muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5950, Karar No: 2012/9915, Tarih: 15.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5950 E.  ,  2012/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9029, Karar No: 2014/5830, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9029 E.  ,  2014/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü 142 ve 149 parsel sayılı taşınmazların, 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılan yerlerden olduğu gibi Devlet ormanlarının tapu ve zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davaya konu ... Köyü 142 parsel sayılı 4.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1969 yılında yapılan tapulama sırasında, Mayıs 1953 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak çayır niteliği ile, 149 parsel sayılı 363.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, Eylül 1959 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla ve kısmen çayır niteliği ile ½ payı ..., ½ payı ... adlarına tesbit edilmiştir.

Orman Yönetimince 149, 142 ve 139 sayılı parsellerin kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı iddiasıyla, tesbit malikleri aleyhine açılan tapulama tesbitine itiraz davasında yapılan yargılama sonucunda, Kadastro Mahkemesinin 30.12.1987 gün ve 1978/49 - 1987/87 sayılı ilâmı ile 139 ve 142 sayılı parselin tamamının, 149 sayılı parselin 361.350 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman sınırı dışında bulundukları gerekçesi ile davalılar adlarına tapuya tesciline, 149 sayılı parselin 1.650 m2 yüzölçümlü bölümünün orman sınırı içinde bulunduğu gerekçesi ile ormanların işlendiği sicile aktarılmasına karar verilmiş, temyiz edilmeksizin 12.02.1988 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece 06/06/2006 gün ve 2004/42 E.- 2006/148 K. sayılı karar ile ... Kadastro Mahkemesinin 30.12.1987 gün ve 1978/49-1987/87 sayılı kararının davalı kişiler lehine kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.11.2007 gün ve 2007/10338-13959 K. sayılı kararı ile, Kadastro Mahkemesinin 30.12.1987 gün ve 1978/49-1987/87 sayılı ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/75-335 sayılı davaların bu davada kesin hüküm oluşturmayacağı, uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu taşınmazların, 1939 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 29.11.1974 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ile ve daha sonra yapılan 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanlara göre konumunun saptanmasının yanı sıra, bu taşınmazlar yönünden 4785 sayılı Kanun çerçevesinde de araştırma, inceleme ve uygulamanın yapılması gerektiği, dava konusu taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm gittileri ve 149 sayılı parsele uygulanan tapunun revizyon gördüğü 139, 150 ve 151 sayılı parsellere ilişkin tapu kayıtları, davalı olanlara ilişkin dava dosyaları, Orman Yönetimine ait Temmuz 1947 tarih ve 25 numaralı tapu kaydı ve bu tapunun müsbite evrakı ve haritası, Yazla Ormanına ait Orman Bakanlığının 13/ 17 Şubat 1930 tarih ve 5038 numaralı emri ile hususiyeti tasdik edilmiş, ormana ait evrak ile harita ve bunun dayanağı olan Haziran 1928 tarih ve 13/23 cilt numaralı tapu kaydı değişiklikleri ile yine çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgeye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları, amenajman planlarının

