muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8574, Karar No: 2015/4659, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/8574 E.  ,  2015/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının malullük aylığı talebini reddeden Kurum işleminin iptali ile davacının malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı ve arızası ile girdiği tespit edildiğinden 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 2. fıkrasına göre maluliyet aylığından yararlanamayacağı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının malullük aylığı talebini reddeden Kurum işleminin iptali ile davacının malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı ve arızası ile girdiği tespit edildiğinden 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 2. fıkrasına göre maluliyet aylığından yararlanamayacağı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 11.02.1998 – 06.2009 tarihleri arasında 3481 gün 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun 4/1-a maddesi) kapsamında sigortalı olduğu, 23.06.2005, 16.03.2007, 24.10.2008 ve 08.09.2009 tarihlerinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, Kurumun 13.03.2009 tarih, 1854280 sayılı yazısında; “davacının çalışma gücünün % 60’ını kaybettiği anlaşılmış ise de; sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyeti gerektirecek düzeydeki bu hastalığı veya arızası ile girdiğinden 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 2. fıkrası uyarınca malullük aylığından yararlanamayacağına” karar verildiği, ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 06.02.2007 tarih, 2007/164 E. 2010/737 K. sayılı Raporunda; “davacının 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinin 1. fıkrasına göre çalışma gücünün % 60’ını kaybettiği anlaşılmış ise de; sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı ve arızası ile girdiği tespit edildiğinden söz konusu maddenin 2. fıkrasına göre maluliyet aylığından yararlanamayacağının” belirtildiği, yargılama aşamasında ... 3. İhtisas Kurulundan ve giderek ... Genel Kurulundan rapor alındığı, hem ... 3. İhtisas Kurulunun 26.08.2011 tarihli raporunda, hem de ... Genel Kurulunun 13.06.2013 tarihli raporunda“davacının glikojen depo hastalığının işe girmeden önce mevcut olduğu, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim dalının 16.03.2006 tarihli ve 805 numaralı Sağlık kurulu raporunda kişinin çocukluğundan beri yürümesi, konuşması, yaşıtlarından geri kaldığı, son 5 yıldır yürüme güçlüğünün arttığının kayıtlı olduğu, ancak kişinin işe giriş tarihinde çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmediği, kişinin varolan arızasının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği, arıza-hastalık listesi A-8 maddesi kapsamında 4. bölüm 12. madde b fıkrası gereğince çalışma gücünün % 60’ını kaybettiği, maluliyet başlangıç tarihinin 03.08.2011 olduğunun” belirtildiği anlaşılmıştır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine ... sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine ... sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Davanın yasal dayanağı tahsis talep tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinde; “5510 sayılı Yasanın 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün % 60'ını kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya özrü sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı” bildirilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, ... ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) ... eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda ... tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar ... ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu giderek ... Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar ... ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu giderek ... Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının hastalığının sigortalı olmadan önce de malul sayılabilecek nitelikte olduğu Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtilmiş ise de; 3. ... İhtisas Kurulunun ve ... Genel Kurulunun raporlarına göre, davacının çalışma gücünün % 60’ını kaybettiği, maluliyet başlangıç tarihinin 03.08.2011 olduğunun belirtildiği, davacının ilk defa çalışmaya başladığı tarih olan 11.12.1998 tarihinden önce % 60 oranında işgücü kaybının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; davanın kabulü ile davacının çalışma gücündeki % 60 kaybın 03.08.2011 tarihinde oluştuğunu göz önünde tutarak, davacının bu tarihi takip eden 01.09.2011 tarihi itibari ile maluliyet aylığına hak kazandığına karar vermek gerektiği halde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2129, Karar No: 2016/97, Tarih: 11.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2129 E.  ,  2016/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2011/5-2014/598

