muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14808, Karar No: 2015/131, Tarih: 20.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/14808 E.  ,  2015/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/04/2014

Numarası : 2012/841-2014/355

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı temyizi yönünden; davacı 21/05/2002 tarihinde davalı firmada işe başladığını Bursa Bölge Müdürü olarak çalıştığını, 31.08.2012 tarihinde iş akdi haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini, haksız feshe ilişkin açılan işe iade davasının derdest olduğunu, müvekkilinin, davalı işyerinde birçok kez psikolojik tacize maruz kaldığını, müvekkilinin işten çıkarılmasının altında yatan asıl nedenin ... Genel Müdürlüğü Holding İç Denetim Kurulu Başkanı Ö.. C..’in kişisel husumeti olduğunu, bayiler satış müdürüne ve Türkiye satış direktörüne "bu adamı neden işten çıkartmıyorsunuz" şeklinde bir çok kez baskı yaptığını, şirkette yetkili kişilere kendisini itham eden mailler gönderdiğini, gece hayatı olduğu hatta gece hayatında kendisinin ...’in sahibi olduğu şeklinde tanıttığı ve ofisinde uygunsuz davranışlar sergilediği yönünde asılsız ithamlarını iş çevresinde yaymakla kalmadığını, eşinin de duymasına neden olduğunu, işindeki bu başarısına rağmen yaşamış olduğu psikolojik baskı nedeni ile tıbbi yardım almak zorunda kaldığını, Bursa Bölge Müdürlüğünde 09.01.2012 tarihinde iç denetim başlatıldığını, normalde 30-45 gün süren bu denetimin psikolojik açıdan yıldırmak ve işten ayrılmasını sağlamak amacı ile işten çıkarılma tarihine kadar devam ettirildiğini, bir hatasının arandığı bu iç denetimde açık bulunamayınca ve baskılardan yılmayacağı anlaşılınca son çare olarak bölge müdürlüğünün kapatılması ve böylece işten çıkartılması kararının alındığını ayrıca, kendisine bağlı 3 kişi ile birlikte çalışmakta iken, bölge müdürlükleri arasında oldukça iyi dereceler yapan Bursa Bölge Müdürlüğünün kapatıldığını, işten çıkarıldığını, diğer 3 çalışanın ise başka bölge müdürlüklerine bağlandığını fakat yine aynı görevlerini ifa etmeye devam ettiklerini, sonuç olarak uygulanan psikolojik baskı etki etmeyince işten çıkarılması kararı alındığını esasen Bursa Bölge Müdürlüğünün kapatılması gibi bir ihtiyaç olmadığını iddia ederek işyerinde yaşamış olduğu psikolojik taciz nedeniyle manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı ise davacının açmış bulunduğu davayı ve dava dilekçesinde sıralanan asılsız iddiaları kabul etmediklerini, öncelikle söz konusu davanın bir "mobbing tazminat" davası olduğunu, somut olayın mobbing olarak değerlenmesinin şaşırtıcı olduğunu, mobbingin aynı zamanda durağan olmayıp sürekli değişen sistematik bir süreç olduğunu, davacının performans değerlendirmelerinde iyi dereceler aldığı, ... Holding İç Denetim Kurulu Başkanı Ö.. C..’in kişisel husumeti sebebiyle davacıyı psikolojik olarak taciz ettiği ve daha sonra hiçbir neden yokken işten çıkarıldığı iddialarının tamamının yersiz ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının performansında ve çalışmasında her hangi bir olumsuzluk sorununun olmadığı, davacının davalı işyerinde psikolojik baskıya maruz kaldığı, denetleme müdürlüğünün teftişinin bir yerde üç hafta ile bir ay arasında değişin sürede devam ederken davacının bulunduğu Bursa bölge Müdürlüğünde 8 ay sürdüğü ve davacı hakkında olumsuz söylentiler çıkarıldığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız ortaya koyar.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ. Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Ayrıca, 4721 sayılı TMK.'nun 24.maddesinde hukuka aykırı olarak kişilik haklarına saldırılan kimsenin, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebileceği, 6098 sayılı TBK.'nun 58.maddesinde ise kişilik hakkının zedelenmesinden zarar görenin, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini talep edebileceği bildirilmiştir.

Ayrıca, 4721 sayılı TMK.'nun 24.maddesinde hukuka aykırı olarak kişilik haklarına saldırılan kimsenin, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebileceği, 6098 sayılı TBK.'nun 58.maddesinde ise kişilik hakkının zedelenmesinden zarar görenin, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini talep edebileceği bildirilmiştir.