bulunduğu yerden getirtilmesi, köy tüzel kişiliği adına tesbit edildiği anlaşılan 144 sayılı parsel hakkındaki dava olup olmadığı araştırılarak, varsa getirtilerek temyize konu dava ile arasında bağlantı bulunup bulunmadığının araştırılması, bağlantı var ise birleştirilmesi, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/04/2003 gün ve 1994/182-2003/227 sayılı davada, dairece yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen 2005/1604-2006/16977 sayılı bozma kararı da gözetilerek, sağlıklı sonuca ulaşmak için her iki dosyanın keşfinin birlikte yapılması gerektiği ve önceki bilirkişiler dışında üç orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden inceleme ve keşif yapılması gereğine değinilmiş, davalı vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi istenilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.07.2008 gün ve 2008/6020 E. - 9691 K. sayılı kararıyla karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Yargıtay bozma kararı sonrası, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 1939 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ile 29.11.1974 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 22.03.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava konusu 142 ve 149 parsel sayılı taşınmazların, 1969 yılında yapılan tapulama sırasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/75-335 sayılı tescil ilâmı sonucu oluşan Mayıs 1959 tarih 5 ve 9 numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak malikleri adına tesbit edildiği, Orman Yönetiminin açtığı davada taşınmazların orman sınırı dışında kaldığı belirlenerek, Orman Yönetiminin açtığı davanın reddedilerek kesinleştiği; eldeki davanın, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazların 2/B maddesi kapsamında kalan yer olduğu iddiasıyla açıldığı, davada bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporuna göre, her iki parselin de öncesi itibariyle memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu, 142 sayılı parselin tamamı ile 149 sayılı parselin bir kısmında 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması yapıldığı ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesi uygulaması ile bu gibi yerlerin tapu maliki adlarına çıkarılabileceği, çekişmeli taşınmazların orman sınırı dışında olup bu nedenle 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulamasına tâbi tutulmadığı, taşınmazların orman sınırı dışında kaldığına ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 1978/49 E. - 1987/87 sayılı kararının kesin hüküm olmasa dahi kuvvetli delil oluşturması gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17862, Karar No: 2017/8214, Tarih: 29.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17862 E.  ,  2017/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacılar ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 151 ada 7 parsel sayılı 240,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada parsel numarasıyla ve 240,44 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 151 ada 8 parsel sayılı 2.100,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, aynı ada parsel numarasıyla ve 2.229,93 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazların sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın tescil harici taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 151 ada 7 parsel numaralı taşınmazın uygulama tutanağındaki tespitin iptali ile fen bilirkişilerinin 05.06.2015 tarihli raporunun eki krokide (A) harfi ile gösterilen 39,18 metrekare yüzölçümündeki bölümün bu parsele eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları belgelendirilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, varsa sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda çekişmeli 151 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastrosu sırasında (A) harfi ile gösterilen kısmı da kapsayacak şekilde kullanıldığı belirtilmiş ise de; tesis kadastrosuna ilişkin ölçü krokisi, ölçü cetveli ve diğer teknik belgeler ile tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları getirilerek yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamış, fen bilirkişilerinin taşınmazın tesis kadastrosu sırasındaki ve uygulama kadastrosu sırasındaki durumunu net olarak ortaya koymayan, denetime elverişsiz ve soyut raporlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle yukarıda açıklandığı şekilde tesis ve uygulama kadastrolarına esas alınan teknik belgeler getirilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33849, Karar No: 2015/7026, Tarih: 24.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33849 E.  ,  2015/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün son paragrafında kararın katılanın yüzüne karşı verildiği belirtilmiş ise de; 30/12/2013 tarihli son duruşma zaptının incelenmesinde, katılanın duruşmada hazır bulunmadığı ve karar yokluğunda verildiği halde, gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmediği anlaşılmakla; söz konusu tebligat eksikliğinin giderilmesinden sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6002, Karar No: 2020/6278, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/6002 E.  ,  2020/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin açılmasına dair yabancı mahkeme kararının tanıma ve tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılar vekili tarafından duruşma istemli, davacılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 10/11/2020 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili ... Telli geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine,

10,00'ar TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7144, Karar No: 2013/21392, Tarih: 26.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7144 E.  ,  2013/21392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2012 tarih ve 2011/136-2012/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Çin’den ithal ettiği emtianın deniz yoluyla davalı tarafından taşınması esnasında hasarlandığını ve davalının hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.306,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı firmanın acentesi olup, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, hasarın deniz taşıması sırasında gerçekleştiğine dair bir delilin bulunmadığını, süresinde hasar ihbarının yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen yetkisizlik kararının onanması üzerine yetkili mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının taşıyan, davacının ise taşıtan ve gönderilen sıfatına haiz olduğu, hasarın TTK'nın 1066. maddesi anlamında usulüne uygun olarak süresinde taşıyana ihbar edilmediği, hasarın deniz taşıması sırasında meydana geldiğinin davacı tarafça ispatlanamadığı, deniz taşımasının akabinde malın davacının adresine kadar kara taşıması ayağının da bulunduğu ve hasarın taşımanın hangi aşamasında meydana geldiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43317, Karar No: 2012/1593, Tarih: 24.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/43317 E.  ,  2012/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

YARGITAY KARARI

Mahkemenin gerekçeli kararının 4.paragrafında SGK iş yeri sicil dosyasının getirtildiği, iş yeri dosyası içerisinde bulunan bir kısım ücret bordrolarının bir kısmında imza olduğu, bir kısmında imza olmadığı ve bir kısım imzalı yıllık izin belgelerinin bulunduğu belirtilmiş ise de dosya içerisinde karar gerekçesinde belirtilen, raporda mahsuba esas alındığı bildirilerek makbuzun olmadığı gibi, bilirkişi raporunda da herhangi bir belgeden söz edilmediği ücret alacağından bir mahsup yapılmadığı, kullanılan izin sürelerinden de söz edilmediği anlaşılmakla;

Mahkemenin gerekçeli kararının 4 ve 5. paragraflarında belirtilen ve gerekçeye dayanak yapılan davacının çalışmasına ait tüm belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.