Davacı A.. K.. ve diğerleri vekili Avukat O.. Ç..tarafından, davalılar H.. O.. ve diğerleri aleyhine 04/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalılar vasisi A.. O.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı H.. madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalılar vasisi A.. O..'ın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3855, Karar No: 2012/6342, Tarih: 01.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3855 E.  ,  2012/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatifin olağan genel kurul toplantısının 24.05.2003 tarihinde yapıldığını, hazirun cetvelinde üye sayısının 93 olarak belirlendiğini, davalının 2000 yılı olağan genel kurul toplantısının yapıldığı 25.04.2001 tarihli toplantıda ise hazirun cetvelinde ortaklar listesinde kayıtlı 99 ortaktan bahsedildiğini, 2002 tarihli olağan genel kurul toplantısında düzenlenen hazirun cetvelinde ise üye sayısının 68 olarak görüldüğünü, üye sayısının sürekli olarak değişiklik gösterdiğini, bunun da kooperatifte gerçekte var olmayan üyelerin bulunduğuna delil teşkil ettiğini, gerçekte üye olmayan uydurma üyelerin müteahhidin akrabaları ve yakın çevresi olduğunu, bu kişilerin olağanüstü genel kurula katılmalarıyla kooperatif amaçlarına aykırı birtakım kararlar alındığını, 24.05.2003 tarihindeki genel kurulda alınan kararların açıkça yasaya ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek, 24.05.2003 tarihli genel kurul toplantısının iptalini, bu mümkün olmadığı takdirde toplantıda alınan yasaya aykırı kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 24.05.2003 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında 17 başlık ve maddede toplanan kararlardan sadece 10. maddenin hayatın olağan akışına, objektif iyiniyet kurallarına ve yasalara aykırı olduğundan iptalinin gerektiği, kooperatifin yönetim kurulu ile yakın akrabalığı olan, ceza dosyalarında da bilirkişilerce sorumlu olduklarına dair rapor verilen 13 kişinin, hayatın olağan akışına aykırı şekilde kooperatife ödemiş oldukları çok yüksek aidatlar karşılığında, kooperatife ait daire, dükkan ve depo verilmesine ilişkin kararın iptalinin gerektiği, bunun dışında alınan diğer maddelerdeki kararlarda, dosya içerisinde ittifakla verilen bilirkişi raporlarıyla da sabit olduğu üzere hukuka aykırılık tespit edilemediği, bu konudaki taleplerin reddi ile aktif dava ehliyeti olmayan davacı ... hakkında açılan davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı kooperatifin 24.05.2003 tarihli genel kurul toplantısında alınan 10 nolu kararın iptali, davacı ...'nın aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık Kooperatifler Kanunu'nun uygulanmasından kaynaklanmakta olup, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi uyarınca bu tür davalarda basit muhakeme usulü uygulanmaktadır. HUMK'nun 176/11. madde bendinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlere adli ara vermede bakılacağı öngörülmüştür.

Mahkeme ilamı bir kısım davacılar vekili Avukat ...'e 01.08.20011 tarihinde tebliğ edilmiş olup, HUMK'nun 432/1. madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 24.08.2011 günü temyiz edilmiştir. Aynı yasanın 432/4. maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davacılar vekili Avukat ...'nın temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davacılar vekili Av. ...'in süresinde olmayan temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davacılar vekili Av. ...'nın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılar ..., ...ı ve ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacılar ..., Bilal ve Faruk Bokturk'a iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24404, Karar No: 2018/2455, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24404 E.  ,  2018/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8226, Karar No: 2022/1061, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8226 E.  ,  2022/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 31/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17917, Karar No: 2012/35747, Tarih: 26.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/17917 E.  ,  2012/35747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın hükmün açıklanmasını geri bırakılmamasına ve delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesine ve suç tarihine göre 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında "30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi suretiyle 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak sanığın, hapis cezası yanında 450 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/180, Karar No: 2023/535, Tarih: 18.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/180 E.  ,  2023/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 11-74

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık ...'ın görevi kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 21.12.2022 tarihli ve 11-74 sayılı hükmün, katılan vekili ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 27.03.2023 tarihli ve 33340 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanığa atılı suçun unsurlarının oluştuğu gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

III. İNCELEME KONUSU

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

İçişleri Bakanlığı Mülkiye Teftiş Kurulu Başkanlığınca 26.09.2016 tarih ve 271 sayı ile sanık ... hakkında ön inceleme yapılması hususunda izin verildiği, İçişleri Bakanlığınca 02.12.2016 tarih ve 2016/615 sayı ile soruşturma izni verildiği, karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Danıştay 1. Dairesince 12.09.2018 tarih ve 1539-1381 sayı ile itirazın reddedildiği,

Hacı Hüseyin Ağa Vakfı mütevellisi ... ile ... arasında imzalanan 20.08.2008 tarihli protokol ile Vakfa ait Siirt ili, Kooperatif Mahallesi, 32 ada 7 parsel numaralı taşınmaz üzerine market yapılması ve işletilmesi amacıyla kiraya verildiği, kiracının taşınmaz üzerinde yapacağı marketi Vakfa terk ve devredeceği, protokolün 31.12.2011 tarihinde sona ereceği, kira bedelinin 2009 yılı için 7.000 TL, 2010 yılı için 8.000 TL ve 2011 yılı için 9.000 TL olarak belirlendiği, 01.01.2012-31.12.2012 tarihleri arasında ise kira bedelinde günün emsal ve rayicinin uygulanacağı ve yeniden sözleşme yapılacağı, kiracının yapacağı market binasını Vakıftan habersiz devredemeyeceği ve kiralayamayacağının belirtildiği,

Tanık... vekili tanık ... ve tanık... tarafından Hacı Hüseyin Ağa Vakfına verilen 03.10.2011 tarihli dilekçelere göre; tanık...'in Vakfa ait taşınmazda bulunan marketin kiracılık hakkını tanık...'dan devralmak istediği, tanık ... de söz konusu yerdeki kiracılık hakkını tanık...'e devretmek istediği belirtilerek gerekli devir işlemlerinin yapılmasının talep edildiği,