlamış, kural olarak vergi yükümlülüğüne ve sorumluluğuna ilişkin özel sözleşmelerin, vergi dairelerini bağlamayacağı hükmünü getirmiştir.