Kişisel haklar, kişinin kendi hür ve bağımsız varlığının bütünlüğünü sağlar. Hayat, beden ve ruh tamlığı, vicdan, düşünce ve ekonomik çalışma özgürlüğü, servet, haysiyet ve itibar, ün, ad, sır ve resim hep kişisel varlıklardır. Şeref ve haysiyet, dahil olduğu toplumun gerekli saydığı ahlaki niteliklere sahip olduğu ya da böyle kabul edildiği için, kişiye verilen değeri ifade eder. Kişinin onuru, şerefi ve saygınlığı onun toplum içindeki tüm manevi değerlerden oluşur. Bunlar kişinin ahlaki değerleridir. Herkesin içinde yaşadığı toplumda ilişkiler kurduğu çevrelerde kişisel bir onuru ve şerefi ve saygınlığı vardır. Kişiyi küçük düşürmek, yanlış tanıtmak, gülünç ya da zor duruma sokmak, kişiye düşmanca bir ortam hazırlamak amacıyla yapılan davranışlar manevi değeri nasıl zedelerse, bir olayın aktarılması ya da olay veya kişinin eleştirilmesi de çok kez şeref ve saygınlığa, onura müdahale niteliğinde olabilir. Ancak bu müdahalenin haksız olması diğer bir deyimle hukuka aykırı bulunması gerekir.

Somut olayda davacı tarafından davalının kendisine psikolojik taciz uyguladığı ve yapılan teftişin çok uzun sürdüğü, kendisinin açıklarının arandığı ve teftişin yıldırma amaçlı yapıldığı, işverence hakkında olumsuz söylentiler çıkarıldığı ileri sürülmüşse de dosya kapsamından işverence davacı hakkında olumsuz söylentiler çıkarıldığının ve davacı tarafın kişilik haklarına yönelmiş bir saldırı bulunduğunun ispatlanamaması, işyerinde uzun süreli teftiş yapılmasının davacıya kasten güçlük çıkarıldığı, davacıya eziyet etme amacını taşıdığı anlamına gelmediği gibi davacının kişilik haklarına yönelik hukuka aykırı bir saldırı olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması karşısında davacının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7601, Karar No: 2017/18059, Tarih: 21.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7601 E.  ,  2017/18059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile ... Aile Mahkemesinin 2006/685 Esas sayılı dosyası ile boşandıklarını, ... Aile Mahkemesinin 2010/410 Esas sayılı dosyası ile kendisine ait eşyaların aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde eşyaların bedeli olan 6.950 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verildiğini, kesinleşen ilam için icra takibi yapması üzerine davalının eşyaları teslim etmek istediğini, ancak kendisinin rızası hilafına uzun zamandır davalıda kalan eşyaların ekonomik ömrünü tamamladığından aynen teslimin mümkün olmadığını ileri sürerek, eşyaların bedeli olan 6.950.TL ve 3.000.TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 9.950 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, Aile Mahkemesinin eşya davası sonucunda verilmiş ilamın aynen iadesiyle doğacak olan zararın tazminine ilişkin tazminat davalarında görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olması nedeni ile görevsizliğine ilişkin karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

I-Dava; çeyiz eşyalarına ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kişisel malların iadesi, Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer almakta olan 226.maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi icap eder.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Somut olayda; taraflar arasındaki uyuşmazlık, eşler arasındaki eşya alacağı istemine ilişkin olup, buna göre uyuşmazlığın ''Aile Hukukuna" ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın konusu, TMK. nun ikinci kitabı içindeki düzenlemede yer alması nedeniyle "Aile Hukukuna" ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde açılan bu davaya 4787 Sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece, davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

II-) Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

II-) Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/953, Karar No: 2013/4502, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/953 E.  ,  2013/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Mahkemece, tespit edilen toplam kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkca gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan (Davacı) kelimesinden önce gelmek üzere, (Dava konusu taşınmazın toplam kamulaştırma bedelinin 121.525,50 TL olarak tespitine,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4128, Karar No: 2017/8656, Tarih: 21.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/4128 E.  ,  2017/8656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalılar vekili tarafından 02.06.2016 günlü hükmün temyizi talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 08.06.2017 günlü ek kararın Yargıtayca, incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı ... ve davalı ... vekili müvekkillerinin maddi durumu elverişli olmadığından gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde bulunmuştur.

Dairemizce, 21.03.2017 tarihli 2017/884 Esas, 2017/2182 Karar sayılı ilamı ile davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinin reddine, karar ve ilam harcı tutarının 1/4'ü oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılardan ...'a temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması hakkında muhtıra çıkarılarak 7 günlük kesin süre verilmiş, söz konusu muhtıra davalılar vekili Av. ...'ye 22.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı ...'ın temyiz harcının tamamlamaması nedeniyle mahkemece 08.06.2017 tarihinde davalı ...'ın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, davalı ... vekili 08.06.2017 tarihli ek kararı temyiz etmiştir.

