muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12673, Karar No: 2015/6389, Tarih: 15.04.2015

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Yüklenici, sadakat ve özen borcu gereğince eseri iş sahibin yararına olacak şekilde meydana getirmek zorundadır. Akdin gereği gibi veya zamanında ifasını tehlikeye koyan tüm hallerinden zamanında iş sahibine haber vermek zorundadır. Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğünden doğan çeşitli özel açıklama ve yol gösterme yükümlülükleri vardır.

Somut olayda; tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda öncelikle, davacıların Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesine sevkinin sağlanarak tedaviden, yeni implant ve protez yaptırmaktan bekledikleri fayda, kullanım amacına, ağız çene ve diş yapılarına, tekniğe ve estetiğe uygun olup olmadıkları konusunda rapor tanzim edilmesi istenilmiştir.

Davacı G.. A.. yönünden verilen raporda; yapılan klinik ve radyolojik muayenesinde tasarlanmış olan tedavi şeklinin hastanın ağız yapısına ve gereksinimlerine uygun olduğu, konuşmanın normal olduğu, ancak dikey boyutun alt yüz yüksekliğinin düşük olduğu, alt ve üst arka dişler arasında temassızlık belirlendiği, yapılan estetik uygulamalar implant ve diş yaptırmaktan bekledikleri faydaya ve kullanım amacına uygun olmakla birlikte düşük dikey boyut, alt ve üst dişler arasındaki temassızlık yemek yemede zorlanma ve çenelerde hemen yorulma gibi şikayetlere neden olabileceği, ilaveten ağız bakımının yetersiz olmasına bağlı alt çenedeki implantların, etrafındaki dişetlerinde plak birikimi ve enflamasyon olduğu belirtilmiştir

Davacı Y.. A.. yönünden verilen raporda; yapılan klinik ve radyolojik muayenesinde tasarlanmış olan tedavi şeklinin hastanın ağız yapısına ve gereksinimlerine uygun olduğu, konuşmanın normal olduğu, ancak dikey boyutun alt yüz yüksekliğinin düşük olduğunun belirlendiği, yapılan prtetik uygulamalar implant ve diş yaptırmaktan bekledikleri faydaya ve kullanım amacına uygun olmakla birlikte düşük dikey boyut yemek yemede zorlanma ve çenelerde hemen yorulma gibi şikayetlere neden olabileceği belirtmiştir.

Davacılar vekili tarafından Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi tarafından verilen rapora karşı itirazında; dişlerin düşük dikey boyutta ve alt üst dişlerde temassızlık olacak şekilde yapılmış olmasının hata olarak kabul edilmemesinin bilimsel gerçekliğe aykırı olduğu beyan edilmiştir.

Mahkemece; daha sonra Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan her iki davacı yönünden rapor alındığı; davacı G.. A.. yönünden verilen raporda; kişide implanta bağlı herhangi bir fonksiyonel bozukluk saptanmadığı, bununla birlikte implant tedavisine bağlı olarak ağrı, kanama gibi şikayetlerin gelişebileceğinin de tıbben bilindiği, incelenen panoramik röntgenogramlarda mandibular sinirin kemik yüzeyine yakın seyrettiği görülmüş olup böylesi durumlarda azı dişleri bölgesine implant uygulaması yapılması tıbben doğru olmadığından implant uygulamasını yapan diş hekimine atfı kabil bir kusur tespit edilmediği,

Davacı Y.. A.. yönünden verilen raporda; implanta bağlı herhangi bir fonksiyonel bozukluk saptanmadığı, bununla birlikte implant tedavisine bağlı olarak ağrı, kanama gibi şikayetlerin gelişebileceğinin de tıbben bilindiği, uygulanan implantlar fonksiyonel olarak tıbbi gerekleri karşılıyor olduğundan uygulamayı yapan diş hekimine atfı kabil bir kusur tespit edilmediği belirtilmiştir.

