muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5491, Karar No: 2023/7708, Tarih: 30.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5491 E.  ,  2023/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/178 Değişik iş

SUÇLAR : Sahtecilik, dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : 6706 sayılı Cezai Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu uyarınca iade talebinin reddi kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/12806 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102245 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102245 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince, İran Adli Makamları tarafından hakkında arama kararı çıkartılan İran vatandaşı Rezza...'nin İran İslam Cumhuriyeti'ne iadesi talebinin, şahsın ülkemizde olup olmadığının belli olmaması gerekçesiyle, reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102245 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince, İran Adli Makamları tarafından hakkında arama kararı çıkartılan İran vatandaşı Rezza...'nin İran İslam Cumhuriyeti'ne iadesi talebinin, şahsın ülkemizde olup olmadığının belli olmaması gerekçesiyle, reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

6706 sayılı Kanun'un "İadenin Kabul Edilemeyeceği Haller" başlıklı 11. maddesinde yer alan "(1) Aşağıda sayılan hâllerde iade talebi kabul edilmez: a) Uluslararası Ceza Divanına taraf olmanın gerektirdiği yükümlülükler hariç olmak üzere, iadesi talep edilen kişinin Türk vatandaşı olması. b) İadesi talep edilen kişinin ırkı, etnik kökeni, dini, vatandaşlığı, belli bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasî görüşleri nedeniyle bir soruşturma veya kovuşturmaya maruz bırakılacağına veya cezalandırılacağına ya da işkence veya kötü muameleye maruz kalacağına dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması. c) İade talebine esas teşkil eden fiilin; 1) Düşünce suçu, siyasî suç veya siyasî suçla bağlantılı bir suç niteliğinde olması, 2) Sırf askerî suç niteliğinde olması, 3) Türkiye Devletinin güvenliğine karşı, Türkiye Devletinin veya bir Türk vatandaşının ya da Türk kanunlarına göre kurulmuş bir tüzel kişinin zararına işlenmesi, 4) Türkiye’nin yargılama yetkisine giren bir suç olması, 5) Zamanaşımı veya affa uğramış olması. ç) İadesi talep edilen kişi hakkında, talebe konu fiil nedeniyle daha önce Türkiye’de beraat veya mahkûmiyet kararı verilmiş olması. d) İade talebinin, ölüm cezası veya insan onuru ile bağdaşmayan bir ceza gerektiren suçlara ilişkin olması. (2) Birinci fıkranın (c) bendinin (1) numaralı alt bendi kapsamındaki iade talebinin dayanağını teşkil eden fiilin bütün unsurları, özellikle işleniş şekli, suçun işlenişinde kullanılan araçların veya ortaya çıkan sonuçların ağırlığı dikkate alınarak fiil siyasî suç olarak kabul edilmeyebilir. Soykırım ve insanlığa karşı suçlar, siyasî suç olarak kabul edilmez. (3) Birinci fıkranın (d) bendinde, cezanın niteliğine ilişkin bir ret sebebinin varlığı hâlinde, talep eden devlet tarafından, öngörülen cezanın infaz edilmeyeceğine dair yeterli teminat verilmesi hâlinde, iade talebi kabul edilebilir. (4) İadesi talep edilen kişinin, talep tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olması, uzun zamandan beri Türkiye’de bulunuyor olması veya evli bulunması gibi kişisel hâlleri nedeniyle, iadenin kişinin kendisini veya ailesini, fiilin ağırlığı ile orantısız şekilde mağdur edecek olması durumunda iade talebi kabul edilmeyebilir." şeklindeki açıklamalarla,

Aynı Kanun'un 20/3. maddesindeki "İadesine karar verilen kişi hakkında, başka bir suç nedeniyle Türkiye’de ceza soruşturması veya kovuşturması ya da infazı gerekli bir hapis cezası bulunması veya kişinin seyahat edebilecek durumda olmaması hâlinde, Merkezî Makam tarafından teslimin ertelenmesine karar verilebilir. Bu karar, kişiye ve talep eden devlete bildirilir." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

İadesi talep edilen kişinin Türkiye'de olup olmadığının belli olmaması gerekçesinin, iade talebinin reddi gerekçeleri arasında yer almadığı, iadesi talep edilen kişinin ülkemizde olup olmadığının belli olmadığından bahisle talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan, halen yürürlükte bulunan "Türkiye Cumhuriyeti ile İran İslam Cumhuriyeti Arasında Hukuki ve Cezai Konularda Adli İşbirliği Anlaşması'nın 35. Maddesinde de:

"1) Aşağıdaki durumlarda geri verme yapılmayacaktır:

a- Geri verilmesi talep olunan kişi Talep edilen Taraf vatandaşı ise;

b- İade talep edilen suç, Talep edilen Taraf tarafından, siyasi veya askeri bir suç olarak kabul ediliyorsa,

c- Talep edilen Taraf iç mevzuatına göre geri verme talebi kabule şayan bulunmamakta veya karar zamanaşımı ya da kanunda öngörülen başka bir sebeple yerine getirilmeyecek ise;

d- Geri verilmesi talep olunan şahıs, Talep edilen Taraf ülkesinde, aynı suç dolayısıyla kesinleşmiş bir mahkeme kararı veya men’i muhakeme kararına konu teşkil etmekte ise;

e- Suç, Talep edilen Taraf ülkesinde işlenmişse veya bu suç, Talep edilen Taraf ülkesi sınırları dışında işlenmiş ve Talep edilen Taraf ülkesinde devam eden bir soruşturma bulunmakta ise.

