muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17537, Karar No: 2019/7588, Tarih: 17.06.2019

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararın; 2.bendinde davacı ... lehine kabul edilen maddi tazminatın, 5.bendinde davacı ... lehine kabul edilen manevi tazminatın ve 6.bendinde davacı ... lehine kabul edilen manevi tazminatın, davacı ...'a verilmesi yönünde hüküm kurulmuş, mahkemece gerekçede maddi hata yapıldığı belirtilerek kısa kararın 2, 5 ve 6.bentleri değiştirilerek kısa kararla gerekçeli kararın hüküm kısmı arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu durum HMK'nin 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmı arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de,

Mahkemece, davacı ...'in 20.000,00 TL'lik destekten yoksun kalma talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacılar vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar ... ve ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ... ile ...'ya geri verilmesine, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2016, Karar No: 2023/6744, Tarih: 07.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2016 E.  ,  2023/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/504 E., 2018/236 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Erzincan 3. ... Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2014/106 Esas, 2014/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 eşit taksitte tahsil edilmek üzere 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 13.04.2016 tarihli ve 2016/242 Esas, 2016/262 Karar sayılı ilâmı ile hükmün usul yönünden hukuka aykırılık nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine temyize konu edilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/504 Esas, 2018/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.09.2021 tarihli ve 2023/12933 (2019/21533) sayılı, "5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki konumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yapılan eylemin 1632 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi kapsamında kaldığına ancak bu hususun Mahkemece değerlendirilmediğine, itirazdan bozulan bir davada eski halinden ağır sonuçlar doğuracak bir karar verilmesinin ve de eski kararda bulunmayan Tefenni Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yapılan eylemin 1632 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi kapsamında kaldığına ancak bu hususun Mahkemece değerlendirilmediğine, itirazdan bozulan bir davada eski halinden ağır sonuçlar doğuracak bir karar verilmesinin ve de eski kararda bulunmayan Tefenni Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık J.Astsb....'in olay tarihinde Yokuşdibi Jandarma Karakol Komutan vekili olarak görev yaptığı, katılan J.Er ...'ın da aynı Karakol Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yaptığı, 07.09.2013 günü saat 13:20 civarında katılan ...'in altına kot pantolon, üstüne siyah mont ve ayağına da terlik giymiş bir vaziyette Nöbetçi Astsubay Uzm.J.I.Kd.Çvş. Erdem ...'ın yanına geldiği, elinde ise çamaşır filesi olduğu, kamuflaj ve spor kıyafetlerinin kirli olduğunu, yıkatmak istediğini söylediği, tanık Erdem'in de kendisine nöbeti olup olmadığını sorduğu, nöbetinin olmadığını cevabını aldığı, bunun üzerine başka giysi giymesini söylediği, cevaben sadece sivil giysilerinin olduğunu söylemesi üzerine, tanık Erdem'in kendisine sadece askeri gazino ile koğuşlarda dolaşabileceğini, giysilerinin yıkanıp kuruyunca hemen geri giymesi gerektiğini söylediği, katılan ...'in karakolun araç garajına bakan kapısında ayakkabılarını temizlediği sırada sanığın, katılan ...'i sivil kıyafetli gördüğü, kendisine kızarak "Git üstünü değiştir lan" dediği, saat 15:55 civarında er/erbaş tuvaletinde sanığın, katılan ...'in tekrardan gördüğü, "Ben sana üstünü değiştir demedim mi lan, üzerine başka bir şey giy” dediği, katılan ...'in de tanık Erdem'den izin aldığını, iki saat sonra giyeceğini söylediği, bu esnada sanığın sinirlenerek katılan ...'e tokat attığı ve iteklediği, katılan ...'in de karşılık olarak tekme ve yumruk attığı, akabinde yumruklaştıkları, orada bulunan askerlerin müdahalesi ile ayrıldıkları, daha sonra katılan ...'i bekleme odasına geçirdikleri, bekleme odasına elinde jopla gelen sanığın katılan ...'i iteklediği, daha sonra sanığın kendi

odasına gittiği, tanık Erdem'in katılan ...'i araştırma inceleme kısmı odasına aldığı ve burada beklemesini söylediği, kısa bir süre sonra sanığın araştırma inceleme odasına geldiği, oturur halde duran katılan ...'in kaval kemiğine tekme attığı, sanığın eylemleri sonucu katılan ...'in hayati tehlike geçirmeden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif bir şekilde yaralandığı olayda, sanığın olay sırasında astı konumunda olan katılan ...'e yönelik olarak asta müessir fiil suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, katılan ...'in sivil elbiselerini değiştirmeyeceğini söyleyerek kendisine vurmaya çalıştığını, bunun üzerine iteklediğini beyan ettiği saptanmıştır.