Davacılar hakkkında düzenlenen raporlar birlikte incelendiğinde; Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi tarafından verilen raporlarda; tedavi neticesinde dişlerde dikey boyutun alt yüz yüksekliğinin düşük olduğu, alt ve üst arka dişler arasında temassızlık bulunduğu, yemek yemede zorlanma ve çenelerde hemen yorulma gibi şikayetlere neden olabileceği, ancak eserin hastanın ağız yapısına ve gereksinimlerine uygun ve kabul edilebilir nitelikte olduğunun açıklandığı, davacılar vekili tarafından raporlara itiraz edildiği, ancak Adli Tıp Kurumundan verilen raporlarda ise dişlerde kısalığın, dikey boyutun alt yüz yüksekliğinin düşük olmasına ilişkin inceleme yapılmadığı, diş hekimine atfı kabil kusur belirlemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; belirtildiği üzere davacıların dişlerindeki dikey boyutun alt yüz yüksekliğinin düşük olması ile ilgili dosyanın yeniden konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi ile tüm belge ve grafilerin incelenmesi suretiyle taraflar arasındaki anlaşma gereği davacıların dişlerinde meydana gelen eserin kabul edilebilir nitelikte olup olmadığı belirlenmeli, kabul edilebilir nitelikte olduğunun belirlenmesi halinde ayıptan dolayı indirilmesi gereken miktar bulunmalı ve hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19187, Karar No: 2011/26516, Tarih: 02.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19187 E.  ,  2011/26516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2011 tarih ve 2010/354 E., 2011/45 K. sayılı "haksız tutuklama nedeniyle tazminata" ilişkin kararına istinaden, alacaklı tarafından borçlu hakkında maddi ve manevi tazminat istemiyle yapılan takip üzerine borçlu takibe konu ilamın kesinleşmediğinden ve dolayısıyla takibe konulamayacağından bahisle icra mahkemesine şikayette bulunmuş, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Ceza mahkemelerinin, tazminata ve yargılama giderlerine ilişkin hükümleri ilamlı icra takibine konu edilebilir. 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kesinleşmedikçe infaz olunamaz. Mahkumiyet kararının eklentisi olarak hükmolunan tazminat, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de hüküm kesinleşmedikçe asla tabi olarak infazı istenemez.

Somut olayda ise takibe konu edilen Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin yukarıda anılan ilamının konusu ceza mahkumiyeti içermeyen, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak tesis edilen tazminata ilişkin olup, takibe konulabilmesi için kesinleşmesine gerek bulunmamaktadır. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16421, Karar No: 2012/18729, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16421 E.  ,  2012/18729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2010 gün ve 2009/228-2010/164 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/05/2012 gün ve 2010/10785-2010/8346 sayılı kararı aleyhinde bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların istenildiği an geri ödeme ve yüksek faiz vaadiyle müvekkilinden para tahsil ettiklerini ve geri ödemediklerini bildirerek ortak olmadığının tesbitiyle 7.500 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, bir kısım davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1853, Karar No: 2023/8691, Tarih: 10.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1853 E.  ,  2023/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/60 Esas, 2022/2681 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/460 Esas, 2020/263 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede; Nilüfer Belediye Başkanlığının beyan dilekçelerinde özetle; dava konusu Bursa ili ... ilçesi, ... Mahallesi, 4858 ada 1 parsel sayılı taşınmaz Bursa Büyükşehir Belediye Meclisinin 21.04.1999 tarihli ve 384 sayılı kararı ile onaylanmış 1/1000 ölçekli Metro Kuzeyi Uygulama İmar planında “ Spor alanında” kalmakta iken Bursa 1.İdare Mahkemesinin 2016/1366 Karar sayılı dava dosyası ile imar planının iptaline karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği ,bunun üzerine Bursa Büyükşehir Belediye Meclisinin 23.07.2020 tarihli ve 996 sayılı kararı ile taşınmazda yapılan plan değişikliği ile taşınmazın imar planındaki tahsis amacının “Özel Spor Alanına” dönüştürüldüğü ve imar planının halen kesinleşmediği belirtilmiştir.

İlk bentteki iptal kararı sonrası taşınmazda yapılan imar planı değişikliğinin kesinleşip kesinleşmediği, taşınmazın halihazırda 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunup bulunmadığı var ise imar planındaki konumu ve özgülenme amacı ilgili idareden sorulduktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6141, Karar No: 2021/13673, Tarih: 27.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6141 E.  ,  2021/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen tazminat davalarının kısmen kabullerine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacılar; davacılardan ...’in çiftçilikle uğraşıp köylülerin basit nitelikteki elektrik arıza onarımı ve tesisat döşeme gibi işlerini yaptığını, olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden 4 gün önce meydana gelen elektrik kesintisi nedeniyle köydeki elektrikli cihazların hiçbirinin çalışamaz hale geldiğini, arızanın giderilmesinin defalarca davalı ... şirketinden istenmesine rağmen kesintinin giderilmediğini, bunun üzerine davalı görevlilerinin arızanın verilecek ekipmanlarla elektrik işinden anlayan köydeki kişilerce giderilmesinin istenildiğini, arızanın giderileceği esnada ise elektriğin kesilmesi için kendilerini telefonla aramalarının söylenildiğini, bu nedenle olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinde davacı ...’in arızayı gidermek üzere trafo direğine çıktığını, davalı çalışanlarınca telefonla yapılan görüşmede elektriğin kesildiğinin söylenmesi üzerine davacı ...’in elindeki kontrol kalemini OG hattından gelen kabloya doğru uzatıp hatta elektrik olup olmadığını anlamaya çalıştığı esnada büyük bir patlama olduğunu, akıma kapılan davacı ...’in baygın halde trafo balkonu denilen bölümde asılı kaldığını, olay sonrasında elli üç gün süre ile tedavi altında kaldığını, sağ kolunun dirsek hizasından kesildiğini, sol elinin sinir ve damarlarının yanarak felç olması nedeniyle işlev göremez hale geldiğini ileri sürerek; davacı ...'in meslekte kazanma gücü kaybı ve bakıcı giderlerinden kaynaklı zararlarına karşılık 50.000 TL, tedavi giderlerinden kaynaklı zararına karşılık 5.000 TL maddi tazminat ile 500.000 TL manevi tazminatın, eşi ... için 200.000 TL manevi tazminatın, müşterek çocuklar ..., ..., ... ve ... için 50.000 'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişler, 02/10/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile meslekte kazanma gücü kaybı zararı 347.955,77 TL, bakıcı gideri için 614.704,23 TL, tedavi gideri için 5.950 TL olmak üzere maddi tazminat talebini 968.610 TL’ye yükseltmiş, birleşen davada ise davacı ...; aktüerya bilirkişinin ek raporu ile meydana gelen tazminat farkına ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 80.426 TL kalıcı meslekte kazanma gücü kaybı ile 143.393 TL bakıcı giderinin toplamından oluşan 223.819 TL’nin 21/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ...; nedensellik bağı bulunmadığını, elektrik tesisinin teknik standartlara uygun olduğunu ve periyodik bakımlarının yapıldığını, davacının kusurlu olduğunu, taraflarına yapılan yazılı ihbar olmadığını, olayın davacı ...'in dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sebebiyle gerçekleştiğini, TBK. 52. maddesi uyarınca tazminattan indirim yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı diğer şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... ...; nedensellik bağı bulunmadığını, elektrik tesisinin teknik standartlara uygun olduğunu ve periyodik bakımlarının yapıldığını, davacının kusurlu olduğunu, taraflarına yapılan yazılı ihbar olmadığını, olayın davacı ...'in dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sebebiyle gerçekleştiğini, TBK. 52. maddesi uyarınca tazminattan indirim yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı diğer şirket, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, asıl davada; davacı ...’in maddi tazminat talepleri yönünden %30 takdiri indirim uygulanarak meslekte kazanç gücü kaybı nedeniyle 243.569 TL maddi tazminatın, bakıcı gideri nedeniyle 430.292,96 TL'nin, tedavi giderleri nedeniyle 4.165 TL'nin olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden işleyecek yasal faizleri ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminat talepleri yönünden, davacılardan ... için 50.000 TL, ... için 30.000 TL, müşterek çocuklar ..., ..., ..., ... için 20.000 'er TL’nin olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak

davacılara verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulü ile %30 takdiri indirim uygulanarak davacı ...’in meslekte kazanç gücü kaybı nedeniyle 56.298,20 TL, bakıcı gideri nedeniyle 100.375,10 TL'nin olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekili ile davalı ... ... istinaf yoluna başvurulmuştur.

