muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2826, Karar No: 2016/3812, Tarih: 21.06.2016

S.2

çerçevesinde ülkeye sokulduğunu fakat yurt dışına çıkışının yapılmadığını, bu itibarla gümrük vergisi alacağının üçüncü sıraya değil, rüçhanlı olarak yazılması gerektiğini ileri sürmüşken, İcra Mahkemesi'nce satılan malların gümrüğe tâbi ve gümrük deposunda bulunan mal olduğu ve vergilerin bu eşyanın aynından doğduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle şikâyetin reddedildiği, ilk olarak iflas tasfiyesinde düzenlenen sıra cetvellerinin, kural olarak, mal satışı yapılmadan önce düzenlendiği; mahkemenin satılan maldan sözetmesinin, bu tasfiye yoluna uygun olmadığı, ikinci olarak malların gümrük deposunda bulunan mal olduğunun ispatlanmasının da istenemeyeceği, zira dâhilde işleme rejiminde malın ithalatçıya teslimi ile ilgili sorun bulunmadığı, yine bu sistemde malların gümrüğe tâbi olmadığının da kabul edilemeyeceği, sadece dâhilde işleme rejimi kapsamında yurt dışı edilme halinde vergi tahsilâtı yapılmadığı, son olarak hâkimin Türk kanunlarını re’sen uygulayacağına ilişkin ilkeden (HUMK. m. 76) hareketle, şikayetçinin alacağının bu eşyanın aynından doğan vergi alacağı olduğunu ispatlamasına ayrıca gerek olmadığı, bu durumda mahkemece içlerinde mali müşavir ve gümrük müşaviri de bulunan bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle iddia kapsamında fiilen ve kayden inceleme yaptırılarak, söz konusu malların masada bulunup bulunmadığının tespitinin sağlanması ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek şikayetçiler yararına bozulmuştur. İcra Mahkemesi'nce bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayetçi yanın belirttiği malların masa mevcudu içinde bulunmadığı ve bu nedenle bunlar üzerinde rüçhan hakkından sözedilemeyeceği, şikayetçinin sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınmasında yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçiler vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.01.2015 tarih ve ..... sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçiler vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdir edilen 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10480, Karar No: 2018/1559, Tarih: 07.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10480 E.  ,  2018/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre, taraflar dava veya cevap dilekçelerinde (HMK m.l19/1-e-f, HMK m. 129/1-d-e) iddiasının/savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen/savunulan her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorunda olduğu hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda davacı kadın dava dilekçesinde boşanma davasını evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayandırmış, ancak herhangi bir vakıa ileri sürmediği gibi dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmamıştır. Davacının dayanmadığı vakıalar hükme esas alınamayacağı gibi (HMK m.25/1) açıkça tanık deliline dayanılmadığı halde, mahkemece davacı kadının tanıkları dinlenerek davalı erkeğe kusur yüklenmesi de doğru olmamıştır. Bu haliyle davacı davasını ispatlayamamıştır. Bu nedenlerle davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14594, Karar No: 2016/15406, Tarih: 30.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/14594 E.  ,  2016/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin değiştirilmesine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.11.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/4621, Karar No: 2021/20557, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4621 E.  ,  2021/20557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince müdafii ve vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarının yargılama giderleri ile alakalı bölümünden “Sanığın yargılaması için yapılan ve belgelendirilen, sanığın duruşma aşamasında zorunlu müdafiine ödenen 364 TL vekalet ücretinin CMK. 324. vd. maddeleri gereğince, sanıktan tahsiline” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18990, Karar No: 2010/1075, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18990 E.  ,  2010/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26485, Karar No: 2014/26605, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26485 E.  ,  2014/26605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi :30.10.2014

No :2014/72-2014/361

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak

ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir. ......

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma

başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17939, Karar No: 2015/4192, Tarih: 16.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17939 E.  ,  2015/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/760-2014/509

