muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1105, Karar No: 2014/1893, Tarih: 25.03.2014

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın suçluyu kayırma suçlarının, sanık ...'in maktule yönelik kasten öldürme eyleminin sübutu kabul; sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'ın suçluyu kayırma suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Tuncay, Veysel, Salih ... hakkında kasten öldürmeye yardım ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ...'ın eksik incelemeye, eksik ceza verildiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin tüm suçların sübuta erdiğine, eksik ceza verildiğine, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Tuncay, Veysel ve Salih ... hakkında öldürmeye yardım ve öldürneye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

.../...

a-Maktulün suç tarihinde TCK.nun 6/1-b maddesi kapsamında hukuken "çocuk" olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların "çocuğu öldürme" suçundan TCK.nun 82/1-e, 29 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "kasten öldürme" suçundan aynı Kanunun 81, 29 maddeleri uyarınca cezalandırılması sureti ile eksik ceza tayini,

.../...

a-Maktulün suç tarihinde TCK.nun 6/1-b maddesi kapsamında hukuken "çocuk" olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların "çocuğu öldürme" suçundan TCK.nun 82/1-e, 29 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "kasten öldürme" suçundan aynı Kanunun 81, 29 maddeleri uyarınca cezalandırılması sureti ile eksik ceza tayini,

b-aa-Mağdur ... hakkında ... Eğitim Araştırma Hastanesince düzenlenen 27.01.2012 tarihli raporda "mağdurun sağ kruris orta lateralde ve sağ kalça lateralde kurşun girişleri olduğu, n.peronealis bulunduğu, ayağını dorsefleksiyona getiremediği "hususunun belirtilmesine karşın, sağ ayaktaki kusurun organ işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunun belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, yaralanmasının yaşamsal tehlikeye ve organ işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı konularında rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb-Kabule göre; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığına göre olaya uygun makul bir ceza belirlenmesi yerine 14 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin, katılan ...'ın ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 25/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21739, Karar No: 2014/16346, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21739 E.  ,  2014/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2052, Karar No: 2012/5306, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2052 E.  ,  2012/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında aylık 425.-TL'den ödenmeyen 2011 Ocak, Şubat, Nisan ve Mayıs ayları kira parası toplamı olarak 1700-TL'nin faiziyle birlikte tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı ...'in itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden davalı ...'in takibe yaptığı itirazın kaldırılması, akdin feshi ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece icra takibine dayanak kira sözleşmesini birlikte imzalayan davalılardan ...'ın itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı ...'ın tahliye kararına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı borçlu ...'ın alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; yargılama sırasında değişik tarihli ödeme belgeleri sunulmuş olup, mahkemece, bu ödeme belgeleri üzerinde durularak, ödenen kısımların mahsup edilerek bakiye kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA,ve onanan kısım için ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 4.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2016/7137, Karar No: 2016/10728, Tarih: 02.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7137 E.  ,  2016/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/08/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na 5236 sayılı kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’un 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.080,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10010, Karar No: 2016/18251, Tarih: 16.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/10010 E.  ,  2016/18251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ödenmeyen denge tazminatı ile enflasyon farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkiller ......A.Ş.'de görev yapmakta iken özelleştirme sonucu başka kurumlara atamaların yapılmış olduğunu, müvekkillerin 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun ek 29. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlğına bildirildikleri tarihe kadar kamu personelinin ücretlerinde yapılacak artışlardan yararlanma hakları bulunmadığını, 5473 sayılı Kanun uyarınca 08.05.2006 tarihli 2006/T-17 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile getirilen ek ödeme (denge tazminatı) müvekkillerin maaşlarına yansıtılmamış olduğunu ve maaş nakil belgeleri eksik bildirilmiş olduğunu, yine müvekkillerin davalı kurumdan ayrılışları yapılmadan o yıl uygulanan 2.32 oranındaki enflasyon farklı da maaş nakillerine yansıtılmamış olduğunu, bugüne kadarda ödenmemiş olduğunu, müvekkiller davalı kuruma başvurarak maaş nakil ilmühaberlerinin yeniden düzenlenerek çalıştıkları kurumlara gönderilmesini, bildirim tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek tutarında kendilerine ödenmesini talep etmiş olduklarını, davalı şirket tarafından hiçbir işlem yapılmamış olduğunu belirterek belirtilen sebepler ile müvekkillerin maaş nakil belgelerinin artışlar uygulanarak yeninden tespit edilmesini, dava tarihine kadar ödenmeyen bedellerin ödenmesini, müvekkilerin maaş nakil belgelerinin kanuni artışlar uygulanarak yeniden tespit edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21. 03. 2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1490, Karar No: 2012/307, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1490 E.  ,  2012/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi yollamasıyla CMK.nun 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 57. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 07/10/2009 tarih ve 17418 sayılı raporu gereğince sanıkta kronik psikoz denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

.../...

CMK.nun 325 maddesi gereğince güvenlik tedbirine hükmolunması halinde yargılama giderlerinin sanığa yüklenmesine karar verilmesi gerektiği halde kamu üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından; CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "2.734.41 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...