davacılara verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulü ile %30 takdiri indirim uygulanarak davacı ...’in meslekte kazanç gücü kaybı nedeniyle 56.298,20 TL, bakıcı gideri nedeniyle 100.375,10 TL'nin olay tarihi olan 21/04/2015 tarihinden işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekili ile davalı ... ... istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ...'in %45 kusuru esas alınarak tazminattan indirim yapıldığı bu nedenle iş göremezlik tazminatı, bakıcı ve tedavi giderleri yönünden ikinci kez müterafik kusur indirimi uygulanmasının mümkün olmadığı, bu nedenlerle mahkemece hükmolunan maddi tazminatların TBK'nın 52. maddesi gerekçe gösterilerek takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğu, bakıcı gideri yönünden %30 oranında yapılan hakkaniyet indiriminin ise somut olayın özelliklerine göre takdiren %50 oranında yapılması gerektiği, davacılardan ... için hükmedilen manevi tazminat miktarının davacının maluliyet durumu, sosyal ekonomik durumu ve olay tarihi birlikte değerlendirildiğinde düşük olduğu, yine davacı ...'in çocukları için hükmedilen manevi tazminat miktarlarının ise fazla olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak; asıl davanın kısmen kabulüne, davacı ...’in maddi tazminat talepleri yönünden, meslekte kazanç gücü kaybı nedeniyle 347.955,77 TL’nin, bakıcı gideri talebi yönünden %50 hakkaniyet indirimi uygulanarak hesaplanan 307.352,12 TL’nin, tedavi giderleri yönünden hesaplanan 5.950 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’e verilmesine, manevi tazminat talepleri yönünden; davacılardan ... için 75.000 TL, ... için 30.000 TL, müşterek çocuklar ..., ..., ..., ... için 15.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulü ile davacı ...’in meslekte kazanç gücü kaybı nedeniyle 80.426 TL, bakıcı gideri nedeniyle %50 takdiri indirim uygulanarak 71.696,50 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiş; karar, davacılar vekili ile davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Somut olayda; adli tıp kurumu üçüncü ihtisas kurulundan alınan 15/12/2017 tarihli raporunda, davacı ...'in E cetveline göre %77 oranında meslekte kazanç gücünü kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren dokuz aya kadar uzayabileceği belirtilmiş, aynı kurulun 21/03/2018 tarihli raporunda ise, davacı ...’in başka birisinin sürekli yardımına muhtaç olacağı belirtilmiştir. Her ne kadar bölge adliye mahkemesince davacılardan ... lehine hükmedilen bakıcı gideri yönünden %30 oranında yapılan indirimin ise somut olayın özelliğine göre %50 oranında yapılması gerektiği değerlendirilerek, belirlenen bakıcı gideri tazminatından %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, dosya kapsamında yer alan davacı ...'e ait

sosyo ekonomik inceleme raporu, meydana gelen olay neticesinde davacı ...’te meydana gelen kazanç gücü kaybı oranı ve özellikle davacı ...’in sağ ön kol ampütasyonu ile sol el parmaklarının fonksiyon yapamayacak derecede sertliği arızası nedeniyle başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olacağı hususları birarada değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesince daha makul (daha az) oranda hakkaniyet indirimi uygulanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek oranda hakkaniyet indirimi uygulanması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı ... yararına BOZULMASINA, hükmü temyiz eden davacı adli müzaharet kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 50.121,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... ...'a yükletilmesine, HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine; kararın bir örneğinin de ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.