muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17809, Karar No: 2013/40, Tarih: 02.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/17809 E.  ,  2013/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı .... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.06.2012 gün ve 407/565 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 Sayılı Kanunda ..., ..., Tasfiye Hâlinde ... aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. Maddesinin 2. Fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, ...nın sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4794, Karar No: 2016/1200, Tarih: 22.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/4794 E.  ,  2016/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 18.700 TL asıl alacak ve 309,96 TL işlemiş faiz üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda kiralananın tahliyesine karar verilmediği halde gerekçeli kararda itirazın iptali ile birlikte kiralananın tahliyesine de karar verilmiştir. Bu durumda kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

HMK'nun 298/2.maddesi ve 10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/7951, Karar No: 2019/11222, Tarih: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/7951 E.  ,  2019/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Asıl karar: Beraat

Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek karar, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun olarak davetiye tebliğiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın duruşmalara gelmeyen ve CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki şirket vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin reddine dair 01/04/2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, müşteki vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12638, Karar No: 2022/10568, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12638 E.  ,  2022/10568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocukların cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23/03/2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 15/06/2021 gün ve 2020/1158 E. 2021/1361 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/473, Karar No: 2015/2658, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/473 E.  ,  2015/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/14970

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/11/2012, 2012/157 (E) ve 2012/340 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, nitelikli yağmaya teşebbüs ve bu suça azmettirme, iştirak halinde kasten yaralama, kasten yaralama, iştirak halinde nitelikli yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça yardım, 6136 Sayılı Yasaya aykırılık.

1) Sanıklar hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, müdafıilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Sanık , maktül kasten öldürme, mağdur kasten öldürmeye teşebbüs, sanık bu suçlara yardım, sanıklar ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık mağdur karşı nitelikli yağmaya azmettirme: sanık mağdurlar ve karşı nitelikli yağmaya azmettirme, kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçlarına yardım, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk mağdurlar yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , maktül ve mağdur yönelik eylemleri ile, sanık 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık mağdur karşı nitelikli yağmaya azmettirme; sanık mağdurlar özgürlüğünden yoksun bırakma suçuna yardım, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü diğer temyiz itirazları ile; sanık müdafıinin eksik incelemeye; sanık bir nedene dayanmayan; sanıklar suça sürüklenen çocuk ve müdafıilerinin eksik incelemeye, sübuta, iştirak iradesinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık mağdur karşı nitelikli yağmaya azmettirme; sanık mağdurlar karşı hürriyetinden yoksun bırakma suçlarına yardım, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk Kadir'in mağdurlar yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA);

B) Sanık , maktül kasten öldürme, mağdur kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık maktül kasten öldürmesi ve mağdur kasten öldürülmesine teşebbüs suçlarına yardım; sanık mağdurlar ve yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarına azmettirme, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk Kadir'in mağdurlar yönelik yağmaya teşebbüs, mağdur kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

B) Sanık , maktül kasten öldürme, mağdur kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık maktül kasten öldürmesi ve mağdur kasten öldürülmesine teşebbüs suçlarına yardım; sanık mağdurlar ve yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarına azmettirme, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk Kadir'in mağdurlar yönelik yağmaya teşebbüs, mağdur kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Kahramanmaraş'ta gıda ticareti yapan sanıklar , Gaziantep'te aynı işi yapan borçlu oldukları, alacağını tahsil edemeyen , bu alacağa ilişkin çekleri tahsil etmesi için aracılığıyla ölen verdiği, tahsil için sanıklarla defalarca görüşerek tehdit ettiği, sonuç alamayınca olay günü tahsilat yapmak amacıyla yanına aldığı 9-10 kişiyle silahlı bir şekilde Gaziantep'ten sanıkların Kahramanmaraş'ta bulunan işyerine saat 20:00 sıralarında birden fazla araçla geldikleri, zorla araca bindirip şehir dışında ıssız bir yere götürdükleri, bu arada sanık oğlu olan tanık babası ve amcasının kaçırıldığını saat 20:25’te polise ihbar ettiği, sanıkları kaçıran ve yanındakilerin olay yerine geldiklerinde araçlarından indikleri, eylem ve irade birliği içerisinde her ikisini silahtan sayılan kesici aletlerle yaraladıkları, bu sırada sanık elinden ateşli silahla yaralandığı, kendilerine yönelik tehdit ve silahlı saldırı sonucu korkuya kapılan sanık üzerinde bulunan silahla ateş ederek ölmesine, omuz bölgesinden yaralanmasına neden olduğu olayda;

