muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/124, Karar No: 2020/36, Tarih: 28.01.2020

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Sanığa atılı suçun 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zimmet suçunun basit hâlini mi yoksa aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli hâlini mi oluşturacağı hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı",

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Değer azlığı ve buna bağlı olması nedeniyle sanık hakkında 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinin son fıkrasının uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 160. maddesinin son fıkrası; “Zimmet suçunun konusunu oluşturan para veya para yerine geçen evrak veya senetlerin veya diğer malların değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir.” şeklinde düzenlenmiş,

5237 sayılı TCK’nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 297/1. maddesinde de; “Zimmet suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemelere göre zimmet suçunun konusunu oluşturan değerin azlığı hâlinde verilecek cezada indirim yapılması gerekmektedir. Değer azlığı suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü gibi objektif kriterler esas alınarak hâkim tarafından belirlenmeli, cezada indirim oranı da buna göre takdir edilmelidir.

Nitekim Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.05.2013 tarihli ve 4291-10438, 14.01.2014 tarihli ve 1450-778 sayılı ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 06.05.2013 tarihli ve 6741-4601 sayılı kararlarında, zimmet suçunun konusunu oluşturan değerin azlığı suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü değerlendirilerek belirlenmiş, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla yol gösterilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık tarafından zimmetine geçirilen miktarın 10.300 TL olduğu anlaşılan olayda; kanun koyucunun rakamsal bir sınırlama getirmediği değer azlığı konusunda mahkeme kararlarında istikrar ve birliğin sağlanması açısından, Özel Dairece suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne göre değerlendirme yapılarak farklı uygulamaların önüne geçilmeye çalışılması, Özel Dairenin değer azlığı tespitinde esas aldığı kriterlerin objektif ve ülke genelinde uygulanabilir olması hususları göz önüne alındığında ceza adaletinin sağlanması bakımından Özel Dairenin değer azlığı yönündeki tespitine Yerel Mahkemece de uyulması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün; ödeme fişleri üzerindeki sahte imzaların aldatıcılık özelliğinin bulunması hâlinde nitelikli zimmet suçunun oluşacağı göz önünde bulundurularak bankadaki mudiye ait hesap kartonetleri getirtilip bu imzalarla, mudi adına sahte atılan ödeme fişlerindeki imzaların karşılaştırılması, aldatıcılık kabiliyetinin bulunup bulunmadığının Mahkemece tespiti, bu hususta bir karara varılamıyorsa grafoloji uzmanı bilirkişiden görüş sorulduktan sonra her bir işlemin ayrı ayrı nitelikli ve basit zimmet olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması ile değer azlığı nedeniyle sanığın cezasında 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinin son fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 131-132 sayılı direnme kararına konu hükmünün;

A- Ödeme fişleri üzerindeki sahte imzaların aldatıcılık özelliğinin bulunması hâlinde nitelikli zimmet suçunun oluşacağı göz önünde bulundurularak bankadaki mudiye ait hesap kartonetleri getirtilip bu imzalarla, mudi adına sahte atılan ödeme fişlerindeki imzaların karşılaştırılması, aldatıcılık kabiliyetinin bulunup bulunmadığının Mahkemece tespiti, bu hususta bir karara varılamıyorsa grafoloji uzmanı bilirkişiden görüş sorulduktan sonra her bir işlemin ayrı ayrı nitelikli ve basit zimmet olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B- Değer azlığı nedeniyle sanığın cezasında 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinin son fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede, birinci uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, ikinci uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/30222, Karar No: 2019/18802, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/30222 E.  ,  2019/18802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Somut olayda, hükme esas 29/06/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının günde 3 haftada 3x7=21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmış, ayrıca davacı tarafça talep edildiğinden hafta tatili ücreti alacağı da hesaplanmıştır. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai alacağı hüküm altına alınmış ise de; hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10901, Karar No: 2008/12131, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10901 E.  ,  2008/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ... Kadastro Mahkemesinin 1996/12, 26, 28 Esas sayılı dava dosyaları ile 1996/58 Esas 2004/3 Karar ve 1997/35 ve 36 Esas sayılı dava dosyalarının aslının,

2) ... İlçesi, ... Köyü 1956 yılında yapılan tapulamada 96 parsel numaralı taşınmaza Hazine ve ... tarafından itiraz edildiğinden bu parsele ilişkin tutanak aslını da içeren Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin dava dosyasının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip Yazı İşleri Müdürü ve mahkeme Hakimi tarafından denetlendikten sonra,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 06/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9217, Karar No: 2012/4011, Tarih: 05.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/9217 E.  ,  2012/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlünün,yanında mahkumiyet kararları kesinleşen iki arkadaşı ile birlikte gece vakti taksi şoförlüğü yapan yakınanın aracına binip kendilerini restoranta götürmelerini istedikleri,restoranta yakın bir yerde aracı durdurup silah çekmek suretiyle yakınanı araçtan indirip ellerini ve ayaklarını bağladıktan sonra cebindeki parasını ve aracını yağmaladıklarının dosya içeriğinden anlaşılmış olması karşısında, eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 499/1-son, 59, 95/2. maddeleri, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a,c,h, 62, 53; 109/2,3-a-b, 62, 53. maddeleri kapsamında olup somut olaya uyan bu kanun maddelerine göre uygulama yapılıp her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümlünün, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlü hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1831, Karar No: 2014/4451, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1831 E.  ,  2014/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2011/168-2013/386

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı A. Köyü çalışma alanında bulunan ve boşluk olarak tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20.01.2012 tarihli uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.205,88 m2 yüzölçümünde ki bölümün davacı H.. O.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu teknik bilirkişinin 20.01.2012 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün özel mülkiyete elverişli olup davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinme koşulları gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri yasal hasımdır. Somut olayda; dava tescil harici boşluk olarak bırakılan yere yönelik olduğuna ve taşınmaz A. Köyü çalışma alanında bulunduğuna göre A.Köyü Tüzel Kişiliği'ne husumet yöneltilmesi zorunludur. Her ne kadar davacı taraf dava dilekçesinde Köy Tüzel Kişiliği'ni hasım olarak göstermiş ise de mahkemece tensip zaptında Köy Tüzel Kişiliği taraf olarak gösterilmediği gibi yargılama sırasında adına duruşma gün ve saati de tebliğ edilmemiş, ayrıca adına gerekçeli karar başlığında da yer verilmemiş olup bu hali ile davada taraf teşkili sağlanmamıştır. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. O halde mahkemece karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa hükümleri gereği davalı A. Köyü Tüzel Kişiliği'nin tüzel kişiliği kaldırılıp mahalle statüsüne getirildiği de gözetilerek husumet yaygınlaştırılıp yasal hasım konumuna gelen Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Anamur Belediye Başkanlığı adına dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller yöntemince toplanıp değerlendirilerek hüküm kurulması gerekmektedir. Mahkemece belirtilen husus göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 15.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/897, Karar No: 2016/1228, Tarih: 15.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/897 E.  ,  2016/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu 102 ada 345 parsel sayılı taşınmazın, dört sınırının eylemli yaylak parselleri ile çevrili olduğu, dava konusu taşınmaz ile bu parseller arasında yol, dere, hendek gibi ayırıcı sınırların bulunmadığı, kadastro tespiti sırasında tespit bilirkişilerinin de dava konusu taşınmazın yaylak olduğuna dair beyanda bulunmuş olmaları nedeniyle dava ve temyiz konusu taşınmaz bölümünün de yaylaktan kazanıldığının kabulü zorunlu olduğu, bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı; objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesinin olanaksız olduğu; hükme dayanak yapılan yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile uzman ziraatçi bilirkişinin dava konusu taşınmazın yaylak olmadığı yolundaki raporunun yasal bir dayanağı bulunmadığı belirtilerek davacı ...'ın davasının reddine ve dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi hükmü uyarınca yaylak niteliği sınırlandırılmasına karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 102 ada 345 parsel sayılı taşınmazın aynı ada ve parsel numarası adı altında tespit gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi uyarınca "yaylak" vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7019, Karar No: 2015/11796, Tarih: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7019 E.  ,  2015/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/107556

MAHKEMESİ : Kocaeli(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2013

NUMARASI : 2012/468 (E) ve 2013/70 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanığın akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında aldırılacak raporunun, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden yada Üniversite Hastanelerinin ilgili bilim dalı heyetlerinden alınması gerektiği gözetilmeden, Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün raporuyla yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 325/1 maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle koruma ve tedavi altına alınmasına yönelik güvenlik tedbirine hükmedilen sanığın, yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 02/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12872, Karar No: 2015/45953, Tarih: 14.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12872 E.  ,  2015/45953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/238928

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2008/36 (E) ve 2011/199 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 31/3.maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık S.. S.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8972, Karar No: 2012/40567, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8972 E.  ,  2012/40567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmak suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/9 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümleri ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış ise de maddede yer alan hususlar cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğundan ve bu konu kazanılmış hak oluşturmayacağından sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olmak suçundan verilen mahkumiyet kararları ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanıkların kurdukları suç örgütünün faaliyetleri çerçevesinde, bilgisayarda oluşturup yazıcıdan çıkardıkları sahte çekleri doldurup, çok sayıda mağdurdan satın aldıkları hayvan, meyve-sebze ve ikinci el araçların bedelleri mukabilinde ödeme aracı olarak vermeleri şeklinde gelişen olaylarda mahkemenin bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Somut olayda;

Sanıkların kurdukları suç örgütünün faaliyetleri çerçevesinde, bilgisayarda oluşturup yazıcıdan çıkardıkları sahte çekleri doldurup, çok sayıda mağdurdan satın aldıkları hayvan, meyve-sebze ve ikinci el araçların bedelleri mukabilinde ödeme aracı olarak vermeleri şeklinde gelişen olaylarda mahkemenin bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.