muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1340, Karar No: 2020/6420, Tarih: 25.06.2020

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... , ..., ..., ..., ... vekili, müvekkile ... 15.01.2001 tarihinden itibaren davacı ... Konf. San. ve Tİc. Ltd. Şti.'nin muhasebe bölümünde çalıştığını, şirket yetkililerinin güvenini kazandığını, şirket sahibi ...'nun şirkette olmadığı zamanlar şirket sahibinin adına ile bazı kıymetli evrakları imzaladığını, bu işlemlerin 2002 yılında başlayıp müvekkilinin doğum iznine ayrıldığı tarihe kadar devam ettiğini, yapılan tüm işlemlerde davacının talimatı ve tasvipleri bulunduğunu, davacının temsil yetkisi vermeyip kendi imzasını kullanarak evrak tanzim etme yetkisi verdiğini ve çek keşide etme eylemine bu çekleri ödeyerek zımni olarak muvafakat ettiğini, davacının çek kırdırdığı ... Finans ile müvekkilinin muhatap olduğunu ve bu şirketin yetkilisinin talebi üzerine çeklerin arkasını ciroladığını, bu kadar büyük miktarda bir paranın kaybolmasının fark edilmemesinin mümkün olmadığını, internet üzerinden yapılan işlemlerin şirketin resmi muhasebe kayıtlarında görülebileceğini, dava dilekçesinde konu edilen arabanın ... ...'in annesi ... tarafından kredili olarak alındığını ve taksitlerinin ... tarafından ödendiğini belirterek, davalı ..., ... ve ... aleyhine açılan davaların husumet yönünden reddi gerektiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... Bankası A.Ş. vekili, hesaplarından davacılara yapılan ödemelerin yine davacıların ödemelerinde kullanıldığını, davacıların hesaplarından yapılan tüm işlemlerin talimatla davacıların bilgisi dahilinde yapıldığını, davacıların hesaplarından yapılan tüm işlemleri bilebilecek durumda ve haberdar oldukların, davacıların Borçlar Kanunu hükümlerine göre zararlardan kendilerinin sorumlu bulunduklarım, personelinin işlemlerinden davacıların kendilerinin sorumlu olduklarını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın bir kısım davalıların kusurlu hareketleri nedeniyle davacıların zararına yol açtıkları iddiası ve bir kısım davalıların da sebepsiz zenginleştikleri iddiasına yönelik tazminat davası olduğu, Mahkeme’nin ilk kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2011/23234 Esas sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozma doğrultusunda yeniden yargılama yapıldığı, davalılardan ... ...'in 15.01.2001 tarihinden ,03.03.2005 tarihine kadar ,diğer davalı kardeşi ...'ın ise 01.04.2004-16.08.2004 tarihleri arasında davacı şirketin muhasebe bölümünde çalıştıkları ,diğer davalı gerçek kişilerin ise davacı şirket veya yöneticisi bünyesinde çalışmadıkları ve bu şirketle herhangi bir ticari ilişki içerisinde de bulunmadıkları, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yeniden inceleme yapılmış ve Mahkememizce 2003-2004-2005 yıllarına ilişkin şirket defterleri üzerinde inceleme yaptırılmış ve davacı ortağın eli ürünü olmayan imzalı talimatlar gereği para giriş ve çıkışları listelendiği, tüm dosya kapsamından davalı ... ve ...'ın şirket muhasebe bölümünde çalışmaları nedeniyle bankadan para çekme yetkilerinin bulunduğu bankadan para çekme işlemlerinin işlemlerin iki yıl bir süre gibi devam ettiği , bu süre zarfında davacıların nakit varlıklarında ciddi bir değişim getirmesi ve davacıların bu durumu fark etmeleri gerektiği düşünüldüğünde sahte olduğu ileri sürülen bu işlemlerin davacıların haberlerinin olmamaların olayların doğal akışına aykırı olacağı, davalılar aleyhine Cumhuriyet Savcılığı’nda yapılan soruşturmada koğuşturmaya gerek olmadığı, davacıların davalı ... ...'in iş akdini belirtilen olaylara dayalı olarak tazminatsız feshi nedeniyle İstanbul 5 iş mahkemesinde açılan davada işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davalının işe iadesine karar verildiği, para çekme talimatı dolayısıyla şirket defterlerine girdi ve çıktı kayıtlarının bulunduğu gibi bir kısım karşılığın bulunmadığı ,o döneme ilişkin kasa sayımı yapılmadığı için kasa açığı olup olmadığının ve bunun sorumluluğunun kime ait olduğunun tespit edilemediği ,bu anlamda basiretli bir tacir gibi davranmayan en azından uzunca bir süre denetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen şirket ve ortağının ihmali davrandığı anlaşılmış ve çek karneleri nedeniyle ne davalı ... ve Şehribanın ne de bankanın herhangi bir sorumluluğunun olmadığı kanaatine varıldığı, ne var ki diğer davalılar ... ,... ve ...'ın davalı diğer gerçek kişilerle olan akrabalıkları dışında davacı şirketle aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmamakla beraber 22.04.2018 tarihli bilirkişi kök 15.10.2018 tarihli ek rapora göre uhdelerine sebepsiz yere bir kısım paraların geçtiği görüldüğü, bu anlamda çek karnelerine ilişkin ,para çekme talimatları nedeniyle ortaya çıkan zarardan ötürü davalılara herhangi bir kusur yüklenmemiş ise de internet yolu ile yapılan bir kısım havale işlemlerinde 22.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda listelenen işlemlere göre toplam zararın 16