3. 07.09.2013 tarihli olay tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, katılan ...'in sivil elbiselerini değiştirmeyeceğini söyleyerek kendisine vurmaya çalıştığını, bunun üzerine iteklediğini beyan ettiği saptanmıştır.

3. 07.09.2013 tarihli olay tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Katılan ...'ın beyanları ile olayla ilgili dinlenilen tanıklar E.A., H.Y. ve E.Ş.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık ... ve katılan ...'ın muayeneleri sonucu Kabadüz TSM'ce düzenlenen 07.09.2013 tarihli genel adlî muayene raporları ile katılan ... hakkında ... ... Hastanesince düzenlenen 07.09.2013 tarihli genel adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Ayrıntıları Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2021/22573 Esas 2022/9544 Karar sayılı, 21.09.2022 tarihli ve 2021/5792 Esas 2022/12341 Karar sayılı, 27.10.2022 tarihli ve 2021/23302 Esas 2022/14979 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; ... kişilerin askeri suçları ile bunların ... kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

1.1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinde; madunu kasten itip kakmak, dövmek veya sair hâllerde cismen ceza verecek veya sıhhatini bozacak hâllerin suç teşkil ettiği hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 119 uncu maddesinde ise mafevkin cürüm sayılmayacak fiilleri düzenlenmiştir. Bahse konu 119 uncu maddeye göre ancak tenkit ve muaheze sınırlarındaki eylemlerin suç oluşturmadığı, bunun dışındaki eylemlerin bir zaruret ve tehlike hâlinde verilen emirlere itaat ettirmek amacıyla yapılması durumunda suç teşkil etmeyeceği düzenlenmiştir.

Bu çerçevede; sanığın kaçamaklı ikrarına, katılan ve tanıkların beyanlarına, (Kapatılan) Askerî Yargıtay bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, suç tarihinde rütbece astı konumunda bulunan katılan ...'a karşı asta müessir fiil suçunu işlediğinin, sanığın katılana karşı eylemlerinin tenkit ve muaheze sınırlarını aşan, katılanın bedenine yönelik, bedenini etkileyen ve cismen ceza vermek şeklinde geliştiğinin, mevcut hâliyle müsnet suçun oluştuğunun anlaşılması karşısında, eyleminin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ihbarda bulunulmasında kazanılmış hak kuralının ihlâlinden söz edilemeyeceğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yerel Mahkeme bozmaya uyup uymama konusunda bir karar vermeden eylemli uyma biçiminde işlemler yaparak yargılamaya devam etmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Bozma öncesi verilen ve sanık tarafından temyiz edilen (Kapatılan) Erzincan 3. ... Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/106 Esas, 2014/404 Karar sayılı kararında hapisten çevrilme 500,00 TL adlî para cezasının 5 eşit taksitte ödenmesine karar verildiğinin, bozmadan sonra kurulan 02.05.2018 tarihli hükümde ise sonuç olarak verilen 500,00 TL adlî para cezasının taksitlendirilmediğinin anlaşılması karşısında; aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozmadan önceki kararda belirlenen taksitlendirmenin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B-5) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/504 Esas, 2018/236 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 inci maddesinin üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere ''İlk hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan, sanık hakkında tayin olunan 500,00 TL adlî para cezasının bozma öncesi karardaki gibi 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1’er aylık sürelerle 5 eşit taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adlî para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin sanığa ihtarına” paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27869, Karar No: 2021/10102, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/27869 E.  ,  2021/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarihli ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. ve 2. fıkrasında ve devamındaki bendlerinde yer alan "100 gün" ve "2000.00 TL" adli para cezası terimlerinin çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün" ve "100.00 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1128, Karar No: 2016/774, Tarih: 08.06.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1128 E.  ,  2016/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “imzaya itiraz'' talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesince istemin reddine dair verilen 12.12.2012 gün ve 2011/649 E. 2012/2066 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.04.2013 gün ve 2013/7855 E. 2013/16034 K. sayılı ilamı ile önce onanmış, davacı-borçlu vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 08.10.2013 gün ve 2013/24450 E., 2013/31878 K. sayılı ilamı ile;

