muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12820, Karar No: 2022/1658, Tarih: 08.02.2022

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü emsal satışlar emsal alındığı gibi dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede olmasa bile dava konusu taşınmaza yakın olan bölgede bulununan taşınmazlara yapılan imar uygulaması ile kesilen düzenleme ortaklık payı oranı ilgili Belediye Başkanlığından araştırma yapılmadan bu oranın % 40 olarak kabulu ile değer biçildiğinden raporlar inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından bahisle uygulanan faizin başlangış tarihi hatalı gösterildiği gibi bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği halde, son karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlelle BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/722, Karar No: 2006/730, Tarih: 15.11.2006

Hukuk Genel Kurulu 2006/10-722 E., 2006/730 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2006/10-722 E., 2006/730 K.**

**- TESPİT DAVASI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 179 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tesbit davası"ndan dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 8. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2005 gün ve 1071-151 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 12.07.2005 gün ve 4936/8109 sayılı ilamı ile, (...1.Dava Tedaş Genel Müdürlüğü aleyhine açılmıştır. Husumet konusu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 187. maddesinde yer alan ilk itirazlardan olmadığı için, davanın her safhasında taraflarca itiraz konusu yapılabileceği gibi, mahkemece de resen nazara alınabilir.

Davalı Tedaş vekili yargılama sırasında husumet itirazında bulunarak, iş kazasının meydana geldiği işyerinin ayrı tüzel kişiliğe sahip S…

….. Elektrik Dağıtım Müessesesinin yetki alanında meydana geldiğini bildirmiştir.

S…

…. Elektrik Dağıtım Müessesesinin ticaret siciline tescil ve ilanının, davanın açıldığı 21.09.2004 tarihinden önce yapıldığı dosya içerisindeki 30.06.1994 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun "iş kazasının vuku bulduğu .... Elektrik Dağıtım Müessesi Müdürlüğünün dava tarihinden önce Ticaret Siciline tescil ve bu suretle hükmi şahsiyet kazanmış bulunmasına göre, davalı tarafın husumet itirazının yerinde olduğu" şeklinde özetlenen 14.09.2000 tarih ve 21-1668/1763 sayılı kararına göre temsilcide yanılgıya düşüldüğü gözetilerek husumetin S…

…… Elektrik Dağıtım Müessesesine yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek davaya iştirakinin sağlanması ve yargılama sonucu ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi davalı Tedaş hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

2.Davacı, sürekli işgöremezlik derecesinin tespitini istediği halde, talep aşılarak, davacının iyileşmesinin 9 aya kadar uzayabileceğine ve bu süre boyunca mesleğini icra edemeyeceğine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazası sonucu oluşan maluliyet halinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava, TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve SSK hakkında açılmış olup, yerel mahkemece, yapılan araştırma sonucunda istemin kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazası sonucu oluşan maluliyet halinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava, TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve SSK hakkında açılmış olup, yerel mahkemece, yapılan araştırma sonucunda istemin kabulüne karar verilmiştir.

Yüksek Dairenin, yukarıda tam metni yazılı bozma kararının 1. bendine karşı yerel mahkemece, BK'nun 179. Maddesi ve üçüncü şahıslara müessesenin devri ile ilgili genel ilan yapılmaması gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Borçlar Kanununun 179. maddesi, bir mamelekin veya bir işletmenin devralınmasını düzenlemekte olup, anılan hüküm uyarınca; bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağını, iki yıl süreyle evvelki borçlunun da devralanla birlikte müteselsilen mesul kalacağı belirtilmektedir.

Davaya konu somut uyuşmazlıkta, davacı, 15.8.1993 tarihinde çalışmaya başladığı TEK. Sakarya Elektrik Dağıtım Müessesesinde 23.06.1994 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanmıştır. 21.09.2004 tarihli dava ile "yeniden muayenesi ile maluliyetinin tesbitine" karar verilmesini istemektedir.

30.6.1994 günlü Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde; TEK Sakarya Dağıtım Müessesesinin unvan değişikliğine giderek, TEDAŞ Sakarya Elektrik Dağıtım Müessesesi adını aldığı, durumun 21.6.1994 tarihinde tescil edildiği, 17.8.1995 günlü Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ise, S…

…..Elektrik Dağıtım AŞ'in ana sözleşmesi tescil ve ilan edildikleri anlaşılmaktadır. Ana sözleşmenin "Kuruluş" başlıklı 2. maddesinde; Sakarya Elektrik Dağıtım Müessesesinin, Yüksek Planlama Kurulunun 233 sayılı KHK'nin 22. maddesine istinaden aldığı 25 Kasım 1993 tarihli kararı ile merkezi S…

…..'da olmak üzere S…

….. Elektrik Dağıtım AŞ adı altında Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin Bağlı Ortaklığı haline dönüştürüldüğü belirtilmektedir.

