muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14666, Karar No: 2009/17428, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14666 E.  ,  2009/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ..., 107 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ev,depo,su deposu,havuz ve bahçe niteliğinde davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... YÖNETİMİ, dava konusu yerin 1960 yılındaki demirbaş defterinde Orman Genel Müdürlüğüne ait taşınmaz olarak kayıtlı bulunduğunu, üzerine ... Orman İşletme Şefliği Cihanbey Toplu Koruma Merkez Binası yapıldığını ve halen bu şekilde kullanıldığını ileri sürerek orman genel müdürlüğü adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın TESPİT GİBİ DAVALI adına tesciline,karar verilmiş hüküm davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde; “tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan taşınmaz malı çekişmesiz aralıksız en az 20 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle, bilirkişi ve yahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir" yine aynı yasanın 16/A maddesinde "Kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinde ayrılan, ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler... kayıt, belge veya özel yasalarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği adlarına tespit olunur" hükümleri mevcuttur.

Yine, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713.maddesinde de “…Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır… Davalılar ve itiraz edenler aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.” hükmü bulunmaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde tüzel veya gerçek kişiler arasında bir ayırım yapılmadığı gibi, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesinde açıkça tescil davasında davalı konumunda olan, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişilerinin dava konusu taşınmazın adlarına tescilini isteyebilecekleri ifade edilmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03.10.1975 gün ve 8440-9945 ve 12.02.1993 ve 629/1257 ve 17. Hukuk Dairesinin 26.02.1993 gün, 1992/14687-1928 ve Hukuk Genel Kurulunun 22.01.1986 gün 1-4/5 sayılı kararlarında belirtildiği, köytüzelkişiliğinin kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmz edinebileceği gibi, 8. Hukuk Dairesinin 25.04.2000 gün 5634/6777 ve 25.01.2005 gün 8/373 ve 30.03.2006 gün 1157/1803 ve 20. Hukuk Dairesinin 07.12.1994 gün 1993/12880-15058 ve 12.06.2008 gün 2008/5286-8712 sayılı kararlarında Orman Genel Müdürlüğü, Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 3234 Sayılı Yasa gereğince, katma bütçeli ve tüzel kişiliğe sahip bir kamu kuruluş olması nedeniyle Orman Genel Müdürlüğü de kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinebileceği kabul edilmiştir.

O halde; mahkemece, Orman Genel Müdürlüğünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz edinemeyeceğine ilişkin yasalarımızda bir hüküm bulunmadığı gibi, 3402 Sayılı Yasanın 16/A fıkrasında kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinde ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesislerin ilgili kamu kurum ve kuruluşları adlarına tespit olunacağının belirtildiği, yine; 4721 Sayılı Yasanın 713/6. maddesi uyarınca tescil davasında davalı konumunda olan kamu tüzel kişiliklerinin de (Orman Genel Müdürlüğü, köy tüzelkişiliği gibi) karşı dava yolu ile dava konusu taşınmazın tescilini isteyebileceği, dava konusu taşınmazın 1960 yılından beri Orman Genel Müdürlüğüne ait demirbaş defterinde kayıtlı olduğu gözönünde bulundurulduğunda, kuruluş yasasına göre bir kamu tüzelkişiliği olan Orman Genel Müdürlüğünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının, yararına gerçekleşmesi ile taşınmaz edinebilir. O halde; işin esasına girilerek tüm deliller toplanıp ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 24/11/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7109, Karar No: 2007/7275, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7109 E.  ,  2007/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ve davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya yeterli değiltir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (f) bendine göre arazilerde taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak bilimsel yöntem uygulanmak suretiyle değerinin tesbiti gerekir.

Somut olayda değerlendirme tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde 10 yaşın altında olup henüz kesim çağına gelmemiş kavak ve söğüt ağaçlarının bulunduğu itiraza uğramayan takdir komisyonu raporu ve dosyadaki diğer bilgilerden anlaşılmaktadır. Bu durumda sözkonusu kavak ve söğüt ağaçlarının normal sıklıkta ve tekniğine uygun olarak dikildiğinde taşınmazda kaplayacakları alanın da saptanıp kapama kavaklık ve kapama söğütlük olarak; kalan bölümün ise açık tarla ziraatine göre değerlendirilmesi, taşınmaza kapama niteliği vermeyen ağaçların ise yaşı ve cinsine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup tespit edilecek fiyatları toplamının bedele eklenmesi gerekirken farklı biçimde değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporlarında, tarla olarak değerlendirilen kısımda masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

Somut olayda ise, bilirkişi raporlarında, tarla olarak değerlendirilen kısımda masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

3-Takdir komisyonu raporunda belirlenip, bilirkişilerce varlığı kabul edilen ve enkazı mal sahibine bırakılan 15 yaşındaki söğüt ağaçlarının ve 10 yaşındaki kavak ağaçlarının saptanan yaşları itibariyle kesim çağına ulaşmış oldukları için enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit bulunacağından bu söğüt ağaçlarının davalıya bırakılmasıyla ağaçların zemine artı değer katkılarının artık sözkonusu olamayacağının gözetilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, kapama kavaklık ve kapama söğütlük değerinin tesbiti yönünden bu ağaçların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak, kaç yılda kesim durumuna geleceği bilimsel şekilde ortaya konup, bunların brüt değeri bulunduktan sonra dava tarihinden (değerlendirme tarihi) kesim zamanına kadar yapılması gerekecek masraflarda brüt değerden düşülerek ağaçların kesim durumuna geldiği tarihteki net değeri bulunup bu değer, kavak ve söğütlerin kesim durumuna gelmesi için geçecek yıl sayısına bölünmek suretiyle bulunacak bir yıllık net gelir üzerinden bilimsel formüle göre (tarım arazisi formülü) kamulaştırma bedelinin saptanması, (2) ve (3) numaralı bozma gereklerinin de yerine getirilmesi için bilirkişi kurulundan ek raporlar alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7153, Karar No: 2019/143, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7153 E.  ,  2019/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2017 gün ve 2015/231 Esas, 2017/6 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun basit cinsel istismarı

suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-dördüncü-beşinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1177, Karar No: 2021/2006, Tarih: 31.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1177 E.  ,  2021/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... 29/05/2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini beyan ettiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3553, Karar No: 2019/4743, Tarih: 06.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3553 E.  ,  2019/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası,

- Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000.- TL adli para cezası.

Sanık ... hakkında;

- ...'ya yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrikin nitelik ve derecesi, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, yasal savunma ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin, suç vasfına ve sanık ... yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

1) Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü maktul ...’ın tarlasını ekip köyün stabilize yolundan ilerlediği esnada; daha önceden aralarında ortak aldıkları biçerdöver ve arazi meseleleri ilgili anlaşmazlık bulunan amcası sanık ...’ı gördüğü, o hızla sanığın yanına gittiği ve üzerine doğru yürümesiyle, sanığın traktörünün kasasında bulunan silahı çekerek maktule doğru ateş edip, onu öldürdüğü ve akabinde olay yerinden diğer sanık ... ile ayrı traktörlerle ayrıldıkları anlaşılan olayda; sanık ...’in maktulün öldürülmesi fiiline doğrudan veya azmettiren ya da yardım eden sıfatıyla katıldığına ilişkin bir delilin bulunmadığı, olaydan sonra sanık ... ile birlikte olay yerinden ayrılmasının, polis, jandarma ya da ilk yardım hattını aramamış olmasının veya üzerinde atış artıklarına rastlanılmış olmasının başlı başına sanık ...’in de suça katıldığını göstermeyeceği, dosya kapsamında bulunan delillerin mahkumiyete yeter niteliğe ulaşmadığı, bu nedenle sanığın atılı suçtan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanık ...’in bu suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 06/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

06/11/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ..,.., ..,..,'nun yüzüne karşı, ...'in yokluğunda 07/11/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/4103, Karar No: 2020/3084, Tarih: 24.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4103 E.  ,  2020/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/315 E. - 2017/200 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... mahallesi 219 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5315, Karar No: 2020/7685, Tarih: 10.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/5315 E.  ,  2020/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TÜKETİCİ MAH. SIFATIYLA)

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davada bir kısım davacılar yönünden davanın reddine, bir kısım davacılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/390 Esas sayılı davada davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmiş ise de, temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl dava ile davacı ... tarafından açılan birleşen Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/39 Esas sayılı dosyasında; davacılar; ...,... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada kat maliki olduklarını, davalılardan ..., ... ve ... 'nın anılan binayı inşa ettiklerini, binanın projesinin davalılardan ...'nun çizdiğini, davalılardan ...,...'in binanın müteahhitlerinden olan...'nın mirasçıları olduğunu, 2009 yılında binanın alt katında bulunan dükkanlardan birinin kiraya verilmesi aşamasında dükkanı kiralayan kişinin ikazı ile binada bulunan kolon, perdeler beton çatlaklarına rastlanıldığının bildirilmesi üzerine binanın hali hazırının tespiti amacı ile bina üzerinde tespit yapılarak rapor alındığını, bu raporda kısaca binanın ikamete elverişli olmadığının, binanın güçlendirilerek tam güvenliğin sağlanabileceğine karar verildiğini, ayrıca binanın güçlendirilmesi için bina değeri olan 150.000,00 TL’ nin %10 ve %20'si arasında bir maliyetin söz konusu olacağının bildirildiğini ileri sürerek, asılda davada fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydıyla her bir kat maliki için kira gideri ile güçlendirme bedeli olarak 20.000 TL’nin, birleşen davada fazlaya ilişkin hakları baki kalmak kaydı ile binanın güçlendirme masrafları için 2.000,00 TL, tazminat giderleri için 1.000,00 TL, kira bedeli olarak da 2.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler; ıslah ile taleplerini güçlendirme işi, güçlendirme sonrası onarımlar ve güçlendirme süresindeki kira bedeli olacak şekilde 388.987,762 TL’ye yükseltmişlerdir.

Asıl dava ile birleştirilmesine karar verilen birleşen Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/390 Esas sayılı dosyasında; davacı ..., ...,... ada 48 parselde kurulu bulunan binada arsa sahibi olduğunu, davalılardan ..., ..., ...'nın arsa üzerine bina inşa ettiğini, davalılardan ...,...'in binanın müteahhitlerinden...'nın mirasçıları olduğunu, ...'nın ise 21/09/2002 tarihinde vefat ettiğini, Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/172 esas sayılı dosyasında 04/03/2014 tarihli duruşmada verilen ara karar gereğince arsa sahibi olarak kendisinin davaya dahil edilmesi için taraflara süre verildiğini belirterek dava konusu binanın güçlendirme maliyet masrafları, kira gideri ve binanın güçlendirilmesi ile oluşacak değer kaybı içim şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tüketici mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin bozma ilamına uyularak, asıl dava yönünden; bir kısım davacılar bakımından derhal ihbar yükümlülüğüne aykırı hareket edildiğinden davanın reddine, bir kısım davacılar yönünden aktif taraf sıfatı yokluğundan davanın reddine, bir kısım davacılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davacılar yönünden HMK 114/1-d ve 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğundan reddine, birleşen Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/390 Esas sayılı dava yönünden, davacı ...’ın, bir kısım davalılar ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalamasına rağmen, dava tarihinden önce tüm payını bir kısım davacıya devrettiği, dava tarihi itibariyle taşınmazda hak sahibi olmadığından birleşen davacının hukuki yarar yokluğundan reddine, karar verilmiş; birleşen Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/39 Esas sayılı dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK'nın, "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesine göre, mahkeme kararında, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adresleri belirtilerek, davadaki istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda; mahkemece, asıl dava ve birleştirilen Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/390 Esas sayılı dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmuş ise de, yargılama esnasında işbu dava dosyası ile birleştirilen Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/39 esas sayılı dava yönünden mahkeme gerekçeli karar başlığında, dava taraflarının adına, adresine ve vekil bilgilerine yer verilmediği gibi, HMK’nun 297 ve devamı maddelerinde belirtildiği şekilde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebebine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.