2) Talep edilen Taraf, geri verilmesi talep olunan şahsı vatandaşı olması nedeniyle geri vermediği takdirde, Talep eden Tarafın talebi üzerine ceza kovuşturmasına tevessül edecektir. Suçla ilgili dosyalar, bilgiler ve diğer deliller talep eden tarafça gönderilecektir. Talep eden taraf bu soruşturma ve kovuşturmaların sonucundan haberdar edilecektir." şeklinde düzenleme ile iade taleplerinin reddi halleri hüküm altına alındığı gözetildiğinde,

Somut olayda Mahkemece iadesi talep edilen Rezza...'nin ülkemizde olup olmadığının belli olmadığı şeklinde yasal olmayan gerekçe ile iade edilmesi talebinin karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda Mahkemece iadesi talep edilen Rezza...'nin ülkemizde olup olmadığının belli olmadığı şeklinde yasal olmayan gerekçe ile iade edilmesi talebinin karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeye göre; kanun yararına bozma isteminin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2022 tarihli ve 2022/178 D.İş sayılı iade talebinin reddine dair kararına yönelik olmasına rağmen, iade talebine ilişkin İran İslam Cumhuriyeti tarafından gönderilen talep yazıları, ...Genel Müdürlüğü ile yapılan yazışmalar, yetkisizlik kararı ile gönderilen ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/724 D.İş sayılı dosyası ve içerisinde yer alan evrakı da içeren ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/178 D.İş sayılı dosya aslının talepname ekinde gönderilmediği, bu haliyle dosyanın kanun yararına bozma talebini incelemeye elverişli olmadığı anlaşılmakla; ilgili evrakı da içeren dosya aslının gönderilmesi bakımından dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3260, Karar No: 2015/4148, Tarih: 22.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3260 E.  ,  2015/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/1181-2013/501

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizin 09/12/2013 ve 09/06/2014 tarihli geri çevirme kararlarında, davalı S...Tekstil Kuyumculuk Gıda İnşaat Nakliyat San.ve Tic. Ltd. Şti.'nin "temyizden feragat yetkisi" içeren bir vekaletnamesinin ilgilisinden temini ile evraka eklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından temyizden feragat yetkisi içeren bir vekaletnamenin ibraz edilmemesi üzerine Dairemizin 15/12/2014 tarihli çevirme kararlarında, temyizden feragat edip etmedikleri hususunda davalı S... Tekstil Kuyumculuk Gıda İnşaat Nakliyat San.ve Tic. Ltd. Şti.'ne isticvap davetiyesi çıkartılarak, davalı şirketin temyizden feragat etmesi halinde yetkili temsilcisinin imzasını taşıyan temyizden feragat dilekçesinin evraka eklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ancak kararda isticvap davetiyesinin davalı şirkete gönderilmesi istenildiği halde Mahkemece, isticvap davetiyesinin davalı şirket vekiline çıkartıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, Mahkemece, temyizden feragat edip etmedikleri hususunda davalı S...Tekstil Kuyumculuk Gıda İnşaat Nakliyat San.ve Tic. Ltd. Şti.'ne isticvap davetiyesi çıkartılarak, davalı şirketin yetkili temsilcisinin imzasını taşıyan temyizden feragat dilekçesinin evraka eklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22095, Karar No: 2012/2227, Tarih: 21.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2009/22095 E.  ,  2012/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- Sanıklar ... ile ... hakkında örgüt üyeliği suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

765 sayılı TCK’nın 169, 59, 31, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında örgüte yardım suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma, sanık ... ile ... hakkında ise silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak ve sanık ... müdafiinin temyizinin beraat kararının gerekçesine ilişin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ile ...’ın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın silahlı terör örgütüne yardım ettiğine dair yeterli delil elde edilemediği isabetle kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Dairemizin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında belirlenen ilkelere göre, failin salt silahlı örgüte ilgi duyması, örgüte katılmak için zemin arayışına girmesi, hiyerarşik yapıya dahil olmadan kırsal alandaki kamplara gitmek üzere yaptığı yolculuk sırasında yakalanmasının silahlı örgüt üyeliği suçunun oluşumu için yeterli olmayacağı hususu da gözetildiğinde;

Silahlı örgütün hiyerarşik yapısına dahil edilmek üzere örgüt kamplarına götürülürken yolda yakalanan ve henüz kırsaldaki örgüt mensuplarına teslim olmayan sanık ...’nün örgüt üyesi olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2836, Karar No: 2022/11843, Tarih: 13.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2836 E.  ,  2022/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı öncesinde üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark kamulaştırma bedelinin işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine dair hüküm kurulmaması

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (2) numaralı bendinin sonuna gelecek şekilde, (davalılar payına isabet eden 37.574,72 TL’nin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalılara derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22123, Karar No: 2024/26241, Tarih: 18.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/22123 E.  ,  2024/26241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak 03.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafiine 22.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin karara karşı yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunmaması nedeniyle hükmün kesinleştirildiği, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 26.07.2017 tarihli temyiz talebi üzerine 02.11.2018 tarihli ek karar ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 07.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek karara karşı yasal süre içinde temyiz talebinde bulunmadığı, ancak 04.07.2022, 18.07.2022, 22.07.2022, 22.08.2022, 27.12.2022, 30.12.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, 03.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde belirlenen 7 günlük kanunî süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16588, Karar No: 2016/8004, Tarih: 20.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16588 E.  ,  2016/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5023, Karar No: 2019/6274, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5023 E.  ,  2019/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Hatay 4. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26/04/2018 tarih ve 2015/671-2018/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada Euro, USD ve TL hesaplarının bulunduğunu, Euro hesabındaki 30.000 Euro'nun davalı banka personeli tarafından izinsiz ve talimatsız çekildiğini, dekontlardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, ödeme talebinde bulunulduysa da müfettiş incelemesini gerekçe göstererek müvekkilinin sürekli oyalandığını ileri sürerek 30.000 Euro'nun dava tarihi itibariyle karşılığı olan 62.406,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari banka faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili personelinin zimmet eylemleri ortaya çıkınca hak sahiplerinin yanında kötüniyetli kişilerin de talepte bulunduğunu, inceleme sonucunda haklı müşteri taleplerinin yerine getirildiğini, davacının başvurusunun da incelendiğini, sahte imza ile çekilen 29.800 USD ve 10.000 Euro tutarın davacıya iade edildiğini, bunun dışındaki işlemlerin davacı imzasıyla gerçekleştirilen para çekme işlemlerine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacının Euro hesabında 47.000 Euro bulunduğu bunun 27.000 Euro'sunun 43.902,00 TL olarak TL hesabına aktarıldıktan sonra aynı gün içinde 25.000 TL ve 18.900 TL olarak iki parça halinde nakit olarak çekildiği, davacının euro hesabında kalan 20.000 Euro'nun 29.9.2005 tarihinde dolar hesabına 24.036 USD olarak aktarım yapıldıktan sonra aynı gün 12.000 USD'nin nakit olarak çekildiği kalan 12.000 USD'nin 16.000 TL olarak TL hesabına aktarıldıktan sonra 03.10.2005 tarihinde çekildiği yapılan imza incelemesi soncu 23.09.2005 tarihli 25.000 TL ve 18.900 TL nakit para çekme dekontlarındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle 27.000 Euro’nun dava tarihinde 56.219,40 TL olduğu anlaşıldığından davacının davasının kısmen kabulüne 56.219,40 TL'nin temerrüt tarihi olan 18/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacının mevduat hesabından davalı banka çalışanının hukuka aykırı eylemiyle çekilen paraların faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir. Davalı banka çalışanının eylemleri banka açısından hem sözleşmeye aykırılık hem de haksız fiil niteliğinde olmakla, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 98/2 maddesi uyarınca, kural olarak tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren faiziyle birlikte iadesi gerekir. Zira haksız fiiller açısından temerrüt tarihi haksız fiilin ika edildiği tarihtir. Davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede alacağın faiziyle birlikte iadesi istenmiş olup, ihtarnamede atıfet mehli verilmediği de anlaşıldığından, kuraldan ayrılmayı gerektirecek bir durum bulunmamaktadır. Öte yandan, işin ticari nitelikte olması nedeniyle, mahkemece hükmedilen tazminat tutarına işletilecek faiz oranı, ticari işlerde uygulanması gereken faiz olup, bu faiz 3095 sayılı Kanunun 2/2 maddesi uyarınca avans faiz oranına eşittir. Bu durumda, mahkemece temerrütün başlangıç tarihi ile tazminata işletilecek faiz oranı açısından verilen hüküm isabetli olmayıp kararın bozulması gerekiyor ise de, anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile, kararın 1. fıkrasının 2. ve 3. satırlarındaki ''18/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının faiz türüne ilişkin fazlaya ilişkin istemlerinin reddine'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''23/09/2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.880,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.