.04.2018 tarihli bilirkişi kök 15.10.2018 tarihli ek rapora göre uhdelerine sebepsiz yere bir kısım paraların geçtiği görüldüğü, bu anlamda çek karnelerine ilişkin ,para çekme talimatları nedeniyle ortaya çıkan zarardan ötürü davalılara herhangi bir kusur yüklenmemiş ise de internet yolu ile yapılan bir kısım havale işlemlerinde 22.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda listelenen işlemlere göre toplam zararın 16.149 ,00 TL olduğu ve miktarın 7634,00 TL sinden davalı ...'ın diğer kalan kısımlardan ise diğer davalılardan ... ,... ve ...'nin herhangi bir neden olmaksızın zenginleşmelerinden ötürü ayrı ayrı sorumlu oldukları anlaşıldığı gerekçesi ile davalılar Muharrrem, ..., ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılar ... bankası A.Ş. ve ... bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 29/03/2005 yerine 29/03/2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta, davalı ... ...’in sorumlu olduğu miktarın, internet üzerinden yapılan işlemler nedeni ile 16149 TL olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

Diğer yandan, davalılar ..., ... ve ...’nın mahkum olduğu kısımlar, davalı ...’ın sorumlu olduğu 16149 TL’nın bir kısmı olup, davalı ...’ın, bu davalıların sorumlu oldukları kısımlardan bu davalılar ile birlikte sorumlu olduğunun hükümde belirtilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Davalılar ..., ..., ... ve ...’dan tahsiline karar verilen miktarların “davacılara verilmesi” şeklindeki hüküm kurulmuş ise de hükme esas bilirkişi raporuna göre bu davalıların mahkum oldukları miktarların davacı Şirket’e yönelik sorumlulukları olduğu anlaşıldığından, davalılar ..., ..., ... ve ...’dan tahsiline karar verilen miktarların “davacı Şirket’e verilmesi” şeklinde hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5-Davacılardan ...’nun gerekçeli karar başlığında davacı olarak yer almaması hatalıdır.

6-Kabul ve red miktarlarına göre taraflar lehine vekalet ücreti ve yargılama giderleri, yeni hükmün kurulacağı tarihte geçerli olacak Avukatlık Ücret tarifesi ile sair mevzuata göre yeniden ele alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5623, Karar No: 2017/394, Tarih: 14.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5623 E.  ,  2017/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ortak borçlu ... Ltd. Şti'nin 3. kişideki alacağının paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın dosyasının 1. sıraya yazıldığını, oysa kendi hacizlerinin daha önce olduğunu, ayrıca şikayet olunanın icra dosyasında tebligatın, ödeme emrinin usulsüz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın icra dosyasında esaslı bir usulsüzlük bulunmadığı, takip talebindeki imza eksikliğinin bilahare giderilebileceği, ayrıca bu iddianın ve tebligat usulsüzlüğü iddiasının daha önce şikayet konusu yapılıp reddedildiği, keza icra dosyalarının incelenmesinde şikayet olunanın kesin haczinin daha önce olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasından yapılan ihtiyati haczin kesinleşme tarihinin 10.08.2012, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasından yapılan ihtiyati haczin kesinleşme tarihinin 02.08.2012 olup sonuca etkili olmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1990, Karar No: 2011/790, Tarih: 03.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1990 E.  ,  2011/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için 1.400 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.227,86 TL olması nedeniyle 17.12.2009 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 21.01.2010 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 21.01.2010 tarihli ek karar yönünden davalının temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10030, Karar No: 2017/339, Tarih: 19.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10030 E.  ,  2017/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin annesi ve babasının . Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müvekkilinin davalının kızı olduğunu, müvekkilinin 18 yaşını doldurduğunu ve üniversitede okuduğunu, davalının müvekkiline karşı maddi manevi bir katkıda bulunmadığını belirterek davanın kabulü ile müvekkili için aylık 1.000-TL. tedbir nafakası bağlanmasını dava sonuçlandıktan sonra da yardım nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; dava tarihi 31/08/2015 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 250,00-TL. yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

2-) Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

24.04.1945 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında ve 6100 sayılı HMK 326 maddesi uyarınca, "Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir". Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 1/ğ).

./..

