muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3462, Karar No: 2023/5769, Tarih: 11.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3462 E.  ,  2023/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi...

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki esere tecavüzün men ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Edmondo De Amicis tarafından yazılan Constantinopoli (İstanbul) 1874 adlı eserin Prof. Dr. Beynun Akyavaş tarafından Türkçeye çevrildiğini, 1993 yılında 3 üncü, 2006 yılında 4 üncü baskısının müvekkili tarafından yapıldığını, telif sözleşmesi uyarınca eserin mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, aynı kitabın davalı ... tarafından tercüme edilip diğer davalı tarafından yayınlandığını, ancak davalı çevirisinin yeni bir tercüme olmadığını, müvekkilince yayınlanan eserdeki dil ve ifadelerin biraz değiştirildiğini, intihal bulunduğunu ileri sürerek tecavüzün ve dava konusu kitapların satışı ile yeni baskılarının önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili Yapı Kredi Yayınlarının yayınlanacak eserlerin seçimi ve telif hakları konusunda titizlikle davrandığını, kendisinden beklenen tüm özen ve ihtimamı eksiksiz yerine getirdiğini, çevirmen ...'in saygın bir edebiyatçı ve çevirmen olduğunu, müvekkilinin eserin İtalyanca orijinalinden çeviri yaptığını ve çevirenin hususiyetini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.11.2013 tarih, 2013/6623 E. ve 2013/21330 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, mahkemece verilen direnme kararı da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2019 tarih, 2017/11-63 E. ve 2019/86 K. sayılı kararıyla, tarafların iddia ve savunmaları ile davacının bilirkişi raporuna itirazlarında ileri sürdüğü, intihal iddiasına ilişkin dava dilekçesine ekli metinlerin karşılaştırılarak incelenmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