Yüksek Planlama Kurulunun 17.03.2004 tarih ve 2004/3 sayılı Kararı ile kabul edilmiş olan "Elektrik Enerjisi Sektörü Reformu ve Özelleştirme Strateji Belgesi"nde yer alan eylem planı çerçevesinde Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ.'nin özelleştirme hazırlık çalışmaları sürdürülmekte olup, bu kapsamda sözkonusu Yüksek Planlama Kurulu kararı ekinde yer alan 21 adet görev bölgesinin şirketleştirilmesi ile ilgili olarak, 4046 sayılı Kanunun 4. maddesi çerçevesinde 14 adet şirket kurulmuş, TEDAŞ'ın mevcut bağlı ortaklıklarından Körfez Elektrik Dağıtım A.Ş. Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş. bünyesinde tek bir şirket olarak birleştirilmiştir.

8.6.1984 tarih ve 233 Sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin, 12.04.1990 tarih ve 420 sayılı KHK'nin 10. maddesi ile değişik 15. maddesinde müesseselerin, statülerinin ticaret sicillerine kayıt ve ilanı ile tüzel kişilik kazanacağı, 16/1. maddesinde müesseselerin tüzel kişiliğe haiz olduğu, 22. maddesinde müessesenin bağlı ortaklık haline dönüştürülebileceği ifade edilmektedir.

Davalı TEDAŞ'ın 15 Eylül 1993 gün ve 21699 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu kararıyla 233 sayılı KHK'nin 3.maddesine göre TEK kurumundan ayrılarak iki ayrı İktisadı Devlet Kuruluşu olarak kurulduğu, ayrıca 26 Ocak 1994 gün ve 21830 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü ile organlarının görev alanının belirlendiği, 4 Mayıs 1994 gününde tescilinin yöntemince yapılarak ilan edildiği, buna bağlı olarak Türkiye Elektrik Kurumu (TEK) bünyesinde kurulmuş olan müesseselerde unvan değişikliğine gidildiği, açıklanan bu yasal süreç dikkate alındığında ise, BK'nun 179. maddesi kapsamında bir işletmenin devralınması olgusunun somut uyuşmazlıkta gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemenin, Ticaret Sicil Gazetesinde yapılan ilanın üçüncü kişilerce bağlayıcı olmayacağına ilişkin direnme gerekçesine gelince; Türk Ticaret Kanununun, "tescilin üçüncü şahıslara tesirini" düzenleyen 38. maddesinde; ticaret sicili kayıtları, nerede bulunurlarsa bulunsunlar, üçüncü şahıslar hakkında, kaydın gazete ile ilan edildiği günü takip eden iş gününden itibaren hüküm ifade edeceği, "sicille itimadı" düzenleyen 39. maddesinde ise, üçüncü şahısların, kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine ilişkin iddiaların dinlenmeyeceği hükme bağlanmış olması karşısında, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yapılan ilanı yeterli görmeyen yerel mahkeme gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan olgular ve Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2000 gün ve 2000/21-1668-1763 sayılı kararı dikkate alındığında, husumetin, dava tarihinden önce tüzel kişilik kazanmış bulunduğu açık bulunan Sakarya Elektrik Dağıtım AŞ'ne yöneltilmesinde yasal zorunluluk bulunmakta olup, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 15.11.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Direnme konusu olayda İktisadi Devlet Teşekküleri hukukuna ve Yüksek Yargıtayımız'ın mustakar içtihatları ile teşekkül eden maddi ve şekli hukuka en ufak bir aykırılık yoktur. Üzerinde durulması gereken husus, sorumluluğu doğuran iş kazasının meydana geldiği tarih ile S…

….. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin kuruluş tarihinin ne olduğudur. Eğer iş kazası, davalı TEDAŞ'a bağlı S…

KARŞI OY YAZISI

Direnme konusu olayda İktisadi Devlet Teşekküleri hukukuna ve Yüksek Yargıtayımız'ın mustakar içtihatları ile teşekkül eden maddi ve şekli hukuka en ufak bir aykırılık yoktur. Üzerinde durulması gereken husus, sorumluluğu doğuran iş kazasının meydana geldiği tarih ile S…

….. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin kuruluş tarihinin ne olduğudur. Eğer iş kazası, davalı TEDAŞ'a bağlı S…

….. Eletrik Dağıtım A.Ş.'nin kuruluşundan önce meydana gelmişse direnme kararı doğru, sonra meydana gelmişse bozma kararı doğru kabul edilmek zorundadır.

Çünkü;

1- Müessese veya anonim şirketin hukuki varlık kazandığı tarihten önceki borçlardan TEDAŞ'ın dahi sorumlu olduğu, mutlak ve tartışmasızdır. Borcun kaynağının sözleşme, haksız fiil veya diğer bir tipe dayanması sonuca etkili değildir. Gerek yeniden kuruluş yoluyla oluşan ve gerekse önceden varolan tüzel kişiler arasında mamelek ve işletme devri BK.179 hükmünde düzenlenmiş olup devreden tüzel kişinin 3.kişilere karşı sorumluluğu akitle bertaraf edilemeyecek şekilde ve amir hüküm muhtevasında kanunla düzenlenmiştir.(BK.179). Bu kuralın İktisadi Devlet Teşekkülerindeki devir ve oluşumlarda da uygulandığı hususunda herhangi bir hukuki tartışma yoktur.(233 sayılı Kanunun Hükmündeki Kararname, madde1, madde 4/2, madde 16) İçtihat da bu yöndedir.

2-Alacaklı, hem devredene ve hem devralan tüzel kişiye birlikte veya ayrı ayrı yönelebilir. Anonim şirket öncesinde var olan işletme veya tüzel kişilik üzerinde tasarrufta bulunanın, bir kısım mameleklerini ve coğrafi alanı başka bir hukuki varlığa devredenin üst kuruluş olduğu, alt kuruluşun kendi varlığı üzerinde devir, sona erdirme gibi tasarruf yetkisi bulunmadığı unutulmamalıdır.

3-Somut olayımızda, iş kazası tarihi 23.06.1994'dür. S…

….. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin ticaret siciline tescil edildiği tarih, yani hukuki varlığın 3.kişilere karşı ticaret sicili gazetesi yoluyla ilanen duyurulduğu tarih, 30.06.1994'dür. Yani S…

…… Elektrik Dağıtım A.Ş. hukuken ortada yokken TEDAŞ'ın sorumluluk alanında ve sorumluluk döneminde kaza meydana gelmiştir. Şimdi Borçlar Kanunu 179 hükmü, devir ve teşekkül öncesi borçlardan devreden hükmi şahsiyet olarak TEDAŞ'ın sorumlu tuttuğu açıkca belli iken, hangi hukuki sebeple direnme kararını geçersiz sayabiliriz. Yüksek 10.Hukuk Dairesinin dayandığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararındaki olay, direnmedeki olayla tamamen ayrı karakterdedir. Orada iş kazası tarihi müessesinin teşekkül, tescil ve ilanından sonra meydana gelmiştir.Somut olayın özelliği gözetilmeden ve ferdileştirilme yapılmadan dayanılan genelleme ve kıyaslar, hukuk adamı için en tehlikeli tuzaklar olarak işlev görmektedir. Bu itibarla devir öncesi meydana gelen kazalara uyarlanma imkanı bulunmayan kararların olayımıza emsal oluşturamıyacağı tartışmasızdır.

Açıkladığım bu nedenlerden ötürü, hükmün onanması gerektiği inancıyla, sayın çoğunluk kararına katılmamaktayım. 15.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2012/23952, Karar No: 2013/767, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23952 E.  ,  2013/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

...., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2) Davalılardan ... mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2010/2209, Karar No: 2010/6386, Tarih: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2209 E.  ,  2010/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.11.2007 gün ve 2006/195-2007/640 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.10.2009 gün ve 2008/6273-2009/10680 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve münferit imza yetkisine sahip iki müdüründen biri olduğunu, şirketin diğer iki ortağı tarafından 06.04.2006 tarih ve 55 sayılı ortaklar kurulu kararı ile müvekkilinin müdürlükten azline ve ortaklıktan ihracına karar verildiğini, toplantıya davet yazısındaki “ortak ...’nın durumu hakkında” ibaresinin gündemin belirlenmesi ilkesine uymadığını, bu toplantıya gündemi net biçimde anlamak için katıldığını, toplantının yok hükmünde olduğunu, TTK’nun 551. maddesi uyarınca haklı sebeplerin varlığı halinde esas sermayenin yarısından fazlasına sahip ortakların mutlak ekseriyeti tarafından muvafakat edilmek şartıyla şirketin bir ortağın şirketten çıkarılmasını mahkemeden isteyebileceğini, yeterli nisap sağlanmadan karar verildiğini, 3 ortaklı şirkette sayı ve sermaye çoğunluğunun sağlanmasının 3 paydaşın oyu ile mümkün olduğunu ileri sürerek, 06.04.2006 tarih ve 55 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemlerin ve alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 06.04.2006 tarih ve 55 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 19.10.2009 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12594, Karar No: 2024/77, Tarih: 08.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12594 E.  ,  2024/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/397 E., 2016/425 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER:1.Sanıklar ... ve ... hakkında istinaf başvurularının esastan reddi

2.Sanık ... hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/17 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 2015/34 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya 2015/34 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmesine karar verilmiştir.

B. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2015/34 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

2.Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

3.Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2016 tarihli ve 2016/397 Esas, 2016/425 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine,

2.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine,