muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3147, Karar No: 2018/2100, Tarih: 08.05.2018

1-Sanık ...’in katılan ... ve mağdur ...’e yönelik silahla tehdit suçunu kesintisiz bir biçimde ve hukuki anlamda tek fiille işlediği, anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...’in katılan ...’ı, tabanca ile ateş ederek 4 isabetle, hayati tehlikeye, hayat fonksiyonlarına etkisi 5. derecede kemik kırığına, sağ ulnar sinir parsiyelde felce, çehrede sabit esere ve organ işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetildiğinde üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

3-Sanık ... hakkında, mağdurlar ... ve Muzaffer'e yönelik olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulurken 87/2-b maddesinin tatbiki ile 3 yıl 9 ay hapis cezasının, 2 kat arttırılması ile 9 yıl 27 ay yerine, 6 yıl 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle netice cezaların da buna bağlı olarak eksik tayini,

Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Sanık ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında katılan ... ve mağdur ...’i silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında, katılan ...’ı öldürmeye teşebbüs, katılanlar Muzaffer ve Cengiz’i olası kastla nitelikli yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında, katılan ..., maktul ... ve mağdur ...’i silahlı tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Sanığın katılan ..., maktul ... ve mağdur ...’e yönelik silahlı tehdit suçunu kesintisiz bir biçimde ve hukuki anlamda tek fiille işlediği, anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12075, Karar No: 2015/13797, Tarih: 30.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12075 E.  ,  2015/13797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYRABOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2010/112-2013/77

Taraflar arasında görülen davada;Davacı vekili, 42 adet davalı aleyhine dava açarak Kızılay’ın hissedar malik olduğu Hayrabolu İlçesi Hisar ve İlyas mah.mevcut tarla niteliğindeki 97 farklı taşınmaz için ecrimisil ve meni müdahale talebinde bulunmuş, dosya Mahkemenin 2009/290 esasına kaydedilmiş, 19.03.2010 tarihli celsede davalılar yönünden açılan davanın 52 ada 26 parsel ve 52 ada 24 parsel yönünden tefrikine karar verilmesi üzerine, bu kez dosya 2010/112 esasına kaydedilerek yargılamaya devam olunmuştur.Davalı Önder ve Asım vekili davacı tarafın davasını ipsat edemediğini davanın reddini talep etmiştir.Davalı Tuncay ve İrfan vekili dava sabit olmadığını reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalılardan .....................'ye ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde, 24.09.2006 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır.Mahkemece, davalılar Önder, Asım, Tuncay, İrfan yönünden dava ispat edilemediğinden, Seher yönünden pasif husumet yokluğundan dava reddedilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......................in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6719, Karar No: 2012/11945, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6719 E.  ,  2012/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alaca Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 2007/104 Esas, 2008/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 15.12.2009 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8862, Karar No: 2011/5706, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8862 E.  ,  2011/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4857, Karar No: 2019/6237, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4857 E.  ,  2019/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/02/2018 tarih ve 2017/382-2018/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl davada davalılar vekili ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada; müvekkillerinin ve davalıların murisi ...'ın Antalya'da kurulu Bultur Tur. Ve Tic. A.Ş'nin eski hissedarlarından olduğunu, 16.05.2011 tarihinde bu şirketteki hisselerini Barut Tur. A.Ş'ye ve bu şirketin hissedarı ...'a sözleşmedeki şekil ve şartlara göre satıp devretmeyi kararlaştırdıklarını, sözleşmeye göre devir kapsamında gerçekleşmesi muhtemel riskler için hisse bedellerinin %5'i devreden ve devralanların adına açılacak olan müşterek hesapta devirden itibaren bir yıllığına bloke edileceğini, devir bedelinin % 5'i olan 323.518,92.Euro karşılığı TL'nin devredenleri temsilen ...'ın devralanları temsilen ...’un adına açılan hesaba bloke edildiğini, anılan işlemlerin sonrasında ...'ın vefat ettiğini, ...'ın mirasçısı olan davalıların hesaptaki paranın yarısını çekmek için bankaya başvurduklarını, anılan bedelin belirtilen hisse devir sözleşmesi kapsamında risk tutarı olarak bekletildiğini, davalıların anılan bedelin yarısı üzerinde hak sahibi olmadıklarını ileri sürerek dava konusu hesaptaki paranın sözleşme kapsamında % 5 risk tutarı olarak tutulduğunun tespiti ile 66.628,00.Euro'nun asıl davalılardan yasal faiziyle müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; yetki, görev ve husumet itirazında bulunarak hesabın sözleşme kapsamında açılan teminat hesabı olmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davalı vekili; müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, müşterek hesabın diğer maliki olması sebebiyle zorunlu olarak husumet yöneltildiğini, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu olmadığını, dava konusu hesabın hisse devir vaadi sözleşmesi kapsamında açılan teminat hesabı olduğunu, müteveffanın mirasçılarına ancak şartları haiz olunca hisse oranında ödeme yapılabileceğini savunmuştur.

Birleşen davalı vekili; müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, müşterek hesabın diğer maliki olması sebebiyle zorunlu olarak husumet yöneltildiğini, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu olmadığını, dava konusu hesabın hisse devir vaadi sözleşmesi kapsamında açılan teminat hesabı olduğunu, müteveffanın mirasçılarına ancak şartları haiz olunca hisse oranında ödeme yapılabileceğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu banka şubesindeki müşterek hesaptan davacıların hak sahibi oldukları tutar bilirkişi raporuyla belirlendiği, davacı tarafın talebi ile bağlı kalınarak bankadaki müşterek hesaptaki para olan 66.628,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren döviz yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar vermek gerektiği, davacıların muarazanın giderilmesi talepleri ile ilgili olarak verilen hükmün bozma ilamı dışında kalıp kesinleştiği, birleşen davalının yargılama giderlerinden kabul nedeniyle sorumlu olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, dava konusu banka şubesindeki ...-... adına açılan ortak Euro hesabındaki paranın 16.05.2011 tarihli Bultur Turizm ve Tic. A.Ş hisse devir vaadi sözleşmesi gereğince %5 risk teminat tutarı olarak tutulduğunun tespitine, davalılar tarafından hesaptaki paranın 1/2' sine yönelik talepte bulunmak suretiyle yaratılan muarazanın giderilmesine ilişkin talep bakımından verilen hükmün bozma ilamı dışında kalıp kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, aynı hesaptaki paradan 66.628,00.Euro' nun dava tarihinden itibaren Devlet Bankalarının Euro cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek oran üzerinden faiz uygulanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve birleşen davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davalı vekilinin tüm, asıl davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve birleşen davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davalı vekilinin tüm, asıl davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-) Asıl ve birleşen dava, asıl davada davalıların murisi olan ... ve birleşen davalı ... adına açılan hesabın hisse devri vaadi sözleşmesi uyarınca teminat amaçlı açıldığının tespiti ve hesaptaki paranın hisseleri oranında pay sahiplerine ödenmesi için asıl davadaki davalılardan tahsili istemine ilişkin olup davacı taraf 66.628,00 Euro’nun yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, mahkemece 66.628,00 Euro alacağın, dava tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek oran üzerinden faiz uygulanarak tahsiline karar verilmiş ise de; dava dilekçesinde yasal faiz talep edilmiş olması karşısında faiz yönünden yazılı şekilde karar tesisi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekiyor ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki yazılı şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davalı vekilinin tüm, asıl davada davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 1. bendi 3. paragrafındaki “dava tarihinden itibaren Devlet Bankalarının Euro cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek oran üzerinden faiz uygulanarak” kısmının çıkarılarak yerine “dava tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca Devlet Bankalarının Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte” ibaresi konularak hükmün düzeltilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davada davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl davada davalılara iadesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/693, Karar No: 2015/961, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/693 E.  ,  2015/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PÜLÜMÜR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2010/48-2013/15

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu.. ada 13 parsel sayılı taşınmazına davalının kanal açmak ve kanalizasyon boruları geçirmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı, davacı taşınmazına müdahalesinin bulunmadığını, yapmış olduğu kanalizasyonunun A...E.. ve H...E...isimli şahısların arazisinin içinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;öncesi senetsiz olan çekişme konusu arsa vasıflı 114 ada 13 parsel sayılı taşınmazların 08.06.2012 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti ile davacı ve dava dışı H..E..,A..E.. ile M..G.. adına paylı mülkiyet üzeri olduğu,davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı,Pülümür Kaymakamlığınca verilen 28.09.2010 tarih ve 2010/12 sayılı kararı ile dava konusu yer hakkında mütevaciz(davalı)M.. Ç.. tarafından zilyet ve taşımazın malı fiilen hakimiyeti altında bulunan(davacı) S.. G..'e ait olan harmanlık yerine kanal açmak sureti ile tecavüzde bulunulduğunun saptandığı ve tecavüzün men'ine karar verildiği,daha sonra dava konusu yer olan H.. köyü köy içi mevkii bulunan yere aynı mütecaviz tarafından ikinci kez tecavüzde bulunulduğundan bahisle Pülümür İlçe Kaymakamlığının 04.11.2010 tarih ve 2010/16 sayılı kararı ile dava konusu yer hakkında mütevaciz(davalı)M.. Ç.. tarafından (davacı) S.. G..'e ait olan harmanlık yerine kanal açmak sureti ile tecavüzde bulunulduğunun belirlendiği ve 09.11.2010 tarihinde infaz tutanağı düzenlendiği,şikayetçi tarafa teslimine karar verildiği,davalı M.. Ç.. hakkında Pülümür Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmuş olduğu anlaşılmaktadır.