muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3528, Karar No: 2021/5715, Tarih: 21.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3528 E.  ,  2021/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık,Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından,CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanık ... hakkında;

a) Resmi belgede sahtecilik suçundan,TCK'nın 204/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-f,son, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından; sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’in, 01/10/2010 tarihli faturaya istianeden sanık ...’ın sahibi olduğu “... ” isimli firmadan 2.847,46.TL bedelli porselen tabak satın aldığı, karşılığında 972.TL peşin para ile suça konu Akbank Toros Şubesine ait 20/11/2010 keşide tarih 1.875.TL bedelli çeki verdiği ve çek hamili tarafından ciro edilmek suretiyle çekin tedavüle sokulduğu, takas için bankaya ibraz edildiğinde çekteki keşide tarihinin “20/12/2010” ve çek bedelinin “12.750.TL” olacak şekilde tahrif edilerek çekte 2.ciranta konumunda bulunan sanık ... tarafından ciro yoluyla aralarındaki ticari ilişkiye istinaden “Kral Kuyumculuk” firmasının sahibi katılan ...’e verildiği, çekin karşılığı ödenmediğinden katılan ... tarafından katılan ... ile çekte lehtar olarak gözüken sanık ...’ın sahibi olduğu “... teknik” şirketi aleyhine Adana 14.İcra Müdürlüğü’nün 2011/225 E. sayılı dosyasından icra takibi başlattığı, katılan ...’in borca itiraz etmesi üzerine açılan Adana 4.İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/54 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda takibe dayanak çekte tahrifat yapıldığının tespit edilmesi üzerine borca itiraz davasının kabulüne karar verildiği, bu

surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı "resmi belgede sahtecilik" suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/2-a maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son sebep olan sorgu tarihi olan 15/02/2013 ile inceleme tarihleri arasında 15/02/2021 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

a-) Katılan ...’in, suça konu çeki aldığı porselen tabak karşılığında sanık ...’ın sahibi olduğu şirkete verdiğini beyan edip 01/10/2010 tarihli fatura sunmuş olmasına karşın sanık ...’ın aradaki ticari ilişkiyi kabul etmemiş olması ve de alınan uzmanlık raporunda birinci cirantadaki imzanın sanık ...’ın eli ürünü olmadığının rapor edilmiş olması, sanık ...’in suça konu çeki “...” adlı şahıstan aldığını, sanık ...’ın ise söz konusu şahsa hatır faturası kesmiş olduğunu beyan etmiş olmalarına rağmen söz konusu şahsın beyanının alınmamış olması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve sanık savunmalarının doğruluğunun denetimi bakımından, keşideci katılan ... ile sanık ...’a ait ... Teknik Makine Ltd.Şti. arasındaki ticari ilişkinin belirlenmesini teminen, suça konu çekin verilmesine esas ticari kayıtların, defter ve belgeler ile muhasebe ve bilgisayar kayıtlarının getirtilerek incelenmesi, sanık ...’ın hangi ticari ilişki kapsamında çeki alıp almadığının kesin olarak belirlenmesi, sanıkların savunmalarında bahsettikleri ve de Çukurova İlçe Emniyet Müdürlüğü’nce düzenlenen tutanakta hayali bir kişi olmadığı anlaşılan ... isimli şahsın açık kimlik bilgileri ve adresi etraflıca sorularak, varsa bu şahsı tanıyanların bulunup bulunmadığı da saptanarak kolluk marifetiyle de araştırma yapılmak suretiyle ... isimli şahsın tespitinin sağlanması, bulunması halinde suça konu çek ile ilgili -sanık savunmaları da okunmak suretiyle- ayrıntılı ifadesinin alınarak, suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların ... elinden çıkıp çıkmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, gerektiğinde hakkında suç duyurusunda bulunulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b-) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32326, Karar No: 2011/1714, Tarih: 02.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/32326 E.  ,  2011/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Temyiz isteminin reddine dair 03.06.2008 günlü ek kararın, sanık ...'a 30.06.2008 günü tebliğ edilmesi karşısında, sanık müdafiinin, bu sanık yönünden yasal süresinde olmayan 08.07.2008 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK.’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar müdafiinin, sanıklar ... ve ...'nun temyiz istemlerinin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hükmolunan cezaların, CMUK'nın 305/1.maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle temyiz istemlerinin reddine dair 03.06.2008 gün ve 2007/1420, 2008/503 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2723, Karar No: 2012/14568, Tarih: 30.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2723 E.  ,  2012/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine

(dokunulmazlığına)riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine

(dokunulmazlığına)riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18113, Karar No: 2016/6849, Tarih: 19.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18113 E.  ,  2016/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/18113

KARAR NO : 2016/6849

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı O.. A.. vek. Av. O.. K.. ile davalı O.. T.. vek. Av. S.. S.. arasında görülen dava hakkında ... verilen ... sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ... sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20.-TL harç ve takdiren 261,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ....gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14472, Karar No: 2020/256, Tarih: 08.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/14472 E.  ,  2020/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'nin, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ilişkin Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2009 tarihli ve 2008/436 esas, 2009/67 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkındaki hükmün açıklanarak, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesine göre cezasının ertelenmesine dair Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarihli ve 2018/769 esas, 2019/26 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/743 esas, 2016/902 sayılı direnme kararının sadece sanık müdafii tarafından ve 10 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin olarak temyiz edildiği, açıklanan sebeple sanık hakkında evvelce belirlenen adli para cezası gün para cezası olarak belirlense bile aleyhe değiştirme yasağı kapsamında sanık lehine kazanılmış hak teşkil eden 375,00 Türk lirasından daha fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.06.2019 gün ve 8120 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.06.2019 gün ve KYB-2019/64526 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

22.09.2006 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

22.09.2006 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.01.2019 tarihli ve 2018/769 Esas, 2019/26 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca; hükümlü hakkında 1. fıkradaki "30 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "450 TL adli para cezası" yazılmasına ve 2. fıkradaki "25 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "375 TL adli para cezası" yazılmasına ve 3. fıkranın hükümden çıkarılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/402, Karar No: 2021/6704, Tarih: 13.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/402 E.  ,  2021/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit Yaralama

HÜKÜMLER : Makumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar Asım ve ... müdafiinin 29/02/2016 havale tarihli temyiz süre tutum dilekçesi ile sanıklar ... ve Ergülü’nün 24/02/2016 havale tarihli temyiz dilekçelerini sanık sıfatı ile vermiş oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

a) Mahkemece kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde “olayın karşılıklı tartışma ortamında işlendiği dikkate alındığında ve tartışmanın kimden kaynaklandığı tam olarak tespit edilemediği” gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanıkların cezasından TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari (¼) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezalara hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre karşı temyiz bulunmadığından,

b) Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanık ... ve ... müdafii ile sanıklar Ergülü ve ...’un temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1166, Karar No: 2008/1725, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1166 E.  ,  2008/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, tapuda soyadı ve baba adı düzeltilmesine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18406, Karar No: 2013/6668, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18406 E.  ,  2013/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ödenmeyen ücret, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 20.11.2005-01.03.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir ısım işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, cevap dilekçesi ibraz etmemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalı işverenin davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispat edemediği, ayrıca davacının yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından, özellikle usulüne uygun tebliğ yapılmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı gerekçeleri ile temyiz edilmiştir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur. Duruşma gün ve saatinin kalemden öğrenilmesine yönünde usul ve tebligat hukukunda düzenleme olmadığından, bu yönde verilen bir karar kanuna aykırı kabul edilecektir.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve tebligatla ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan tüzüğün hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Dolayısı ile bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hakim doğrudan, kendiliğinden denetlemelidir.

Adreste tebligat esası kabul edildiğinden, tebligatın tebliğ yapılacak gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılmalıdır. Adresten kastedilen bir kimsenin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adrese götürülerek muhatabın kendisine yapılmasıdır.