muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3118, Karar No: 2015/23401, Tarih: 26.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3118 E.  ,  2015/23401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/305332

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/288 (E) ve 2013/485 (K)

SUÇ : Bilişim suçu ve dolandırıcılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.11.2012 tarihli celsede TCK.nun 244/4. maddesinin uygulanma ihti- mali nedeniyle ek savunma verildiği halde, hüküm kurulurken hatalı yazılan uygulama maddesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın şifre bilgilerini ele geçirerek "www.......com" isimli internet sitesinden 12.02.2011 ve 14.02.2011 tarih- lerinde 100, 200, 200, 200, 50, 50 TL tutarlı 6 ayrı işlemle toplam 800 TL tutarlı kontör alımı gerçekleştirerek dolandırıcılık ve bilişim sistemine girme suçlarını işlediğinden bahisle açılan davada, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyip kontör yüklemede kullanıl- dığı belirtilen cep telefon numarasının kendisine ait olmayıp S. A. tarafından kullanıldığını, kendisinin sadece mesajlaşmak için o gün kullandığını, tanığın beyanını bu yönden kabul etmediğini savunması, tanık E. Y.'ın 07.03.2011 tarihinde işlenen başka suçla ilgili olarak alınan ve telefon numarasını sanığın kullandığına dair beyanı, cep telefon numarasının başkasına ait olup bu kişinin de resmi dışındakileri kabul etmemesi nedeniyle hakkında takipsizlik kararı verilmesi, kontör yüklenen telefon numaralarını kullanan hat sahiplerinin belirlendiği, ancak dinlenmediklerinin anlaşılması karşısında; GSM operatöründen abone belgelerinin asıllarının getirtilip yazı, rakam ve imza yönünden üzerinde inceleme yaptırılması, suç tarihleri itibariyle cep telefon numarasının kullanıldığı, cihazın İMEİ numarasının tespiti ile kime ait olduğunun araştırılması, kontör yüklemesi yapılan hat sahiplerinin dinlenerek sanıkla bağlantısı olup

olmadığının belirlenmesi, eylemin bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki duru- munun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmaya dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılanın sitesinden değişik zamanlarda birden fazla kontör yüklemesi yapıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20147, Karar No: 2014/212, Tarih: 14.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20147 E.  ,  2014/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-a-b-e, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddelerince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, Cumhuriyet savcısının bozma sebebi dışındaki yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Gün para cezası adli para cezasına çevrilirken 225 gün yerine 255 günün esas alınması,

2) Mağdurun sol ayağının diz altından kesilmesi, sevk ve kabulün de bu yönde olmasına rağmen TCK'nın 89/3-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre sanığın 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 89/3-b maddesi uyarınca cezanın bir kat arttırılarak 360 güne çıkartılmasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL den 6000 Tl adli para cezasına çevrilmesine, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi uyarınca TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince daha fazla ceza verilebileceği gözetilerek sonuç cezanın 5100 TL'ye indirilip hükümdeki sair hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1493, Karar No: 2019/2095, Tarih: 20.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/1493 E.  ,  2019/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekilince açılan kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkin olup, davalı kooperatif, kurulmadan önceki birlik borçlarının ödenmediği gerekçesi ile davacının üyelik şartlarını taşımadığından bahisle üyeliğini kabul etmemiş, mahkemece de davacının üyelik şartlarını taşımadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kural olarak kooperatiflerde açık kapı ilkesi geçerli olup, kooperatif üyesi olma şartları ana sözleşmede belirlenir. Davalı kooperatif ana sözleşmesinin 10. maddesinde ortaklığa kabul şartları düzenlenmiş olup böyle bir şart öngörülmediğinden davacının üyeliğe kabul edilmemesi açık kapı ilkesine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekirken onanması doğru görülmemiş, Dairemizin 28.03.2017 tarihli ve 2015/6692 E. 2017/942 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde davacıya iadesine, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15839, Karar No: 2012/1468, Tarih: 26.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/15839 E.  ,  2012/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR :1-... 2- ...

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın, davacı ve eşi davalı ...'ın aile konutu olduğu tartışmasızdır. Konut üzerinde hak sahibi olan koca bu taşınmazını 07.04.2006 tarihinde diğer davalı ...'ya satış suretiyle devretmiştir. Davacı, taşınmazın kendisinin rızası alınmadan devredildiğini ileri sürerek devre ilişkin tasarrufun iptalini istemiştir. Taşınmazı devralan davalılardan Musa, bu yeri kendisine devreden davacının eşi Hasan'a karşı 21.08.2006 tarihinde kayıttan kaynaklanan mülkiyet hakkına dayanarak "men'i müdahale ve ecrimisil" davası, devreden Hasanda devralana karşı "hile" sebebiyle tapu iptali ve tescil davası açmış, Hasan'ın açtığı davanın reddine, devralan davalı ...'nın açtığı davanın kabulüne, davalının müdahalesinin men'i ile ecrimisile karar verilmiş, bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 12.03.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Temyize konu dava ise bundan sonra 20.05.2009 tarihinde açılmıştır. Davacının taşınmazda oturması, "evlilik ilişkisine" dayanmakta ve kocasına tebaendir. Diğer bir deyişle kocası ile davacı arasında konutun kullanımı bakımından dolaylı ve dolaysız zilyetlik ilişkisi (TMK.md. 975) mevcuttur. Davacının zilyetliği kocası nedeniyledir. Yukarıda belirtilen davacının eşi ile devralan diğer davalı arasında görülen men'i müdale davası sonucunda verilen hüküm, davalı ...'nın taşınmazdaki mülkiyet hakkının geçerli olarak oluştuğunun, davacı ile evli olan davalı ...'ın taşınmazı kullanmalarının geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığının, diğer bir ifade ile davalı ...'ın taşınmazı haksız olarak elinde bulundurduğunu kabul için kesin delil mahiyetindedir. Davacının, sözü edilen bu ilamın "tarafı" olmaması, davacı kocasına tebaen bu taşınmazda oturduğuna göre, ilamın bu vasfını ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca kullanımı haklı bir nedene dayanmayan taşınmaz "aile konutu" olsa bile, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince rızası gereken eşe, artık devre ilişkin tasarrufun iptalini isteme hakkı vermez. Böyle bir durumda davacının "rızam yok tasarrufu iptal edin" şeklindeki iddiası, Türk Medeni Kanununun 2. maddesindeki dürüstlük ilkesine aykırıdır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanımını ise hukuk korumaz. Aksinin kabulü mülkiyet hakkı esas alınarak verilmiş bulunan ve kesin hüküm halini almış olan men'i müdahale kararını sonuçsuz bırakır. Öyleyse davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.01.2012(Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5154, Karar No: 2010/7793, Tarih: 07.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5154 E.  ,  2010/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ... ile ...'ı kasten öldürmekten ve ...'ı da yaralamaktan sanık ..., işbu öldürme suçuna yardımdan sanıklar ... ile ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2009 ... ve 195/198 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...’i Kasten Yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğundan, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

2-) Sanık ... hakkında maktul ...’ı Kasten Öldürme, sanıklar Yener ve ... hakkında maktul ...’ın öldürülmesi suçuna Yardım Etme suçlarından kurulan hükümlerde; oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul ...’dan kaynaklanan sanıklara yönelik tahrik oluşturacak her hangi bir haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanılarak eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, maktul ...’ı Öldürme ve Öldürmeye Yardım Etme suçlarından kurulan hükümlerde eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Sanık ...

müdafiinin eksik soruşturmaya, suç vasfına, takdiri indirim hükmü ile diğer yasal indirim hükümlerinin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye; sanık ... müdafiinin sübuta; katılan ... vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık ...’in maktul ...’ı Kasten Öldürme, sanıklar Yener ve ...’un maktul ...’ın Öldürülmesi Suçuna Yardım Etme suçlarından kurulan hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı kısımlarda yer ... “şartla salıverilme tarihine kadar” ibaresinin başına “kendi altsoyları üzerindeki” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan sanık ... hakkında maktul ...’ı Kasten Öldürme, mağdur ...’i Kasten Yaralama, sanıklar Yener ve ... hakkında maktul ...’ın Öldürülmesi Suçuna Yardım Etme suçlarından kurulan ve kısmen re’sen de temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ... hakkında maktul ...’ı Kasten Öldürme, sanıklar Yener ve ... hakkında maktul ...’ın öldürülmesi suçuna Yardım Etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul ...’dan kaynaklanan sanıklara yönelik tahrik oluşturacak her hangi bir haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6274, Karar No: 2016/820, Tarih: 21.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6274 E.  ,  2016/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 566 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

a)Davalı idare vekilinin temyizi bakımından;

Temyize konu miktar 1.890,00 TL.sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.890,00 TL.yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

b)Davacının temyizi bakımından;

Kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat davalarında da kıyasen uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı, ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki somut emsallerin değerlendirme gününden sonraki satışlar olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut emsal belirlenerek değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde davacı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12938, Karar No: 2010/2510, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12938 E.  ,  2010/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi T. ... Bankası AŞ ve ... Varlık Yönetimi AŞ vekilleri ipotekle temin edilen alacakların iflas sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya yazılmamasının yasaya aykırı bulunduğunu; birleşen dosya şikâyetçisi T. ... Bankası TAO vekili ise alacaklarının Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi atfıyla imtiyazlı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İflas idaresi vekili ipoteklerin hangi taşınmazlar üzerinde mevcut olduğu ve taşınmazlar üzerindeki ipotek ile ilgili olarak garame sonucu ipotek miktarları belirtilmediğinden alacakların bir kısmının kabul, bir kısmının reddedildiğini; genel mahkemede açılan kayıt kabul davalarında esas ile birlikte sıraya ilişkin de karar verileceğinden şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince mahkemenin 2007/326 E., 2009/7 K. sayılı dosyası dayanak alınarak şikayetçilerin alacaklarının imtiyazlı olarak kabulüne karar verilmiş; hüküm iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle her üç şikayetçi lehine ipotek tesis edilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2002, Karar No: 2023/13350, Tarih: 12.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2002 E.  ,  2023/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1803 E., 2022/1400 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümle uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/705 Esas, 2021/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/705 Esas, 2021/411 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/1400 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak, sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43/2, 53 üncü maddeleri gereğine 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Daha fazla teşdit uygulanarak üst sınırdan ceza verilmesi ve bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü