muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7482, Karar No: 2023/1628, Tarih: 16.03.2023

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden Hyundai Motor Company’nin Hyundai markasının bulunduğunu, Türkiye’deki temsilcisinin Hyundai Assan Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. olduğunu, davalı şirketin ikinci el otomobil satış ve kiralama hizmeti verdiğini, dava konusu ihlaleye dayanak teşkil eden reklam filminde, reklam oyuncusunun, “Arabamız satılıktır, kendisi çok sağlamdır, tank gibidir. ...” dediğini, ardından da Ayşe karakterinin araç üzerinde zıpladığını ve aracın üst kısmında büyük bir hasarın meydana geldiğini, davaya konu reklam filminin başta en fazla reyting alan ana akım medya kanallarında olmak üzere, youtube, facebook ve twitter gibi sosyal paylaşım sitelerinde de yer aldığını, reklam filminde kullanılan araç Hyundai’nin Accent Era modeli olup, Hyundai Motor Company’nin Accent modelinin üretimine 1994 yılında başladığını, 2005 yılından itibaren Hyundai Era olarak isimlendirilen modelin Türkiye’de Hyundai Assan tarafından üretildiğini, reklam filmi ile müvekkili adına tescilli marka hakkında yanıltıcı bilgiler verilerek markanın hukuka aykırı bir şekilde kullanıldığını, müvekkilinin yarattığı kitlesel tanınmışlık seviyesinin istismar edildiğini, bu sebeple davalının haksız eyleminin müvekkiline ait Hyundai markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, reklam filminde aracın markasının belli olduğunu, jantlarında müvekkiline ait şekil markasının bulunduğunu, marka değerinin ve itibarının zedelendiğini, marka ve ürünün alenen kötülendiğini, itibarını zedeleme amacını taşıyan reklamının açıkça haksız rekabet teşkil ettiğini, prestij ve güvenilirliğini zedeleyerek manevi zarara sebebiyet verdiğini ileri sürerek davacı Hyundai Motor Company bakımından marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, tecavüzün önlenmesine, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 66 ncı maddesine göre 5,000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL itibar tazminatının dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; müvekkili Hyundai Assan bakımından 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince haksız rekabet durumunun tespitini, müvekkili Hyundai Assan aleyhine yaratılan haksız rekabet nedeniyle 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; reklam nedeniyle davacı firmanın markasına tecavüz ve haksız rekabetin söz konusu olmadığını, davacıya ait markanın reklam esnasında önden ve arkadan hiçbir şekilde görünmediğini, söz konusu reklamın hukuka uygun olduğunu, tecavüzün bulunmadığını, haksız rekabet kapsamında değerlendirilecek bir rekabet alanlarının bulunmadığını, müvekkili firmanın araba üreticisi, servisi, otomotiv firması olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu “...” reklam filminin 20 saniye süreli olduğu, ihlale dayanak teşkil eden aracın 15 saniye süresince, yandan bütün olarak tam kadraj göründüğü, jant kapaklarındaki amblemlerin kapatılmadığı, aracın ekranda kalış süresi ve görünümünün marka ve modelin ayırt edilmesine imkân verdiği, davalının, ikinci el araç satımına ilişkin bir reklam hazırladığı, reklamın rekabet ortamını etkilemeye fazlasıyla elverişli olduğu, davacıya ait markanın tüketicinin göreceği şekilde ve itibarını etkiler şekilde kullanılmasının tipik bir marka hakkı ihlali olduğu kadar haksız rekabet de oluşturduğu, davacı markasının kötülenmesi ve yeterince sağlam olmadığı algısına neden olduğu, davalı tarafından davacı markasının itibarının ve tüketici nezdinde markanın garanti fonksiyonunun zedelendiği, davacının 556 sayılı KHK’nın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre talep edebileceği maddi tazminatın bulunmadığı,davacı markasının toplumda bilinir ve güvenilir bir araba markası olduğu, söz konusu reklam filmi ile markanın imajının zedelenmesi neticesinde marka itibarının da zedelendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının davacı Hyundai Motor Company ‘ye karşı eylemi nedeniyle davacıya ait tescilli marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, maddi tazminatın yasal şartları oluşmadığından bu yöndeki istemin reddine, manevi tazminat isteminin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, itibar tazminat isteminin kabulü ile 10.000,00 TL itibar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davalının davacı Hyundai Assan A.Ş.‘ye karşı eylemi nedeniyle davalı eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporlar arasında çelişki olduğunu, ilk raporda marka hakkına tecavüzün bulunmadığının belirtildiği, haksız rekabetin de olmadığını, davacının markasının kötülenmediğini, davacının ticari faaliyetlerini etkilemeyeceğini, reklamın araç satış reklamı olmadığını, itibar kaybına neden olacak bir eylemin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporlar arasında çelişki olduğunu, ilk raporda marka hakkına tecavüzün bulunmadığının belirtildiği, haksız rekabetin de olmadığını, davacının markasının kötülenmediğini, davacının ticari faaliyetlerini etkilemeyeceğini, reklamın araç satış reklamı olmadığını, itibar kaybına neden olacak bir eylemin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüz edilip edilmediği, haksız rekabetin bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. 556 sayılı KHK’nın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8967, Karar No: 2018/13029, Tarih: 20.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8967 E.  ,  2018/13029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma aykırılık suçundan sanık ... hakkında 22.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın bozulması üzerine 5237 sayılı TCK.nun 289/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 gün ve 2017/426 esas, 2018/167 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmadan önce sanık hakkında 21/12/2006 tarihli kararda 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezası verildiği ve 3 ay hapis cezasının 740,00 TL adli para cezasına çevrildiği, 90 gün adli para cezasının karşılığının ise TCK.nun 52/2. madde ve fıkralarına göre 740,00 TL adli para cezası olarak belirlendiği, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği, bozma ilamı sonrasından açıklanan hükümde ise 2 ay 15 gün hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezasına hükmedilerek 2 ay 15 gün hapis cezası paraya çevrilmemek suretiyle CMUK 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 .paragrafında ''2 ay 15 gün hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' kısmından sonra '' CMUK 326/son maddesi gereği sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının 740,00 ve 740 TL adli para cezası olarak infazına '' ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23876, Karar No: 2006/23978, Tarih: 15.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23876 E.  ,  2006/23978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sıra Cetveline İtiraz

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemesinden verilen diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu sıra cetveline itiraz olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme görevi dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10568, Karar No: 2022/1845, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10568 E.  ,  2022/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Merkez İlçesi, Susuz Köyü, 196 ada 179 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31233, Karar No: 2015/34300, Tarih: 01.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/31233 E.  ,  2015/34300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/342703

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

NUMARASI : 2006/364 (E) ve 2007/501 (K)

Dairemizin 14.02.2012 tarih ve 2009/10918 esas - 2012/4994 sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 11.11.2015 tarih 2015/342703 sayılı itiraznamesi ile; CMK'nın 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan suçtan yargılanan sanığın istinabe ile dinlenemeyeceği mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması nedeniyle, Dairemizin 14.02.2012 tarih ve 2009/10918 esas - 2012/4994 sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi talebiyle dosyanın 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi gereğince itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 14.02.2012 tarih ve 2009/10918 esas - 2012/4994 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Yargılama konusu eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/775, Karar No: 2012/6826, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/775 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4162, Karar No: 2011/15118, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4162 E.  ,  2011/15118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2009 tarih ve 2008/107-2009/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SOLE" ibareli ticaret markasını "zeytinyağı, ayçiçeği yağı, soya yağı, mısırözü yağı ve nebati yağ" emtiasında kullanmak üzere 11.06.1996 tarihinde, "şekil+SOLE Ayçiçeği Yağı" ibareli ticaret markasını ise "ayçiçeği yağı" emtiasında kullanmak için tescil ettirdiğini, davalının ise ‘Yeni SOLİ" ibareli markasının yenilebilir sıvı ve katı yağlar, margarinler, tereyağlarını kapsar şekilde 04, 29, 30 ncu sınıflarda tescilini sağladığını, davacı ile aynı eşya sınıfında tescil ettirdiği bu markası ile tescilsiz olarak kullandığı "SOLİ" ibareli markasının karışıklığa neden olduğunu, haksız rekabet teşkil ettiğini, görsel ve sözel benzerliğin tüketiciyi yanıltıcı nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, davalının markasını tescil ettirmesinin ve ürünlerinde "YENİSOLİ" ve/veya "SOLİ" sözcüğünü kullanmasının müvekkili markası aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve men’ine, hükümsüzlüğü ile iptaline, haksız rekabet teşkil eden fiillerin durdurulması ve önlenmesine, bu markayı taşıyan ürünlerin üretimi, ithali, ihracının durdurulmasına ve bu kararın üçüncü kişilere şamil olmasına, toplatılmasına, el konulmasına, "YENİSOLİ" ve "SOLİ" sözcüğünü ihtiva eden her türlü yağ, margarin ve benzeri ürünler üzerinden bu kelimenin silinmesine, mümkün olmadığı takdirde imhasına ve masrafın davalıdan alınmasına, ambalaj, etiket ve kalıpların imhasına, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 5 milyar TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını tescile dayalı olarak kullandığını, davalının başvuruya rağmen bir itirazının olmadığını, karışıklık iddiasının yerinde bulunmadığını, dava tarihi itibariyle "SOLİ" markalı imalatı ve satışının olmadığını, haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamından sonra yapılan yargılamada davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamından sonra yapılan yargılamada davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davacı vekili Av....'ın vekillikten istifasına dair dosya arasında bir evraka rastlanmadığı belirtilerek adı geçen avukata çıkarılan davetiyelere rağmen bozma sonrası açılan duruşmaya mazeretsiz olarak gelmediği gerekçesi ile, dava dosyası önce işlemden kaldırılmış, akabinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Halbuki mahkemece bozma sonrası çıkarılan tebligalar davacı vekili Av. ...'ın vekillikten çekildiği gerekçesi ile bila tebliğ iade edildiği gibi, anılan avukatın da aralarında bulunduğu davacı vekillerinin 14.03.2008 tarihli dilekçeleriyle davacının vekilliğinden istifa ettiklerini bildirdikleri ve keyfiyetin mahkemece davacı asil BİM A.Ş.'ne tebliğe çıkarıldığı temyiz dilekçesine ekli dilekçe ve tebligat fotokopisinden anlaşılmış olmakla artık vekillikten çekilmesinin mahkemeye bildirilmediğinden söz edilemez.

Bu durumda, mahkemece 14.08.2008 tarihinden sonra tüm tebligatların ve bu arada bozma kararının davacı asile çıkarılması gerekirken istifa eden vekile çıkarılması, tebligat yapılamamasına karşın davacının davasını takipsiz bıraktığı gerekçesiyle davanın önce işlemden kaldırılması, sonuçta ise açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olmuş, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10673, Karar No: 2018/1393, Tarih: 20.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10673 E.  ,  2018/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.02.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ... ile vekili Av.... ve davacılar vekili Av... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 3.779.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.