muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10836, Karar No: 2014/21662, Tarih: 11.12.2014

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kaııunu'nun 135.maddesindeki ...;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhal hakimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hakim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhal kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6.fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79,80),

2.Kasten öldürme (Madde 81,82,83),

3.İşkence (Madde 94,95),

4.Cinsel saldırı(birinci fıkra hariç,Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 1 88),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki,yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9,Fuhuş (Madde 227,fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11 .Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarını Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları.

b)Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları.

c)Bankalar kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d)Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar.

-3-

e)Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz ." biçimindedir.

Tesadüfen elde edilen delileri düzenleyen CMK'nun 138/2. maddesi ise, “Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135. maddenin altınca fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir.” hükmünü öngörmüştür.

Tesadüfen elde edilen delileri düzenleyen CMK'nun 138/2. maddesi ise, “Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135. maddenin altınca fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir.” hükmünü öngörmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135.maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu doğrultuda, iletişimin tespiti sırasında soruşturma ve kovuşturma ile ilgisi olmayan delil elde edilmesi halinde, ilgili hakkında soruşturma yapılabilmesi için atılı fiilin CMK'nun 135. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının korsan ve bandrolsüz eser temin ederek satmak, dağıtmak amacıyla örgüt kurmak, yönetmek ve üye olmak suçlarından yürüttüğü soruşturma sırasında, tape kayıtlarına istinaden hakkında iletişimin tespiti kararı bulunmayan sanık bakımından arama kararı verildiği, elde edilen deliller doğrultusunda sanık hakkında CMK'nın 135/6.maddesinde sayılmayan 5846 sayılı Yasa gereği soruşturma ve kovuşturma yapıldığının anlaşılması karşısında, CMK'nın 138/2 maddesine aykırı olarak elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı, suçlamayı kabullenmeyen sanığın beraatine karar verilmesi, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3258, Karar No: 2022/5395, Tarih: 21.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3258 E.  ,  2022/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR : Maliye Hazinesi vd.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil ile muhdesatın aidiyetinin tespitinin talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 26/03/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar Maliye Hazinesi ve kayyım vekilleri tarafından talep edilmiştir. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı Hazine ve kayyım vekillerinin istinaf taleplerinin kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, terditli olarak açılan davada, tapu iptal ve tescil ile kamulaştırma bedelinin davacıya aidiyetinin tespiti taleplerinin reddine, taşınmaz üzerindeki yapıların tespiti talebinin ise kabulüne, davaya konu 19 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki, 16/04/2018 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen tek katlı dükkan ve müştemilatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, fen bilirkişisi raporunun kararın eki sayılmasına dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararını temyiz eden davacılar vekili, müvekkillerinin maddi durumlarının elverişli olmadığından, gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceklerini ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de, duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince;

1-Temyiz dilekçesine herhangi bir belge eklemeyen, bununla birlikte Dairemizin 23.02.2022 tarihli mahaline iade kararı akabinde mahkemece adli yardım talebine esas bilgi ve belgeleri sunması için ihtarda bulunulmasına karşın herhangi bir belge sunmayan davacı tarafın, temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK'nin 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacılar vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 21.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9626, Karar No: 2014/1529, Tarih: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/9626 E.  ,  2014/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KADIKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2008/374-2012/64

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret ( Kadıköy 3. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 31/01/2012 tarih ve 2008/374-2012/64 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.01.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. M. S. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki toplam 23.208 adet hissesini dava dışı M. G.'ye 07.11.1996 tarihli sözleşme ile devrettiğini, ancak sözleşmede öngörülen şart ve yükümlülükler yerine getirilmediğinden sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkilince M. G., bu kişinin hisseleri devrettiği M.Sait Ö. ve davalı şirkete karşı açılan davada Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/1332 Esas ve 2004/1110 K. sayılı ilamında müvekkili ile dava dışı M. G. arasındaki sözleşmenin hükümsüz olduğu ve baştan beri hüküm ifade etmeyeceğinin tespitine, M. G. tarafından M.S. Ö.'e yapılan devrin iptaline karar verildiğini, bu kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, 1997 yılındaki sermaye artırımına müvekkilinin katıldığını, 1999 yılındaki sermaye artırımına paydaş göründüğü için M.S. Ö.’in katıldığını, sonraki artırımlara bu kişinin katılmadığını, müvekkilinin de ortak olarak görünmediği için katılamadığını, hisse devrinin yapıldığı tarihte devredilen hisse miktarına sermaye artırımından sonra tekabül eden pay oranının müvekkili adına tescili gerektiğini ileri sürerek, davalı şirkete ait A tipi kurucu hisselerden 40 adedinin, B tipi hamili hisselerden 9.6312,39 adedinin, C tipi hamiline hisselerden 1.380 adedinin ve D tipi hamiline hisselerden 49.795 adet hissenin müvekkiline ait olduğunun tespitine ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sermaye artırımlarına iştirak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sermaye artırımlarına iştirak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının maliki bulunduğu hisselerin geçersiz sayılan hisse devir sözleşmesiyle dava dışı M. G.’ye geçmesi nedeniyle bu süreçte yapılan sermaye artırımlarına davacının katılmamasından dolayı davacının başlangıçta sahip olduğu esas sermaye içindeki paylarının oranının düştüğü sabit ise de ancak bu durumun nedeninin davacı ile dava dışı M. G. arasında yapılan ve şarta bağlı hisse devir sözleşmesinde öngörülen şartın gerçekleşmemesi sonunda sözleşmenin geçersiz hale gelmesi olduğu, işbu davada davalı taraf şirket tüzel kişiliği olup, davanın konusunun geçersiz sözleşmeye dayanılarak yapılan pay defterindeki kaydın terkini, asıl hak sahibi olan davacı adına tescili istemi olup hisse devir sözleşmesinin geçersiz hale gelmesinden ve iptalinden doğan zararların tazmininin davalı şirketten istenemeyeceği, zararın aynen tazmini anlamına gelebilecek sermaye artırımlarında oluşan yeni hisselerin davacı adına tescilinin de davalı şirketten talep edilemeyeceği, zarar nedeninin geçersiz olan hisse devir sözleşmesi olup davalı şirketin sorumlu görülemeyeceği gerekçesiyle davalı şirket pay defterinde kaydın düzeltilerek M. S. Ö. adına kayıtlı olan A tipi 40, B tipi 7271, C tipi 1535 ve D tipi 14362 adet şirket hissesinin davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait iken geçersizliği mahkeme ilamı ile kesinleşen hisse devir sözleşmesi ile dava dışı M. G.’ye, ondan da dava dışı M. S. Ö.’e devredilen hisselerin davacının katılamadığı sermaye artırımları da dikkate alınmak suretiyle esas sermaye içindeki payı karşılığının tespiti ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirkette sahip olduğu A tipi 40 adet kurucu hisse, B tipi 7271 adet hamiline hisse, C tipi 1535 adet hamiline hisse ve D tipi 14362 adet hamiline hisse olmak üzere toplamda ... adet hissesini 07.11.1996 tarihli sözleşme ile dava dışı M. G.’ye şartlı olarak devretmiştir. Bu süreçte M. G. de devraldığı hisseleri dava dışı M. S. Ö.’e devretmiştir. Davacı ile akidi M. G. arasında imzalanan sözleşmedeki şartın gerçekleşmemesi üzerine davacı, M. G., M.S. Ö. ve davalı şirkete karşı dava açmış ve Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/1332 E. 2004/1110 K. sayılı ilamı ile söz konusu sözleşmenin baştan itibaren hükümsüz olduğunun tespitine, M. G. tarafından M.S. Ö.’e yapılan pay devrinin de iptaline karar verilmiş olup, anılan karar Dairemizin 14.12.2006 tarih ve 2005/9296 E. 2006/13355 K. sayılı ilamı ile onanmıştır. Mahkemece, davacının bu süreçte sermaye artırımlarına katılamaması nedeniyle başlangıçta sahip olduğu esas sermaye içindeki paylarının oranının düştüğü kabul edilmiş ise de bunun sebebinin hisse devir sözleşmenin geçersiz hale gelmesi olduğu belirtilerek, işbu davanın tescil istemi ile davalı şirket tüzel kişiliğine yöneltilmesi nedeniyle hisse devir sözleşmesinin geçersiz hale gelmesinden ve iptalinden doğan zararın tazmininin davalı şirketten istenemeyeceği gerekçesiyle davalı şirket pay defterinde kaydın düzeltilerek M. S. Ö. adına kayıtlı olan A tipi 40, B tipi 7271, C tipi 1535 ve D tipi 14362 adet şirket hissesinin davacı adına tesciline karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili katılım makbuzları ve iştirak taahhütnamesi fotokopisi de ibraz etmek suretiyle müvekkilinin 1997 yılında gerçekleştirilen sermaye artırımına katıldığını, mahkemenin bu katılımı hiç dikkate almadığını, 1999 yılında yapılan sermaye artırımına ise M. S. Ö. ortak olarak göründüğü için onun katıldığını, daha sonra yapılan sermaye artırımına ise M.S. Ö.’in iştirak etmediğini müvekkilinin esas sermaye karşısındaki payının %21,22’den %0,13’e düştüğünü ileri sürmüştür. TTK’nun 394.maddesinde, pay sahiplerinden her birinin yeni payların “şirket sermayesindeki payı ile münasip miktarını” alabileceği belirtilmektedir. Buna göre sermayenin arttırılması halinde her ortağın sermayenin artırılmasına katılma hakkı yasa ile tanınan bir ortaklık hakkı olması nedeniyle sermayenin artırılmasına ilişkin olarak alınan kararda ortakların bu haklarını kullanabilme olanağının onlara sağlanması gerekmektedir

. TTK’nun 394.maddesinde, pay sahiplerinden her birinin yeni payların “şirket sermayesindeki payı ile münasip miktarını” alabileceği belirtilmektedir. Buna göre sermayenin arttırılması halinde her ortağın sermayenin artırılmasına katılma hakkı yasa ile tanınan bir ortaklık hakkı olması nedeniyle sermayenin artırılmasına ilişkin olarak alınan kararda ortakların bu haklarını kullanabilme olanağının onlara sağlanması gerekmektedir. Yeni pay alma hakkı ihlal edilen kişiler paylarının ve pay senetlerinin başkalarının mülkiyetine geçmesini önlemek için ortaklığa karşı mahkemeden tedbir isteminde bulunabilecekleri gibi yeni payların ve pay senetlerinin kendilerine verilmesini de genel hükümlere göre dava edebilirler. Yeni pay alma hakkı ihlal edilerek alması gereken yeni paylar ve pay senetleri başkalarına verilen hak sahipleri açacakları istihkak davasını herhalde payları ve pay senetlerini elinde bulunduran kimselere de yöneltmelidirler (Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu, Anonim Ortaklılarda Esas Sermaye Artırımı,2. Baskı, syf.178,179). Bu itibarla somut olayda pay devir sözleşmesi mahkeme ilamı ile geçersiz sayıldığına göre mahkemece, sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararları, iştirak taahhütnameleri, sermaye artırımları sonucu oluşan yeni pay durumlarını gösterir ticaret sicil kayıtları ve diğer ilgili şirket defter ve belgeleri ibraz ettirilmek suretiyle davacının iddiası doğrultusunda sermaye artırım kararı sonucunda alması gereken yeni payların kime gittiği belirlenip, bu kişilere de husumet yöneltilmesi sağlandıktan sonra gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#, pay sahiplerinden her birinin yeni payların “şirket sermayesindeki payı ile münasip miktarını” alabileceği belirtilmektedir. Buna göre sermayenin arttırılması halinde her ortağın sermayenin artırılmasına katılma hakkı yasa ile tanınan bir ortaklık hakkı olması nedeniyle sermayenin artırılmasına ilişkin olarak alınan kararda ortakların bu haklarını kullanabilme olanağının onlara sağlanması gerekmektedir. Yeni pay alma hakkı ihlal edilen kişiler paylarının ve pay senetlerinin başkalarının mülkiyetine geçmesini önlemek için ortaklığa karşı mahkemeden tedbir isteminde bulunabilecekleri gibi yeni payların ve pay senetlerinin kendilerine verilmesini de genel hükümlere göre dava edebilirler. Yeni pay alma hakkı ihlal edilerek alması gereken yeni paylar ve pay senetleri başkalarına verilen hak sahipleri açacakları istihkak davasını herhalde payları ve pay senetlerini elinde bulunduran kimselere de yöneltmelidirler (Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu, Anonim Ortaklılarda Esas Sermaye Artırımı,2. Baskı, syf.178,179). Bu itibarla somut olayda pay devir sözleşmesi mahkeme ilamı ile geçersiz sayıldığına göre mahkemece, sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararları, iştirak taahhütnameleri, sermaye artırımları sonucu oluşan yeni pay durumlarını gösterir ticaret sicil kayıtları ve diğer ilgili şirket defter ve belgeleri ibraz ettirilmek suretiyle davacının iddiası doğrultusunda sermaye artırım kararı sonucunda alması gereken yeni payların kime gittiği belirlenip, bu kişilere de husumet yöneltilmesi sağlandıktan sonra gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir
Yargıtay — Esas No: 2022/2664, Karar No: 2022/5321, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2664 E.  ,  2022/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 8. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının Beylikdüzü ilçesinde huzurevinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin “Hamitler Mah. Hacıbektaş Cad. No:24/2 Osmangazi/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanun'un 22. maddesi uyarınca “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının halen bakımevinde kaldığı anlaşılmakla, bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının kuruma yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri adresi de “Hamitler Mah. Hacıbektaş Cad. No:24/2 Osmangazi/Bursa” olduğundan uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/933, Karar No: 2023/5667, Tarih: 14.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/933 E.  ,  2023/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/280 E. 2016/357 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/357 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2021 tarihli ve 2016/376833 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

1.Sanıklar ... ve ...'in cezalandırılması gerektiğine,

2.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Sanıklar ... ve ...'in cezalandırılması gerektiğine,

2.Beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Sanıklar ... ve ...'in 2863 sayılı Kanun'un 74. Md ihlalde kasıtlarının bulunmadığı zira suça konu bu eylemi sanık ...'in planladığı, ...'un kendilerine inşaat var diye olay yerine araba ile götürdükleri, olay yerine ulaştıklarında bir araç olmadan oradan dönmelerinin mümkün olmadığı anlaşılmış, sanık ...'un savunmasında da kaçak kazıyı planladığı, diğer sanıkları eleman olarak tuttuğu, diğer sanıkları tanımadığı beyanı ile sanıklar ... ve ...'in suç kasıtları bulunmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmiştir. Sanık ...'un savunmasında da suçunu ikrarı, dosyada mevcut emanet ve arkeolog raporu ile de suçunun oluştuğu anlaşıldığından eylemine uyan 2863 sayılı Yasanın 74/1 md gereğince de cezalandırılması, sonuç olarak hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiş ve hakkında hagb uygulanmıştır. Diğer 3 sanık olan ..., ... ve ...'in savunmalarında, ...'ın gözcülük yaptığı, ...'in de ... ile beraber gözcülük yaptığı, ...'in de kaçak kazı yaptığını ikrarı ile her üçünün ayrı ayrı sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve haklarında hagb uygulanmasına karar verilmiştir." denilmektedir.