2.Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; bilirkişi heyetince sunulan ve benimsenen rapor doğrultusunda “İstanbul 1874” ve “İstanbul” isimli kitapların 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi kapsamında işlenme eser olarak korunacakları, “İstanbul 1874” isimli çeviri eser üzerinde ismi bulunan Beynun Akyavaş ve “İstanbul” isimli çeviri eser üzerinde ismi bulunan Filiz Bakkalbaşı (Özdem)’in eser sahibi olarak manevi ve mali haklarının bulunduğu, Filiz Bakkalbaşı (Özdem)’in “İstanbul” isimli eserinin, Beynun Akyavaş’ın “İstanbul 1874” isimli eserinden intihal yoluyla oluşturulmadığı, var olan benzerliklerin daha çok iki dil arasındaki sözdizimsel ve sözcük düzeyindeki benzerliklerden kaynaklı olduğu, ayrıca Özdem’in çevirisinde kullandığı Türkçe sözcük ve üslubun günümüz Türkçesine daha yakın olduğu, Akyavaş’ın sözcük seçimi ve üslubundan yer yer ayrıldığı, aynı eserin farklı dillerden de olsa iki çevirisi arasındaki benzerliğin makul düzeyde olduğu, intihal olarak değerlendirilemeyeceği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 12.10.2022 tarihli ve 2021/5080 E., 2022/6915 K. sayılı kararıyla, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunun yeterli inceleme ve değerlendirme içermediğini, rapora itirazlarının karşılanmadığını, dava konusu kitabın intihal yoluyla oluşturulduğunu, eser sahibinin hususiyetini taşımadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından meydana getirilin çeviri eserin eser sahibinin hususiyetini taşıyıp taşımadığına, intihal yoluyla meydana getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 6 ıncı ve 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,
Yargıtay — Esas No: 2021/19638, Karar No: 2023/8228, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19638 E.  ,  2023/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/374 E., 2016/82 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî bozma, kısmî düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2014/374 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, hakaret ile tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun 15 yaşını doldurmayan mağduru evine götürerek cinsel davranışlarda bulunarak cinsel istismar suçunu işlediğinin sabit olduğuna, hakaret ve tehdit suçlarının unsurlarının da oluştuğuna verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''SSÇ ile müşteki ...'nın aynı okula gittikleri, duygusal arkadaşlıklarının bulunduğu, tarafların okumakta olduğu İstanbul Valiliği ... ... Anadolu Lisesinde birbirleri ile samimi şekilde görünmeleri üzerine taraflar arasında disiplin soruşturması başlatıldığı ve okulun 29/04/2011 tarihli kararı ile her ikisininde okuldan uzaklaştırma aldığı, başka bir ifade ile 2011 yılının Şubat ayından sonra tarafların görüşmeye devam ettikleri, flörte devam ettikleri, ssç tarafından ibraz edilen hoşçakal isimli kitabın arkasında müştekinin kendisi tarafından yazıldığını teyit ettiği, 22/03/2012 tarhinde yazıldığı anlaşılan ''...seni yanlız bırakmayacağım, hep yanında bir yerlerde daima olacağım..''şeklindeki yazı, taraflar arasında birbirlerine gönderildiği anlaşılan mektup içeriğinden ssçnin flörte son verdiği ancak müştekinin görüşmek istediğinin sabit olduğu, ssç müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen facebook, twitter, instagram'a ait müştekiye ilişkin resimlerin incelenmesinde ...'nın alkollü mekanlarda sabaha kadar eğlendiğinin sabit olduğu, nitekim buna ilişkin tweetler attığı, her nekadar İstanbul Çocuk Mahkemesince sinir hastalıkları hastanesinden aldırılan raporda ruh sağlığının strese bağlı bozulduğu belirtilmiş ise de; Mahkememizce aldırılan 11/02/2015 tarihli 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunun incelenmesinde, müştekide hafif derecede anksiyöz ve depresif belirtiler tespit edildiği, ancak bu psikiyatrik tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyette olmadığının bildirildiği, nitekim raporda devamla söz konusu tablonun cinsel istismar olmaksızın başka olay yada olaylara bağlı olarak stres ve çatışmalar sonucunda ortaya çıkabileceğinin belirtildiği, müştekinin annesi ve üvey babası ile birlikte yaşadığı, zaman zaman evden uzaklaşmak istediği, bunun için ssçye kaçalım dediği, nitekim müştekinin İstanbul 7. Çocuk Mahkemesinin 2013/460 esas sayılı dosyasında duruşmada tanık olarak verdiği ifadede kendisinin ssçye ''.. Kasaya alsak sende para koysan, kır evi gibi bir yere gitsek, bizi bulamasak.. genelde benim her istediğimi yapardı, yapacağını biliyordum...'' dediği, ssçnin 19/06/2011 tarihinde müştekinin oturmakta olduğu eve anahtarla girdiğinden bahisle hakkında İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinde dava açıldğı, bu itibarla da tarafların 19/06/2011 tarihi itibari ile görüşmeye devam ettiklerinin anlaşıldığı, ssçnin İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 2011/327 esas-368 karar sayılı ilam ile hırsızlık sebebi ile hakkında mahkumiyet kararı verilerek CMK nın 231.maddesinin uygulandığı, her iki aile arasında bu hırsızlık dosyası sebebi ile tartışmalar yaşandığı, nitekim müştekinin üvey babası ... ile ssçnin babası ... Pakoğlu hakkında soruşturma yürütüldüğü ve takipsizlik ile sonuçlandığı, müştekinin annesi ... arasında hakaret suçu ile İstanbul 12. Sulh Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verildiği, bu hırsızlık olayından sonra Ağustos ayında müşteki ..