a)Sanık , silahlı 9-10 kişi tarafından, devam eden silahlı saldırıyı defetme zorunluluğu nedeniyle gerçekleştirdiği eylemlerinde TCK'nun 25/1.maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

b)Kardeşi ile birlikte tehdit edilerek zorla araca bindirilen sanık bu sırada kardeşi silahını alması ve meşru savunma koşulları altında kullanması eyleminde, sahiplenme kastının bulunmadığı, bu nedenle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun manevi unsurunun oluşmadığı nazara alınmadan bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi;

c)Kardeşi birlikte, olay yerine tehdit edilerek zorla götürülen ve kesici delici aletlerle yaralanan sanık , meşru savunma koşullarında hareket eden olayın asıl faili ateşli silahla ölümüne, yaralanmasına neden olma şeklinde gerçekleşen neticelerden yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulmasını ve cezalandırılmasını gerektirecek nitelikte somut delil bulunmadığı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu; beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması;

d)Sanıklar , ve suça sürüklenen çocuk , mağdur yönelik basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralama eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 149/2 maddesine göre yağma suçunun cebir unsurunu teşkil etmesi karşısında; ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulamayacağının değerlendirilmemesi,

d)Sanıklar , ve suça sürüklenen çocuk , mağdur yönelik basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralama eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 149/2 maddesine göre yağma suçunun cebir unsurunu teşkil etmesi karşısında; ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulamayacağının değerlendirilmemesi,

e)Sanık hakkında mağdurlar yönelik yağma eylemlerine teşebbüs suçuna azmettirme; sanıklar , ve suça sürüklenen çocuk mağdurlar yönelik yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Yağmaya konu alacağınbirlikte işlettikleri ticari işletmeye ait tek bir borç olduğu, sanıklardan azmettirmesi ölen bu borcu aşan miktarda çek aldığı, tehdit etmeye başladığı, olay günü de diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuk birlikte yağmaya teşebbüs ettikleri olayda, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin aynı paraya özgülenmesi nedeniyle tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu 2 ayrı suçtan mahkumiyet hükmü tesisi, Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar . müdafıileri ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ve müdafıilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/04/2015 gününde B/b bendi yönünden üyeler karşı oyları ve oyçokluğu ile diğer hükümler yönünden oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamına ve oluşa göre sanık araca bindirileceği sırada kardeşi ruhsatsız silahını olumsuz bir durumla karşılaşması halinde kullanma düşüncesiyle alıp beline koyduğu, araçla yol alırken bir ara tabancayı çıkarmaya teşebbüs ettiği, olay yerinde ise 2 kişiye ateş ettiği, sahiplenme kastıyla uzunca bir süre ruhsatsız silahı taşıyarak kullandığı anlaşılmakla, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASI görüşünde olduğumuzdan BOZMA ilamının B/b bendiyle ilgili çoğunluk düşüncesine katılamıyoruz.

27/04/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık müdafii Avukat yokluğunda 30/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/6684, Karar No: 2024/24385, Tarih: 22.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/6684 E.  ,  2024/24385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçu işlediğine dair delil olmadığına,

