muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5976, Karar No: 2024/8997, Tarih: 23.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5976 E.  ,  2024/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından aleyhine başlatılan kambiyo senedine özgü icra takibinde, takibe dayanak çekteki imzanın şirket yetkilisi ... ...' a ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince; davacı yönünden imza itirazının kabulü ile takibin itiraz eden borçlu yönünden durdurulmasına, alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatına ve %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra mahkemesince, tazminata ve para cezasına yabancı para alacağının takip tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekmektedir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda; icra mahkemesince alacaklının tazminatla ve para cezası ile sorumlu tutulması doğru ise de, tazminata ve para cezasına yabancı para alacağının takip tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekirken yabancı para (USD) esas alınmak suretiyle tazminata ve para cezasına karar verilmesi isabetsiz olup; hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 17.07.2024 tarihli ve 2023/3138 E., 2024/1933 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddeleri uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA),

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 17.07.2024 tarihli ve 2023/3138 E., 2024/1933 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddeleri uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA),

İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 05.10.2023 tarihli ve 2023/158 E. 2023632 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının tazminata ilişkin “2” nolu bendinde yer alan; “asıl alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatının...” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine; "159.342,24 USD asıl alacağın takip tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru üzerinden hesaplanan 3.006.788,06 TL' nin %20'si oranında hesaplanan 601.357,612-TL kötüniyet tazminatının..” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” nolu bendinde yer alan; “asıl alacağın %10'u oranında para cezasının...” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine; "159.342,24 USD asıl alacağın takip tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru üzerinden hesaplanan 3.006.788,06 TL' nin %10'u oranında hesaplanan 300.678,806-TL para cezasının...” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7524, Karar No: 2015/2985, Tarih: 12.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7524 E.  ,  2015/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2013/224-2014/102

Davacı B.. S.. vekili Avukat Çağrı tarafından, davalı G.. S.. aleyhine 21/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7010, Karar No: 2014/21158, Tarih: 16.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7010 E.  ,  2014/21158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/183-2013/100

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar dere koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmazlara davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28434, Karar No: 2018/6649, Tarih: 09.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28434 E.  ,  2018/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...’ün duruşmada bildirdiği adrese çıkarılan gerekçeli karar tebliğ işleminde çarşıda olduğu yazılarak mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 no'lu formülün kapısına yapıştırıldığı ve en yakın komşusu ....a haber verildiği yazılmak suretiyle yapıldığı görülmekte olup; çarşıda olduğuna ilişkin beyanda bulunanın, adı, soyadı, imzası alınmadan veya imzadan imtina etme durumu belirtilmeden ve aynı zamanda haber verilen en yakın komşusu ..... imzasının alınmadığı gibi; imzadan imtina durumunun da tespit edilmediği bu nedenle gerçekleştirilen tebliğ işleminin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliği'nin 30. ve 35. maddeleri koşullarına göre usulüne uygun yapılmadığından, katılan ...’ün gerekçeli kararın başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliğ edilip, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/729, Karar No: 2006/1759, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/729 E.  ,  2006/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava düzenlenen iflas sıra cetvelinde davacı Hazine alacağının 3.sıraya alınması gerektiğine yöneliktir. İcra Mahkemesince Hazine alacaklarının İİK.nun 206.maddesi anlamında imtiyazlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11417, Karar No: 2012/1503, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11417 E.  ,  2012/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalmış olması nedeniyle esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının, kendisinin ve büyük hissedarı olduğu şirketler nezdinde hiç bir mal, hak ve alacağı bulunmadığına dair 03/04/2003 tarihli "Merkez Basın Yayın Filmcilik Programcılık ve Reklamcılık Organizasyon Sanayi ve Ticaret A.Ş." başlıklı beyannameye rağmen, hile ile elinde bulundurduğu veya sahte belge tanzimi suretiyle ihdas ettiği ve her halükarda hiç bir hukuki geçerliliği bulunmayan 12/06/2002 ve 08/08/2002 tarihli iki belgeyi çeşitli kurumlara ileterek sahibi bulunduğu şirketler aleyhine haksız olarak işlem ve tasarruflar gerçekleştirdiğini ve bu şekilde muaraza yarattığını belirterek, davalıya hiç bir borcu, edimi ve yükümlülüğü ve davalının nezdinde hiç bir mal, hak ve alacağı bulunmadığının ve belgelerin hükümsüzlüğün tespiti ile muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının iddiasının açık olmadığını, Etibank A.Ş.'ye el konulmasından önce Medya Grubu şirketlerinde ortağı olan davacı ...’in, TMSF ve diğer kurum ve kuruluşlara olan borçlarını tasfiye edebilmek için 12/06/2002 ve 08/08/2002 tarihli "İnanç Sözleşmelerini" tanzim ederek imza altına aldıklarını, her iki sözleşme ile temelde Merkez Grubu olarak adlandırılan kurulmuş ve / veya kurulacak şirketlerden ortak isimleri kim olarak gözükürse gözüksün Merkez Grubu şirketlerinin % 50'sinin davacı ..., % 50 'sinin de davalı ... 'e ait olacağı ve olduğunu kabul ettiklerini, davacı ... ile arasında mevcut Olan İnanç Sözleşmelerine de aykırı davranıldığını, bunun üzerine tarafından 16/03/2007 tarihli dilekçe ile eki sözleşmeler ve sözleşmeler ile ilgili alınan bilirkişi raporlarının TMSF'ye sunulduğunu, sunulan dilekçe ve belgelerin TMSF tarafından detaylı bir şekilde incelenip davacı yana da diyecekleri sorulduktan sonra TMSF’nın 5414 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde 01/04/2007 günü Medya Grubu (... Grubu) ve Merkez Grubu (... Grubu ) şirketlerinin temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimlerini devraldığını, 12/06/2002 ve 08/08/2002 tarihli sözleşmelerin tarafların gerçek iradelerini yansıttığını, bunun aksinin yazılı belge ile ispatlamak zorunda olduğunu davacının yazılı belge sunmadığını, davacının anılan belgelerin sahte veya hile yoluyla elde edilen belgeler olduğu iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın konusuz kalmış olması nedeniyle; esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın konusuz kalmış olması nedeniyle; esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile davalının netice itibariyle hiç bir hukuki geçerliliği bulunmayan 12/06/2002 ve 08/08/2002 tarihli iki belgeyi çeşitli kurumlara ileterek sahibi bulunduğu şirketler aleyhine haksız olarak muaraza yarattığını belirterek, belgelerin hükümsüzlüğün tespiti ile muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise dava konusu 12/06/2002 ve 08/08/2002 tarihli sözleşmelerin tarafların gerçek iradelerini yansıttığını, bunun aksinin yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, TMSF ile ...Grubu şirketleri arasında yapılan 29/08/2007 tarihli anlaşma nedeniyle, taraflar arasındaki 12/06/2002 tarihli protokol ve 08/08/2002 tarihli sözleşmeden doğan muarazanın da ortadan kalktığı gerekçesiyle esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına, davanın açılmasına davacının neden olduğu gerekçesi ile de yargılama giderlerinin Davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 07.07.2010 tarihli kararın gerekçe bölümünde; “TMSF tarafından yapılan 29/08/2007 tarihli protokol ile davaya konu olan 12/06/2002 tarihli protokol ve 08/08/2002 tarihli sözleşmenin de yer aldığı ve taraflarca bu iki belgenin geçerli olduğunun kabul edildiği” belirtilmiş ise de; incelenen 29.08.2007 tarihli sözleşmede ve ibra protokolünde davacının dava konusu protokoller ile ilgili haklarını saklı tutarak, davalının kendilerini ibra edeceği, ibra etmemesi halinde davaya devam edilebileceği hususunun hüküm altına alındığı, yine Mahkemece “davacının yargılamanın başındaki sahtelik iddialarını değiştirdiği, geçersiz kaldığını ileri sürdüğü” denilmiş ise de; dava dilekçesi içeriği nazara alındığında, davacının iddialarını yukarıda anlatıldığı şekilde terditli olarak ileri sürdüğü, sahtelik iddiasının değiştirilmesi niteliğinde bir iddianın genişletilmesinin mevcut olmadığı, mahkemece, “davacının davaya konu protokollerin ortadan kaldırıldığına dair kanıt sunulmadığı belirtilmiş ise de; davacı tarafından iddiasına delil olmak üzere 10.12.2002 tarihli ve 03.04.2003 tarihli Teslim ve İmha protokolü başlıklı protokoller ile aynı tarihli İbraname niteliğindeki protokollerin ve bu protokollere ilişkin Ceza dosyasının sunulmuş olduğu ve yine Mahkemece “ dava konusu protokoller üzerinde imza incelemesi için tarafların isticvap edildiği ancak davete icabet edilmediği için imza incelemesi yapılamadığı belirtilmiş ise de; davacının isticvap davetiyesinin tebliğinden sonra mazeret bildirdiği, mazeretinin mahkeme tarafından kabul edildiği, akabinde dosyanın karara çıktığı” anlaşılmış olup, yukarıda belirtildiği üzere mahkemenin gerekçeli kararında belirttiği hususlar dosya münderecatı ile örtüşmemektedir. Hal böyle olunca, mahkemece dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerin karardan çıkartılarak, davanın açılmasına kimin neden olduğu hususunda yeniden değerlendirme yapılarak hüküm tesisi gerekirken yazılı gerekçeler ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/3447, Karar No: 2018/2573, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3447 E.  ,  2018/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-son, 62, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın, sevk ve idaresindeki otomobille, bölünmüş çift şeritli Devlet yolunda çevre yolu alt geçidi içinde seyir halinde iken, önünde seyreden bir aracı sollamak istediği sırada hakimiyetini kaybederek, önce aracının sağ ön köşesi ile sollamak istediği otomobilin sol ön kapı ve yanına çarpmasının etkisi ile savrularak, sola yönelen yay şeklinde fren izi ile karşı şeride düştüğü sırada, karşı şeritten gelen katılan idaresindeki motosikletle çarpışması sonucu katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarına ağır ve 6. derece etkili kemik kırığı meydana gelecek ve ayak amputasyonu sebebiyle duyu ve organ işlev yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; dosya içeriğine göre tamamen kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği de göz önüne alınarak adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9039, Karar No: 2023/6020, Tarih: 21.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9039 E.  ,  2023/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun’a eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edildiği, 5271 sayılı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2018/384 Esas, 2019/190 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddenin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddenini ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2019/1713 Esas, 2021/283 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.06.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE