muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10884, Karar No: 2024/5298, Tarih: 14.05.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, temyiz eden davalılar TEİAŞ vekili ile ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından alınması gereken karar ve ilam harcının hatalı hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "3)-Alınması gereken 54.603,10 TL harçtan dava açılırken yatırılan 35,90 TL peşin harç ile ıslah dilekçesi ile yatırılan 2.697,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 2.732,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 51.870,20 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına," ibarelerinin yazılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Davalılardan ... ve TEİAŞ avukatı yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Davalılardan ... ve TEİAŞ avukatı yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası olup; tazminata konu olay davalı TEİAŞ ait Gölbaşı İşletme Müdürlüğü Sosyal Tesisler iş yerinde meydana gelmiştir. Davalı TEİAŞ'ın bu tesislerdeki bakım, onarım, bahçe bakımı, çevre temizliği, iletişim gibi işlerin görülmesi için diğer davalı Piramit Makine İnş. Tic. Ltd. Şti. ile sözleşme imzaladığı, davalı ...'ın daha önce bu iş yerinde çalışıp emekli olduğu, olay günü de bu sosyal tesislere çalışma arkadaşlarını ziyaret amacıyla geldiği, işçilerin bulunduğu bölümede şaka amaçlı olarak yanında getirdiği maytap olarak bilinen patlayıcının fitilini yakarak attığı, çıkan kargaşa sırasında ne olduğunu anlamaya çalışan davacının eğilip masa altına baktığı sırada maytabın patlaması neticesinde gözünden yaralandığı, iş göremez hale geldiği anlaşılmıştır. Sayın çoğunluk tarafından işverenleri kusurlu kabul eden bilirkişi raporu doğrultusundaki Mahkeme kararı isabetli bulunmuş ve karar onanmış ise de aşağıdaki gerekçelerle onama kararına katılınmamıştır.

Yapılan yargılama sırasında alınan 22.02.2020 tarihli kusur bilirkişi raporunda işverenlerin kusurunun olmadığı tüm kusurun davalı Erkanda olduğu belirtilmiş, ikinci ve üçüncü raporlarda davalılara da ziyaretçilerin çalışma alanına girmelerini önlemediği, ziyaretçi ve güvenlik prosedürü içeren bir iş organizasyonu oluşturmadığı gerekçesi ile kusur verilmiş ise de kusur raporu oluşa uygun değildir. Öncelikle davalı ... yabancı birisi değil bu iş yerinin eski çalışanı olup, diğer çalışanlar da eski mesai arkadaşlarıdır. Davacının çalıştığı iş yeri de çatı altında yapılan bir üretim işi olmayıp insanların belli kontrolle girdiği bir sosyal tesistir. Sosyal tesisten yararlanma hakkı bulunan herkesin girebildiği, ziyaretçilerin de girebildiği güvenlik düzeyi düşük çalışanların ihtiyaçlarını gidermek maksadıyla kurulmuş bir yerdir. Sosyal tesisi işleten TEİAŞ sosyal tesisten yararlanma hakkı bulunan veye ziyaretçi olarak gelen eski çalışanını tesise almamak gibi bir yetkisi ve gerekçesi bulunmamaktadır. Sosyal tesise girişte üst araması da yapılmamaktadır, yapılmasını gerektiren bir durumun varlığı da ortaya konulmamıştır. İşverenin davalı Erkanı iş yerine almakta ihmali bir davranışı bulunmamaktadır. Maytap tabir edilen çocukların eğlenmek için patlattıkları patlayıcı maddeyi emekli olmuş aklı başında bir insanın şaka amacıyla iş yerinde patlatmasını işverenin öngörmesini beklemek mümkün olmadığı gibi; yapılan iş ile ilgili alınması gereken iş güvenliği tedbirleri arasında risk faktörü olarak değerlendirilebilecek bir durum da değildir. İş kazası tamamen davalı Erkanın öngörülemez ve sorumsuz davranışından kaynaklanmış olup, işverenlere yüklenecek bir kusur bulunmadığından işverenler aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden aksi yöndeki Mahkeme kararının bu nedenle bozulması kanaatinde olduğumdan onama kararına katılmıyorum.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2014/4111, Karar No: 2014/7958, Tarih: 25.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4111 E.  ,  2014/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/115830

Mahkemesi : Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06.10.2011

Numarası : 2011/139 - 2011/2112

Suç : Suç üstlenme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suç üstlenme suçunun tek görgü tanığı olan tanık S.. Ö.. dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu üstlenmesi için suç tarihinde 18 yaşından küçük S.. Ö..'ı azmettirdiğinin kabul edilmesi karşısında TCK'nın 38/1-2. maddesi uyarınca cezasının arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, ayrıca TCK'nın 38. maddesi yollamasıyla hüküm kurulması yerine doğrudan 270/1-1. cümle uyarınca ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuç ceza yönüden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3741, Karar No: 2021/8917, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3741 E.  ,  2021/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...'na bağlı ... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hizmet akdi ile işçi olarak çalıştığını, ... Yakutiye Belediye Başkanlığında çalışırken, Belediyenin kapatılması nedeniyle yasalar çerçevesinde Sağlık Bakanlığına devredildiğini, Belediye döneminde ... Sendikası üyesi olduğunu, ataması sonrasında Sağlık İş Sendikasına üye olduğunu, belediyede çalıştığı sürede ... Sendikasının Toplu İş Sözleşmeleri'nin uygulanmadığını, ücretinin düşük gösterildiğini, daha sonra da Sağlık Bakanlığına devirden sonra ücretinin düşük gösterildiğini, 01.01.2004 tarihinden itibaren ... Sendikası ile Yakutiye Belediyesi arasındaki Toplu İş Sözleşmesi'nin uygulanarak devir tarihindeki yevmiyesinin bulunmasını, devir tarihinden sonraki dönem için bulunan yevmiye üzerine Sağlık İş Sendikası ile ... arasındaki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerindeki zam maddelerine göre davacının ücretinin bulunmasını, ücret farkı, ilave tediye farkı, akdi ikramiye farkı ve hizmet zammı farkının hesap edilmesini, her alacağın ay ay faiz tarihinin belirtilmesini, emsal rapor ve kararların nazara alınmasını, akdi ikramiye farkı, ilave tediye farkı, ücret farkı, hizmet zammı farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, açılan davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, Toplu İş Sözleşmesi'nin tarafının Bakanlık olmadığını, davacının idareden her hangi bir alacaklarının olmadığını, adı geçen personelin 2010 yılında bakanlığa devredildiğini, ... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yaptığını, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre hareket edildiğini ve ödeme yapıldığını, bir an için kabul edilecek olsa dahi bakanlığın kusuru olmaması sebebiyle faize hükmedilmemesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun geçici 2. madde 4. fıkra birinci cümleye göre mahalleye veya köye dönüşen belediyelerin personel devri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ek 2 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre yapılır. 6. maddeye göre ise tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerden il özel idaresine veya belediyelere devredilmesi gereken personel, ihtiyaç duyulması halinde kazanılmış hak aylık dereceleri dikkate alınmak kaydıyla diğer belediyelere veya vali tarafından merkezi idare kuruluşlarının taşra teşkilatının boş kadrolarına atanabilir. Bu personelin atandıkları yeni kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamının net tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamı net tutarından az olması halinde, aradaki fark atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ek 2. madde 3. fıkraya göre, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte Büyükşehir Belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak Toplu İş Sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz.

Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9. maddesinde; “Toplu İş Sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu İş Sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmeleri, Toplu İş Sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.” hükmüne yer verilmiş, aynı yönde düzenlemeye 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39. maddesinde yer verilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yukarıdaki hükümler, davacının dava dilekçesindeki talebi dikkate alındığında davacının ücretinin devir işleminden önce hakkında uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresinin sonu olan 31.12.2010 tarihine kadar anılan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi isabetli ise de davacının devir tarihinden sonra 01.01.2011 tarihinden itibaren davalı iş yerinde mevcut Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırıldığı anlaşılmakla, davacının 01.01.2011 tarihinden sonraki bir tarihte ilgili sendikaya üye olduğu dikkate alındığında davacının sendikaya üye olmadan önceki dönemde ilgili sendika ile davalı arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması hatalıdır. Bu husus gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2004 tarihinden itibaren ücret belirlenirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen taban ücret, ücret zamları gibi hususların dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8057, Karar No: 2013/14068, Tarih: 03.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8057 E.  ,  2013/14068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/09/2007 tarihli ve 2006/269 esas, 2007/621 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.01.2013 tarih ve 2013/1728-7292 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.02.2013 tarih ve 2013/37103 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın kasten yaralama olarak değerlendirilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 450,00 Türk lirası adlî para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuç ceza belirlenmiş ise de; suçun işlendiği 22/02/2006 tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesinde düzenlenen "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." seklindeki düzenlemenin henüz yürürlükte olmadığı cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.09.2007 tarih ve 2006/269 esas, 2007/621 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığın cezası aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından 80 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3697, Karar No: 2019/1663, Tarih: 12.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/3697 E.  ,  2019/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 170 parsel sayılı 4.364,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş ve hükmen 1/4’er hisselerle ..., ...., ..., 1/16’şar hisselerle ...., ... ve ... adlarına hükmen tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak çekişmeli taşınmazın yarı hissesi hakkında tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Dava konusu taşınmazın muris ... terekesine ait olduğu iddia edildiğinden yargılama sırasında murisin diğer mirasçılarının davaya muvafakatları sağlanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile yarı hissesinin muris ...’ın mirasçıları adına payları oranında, yarı hissesinin ise muris ....’ın mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2263, Karar No: 2020/4556, Tarih: 16.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2263 E.  ,  2020/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.07.2017 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.03.2018 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 17.000,00TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 2020 yılı için 72.070,00TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekili tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 16.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.