-2-

Diğer taraftan, 2016 tarihli. 9/1 maddesine göre "...hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin 3. kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı vekalet ücreti olarak hükmolunur." denilmektedir.

Somut olayda; mahkeme davalının talebini kısmen kabul ederek davacı lehine 250,00 TL yardım nafakasına hükmetmiştir. Buna rağmen HMK 326 ve HMK 323 1/ğ maddesine aykırı olarak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsiz olmuştur .

./..

-2-

Diğer taraftan, 2016 tarihli. 9/1 maddesine göre "...hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin 3. kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı vekalet ücreti olarak hükmolunur." denilmektedir.

Somut olayda; mahkeme davalının talebini kısmen kabul ederek davacı lehine 250,00 TL yardım nafakasına hükmetmiştir. Buna rağmen HMK 326 ve HMK 323 1/ğ maddesine aykırı olarak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsiz olmuştur .

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın hüküm kısmına 6. fıkra olarak "davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan .uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," sözcüklerinin eklenmesi suretiyle 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/5316, Karar No: 2013/11037, Tarih: 10.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5316 E.  ,  2013/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza edilmek üzere teslim edilen eşyalardan ankastre fırının başka icra dosyasından haczedilmediğinin belirlenmesi karşısında anılan eşyayı tasarruf ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, anılan tasarruf nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken mahcuz malları başka adrese taşıması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmişse de hüküm sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak olaşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'da cezaların içtimaına ilişkin hüküm bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki adli para cezasının içtimaına ilişkin 4. fıkranın çıkartılarak yerine “hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/2-3. maddeleri uyarınca

günlüğü 20 TL'den belirlenmek üzere 37 gün karşılığı 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de 1 gün adli para cezasının 20 TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10219, Karar No: 2024/1556, Tarih: 20.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/10219 E.  ,  2024/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/289 E., 2021/569 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalılar ... ve ... mirasçıları yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, davalılar ... Gemi İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ... İş Mak. İml. Kir. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; meydana gelen iş kazası nedeniyle müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaraladığı, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarından bahisle 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... şirketi vekili özetle davacının ve bağlı olduğu taşeron şirketin müvekkili şirketle bağlantısının olmadığını, davacının taşeron firmaların ... isimli gemide verdikleri hizmet sırasında meydana gelen kaza sonucunda mağduriyete uğradığını, müvekkil şirketin söz konusu geminin tersane iskelesinde bağlı olması dışında kaza ile ilişkisinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili özetle müvekkili şirketin sahibi olduğu eklemli platform şeklindeki aracın diğer davalılara ait işyerinde kirada olduğu sırada ... isimli geminin kapağının üzerine yıkılması sonucunda devrildiğini, olayda müvekkili şirkete izafe edilecek ihmal ya da kusur bulunmadığını belirterek haklarında açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davayı kabul etmediğini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.11.2014 tarih ve 2009/635 Esas, 2014/640 Karar sayılı kararıyla; davacının %26,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kazanın meydana gelişinde davacının %10 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kabulünden hareketle maddi zararın Kurum ödemeleri ile karşılandığından bahisle maddi tazminat isteminin reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar,...,...,...,, ... şirketi, ..., ... şirketi ve davalı ...’tan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 05.02.2019 tarih, 2017/4596 Esas, 2019/580 Karar sayılı kararı ile kimsenin bilerek ölü kişi aleyhine dava açmayacağı, davanın açıldığı 11.06.2009 tarihinden önce 13.12.2007 tarihinde vefat eden ve taraf ehliyeti sona eren ... aleyhine dava açılmasının maddi hatadan kaynaklandığı, Mahkemece, ... mirasçıları davaya dahil edilerek delilleri toplanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ölü kişi aleyhine hüküm kurulmasının hatalı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bozma doğrultusunda davadan önce vefat ettiği anlaşılan ...’in veraset ilamını ibraz etmek üzere davacı vekiline süre verildiği, davacı vekilinin 19.02.2020 tarihli dilekçesi ile ... hakkındaki davadan ve 08.03.2021 tarihli celsede davalı ... hakkındaki davadan feragat ettiklerini beyan ettiği, mahkemenin temyiz incelemesine konu kararında davalılar ... ve ... şirketleri yönünden kusurları bulunmadığından bahisle davanın reddine, davalılar ... mirasçıları ve ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat isteminin Kurum ödemeleri ile karşılandığından bahisle reddine, davacı lehine 19.800,00 TL manevi tazminatın davalılar ...,...,...,, ..., ... şirketi, ... ve ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemenin bozmadan sonra verilen kararda ''manevi tazminatın bölünemeyeceği'' kuralını ihlal edilerek davadan feragat edilen davalıların kusur oranı ile aynı oranda sorumluluktan kurtulacakları kabulünden hareketle manevi tazminatta indirim yapılmasının hatalı olduğunu, maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 439 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.