muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5755, Karar No: 2014/8746, Tarih: 15.04.2014

Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usule ait müktesap hak müessesesi, Usul Kanununun dayandığı ana esaslardandır. Kanunda açık hüküm bulunmaması, onun kabul edilmemesini gerektirmez (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz (HGK 15.09.1971 gün ve 8/433-510, 10.11.1965 gün ve 9/1079-413 Bkz: Prof.Dr.Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı Cilt:5 Sh:4737-4765).

Davacı, 23.06.2009 günlü açıklama dilekçesinde ve 05.04.2010 günü mahallinde yapılan keşifteki beyanında; davalıya ait Bahçe Keyfi isimli içkili lokantada çalışmasının bulunmadığını, lokantanın bitişiğindeki tarla ve bahçede ziraat işleriyle uğraştığını ve bu bağlamda meyve ağaçlarının dikim ve bakımını geceleri de lokanta ve evlerinin bekçiliğini yaptığını, davalıya ait ahırda bulunan ineklerin bakımı ile ilgilenip sağdığı sütleri davalıya götürdüğünü beyan etmekte olup, davacıya ait, başka işyerlerinden Kuruma bildirilen hizmetlere ilişkin sigortalının imzasını havi fotoğraflı işe giriş bildirgesinin SGK özlük dosyasında bulunduğu halde, davacının oğlu olduğu anlaşılan Alper Eral'a ait 1022526 sayılı lokanta işyerinden 10.07.2000-03.01.2001 tarihleri arasında gerçekleştiği savunulup bozmadan sonra ortaya çıktığı ileri sürülen 175 günlük bildirimin adı geçen işverenin tek taraflı iradesiyle Kuruma verilmesinin, davacının; lokantada çalışmasının bulunmadığı, lokantanın bitişiğindeki tarla ve bahçede ziraat işleriyle uğraştığına dair savunmasıyla ve tanık anlatımlarıyla çeliştiği, keza mülkiyeti davalıya ait lokantanın işletmesinin vasıfsız işçi niteliğindeki davacı ile yürütülmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alındığında 506 sayılı Kanunun 2, 5510 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca sigortalıların bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılmasının mümkün bulunduğu da gözetilerek dava dışı Alper Eral'a ait 1022526 sayılı lokanta işyerinden 10.07.2000-03.01.2001 tarihleri arasındaki 175 günlük bildirim dışlanılarak, ilk bozma kararı ve usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek 02.02.1996-10.06.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12386, Karar No: 2016/8359, Tarih: 14.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12386 E.  ,  2016/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendinin ayrıldığını ve rakip firmada işe başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin kim tarafından ne şekilde sona erdirildiği noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesini haklı sebeple dahi olsa kendisi fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Somut olayda davacı işçinin yeni atanan genel müdür ile anlaşamadığı ve fazla çalışma ile ulusal bayram-genel tatil ücreti alacakları olduğu ve iş sözleşmesinin işçi tarafından bu nedenlerle feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesini işyerini terk etme şeklinde eylemli olarak haklı sebeple feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatına hak kazanırken ihbar tazminatına hak kazanmadığı kuşkusuzdur. Davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16037, Karar No: 2013/21135, Tarih: 17.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16037 E.  ,  2013/21135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı ile aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise kişisel ilişki süresi ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan 2004 doğumlu müşterek çocuk .... ile baba arasında kurulan kişisel ilişki azdır. Bu durum çocuğun üstün menfaati ve kişisel ilişkinin amacına aykırı olduğu gibi babalık duygularını tatmin etmeye yeterli değildir. Müşterek çocukla davalı-davacı baba arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekmektedir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının l. bendinin 4. paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak 4. paragraf olarak "davalı-davacı baba ile müşterek çocuk ... arasında taraflar aynı şehirde ikamet ettikleri takdirde her ayın 1, ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00'dan üçüncü günü sabah 10.00'a kadar ve okul yarı yıl tatilinin 7. günü saat 10.00'dan 14. günü saat 10.00'a kadar, her yıl Ağustos ayının 1. günü sabah saat 10.00'dan 31.günü akşam 17.00'ye kadar ve yine taraflar farklı yerlerde ikamet ettikleri takdirde her ayın 1. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü saat akşam 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00'dan üçüncü günü sabah 10.00'a kadar okul yarı yıl tatilinin 7. günü saat 10.00'dan 14.günü saat 10.00'a kadar, her yıl Ağustos ayının l. günü sabah saat 10.00'dan 31. günü akşam 17.00'ye kadar şahsi ilişki düzenlenmesine", sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ....'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran ...e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/14, Karar No: 2007/32, Tarih: 24.01.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/4-14 E., 2007/32 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/4-14 E., 2007/32 K.**

**- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

- MANEVİ TAZMİNAT

- SALDIRININ ÖNLENMESİ VE SONA ERDİRİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.04.2004 gün ve 2003/671 E - 2004/145 K. sayılı incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 20.10.2005 ve 2004/14557-2005/1236 sayılı ilamı ile; ("...Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, 06.05.2002 tarihinde S....... TV'de yayınlanan haber bülteninde gerçek dışı yayın yapıldığını, davacının PKK Örgütü ile ilişki içerisinde olduğu izlenimi yaratıldığı böylece halkın husumetine maruz bırakıldığını ileri sürülerek tazminat istemiştir. Yerel mahkeme davayı kısmen kabul etmiştir.

Anayasa'nın 28.maddesinde düzenlenen "basın özgürlüğü" ilkesinin özel hukuk alanındaki sınırlaması MK.nun 24-25 ve BK.nun 49.maddeleridir. Basının olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğu vardır.

Bunun içindir ki basının yayın yaparken yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylarındaki hukuka aykırı eylemlerden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışındaki bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildıği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle aynı bir konumu bulunmaktadır. Ancak basın özgürlüğü ile kişilik değerleri karşı karşıya geldığinde, çatışan iki değer aynı zamanda korunamayacağına göre somut olaydaki olgular itibariyle birinin diğerine üstün tutulması gerekir.

Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygun olacağı kabul edilecektir. Basının haber verme görevini yerine getirirken kullanacağı bu hakkın özel hukuk alanındaki sınıfı; gerçeklik, güncelik, kamu yararı, toplumsal ilgi ve konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılık kuralları olarak belirlenmiştir. Haber verme bu sınırlar içinde kullandığı sürece hukuka uygundur. Bu unsurlardan biri olan gerçeklik; verilen habere ya da anlatılmak istenen amaca ve hedefe konu olan içerığin, yayın sırasında olayla ilgili durumuna uygunluğudur. Diğer bir anlatımla gerçeklık somut gerçeklik olmayıp, haberin verildıği andaki beliriş biçimine, görünürdeki gerçeğe uygunluktur.

Davaya konu 06.05.2002 tarihli yayın 04.05.2002 tarihinde dava dışı I... TV'de yayınlanan habere ilişkin olup, bu haber kaseti 06.05.2002 tarihinde Ankara 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi'ndeki oturumda sanık Fetullah G.... vekili tarafından mahkemeye sunulmuş, DGM'ce 04.05.2002 tarihli yayına ilişkin kaset alınıp dosyaya konulmuş, aynı gün akşam davalıya ait televizyonda Fetullah G.... davasında sürpriz bir gelişme yaşandığı, Fetullah G....'in avukatları tarafından 04.05.2002'de I... TV'de yayınlanan haberin kayıtlarının mahkemeye verildıği belirtildikten sonra mahkeme kayıtlarına da geçen bu kasetten görüntüler yayınlanmıştır. Kaldı ki bu kaset nedeniyle davacı ve yöneticisi olduğu vakıf hakkında soruşturma yapılmış, yapılan aramalarda yayını doğrular tarzda evrak, kayıt ve dökümanlara rastlanmış, hatta hazırlık tahkikatı yapılmış olması da yayının görünürde ki gerçekliğe uygun olduğunun kabulünü gerektirir.

Şu durumda yayının hukuka aykırılığından söz edilemeyeceğine göre davanın tümden reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Ozel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 24.01.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18445, Karar No: 2014/143, Tarih: 13.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18445 E.  ,  2014/143 K.**

* GEREKÇELİ KARARDA KABUL EDİLEN MİKTARIN YAZILMAMASI

* KISA KARARLA GEREKÇELİ KARARIN ÇELİŞMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

**"İçtihat Metni"**

Davacı G.. O.. vekili Avukat .. tarafından, davalı Z.. K.. aleyhine 27/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece,son oturumda “davanın kısmen kabulüne, 250,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmişken sonradan yazılan gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulüne” denilmiş ve kabul edilen miktar yazılmayarak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7658, Karar No: 2015/7520, Tarih: 13.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7658 E.  ,  2015/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....(Konya) ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasında suça konu telefonu seyyar satıcıdan aldığını beyan ederek atılı suçu kabul etmemesi, HTS kayıtlarına göre de, mağdurun kullanımındaki .... marka telefonun 12.10.2011 olan suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun kullanımından önce, 09:45 ile 12:46 saatleri arasında..... adına kayıtlı .............. numaralı hatla kullanıldığının anlaşılması karşısında, .... isimli kişi duruşmaya çağrılarak beyanının alınması, gerekli görüldüğü takdirde ..... hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 16.10.2012 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 16.10.2010 tarihinde duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14832, Karar No: 2014/1906, Tarih: 13.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14832 E.  ,  2014/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/178-2013/412

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/05/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, dava konusu yer ile ilgili men'i müdahale davası açtığını, davacı taraf inşaatını yaparken de itiraz ettiğini, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile.. ada .. parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 1,79 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacılar adına kayıtlı 6082 parsele ilave edilmek suretiyle tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, Türk Medeni Kanununun 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş olup anılan hüküm;

"Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmaz bütünleyici parçası olur.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devrini isteyebilir" şeklindedir.

Böylece, muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine aşağıdaki koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için:

1-Tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

2-Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

2-Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

3-Bu inşaatı kendi malzemesi ile yapan kişinin iyiniyetli olması, diğer bir anlatımla zeminin kendisine ait olduğu, ya da 5.7.1944 tarihli ve 12/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gereklidir.

14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, iyiniyetin ispatı taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet iddia ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulmalıdır.

Taşkın binanın bulunduğu taşınmaz maliki veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup da zarar gören kimselerin, taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren onbeş gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini, zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan sübjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır. (Sübjektif koşul)

4-Bu tür davalarda üzerinde önemle durulması gereken diğer bir koşul da halin icabından taşkın inşaatın yıkılması gerekip gerekmediğinin saptanmasıdır. Uygulama ve doktrinde “durum ve koşulların haklı kılması” şeklinde ifade edilen bu şarttan inşaatın yıkılması ile inşaat sahibinin uğrayacağı zarar veya yıkılmaması halinde arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybının mukayese edilmesi anlaşılmalıdır. Değer kaybı, sadece taşılan arazinin değerinden ibaret değildir. Bu değerin içinde arazi sahibinin taşılan kısım dışında kalan arazisinin uğrayacağı değer kaybı da vardır. Arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybı uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle Türk Medeni Kanununun 4., Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi önleyecek biçimde en uygun şekilde tespit ve takdir edilmeli, önceden ödenen bedel var ise mahsup edilmek suretiyle arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

5-Aranacak diğer bir koşulda taşkın kısmın ana taşınmazdan ayrılarak müstakil parsel oluşturacak şekilde veya ait olduğu taşınmazla birleştirilerek ifrazen tescilinin mümkün olması koşuludur.