“...Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlanıldığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda Ağır Ceza Mahkemesinde "Evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık" suçundan ceza davası açıldığını belirterek takibin durmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 209/1. maddesinde; "Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme tabi tutulamaz" düzenlemesi yer almaktadır. Bu maddeyi kapsamı itibari ile ikiye ayırmak gerekir. Bunlardan birincisi senetteki imzanın inkâr edilmesi, diğeri ise yazının inkârıdır.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, imzaya itiraz, İcra ve İflas Kanunu'nun 170. maddesinde açıkça düzenlenmiş olmasına rağmen, aynı takipler yönünden yazının sahteliği iddiası konusunda aynı kanunda özel bir hüküm mevcut değildir. İcra ve İflas Kanunu icra takip hukuku açısından Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre özel kanun olup, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle İcra ve İflas Kanunu hükümlerinin, bu kanunda hüküm bulunmayan durumlarda ise anılan kanuna aykırılık teşkil etmemek koşuluyla genel nitelikte olan Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir.

Buna göre imzaya itiraz İcra ve İflas Kanununda özel olarak düzenlendiğine göre anılan itiraz hakkında bu kanunun 170. maddesinin uygulanması zorunlu olduğundan, imzanın inkârı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında genel nitelikte olan 6100 sayılı HMK'nun 209. maddesinin uygulama yeri yoktur.

Ne var ki sahtelik iddiasının imza inkârı dışında bir nedene dayanması durumu İcra ve İflas Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından sorunun çözümü için 6100 sayılı HMK'nun 209. maddesinin uygulanması gerekecektir.

İmzaya itiraz hakkında uygulanması gereken İİK'nın 170/1.maddesi uyarınca itiraz satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz.

Şu hale göre kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine konu edilen senedin imza inkârı nedeni ile sahteliğinin iddia edilmesi halinde İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satış dışında hiçbir takip işlemi durmaz.

İmzaya itiraz hakkında uygulanması gereken İİK'nın 170/1.maddesi uyarınca itiraz satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz.

Şu hale göre kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine konu edilen senedin imza inkârı nedeni ile sahteliğinin iddia edilmesi halinde İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satış dışında hiçbir takip işlemi durmaz.

Ancak sahtelik iddiasının imza inkârı dışındaki bir nedene dayanması halinde ise 6100 sayılı HMK'nun 209/1. maddesinin amir hükmü gereği icra takibi olduğu yerde durur. Bunun için sahtelik iddiasının ileri sürüldüğü Cumhuriyet Savcılığı ya da mahkemece ayrıca tedbir kararı verilmesi gerekmez. Borçlu tarafından icra dairesine başvurulması halinde icra müdürlüğünce anılan madde uyarınca sahtelik davası sonuna kadar icra takibinin durdurulması gerekir. İcra müdürünün kararının taraflarca İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca süresiz şikâyet konusu yapılabileceği tabidir. Öte yandan borçlu tarafından doğrudan icra mahkemesine başvurulmasına da yasal engel olmadığı gibi, hâkim, 6100 sayılı HMK'nun 209/1.maddesini re’sen nazara almalıdır.

Pek tabidir ki mahkemece sahtelik iddiasının imza inkârı dışındaki bir nedene dayandığının belirlenmesi halinde takip hukukunun özelliği ve ivedi karar verilmesi gerekliliğinin bir sonucu olarak, sahtelik davası bekletici mesele yapılmadan, sahtelik davasında karar verilinceye kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekir.

O halde mahkemece yukarıda yapılan açıklama ve ilkeler doğrultusunda sahtelik iddiası değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken talebin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Talep, icra takibine dayanak teşkil eden kambiyo senedindeki imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

Davacı borçlu vekili, ödeme emrinin kendisine tebliğinden itibaren 5 günlük yasal süre içinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda; icra takibine dayanak olarak gösterilen senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve bu durumun ilk bakıldığında bile hemen fark edildiğini, yapılan icra takibine konu senet gerçek olamayacak kadar çok yüksek bir meblağ içerdiğini, senette lehtar olarak görülen Ümit Balaban’a bu miktarda borçlanmasının mümkün olmadığını, kaldı ki davalı alacaklının da lehtar Ümit Balaban’dan bu kadar yüksek meblağda alacaklı olmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirtmek suretiyle imzaya ve borca itiraz ederek; icra takibinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.