muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1125, Karar No: 2022/5123, Tarih: 06.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1125 E.  ,  2022/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/817-2014/530

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ile davalı şirket tasfiye memuru ... mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, ... 1995, s. 231).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna ilişkin; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K. sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Eldeki davada, davalı Tasfiye Halinde Şita Konfeksiyon Tic. San. Ltd. Şti.’nin 24.11.2011 tarihli ortaklar kurulu kararıyla tasfiyeye girdiği ve aynı tarihli kararla şirket müdürü ...’in tasfiye memuru olarak atandığı ve atama kararının 02.12.2011 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği, ...’in 22.08.2013 tarihinde vefat ettiği ancak tasfiye memurunun ölümünün tescil ve ilan edilmediği, dolayısıyla yeni bir tasfiye memurunun atanmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre şirkete yöntemince tasfiye memuru atanması sağlanmalı, tasfiye memuruna tebligat yapılıp şirketin varsa savunma ve delilleri de toplanmalı ve sonucuna göre infazı kabil bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalılardan Kurum vekili ile şirket tasfiye memuru ... mirasçıları tarafından bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4348, Karar No: 2019/9099, Tarih: 28.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4348 E.  ,  2019/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hız sınırını aşmak eyleminden dolayı ... plakalı araç sahibi ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-a maddesi uyarınca Kütahya Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 01/11/2017 tarihli ve MA-24279027 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 206,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 12/02/2018 tarihli ve 2017/6069 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/05/2018 gün ve 5217 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2018 gün ve KYB-2018-48952 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, radar uygulaması sırasında ... plaka sayılı aracın hız sınırını aştığı tespit edildiği halde, idari para cezasının sehven ... plakalı araç sahibi hakkında uygulandığı, bununla birlikte Kütahya İl Emniyet Müdürlüğünün 27/12/2017 havale tarihli ve 481 sayılı yazısında sonradan bu yanlışlığın fark edilerek hatalı idari para cezasının iptal edilmiş olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, idari para cezasının hatalı olduğu, yanlış araca idari para ceza yaptırımı uygulandığı ve başvuru sahibi ...'ın hız sınırını aşmamış olduğu gözetilerek itirazın bu yönde kabulüne karar verilmesi yerine, trafik idari para cezası karar tutanağının aksini ortaya koyan somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 12/02/2018 tarihli ve 2017/6069 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3345, Karar No: 2011/5400, Tarih: 18.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/3345 E.  ,  2011/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine karar verilmesini ve buna bağlı parasal hakların belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü nedeni ile geçerli olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı işverence temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davacının iş sözleşmesi işveren tarafından performans düşüklüğü sebebiyle fesh edilmiştir. Mahkemece fesih sebebinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de

davalı tarafından davacının performansının 2009 yılında düşük olduğuna dair belgeler sunulmuştur. Feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması bakımından öncelikle davalı bankadan performans kriterlerine ilişkin düzenlemeleri gösterir belgeler getirtilmeli bundan sonra banka işlerinde uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılarak davacının performansının düşük olup olmadığı ve fesih tarihindeki durumu itibariyle işçinin başka bir bölümünde değerlendirme imkanının olup olmadığı araştırılmalı tüm bu işlemler yapıldıktan sonra deliller hep birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1401, Karar No: 2022/11455, Tarih: 22.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1401 E.  ,  2022/11455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/297 E. - 2021/220 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü küçük taşınmazın küçük bir pay satışının emsal alındığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması inandırıcı bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü küçük taşınmazın küçük bir pay satışının emsal alındığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/297 E. - 2021/220 K. sayılı hükmünün açıklanan nedenle HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/175, Karar No: 2015/5111, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/175 E.  ,  2015/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Davacıya ait SGK hizmet döküm cetveli dosya içerisinde mevcut olmasına karşı işe giriş-çıkış bildirgelerine rastlanmamıştır. Bu nedenle davacının SGK hizmet döküm cetvelinde çalıştığı gözüken işyerlerinin SGK sicil numaralarının hangi işverenlere ait olduğu belli olacak şekilde tüm işe giriş-çıkış bildirgelerinin ve SGK kayıtlarında davacının işvereni olarak görülen şirketler ile davalı Üniversite arasında imzalanan hizmet alım sözleşmeleri ile teknik ve idari şartnamelerin (inceleme kolaylığı sağlanması bakımından dava ile ilgisi bulunmayan davalının yaptığı tüm hizmet alım sözleşmelerinin değil; kronolojik sıraya riayet edilerek ve yalnızca davacının işvereni olarak görülen şirketlerle imzalanan sözleşmelerin mümkünse CD ortamına atılarak) eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9858, Karar No: 2018/6263, Tarih: 03.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9858 E.  ,  2018/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 04/07/2014 havale tarihli dava dilekçesinde dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ... mevkii, doğusu yol, batısı dere, kuzeyi ..., güneyi ... ile çevrili tahmini 7000 m2'lik taşınmazın bağımsız bir parsel olarak davalılar adına tapuya tescilini ve taşınmazın beyanlar hanesine davacının zilyet olarak yazılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 2/B madde uygulamasına itiraz ve tescil istemlerine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu kapsamında ... kadastrosu ve 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış olup, 12.06.2014 tarihinde ilân edilen kadastro çalışmalarına davacılar tarafından süresi içinde dava açılmış olması sebebi ile kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, taşınmazın ... niteliğini yitirmesi nedeni ile ... sınırları dışına çıkarma yetkisinin ... kadastro komisyonunda olduğu, 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması ile ... sınırları dışına çıkarma işleminin Hazine adına yapıldığı ve gerçek kişilerin bu yolda idareyi zorlayıcı şekilde dava açmakta aktif dava ehliyeti bulunmadığı belirlenerek bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hüküm fıkrasında ''davanın usulden reddine'' karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında bulunan ''usulden'' kelimesinin çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/914, Karar No: 2012/2860, Tarih: 28.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/914 E.  ,  2012/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, ... ilçesi ... köyü 132 ada 7 parsel sayılı 1333,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu ancak taşınmazın Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyası ile mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek parselin kullanıcısının ve malikinin mahkemece belirlenmesi için tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak kadastro tutanak aslı 3402 sayılı Yasanın 5. maddesine istinaden kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin dava 6 aylık askı ilanından sonra açıldığı için Kadastro mahkemesinin görevli olmadığı ve mülkiyete ilişkin davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde karara bağlanması gerektiği, Sakarya Kadastro Müdürlüğünce, Kadastro Kanununun EK 4'üncü maddesine göre yapılan çalışmalar aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ikinci kadastro sayılmaz hükmünde olduğundan bu çalışmalarda düzenlenen tutanaklar Kadastro Kanunu'nun 5'inci maddesine göre Kadastro Mahkemesine gönderilecek dosyalar olmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesinde derdest olan 2001/25 esas sayılı dava dosyası neticelenmeden, gerçek malik belirlenmeden Kadastro Kanunu'nun EK 4'üncü maddesi uygulaması yapılamayacağı ve EK 4'e göre sadece mülkiyeti Hazine'ye ait olan yerlerde bu çalışmalar yapılabileceği gerekçeleriyle duruşma açılmadan tensiple ... köyü 125 ada 2 parselin 3402 sayılı Yasanın Ek - 4. maddesine göre düzenlenen kadastro tutanağının iptaline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 16/10/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Yasaya göre 1952 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1978 yılında 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış ve 1989 yılında henüz sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılarak 16/10/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro Müdürlüğü tarafından ... ilçesi, ... köyünde 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında, dava konusu taşınmazın tutanağının edinme sütununda, ... köyü, P.II ve P.III numaralı 2/B bloklarının bir kısmının, halen 2/B kadastro çalışmalarında 115-116-117-118-125-126-127-129-130-131-132 ve 133 sayıları ile numaralandırılan adaların tümünün, Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/25 esas sayılı dosyasında mülkiyete yönelik olarak davalı olduğu belirtilerek tutanağın malik ve beyanlar hanesi boş bırakılarak tespit edilmiş ise de; ek 4. maddeye göre yapılan kadastroda malik hanesi boş olarak tutanak düzenlenmesi 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesindeki düzenlemenin lafzına

ve ruhuna aykırıdır. Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen Ek madde 4'de “6831 sayılı Orman Kanununun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer almıştır. Bu maddeye göre yapılan kadastro çalışmasında, öncesinde orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tespiti yapılıp fiili kullanım durumları ve varsa üzerindeki muhdesatın sahipleri belirlenmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, bir yerin veya taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler kapsamında olduğu ancak orman sınırı dışına çıkarılma işleminin kesinleşmesiyle söz konusu olabilmektedir.