2. Uyuşturucu madde satmadığına, kullanıcı olduğuna,

3. Tedavi konusunda karar verilmesini istediğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/116, Karar No: 2023/7089, Tarih: 04.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/116 E.  ,  2023/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/214 E., 2021/956 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu Batman ili Kesmeköprü köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacıya babasından intikal ettiğini, uzun yıllardır davacının kullanımında olduğunu ileri sürerek tapusuz taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; yapılan tahkikatta taşınmaz üzerinde herhangi bir muhdesat ve ağaç bulunmadığını, taşınmazın ekili dikili olmadığının belirlendiğini, dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılması nedeniyle imar-ihyasının tamamlanması gerektiğini, davacı lehine zilyetlikle edinim şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, dava konusu taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 713/6 ncı maddesi uyarınca Hazine adına tescilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.11.2015 tarihli ve 2013/102 Esas, 2015/443 Karar sayılı kararıyla; davacının tarım alanı olarak görünen fen bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımlarda zilyetlikle kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımların yol olduğu anlaşıldığından bu kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.09.2020 tarihli ve 2016/15928 Esas, 2020/3083 Karar sayılı kararıyla; eksik araştırmayla karar verildiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.09.2020 tarihli ve 2016/15928 Esas, 2020/3083 Karar sayılı kararıyla; eksik araştırmayla karar verildiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 16.06.2021 tarihli fen bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın (A), (B), (C) ve (D) olarak bölümlere ayrıldığı, (D) ve (C) ile gösterilen kısımların fiilen yol olduğu, (A) ve (B) ile gösterilen kısımların sürülü olduğu, sürümünün yeni yapılmış olduğu, üzerinde tarımsal faaliyet yapmaya elverişli bulunduğu, jeodozi mühendisi bilirkişinin raporu ile 1977, 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında A2, C2 ve D2 harfleriyle gösterilen taşınmazlar üzerinde kullanım olmadığı, A1, B, C1 ve D1 harfiyle gösterilen kısımlar üzerinde ise tarımsal faaliyetin olduğu, emeğe dayalı olarak imar-ihya çalışmalarının yapıldığının anlaşıldığı, mahalli bilirkişilerce dava konusu taşınmazın davacı tarafından ekilip biçilmek suretiyle 20-25 senedir zilyetliğinin sürdürüldüğü iddia edilmiş olsa da davacının dava dilekçesiyle de dayandığı bu iddiaların dava konusu edilen taşınmazların bir kısmı yönünden yerinde olup bir kısmı yönünden ise ispatlanamadığı gerekçesiyle jeodozi ve forogrametri bilirkişi raporunda A2, C2 ve D2 olarak görünen kısımlar yönünden davanın reddine, A1, B, C1 ve D1 harfleri ile gösterilen kısımlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma kararı öncesi verilen kısmen kabul kısmen redde ilişkin Mahkeme kararının davacı tarafından temyiz edilmediğinden reddedilen kısımların davalı lehine usuli müktesep hak teşkil etmesine rağmen bozma kararı sonrası yeni kararda bu hususun gözetilmediğini, bozma kararı öncesi ve sonrası alınan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, taşınmazın bir kısmının yol olmasına rağmen Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilmediğini, hava fotoğraflarının zilyetlik süresinin tespiti için yeterli olmadığını, ziraat bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi,

2. Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi,

2. Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Dava konusu taşınmaz 09.11.1957 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sonucunda 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca sınırlandırılamayan yerlerden olması nedeniyle kadastro harici bırakılmış, davacı tarafından dava konusu taşınmazın imar-ihya edildiğinden bahisle tescil davası açılmıştır.

2. Mahkemece bozma kararı öncesinde fen bilirkişi raporunda taşınmazın kuzey kısmında kalan ve fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen yol olduğu tespit edilen alanlar yönünden davanın reddine, güney kısmında kalan (C) ve (D) harfli alanlar yönünden ise davanın kabulü ile davacı adına tesciline karar verilmiş, bu karar yalnızca davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davalı Hazine vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemece bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; taşınmazın kuzeyinde bulunan ve fen bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfleri ile yol olarak gösterilen (Bozma kararı öncesi alınan fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen) kısımda yer alan (C1), (D1), (A1) ve (B) harfli kısımların da tesciline karar verilmiştir.

4. Bilindiği üzere; Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Aynı şekilde mahkemece verilen ilk hükmün temyiz edilmemesi hâlinde, hükmü temyiz etmeyen taraf yönünden karar kesinleşmiş olur. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı kararı ).

5. Diğer taraftan; bir mahkeme kararını istinaf veya temyiz etmeyen taraf hakkında "kararı bu hâliyle benimsemiş olduğu" sonucuna ulaşılır. Kararın temyiz edilmeyerek şekli anlamda kesin hükme dönüşmesi karar lehine olan için usuli müktesep hak oluştururken, karar aleyhine olan kimse için de bir katlanma yükümlülüğü meydana getirir (Hukuk Genel Kurulu'nun 15.11.2023 tarihli ve 2022/2-1106 E., 2023/1099 K. sayılı kararı, § 8).