muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11919, Karar No: 2025/1798, Tarih: 12.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, ek kararın ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık prime esas kazanç tespit istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1-Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesi ile aynı Kanun’un Geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun’un 77. maddesi hükümleri ile 2012 yılı Mayıs ayına ait prim tablosu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... Gıda Tic. A.Ş. vekiline 15.06.2024 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 08.07.2024 tarihinde verildiği, 7036 sayılı Kanun'un 7/3 maddesinin düzenleme gereğince tebliğ tarihinden itibaren geçerli olan iki haftalık temyiz süresinin 01.07.2024 tarihinde dolduğu, davalı ... Tic. A.Ş. vekili bu süre geçtikten sonra başvuruda bulunduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Tic. A.Ş vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 30.04.2024 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346. maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı şirket vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 09.07.2024 tarihli “temyiz isteğinin reddine” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve 09.07.2024 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8557, Karar No: 2014/14686, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/8557 E.  ,  2014/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında,

1-5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden,

2-Sosyal inceleme rapor giderinin yargılama gideri olarak sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “ 650,00 TL zorunlu müdafii ücreti ile 50,00 tl sosyal inceleme raporu ücretinin alınması” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15911, Karar No: 2008/4738, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15911 E.  ,  2008/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.9.2007 gün ve 31-328 sayılı hükmün davalı ... Uzun avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için gerekli görülen;

1)-01 GZ 994 plakalı ve 23 AS 810 plakalı araçların tescil tarihlerinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde trafik kayıtlarının ilgili Trafik Tescil Müdürlüklerinden,

2)-... Sebzehali şubesinden davacı ... adına 40589 nolu hesaptan kullanılan araç kredi sözleşmesinin ilgili banka şubesinden celbi ile dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6125, Karar No: 2011/10495, Tarih: 10.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6125 E.  ,  2011/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş; ancak niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak Itirazın kaldırılması, icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece itirazın kaldırılması, icra tazminatı ile tahliye istemlerinin kabulüne, karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 2009 aralık ayı kirasını ödemediğinden sözleşmenin özel şartlarının 12 maddesi gereğince muaccel olan dönem sonuna kadar kiraların tahsili için takip yaptığını,davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini,belirterek itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı vekili ise kira sözleşmesi 1.9.2009 tarihli olup kasım ayı ve öncesi tüm kiraların ödendiğini sözlü olarak davacıya bildirmek suretiyle 30.11.2009 tarihinde kiralananı tahliye ettiklerini, her ne kadar aralık ayı kirası ödenmediği belirtilmiş ise de uhdelerinde bulunan 4.500 TL teminattan karşılanması konusunda tarafların mutabık kaldıklarını, buna rağmen aralık ayı kirasının 31.12.2009 tarihinde YKB. İmes sanayi şubesinden davacı hesabına gönderildiğini, her ne kadar taşınmaz 30.11.2009 tarihinde tahliye edilmiş ise de icra takibi yapıldıktan sonra taşınmazın anahtarlarının emanet tutanağı ile Üsküdar 15. Noterliğine teslim edildiği ve durumdan ihtarla davacıya haber verildiğini, müvekkilinin muaccel olmuş kira bedelinden sorumlu tutulamayacağını, kiralananının yeniden ne kadar sürede kiraya verilebileceği süre için zarardan sorumlu olabileceğini, davacıya 4.500 TL teminat verildiğini tahliye halinde kiradan düşüleceğinin sözleşmede kararlaştırıldığını bu nedenle teminatın alacaktan düşülmesinin bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.9.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 29.12.2009 tarihinde tahliye talepli başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2009 aralık ayı kira bedeli ile sözleşmedeki muacceliyet şartı nedeniyle dönem sonuna kadar kira bedellerinin tahsilini istemiş ödeme emrinin tebliği üzerine davalı itiraz etmiştir. Davalı taşınmazın anahtarlarını Üsküdür 15. Noterliği'nin 6.1.2010 gün ve 443 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Emanet Tutanağı ile notere tevdi etmiş ve anahtarların teslim alınması için davalının keşide ettiği Üsküdür 15 Noterliğinin 6.1.2010 gün ve 451 yevmiye nolu ihtar davacıya 11.1.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarın tebliğ tarihi olan 11.1.2010 günü anahtarın davacı alacaklıya teslim edildiği tarih olduğunun kabulü icab eder. Bu nedenle yargılama sırasında taşınmaz tahliye edilip anahtar teslim edildiğine göre davacının tahliye istemi konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle tahliyeye karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan davacı ödenmeyen aralık 2009 ayı kira bedeli ile sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar kiraları istemiştir. Taşınmaz yukarda anlatıldığı gibi 11.1.2010 tarihinde tahliye edilip anahtar teslim edildiğine göre kiracı bu tarihe kadar kiralardan sorumludur. Bu tarihten sonraki kira bedellerinin istenmesi yargılamayı gerektirir. Bu nedenle anahtar teslim tarihine kadar kiraların hüküm altına alınması fazlaya ilişkin talebin reddi gerekirken yazıl gerekçeyle alacağın tamamına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10382, Karar No: 2012/15487, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10382 E.  ,  2012/15487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı domates fidelerinin ayıplı çıktığını, fidelerde öz nekroze hastalığı tesbit edildiğini, bu nedenle tarladaki ürünün büyük kısmının kuruduğunu, tesbit yaptırdığını ileri sürerek zararı olan 11.000,00 TL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı hastalığın dış etkenlerden kaynaklanmış olabileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davadan önce yaptırdığı tesbit ve rapora göre davasını açmıştır. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile tesbit raporu arasında çelişkiler bulunmaktadır. Mahkemece benimsenen hesap yönteminde ise hesaplama hatası yapılmıştır. Bu durumda mahkemece raporlar arası çelişkiler ve hesap hatasının giderilmesi için gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu 2012/10382-15487

yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalının Harçlar Kanunu 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harçtan sorumlu tutulması da yanlış olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 13.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2885, Karar No: 2022/4933, Tarih: 26.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2885 E.  ,  2022/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş; hükme karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde; ilk derece mahkemesince erkeğe yüklenen "Kadına fiziksel şiddet uygulama" kusurunun davalı erkeğin kusurlarından çıkartılmak suretiyle kusur düzeltilmesi yapıldığı ve davalı erkeğin kusura yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kusur yönünden gerekçenin düzeltilmesine karar verilmesinin gerektiği belirtildiği halde, kararın hüküm kısmında davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına. dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.26.05.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22002, Karar No: 2016/3242, Tarih: 08.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/22002 E.  ,  2016/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezalarının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

2-Doğrudan verilen adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK'nın 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;

1-Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına, (ihtar edildi.)" ifadesinin çıkarılması,

2-Hükmün doğrudan verilen adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "TCK. 52 maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK.nın 52/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2678, Karar No: 2010/3869, Tarih: 17.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2678 E.  ,  2010/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüyle yeni mirasçılık belgesinin verilmesine karar verilmiş ise de, oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

T.M.K.nun 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden miras bırakan ..., 03.12.2008 günü öldüğü geride mirasçı olarak eşi ... ... ve kızları ... ve ... ...’yi bıraktığı, adı geçenlerin tamamı Karataş Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2009 tarih 2009/28 Esas-2009/53 Karar sayılı ilamıyla mirası reddettikleri anlaşılmaktadır. Miras bırakanın en yakın yasal mirasçıları tarafından mirasın reddedilmesi üzerine davalı tarafından miras bırakanın anne ve kardeşlerini mirasçı gösterir Karataş Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/243 Esas-2009/239 Karar sayılı mirasçılık belgesinin alındığı ve bunun üzerine mirasçı sıfatı bulunmayan davacı tarafından önceki günlü mirasçılık belgesinin iptalinin istendiği anlaşılmaktadır.

Az yukarda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında mirasın en yakın yasal mirasçılar tarafından reddedilmesi halinde terekenin Sulh hakimi tarafından kendiliğinden tasfiyeye tabi tutulacağı gözetilerek mahkemece davanın kabulüne karar verilerek Karataş Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/243 Esas-2009/239 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmiş olması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6462, Karar No: 2007/7952, Tarih: 12.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6462 E.  ,  2007/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları .. parsel sayılı taşınmazda davalı belediyenin imar şuyulandırma işlemi yaptığını, oluşturulan imar parsellerinin kendileri ve davalılar adına tescil edildiğini, tescile konu imar uygulamasının idari yargı yerinde iptaline karar verildiğini ileri sürüp imar parsellerinin tapu kayıtlarının iptali ile . parselin kadastral sınırlarına çekilerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, idari yargıda görülen davada taraf olmadıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların tescil dayanağı imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiği, dava dilekçesinde ipotek tesisinin iptaline yönelik bir talep bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi .. ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğini ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, davanın kabulü ile, .. ..ve .parsel yazılı tapu kayıtlarının iptali ile iptal edilen kayıtlardan davacılara ait .. parselin eski kadastro sınırlarına çekilmek üzere yeniden tapuya tesciline, 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince . nolu parselde dop olarak ayrılan yerlerin tapu kayıtlarının iptali ile iptal edilen yerlerin yeniden . parsel oluşturulmak üzere tapuya tesciline (..nolu parselin eski kadastro sınırlarına çekilmesine) fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına; gerekçeli kararda ise; davanın kabulü ile, ..ve . parsel yazılı tapu kayıtlarının iptali ile iptal edilen kayıtlardan davacılara ait ...parselin eski kadastro sınırlarına çekilmek üzere yeniden tapuya tesciline, davacılar vekili tarafından ipotek tesisinin iptali talep edilmişse de dava dilekçesinde bu talebin olmadığı usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince ..nolu parselde dop olarak ayrılan yerlerin tapu kayıtlarının iptali ile iptal edilen yerlerin yeniden .. parsel oluşturulmak üzere tapuya tesciline (.. nolu parselin eski kadastro sınırlarına çekilmesine), fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına denilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.04.l992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.