muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16055, Karar No: 2018/806, Tarih: 05.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16055 E.  ,  2018/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar tebliğinin, sanığın sorgusunda bildirdiği iş adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 35. maddesi uyarınca yapılmasının, daha önce adli mercilerce bu adreste usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine verdiği 10.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

II-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirketin asıl sahibinin temyiz dışı sanık ... olduğunu, para karşılığı bu şirketi kurduğunu, şirket işleri ile fiilen ilgilenmediğini, fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, 10.04.2007 tarihli tutanak içeriğine göre suça konu faturaların basımı yapılan matbaadan temyiz dışı sanık ... tarafından teslim alındığının belirlenmesi, 15.05.2007 tarih ve VDENR-2007-322/27 sayılı vergi tekniği raporuna göre sanık adına düzenlenen şirkete ait evrak ve beyannamelerde yer alan imzaların ...‘ün imzaları ile benzerlikler taşıdığının tespit edilmesi, tanık olarak bilgisine başvurulan sahte faturaları kullanan... Civata San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirket yetkilisi ...‘ın, faturalara konu alışveriş için temyiz dışı sanık ... ile görüştüğünü bildirmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi için, faturalardaki ve vergi dairesine verilen beyanname ve diğer evraklardaki imza-yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3252, Karar No: 2012/4063, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3252 E.  ,  2012/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : iMahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında iftira suçundan zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin katılan sıfatına haiz olduğu halde karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi,

2-Sanıkların müştekinin pantolonunu cebindeki parayı çekip aldıktan ve fakat uzaklaşamadan kendilerini izleyen polis memurları tarafından sanık ...'ın suça konu para ile yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3-Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Yargılama giderinin döküm ve dayanağının kısa kararda gösterilmemesi; gerekçeli kararda yargılama giderinin miktarının kısa karardan farklı olarak gösterilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5540, Karar No: 2019/17003, Tarih: 23.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5540 E.  ,  2019/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 947 parsel sayılı taşınmazın zeminine gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2)Depo edilen fark bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin 2. paragrafında yer alan (tespitine ) kelimesinden sonra gelen cümlenin çıkartılmasına yerine (Tespit edilen fark bedel 70.059,208-TL'nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra hak sahibine ödenmesine) ibaresinin yazılmasına

b) 1 numaralı bendin 5. paragrafında yer alan (13/02/2019 tarihine) hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8003, Karar No: 2013/219, Tarih: 24.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/8003 E.  ,  2013/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın yer aldığı... Köyünde 1979 yılında genel arazi kadastrosunun, daha sonra da... Mahallesi olarak 2001 yılında yenileme çalışmalarının yapıldığı anlaşıldığından taşınmazın her iki çalışmada ne olarak işlem gördüğü, tapulama dışı bırakılmışsa her iki çalışmada da hangi nedenle tapulama dışı bırakıldığı araştırılıp tutanak düzenlenmiş ise tutanağın,

2) Her iki çalışmaya ait kadastro pafta örneğinin,

3) Pafta örnekleri geldikten sonra belirlenecek olan ve çekişmeli yere komşu bulunan taşınmazlara ait kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin, varsa tesbitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

4) Bu yerde imar planı uygulaması yapılmış ise buna dair tüm bilgi ve belgeler ile imar planının onay tarihini belirtir resmi yazının,

5) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

6) 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar ile müstakil zilyetliğin 20 yıla ulaşmaması halinde murisler ya da önceki bayiler yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarının belirlenmesi açısından tapu müdürlüğü, kadastro müdürlüğü ve yazı işleri müdürlüğünden alınacak cevap yazılarının dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8223, Karar No: 2020/631, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8223 E.  ,  2020/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 8. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, banka promosyon alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24482, Karar No: 2015/1155, Tarih: 06.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/24482 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 19 adet müzekkere gideri 38,00 TL, 4 adet tebligat gideri 18,00 TL olmak üzere toplam 56,00 TL Mahkeme masrafının sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9930, Karar No: 2011/15928, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9930 E.  ,  2011/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.07.2007'de Carrefoursa Haramidere alışveriş merkezinde, ...'da çalışan güvenlik şirketi elemanının yürüyen bantlardan aşağı bisikletle inerken küçük Berke'nin üzerine düşerek ayağının kırılmasına sebep olduğunu, kaza sonrası hastaneye kaldırılan küçük ... 'nin 2 ay boyunca yatağa mahkum olduğunu ileri sürerek, çektiği acı ve ızdırap nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin kendilerine ait olmadığını, alışveriş merkezindeki diğer kiracılardan bir farklarının bulunmadığını, güvenlik şirketi elemanlarının bağlı olduğu şirketin kendi şirketlerinden bağımsız bir şirket olduğunu savunarak davanın husumet nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı alışveriş merkezinin basiretli bir tacir gibi, ... yerinde bulunanların güvenliğinin sağlanmasında gereken önlemleri yerine getirmek zorunda olduğu, çalışanların denetlenmesi yönünde zafiyetin bulunması halinde davalı alışveriş merkezinin bu durumun sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2011/9930-15928

1-Mahkemece davanın dayandığı olayın meydana geldiği yerin kime ait olduğu, davalının bu yerin sahibi ya da işleticisi olup olmadığı konusunda gerekirse keşif yapılarak ve davalının dava konusu yer ile olan ilişkisinin belirlenerek, eğer davalının bu yerle bir ilişkisi varsa davalının sorumluluğu cihetine gidilmesi, bir ilişkisi yoksa hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmektedir. Bu yönün gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 153.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10714, Karar No: 2016/10012, Tarih: 24.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10714 E.  ,  2016/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, TMK.nun 2.kitabının vesayet başlıklı kısmında yer alan maddelerden kaynaklanan vesayet davasına ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 18.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 24.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17875, Karar No: 2013/1953, Tarih: 05.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17875 E.  ,  2013/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen .../11/2011 tarih ve 2011/865-2011/795 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 80.000,00 TL değerindeki bonoya istinaden davalıdan alacaklı bulunduğunu belirterek İİK'nın 71. ve 33/a maddeleri uyarınca müvekkilinin alacağının zamaaşımına uğramadığının tespiti ile 80.000,00 TL'lik alacağın senet tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesi ve dosya kapsamına göre, dava dilekçesinde davanın "Temyiz eden davalı" sıfatıyla açıldığı, davacı olarak ...'nın gösterildiği, HMK'nın 336. maddesine göre adli müzaheret talebinde bulunulmasına rağmen davacının mali durumuna ilişkin hiçbir bilgi ve belge sunulmadığı, HMK'nın 114. maddesi kapsamında dava şartı olan gider avansı ile Harçlar Kanunu'na göre yatırılması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılmadığı, davaya dayanak iddiaların anlaşılmaz biçimde kaleme aldığı, delillerin tam olarak eklenmediği, dava dilekçesinin HMK'nın 119. maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının adli yardım talebi reddedilerek HMK'nın 114 ve 119. maddelerinde yer alan hükümler gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

HMK'nın 336/.... maddesi uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı dellileri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olup aynı Kanunun 336/4. maddesinde ise adli yardım talebine ilişkin evrakın her türlü harç ve vergiden muaf olduğu belirtilmektedir. Keza, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın Uygulama Yönetmeliği'nin 45/.... maddesinde, adli yardım talebiyle açılan dava ve işlerde bu konuda bir karar verilinceye kadar harç, gider ve delil avansının alınmayacağı hükme bağlanmış, bu gibi durumlarda HMK'nın 336/4. maddesinin ne biçimde uygulanması gerektiği hususunda açıklık getirilmiştir. Öte yandan, her ne kadar, söz konusu yönetmelik hükümleri adli yardım talebinde bulunulmasından sonra yürürlüğe girmiş ise de, anılan Yönetmeliğin 92. maddesi, bu yönetmelik yürürlüğe girinceye değin Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağını

hükme bağlamış olup, mahkemece, bu yönetmeliğin .... maddesi uyarınca da bir işlem tesis edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemenin, eksik belgeye dayalı adli yardım talebini reddetmiş olmasında herhangi bir yanlışlık söz konusu değil ise de, keyfiyetin davacı vekiline re'sen ve usulen tebliğ olunup HMK'nın 115/.... maddesi çerçevesinde gerekli harç ve gider avansının yatırılması yolunda kesin süre verilmeksizin HMK'nın 114. maddesi gerekçe gösterilerek davanın reddedilmesi doğru değildir.

Öte yandan, mahkeme kararında, dava dilekçesinin 119. maddesindeki koşulları taşımadığı belirtilmek suretiyle de davanın usulden reddi gerektiği gerekçesine yer verilmiş ise de, anılan kanun maddesinin son fıkrasında dava dilekçesindeki hangi eksikliklerin davanın açılmamış sayılması sonucuna yol açacağı açıklıkla belirtilmiştir. Mahkemece eksik olarak görülen hususlar 119. maddenin (e) ve (f) maddelerine temas etmekte olup, bu fıkralara temas eden dilekçe eksikliklerinin, tıpkı 1086 sayılı Kanun zamanında olduğu gibi, bilinçli olarak müeyyideye bağlanmadığı görülecektir. Ayrıca, dava dilekçesi ekinde bir kısım delillerin yer almaması hususu, mahkemenin kabulünün aksine, 119. madde kapsamında olmayıp aynı kanunun 121. maddesinde düzenlenmiş olup ön inceleme aşamasında ikmal edilmesi mümkün bulunmakla davanın tensiben reddine de elverişli bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.