Dairemizce 21.03.2017 tarihli 2017/884 Esas, 2017/2182 Karar sayılı kararda yalnızca davalı ...'ın adli yardım talebi reddedilmemiş aynı zamanda diğer davalı ...'ın adli yardım talebi reddedilerek, karar ve ilam harcı tutarının 1/4'ü oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiş ancak mahkemece sadece davalı ... hakkında HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldığından davalı ... hakkında karar ve ilam harcı tutarının 1/4'ü oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3060, Karar No: 2016/5925, Tarih: 07.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3060 E.  ,  2016/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 3459 ve 3461 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir

Şöyle ki;

1-Dairenin bozma ilamında dosyaya getirtilen ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 2012 yılına ait sulu şartlardaki buğday, buğday samanı, mısır ve ası mısıra ait cetvelleri arasındaki çelişkinin ilçe müdürlüğünden sorularak giderilmesi ve dava konusu 3459 parselin bağ kısmının ilk ürün yaş üzüme ilişkin verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı ilçe müdürlüğünden getirtilerek buna göre değer belirlenmesi gerektiğinden bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre hükme esas alınan raporda yer alan değerlendirmenin bozma ilamına uygunluğu denetlenmelidir. Buna göre, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 18.11.2014 tarih ve 4960 sayılı yazısı ile 09.10.2012 tarih ve 3088 sayılı yazı ile gönderilen verilerin ... Mahallesi 3233 parsele gidilerek yerinde yapılan tespitlere göre tanzim edilmiş veriler olduğu, 25.12.2013 tarih ve 4883 sayılı yazı ekinde gönderilen verilerin ise ilçe geneli için hazırlanan ortalama veriler olduğu aradaki farklılığın bu nedenden kaynaklandığı belirtilmiş olup, ilçe müdürlüğü tarafından ilçe geneli için hazırlanan veri cetveli olduğu belirtilen 25.12.2013 tarih ve 07.11.2013 tarih ve 3799 sayılı yazı ekinde sayılı dosyasına gönderilen cetvellerde belirtilen veriler esas alınarak verilere göre değerlendirme yapılması gerekirken 09.10.2012 tarihli ilçe müdürlüğü verilerinin Taytan bölgesine ait olduğu açıklanmak suretiyle lokal verilere göre değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bozma ilamının 3. fıkrasında net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından iki yılda üç ürün münavebeye alınmak suretiyle değerlendirme yapılmış olduğuna göre ürünlerin net gelirleri toplamının ikiye bölünerek hesaplama yapılması gerekirken 1. yılın %25'i, ikinci yılın %50'si alınmış olması bozma nedeni yapılmış olmasına rağmen 1. yıl buğdayın %25'i, 2. ürün mısırın %25'i, 2. yıl ası mısırın %50'si alınarak değer tespiti yapan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece 1. ve 2. bentte yazılı bozma nedenlerini karşılayan ek rapor alınarak davacı vekilinin kazanılmış haklarıda gözetilerek karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece 1. ve 2. bentte yazılı bozma nedenlerini karşılayan ek rapor alınarak davacı vekilinin kazanılmış haklarıda gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8787, Karar No: 2021/12986, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8787 E.  ,  2021/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ecrimisil yönünden miktar itibariyle kesin olduğundan usulden reddine, tazminat yönünden ise davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak ecrimisil yönünden miktar itibariyle kesin olduğundan usulden reddine, tazminat talebi yönünden ise; davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak taleple bağlı kalınmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Döşemealtı İlçesi, Altınkale Mahallesi 1389 parsel ile Yeşilbayır Mahallesi 1392 parsel sayılı taşınmazlara, ek rapor hükme esas alınarak değer biçilip taleple bağlı kalınmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu 1389 parsel sayılı taşınmaz Altınkale Mahallesinde olduğu halde, hükümde Yeşilbayır Mahallesi olarak gösterilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki hacizlerin bedele yansıtılmaması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/1188E-2021/410K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a- 5 numaralı bendindeki (Yeşilbayır Mah. 1389 parsel ve 1392 parsel) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Altınkale Mahallesi 1389 parsel ile Yeşilbayır Mahallesi 1392 parsel) ibaresinin yazılmasına,

b- 3 ve 4 nolu bentlerinin sonuna ayrı ayrı (dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında yer alan hacizlerin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) ibaresinin eklenmesine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/1188E-2021/410K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a- 5 numaralı bendindeki (Yeşilbayır Mah. 1389 parsel ve 1392 parsel) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Altınkale Mahallesi 1389 parsel ile Yeşilbayır Mahallesi 1392 parsel) ibaresinin yazılmasına,

b- 3 ve 4 nolu bentlerinin sonuna ayrı ayrı (dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında yer alan hacizlerin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.