muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/20761, Karar No: 2020/14760, Tarih: 01.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20761 E.  ,  2020/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2019/93499

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1-2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2013 tarihli ve 2013/226 esas, 2013/728 sayılı kararının 14/12/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 26/10/2014 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanması ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1-2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2018/859 esas, 2019/196 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Kanun'un 52/1-2-3. maddesine göre, ''(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.'' şeklinde yer alan düzenlemeye göre; sanık hakkında hükmolunan 25 gün adli para cezasının anılan düzenleme uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen miktar üzerinden sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde gün para cezası olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.09.2019 gün ve 10082 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 gün ve KYB/2019/93499 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin olunan 25 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması gerektiği gözetilmeksizin, gün adli para cezası olarak bırakılması,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin olunan 25 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması gerektiği gözetilmeksizin, gün adli para cezası olarak bırakılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya 11.Asliye Ceza Mahkemesi'nin gün ve esas, sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hükmün 2.fıkrasından sonra gelmek üzere "sanık hakkında hükmedilen (25) gün adli para cezası TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal durumu göz önüne alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilerek 500,00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, " ibaresinin yazılmasına, sair hususların aynen muhafazasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20064, Karar No: 2012/26065, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20064 E.  ,  2012/26065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın ayıplı olmasından kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı.... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı... Mobilyadan 2009 yılı Mayıs ayında 9.300 TL ödeyerek mobilya satın aldığını, diğer davalınında sözkonusu ürünlerin imalatçısı olduğunu, ürünlerde bir süre sonra boya atmaları, kulplarda kopmalar, ağarmalar, ayrılmalar meydana geldiğini, ürün ayıplı olduğundan ödediği satış bedelinin iadesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verimiş, verilen karar davacı ve davalı Nesli Mobilya tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, ayıplı ürün nedeniyle satış bedelinin iadesine ilişkin olup, davacı davalı... mobilyadan aldığı yemek ve yatak odası takımının deri kısımlarında kopmalar, ağarmalar, diğer kısımlarda boya atması ve çizik, ayaklarda ayrılma şikayetleri ile ürünün ayıplı olduğundan bahisle satış bedelinin iadesini istemiş, davalılar ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, diğer davalı Nesli Mobilyanında sözkonusu ürünün imalatçısı olup, 4077 sayılı yasanın 4/A maddesi uyarınca fatura bedelinin tamamından

diğer davalı... Mobilya ile birlikte sorumlu olması gerektiği gözardı edilerek,.... 'nin satış bedelinin sadece 3.880,00 TL' sinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece birlikte ifa kuralları uyarınca satış bedeline ilişkin ancak mobilyanın davalılara iadesinden itibaren faiz yürütülebileceği hususu gözardı edilerek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı ve davalı Nesli Mobilya Ltd Şti yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı... İadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20380, Karar No: 2015/15133, Tarih: 19.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20380 E.  ,  2015/15133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. L..vek.Av.B.O.ile davalı A.. S..vek.Av.İ.A. arasında görülen dava hakkında İstanbul(Kapatılan) 36. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26/12/2013 gün ve 2012/148-2013/273 E.K.sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.05.2014 gün ve 2014/6057-9799 E.K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5.20 TL harç ve takdiren 248.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5037, Karar No: 2024/5779, Tarih: 20.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5037 E.  ,  2024/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/950 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tehdit, hakaret, kasten yaralama ve muhtelif suçlardan Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/2732 Esas, 2022/2698 Karar sayılı içtima kararı ile 1 yıl 39 ay 93 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/2603 Esas, 2023/2434 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2023 tarihli ve 2023/3336 Esas, 2023/3171 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2023 tarihli ve 2023/950 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-24-197-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/57097 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/57097 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2024 tarihli ve 2024/57097 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında;

Hükümlü hakkında Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/2603 Esas, 2023/2434 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, içtimalı 1 yıl 39 ay 93 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 25.11.2022 tarihli ve 2021/1882 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 26.05.2022 tarihinde cezasını infaz etmek üzere Açık Ceza İnfaz Kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 14.04.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/2603 Dosya, 2023/2434 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren beş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün

UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2023 tarihli ve 2023/950 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12382, Karar No: 2007/2826, Tarih: 26.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12382 E.  ,  2007/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.

DAVA TÜRÜ :Baba Adı, Soyadı Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet Savcılığına tebliği ile tebliğ evrakı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/4111, Karar No: 2015/13323, Tarih: 13.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/4111 E.  ,  2015/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalıya ait iş yerinde coğrafya öğretmeni olarak çalışan müvekkilinin haftada en az yetmiş saat fazla çalışma yaptığını, gerçek ücretinin bordrolaştırılmadığını, bir kısım kıdem tazminatı alacağının ödendiğini belirterek fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının ücretinin iş sözleşmesine göre ödendiğini, aynı sözleşmede yirmi saat ders ve yirmi saat ek ders olmak üzere haftalık kırk saat derse girmesinin kararlaştırıldığını, bu sebeple davacının fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davalı işverenliğe ait iş yerinde 10.10.2005- 31.08.2011 tarihleri arasında coğrafya öğretmeni olarak görev yapan davacının yirmi saat asıl ders, yirmi saat de ek ders çalışma sistemine göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının yöneticilik gibi başka bir görevi de bulunmadığına göre, çalışma saatlerinin verdiği ders saatlerine göre belirlenerek ödenmemiş fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2358, Karar No: 2019/10515, Tarih: 23.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2358 E.  ,  2019/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 17.10.2018 gün ve 2017/1944-2018/11445 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay ilamı ve davalı erkeğin karar düzeltme dilekçesinin davacı kadın vekiline tebliğine ilişkin mazbatada, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Yargıtay ilamına ilişkin mazbatada muhatabın çarşıya gittiği, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı en yakın komşuya haber bırakıldığı, yine karar düzeltme dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın ilçe dışına gittiği, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip kapısına (2) nolu haber kağıdının yapıştırıldığı en yakın komşuya haber bırakıldığı yazılıdır. Beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu, kapıcı veya yöneticinin kimliğine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı kadın vekiline yapılan tebligatlar usulsüzdür. Yargıtay ilamı ve karar düzeltme dilekçesinin davacı kadın vekiline usulüne uygun olarak tebliği ve yasal karar düzeltme süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2019 (Çrş.)