muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4900, Karar No: 2021/13755, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4900 E.  ,  2021/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün ödeme, faiz ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 211 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün ödeme, faiz ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmadan arta kalan 97,51 m2'lik kısmın tamamının bedeline hükmedilerek bu kısmın idare adına tesciline karar verilmiş ise de maddi hata sonucu alanın 91,51 m2 olarak belirtilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2020/1623E- 2021/330K sayılı ilamının (B) harfli bölümünün 3. paragrafındaki (91,51) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (97,51) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9870, Karar No: 2010/11124, Tarih: 27.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9870 E.  ,  2010/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 11 parsel sayılı taşınmaza komşu 10 parsel maliki davalının iki taşınmazın sınırına imar plan ve yönetmeliğine aykırı olarak 3 m yi aşan yükseklikte duvar inşa ettiğini, yapılan duvarın aynı zamanda görüş sahası, hava akımı, peyzaj ve çevre görüntüsünü bozduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2882, Karar No: 2020/5212, Tarih: 19.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2882 E.  ,  2020/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Finike Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13/12/2017 tarih ve 2016/103 E. - 2017/315 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine-esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/12/2018 tarih ve 2018/440 E. - 2018/1968 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile dava dışı ... arasında kredi sözleşmesi akdedildiğini, davalının kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında davacı Akbank T.A.Ş alacağını ...’ye temlik etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı asıl borçlu ...’in davacı bankadan 2010 yılında genel kredi sözleşmesi kapsamında 10.000,00 TL çektiğini, davalının krediye kefil olarak imza attığını, kredinin asıl borçlu tarafından ödendiğini, davalının dava dışı asıl borçlu ...'in davacı bankadan daha sonra çektiği kredilerin hiçbirinde imzası bulunmamasına rağmen imzası bulunan sözleşmedeki her türlü riskine kefil olduğundan bahisle sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, kefilin, kefil olduğu genel kredi sözleşmesi dışında herhangi bir borçtan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın talep ettiği alacakların kefalete konu sözleşme dahilinde yer almaması, davaya konu borç açısından tamamen yeni bir kredi ilişkisinin mevcut olduğu ve bu ilişki açısından kefalet imzasının bulunmaması karşısında davalının borca ilişkin sorumluluğunun söz konusu olmadığı, alacaklı sıfatına haiz davacı banka olup, alacağı temlik alan sonraki davacı da tacir olup niteliği itibarıyla bankacılık ve varlık yönetimi işlemlerinde bilgi sahibi kurumlar oldukları, kefalete konu sözleşmede imzası olmayan kişinin sorumlu olmayacağını bilebilecek durumda oldukları gerekçesiyle, davanın reddine ve davalı lehine dava değerinin %20'si oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının dava dışı asıl borçlu ile banka arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesinin kefili konumunda olduğu, bu sözleşmenin 2010 yılında imzalandığı, daha sonra 2012 ve 2013 yıllarında iki ayrı genel kredi sözleşmesi daha düzenlendiği, sonraki sözleşmelerde davalının imzasının bulunmadığı, her üç sözleşmenin de çerçeve niteliğinde olduğu, yine asıl borçlu ile banka arasındaki ticari kart sözleşmesinin tarihinin de davalının kefaletinin bulunmadığı genel kredi sözleşmesinden sonraki bir tarihte düzenlendiği, davaya konu alacağın sonraki tarihli sözleşmelerden kaynaklandığı, ticari kart taahhüdü sözleşmesinin davalının imzasının bulunmadığı 30/04/2012 tarihli genel kredi taahhütnamesinden sonra düzenlendiği ve bu sözleşmeye atıf yaptığı, bu suretle davalının davaya konu borçtan her hangi bir sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin bu yöne ilişen istinaf istemlerinin reddine karar vermek gerektiği; ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı yararına kötü niyet tazminatına hükmedilmiş ise de; davacı tarafça davalının imzasının olduğu 2010 tarihli sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunulduğu, değinilen sözleşme hükümleri gereğince diğer kredilerden davalının sorumlu olduğunun ileri sürüldüğü, bu hali ile davanın reddi gerekçesinin esasen yorum farklılıklarından kaynaklandığı ve davacı tarafın kötü niyetli olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin bu yöne ilişen istinaf isteminin kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davalı tarafça talep edilen kötü niyet tazminatının koşulları oluşmadığından bu istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4949, Karar No: 2021/10421, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4949 E.  ,  2021/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, ödenmemişse üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen 9.187,25 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bent B. paragrafında yer alan sırasıyla (karar kesinleşinceye kadar) ve (3 aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibarelerinin çıkartılmasına, yerlerine (Dairemiz karar tarihi olan 27.09.2021 tarihine) ve (üçer aylık vadeli hesapta işlenmiş nemaları ile derhal) ibarelerinin sırasıyla yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13414, Karar No: 2021/5901, Tarih: 20.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13414 E.  ,  2021/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davacı idare vekilinin istinaf itirazlarının ise kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/04/2021 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/40- 2018/162 E/K. sayılı kararını ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Sincan ilçesi Yenikent/Mülk mahallesi 153 ada 17 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirmenin dava tarihi itibariyle yapılacağından, aynı kanunun 11/1-f maddesi uyarınca 2017 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri uygulanmak suretiyle, gelir metodu esas alınarak; sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası ve sabit masraflar toplamının giderlere dahil edilemeksizin değer biçilmesine ve dava konusu taşınmazın niteliği ve dosyaya yansıyan özeliklerine göre objektif değer artırıcı unsur tespit edilerek, ilave edilmek suretiyle, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 16.10.2019 tarih ve 2018/2443-2019/2094 E/K sayılı karar ilamının hüküm fıkrasının;

(6) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9268, Karar No: 2014/19762, Tarih: 15.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9268 E.  ,  2014/19762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :08.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/641 Karar no:2013/612

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/12468, Karar No: 2022/3658, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12468 E.  ,  2022/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Runguçpaşa Mahallesi, 222 ada 109 ve 110 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen derhal ödeme yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Fazla depo edilen kamulaştırma bedelinin iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2021/218 Esas - 2021/1135Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (C) harfi ile gösterilen bendine ayrı bir madde olarak (Davacı idare tarafından fazla depo edilen 36.629,62 TL bedelin varsa bankadan çekilmesine kadar işlemin neması ile davacıya iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2021/218 Esas - 2021/1135Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (C) harfi ile gösterilen bendine ayrı bir madde olarak (Davacı idare tarafından fazla depo edilen 36.629,62 TL bedelin varsa bankadan çekilmesine kadar işlemin neması ile davacıya iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5606, Karar No: 2024/7331, Tarih: 10.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5606 E.  ,  2024/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/726 Esas, 2023/888 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/307 E., 2019/965 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Turizm Yatırım ve İşletmeciliği A.Ş.’nin (... Turizm) 10.10.1978 tarihinde müvekkilince kurulduğunu, davacının verdiği hisselerle davalının şirkete ortaklığına girdiğini, 52/100 hissenin davalıya, 48/100 hissenin davalının oğlu, henüz reşit olmayan dava dışı ... adına kayıtlı olduğunu, taraflar arasındaki boşanma davasının devam ettiğini, değerli bir taşınmazın şirket adına tescilli bulunduğunu, bu taşınmazın satın alınması için kurulan ... Turizm’in kuruluştan 9 gün sonra gayrimenkulü satın aldığını, tarafların ise satın almadan 14 yıl sonra 1992 yılında evlendiklerini, davalı ile oğluna hisselerin büyük bölümünün müvekkilince verildiğini, böylece hiçbir bedel ödemeden değerli yalının sahibi olduklarını, hisse devirleri nedeniyle hiçbir bedel ödemeyen davalı ile oğlunun müvekkiline borçlandıklarını, bu borcun nasıl ödeneceğine dair tarafların .../12/2010 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, davalının müvekkiline 29.700.000,00 TL borçlu olduğunun kabul edildiğini, davacının alacağı ödenmeyince İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2014/6592 E. sayılı dosyası ile takip başlattığını, davalının imza itirazı yanında çeşitli nedenlerle takibe itiraz ettiğini, sözleşmenin mal rejimi tasfiyesini ilgilendirmediğini, geçerlilik koşullarını taşıdığını, davalı tarafından imzalandığını ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP