muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1600, Karar No: 2014/13543, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1600 E.  ,  2014/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri bedeli, ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri ile ecrimisil bedelinin tespit edilerek davalıdan tahsiline, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1454, Karar No: 2024/2494, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1454 E.  ,  2024/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1064 E., 2023/1660 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/738 E., 2023/378 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve iştirak nafakasının arttırılması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin azaltılarak yeniden düzenlenmesine ve iştirak nafakasının arttırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, 2017 doğumlu ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiğini, baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının kişisel ilişki günlerinde gözetim ve bakım yükümlülüğünü ihmal ettiğini, çocuğun fiziksel, psikolojik ve sosyal gereksinimlerini karşılayamadığını, her kişisel ilişki sonrası çocuğun pişik olmuş halde eve geldiğini, bir erkek arkadaşı ile kızı da olduğu halde aynı otel odasında kaldığını, 1-31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki sırasında davalının, ortak çocuk annesi ile görüşmek istemesine rağmen buna engel olduğunu, telefonla dahi görüştürmediğini, kurulan kişisel ilişkinin uzun olduğunu, takdir edilen nafakanın yetersiz olduğunu belirterek davalı baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, aksi kanaat halinde her yıl 1-7 Temmuz ve dini bayramlardan yalnızca ramazan bayramında olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, iştirak nafakasının artırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; söz konusu kişisel ilişkinin anlaşmalı boşanma protokolü ile tarafların ortak iradesi ile düzenlendiğini, müvekkilinin çocuğu ile geçirdiği her anı değerlendirdiğini, dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kişisel ilişki tesisi zamanlarında çocuğu ile fazlası ile ilgilendiğini, iştirak nafakası artış talebinin müvekkilinin ekonomik durumunun çok üstünde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, uzman raporları, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. Maddeleri, yargılama sırasında meydana gelen olaylar, çocuğun uzmana verdiği beyan ve çocuğun yüksek menfaati, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (7421 sayılı Kanun) 323 ve 324 üncü maddeleri nazara alınarak davalı babanın 4721 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinde sayılan kişisel ilişkinin kaldırılması şartlarına sebep olacak bir davranışının bulunmadığı anlaşılmakla davacının baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişki tesisinin kaldırılması talebinin reddine karar vermek gerektiği, tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, uzman raporları, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. Maddeleri, yargılama sırasında meydana gelen olaylar, çocuğun uzmana verdiği beyan ve çocuğun yüksek menfaati nazara alınarak ortak çocukla baba arasında Ankara 30. Aile Mahkemesi'nin 2021/763 esas 2021/200 sayılı kararı ile hükmedilen kişisel ilişki tesisinin kaldırılarak her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 10.00 dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, 01 Temmuz günü saat 10.00 dan 15 Temmuz günü saat 17.00'ye kadar, sömestri tatilinin ilk haftası ilk günü saat 10.00'dan son günü saat 17.00'ye kadar, çiftli yıllarda kurban bayramının 1. Günü saat 10.00 dan 4. günü saat 17.00'ye kadar, tekli yıllarda ramazan bayramının 1. günü saat 10.00 dan 3. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl babalar gününde saat 10.00 dan saat 17.00'ye kadar, ortak çocuğun tekli yıllardaki doğum gününde saat 10.00 dan 17.00'ye, her yıl nisan ve kasım ara tatillerinin pazartesi günü saat 10.00 ile çarşamba günü saat 17.00'ye kadar baba yanında kalması suretiyle kişisel ilişki tesisine, davacının ortak çocuk için iştirak nafakası artırım talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; iştirak nafakasının miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dosyadaki mevcut delil durumu itibariyle çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin azaltılmasına sebep olacak hiçbir vakıa bulunmadığı, gerekçeli kararda da kişisel ilişkinin azaltılması talebinin kabulünün gerekçesi belirtilmediği gerekçesiyle davacının hukuki dayanaktan yoksun ve haksız davasının tümüyle reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dosyadaki mevcut delil durumu itibariyle çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin azaltılmasına sebep olacak hiçbir vakıa bulunmadığı, gerekçeli kararda da kişisel ilişkinin azaltılması talebinin kabulünün gerekçesi belirtilmediği gerekçesiyle davacının hukuki dayanaktan yoksun ve haksız davasının tümüyle reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla; davalı baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasında ve ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakası miktarında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kişisel ilişki süresinin azaltılması yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ve davalı arasından anlaşmalı boşanma ile düzenlenen kişisel ilişkinin azaltılmasını gerektirir yasanın aradığı koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 182, 323, 330, 336 ncı maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi üçüncü maddesi, dördüncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6198, Karar No: 2011/11610, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/6198 E.  ,  2011/11610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında, dava konusu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmesi üzerine grafoloji uzmanı bilirkişiden alınan raporda, çekteki keşideci imzalarının sanığın eli ürünü olmadığı belirtilmiş ise de; bu raporun yeterli belgeler incelenmeden düzenlenmesi nedeniyle, sanığın başka amaçlarla atılmış samimi imzalarını içeren belge asılları (çek hesabı açılırken düzenlenen imza föyü, resmi daireler ve bankalarda yazı ve imzasını içeren belgeler) getirtildikten sonra çekteki yazı, rakam ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı uzman bir kişi veya kurumdan rapor alınmak suretiyle saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7055, Karar No: 2023/227, Tarih: 16.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7055 E.  ,  2023/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili ... ilçesi, Muhtesip İskender Mahallesi, Kırtay Sokağında bulunan 177 pafta, 1535 ada, 5 parsel sayılı, 344,50 m2 yüzölçümlü "Bevvab-ı Sultani ... Bey Bin ... Vakfından İcareli" "kargir ev ve bahçe " vasıflı taşınmazın, 1/6 hissesinin ... kızı Şerife Hafize Hanım, 3/6 hissesinin ... oğlu ... adına 27.07.1954 tarihli kadastro tespit ile tescil edildiğini, yapılan araştırmalarda dava konusu taşınmazın uzun zamandır sahipsiz kaldığı, mutasarrıfın kendisi ve varisleri tarafından bugüne kadar intikal talebinde bulunulmadığı ve nüfus kayıtlarına ulaşılamadığını, mahallinde yapılan araştırmada adı geçen şahısların tanınmadığını, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesi gereği taşınmazın 1/6 ... kızı Şerife Hafize Hanım adına ve 3/6 ... oğlu ... adına kayıtlı toplam 4/6 hissenin tapu kaydının iptali ile Vakıf adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava ... açılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesine dayalı olarak dava konusu taşınmazın tapu kayıt malikinin gaipliğine, tapu kaydının iptali ile Vakfı adına tesciline karar verilmesine yönelik ve ... olarak açılan davada, kayıt malikinin kim olduğu belirlenemiyor ise, kayyım atanması ve kayyımın görev ve sorumluluklarıyla ilgili 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun hükümleri dikkate alındığında, ilgililerin hak ve menfaatlerinin korunması amacıyla davanın kayyıma yöneltilmesi; tapu kayıt maliki mirasçı bırakmadan ölmüş ise son mirasçı sıfatıyla Hazine mirasçı olacağından Hazine hasım gösterilerek bunlara karşı davanın açılması gerektiği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, Mahkeme tarafından kendilerine gaip olan mutasarrıfları temsilen kayyım tayini atanmak üzere dava açmaları için yetki ve süre verildiğini, kayyım tayinine ilişkin davayı açtıklarını, İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/993 Esas sayısı ile derdest olduğunu, dava sonucunun bekletici mesele yapılması gerekirken davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, Mahkemenin bu şekilde çelişkiye düştüğünü, taşınmaz üzerinde vakıf şerhi var ise kayyım tayinine karar verilmesinin pratikte bir yararı bulunmadığı gibi vakıf mevzuatı uyarınca 24/09/1983 tarihinden sonra vakıf taşınmazların Hazine adına tesciline de yasal imkan kalmadığını, dolayısıyla Hazine yararına hak ve yarardan söz edilemeyeceğini, bu davada verilecek kararın kurucu değil açıklayıcı bir karar olacağını, son dönem BAM kararlarında davacı tarafa kayyım tayini için yetki ve süre verilerek atanacak kayyım davaya dahil edilerek davanın sonuçlandırılmasına işaret edildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ... açılması nedeniyle yargılamanın görülebilirlik koşulu olan taraf teşkilinin sağlanmadığı, davanın kayıt malikine ya da kayyım atandı ise kayyıma veyahut da kayıt maliki ölmüş ise son mirasçılarına, kayıt maliki mirasçı bırakmadan ölmüş ise son mirasçı Hazineye ihbar edilmesinin ya da davaya dahil edilmesinin, ya da sonradan atanacak kayyımın davaya dahil edilmesinin bu kişilere taraf sıfatı kazandırmayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde, Mahkeme tarafından kendilerine gaip olan mutasarrıfları temsilen kayyım tayini atanmak üzere dava açmaları için yetki ve süre verildiğini, kayyım tayinine ilişkin davayı açtıklarını, İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/993 Esas sayısı ile derdest olduğunu, dava sonucunun bekletici mesele yapılması gerekirken davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca, ... açılan tescil davalarında gaip kişi için kayyım tayinine gerek olmadığı gibi, husumetin kayyıma ya da Hazineye yöneltilmesine de gerek olmadığını, dava konusu taşınmazın vakıf kökeninden geldiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5737 sayılı Kanunu'nun 17. maddesine dayalı olarak gaiplik, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5737 sayılı Kanunu'nun 17. maddesine dayalı olarak gaiplik, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesinde, “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.”,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesinde, “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, davacı tarafın iddiasına, dayandığı belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19810, Karar No: 2023/4542, Tarih: 18.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19810 E.  ,  2023/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.09.2014 tarihli kamu

davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetime katılamadığına, yeniden denetim verilmesini ve kararın lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetime katılamadığına, yeniden denetim verilmesini ve kararın lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın esrar kullandığı bu yüzden sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verdiği ve sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, çağrı yazısı ve denetimli serbestlik bürosunun çıkarttığı uyarı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanığın uyarı yazısına rağmen yasal süresi içerisinde müraacatta bulunmadığı ve denetim planına uygun davranmadığı, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği bu yüzden ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hakkındaki erteleme kararının kaldırıldığı ve müsnet suçtan kamu davası açıldığı, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun bu şekilde sabit olduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte

olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;