Taraflar arasındaki iştirak-tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,tarafların Konya 3. Aile Mahkemesinin 2011/103 E. 2012/94 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, tarafların boşandıklarında 31/01/2012 tarihli protokol yaptıklarını, protokolün 5. Maddesinde tarafların müşterek çocukları İnci ve Elif'in eğitim süreçleri içerisinde eğitim giderlerinin davalı baba tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı ve taraf vekillerince de imza altına alındığını, protokolün ilam niteliğini kazandığını, müşterek çocuk İnci'nin kolej de öğrenci olduğunu ve yıllık 10,557.00 T.L eğitim gideri olduğunu ayrıca dershane giderlerinin olduğunu, davalının gelir durumunun çok iyi olduğunu ancak çocuğun eğitim giderlerine yardımcı olmadığını, bu nedenle müşterek çocuk İnci için aylık 1.250,00 T.L. tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,iddiaların doğru olmadığını, davalının bilgisi dışında çocuğun koleje kaydının yapıldığını, önceki okulundaki bütün eğitim giderlerinin davalı tarafından karşılandığını, diğer çocuk Elif için aylık 1.000,00 TL. yardım nafakası ödediğini, müşterek çocuk İnci'nin koleje kaydının yapılmasının ihtiyari bir durum olup devlet okullarında okuma imkanı olduğunu ve bu tercihin mali yükünün kendine tahmil edilmemesi gerektiğini, bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte, tarafların müşterek çocuğu İnci için dava tarihinden itibaren aylık 650,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir. (TMK.nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların 31.01.2012 tarihinde TMK nun 166/3 maddesi gereğince boşandıkları,müşterek çocuk İnci'nin velayetinin davacı anneye verildiği,davacının öğretim görevlisi olup aylık 4.332,00 TL gelirinin olduğu, aracı ve bir dairesinin olduğu,800,00 TL kira ödediği,davalının öğretim görevlisi olup aylık ortalama 7.500,00 TL gelirinin olduğu, kendine ait evde ikamet ettiği,aracının olduğu anlaşılmaktadır.

Boşanma davasında taraflar arasında düzenlenen protokolün 5.maddesinde İnci'nin öğrencilik sürecinde tüm eğitim masraflarının davalı baba tarafından karşılanacağının belirtildiği anlaşılmıştır. Aslolan sözleşmeye bağlılık ilkesidir.İnci'nin 8. sınıf öğrencisi olup,kollejde öğrenim gördüğü,okulun yıllık ücretin 10.557,00 TL olduğu,ayrıca 1.800,00 TL dersane giderinin olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyacı ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, takdir olunan iştirak nafakası miktarı az olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görülmüş , bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2135, Karar No: 2024/1970, Tarih: 28.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2135 E.  ,  2024/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/961 E., 2023/1180 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/44 E., 2021/64 K.

Taraflar arasındaki sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, 11.09.1987 yılında usta başı olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 2012 Aralık ayına kadar bu çalışmasını sürdürdüğünü, işçilik alacaklarına ilişkin Germencik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/203-2016/214 E.K. dosyasında iş akdinin haksız nedenle feshedildiği ve en son ücretinin 1.896 TL olduğunun tespit edildiğini, ancak davacının ücretinin SGK’ya 900 TL olarak bildirildiğini, SGK’dan celbedilen kayıtlara göre, davacının davalı şirkette 10 yıl 7 ay 26 gün çalıştığını, prime esas kazancının eksik gösterildiğini ileri sürerek, davacının tüm çalışma dönemi boyunca sigorta primine esas kazançlarının tespitini istemiş; 21.11.2018 tarihli dilekçesi ile taleplerinin, davacının 1993 yılındaki çalışmalarında 1.700.TL, 1994 yılındaki çalışmalarında 1.800.TL, 1995 yılındaki çalışmalarında 1.900.TL, 1996 yılındaki çalışmalarında 2.000.TL, 1997 ve 1998 yılındaki çalışmalarında 2.100.TL, 1999 yılındaki çalışmalarında 2.250.TL, 2001 yılındaki çalışmalarında 2.300.TL, 2002 yılındaki çalışmalarında 2.400.TL., 2003 yılı ve 2004/01. dönemde 2.450.TL, 2004/06. aydan itibaren olan ve 2005 yılındaki çalışmalarında 2.500.TL, 2006 yılında 2.600.TL, 2007 yılındaki çalışmalarında 2.650.TL, 2008 yılındaki çalışmalarında 2.700.TL, 2009 yılındaki çalışmalarında 2.850.TL, 2010 yılındaki çalışmalarında 2.900.TL, 2011 yılındaki çalışmalarında 3.000.TL ücret aldığını hizmet döküm cetvelinin yanında not düşerek açıklamış; davacı ... 27.01.2021 tarihli celsede verdiği beyanında, Germencik Asliye Hukuk Mahkemesince hüküm altına alınan alacakların ödenmediğini belirtmiştir.

II.CEVAP