.maddesinin uygulandığı, her iki aile arasında bu hırsızlık dosyası sebebi ile tartışmalar yaşandığı, nitekim müştekinin üvey babası ... ile ssçnin babası ... Pakoğlu hakkında soruşturma yürütüldüğü ve takipsizlik ile sonuçlandığı, müştekinin annesi ... arasında hakaret suçu ile İstanbul 12. Sulh Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verildiği, bu hırsızlık olayından sonra Ağustos ayında müşteki ...'nın ailesi tarafından Kuşadası'na gönderildiği sabit olup eğer gerçekten müştekinin rızası dışında cinsel istismar suçu işlenmiş olsa idi, tarafların olay sonrasında özellikle müştekinin ssç ile görüşmemesi gerektiği, tarafların arkadaşlıklarının devam ettiği nitekim arkadaşlığın devam ettiğinin Mahkememizde dinlenen tanık beyanlarından da açıkça anlaşıldığı görülmekle, cinsel istismar suçu yönünden suç tarihinin 14/02/2011 oluşu itibariyle müştekinin 15 yaşından büyük olduğu, eylemin mağdureye karşı cebir, tehdit, hile olmaksızın kendi rızası ile gerçekleştiği kanaatine varılmakla SSÇ'nin 5271 sayılı CMK 223/2-c bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde tam bir vicdani kanaat hasıl olmuştur. Ayrıca olaydan yaklaşık 3 sene sonra 2011 tarihli eylem sebebi İstanbul Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1468 esas sayılı dosyasında ssçnin ifadesinden kısa bir süre sonra bu şekilde şikayetçi olunması da hayatın olağan akışına aykırı kabul edilerek müştekinin eylemin rızası dışında olduğuna ilişkin anlatımlarına itibar edilmemiştir. '' şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında İstanbul 7. Çocuk Mahkemesince iddianameye konu edilmeyen fiilden dolayı görevsizlik kararı verilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilme kararı verilmişse de, görevsizlik kararı ile iddianameye konu edilmeyen bir fiilden dolayı dava açılamayacağı bu halde eldeki dava dosyasında iddianameye konu edilen eylemlerin bir bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 06.08.2011 tarihli suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 06.08.2011 tarihli suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2014/374 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17578, Karar No: 2022/2706, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17578 E.  ,  2022/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından sanığın 12.10.2015 tarihinde cezaevinden kaçtığı, iki gün sonra 09.11.2015 tarihinde kendiliğinden teslim olduğu, mahkemenin TCK.nın 293/1. maddesi gereği sanığın etkin pişmanlık göstermesi sebebiyle cezasında 1/2 oranında indirim yaptığı, ancak, anılan maddede verilecek cezanın 5/6'sından 1/6'sına kadar olan etkin pişmanlık indiriminin ölçütünün sanığın kaçtığı günden itibaren teslimin gerçekleştiği güne kadar geçen süre olduğu dikkate alınmadan mahkemece 5/6 oranında indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6927, Karar No: 2014/21649, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6927 E.  ,  2014/21649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/583-2014/142

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7291, Karar No: 2014/15843, Tarih: 10.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7291 E.  ,  2014/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2010/547-2012/977

Dava dilekçesinde, davalının yönetici olduğu dönemde usulsüz harcamaları nedeniyle 16.117,81 TL'nin harcama gösterilen tarihten itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde davalının, yönetici olduğu dönemde usulsüz harcama yaptığı, yönetimin zarara uğramasına sebep olduğu ve hakkında açılan ceza davasında ceza aldığı, yönetimde sebep olduğu zarar nedeniyle 16.117,81 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 40/son maddesi gereğince; “Kat malikleri kurulu, kat malikleri arasından atanmış yöneticinin normal yönetim giderlerine katılıp katılmayacağı, katılacaksa, ne oranda katılacağını kararlaştırır. Bu yolda, bir karar alınmamış ise, yönetici yönetim süresince kendisine düşen normal yönetim giderlerinin yarısına katılmaz.” Bu yasal düzenlemeye göre yöneticinin yönetim giderine katılıp katılmayacağı hususunda alınmış bir karar olup olmadığının mahkemece araştırılması gerekir. Bu yönde alınmış bir karar yok ise; yöneticilik yaptığı dönem için aidatların yarısı oranında yönetim giderine katılıp katılmadığı tespit edilip kat maliki yönetici tarafından alınmış yönetici ücreti olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davalı yöneticiden talep edilen kömür giderine konu kömürün apartmana alınıp alınmadığı araştırılarak eğer alınmışsa, ortak gider olarak harcandığından kayıtların usulüne uygun tutulmaması sebebiyle maddi olarak uğranılan zarardan söz edilemeyeceğinden bu konudaki talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.